Tibetan
ཀྱི་སྟོན་པ་ཡིན་ནོ། །ཁྱོད་ནི་ངའི་ཉན་ཐོས་ཡིན་ནོ། །འོད་སྲུང་ང་ནི་ཁྱོད་ཀྱི་སྟོན་པ་ཡིན་ནོ། །ཁྱོད་ནི་ངའི་ཉན་ཐོས་ཡིན་ནོ། །འོད་སྲུང་ཁྱོད་རང་གི་སྟན་ཇི་ལྟ་བ་ལ་འདུག་ཤིག །དེ་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ལྟེང་རྒྱས་འོད་སྲུང་གིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞབས་གཉིས་ལ་མགོ་བོས་ཕྱག་བྱས་ཏེ་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་འདུག་གོ །དེ་ནས་ག་འི་བྲམ་ཟེ་དང་ཁྱིམ་བདག་རྣམས་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། དགེ་སྦྱོང་ཆེན་པོ་ནི་ལྟེང་རྒྱས་འོད་སྲུང་རལ་པ་ཅན་གྱི་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་ལ་མི་སྤྱོད་ཀྱི། ལྟེང་རྒྱས་འོད་སྲུང་རལ་པ་ཅན་ཉིད་དགེ་སྦྱོང་ཆེན་པོའ་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་ལ་སྤྱོད་དོ་སྙམ་མོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མ་གའི་རྒྱལ་པོ་བཟོ་སྦྱངས་གཟུགས་ཅན་སྙིང་པོ་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་གཟུགས་ལ་སྐྱེ་བ་ཡང་ཡོད། འཇིག་པ་ཡང་ཡོད་དེ། དེའི་སྐྱེ་བ་དང་འཇིག་པ་ཡང་རིག་པར་བྱའོ། །རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་ཚོར་བ་དང་། འདུ་ཤེས་དང་། འདུ་བྱེད་དང་། རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་སྐྱེ་བ་ཡང་ཡོད། འཇིག་པ་ཡང་ཡོད་དེ། དེའི་སྐྱེ་བ་དང་འཇིག་པ་ཡང་རིག་པར་བྱའོ། །རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་རིགས་ཀྱི་བུས་གཟུགས་ཀྱི་སྐྱེ་བ་དང་འཇིག་པའི་ཆོས་ཉིད་རིག་ནས་གཟུགས་དེ་ཡོངས་སུ་ཤེས་སོ། །རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་རིགས་ཀྱི་བུས་ཚོར་བ་དང་། འདུ་ཤེས་དང་། འདུ་བྱེད་དང་། རྣམ་པར་ཤེས་པའི་སྐྱེ་བ་དང་འཇིག་པའི་ཆོས་ཉིད་རིག་ནས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དེ་ཡོངས་སུ་ཤེས་སོ། །རྒྱལ་ པོ་ཆེན་པོ་རིགས་ཀྱི་བུས་གཟུགས་ཡོངས་སུ་ཤེས་ན་གཟུགས་ལ་བདག་གམ་བདག་གིར་ཁས་མི་ལེན། མི་འཛིན་ལྷག་པར་མི་གནས། མངོན་པར་ཞེན་པར་མི་བྱེད་དོ། །རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་རིགས་ཀྱི་བུས་ཚོང་བ་དང་། འདུ་ཤེས་དང་། འདུ་བྱེད་དང་། རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡོངས་སུ་ཤེས་ན་བདག་གམ་བདག་གིར་ཁས་མི་ལེན། མི་འཛིན། ལྷག་པར་མི་གནས། མངོན་པར་ཞེན་པར་མི་བྱེད་དོ། །རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་རིགས་ཀྱི་བུས་གཟུགས་ལ་བདག་གམ། བདག་གིར་ཁས་མི་ལེན། མི་འཛིན། ལྷག་པར་མི་གནས། མངོན་པར་ཞེན་པར་མི་བྱེད་ན་ཚད་མེད་ཅིང་གྲངས་མེད་བའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྨྲའོ། །རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་རིགས་ཀྱི་བུས་ཚོར་བ་དང་། འདུ་ཤེས་དང་། འདུ་བྱེད་དང་། རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་བདག་གམ། བདག་གིར་ཁས་མི་ལེན། མི་འཛིན། ལྷག་པར་མི་གནས། མངོན་པར་ཞེན་པར་མི་བྱེད་ན་ཚད་མེད་ཅིང་གྲངས་མེད་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྨྲའོ། །དེ་ནས་མ་ག་འི་བྲམ་ཟེ་དང་ཁྱིམ་བདག་རྣམས་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། གལ་
Chinese
是你的导师。你是我的声闻。迦叶，我是你的导师。你是我的声闻。迦叶，你按你自己的座位坐下。然后，具寿莲花增长迦叶以头顶礼世尊的双足，在一旁坐下。然后，摩伽陀的婆罗门和居士们这样想：大沙门不修持莲花增长有发者的梵行，而是莲花增长有发者修持大沙门的梵行。然后，世尊对摩伽陀国王净饭王子说：大王，色有生，也有灭，应当了知它的生和灭。大王，受、想、行、识也有生，也有灭，应当了知它的生和灭。大王，善男子了知色之生灭法性，就完全了知了色。大王，善男子了知受、想、行、识之生灭法性，就完全了知了识。大王，善男子完全了知色，就不认为色是我或我所，不执著，不特别安住，不明显执著。大王，善男子完全了知受、想、行、识，就不认为是我或我所，不执著，不特别安住，不明显执著。大王，善男子不认为色是我或我所，不执著，不特别安住，不明显执著，就说他是从无量无数的苦恼中解脱的。大王，善男子不认为受、想、行、识是我或我所，不执著，不特别安住，不明显执著，就说他是从无量无数的苦恼中解脱的。然后，摩伽陀的婆罗门和居士们这样想：如果
English
is your teacher. You are my disciple. Kashyapa, I am your teacher. You are my disciple. Kashyapa, sit down as is your own seat. Then, the venerable Lotus Growth Kashyapa bowed his head to the two feet of the Blessed One and sat down on one side. Then, the Brahmins and householders of Magadha thought to themselves: The great ascetic does not practice the pure conduct of Lotus Growth with matted hair, but Lotus Growth with matted hair practices the pure conduct of the great ascetic. Then, the Blessed One spoke to King Bimbisara of Magadha: Great King, form also has birth and destruction, and its birth and destruction should be known. Great King, feeling, perception, volition, and consciousness also have birth and destruction, and their birth and destruction should be known. Great King, a son of good family, having known the nature of the birth and destruction of form, completely knows that form. Great King, a son of good family, having known the nature of the birth and destruction of feeling, perception, volition, and consciousness, completely knows that consciousness. Great King, if a son of good family completely knows form, he does not accept form as self or belonging to self, does not cling to it, does not particularly abide in it, and does not manifestly cling to it. Great King, if a son of good family completely knows feeling, perception, volition, and consciousness, he does not accept it as self or belonging to self, does not cling to it, does not particularly abide in it, and does not manifestly cling to it. Great King, if a son of good family does not accept form as self or belonging to self, does not cling to it, does not particularly abide in it, and does not manifestly cling to it, it is said that he has passed beyond immeasurable and countless suffering. Great King, if a son of good family does not accept feeling, perception, volition, and consciousness as self or belonging to self, does not cling to it, does not particularly abide in it, and does not manifestly cling to it, it is said that he has passed beyond immeasurable and countless suffering. Then, the Brahmins and householders of Magadha thought to themselves: If
Tibetan
ཏེ་གཟུགས་བདག་མ་ཡིན། ཚོར་བ་དང་། འདུ་ཤེས་དང་། འདུ་བྱེད་དང་། རྣམ་པར་ཤེས་པ་བདག་མ་ཡིན་ན། འོ་ན་བདག་གམ། སེམས་ཅན་ནམ། སྲོག་གམ། སྐྱེ་བ་པོའམ། གསོ་བ་པོའམ། གང་ཟག་གམ། ཤེད་ལས་སྐྱེས་སམ། ཤེད་བུའམ། བྱེད་པ་པོའམ། བྱེད་དུ་འཇུག་པ་པོའམ། ཤེས་པ་པོའམ། ཀུན་ནས་ཤེས་པ་པོའམ། སློང་བ་པོའམ། ཀུན་ནས་སློང་བ་པོའམ། སྨྲ་བ་པོའམ། ཚོར་བ་པོའམ། ཀུན་ནས་ཚོར་བ་པོ་གང་ཡིན་པ་ནམ་ཡང་མ་བྱུང་འབྱུང་བར་མི་འགྱུར་ཞིང་ད་ལྟ་ཡང་པ་མ་ཡིན་ན། གང་གིས་དེ་དང་དེར་དགེ་བ་དང་སྡིག་པའི་ལས་བྱས་པ་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་སོ་སོར་ཉམས་སུ་མྱོང་ཞིང་གང་གིས་ཕུང་པོ་འདི་བོར་ཏེ་ཕུང་པོ་གཞན་དང་ཉིང་མཚམས་སྦྱོར་བ་དེ་སུ་ཞིག་ཡིན་པར་འགྱུར་སྙམ་མོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཐུགས་ཀྱིས་མ་གའི་བྲམ་ཟེ་དང་ཁྱིམ་བདག་རྣམས་ཀྱི་སེམས་མཁྱེན་ནས། དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སློང་དག་བདག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་བྱིས་པ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་ཐོས་པ་དང་མི་ལྡན་པས་ བཏགས་པའི་རྗེས་སུ་ལྷུང་བ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལ་བདག་ཅེའམ་བདག་གི་མེད་ཀྱི། དགེ་སློང་དག་སྐྱེ་བ་ན་སྡུག་བསྔལ་འདི་སྐྱེ་ཞིང་འགག་པ་ན་ཡང་སྡུག་བསྔལ་འགག་གོ །སྐྱེ་བ་ན་འདུ་བྱེད་རྣམས་སྐྱེ་ཞིང་འགག་པ་ན་འདུ་བྱེད་རྣམས་འགག་པར་འགྱུར་ཏེ། རྒྱུ་དང་རྐྱེན་དེ་ལ་བརྟེན་ནས་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་འདུ་བྱེད་ཀྱི་རྒྱུད་འཇུག་གོ །དགེ་སློང་དག་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་འདུ་བྱེད་ཀྱི་རྒྱུད་ཉིང་མཚམས་སྦྱོར་བ་ཐུགས་སུ་ཆུད་ནས་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་འཆི་འཕོ་དང་སྐྱེ་བ་འདོགས་པར་མཛད་དེ། དགེ་སློང་དག་ངས་ལྷའི་སྤྱན་རྣམ་པར་དག་པ་མིའི་ལས་འདས་པས་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་འཆི་འཕོ་དང་། སྐྱེ་བ་དང་ཁ་དོག་བཟང་པོ་དང་། ཁ་དོག་ངན་པ་དང་། དམན་པ་དང་། གྱ་ནོམ་པ་དང་། བདེ་འགྲོ་དང་། ངན་འགྲོ་འགྲོ་བ་ཡང་གཟིགས་སོ། །ལས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ཉེ་བར་འགྲོ་བའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རབ་ཏུ་མཁྱེན་ཏེ། སེམས་ཅན་འདི་དག་ནི་ལུས་ཀྱི་ཉེས་པར་སྤྱོད་པ་དང་ལྡན། ངག་དང་ཡིད་ཀྱི་ཉེས་པར་སྤྱོད་པ་དང་ལྡན། འཕགས་པ་རྣམས་ལ་སྐུར་པ་འདེབས་པ་དང་། ལོག་པར་ལྟ་བ་ཡིན་ཏེ། ལོག་པར་ལྟ་བའི་ལས་དང་ཆོས་བླངས་བའི་རྒྱུ་དེ་དང་རྐྱེན་དེས་ལུས་ཞིག་ནས་ཤི་བའི་འོག་ཏུ་ངན་སོང་ངན་འགྲོ་ལོག་པར་ལྟུང་བ་སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་རྣམས་སུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ། །སེམས་ཅན་འདི་དག་ནི་ལུས་ཀྱི་ལེགས་པར་སྤྱོད་པ་དང་ལྡན། ངག་དང་ཡིད་ཀྱི་ལེགས་པར་སྤྱོད་པ་ད
Chinese
既然色不是我，感受、思想、行、识也不是我，那么，我、众生、命、生者、养育者、人、力生、力子、作者、使作者、知者、遍知者、劝请者、遍劝请者、语者、觉者、遍觉者，这些从来没有出现过，将来也不会出现，现在也没有，那么，谁会各自体验到善与恶业的成熟果报，谁会舍弃这个蕴而与另一个蕴相续结合呢？这时，世尊以他的智慧了解了摩伽的婆罗门和居士们的心意，于是对众比丘说：诸比丘，所谓“我”，是那些没有听闻佛法的幼稚凡夫所执著的，这里没有“我”或“我的”。诸比丘，生时此痛苦生起，灭时痛苦也灭。生时诸行生起，灭时诸行也灭。依靠那个因和缘，众生的行相续不断。诸比丘，如来通达了诸行的相续结合，从而确定了众生的死亡和出生。诸比丘，我以清净的、超越人类的的天眼，看到了众生的死亡、出生、善色、恶色、下劣、殊胜、善趣和恶趣。如实地了知了众生随业而行，这些众生具备身恶行，具备语和意的恶行，诽谤圣者，持有邪见，由于邪见的业和所受持的法，身坏命终之后，堕入恶趣、恶道、邪见，生于众生地狱中。这些众生具备身善行，具备语和意的善行，
English
Since form is not self, and neither are feeling, thought, formation, nor consciousness, then who is the self, the sentient being, the life, the one who is born, the one who nourishes, the person, the one born of strength, the offspring of strength, the doer, the one who causes to do, the knower, the one who knows completely, the solicitor, the one who solicits completely, the speaker, the feeler, the one who feels completely—whoever that is, has never appeared, will never appear, and is not present now. Then, who will individually experience the ripening results of the virtuous and non-virtuous actions done in this and that, and who will abandon this aggregate and connect with another aggregate? Then, the Blessed One, knowing the minds of the Brahmins and householders of Maga with his wisdom, spoke to the monks: Monks, the so-called "self" is what is clung to by ignorant ordinary people who have not heard the Dharma; there is no "self" or "mine" here. Monks, when there is birth, this suffering arises, and when there is cessation, suffering also ceases. When there is birth, formations arise, and when there is cessation, formations also cease. Dependent on that cause and condition, the continuum of formations of sentient beings continues. Monks, the Thus-Gone One, having understood the continuum of the connection of formations, thus determines the death and birth of sentient beings. Monks, with my pure, superhuman divine eye, I see the death and birth of sentient beings, good color, bad color, inferior, superior, good realms, and bad realms. Knowing sentient beings who go according to their actions, these sentient beings are endowed with misconduct of body, endowed with misconduct of speech and mind, slander the noble ones, hold wrong views, and due to the karma of wrong views and the Dharma they have taken, after the destruction of the body and death, they fall into bad realms, bad paths, wrong views, and are born in the hells of sentient beings. These sentient beings are endowed with good conduct of body, endowed with good conduct of speech and mind,