Tibetan
ང་མི་དགེ་བ་བྱས་ཤིང་བསགས་པ་དག་ནི་ཟིན་པའི་ཕུང་པོ་དང་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་ལ་རྣམ་པར་སྨིན་པར་འགྱུར་ཏེ། ལས་རྣམས་བསྐལ་པ་བརྒྱར་ཡང་ནི། །ཆུད་མི་ཟ་བའང་ཚོགས་དང་དུས། །རྙེད་ནས་ལུས་ཅན་རྣམས་ལ་ནི། །འབྲས་བུ་དག་ཏུ་འགྱུར་བ་ཉིད། །དགེ་སློང་དག་སྔོན་བྱུང་བ་བཱ་རཱ་ཎ་སཱི་དང་ཧ་ཅང་མི་རིང་བ་ན་མེ་ཏོག་དང་འབྲས་བུ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་བསྟི་གནས་བྱ་སྣ་ཚོགས་སྐད་འབྱིན་ཅིང་བྱ་དང་རི་དགས་འདྲིས་པར་བསྟེན་པ་ཞིག་ཡོད་དེ། དེ་ན་དྲང་སྲོང་འབྲས་བུ་དང་། རྩ་བ་དང་ཆུ་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པ། །པགས་པ་དང་ལོ་མ་གྱོན་པ། དུང་དང་བྲིས་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྤུན་གཉིས་ཞིག་གནས་ཏེ། དུང་ནི་མཁན་པོ་བྱེད་དོ། །བྲིས་པ་ནི་སློབ་མ་བྱེད་དེ། དེ་གཉིས་བཱ་རཱ་ཎ་སཱིའི་འཇིག་རྟེན་ཐམས་ཅད་ལ་ཡང་གྲགས་སོ། །རྒྱལ་པོ་ཚངས་སྦྱིན་གྱིས་ཀྱང་སྐྱེད་མོས་ཚལ་ག་གེ་མོ་ཞེས་བྱ་བར་དྲང་སྲོང་དུང་དང་བྲིས་པ་སྤུན་གཉིས་གནས་ཏེ། དེ་ལ་དུང་ནི་མཁན་པོ་བྱེད་དོ། །བྲིས་པ་ནི་སློབ་མ་བྱེད་དོ་ཞེས་ཐོས་སོ། །ཇི་ཙམ་དུས་གཞན་ཞིག་ན་དུང་གིས་རིལ་བ་ཆུས་བཀང་ནས་རྩ་བ་དང་འབྲས་བུའི་ཆེད་དུ་ནགས་ཁྲོད་དུ་སོང་ངོ་། །བྲིས་པ་ཡང་དེ་ཉིད་ནས་ནང་པར་སྔར་ལངས་ཏེ་སོང་ནས་དེས་མེ་ཏོག་དང་འབྲས་བུ་དག་བླངས་ཏེ་རིངས་པར་འོངས་ནས་རང་གི་རིལ་བ་ལས་བརྟགས་ནས་ཆུ་ཉུང་ནས་དེ་སྐོམ་པས་ཉེན་པས་བསམས་པ། མཁན་པོའ་ཆུ་བཏུང་ངོ་སྙམ་ནས་དེས་འཐུངས་སོ། །ཇི་ཙམ་ན་དྲང་སྲོང་དུང་རྩ་བ་དང་འབྲས་བུ་དག་བླངས་ནས་སྐོམ་པས་ཉེན་པའི་རང་བཞིན་གྱིས་བསྟི་གནས་སུ་ཕྱིན་ནས་རིལ་བ་ལ་བརྟགས་ན་སྟོང་པར་མཐོང་ནས་དེ་མི་བཟོད་པ་སྐྱེས་ཏེ་སྨྲས་པ། ཁོ་བོའ་ཆུ་རྐུན་མ་སུ་ཞིག་གིས་བརྐུས། བྲིས་པས་སྨྲས་པ། མཁན་པོ་རྐུན་མ་ནི་བདག་ལགས་ཏེ། བདག་གིས་འཚལ་གྱིས་བདག་ལ་ཆད་པས་དགུམ་དུ་གསོལ། དེས་སྨྲས་པ། ཁྱོད་ནི་ཁོ་བོ་དང་སྤུན་ཡིན་ལ་སློབ་མ་ཡང་ཡིན་པས་གལ་ཏེ་འཐུངས་ན་འཐུངས་པས་ལེགས་ཀྱིས་ཅི་བདེར་སྤྱོད་ཅིག །དེས་སྨྲས་པ་མཁན་པོ་འགྱོད་པ་འདི་བདག་ གིས་བསལ་བར་རྔོ་མི་ཐོག་གིས་ཆོམ་རྐུན་པ་ལ་གཅོད་པའི་ཆད་པ་ལྕི་བག་ཆགས་པས་བདག་ལ་དགུམ་དུ་གསོལ་ཞེས་དེ་སྐད་སྨྲས་པ་དང་། དྲང་སྲོང་དུང་ཁྲོས་ནས་སྨྲས་པ། ཁོ་བོ་ཆད་པ་མི་གཅོད་ཀྱིས་ཅི་སྟེ་ཁྱོད་ཆད་པ་དོན་དུ་གཉེར་ན་རྒྱལ་པོའ་དྲུང་དུ་སོང་ཤིག །ཡང་དེའི་ཚེ་རྒྱལ་པོ་རི་དགས་འཆོར་བའི་ཕྱིར་ཆས་པ་དེ་ལ་དེས་རྒྱལ་བ་དང་ཚེ་སྤེལ་བ་དག་ཀྱང་བྱས་ནས་ཚིགས་སུ་བཅད་པས་གསོ
Chinese
我所做和积累的非善业，将成熟于所执着的蕴、处、界。业纵经百千劫，亦不坏灭，缘会时至，于诸有情，果报成熟。诸比丘，昔日于瓦拉纳西不远处，有一处鲜花和果实丰盛的栖息地，各种鸟儿鸣叫，鸟兽亲密相处。那里住着两位苦行者，以果实、树根和水为食，身穿树皮和树叶，名叫海螺和书写。海螺是堪布（轨范师），书写是弟子。他们两人的名声传遍了整个瓦拉纳西。国王梵施也听闻，在某某花园里，住着苦行者海螺和书写兄弟二人，海螺是堪布，书写是弟子。在某个时候，海螺用水装满水罐，为了寻找树根和果实而进入森林。书写也在第二天早上早起离开，采摘了鲜花和果实，然后迅速返回，检查了自己的水罐，发现水很少，因为口渴而感到难受，心想：喝堪布的水吧。于是就喝了。当苦行者海螺采摘了树根和果实，因为口渴难耐而回到栖息地，检查水罐时，发现是空的，感到非常不悦，说道：是谁偷了我的水？书写说：堪布，小偷就是我。我无意中犯了错，请您惩罚我，处死我。他说：你既是我的兄弟，又是我的弟子，如果喝了就喝了吧，好好享用吧。他说：堪布，我无法消除这个悔恨，因为偷盗的罪过很重，留下了习气，请您处死我。当他这么说的时候，苦行者海螺生气地说：我不惩罚你，如果你真的想要惩罚，就去国王那里吧。当时，国王为了追逐野兽而出猎，书写向国王致敬并献上祝福，并用偈颂陈述。
English
The non-virtuous deeds I have done and accumulated will ripen into the aggregates, elements, and sense bases that are grasped. Actions, even after hundreds of eons, are not wasted; when the conditions and time are right, they ripen into fruits for sentient beings. Monks, in the past, not far from Varanasi, there was a flourishing abode of flowers and fruits, where various birds sang and animals lived in harmony. There lived two ascetics who subsisted on fruits, roots, and water, and wore bark and leaves, named Conch and Script. Conch was the Khenpo (preceptor), and Script was the disciple. Their fame spread throughout all of Varanasi. King Brahma-giving also heard that in such-and-such garden, the ascetics Conch and Script, two brothers, resided, with Conch as the Khenpo and Script as the disciple. At one point, Conch filled a water pot and went into the forest to find roots and fruits. Script also arose early the next morning and went to gather flowers and fruits, then quickly returned. He checked his water pot and found that there was little water, and feeling distressed by thirst, he thought, 'I will drink the Khenpo's water.' So he drank it. When the ascetic Conch returned to the abode with roots and fruits, feeling parched, he checked the water pot and found it empty. He was greatly displeased and said, 'Who stole my water?' Script said, 'Khenpo, the thief is me. I made a mistake unintentionally; please punish me and kill me.' He said, 'You are both my brother and my disciple; if you drank it, then so be it, enjoy it as you please.' He said, 'Khenpo, I cannot erase this regret, because the sin of stealing is heavy and leaves a habitual trace; please kill me.' As he said this, the ascetic Conch became angry and said, 'I will not punish you; if you really want punishment, go to the king.' At that time, the king was setting out to hunt wild animals, and Script paid homage to the king and offered blessings, and stated in verses.
Tibetan
ལ་བ་བཏབ་པ། རྒྱལ་ཆེན་གང་ཕྱིར་མ་སྩལ་ཆབ། །འཚལ་བས་བདག་ནི་རྐུན་མ་ལགས། །ཆོམ་རྐུན་གཅད་པ་གང་ལགས་པའི། །ཆད་པའི་ལྕི་བས་བདག་ལ་ཁུམ། །རྒྱལ་པོས་སྨྲས་པ། །ཆུ་ལ་ནི་མ་བྱིན་པར་ལེན་པ་མེད་ན་འོན་ཀྱང་སུ་དབང་བའི་ཆུ་ཁྱོད་ཀྱིས་བརྐུས། དེས་ཇི་ལྟར་གྱུར་པ་རྣམས་སྨྲས་པ་དང་། རྒྱལ་པོས་སྨྲས་པ། ཁྱོད་དང་དེ་སྤུན་ཡིན་ཞིང་མཁན་པོ་ཡང་ཡིན་པས་ཆད་པས་གཅད་པར་མི་འོས་ཀྱིས་སོང་ཤིག །དེས་སྨྲས་པ། ལྷ་བདག་གིས་འགྱོད་པ་བསལ་བར་རྔོ་མི་ཐོག་གིས་ཆོམ་རྐུན་པ་ལ་འགུམ་པའི་ཆད་པ་ལྕི་བ་གང་ལགས་པས་བདག་ལ་དགུམ་དུ་གསོལ་ཞེས་དེ་སྐད་སྨྲས་པ་དང་། རྒྱལ་པོ་ཁྲོ་བའི་ཀུན་ནས་དཀྲིས་པ་ལ་གནས་པའི་ཀུན་ནས་དཀྲིས་པ་དྲག་པོས་སྨྲས་པ། གལ་ཏེ་དེ་ལྷ་ན་འདི་ཉིད་དུ་འདུག་ལ་རེ་ཞིག་ང་སླར་མ་ལོག་གི་བར་དུ་ཁྱོད་མ་འགྲོ་ཤིག རྒྱལ་པོ་དེས་རི་དགས་བཤོར་ནས་ཆེད་དུ་བསམས་ཏེ་སྒོ་གཞན་ནས་ཕྱིར་ཡང་མ་བྱུང་ངོ་། །བློན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་ཞག་དྲུག་གི་ཉིན་པར་རྒྱལ་པོ་ལ་སྨྲས་པ། ལྷ་དྲང་སྲོང་དེ་ཕྱོགས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ན་མཆིས་ནས་དེང་དུ་དགུང་དྲུག་ལགས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པའི་རིགས་སོ། །རྒྱལ་པོས་སྨྲས་པ། ཆད་པ་ནས་ཕྱུང་ལ་དེའི་ཆད་པ་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཡིན་གྱིས་སོང་ཤིག །བློན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་དྲང་སྲོང་དེ་ལ་སྨྲས་པ། དྲང་སྲོང་ལྷའི་ཞལ་ནས་ཆང་པ་ནས་ཕྱུང་ལ་དེའི་ཆད་པ་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཡིན་གྱིས་སོང་ཤིག་ཅེས་གསུང་ངོ་། །དེ་འགྱོད་པ་དང་བྲལ་ཏེ་སོང་ངོ་། །དགེ་སློང་དག་ཇི་སྙམ་དུ་སེམས། དེའི་ཚེ་དེའི་དུས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་ཚངས་སྦྱིན་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་སྒྲ་ཅན་ཟིན་འདི་ཉིད་ཡིན་ཏེ། དེ་ན་འདིས་སེམས་གདུག་པས་དྲང་སྲོང་ལ་ཕྱོགས་འདི་ཉིད་དུ་འདུག་ལ་མ་འགྲོ་ཤིག་ཅེས་སྨྲས་པ་དེའི་ལས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པས་མའི་མངལ་དུ་ལོ་དྲུག་གོ །དགེ་སློང་དག་དེ་ལྟ་བས་ན་ལས་གཅིག་ཏུ་གནག་པ་ རྣམས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ནི་གཅིག་ཏུ་གནག་པ་ཡིན་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་དགེ་སློང་དག་ཁྱེད་ཀྱིས་དེ་ལྟ་བུ་ལ་བསླབ་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གོང་མ་བཞིན་དུའོ།། །།འདུལ་བ་གཞི། བམ་པོ་དགུ་བཅུ་རྩ་ལྔ་པ། དགེ་སློང་རྣམས་ཐེ་ཚོམ་སྐྱེས་ནས་ཐེ་ཚོམ་ཐམས་ཅད་གཅོད་པ་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཞུས་པ། བཙུན་པ་ཚེ་དང་ལྡན་པ་བཟང་ལྡན་གྱིས་ལས་ཅི་ཞིག་བགྱིས་ན་ལས་དེའི་རྣམ་པར་སྨིན་པས་མི་གཙོ་བོ་རྣམས་ཀྱི་རྒྱལ་པོར་གྱུར་ལགས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སློང་དག་བཟང་ལྡན་འདི་ཉིད་ཀྱིས་ལས་ཚོགས་རྙེད་པ། རྐྱེན་ཡོངས་སུ་བསྒྱུར་བ། འོད་པ་བཞིན་དུ་ཉེ་བར་གནས་པ། གདོན་མི་ཟ་བར་འབྱུང་བར་འགྱུར་བའི་ལས་དག་བྱས་ཤིང་བསགས་པས་བཟང་ལྡན་གྱིས་ལས་བྱས་ཤིང་བསགས་པ་དག་གཞན་སུ་ཞིག་གིས་སོ་སོར་མྱོང་བར་འགྱུར། དགེ་སློང་དག་ལས་བྱས་ཤིང་བསགས་པ་དག་ནི་ཕྱི་རོལ་གྱི་སའི་ཁམས་ལ་རྣམ་པར་སྨིན་པར་མི་འགྱུར། ཆུའི་ཁམས་ལ་མི་འགྱུར། མེའི་ཁམས་ལ་མི་འགྱུར། རླུང་གི་ཁམས་ལ་མི་འགྱུར་གྱི། འདི་ལྟར་ལས་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བ་བྱས་ཤིང་བསགས་པ་དག་ནི་ཟིན་པའི་ཕུང་པོ་དང་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་ལ་རྣམ་པར་སྨིན་པར་འགྱུར་ཏེ། ལས་རྣམས་བསྐལ་པ་བརྒྱར་ཡང་ནི། །ཆུད་མི་ཟ་བའང་ཚོགས་དང་དུས། །རྙེད་ན་ལུས་ཅན་རྣམས་ལ་ནི། །འབྲས་བུ་དག་ཏུ་འགྱུར་བ་ཉིད། །དགེ་སློང་དག་སྔོན་བྱུང་བ་མུ་ལྟོ་བ་ཞིག་ལྗོངས་ཤིག་ནས་བཱ་རཱ་ཎ་སཱིར་འོངས་པ་དང་། དེ་ན་གཉུག་མར་གནས་པའི་མུ་ལྟོ་བ་ཕྲག་དོག་གི་རང་བཞིན་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་དེ་ལྟག་དབྱུག་དང་ཐག་ལྕག་དང་། དབྱུག་པ་ལ་སོགས་པས་ཤིན་ཏུ་བརྡེགས་ནས་བསྐྲད་དེ་དེ་བཱ་རཱ་ཎ་སཱིའི་ཕྱི་རོལ་ན་རྒྱལ་པོའི་སྐྱེད་མོས་ཚལ་ཞིག་ཡོད་པ་ན་གནས་སོ། །ཇི་ཙམ་ན་རྒྱལ་པོ་ཚངས་སྦྱིན་སོ་གའི་དུས་ལ་བབ་སྟེ། མེ་ཏོག་གི་ཤིང་རྣམས་ཁ་འབུས་ཤིང་ངང་པ་དང་། ཀྲུང་ཀྲུང་དང་། རྨ་བྱ་དང་། ནེ་ཙོ་དང་། རི་སེགས་དང་ཁུ་བྱུག་དང་། །ཤང་ཤང་ཏེའུ་རྣམས་སྐད་འབྱིན་པའི་ནགས་ཚལ་སྟུག་པོའ་སྐྱེད་མོས་ཚལ་གྱི་གཞིར་བཙུན་མོ་དང་ལྷན་ཅིག་སོང་ནས་དེ་སྐྱེད་མོས་ཚལ་དེ་ན་བཙུན་མོ་དང་ལྷན་ཅིག་བདེ་བ་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་བྱས་ནས་གཉིད་ལོག་གོ །བུད་མེད་ནི་མེ་ཏོག་དང་འབྲས་བུ་ལ་དགའ་ བ་ཡིན་པས། མེ་ཏོག་དང་འབྲས་བུ་ཚོལ་ཞིང་ཕན་ཚུན་འཁྱམ་པ་ལ་ཞུགས་སོ། །ཇི་ཙམ་རྒྱལ་པོ་ཚངས་སྦྱིན་གཉིད་ཀྱིས་དུབ་པ་སངས་ནས་རིངས་པ་རིངས་པར་བཱ་རཱ་ཎ་སཱིར་ཞུགས་སོ། །བཙུན་མོའ་བུད་མེད་རྣམས་ཀྱང་རིངས་པ་རིངས་པར་དོང་ངོ་། །ཇི་ཙམ་ན་བུད་མེད་གཞན་ཞིག་རྟབས་པས་མུ་ཏིག་གི་དོ་ཤལ་པོར་ཏེ་སོང་ངོ་། །ཇི་ཙམ་ན་མུ་ལྟོ་བ་དེ་སྐྱེད་མོས་ཚལ་དེར་རྒྱུ་བར་བརྩམས་པ་ན། དེས་མུ་ཏིག་གི་དོ་ཤལ་དེ་མཐོང་ནས། དེས་བམསས་པ། བདག་ལ་འདི་ཅི་དགོས་འདིིའི་ཕྱིར་གནོད་པར་འགྱུར་བའི་གནས་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡོད་སྙམ་ནས་དེེས་དེ་སུའི་ཡིན་པ་དེ་ལེན་པར་འགྱུར་གྲང་ཞེས། དེ་སྐྱེད་མོས་ཚལ་ཉིད་དུ་ཤིང་གི་ཡལ་ག་ཞིག་ལ་བཏགས་ཏེ་བཞག་གོ །ཇི་ཙམ་ན་བཙུན་མོ་རྣམས་ཀྱིས་རྒྱལ་པོ་ལ་གསོལ་པ། ལྷ་བཙུན་མོ་ཆེ་གེ་མོ་ཞེས་བགྱི་བའི་
Chinese
禀白之后，国王为何不施舍水？我因为求水成了盗贼。盗贼应受何种惩罚？请以惩罚的重负加于我身。国王说道：没有不给予而取水的道理，但你偷了谁掌管的水？他如实禀告之后，国王说道：你和他既是兄弟又是堪布，不宜以惩罚来惩处，走吧！他说：神啊，我无法消除悔恨，请将盗贼处以极刑，请您处死我。他如此说完之后，国王怒火中烧，怒不可遏地说道：如果他是神，就待在这里，在我回来之前，你不得离开。国王狩猎去了，故意如此，没有从别的门回来。大臣们在第六天对国王说：神啊，那位仙人就在那个方向，如今已经六天了，请您下令吧！国王说道：把他放了，他的惩罚就是这样，走吧！大臣们对那位仙人说：仙人，神的旨意是放了你，你的惩罚就是这样，走吧！他毫无悔意地离开了。比丘们，你们怎么想？当时的国王善施就是现在的声授。当时他恶狠狠地对仙人说：待在这里，不准离开。由于这个业的成熟，他在母胎中待了六年。比丘们，因此，黑业的成熟也是黑的，从“你们应该如此学习”到结束，都和前面一样。 《律藏·根本》，第九十五卷。比丘们生起疑惑，为了断除一切疑惑，向世尊请教：尊者善贤做了什么业，以至于成熟为众人之王？世尊开示说：比丘们，善贤获得了这些业的集合，因缘也
English
After reporting, why didn't the king give water? Because I asked for water, I became a thief. What punishment should a thief receive? Please impose the heavy burden of punishment on me. The king said: There is no reason to take water without giving it, but whose water did you steal? After he reported truthfully, the king said: You and he are both brothers and Khenpos, so it is not appropriate to punish you with punishment, go! He said: God, I cannot eliminate my regret, please execute the thief with the death penalty, please execute me. After he said this, the king was furious and said furiously: If he is a god, stay here, and you must not leave before I come back. The king went hunting, deliberately doing so, and did not come back from another door. The ministers said to the king on the sixth day: God, that immortal is in that direction, and it has been six days now, please give your order! The king said: Release him, his punishment is like this, go! The ministers said to that immortal: Immortal, the god's will is to release you, your punishment is like this, go! He left without any regrets. Monks, what do you think? The king Good Giving at that time was the current Sound Giving. At that time, he said fiercely to the immortal: Stay here, you are not allowed to leave. Due to the maturation of this karma, he stayed in the womb for six years. Monks, therefore, the maturation of black karma is also black, from "you should learn like this" to the end, it is the same as before. Vinaya-Vastu, Volume 95. The monks became suspicious, and in order to eliminate all doubts, they asked the World Honored One: Venerable Goodness, what karma did you do that matured into the king of the people? The World Honored One taught: Monks, Goodness has obtained these collections of karma, and the conditions are also
Chinese
完全翻译。 像光一样近处安住。 不吃鬼怪，将要出现的业都做了并积累了，善逝所作所积的业，其他谁会各自去感受呢？ 比丘们，所作所积的业不会在外面的地界成熟，不会在水界成熟，不会在火界成熟，不会在风界成熟。 像这样，所作所积的善业和不善业，会在已取的蕴、界和处成熟。 业纵经百千劫，亦不亡失，缘会时至，众生当受其报。 比丘们，从前有一个外道从一个地方来到波罗奈（Bārāṇasī）。 那里土生土长的具有嫉妒本性的外道们，用棍棒、鞭子和木杖等狠狠地殴打并驱逐了他，于是他住在波罗奈城外的一个国王的花园里。 当时，梵施国王正值游园时节，花树盛开，天鹅、鸳鸯、孔雀、鹦鹉、山雀和杜鹃等鸟类鸣叫的茂密森林花园里，国王与妃嫔一同前往，在那花园里与妃嫔一同享受快乐并入睡。 女人喜欢花和果实，所以她们开始寻找花和果实，互相游荡。 当梵施国王从睡梦中醒来，消除了困倦，急忙返回波罗奈城。 妃嫔女眷们也急忙返回。 当时，另一个女人匆忙中弄掉了珍珠项链。 当时，那个外道开始在花园里游荡，他看到了那串珍珠项链。 他想：“我需要这个做什么？我认为任何会因此带来损害的地方都存在。”于是他想：“谁会拿走这个呢？” 他把它挂在花园里的一棵树枝上，然后离开了。 当时，妃嫔们对国王说：“天神，名叫某某的妃嫔的……
English
Completely translated. Abiding near like light. Having done and accumulated the deeds that will arise without consuming ghosts, who else will experience individually the deeds done and accumulated by the Sugata? Monks, the deeds done and accumulated will not mature in the external realm of earth, nor will they mature in the realm of water, nor will they mature in the realm of fire, nor will they mature in the realm of wind. Like this, the good and bad deeds done and accumulated will mature in the aggregates, realms, and sources that have been taken. Actions, even after hundreds of eons, are not wasted; when the conditions and time come together, living beings will experience their fruits. Monks, once upon a time, a heretic came from a certain region to Bārāṇasī. There, the native heretics, being of a jealous nature, beat him severely with sticks, whips, and clubs, and drove him away, so he stayed in a royal garden outside of Bārāṇasī. At that time, King Brahma-datta was in the season for pleasure gardens, and the flowering trees were blooming, and swans, mandarin ducks, peacocks, parrots, sparrows, and cuckoos were making sounds in the dense forest garden, so he went with his consorts to the garden, and there he enjoyed pleasure with his consorts and fell asleep. Women like flowers and fruits, so they started searching for flowers and fruits and wandering around. When King Brahma-datta awoke from his sleep, having dispelled his weariness, he hurriedly returned to Bārāṇasī. The women of the consorts also hurried back. At that time, another woman accidentally dropped a pearl necklace. At that time, that heretic started wandering in that garden, and he saw that pearl necklace. He thought, "What do I need this for? I think that any place that would cause harm because of this exists." Then he thought, "Who will take this?" He hung it on a branch of a tree in the garden itself and left. At that time, the consorts said to the king, "Divine one, the consort named so-and-so...