Tibetan
་ཏུ་དགའ་བར་མཛད་དེ། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ཀྱི་ཐོག་མའི་དུས་སུ་ཆོས་ཀྱི་གཏམ་གླེང་བ་གང་ཡིན་པ་འདི་ལྟ་སྟེ། སྦྱིན་པའི་གཏམ་དང་། ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་གཏམ་དང་། མཐོ་རིས་ཀྱི་གཏམ་དང་། འདོད་པ་རྣམས་ལ་མནོག་ཆུང་ཞིང་ཉེས་དམིགས་དང་། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང་། རྣམ་པར་བྱང་བ་དང་། ངེས་པར་འབྱུང་བ་དང་། རབ་ཏུ་དབེན་པའི་རྗེས་སུ་བསྔགས་པ་དང་། རྣམ་པར་བྱང་བའི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་རྒྱ་ཆེར་བཤད་དོ། །གང་གི་ཚེ་དེ་དག་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགའ་བའི་སེམས་དང་། དགེ་བའི་སེམས་དང་། མགུ་བའི་སེམས་དང་། སྒྲིབ་པ་དང་བྲལ་བའི་སེམས་དང་། སྐལ་བ་དང་ལྡན་པ་དང་། ཡང་དག་ཕུལ་གྱི་ཆོས་བཤད་པ་ཤེས་པར་ནུས་པར་གཟིགས་པ་དེའི་ཚེ་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཡང་དག་ཕུལ་གྱི་ཆོས་བཤད་པ་གང་ཡིན་པ་འཕགས་པའི་བདེན་པ་བཞི་པོ་འདི་ལྟ་སྟེ། སྡུག་བསྔལ་དང་། ཀུན་འབྱུང་བ་དང་། འགོག་པ་དང་། ལམ་དེ་རྒྱ་ཆེར་བཤད་དོ། །དཔེར་ན་གོས་གཙང་མ་ནག་ནོག་མེད་པ་ཚོན་རྩི་འོས་པའི་ནང་དུ་བཅུག་ན་ཚོན་རྩི་ལེགས་པར་འཇེན་དུ་བཏུབ་པ་དེ་བཞིན་དུ་དྲུག་ཅུ་སྡེ་བཟང་པོའ་ཚོགས་ཀྱིས་སྟན་དེ་ཉིད་ལ་འདུག་བཞིན་དུ་འཕགས་པའི་ བདེན་པ་བཞི་པོ་འདི་ལྟ་སྟེ། སྡུག་བསྔལ་དང་། ཀུན་འབྱུང་བ་དང་། འགོག་པ་དང་། ལམ་མངོན་པར་རྟོགས་སོ། །དེ་ནས་དྲུག་ཅུ་སྡེ་བཟང་པོའ་ཚོགས་ཀྱིས་ཆོས་མཐོང་བ་དང་། ཆོས་ཐོབ་པ་དང་། ཆོས་རིག་པ་དང་། ཆོས་ཀྱི་གཏིང་སླེབས་པ་དང་། སོམ་ཉི་ལས་རྒལ་བ་དང་། ཐེ་ཚོམ་ལས་རྒལ་བ་དང་། གཞན་གྱི་དྲིང་མི་འཇོག་པ་དང་། གཞན་གྱིས་མི་བཀྲི་བ་དང་། སྟོན་པས་བསྟན་པའི་ཆོས་རྣམས་ལ་མི་འཇིགས་པ་ཐོབ་ནས། སྟན་ལས་ལངས་ཏེ། བླ་གོས་ཕྲག་པ་གཅིག་ཏུ་གཟར་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་གང་ན་བ་དེ་ལོགས་སུ་ཐལ་མོ་སྦྱར་བ་བཏུད་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །བཙུན་པ་བདག་ཅག་འཕགས་སོ། །མངོན་པར་འཕགས་སོ། །བདག་ཅག་བཅོམ་ལྡན་འདས་དང་ཆོས་དང་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་ལ་སྐྱབས་སུ་མཆི་ལགས་ཀྱིས། བདག་ཅག་དགེ་བསྙེན་དུ་གཟུང་དུ་གསོལ། དེང་སླན་ཆད་ཇི་སྲིད་འཚོའ་བར་དུ་སྲོག་དང་ཡང་བསྡོས་ཏེ། སྐྱབས་སུ་མཆི་བར་མངོན་པར་དད་ལགས་སོ། །དེ་ནས་དྲུག་ཅུ་སྡེ་བཟང་པོའ་ཚོགས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ་ལ་མངོན་པར་དགའ་སྟེ་རྗེས་སུ་ཡི་རངས་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞབས་གཉིས་ལ་མགོ་བོས་ཕྱག་བྱས་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་སྤྱན་སྔ་ནས་དོང་ངོ་། །དེའི་ཚེ་སེར་སྐྱའི་གཞིན་བྲམ་ཟེ
Chinese
于此甚为欢喜。诸佛世尊最初之时所说之法语是，宣说布施之语，持戒之语，生天之语，以及于诸欲之过患与损减，杂染与清净，出离与寂静之随喜赞叹，并广说清净之品之法。何时，世尊观见彼等具有欢喜之心，善良之心，满足之心，离垢之心，具足善根，以及能够了知殊胜之法，彼时，诸佛世尊所说之殊胜之法，即是四圣谛，亦即广说痛苦，痛苦之集起，痛苦之灭除，以及道。譬如，洁净无垢之布匹，放入适合染色之染料中，则能良好地着色。如是，六十贤善众安住于彼座上，现证四圣谛，亦即痛苦，痛苦之集起，痛苦之灭除，以及道。其后，六十贤善众见法，得法，知法，达于法之深处，超越犹豫，超越怀疑，不依赖他人，不被他人引导，于导师所教之法获得无畏。从座上起身，将上衣偏袒右肩，向世尊所在之处合掌，向世尊如是禀白：尊者，我等已证悟。已现证悟。我等皈依世尊、法及僧伽。祈请世尊摄受我等为优婆塞。从今以后，乃至生命终尽，纵舍生命亦不舍弃，深信皈依。其后，六十贤善众对于世尊之教言心生欢喜，随喜赞叹。以头顶礼世尊双足，从世尊面前离去。此时，仙人聚落之婆罗门……
English
He was greatly pleased. The first Dharma talk of the Buddhas, the Blessed Ones, was like this: speaking of generosity, speaking of ethics, speaking of heaven, and of the faults and disadvantages of desires, of defilement and purification, of renunciation and praise of solitude, and extensively explaining the dharmas of the aspects of purification. When the Blessed One saw that they had a joyful mind, a virtuous mind, a satisfied mind, a mind free from obscurations, possessed of good fortune, and were able to understand the excellent Dharma, then the excellent Dharma taught by the Buddhas, the Blessed Ones, was the Four Noble Truths, that is, extensively explaining suffering, the origin of suffering, the cessation of suffering, and the path. For example, if a clean and spotless cloth is placed in a dye that is suitable for dyeing, it can be well dyed. Similarly, as the group of sixty good ones sat on that seat, they realized the Four Noble Truths: suffering, the origin of suffering, the cessation of suffering, and the path. Then, the group of sixty good ones saw the Dharma, attained the Dharma, knew the Dharma, reached the depths of the Dharma, transcended doubt, transcended uncertainty, did not rely on others, were not led by others, and having gained fearlessness in the dharmas taught by the Teacher, they rose from their seats, draped their upper garments over one shoulder, and with their palms joined together, bowed to where the Blessed One was, and said to the Blessed One: Venerable One, we have attained. We have manifestly attained. We go for refuge to the Blessed One, the Dharma, and the Sangha of monks. We beseech the Blessed One to accept us as lay practitioners. From this day forward, for as long as we live, even at the cost of our lives, we are manifestly faithful in taking refuge. Then, the group of sixty good ones rejoiced in the words spoken by the Blessed One, and after rejoicing, they bowed their heads to the two feet of the Blessed One, and departed from the presence of the Blessed One. At that time, the Brahmin of the Sage Grove…
Tibetan
་ལྷ་ཞེས་བྱ་བ་ཕྱུག་པ་ནོར་མང་བ། ལོངས་སྤྱོད་ཆེ་བ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་སྔོན་གྱི་ཐུགས་རེག་པོར་གྱུར་པ་ཞིག་གནས་པ་དེ་དུས་གཞན་ཞིག་ན་གཉེན་ཟད། ནོར་ཟད། འབྱོར་པ་ཟད་པར་གྱུར་ཏོ། །གང་གི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བདུད་ཀྱི་འཁོར་འབྱུང་པོ་བྱེ་བ་ཕྲག་སུམ་བཅུ་དྲུག་བཅོམ་ནས་བླ་ན་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་བརྙེས་པ་དེའི་ཚེ། བྲམ་ཟེ་ལྷ་ཆུང་མ་དང་ལྷན་ཅིག་གྲོང་ཁྱེར་སྡེ་ཅན་དུ་འོངས་སོ། །བྲམ་ཟེ་ལྷས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བླ་ན་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་བརྙེས་སོ་ཞེས་ཐོས་ནས། དེས་ཆུང་མ་ལ་སྨྲས་པ། བཟང་མོ་བཅོམ་ལྡན་འདས་བླ་ན་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་བརྙེས་ཏེ། འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའི་རིགས་སུ་འཁྲུངས་པའི་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་ནི་གྲོང་ཁྱེར་སྡེ་ཅན་དུ་བསོད་སྙོམས་ལ་གཤེགས་ན། བདག་ཅག་གིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་ལ་བསོད་སྙོམས་དབུལ་དུ་གང་གི་ཕྱིར་བདག་ གི་ཁྱིམ་ན་ཉི་མ་གཅིག་གི་ཁ་ཟས་ཀྱང་མེད་ཀྱི། ངས་ཁྱོད་གཏར་བཅུག་སྟེ་ཀཱར་ཥཱ་པ་ཎ་ལྔ་ཞིག་སྐྱིན་པོར་བླངས་སོ། །དེས་སྨྲས་པ། རྗེའི་སྲས་དེ་བཞིན་དུ་མཛོད་ཅིག །བྲམ་ཟེ་ལྷས་ཆུང་མ་བྲམ་ཟེ་ཞིག་ལ་གཏར་བཅུག་ནས་ཀཱར་ཥཱ་པ་ཎ་ལྔ་བཅོམ་ལྡན་འདས་བཤོས་གསོལ་བའི་ཕྱིར་སྐྱིན་པོའ་ཚུལ་དུ་བླངས་སོ། །དེའི་ཆུང་མས་སྨྲས་པ། རྗེའི་སྲས་བདག་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་ལན་འགའ་ཡང་དྲི་མ་ཅན་དང་། གོས་ངན་པ་གྱོན་པ་མ་གཟིགས་སོ། །བྲམ་ཟེ་ལྷས་ཁྱིམ་བདག་ཅིག་ལས་རྒྱན་རྣམས་བརྙས་ནས་ཆུང་མ་ལ་བསྐོན་ནོ། །དེ་ནས་བྲམ་ཟེ་ལྷ་ཆུང་མ་དང་ལྷན་ཅིག་གཙང་ཞིང་བསོད་པའི་བཟའ་བ་དང་བཅའ་བ་དག་སྟ་གོན་བྱས་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་གང་ན་བ་དེར་སོང་སྟེ་ཕྱིན་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་བདག་གི་སྡུམ་པར་གདུགས་ཚོད་སྦྱོར་ཞིང་མཆིས་ན་གནང་བར་མཛད་དུ་གསོལ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བྲམ་ཟེ་ལྷ་ལ་ཅང་མི་གསུང་བས་གནང་ངོ་། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་བྲམ་ཟེ་ལྷའི་བཀད་ས་གང་ན་བ་དེར་གཤེགས་ཏེ་བྱོན་ནས་གདན་བཤམས་པ་ཉིད་ལ་བཞུགས་སོ། །དེ་ནས་བྲམ་ཟེ་ལྷས་བཅོམ་ལྡན་འདས་བདེ་བར་བཞུགས་པར་རིག་ནས་ཆུང་མ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་གཙང་ཞིང་བསོད་པའི་བཟའ་བ་དང་བཅའ་བ་དག་རང་གི་ལག་ནས་སྟོབས་ཤིང་ཚིམ་པར་བྱེད་དེ། རྣམ་གྲངས་དུ་མར་གཙང་ཞིང་བསོད་པའི་བཟའ་བ་དང་བཅའ་བ་དག་རང་གི་ལ་གནས་བསྟབས་ཤིང་ཚིམ་པར་བྱས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསོལ་ཟིན་ནས་ཕྱག་བཅབས་ཏེ་ལྷུང་བཟེད་གྱུ་པར་རིག་ནས་སྟན་ཆེས་དམའ་བ་ཞིག་བླངས་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་སྤྱན་
Chinese
名為天（ལྷ་ཞེས་བྱ་བ།）的富人，財產眾多，受用廣大，是世尊往昔心甚為悅意之人。此人於異時，親眷耗盡，財產耗盡，資用耗盡。在世尊降伏魔眾眷屬三十六俱胝後，獲得無上智慧之時，婆羅門天與其妻一同來到斯德迦那城（གྲོང་ཁྱེར་སྡེ་ཅན།）。婆羅門天聽聞世尊已獲無上智慧，便對其妻說：「善女，世尊已獲無上智慧，生為轉輪王族的世尊已到斯德迦那城乞食，我們應供養世尊，但因我家連一天的食物也沒有，我已讓你放血，借了五個喀爾沙巴拿（ཀཱར་ཥཱ་པ་ཎ།）。」其妻說：「王子，就這樣做吧！」婆羅門天讓其妻給一位婆羅門放血，為了供養世尊，以借貸的方式借了五個喀爾沙巴拿。其妻說：「王子，菩薩從未看過我穿著骯髒的衣服。」婆羅門天從一位屋主那裡借了裝飾品，給其妻穿戴。然後，婆羅門天與其妻一同準備了乾淨且有福的食物和飲料，前往世尊所在之處，到達後，對世尊說：「世尊，若允許我在您的傘下暫住，請您恩准。」世尊未對婆羅門天說任何話，表示允許。然後，世尊前往婆羅門天住處，抵達後，在已鋪設好的座位上坐下。然後，婆羅門天知道世尊已安樂就座，便與其妻一同用自己的手，將乾淨且有福的食物和飲料強行餵給世尊，使之飽足。以多種方式，將乾淨且有福的食物和飲料放在自己的容器中，使之飽足。世尊用齋完畢，收缽後，知道缽已洗淨，便取了一個極低的座墊，注視著世尊的眼睛。
English
A wealthy man named Lha, with abundant possessions and great enjoyment, who had been very pleasing to the Blessed One in the past, at another time, his relatives were exhausted, his wealth was exhausted, and his resources were exhausted. At the time when the Blessed One, having vanquished thirty-six kotis of the retinue of demons, attained unsurpassed wisdom, the Brahmin Lha came with his wife to the city of Sde-can. Having heard that the Blessed One had attained unsurpassed wisdom, the Brahmin Lha said to his wife, "Noble woman, the Blessed One has attained unsurpassed wisdom, and the Blessed One, born into the lineage of a universal monarch, has gone to Sde-can city for alms. We should offer alms to the Blessed One, but because there is not even a day's food in my house, I have had you bled and borrowed five Karshapanas." She said, "Prince, do so." The Brahmin Lha had his wife bled by a Brahmin and borrowed five Karshapanas as a loan in order to offer food to the Blessed One. His wife said, "Prince, the Bodhisattva has never seen me wearing dirty clothes." The Brahmin Lha borrowed ornaments from a householder and adorned his wife. Then, the Brahmin Lha, together with his wife, prepared clean and blessed food and drink, and went to where the Blessed One was, and having arrived, said to the Blessed One, "Blessed One, if you would allow me to stay under your umbrella for a while, please grant it." The Blessed One did not say anything to the Brahmin Lha, thus granting it. Then, the Blessed One went to where the Brahmin Lha's dwelling was, and having arrived, sat down on the seat that had been prepared. Then, the Brahmin Lha, knowing that the Blessed One was seated comfortably, together with his wife, forcibly fed the Blessed One clean and blessed food and drink from their own hands, making him full. In various ways, they placed clean and blessed food and drink in their own vessels, making him full. When the Blessed One had finished eating, he put away his bowl, and knowing that the bowl was clean, he took a very low cushion and gazed at the eyes of the Blessed One.