Tibetan
རྣམས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྗེས་སུ་སོང་བའི་བྱམས་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ལ་ཞུགས་པ་ན་མདངས་འཕྲོག་པའི་གནོད་སྦྱིན་རྣམས་ཀྱིས་བཱ་རཱ་ཎ་སཱིའི་ཉེ་འཁོར་དུ་རྒྱུ་བར་བརྩམས་ན་འཇུག་མ་ནུས་སོ། །དེ་རྣམས་ཀྱིས་འཇུག་མ་ནུས་པས་གླགས་མ་རྙེད་དོ། །གླགས་མ་རྙེད་པས་བ་ལང་རྫི་དང་། ལུག་རྫི་དང། རྩ་ཐུན་དང་། ཤིང་ཐུན་དང་། ལམ་གྱིས་འཚོ་བ་དང་། ལམ་གོལ་བས་འཚོ་བའི་མི་རྣམས་མཐོང་ནས་དྲིས་པ། ཤེས་ལྡན་དག་ཁྱེད་ཅག་ཁོ་བོ་ཅག་གིས་མི་འཇིགས་སམ། དེ་རྣམས་ཀྱིས་སྨྲས་པ། མི་འཇིགས་སོ། །ཅིའི་ཕྱིར། འདི་ལྟར་བདག་ཅག་གི་རྒྱལ་པོ་བྱམས་པའི་སྟོབས་དགོངས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་སེམས་པས་སོ། །རྒྱལ་པོ་བྱམས་པའི་སྟོབས་ཅི་ དགོངས། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྗེས་སུ་སོང་བའི་བྱམས་པའོ། །དེ་རྣམས་ཀྱིས་བསམས་པ། འདིར་རྒྱུ་འདིས་ན་ད་ལྟར་བདག་ཅག་གིས་གླགས་མ་རྙེད་དོ་སྙམ་ནས་དེ་རྣམས་བཱ་རཱ་ཎ་སཱིའི་སྒོ་ནས་སྒོར་རྒྱུ་ཞིང་རྒྱལ་པོ་བྱམས་པའི་སྟོབས་ནམ་ཞིག་མཐོང་སྙམ་མོ། །ཇི་ཙམ་དུས་གཞན་ཞིག་ན་རྒྱལ་པོ་བྱམས་པའི་སྟོབས་ཕྱི་རོལ་དུ་སྐྱེད་མོས་ཚལ་དུ་ཆས་པ་དང་། དེ་ནས་དེ་རྣམས་བྲམ་ཟེའི་ཆ་བྱད་དུ་བདག་ཉིད་མངོན་པར་སྤྲུལ་ནས་སྤྱོད་ལམ་ཞི་བས་རྒྱལ་པོའ་དྲུང་དུ་ཉེ་བར་དོང་སྟེ་རྒྱལ་བ་དང་ཚེ་སྤེལ་བདག་བྱས་ནས་སྨྲས་པ། ལྷ་བདག་ཅག་བཀྲེས་ལགས་ན་གཡར་ཟས་ཀྱིས་རྗེས་སུ་གཟུང་དུ་གསོལ། རྒྱལ་པོས་བློན་པོ་རྣམས་བཀུག་སྟེ་བསྒྲོ་བ། ཤེས་ལྡན་དག་བྲམ་ཟེ་འདི་རྣམས་ཁ་ཟས་བསོད་པས་ཚིམ་པར་བྱོས་ཤིག །དེ་རྣམས་ཀྱིས་སྨྲས་པ། ལྷ་བདག་ཅག་ནི་ཤ་དང་ཁྲག་འཚལ་ལགས་སོ། །རྒྱལ་པོས་བློན་པོ་རྣམས་ལ་སྨྲས་པ། ཤེས་ལྡན་དག་གལ་ཏེ་ཤ་དང་ཁྲག་འབྱོར་བ་མེད་ན་ཚོང་འདུས་ནས་བཞིན་གྱིས་རྙེད་པའི་ཤ་དང་ཁྲག་བྱིན་ཅིག །ལྷ་བདག་ཅག་ནི་མོད་ལ་བ་ཀུམ་པའི་ཤ་དང་ཁྲག་འཚལ་ན་མོད་ལ་བཀུམ་པའི་ཤ་དང་ཁྲག་གིས་རྗེས་སུ་གཟུང་དུ་གསོལ། རྒྱལ་པོས་བསམས་པ། སེམས་ཅན་གཞན་ལ་གནོད་པ་མ་བྱས་པར་ནི་མོད་ལ་བསད་པའི་ཤ་དང་ཁྲག་ག་ལ་རྙེད་ཀྱིས། ཅི་ནས་ཀྱང་འདི་རྣམས་ལ་བདག་གིས་རང་གི་ཁྲག་སྦྱིན་བར་བྱའོ་སྙམ་སྟེ། དེ་ནས་དཔྱད་མཁན་རྣམས་བཀུག་ནས་སྨྲས་པ། ཤེས་ལྡན་དག་ངའི་ཡན་ལག་གི་རྩ་ཐམས་ཅད་ཆོད་ཅིག་དང་སློང་མོ་བའི་སྐྱེ་བོ་ཚིམ་པར་བྱའོ། །དཔྱད་མཁན་གྱིས་སྨྲས་པ། ལྷ་མི་ཕལ་པ་རྣམས་ཀྱི་ཕྱིར་བདག་ཅག་ལྷའི་སྐུ་ལ་མཚོན་གྱིས་མི་འདེབས་སོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་བཟོའ་གནས་དང་ལས་ཀྱི་གནས་དེ་དང་དེ་དག་ལ་
Chinese
那些当进入忆念随顺一切有情的慈爱时，夺取光彩的夜叉众开始在波罗奈（Bārāṇasī）附近游荡，却无法进入。由于他们无法进入，所以找不到机会。由于找不到机会，他们看见了牧牛人、牧羊人、樵夫、伐木人、以道路为生的人和迷路而生的人，便问道：贤者们，你们不害怕我们吗？他们回答说：不害怕。为什么？因为我们忆念着我们的国王慈力（བྱམས་པའི་སྟོབས་）的意念。国王慈力意念什么？是随顺一切有情的慈爱。他们心想：因为这个缘故，现在我们找不到机会。于是他们从波罗奈的城门进进出出，心想什么时候才能见到国王慈力。过了一段时间，国王慈力前往郊外的花园，那些夜叉众便化现为婆罗门的模样，以寂静的行仪接近国王，说了吉祥语和祝福语后说道：天神，我们饥饿了，请用乞食来帮助我们。国王召集大臣们吩咐道：贤者们，用食物使这些婆罗门满足。他们说：天神，我们想要肉和血。国王对大臣们说：贤者们，如果没有肉和血，就从市场上购买肉和血给他们。天神，我们想要新鲜宰杀的动物的肉和血，请用新鲜宰杀的动物的肉和血来帮助我们。国王心想：不伤害其他有情，怎么能得到新鲜宰杀的肉和血呢？无论如何，我应该将自己的血施舍给他们。于是，他召集了医生们，说道：贤者们，切断我所有的肢体血管，让乞讨者们满足。医生们说：天神，我们不能为了普通人而用刀剑伤害天神的身体。菩萨对于工巧处和事业处
English
When those who had entered into the practice of contemplating loving-kindness that followed all sentient beings, the yakshas who robbed of splendor began to wander near Varanasi (Bārāṇasī), but they could not enter. Because they could not enter, they did not find an opportunity. Because they did not find an opportunity, they saw cowherds, shepherds, wood gatherers, tree fellers, those who lived by the road, and people who lived by getting lost, and asked: Wise ones, are you not afraid of us? They replied: We are not afraid. Why? Because we are mindful of the thought of our king, the Power of Loving-Kindness. What does the Power of Loving-Kindness contemplate? It is the loving-kindness that follows all sentient beings. They thought: Because of this reason, we cannot find an opportunity now. So they wandered in and out of the gates of Varanasi, thinking, 'When will we see the King of the Power of Loving-Kindness?' After some time, the King of the Power of Loving-Kindness went out to a pleasure garden, and then they manifested themselves as brahmins, and with peaceful conduct, they approached the king and, after saying auspicious words and wishing him long life, said: 'O god, we are hungry, please help us with alms.' The king summoned the ministers and instructed them: 'Wise ones, satisfy these brahmins with food.' They said: 'O god, we desire flesh and blood.' The king said to the ministers: 'Wise ones, if there is no flesh and blood available, give them flesh and blood that is obtained by buying it from the market.' 'O god, we desire the flesh and blood of freshly slaughtered animals, please help us with the flesh and blood of freshly slaughtered animals.' The king thought: 'Without harming other sentient beings, how can one obtain freshly slaughtered flesh and blood? In any case, I should give my own blood to these people.' Then he summoned the physicians and said: 'Wise ones, cut off all the veins in my limbs and satisfy the beggars.' The physicians said: 'O god, we cannot strike the body of a god with a sword for the sake of ordinary people.' The Bodhisattva, with respect to the places of crafts and the places of activities,
Tibetan
མཁས་པ་ཡིན་པས་ངེས་རང་ཉིད་ཀྱི་ཡན་ལག་ལྔ་མཚོན་གྱིས་གཏར་ཏེ། དེ་ནས་རང་གི་ཁྲག་གིས་ཚིམ་པར་བྱས་ནས་དེ་རྣམས་ལ་དེ་ལྟ་བུའི་ཆོས་བཤད་དེ། གང་ཐོས་པས་གནོད་སྦྱིན་དེ་རྣམས་བརྟུལ་བཞུགས་ལྔའི་གཞི་རྣམས་ལ་བཀོད་དོ། །དགེ་ སློང་དག་ཇི་སྣམ་དུ་སེམས། དེའི་ཚེ་དེའི་དུས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་བྱམས་པའི་སྟོབས་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ང་ཉིད་ཡིན་ནོ། །མདངས་འཕྲོག་པའི་གནོད་སྦྱིན་ལྔ་པོ་གང་དག་ཡིན་པ་དེ་དག་ནི་ལྔ་སྡེའི་དགེ་སློང་འདི་ཉིད་ཡིན་ཏེ། དེ་ན་ཡང་ངས་འདི་རྣམས་རང་གི་ཁྲག་གིས་ཚིམ་པར་བྱས་ཏེ་བརྟུལ་ཞུགས་ལྔའི་གཞི་རྣམས་ལ་བཀོད་དོ། །ད་ལྟར་ཀྱང་ངས་འདི་རྣམས་དམ་པའི་ཆོས་ཀྱི་རོས་ཚིམ་པར་བྱས་ནས་འཁོར་བའི་འབྲོག་དགོན་པ་ནས་བཏོན་ཏེ་ཤིན་ཏུ་མཐར་ཐུག་པའི་གྲུབ་པ་དང་བདེ་བའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་བཀོད་དོ། །གང་གི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ལོ་དྲུག་ཏུ་དཀའ་བ་སྤྱད་དེ་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་རྟོགས་ནས་བཱ་རཱ་ཎ་སཱིར་གཤེགས་ཏེ། ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་ནས་ལྔ་སྡེ་དང་། ཉེ་ལྔའི་སྡེ་དང་། དྲུག་བཅུའི་ཚོགས་བཟང་པོ་རྣམས་བཏུལ་བས་དགེ་སློང་མང་དུ་གྱུར་བ་དེའི་ཚེ་དགེ་སློང་རྣམས་ཐེ་ཚོམ་སྐྱེས་ཏེ་ཐེ་ཚོམ་ཐམས་ཅད་གཅོད་པ་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཞུས་པ། བཙུན་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཕྲིན་ལས་ཅི་ཞིག་མཛད་ན་ཕྲིན་ལས་དེའི་རྣམ་པར་སྨིན་པས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགུང་ལོ་དྲུག་ཏུ་དཀའ་བ་སྤྱད་ལགས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སློང་དག་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་སྔོན་གྱི་སྐུ་ཚེ་གཞན་རྣམས་སུ་ཕྲིན་ལས་བྱས་ཤིང་བསགས་པ་དང་། ཚོགས་རྙེད་པ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནས། ལུས་ཅན་དག་ལ་འབྲས་བུར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གོང་མ་བཞིན་དུའོ། །དགེ་སློང་དག་སྔོན་བྱུང་བ་བཻ་བྷི་ཊིང་གའི་གྲོང་ཁྱེར་གྱི་གྲོང་རྡལ་འབྱོར་བ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནས་སྐྱ་བོ་དང་མི་མང་པོ་ཡོད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་སྟེ། དགེ་སློང་དག་བཻ་བྷི་ཊིང་གའི་གྲོང་ཁྱེར་གྱི་གྲོང་རྔལ་ན་བྲམ་ཟེའི་ཤིང་སཱ་ལ་ཆེན་པོ་ལྟ་བུ་ནྱ་གྲོ་ངྷ་ཞེས་བྱ་བ་ཕྱུག་པ། ནོར་མང་བ། ལོངས་སྤྱོད་ཆེ་བ་ཞིག་བྱུང་སྟེ། བཻ་བྷི་ཊིང་གའི་འདུ་ཏང་དང་བཅས། ས་དང་། ཤིང་དང་། ཆུར་བཅས་པར་རྒྱལ་པོ་ཀྲི་ཀིས་བྲམ་ཟེའི་སྦྱིན་པར་བྱིན་ནས་འབྱོར་པ་ན་ཡོངས་སུ་ལོངས་སྤྱོད་དོ། །དགེ་སློང་དག་བྲམ་ཟེ་ཤིང་སཱ་ལ་ཆེན་པོ་ལྟ་བུ་ནྱ་གྲོ་ངྷའི་སློབ་མ་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་བླ་མ་ཞེས་བྱ་བ་ཕ་དང་མའི་རིགས་དང་ལྡན་པ།
Chinese
因為是智者，必定以利器割斷自己的五個肢體，然後用自己的血使它們飽足，像那樣為它們說法，凡是聽到的夜叉們，都安立於五種苦行的基礎上。比丘們，你們怎麼想？那時那時候的國王慈力是誰呢？就是我自身啊。奪取光彩的五個夜叉是誰呢？就是這五比丘，那時我也是用自己的血使他們飽足，安立於五種苦行的基礎上。現在我也是用殊勝的法味使他們飽足，從輪迴的荒野中引導出來，安立於極其究竟的成就和安樂的涅槃中。世尊在六年之中行苦行，證悟了無上正等覺，前往波羅奈斯，轉法輪，調伏了五比丘，近五比丘，以及六十賢善之眾，使比丘眾增多之時，比丘們生起疑惑，為了斷除一切疑惑，請問了世尊。尊者世尊，做了什麼樣的事業，以那事業的異熟，世尊行了六年苦行呢？世尊開示說：比丘們，如來自身在往昔的其他生世中，做了並積累了事業，以及獲得集合等等，乃至於對有情們成為果實之間，如前所說。比丘們，過去在吠毗陵伽城的城鎮富饒等等，乃至於有白衣和很多人之間。比丘們，在吠毗陵伽城的城鎮中，有如婆羅門大樹娑羅一般的榕樹，名為尼拘律陀，富裕，財多，受用廣大，連同吠毗陵伽的集會，土地，樹木和水，國王克利吉給予婆羅門作為布施，在那裡享受。比丘們，婆羅門如大娑羅樹一般的尼拘律陀的弟子，名為婆羅門童子上師，具備父母的種姓。
English
Because he was wise, he surely cut off his own five limbs with a weapon. Then, having satisfied them with his own blood, he taught them the Dharma in such a way that all the Yakshas who heard it were established on the basis of the five ascetic practices. Monks, what do you think? Who was the king of loving-kindness at that time? It was I myself. Who were the five Yakshas who stole the radiance? They were these five monks. Even then, I satisfied them with my own blood and established them on the basis of the five ascetic practices. Now, I satisfy them with the taste of the sacred Dharma, lead them out of the wilderness of samsara, and establish them in the ultimate attainment and the bliss of Nirvana. When the Blessed One practiced austerities for six years and attained the unsurpassed, perfect, and complete enlightenment, he went to Varanasi and turned the wheel of Dharma, subduing the five monks, the near five monks, and the sixty good assemblies, causing the community of monks to increase. At that time, the monks became doubtful and, in order to dispel all doubts, asked the Blessed Buddha: "Venerable Blessed One, what kind of deeds did you perform that, as a result of those deeds, the Blessed One practiced austerities for six years?" The Blessed One replied: "Monks, the Tathagata himself, in his past lives, performed and accumulated deeds, and obtained gatherings, etc., up to the point where they become fruits for sentient beings, as previously stated. Monks, in the past, in the town of Veibhitinga, there was prosperity, etc., up to the point where there were white-clad people and many people. Monks, in the town of Veibhitinga, there was a banyan tree like a great Brahmin Sala tree, named Nyagrodha, which was rich, had much wealth, and great enjoyment. Together with the assembly of Veibhitinga, the land, trees, and water, King Krijik gave it to the Brahmins as a gift, and they enjoyed it there. Monks, the disciple of the Brahmin Nyagrodha, who was like a great Sala tree, was a Brahmin boy named Lama, who possessed the lineage of his father and mother.