Tibetan
་སེམས་དཔས་ཅི་བདེ་བར་ཞུགས་ཤིག་ཅེས་གསུངས་པ་དང་། དེ་རྣམས་རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོའ་ནང་དུ་ཞུགས་སོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གཤེགས་པ་དང་། ཇི་ཙམ་ན་ཞིང་པ་སྐྲ་གྱེན་དུ་འགྲེང་བ། ལག་པ་དང་རྐང་པ་སེར་ག་བྱུང་བ། ལུས་རྡུལ་གྱིས་ཡོག་པ་དག་ཅིག་དང་། རྨོན་པ་ལྕག་གཟེར་བུ་རྣོན་པོ་ཅན་གྱིས་ལུས་དྲལ་བས་རྒྱབ་དང་མཇུག་དོའ་ཕྱོགས་ཁྲག་གིས་ཡོག་པ། ལྟོགས་པ་དང་སྐོམ་པས་དབུགས་རྫངས་ཤིང་སྙིང་གའི་ཕྱོགས་ནས་དབུགས་རྫངས་པ་རིང་དུ་འདྲེན་ལ་གཉའ་ཤིང་གིས་མནན་པའི་རྨ་ལས་རྣག་ཁྲག་འཛག་པ་ལ་སྦྲང་བུ་དང་འབུའི་ཚོགས་ཟ་བ། ཐོང་ ལྕགས་ཀྱིས་རྐང་པ་རྨ་བྱུང་ཞིང་། ཁ་དང་སྣ་ནས་ཁ་ཆུ་སྣ་ཆུ་འཛག་ལ་སྤལ་པ་དང་། ཤ་སྦྲང་དང་། སྦྲང་བུ་མཆུ་རིངས་ཀྱིས་ཡོག་པ་རྣམས་གཟིགས་སོ། །གཟིགས་ནས་ཀྱང་ཐོག་མ་མེད་པའི་དུས་ནས་བསོད་ནམས་བསྐྱེད་ཅིང་བསགས་པའི་ཐུགས་རྗེས་ཀུན་ནས་བསྐྱོད་པའི་ཐུགས་ཀྱིས་ཞིང་པ་རྣམས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསུངས་སོ། །ཤེས་ལྡན་དག་ཁྱོད་སུའི་ཡིན། དེ་རྣམས་ཀྱིས་གསོལ་པ། ལྷའི་ལགས་སོ། །དེས་གསུངས་པ། ཤེས་ལྡན་དག་དེང་ཕན་ཆད་བྲན་དུ་མི་བྱ། མངག་གཞུག་པར་མི་བྱ། རང་དབང་ཅན་གང་དགའ་བར་འགྲོ་བར་བྱས། བདེ་བ་ལ་རེག་པར་གནོས་ཤིག །རྨོན་པ་རྣམས་ཀྱང་བཀྲོལ་ནས་གསུངས་པ། ཁྱེད་ཅག་ཀྱང་དེང་ཕྱིན་ཆད་རྩྭ་མཆོག་མ་ཉམས་པ་ལ་ཟ་ཞིང་ཆུ་མ་རྡུལ་མ་བརྙོགས་ཤིང་དང་བ་དག་ལ་འཐུངས་ཤིག །ཁྱོད་ལ་ཕྱོགས་བཞི་ནས་ཀྱང་རླུང་བསིལ་བ་ལྡང་བར་གྱུར་ཅིག །དེ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཡིད་བྱུང་བ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་ཡབ་ཤཱཀྱ་ཟས་གཙང་གི་ཞིང་བླས་ཀྱི་མཐའ་ལ་གཟིགས་ནས་ཤིང་འཛམ་བུའི་གྲིབ་མ་གང་ན་བ་དེར་གཤེགས་ཏེ་བྱོན་ནས། ཤིང་འཛམ་བུའི་གྲིབ་མ་ལ་བཞུགས་ཏེ། འདོད་པ་ལས་དབེན་པ། སྡིག་པ་མི་དགེ་བའི་ཆོས་ལས་དབེན་པ། རྟོག་པ་དང་བཅས། དཔྱོད་པ་དང་བཅས་ཤིང་དབེན་པ་ལས་སྐྱེས་པའི་དགའ་བ་དང་བདེ་བ་ཅན་ཟག་པ་མེད་པ་དང་འདྲ་བའི་བསམ་གཏན་དང་པོ་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་སོ། །སྐྱེ་བོའ་ཚོགས་ཆེན་པོ་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སྤངས་ཏེ་མི་འགྲོ་བར་ཤིང་གཞན་རྣམས་ཀྱི་དྲུང་ན་སྡོད་དོ། །རྒྱལ་པོ་ཟས་གཙང་གིས་བསམས་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རིང་ཞིག་ཐོགས་ཏེ་འདི་ལྟར་དྲོའི་དུས་ལས་ཡོལ་གྱིས་ལྟར་འགྲོའོ་ཞེས་དེ་ཤིང་རྟར་ཞུགས་ནས་ཞིང་པའི་གྲོང་དུ་སོང་སྟེ་ཕན་ཚུན་དུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཚོལ་ཞིང་ཤིང་འཛམ་བུའི་དྲུང་དུ་ཕྱིན་ཏོ། །དེའི་ཚེ་ཉི་མའི་གུང་ཡོལ་ནས་ཤིང་གཞན་རྣམས་ཀྱི་གྲིབ་མ་ཤར་ཕྱོགས་སུ་གཞོལ། ཤར་ཕྱོགས་སུ་འབབ། ཤར་ཕྱོགས་སུ་བབ་པར་གྱུར་ཏོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་མཐུས་ཤིང་འཛམ་བུའི་གྲིབ་མ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྐུ་མི་གཏོང་ངོ་། །རྒྱལ་པོ་ཟས་གཙང་གིས་ ཉི་མའི་གུང་ཡོལ་ནས་ཤིང་གཞན་རྣམས་ཀྱི་གྲིབ་མ་ཤར་ཕྱོགས་སུ་གཞོལ། ཤར་ཕྱོགས་སུ་འབབ། ཤར་ཕྱོགས་སུ་བབ་པར་གྱུར་ན་ཤིང་འཛམ་བུའི་གྲིབ་མ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྐུ་མི་གཏོང་བ་མཐོང་ངོ་། །མཐོང་ནས་ཀྱང་དེ་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། གཞོན་ནུ་ནི་རྫུ་འཕྲུལ་ཆེ་ཞིང་མཐུ་ཆེ་བ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་ད་ལྟ་ཉི་མའི་གུང་ཡོལ་ནས་ཤིང་གཞན་རྣམས་ཀྱི་གྲིབ་མ་ཤར་ཕྱོགས་སུ་གཞོལ། ཤར་ཕྱོགས་སུ་འབབ། ཤར་ཕྱོགས་སུ་བབ་པར་གྱུར་ན་ཤིང་འཛམ་བུའི་གྲིབ་མ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྐུ་མི་གཏོང་བ་ངོ་མཚར་ཆེའོ་སྙམ་མོ། །དེ་ནས་དགའ་བའི་བསྟི་སྟང་བྱས་ཏེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཞབས་གཉིས་ལ་གཏུགས་ནས་ཚིགས་སུ་བཅད་པས་སྨྲས་པ། ཇི་ལྟར་བལྟམས་ཚེ་ས་ནི་གཡོས་པ་ལྟར། །འཛམ་བུའི་གྲིབ་མས་ཁྱོད་སྐུ་མི་གཏོང་བ། །བློ་ཆེན་ཁྱོད་ཀྱི་ཡ་མཚན་གཉིས་འདི་སྟེ། །ཀུན་གཟིགས་ཁྱོད་ཀྱི་ཞབས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་ཟས་གཙང་གིས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སྐྱིལ་མོ་ཀྲུང་བཅས་པ་ལས་བསླང་ནས་ཤིང་རྟར་ཞུགས་ཏེ། དུར་ཁྲོད་ཀྱི་ནང་ནས་སེར་སྐྱའི་གཞིར་གཤེགས་པ་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་དུར་ཁྲོད་ཀྱི་ནང་ན་མི་རོ་རྣམ་པར་སྡོས་པ་དང་། རྣམ་པར་འབུས་གཞིགས་པ་དང་། རྣམ་པར་བམ་པ་དག་གཟིགས་ནས་དེ་ཤིན་ཏུ་སྐྱོ་བ་སྐྱེས་ཏེ། ཤིང་རྟར་ཞུགས་བཞིན་དུ་སྐྱིལ་མོ་ཀྲུང་བཅས་ནས་བཞུགས་སོ། །དེ་ནས་ཡང་རྒྱལ་པོ་ཟས་གཙང་གིས་སྐྱིལ་མོ་ཀྲུང་བཅས་པ་ལས་བསླངས་ནས། སེར་སྐྱའི་གཞིར་གཤེགས་ཏེ། གྲོང་ཁྱེར་གྱི་ནང་དུ་འཇུག་པ་ན་མཚན་མཁན་རྣམས་ཀྱིས་གལ་ཏེ་གཞོན་ནུ་ཞག་བདུན་གྱི་བར་དུ་རབ་ཏུ་མ་བྱུང་ན་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའི་རྒྱལ་པོར་འགྱུར་བར་ལུང་བསྟན་པར་རིག་ནས་དེ་རྣམས་ཀྱིས་རྒྱལ་པོ་ཟས་གཙང་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །གལ་ཏེ་དེ་ཡི་བཟང་པོ་གཟིགས་བཞེད་ན། །དེའི་སླད་དགུང་བདུན་བར་དུ་སྲུངས་ཤིག་དང་། །མི་དབང་གདུགས་ནི་བདལ་བར་གྱུར་པ་ན། །རིན་ཆེན་སྣ་བདུན་འབྱུང་བར་ཐེ་ཚོམ་མེད། །ཁྱོད་སྲས་རིན་ཆེན་བདུན་པོ་ཡི། །དབང་ཕྱུག་གི་ནི་རྒྱལ་པོར་འགྱུར། །རྒྱ་མཚོ་ལ་ནི་ཐུག་པའི་ས། །ཆད་པ་མེད་པས་སྐྱོང་བར་འགྱུར། ། འོན་ཏེ་ས་ནི་སྤངས་ནས་སུ། །བསྙེངས་མེད་ནགས་སུ་བཞུད་ན་ནི། །ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཐོབ་གྱུར་ནས། །འགྲོ་བ་སྒྲོལ
Chinese
菩萨说：“请随意进入。”他们都进入了大海。菩萨离开后，看到一些农夫头发竖立，手脚发黄，身上沾满灰尘，身体被犁和尖锐的鞭子刺破，背部和臀部血迹斑斑，饥渴难耐，从胸口深吸一口气，颈上的轭磨出的伤口流出脓血，苍蝇和虫子成群地啃食，铁犁划伤了脚，口鼻流着口水和鼻涕，身上沾满了唾液、肉蝇和长嘴苍蝇。看到这些后，菩萨从无始以来积攒的福德所产生的慈悲心所驱使，对农夫们说道：“有知识的人们，你们是谁的？”他们回答说：“是天神的。”菩萨说：“有知识的人们，从今以后不再做奴隶，不再被驱使，可以自由自在地去任何想去的地方，享受安乐。”解开犁后，菩萨说：“你们也从今以后吃不被破坏的优质草，喝不被灰尘污染的清澈的水，愿凉风从四面八方吹向你们。”之后，菩萨厌倦了，看到父亲释迦·净饭王的田地边缘，走到阎浮树的阴影下，坐在阎浮树的阴影里，远离欲望，远离罪恶和不善之法，具有寻伺和伺察，进入了由远离所生的喜乐，如同无漏一般的初禅。大群的人们也没有离开菩萨，而是留在其他树旁。国王净饭王心想，菩萨已经耽搁很久了，这样下去恐怕会错过午饭时间，于是他坐上马车，前往农夫的村庄，互相寻找菩萨，来到了阎浮树旁。那时，太阳已经过了正午，其他树的阴影都偏向了东方。
English
The Bodhisattva said, "Please enter as you please." They all entered the great ocean. After the Bodhisattva departed, he saw some farmers with their hair standing on end, their hands and feet yellow, their bodies covered in dust, their bodies torn by plows and sharp whips, their backs and buttocks covered in blood, gasping for breath from hunger and thirst, drawing long breaths from their chests, pus and blood dripping from the wounds caused by the yokes on their necks, swarms of flies and insects eating them, their feet wounded by iron plows, saliva and mucus dripping from their mouths and noses, covered in sputum, flesh flies, and long-beaked flies. Having seen this, the Bodhisattva, moved by compassion arising from the merit he had accumulated since beginningless time, spoke to the farmers, saying, "Knowledgeable ones, who do you belong to?" They replied, "To the gods." The Bodhisattva said, "Knowledgeable ones, from this day forward, you shall not be slaves, nor shall you be driven. You are free to go wherever you please and enjoy happiness." Having untied the plows, the Bodhisattva said, "From this day forward, you shall eat the finest grass that is not damaged, and drink the clear water that is not polluted by dust. May cool breezes blow upon you from all four directions." Then, the Bodhisattva, feeling weary, looked at the edge of his father Shakya Shuddhodana's fields and went to where the shade of the Jambudvipa tree was, and sat in the shade of the Jambudvipa tree, secluded from desires, secluded from evil and unwholesome dharmas, with investigation and analysis, he entered the first dhyana, which is born of seclusion, filled with joy and pleasure, like that which is without outflows. The great crowd of people also did not leave the Bodhisattva but remained near the other trees. King Shuddhodana thought, "The Bodhisattva has been delayed for a long time, and at this rate, he will miss the midday meal." So he got into his chariot and went to the village of the farmers, searching for the Bodhisattva, and arrived at the Jambudvipa tree. At that time, the sun had passed noon, and the shadows of the other trees had shifted to the east.
Chinese
落。向东方落。已向东方落。菩提萨埵的威力使然，阎浮树的树荫不离开菩提萨埵的身躯啊。净饭王， 从中午过后，其他树木的树荫都向东方倾斜。向东方落。已向东方落时，看到阎浮树的树荫不离开菩提萨埵的身躯。看到后，心中这样想：这位年轻人神通广大，威力强大啊。像这样，现在中午过后，其他树木的树荫都向东方倾斜。向东方落。已向东方落时，阎浮树的树荫不离开菩提萨埵的身躯，真是太稀奇了。然后，做了欢喜的表示，用头顶触碰菩提萨埵的双足，用偈颂说道：如同降生时大地摇动一样，阎浮树的树荫不离开您的身躯，智慧广大的您有这两种奇妙之处啊，向一切见的您的足下顶礼。然后，净饭王将菩提萨埵从跏趺坐中扶起，让他登上马车。从坟地前往迦毗罗卫城时，菩提萨埵看到坟地里各种腐烂的尸体，各种被虫啃噬的尸体，各种肿胀的尸体，心中非常悲伤，虽然坐在马车上，仍然跏趺而坐。然后，净饭王又将他从跏趺坐中扶起，前往迦毗罗卫城，进入城市时，相师们知道如果这位年轻人七天之内不剃度出家，就会成为转轮圣王，他们对净饭王这样说道：如果想要看到他的美好，就为了他守护七天吧。人王啊，如果伞盖展开，出现七宝是毫无疑问的。您的儿子将成为七宝的自在之王。他将统治直至大海的土地，永不间断。 然而，如果舍弃国土，毫不畏惧地进入森林，获得一切智智后，就能救度众生。
English
It falls. It falls to the east. It has fallen to the east. By the power of the Bodhisattva, the shade of the Jambudvipa tree does not leave the body of the Bodhisattva. King Śuddhodana, After noon, the shadows of other trees lean towards the east. It falls to the east. When it has fallen to the east, he sees that the shade of the Jambudvipa tree does not leave the body of the Bodhisattva. Having seen this, he thinks to himself: This young man is very powerful and has great strength. Like this, now after noon, the shadows of other trees lean towards the east. It falls to the east. When it has fallen to the east, it is very wonderful that the shade of the Jambudvipa tree does not leave the body of the Bodhisattva. Then, having made a joyful expression, he touched the two feet of the Bodhisattva with his head and said in verse: Just as the earth shook at the time of birth, the shade of the Jambudvipa tree does not leave your body, you, who have great wisdom, have these two wonderful things, I prostrate at the feet of you who see all. Then, King Śuddhodana lifted the Bodhisattva from his lotus posture and had him get into the chariot. When he went from the cemetery to Kapilavastu, the Bodhisattva saw various decaying corpses in the cemetery, various corpses gnawed by insects, and various swollen corpses, and he felt very sad. Although he was sitting in the chariot, he remained in the lotus posture. Then, King Śuddhodana again lifted him from his lotus posture and went to Kapilavastu. When entering the city, the soothsayers knew that if this young man did not ordain within seven days, he would become a Chakravartin king, and they said to King Śuddhodana: If you want to see his goodness, protect him for seven days. O King, if the umbrella is unfurled, there is no doubt that the seven jewels will appear. Your son will become the sovereign king of the seven jewels. He will rule the land up to the ocean, without interruption. However, if he abandons the land and fearlessly enters the forest, he will attain omniscience and liberate beings.
Tibetan
་བར་མཛད་པར་འགྱུར། །ཤཱཀྱ་དུས་ལེགས་ཀྱི་བུ་མོ་རི་དགས་སྐྱེས་ཞེས་བྱ་བ་དེ་སྐར་ཁུང་ན་འདུག་པས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མཐོང་ནས་ཚིགས་སུ་བཅད་དེ་སྨྲས་པ། ཀྱེ་མ་འདི་ཡི་ཡུམ་བདེ་ཞིང་། །ཡབ་དེ་ཡང་ནི་བདེ་བ་ཡིན། །ཀྱེ་མ་གང་གི་ཁྱིམ་ཐབ་འགྱུར། །བུད་མེད་དེ་ཡང་མྱ་ངན་འདས། །སྐྱེས་མཆོག་བསམ་གཏན་པ་དེ་ཡིས། །མྱ་ངན་འདས་པའི་སྒྲ་ཐོས་ནས། །མྱ་ངན་འདས་པ་ཞི་ཉིད་དུ། །མཁྱེན་ནས་དེ་ལ་ཐུགས་དགྱེས་གྱུར། །དེ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་ལེགས་པར་སྨྲས་པའི་ཕྱིར་མུ་ཏིག་གི་ཕྲེང་བ་འཕངས་པ་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་མཐུས་སྐར་ཁུང་ནས་སོང་སྟེ་དེའི་མགུལ་དུ་འཁྲིས་པར་གྱུར་ཏོ། །སྐྱེ་བོའ་ཚོགས་ཀྱིས་ནང་དུ་སོང་བ་དེ་མཐོང་ནས། དེ་རྣམས་ཀྱིས་རྒྱལ་པོ་ཟས་གཙང་ལ་རྒྱས་པར་སྨྲས་ནས་རྒྱལ་པོ་ཟས་གཙང་གིས་རི་དགས་སྐྱེས་འཁོར་ཉི་ཁྲི་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་བཙུན་མོར་བླངས་སོ། །དེ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་བཙུན་མོས་འཚོ་མ་དང་། རི་དགས་སྐྱེས་ལ་སོགས་པའི་འཁོར་བུད་མེད་དྲུག་ཁྲི་ཡོད་དོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་ཟས་གཙང་གཅུང་བྲེ་བོ་ཟས་དང་། ཟས་དཀར་དང་། ཚད་མེད་ཟས་གསུམ་དང་ལྷན་ཅིག་གཅིག་ཏུ་ཚོགས་ནས་གྲོས་བྱ་བར་བརྩམས་པ། ཤེས་ལྡན་དག་མཚན་མཁན་དང་ལྟས་མཁན་གྱི་བྲམ་ཟེ་རྣམས་ཀྱིས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཤཱཀྱ་ཐུབ་པ་ལ་གལ་ཏེ་ཞག་བདུན་གྱི་བར་དུ་རབ་ཏུ་མ་བྱུང་ན་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའི་རྒྱལ་པོར་འགྱུར་རོ་ཞེས་ལུང་བསྟན་གྱིས། དེ་ལྟ་བས་ན་བདག་ཅག་གིས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞག་བདུན་གྱི་བར་དུ་བསྒྲིམས་ཏེ་བསྲུང་བར་བྱ་ཞིང་གྲོང་ཁྱེར་ཡང་ལེགས་པར་བསྲུང་བར་བྱའོ། །དེ་ནས་དེ་རྣམས་ཀྱིས་སེར་སྐྱའི་གཞིའི་གྲོང་ཁྱེར་ར་བ་རིམ་པ་བདུན་དང་འོ་བས་རིམ་པ་བདུན་གྱིས་བསྐོར་ནས་གྲོང་ཁྱེར་གྱི་སྒོ་འཕར་ལྕགས་ལས་བྱས་ཤིང་། སྒོ་འཕར་རྣམས་ལ་དྲིལ་བུ་ཤིན་ཏུ་སྒྲ་གསལ་བ་བཏགས་ཏེ་སྒོ་ཕྱེ་ན་དེའི་སྒྲས་དཔག་ཚད་གཅིག་ཁོ་ར་ཁོར་ཡུག་ཏུ་གྲག་པར་འགྱུར་རོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་ཁང་བཟང་ གྱི་གཞིན་བུད་མེད་ཡིད་འཕྲོག་པ་གཟུགས་བཟང་བ་རྣམས་དང་། གར་དང་གླུ་དང་། རོལ་མོ་རྣམས་ཀྱི་སྤྱོད་པས་བསྙེན་བཀུར་བྱེད་དུ་བཅུག་གོ །བློན་པོ་རྣམས་ནི་དཔུང་གི་ཚོགས་ཡན་ལག་བཞི་དང་ལྷན་ཅིག་ར་བའི་ཕྱི་རོལ་ཁོ་ར་ཁོར་ཡུག་ཏུ་གཅན་པ་བྱེད་དུ་བཅུག་གོ། །སྐས་སྤོར་རུང་བ་མི་ལྔ་བརྒྱས་ཚུགས་པ་ཡང་བྱས་སོ། །བཙུན་མོའ་འཁོར་གྱི་སྒོར་ཡང་སྒོ་ཕྱེ་ན་དེའི་སྒྲས་རྒྱལ་པོ་ཟས་གཙང་གི་ཕོ་བྲང
Chinese
将会成为……。释迦族善时之女，名为瑞相女，她坐在窗户边，见到菩萨后，以偈颂说道：‘奇哉，此之母安乐，彼之父亦安乐，奇哉，谁将成其家，彼之女亦已涅槃。’殊胜禅定者，听到涅槃之声后，知涅槃为寂静，心生欢喜。之后，菩萨因其善说而投掷摩尼宝珠串，以菩萨之威力，宝珠从窗户穿过，绕于其颈间。众人见到宝珠入内，皆向净饭王禀告，净饭王遂将瑞相女及其两万眷属纳为菩萨之妃。此后，菩萨之妃有养母及瑞相女等六万眷属。之后，净饭王之弟斛饭王、白饭王、甘露饭王三人聚集一处，商议道：‘贤者们，相师与占卜师之婆罗门众曾预言，菩萨释迦牟尼若七日内不出家，将成为转轮圣王。因此，我等需严加守护菩萨七日，并善加守护都城。’之后，他们以七重围墙和七重壕沟围绕迦毗罗卫城（Kapilavastu，今尼泊尔境内），都城之门以铁制成，门上悬挂铃铛，铃声清脆响亮，开门之声可传遍一由旬之遥。菩萨则于楼阁之上，受容貌姣好、姿态迷人的女子们以歌舞音乐侍奉。大臣们则率领四兵之众，于围墙之外巡逻警戒。另设五百人可移动之梯。妃子眷属之门开启时，其声响可传至净饭王之宫殿。
English
Will become... The daughter of the Shakya clan, named Ruidang Girl, was sitting by the window. When she saw the Bodhisattva, she said in verse: 'How wonderful, this mother is happy, and that father is also happy. How wonderful, who will become his family, that woman has also passed into Nirvana.' The supreme meditator, after hearing the sound of Nirvana, knew that Nirvana was peaceful, and his heart rejoiced. After that, the Bodhisattva threw a string of mani jewels because of her good words. By the power of the Bodhisattva, the jewel passed through the window and wrapped around her neck. When the crowd saw the jewel entering, they all reported to King Jingfan, and King Jingfan accepted Ruidang Girl and her 20,000 attendants as the Bodhisattva's concubines. From then on, the Bodhisattva's concubines had a wet nurse and 60,000 attendants including Ruidang Girl. After that, King Jingfan's younger brothers, Hufan King, Baifan King, and Ganlufan King, gathered in one place and discussed: 'Wise men, the Brahmins of the fortune tellers and diviners have predicted that if the Bodhisattva Shakyamuni does not leave home within seven days, he will become a Chakravartin King. Therefore, we must strictly guard the Bodhisattva for seven days and take good care of the capital city.' After that, they surrounded Kapilavastu (now in Nepal) with seven walls and seven moats. The city gates were made of iron, and bells were hung on the gates. The bells were clear and loud, and the sound of opening the door could be heard for a yojana. The Bodhisattva was on the pavilion, served by beautiful and charming women with singing, dancing and music. The ministers led the four armies to patrol and guard outside the walls. There was also a mobile ladder for 500 people. When the door of the concubine's family was opened, the sound could be heard in King Jingfan's palace.