Tibetan
མུ་ཏིག་གི་དོ་ཤལ་སྐྱེད་མོས་ཚལ་དུ་ལུས་ལགས་སོ། །རྒྱལ་པོས་བློན་པོ་རྣམས་ལ་བསྒོ་བ། ཤེས་ལྡན་དག་མུ་ཏིག་གི་དོ་ཤལ་སྐྱེད་མོས་ཚལ་དུ་ལུས་པ་ཚོལ་ཅིག །དེ་རྣམས་སྐྱེད་མོས་ཚལ་དུ་དོང་ནས་བཙལ་བར་བརྩམས་པ་དང་། ཇི་ཙམ་ན་ཤིང་གི་ཡལ་གཞི་ལ་བཏགས་པ་མཐོང་ནས་དེ་རྣམས་ཀྱིས་བསམས་པ། རེ་ཞིག་འདི་སུས་བཏགས་དཔྱད་པར་བྱའོ་སྙམ་ནས་དེ་རྣམས་སྐྱེད་མོས་ཚལ་ན་རྒྱུ་བར་བརྩམས་པ་དང་། ཇི་ཙམ་ན་མུ་ལྟོ་བ་ཞིག་མཐོང་ནས་དེ་རྣམས་ཀྱིས་དེ་ལ་སྨྲས་པ། ཀྭའི་ནང་རྗེ་མུ་ཏིག་གི་དོ་ཤལ་འདི་སུ་ཞིག་གིས་ཡལ་ག་ལ་བཏགས་ཏེ་བཞག །དེས་ཇི་ལྟར་གྱུར་པ་དེ་རྣམས་ལ་སྨྲས་པ་དང་། བློན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་རྒྱལ་པོ་ལ་མུ་ཏིག་གི་དོ་ཤལ་ཕུལ་ནས་ཇི་ལྟར་གྱུར་པ་སྨྲས་སོ། །རྒྱལ་པོས་སྨྲས་པ། ཤེས་ལྡན་དག་མུ་ལྟོ་བ་དེ་ལྟས་ཁུག་ཤིག་དེ་རྣམས་ཀྱིས་བཀུག་ནས་རྒྱལ་པོས་སྨྲས་པ། ཀྭའི་ནང་རྗེ་ཁྱོད་ཀྱིས་ཅིའི་ཕྱིར་མུ་ཏིག་གི་དོ་ཤལ་ཤིང་གི་ཡལ་ག་ལ་བཏགས་ཏེ་བཞག་ནས་རང་གིར་མ་བྱས། དེས་སྨྲས་པ། ལྷ་འདིའི་སྐལ་བ་བདག་ལ་མ་མཆིས་ཀྱི་ལྷ་ཁོ་ན་ལ་འོས་པའི་སླད་དུའོ། །རྒྱལ་པོ་དགའ་བར་གྱུར་ནས་སྨྲས་པ། ཀྭའེ་ནང་རྗེ་ཁྱོད་ནི་དམ་པ་འོས་པ་ཡིན་པས་དམ་པ་གང་འདོད་པ་གསོལ་ཅིག་སྦྱིན་ནོ། །དེས་སྨྲས་པ། གལ་ཏེ་ལྷ་བདག་ལ་དགྱེས་པར་གྱུར་ན་མུ་ལྟོ་བ་རྣམས་འཚལ་མ་སྩལ་ཅིང་དེ་རྣམས་རེ་རེ་ལ་ རས་ཟུང་རེ་བསྐོན་ནས་བདག་དཔོན་པོར་བསྐོ་བར་གསོལ། རྒྱལ་པོས་བློན་པོ་རྣམས་ལ་བསྒོ་བ། ཤེས་ལྡན་དག་ཁྱེད་ཅག་གིས་མུ་ལྟོ་བ་ཐམས་ཅད་ཟན་བྱིན་ལ་རེ་རེ་ལ་རས་ཟུང་རེ་བསྐོན་ཏེ་འདི་དེ་རྣམས་ཀྱི་དཔོན་པོར་ཆུག་ཤིག །དེ་རྣམས་ཀྱིས་པཱ་རཱ་ཎ་སཱིར་དྲིལ་སྒྲོགས་སུ་བཅུག་པ། ལྷས་བཀའ་སྩལ་གྱིས་བཱ་རཱ་ཎ་སཱིའི་མུ་ལྟོ་བ་ཇི་སྙེད་པ་ཐམས་ཅད་སྐྱེད་མོས་ཚལ་ཆེ་གེ་མོ་ཞིག་ཏུ་འདུས་ཤིག །ངས་མུ་ལྟོ་བ་རྣམས་ལ་ཟས་སྦྱིན་ཞིང་རེ་རེ་ལ་ཡང་རས་ཟུང་རེ་བསྐོན་ནོ་ཞེས་བསྒྲགས་པ་དང་། དེ་དག་ཐམས་ཅད་འདུས་ནས་བློན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་ཁ་ཟས་བསོད་པས་ཚིམ་པར་བྱས་ནས་རེ་རེ་ལ་ཡང་རས་ཟུང་རེ་བསྐོན་ཏེ་བསྒོ་བ། ལྷས་བཀའ་སྩལ་པ། དེང་ཕན་ཆད་ཁྱེད་ཅག་གི་རྒྱལ་པོར་མུ་ལྟོ་བ་འདི་བསྐོས་ཀྱིས། ཁྱེད་ཅག་གིས་འདིའི་ཚིག་བཞིན་དུ་བྱོས་ཤིག །དེ་རྣམས་ཁ་ཟས་བསོད་པས་ཚིམ་པར་བྱས་པ་དང་། རས་ཟུང་རེ་བསྐོན་པས་ཡི་རངས་ནས་སྨྲས་པ། ལྷས་ཇི་སྐད་བཀའ་སྩལ་པ་བཞིན་དུ་འཚལ་ལོ་ཞེས་མུ་ལྟོ་བ་དེ་དཔོན་པོར་གྱུར་ཏོ། །མུ་ལྟོ་བ་རྣམས་ནི་
Chinese
珍珠项链遗落在花园里了。国王告诫大臣们：有识之士们，寻找遗落在花园里的珍珠项链！他们便开始在花园里彻底搜寻。过了一会儿，他们看到项链挂在树枝上，心想：暂且看看这是谁挂的。于是他们便在花园里四处走动。过了一会儿，他们看到一个吃剩饭的人，便对他说：喂，这位大人，是谁把这条珍珠项链挂在树枝上的？他便把事情的经过告诉了他们。大臣们将珍珠项链献给国王，并讲述了事情的经过。国王说：有识之士们，把那个吃剩饭的人叫来。他们便把那人叫来，国王问道：喂，这位大人，你为什么把珍珠项链挂在树枝上而不据为己有？他回答说：陛下，这没有我的份，这是专门为陛下您准备的。国王听后非常高兴，说道：喂，这位大人，你真是个高尚的人，想要什么就说吧，我会赏赐你的。他回答说：如果陛下您真的喜欢我，那就不要惩罚所有的乞丐，给他们每人赏赐一套衣服，并任命我为他们的首领。国王告诫大臣们：有识之士们，你们给所有的乞丐布施食物，给他们每人赏赐一套衣服，然后让这个人做他们的首领。他们便在波罗奈斯（古印度城市名，今瓦拉纳西）发布公告：奉陛下之命，所有在波罗奈斯（古印度城市名，今瓦拉纳西）的乞丐都到某某花园集合。我将布施食物给乞丐们，并给他们每人赏赐一套衣服。当他们全部聚集后，大臣们用食物使他们满足，并给他们每人赏赐一套衣服，然后宣布：奉陛下之命，从今天起，任命这个人做你们的国王。你们要按照他的话去做。那些乞丐们吃饱喝足，又得到了一套衣服，非常高兴，说道：我们将遵照陛下您的旨意。就这样，那个乞丐成了他们的首领。那些乞丐们……
English
A pearl necklace was left in the garden. The king instructed his ministers: "Wise men, search for the pearl necklace that was left in the garden!" They began to search thoroughly in the garden. After a while, they saw the necklace hanging on a tree branch and thought: "Let's find out who hung this here." So they began to wander around the garden. After a while, they saw a beggar and said to him: "Hey, sir, who hung this pearl necklace on the branch?" He told them what had happened. The ministers presented the pearl necklace to the king and told him what had happened. The king said: "Wise men, bring that beggar here." They brought the beggar, and the king asked: "Hey, sir, why did you hang the pearl necklace on the tree branch and not take it for yourself?" He replied: "Your Majesty, this is not my share; it is meant for you alone." The king was very pleased and said: "Hey, sir, you are a noble person. Ask for whatever you want, and I will grant it." He replied: "If Your Majesty is pleased with me, then do not punish all the beggars, give each of them a set of clothes, and appoint me as their leader." The king instructed his ministers: "Wise men, give food to all the beggars, give each of them a set of clothes, and then let this man be their leader." They announced in Varanasi (ancient Indian city, now Varanasi): "By order of His Majesty, all the beggars in Varanasi should gather in such-and-such garden. I will give food to the beggars and give each of them a set of clothes." When they had all gathered, the ministers satisfied them with food and gave each of them a set of clothes, and then announced: "By order of His Majesty, from today onwards, this man is appointed as your king. You must do as he says." Those beggars were satisfied with food and drink, and were delighted to receive a set of clothes, and said: "We will obey Your Majesty's command." Thus, that beggar became their leader. Those beggars...
Tibetan
རང་བཞིན་གྱིས་བཀྲེས་སྐོམ་པས་ཟིལ་གྱིས་ནོན་པ་ཡིན་པས་ཚོང་འདུས་ནས་བཟའ་བ་དང་བཏུང་བ་འཕྲོག་པར་བྱེད་དོ། །དེ་རྣམས་རྒྱལ་པོས་བཀུར་ནས་ནི་ལྷག་པར་ཡང་དབྲོག་པར་བརྩམས་སོ། །ཚོང་རྡལ་གྱིས་འཚོ་བའི་ཚོགས་འཁྲུགས་ནས་དེས་རྒྱལ་པོ་ལ་གསོལ་པ་དང་། རྒྱལ་པོས་སྨྲས་པ། ཁྱེད་ཅག་སྲུང་བ་ལ་བག་ཡོད་པར་བྱོས་ལ་དེ་རྣམས་ལ་ནི་མ་རྡེག་ཤིག །ཇི་ཙམ་ན་མི་ཞིག་སྣུམ་ཁུར་དག་ཁྱེད་ནས་ཚོང་འདུས་ཀྱི་དབུས་ནས་སོང་བ་ལས་མུ་ལྟོ་བའི་དཔོན་པོ་དེས་དེ་ལ་ཕྲོགས་ནས་དེ་ཁྱེར་ཏེ་ཕྱོགས་དབེན་པ་ཞིག་ཏུ་སོང་བ་དང་། མུ་ལྟོ་བ་རྣམས་ཀྱིས་ཕྱིར་འབྲངས་ཏེ་དེ་རྣམས་ཀྱིས་དེ་རྣམས་ཀྱིས་དེ་ལ་གླགས་བལྟས་པ་ན་འབབ་ཆུ་བ་རི་ཀ་རྒལ་ནས་ཤིང་ཞིག་གི་དྲུང་དུ་འདུག་གོ །སངས་རྒྱས་རྣམས་འབྱུང་བ་མེད་པ་ན་འཇིག་རྟེན་དུ་རང་སངས་རྒྱས་དམན་པ་དང་། ངན་པ་ལ་སྙིང་བརྩེ་བ་ཅན། བས་མཐའི་གནས་མལ་ལ་དགའ་བ། འཇིག་རྟེན་གྱི་ཡོན་གནས་གཅིག་པུ་དག་འབྱུང་བར་འགྱུར་བ་ཡིན་པས། ཇི་ཙམ་ན་རང་སངས་རྒྱས་ཞིག་སྟེས་ཏེ་ཕྱོགས་དེར་འོངས་པ་དང་། དེས་དེ་ལུས་མཛེས་ཤིང་སེམས་དང་བ་དང་། སྤྱོད་ལམ་ཞི་བར་མཐོང་ནས་དེས་ བསམས་པ། གདོན་མི་ཟ་བར་བདག་གིས་ཡོན་གནས་དམ་པ་འདི་ལྟ་བུ་ལ་བྱ་བ་མ་བྱས་པ་དེས་ན་བདག་མི་ཐོབ་ན་ཡང་མུ་ལྟོ་བར་སྐྱེས་ཀྱིས། གལ་ཏེ་བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་འདི་བདག་ལས་སྣུམ་ཁུར་བཞེས་པར་གྱུར་ན་བདག་གིས་དེ་དབུལ་ལོ་སྙམ་མོ། །དེ་ནས་རང་སངས་རྒྱས་དེའི་སེམས་ཀྱིས་དེའི་བསམ་པ་ཤེས་ནས། ཕ་རོལ་རྗེས་སུ་བཟུང་བའི་ཆེད་དུ། དེ་ལ་ལྷུང་བཟེད་བཟེད་དོ། །དེས་དེ་ལ་གུས་པས་སྣུམ་ཁུར་ཕུལ་ལོ། །བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་དེ་དག་ནི་ལུས་ཀྱིས་ཆོས་སྟོན་གྱི་ངག་གིས་མ་ཡིན་པས་དེ་སྟེང་གི་བར་སྣང་ལ་འཕགས་ཏེ། འབར་བ་དང་། གསལ་བ་དང་། ཆར་འབེབས་པ་དང་། གློག་འབྱིན་པའི་ཆོ་འཕྲུལ་དག་བྱ་བར་བརྩམས་སོ། །སོ་སོའ་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ནི་རྫུ་འཕྲུལ་ལ་མྱུར་དུ་སེམས་གཏོང་བ་ཡིན་པས་དེ་ཤིང་རྩ་བ་ནས་བཅད་པ་བཞིན་དུ་རང་སངས་རྒྱས་རྐང་པ་ལ་གཏུགས་ནས་སྨོན་ལམ་གདབ་པར་བརྩམས་པ། བདག་གིས་ཡོན་གནས་དམ་པ་འདི་ལྟ་བུ་ལ་བྱ་བ་བྱས་པའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་གང་ཡིན་པ་འདིས་བདག་མི་གཙོ་བོ་རྣམས་ཀྱི་རྒྱལ་པོར་གྱུར་ལ། འདི་བས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་སྟོན་པ་མཉེས་པར་བྱེད་ཀྱི་མི་མཉེས་པར་མི་བྱེད་པར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་བཏབ་བོ། །དེ་ནས་མུ་ལྟོ་བ་རྣམས་ལྷགས་ནས་སྨྲས་པ། བདག་ཅག་ལ་ཡང་སྣུམ་ཁུར་སྩོལ་ཅིག །དེས་སྨྲས་པ། ངས་དེ་བདག
Chinese
由于天性被饥渴所压迫，所以从市场抢夺食物和饮料。国王尊重他们，更加开始抢夺。以市场灰尘为生的群体聚集起来向国王请愿。国王说：你们要小心守护，不要打他们。不久，一个人带着油罐从你们的市场中央走过，饥饿者的首领抢走了它，带着它走到一个僻静的地方。饥饿者们跟在后面，他们寻找机会，当他越过瓦日卡河，坐在一棵树下时。当诸佛不出现时，世间会出现低劣的独觉佛，他们对恶人有慈悲心，喜欢边地的住所，是世间唯一的应供处。不久，一个独觉佛偶然来到那个地方，他看到那个人身体美丽，内心平静，行为寂静，于是他想：毫无疑问，我没有对如此神圣的应供处做过任何事情，即使我没有得到，我也生为饥饿者。如果这位伟人从我这里接受油罐，我将供养它。然后，那位独觉佛的心知道了他的想法，为了接纳对方，他向他伸出了钵。那个人恭敬地向他供养了油罐。那些伟人们不是用语言而是用身体来宣说佛法，因此他升到上方的空中，开始施行燃烧、显现、降雨和闪电的神变。普通人很容易相信神变，因此像砍断树根一样，他跪倒在独觉佛的脚下，开始祈祷：我做了对如此神圣的应供处做事的善根，愿我成为人们的国王，愿我取悦比这更殊胜的导师，而不是不取悦。然后，饥饿者们来了，说：也请给我们油罐。他说：我已经...
English
Being naturally oppressed by hunger and thirst, they snatch food and drink from the market. The king respected them, and even more began to plunder. The group living on market dust gathered and petitioned the king. The king said: You should be careful to guard and not hit them. Soon, a man carrying oil cans passed from the center of your market, and the leader of the hungry ones snatched it from him, took it and went to a secluded place. The hungry ones followed behind, and they looked for an opportunity, and when he crossed the Varika River and sat under a tree. When the Buddhas do not appear, inferior Pratyekabuddhas appear in the world, they have compassion for the wicked, they like the dwelling of the borderlands, and they are the only objects of offering in the world. Soon, a Pratyekabuddha happened to come to that place, and he saw that the man was beautiful in body, peaceful in mind, and peaceful in conduct, so he thought: Without a doubt, I have not done anything to such a sacred object of offering, even if I do not obtain it, I am born as a hungry one. If this great being accepts the oil can from me, I will offer it. Then, the mind of that Pratyekabuddha knew his thoughts, and in order to receive the other, he extended his alms bowl to him. The man respectfully offered him the oil can. Those great beings do not teach the Dharma with words but with their bodies, so he rose into the sky above and began to perform the miracles of burning, appearing, raining, and lightning. Ordinary people are quick to believe in miracles, so like cutting off the roots of a tree, he knelt at the feet of the Pratyekabuddha and began to pray: Whatever is the root of virtue that I have done to such a sacred object of offering, may I become the king of the people, and may I please the teacher who is more excellent than this, and not displease him. Then, the hungry ones came and said: Please give us the oil can too. He said: I have...
Tibetan
་ཉིད་ཆེན་པོའི་དྲང་སྲོང་དེ་ལ་ཕུལ་ལོ། །དེ་རྣམས་ཀྱིས་སྨྲས་པ། ཕུལ་ན་ཁྱོད་ཀྱིས་སྨོན་ལམ་ཇི་སྐད་བཏབ། དེས་སྨྲས་པ། མི་གཙོ་བོ་རྣམས་ཀྱི་རྒྱལ་པོར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་བྱས་སོ། །དེ་རྣམས་ཀྱིས་སྨྲས་པ། བདག་ཅག་ཁོ་ན་ཁྱོད་ཀྱི་མི་གཙོ་བོ་རྣམས་སུ་གྱུར་ཅིང་། དེ་རྣམས་ཀྱི་རྒྱལ་པོར་ཁྱོད་གྱུར་ཅིག །དེས་སྨྲས་པ། ལེགས་ཀྱིས་དེ་བཞིན་དུ་གྱུར་ཅིག །ཁྱེད་ཅག་གིས་ཅི་དྲང་སྲོང་གི་ཞབས་ལ་གཏུགས་ཏེ་སྨོན་ལམ་མི་གདབ་བམ། དེ་རྣམས་ཀྱིས་རང་སངས་རྒྱས་དེའི་རྐང་པ་ལ་གཏུགས་ཏེ་སྨོན་ལམ་བཏབ་པ། བདག་ཅག་ཁྱོད་ཀྱི་མི་གཙོ་བོ་རྣམས་སུ་གྱུར་ཅིང་དེ་རྣམས་ཀྱི་རྒྱལ་པོར་ཁྱོད་གྱུར་ཅིག་ཅེས་བྱས་སོ། །དགེ་སློང་དག་ཇི་སྙམ་དུ་སེམས། དེའི་ཚེ་དེའི་དུས་ཀྱི་མུ་ལྟོ་བའི་དཔོན་པོ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཤཱཀྱའི་རྒྱལ་པོ་བཟང་ལྡན་འདི་ཉིད་ཡིན་ནོ། །མུ་ལྟོ་བ་དེ་རྣམས་ ནི་ཤཱཀྱ་ལྔ་བརྒྱ་པོ་འདི་དག་ཡིན་ཏེ། འདི་དག་དང་བཟང་ལྡན་མུ་ལྟོ་བར་གྱུར་པ་ན་རང་སངས་རྒྱས་ལ་སྨོན་ལམ་བཏབ་པ་དེའི་ལས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པས་ཤཱཀྱ་ལྔ་བརྒྱ་པོ་འདི་རྣམས་ཀྱི་རྒྱལ་པོར་གྱུར་ཏོ། །དགེ་སློང་དག་དེ་ལྟ་བས་ན་ལས་གཅིག་ཏུ་གནག་པ་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ནི་གཅིག་ཏུ་གནག་པ་ཡིན་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་དགེ་སློང་དག་ཁྱེད་ཀྱིས་དེ་ལྟ་བུ་ལ་བསླབ་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གོང་མ་བཞིན་དུའོ། །སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་སྒྲ་ཅན་གྱི་དྲང་སྲོང་ཀུན་རྫི་ཀའི་གནས་ན་བཞུགས་སོ། །དེའི་ཚེ་ལྷུང་བཟེད་རབ་ཏུ་མང་པོ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ལྷུང་བཟེད་བླ་གབ་མེད་པར་བཞག་གོ །དེ་ནས་སྤྲེའུ་ཤིག་ཤིང་སཱ་ལ་ལས་བབས་ནས་ལྷུང་བཟེད་རྣམས་གང་ན་ཡོད་པ་དེར་སོང་བ་དང་། དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་ལྷུང་བཟེད་རྣམས་བཅག་ཏུ་འོང་ཞེས་དེ་བཟློག་གོ །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སློང་དག་སྤྲེའུ་འདིས་ལྷུང་བཟེད་རྣམས་བཅག་པར་མི་འགྱུར་གྱིས་འདི་ལམ་བཟློག་ཤིག །དེ་ནས་སྤྲེའུ་དེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ལྷུང་བཟེད་གང་ན་བ་དེར་སོང་སྟེ་ཕྱིན་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ལྷུང་བཟེད་ཁྱེར་ཏེ་ཤིང་སཱ་ལ་དེ་ལ་འཛེགས་ནས་སྦྲང་བུའི་སྦྲང་རྩིའི་དངས་མས་བཀང་སྟེ་རིམ་གྱིས་དལ་བུ་དལ་བུས་ཤིང་སཱ་ལ་ལས་བབས་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཕུལ་བ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་སྲོག་ཆགས་དང་བཅས་པ་ཡིན་པས་མ་བཞེས་སོ། །དེ་ནས་སྤྲེའུ་དེས་མཐའ་གཅིག་ཏུ་སོང་ནས་སྲོག་ཆགས་བསལ་ཏེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཕུལ་བ་དང་
Chinese
献给了那位大仙人。他们说：献上后，你发了什么愿？他说：愿我成为人们的首领之王。他们说：我们自己成为你的首领，你成为他们的国王。他说：很好，就这样吧。你们为什么不跪拜仙人的脚下发愿呢？他们就跪拜于那位独觉佛的脚下发愿：愿我们成为你的首领，你成为他们的国王。比丘们，你们怎么想？那时那时的穆托巴的首领是谁呢？就是这位释迦族的国王善贤。那些穆托巴就是这五百释迦族人。这些人与善贤成为穆托巴时，向独觉佛发愿，那业的成熟，就成为了这五百释迦族人的国王。比丘们，因此，黑业的成熟是黑的，从“是”到“比丘们，你们应该学习那样”，都和前面一样。佛陀世尊住在有声音的仙人昆日嘎的地方。那时有很多钵，世尊把钵没有遮盖地放着。然后，一只猴子从娑罗树上下来，到了钵所在的地方。比丘们说：它要来打碎钵了，就阻止它。然后，世尊对比丘们说：比丘们，这猴子不会打碎钵的，不要阻止它。然后，那猴子到了世尊的钵所在的地方，拿了世尊的钵，爬上那娑罗树，用蜜蜂的纯净蜂蜜装满，然后慢慢地从娑罗树上下来，献给世尊。世尊因为那里面有生命，所以没有接受。然后，那猴子到了一边，去除了生命，献给了世尊。
English
It was offered to that great hermit. They said, "After offering, what kind of aspiration did you make?" He said, "May I become the king of the chief people." They said, "May we alone become your chief people, and may you become the king of those people." He said, "Very well, may it be so." Why don't you prostrate at the feet of the hermit and make aspirations? They prostrated at the feet of that Pratyekabuddha and made aspirations: "May we become your chief people, and may you become the king of those people." Monks, what do you think? Who was the leader of the Mutoba at that time? It was this Shakya king, Bhadra. Those Mutobas were these five hundred Shakyas. When these people and Bhadra became Mutobas, they made aspirations to the Pratyekabuddha, and due to the maturation of that karma, he became the king of these five hundred Shakyas. Monks, therefore, the maturation of black deeds is black, and from "is" to "Monks, you should train in that way," it is the same as before. The Buddha Bhagavan was staying in the place of the sounding hermit Kunrika. At that time, there were many alms bowls, and the Bhagavan left the alms bowls uncovered. Then, a monkey came down from the Sala tree and went to where the alms bowls were. The monks said, "It will come to break the alms bowls," and they stopped it. Then, the Bhagavan said to the monks, "Monks, this monkey will not break the alms bowls, do not stop it." Then, that monkey went to where the Bhagavan's alms bowl was, and after going there, it took the Bhagavan's alms bowl, climbed up that Sala tree, filled it with pure honey from bees, and then slowly came down from the Sala tree and offered it to the Bhagavan. The Bhagavan did not accept it because it contained living beings. Then, that monkey went to one side, removed the living beings, and offered it to the Bhagavan.