Tibetan
བདག་ཉིད་གཏོད་པར་གནས་པ་ན། རིང་པོ་མ་ཐོགས་པ་ཁོ་ནར་ཆོས་དེ་མངོན་སུམ་དུ་མཛད་པར་གྱུར་ཏོ། །ཆོས་དེ་མངོན་སུམ་དུ་མཛད་ནས་རངས་བྱེད་ཀྱི་བུ་ལྷག་སྤྱོད་གང་ན་བ་དེར་གཤེགས་ཏེ་བྱོན་པ་དང་། རངས་བྱེད་ཀྱི་བུ་ལྷག་སྤྱོད་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསུངས་སོ། །ལྷག་སྤྱོད་ཁྱོད་ཀྱིས་འདུ་ཤེས་མེད་འདུ་ཤེས་མེད་མིན་གྱི་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་བར་དུ་ཆོས་འདི་དག་རང་གིས་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་སམ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་གཽ་ཏ་མ་མད་ལགས་ཏེ། བདག་གིས་འདུ་ཤེས་མེད་འདུ་ཤེས་མེད་མིན་གྱི་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་བར་གྱི་ཆོས་འདི་དག་མངོན་སུམ་དུ་བགྱིས་སོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་གསུངས་པ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ལྷག་སྤྱོད་བདག་གིས་ཀྱང་འདུ་ཤེས་མེད་འདུ་ཤེས་མེད་མིན་གྱི་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་བར་གྱི་ཆོས་འདི་དག་རང་གིས་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་སོ། །ཚེ་དང་ལྡན་པ་གཽ་ཏ་མ་དེ་ལྟ་ན་ཁྱོད་ཀྱི་ཇི་ཙམ་པ་བདག་གི་ཡང་དེ་ཙམ་ལ། བདག་གི་ཇི་ཙམ་པ་ཁྱོད་ཀྱི་ཡང་དེ་ཙམ་པས་དོན་འདི་ལ་འོ་སྐོལ་མཚུངས་ཤིང་མཉམ་སྟེ། འདྲ་བ་ཐོབ་ཀྱིས་ཚུར་སྦྱོན། འོ་སྐོལ་གཉིགས་ཚོགས་འདི་ཡོངས་སུ་དྲང་བར་བགྱིའོ། །དེ་ནས་རངས་བྱེད་ཀྱི་བུ་ལྷག་སྤྱོད་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཐོག་མའི་སློབ་དཔོན་གྱིས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་རྗེད་པ་དམ་པས་རྗེད་ཅིང་མཆོད་པའི་དམ་ པས་མཆོད་དོ། །དེའི་ཤེས་པ་རྣམས་ལ་ཡང་དགའ་བ་དང་མགུ་བར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འདི་སྙམ་དུ་དགོངས་ཏེ། ལམ་འདི་ནི་ཤེས་པར་ནུས་པ་མ་ཡིན། མཐོང་བར་ནུས་པ་མ་ཡིན། བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ནོ་སྙམ་མོ། །དེ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལམ་དེ་ཡང་ནུས་པ་མེད་པར་རིག་ནས་གཤེགས་སོ། །རྒྱལ་པོ་ཟས་གཙང་བུའི་མྱ་ངན་གྱིས་རྟག་ཏུ་གདུངས་ནས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བཙལ་བའི་ཕྱིར་ཕོ་ཉ་བཏང་བ་ལས། དེས་ཇི་ལྟར་གཞོན་ནུ་དོན་ཐམས་ཅད་གྲུབ་པ། རངས་བྱེད་ཀྱི་བུ་ལྷག་སྤྱོད་དང་ལྷན་ཅིག་བཞུགས་པ་ལས་རྒྱལ་པོའ་ཁབ་ནས་ཕྱིར་བྱུང་སྟེ། རིམ་གྲོ་བ་མེད་པར་འཁྱམ་མོ་ཞེས་ཐོས་སོ། །ཐོས་ནས་རིམ་གྲོ་བྱེད་པ་སུམ་བརྒྱ་བཏང་ངོ་། །གྲོང་ཁྱེར་ལྷས་བསྟན་དུ་ཤཱཀྱ་ལེགས་པར་རབ་སད་ཀྱིས་ཀྱང་དེ་བཞིན་དུ་ཐོས་ནས་དེས་ཀྱང་རིམ་གྲོ་བྱེད་པ་ཉིས་བརྒྱ་བཏང་ངོ་། །དེ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རིམ་གྲོ་བ་ལྔ་བརྒྱས་ཡོངས་སུ་བསྐོར་ནས། དཀའ་ཐུབ་ཀྱི་ནགས་སུ་རྒྱུ་བ་ན་དེས་དགོངས་པ། དཀའ་ཐུབ་ཀྱི་ནགས་གང་བར་སྤྱོད་ཅིང་གནས་པས་ནི་བདུད་རྩི་ཐོབ་པར་མི་ནུས་ཀྱིས། མ་ལ་བདག
Chinese
安住于自身之后，不久便证悟了此法。证悟此法后，前往兰迦之子拉迦行所在之处，到达后，对兰迦之子拉迦行说道：拉迦行，你是否亲自证悟了无想非非想处之间的这些法？具寿乔达摩，是的，我证悟了无想非非想处之间的这些法。菩萨说道：具寿拉迦行，我也亲自证悟了无想非非想处之间的这些法。具寿乔达摩，既然如此，你我所证悟的程度相同，我所证悟的程度与你相同，因此我们在此事上相同且平等，获得相同之处，请过来，我们二人共同引导这个僧团。之后，兰迦之子拉迦行，作为菩萨最初的老师，以殊胜的忆念忆念菩萨，以殊胜的供养供养菩萨。
English
Having settled within himself, he soon realized that Dharma. Having realized that Dharma, he went to where Raṃs byed's son Lhag spyod was, and having arrived, he said this to Raṃs byed's son Lhag spyod: Lhag spyod, have you personally realized these dharmas up to the realm of neither perception nor non-perception? Venerable Gautama, yes, I have realized these dharmas up to the realm of neither perception nor non-perception. The Bodhisattva said: Venerable Lhag spyod, I too have personally realized these dharmas up to the realm of neither perception nor non-perception. Venerable Gautama, if that is so, then what you have realized is the same as what I have realized, and what I have realized is the same as what you have realized, so in this matter we are the same and equal, having obtained the same, please come here, let us two guide this sangha together. Then, Raṃs byed's son Lhag spyod, as the Bodhisattva's first teacher, remembered the Bodhisattva with excellent remembrance and honored him with excellent offerings.
Tibetan
་གིས་རིམ་གྲོ་བྱེད་པ་ལྔ་ཞིག་བླངས་ལ་ལྷག་མ་ནི་དགྱེའོ་སྙམ་ནས་དེས་ཡུམ་གྱི་ཕྱོགས་ལས་གཉིས། ཡབ་ཀྱི་ཕྱོགས་ནས་གསུམ་ཁྲིད་དེ། དེ་རྣམས་ཀྱིས་དེའི་རིམ་གྲོ་བྱེད་དོ། །དེ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རིམ་གྲོ་པ་ལྔས་ཡོངས་སུ་བསྐོར་ཏེ་ག་ཡི་ལྷོ་ཕྱོགས་ན་ལྟེང་རྒྱས་འོད་སྲུང་གི་སྡེའི་གྲོང་རྡལ་གང་ན་བ་དེར་རྒྱུ་ཞིང་གཤེགས་ཏེ་བྱོན་ནས། དེ་ཕན་ཚུན་དུ་འཆག་པ་ན། ཕྱོགས་དགའ་དགའ་ལྟར་འདུག་པ། ནགས་ཚང་ཚིང་མཛེས་པ། ཆུ་ཀླུང་ནཻ་རཉྫ་ན་བསིལ་བར་འབབ་པ། གསེར་གུ་ཅན་འཇུག་ངོགས་བདེ་ཞིང་མཐའ་རྒྱ་ཆེ་ལ་གསིང་མ་སྔོན་པོ་དང་ཤིང་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་བརྒྱན་པ་དགའ་དགའ་ལྟར་འདུག་བ་ཞིག་གཟིགས་སོ། །གཟིགས་ནས་ཀྱང་འདི་སྙམ་དུ་དགོངས་ཏེ། ཀྱེ་མ་འོ་ས་ཕྱོགས་འདི་ནི་དགའ་དགའ་ལྟར་འདུག་པ། ནགས་ཚང་ཚིང་མཛེས་པ། ཆུ་ཀླུང་ནཻ་རཉྫ་ན་བསིལ་བར་འབབ་པ། གསེ་གུ་ཅན་འཇུག་ངོགས་བདེ་ཞིང་མཐའ་རྒྱ་ཆེ་ལ་གསིང་མ་སྔོན་པོ་དང་། ཤིང་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་བརྒྱན་པ་དགའ་དགའ་ལྟར་འདུག་པ་ཞིག་སྟེ། ཀྱེ་མ་སྤོང་བ་དོན་དུ་གཉེར་བའི་རིགས་ཀྱི་བུས་ནགས་ཁྲོད་འདིར་བརྟེན་ན་སྤོང་བ་བྱ་བར་ནུས་སོ། །བདག་སྤོང་བ་དོན་དུ་གཉེར་བ་ཡིན་པས་མ་ལ་བདག་གིས་ཀྱང་ནགས་ཁྲོད་འདིར་བརྟེན་ལ་སྤོང་བ་བྱའོ་སྙམ་མོ། །དེ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནགས་ཁྲོད་དུ་ཞུགས་ཏེ་ཤིང་ཞིག་གི་དྲུང་དུ་བཞུགས་ནས། ཚེམས་ལ་ཚེམས་གཏད། ལྗགས་རྐན་ལ་བཅར་ནས་ཐུགས་ཀྱིས་ཐུགས་མངོན་དུ་བཟུང་། མངོན་དུ་བསྡམས། ཤིན་ཏུ་མངོན་དུ་བསྡམས་སོ། །དེ་ཐུགས་ཀྱིས་ཐུགས་མངོན་དུ་བཟུང་། མངོན་དུ་བསྡམས། ཤིན་ཏུ་མངོན་དུ་བསྡམས་པས་བ་སྤུའི་ཁུང་བུ་ཐམས་ཅད་ནས་རྡུལ་བྱུང་བར་གྱུར་ཏེ། དཔེར་ན་མི་སྟོབས་དང་ལྡན་པས་མི་སྟོབས་ཤིན་ཏུ་ཆུང་བ་ཞིག་ཕྱིང་ཀ་ལོག་ཏུ་བཟུང་། མངོན་དུ་བསྡམས། ཤིན་ཏུ་མངོན་དུ་བསྡམས་ན། དེའི་བ་སྤུའི་ཁུང་བུ་ཐམས་ཅད་ནས་རྡུལ་འབྱུང་བ་དེ་བཞིན་དུ་དེའི་ཚེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཚེམས་ལ་ཚེམས་གཏད། ལྗགས་རྐན་ལ་བཅར་ཏེ། ཐུགས་ཀྱིས་ཐུགས་མངོན་དུ་བཟུང་། མངོན་དུ་བསྡམས། ཤིན་ཏུ་མངོན་དུ་བསྡམས་པ་ན་བ་སྤུའི་ཁུང་བུ་ཐམས་ཅད་ནས་རྡུལ་བྱུང་བར་གྱུར་ཀྱང་དེ་ཞུམ་པ་མ་ཡིན་གྱི། བརྩོན་འགྲུས་བརྩམས་པ་ཡིན། སྐུ་མ་སྦྱངས་པ་མ་ཡིན་གྱི་སྦྱངས་པ་ཡིན། རྨུགས་པ་མ་ཡིན་གྱི་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་ཡིན་ཏེ། སེམས་རྩེ་གཅིག་ཏུ་མཉམ་པར་བཞག་པ་ཡིན་ནོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་སྡུག་བསྔལ་མི་བཟད་པ་རྩུབ་པ་ཚ་བ་ཡིད་དུ་མི་འོ
Chinese
取了五个服侍的人，心想剩下的会高兴，于是他从母亲那边带了两个，从父亲那边带了三个，这些人服侍他。然后，菩萨被五个服侍者团团围住，前往伽耶南方的尼连禅河（Nairañjanā）附近，也就是郁头蓝弗（Udraka Rāmaputra）的僧团所在的村镇。他们在那里来回走动时，看到一个地方令人愉快，森林茂盛美丽，尼连禅河清凉地流淌，金色的沙滩平坦宽阔，绿草如茵，各种树木点缀，看起来非常宜人。看到后，他心想：‘啊！这个地方真令人愉快，森林茂盛美丽，尼连禅河清凉地流淌。 金色的沙滩平坦宽阔，绿草如茵，各种树木点缀，看起来非常宜人。啊！追求隐居的贵族子弟如果依靠这片森林，就能进行隐居修行。我既然是追求隐居的人，我也应该依靠这片森林进行隐居修行。’于是，菩萨进入森林，坐在一棵树下，牙齿紧咬牙齿，舌头抵住上颚，以心摄持心，收摄，非常收摄。他以心摄持心，收摄，非常收摄，以至于所有毛孔都散发出尘土。例如，一个力大无比的人抓住一个非常弱小的人，把他像羊毛一样卷起来，收摄，非常收摄，那么这个人的所有毛孔都会散发出尘土。同样，当时，菩萨牙齿紧咬牙齿，舌头抵住上颚，以心摄持心，收摄，非常收摄，以至于所有毛孔都散发出尘土，但他并没有沮丧，而是精进努力。他的身体不是没有锻炼，而是已经锻炼过了。他不是昏沉，而是保持正念，一心一意地入定。菩萨忍受着难以忍受的痛苦，粗糙、灼热、不悦意
English
He took five attendants, thinking that the rest would be pleased, so he took two from his mother's side and three from his father's side, and these attended to him. Then, the Bodhisattva, surrounded by five attendants, went to the south of Gaya, near the village where the community of Udraka Rāmaputra was located. As they walked back and forth, they saw a place that was pleasant, with a dense and beautiful forest, the Nairañjanā River flowing coolly, golden sands with easy access and a wide expanse, green grass, and adorned with various trees, which looked very delightful. Seeing it, he thought: 'Ah! This place is delightful, with a dense and beautiful forest, the Nairañjanā River flowing coolly. Golden sands with easy access and a wide expanse, green grass, and adorned with various trees, which looks very delightful. Ah! A noble son who seeks solitude can practice solitude by relying on this forest. Since I am one who seeks solitude, I should also rely on this forest and practice solitude.' Then, the Bodhisattva entered the forest and sat under a tree, pressing his teeth against his teeth, his tongue against his palate, holding his mind with his mind, restraining it, and greatly restraining it. He held his mind with his mind, restrained it, and greatly restrained it, so that dust came out of all the pores of his skin. For example, if a strong man grabs a very weak man and rolls him up like wool, restraining him, and greatly restraining him, then dust will come out of all the pores of that man. Similarly, at that time, the Bodhisattva pressed his teeth against his teeth, his tongue against his palate, and held his mind with his mind, restraining it, and greatly restraining it, so that dust came out of all the pores of his skin, but he was not discouraged, but exerted effort. His body was not untrained, but trained. He was not drowsy, but mindful, and his mind was one-pointedly concentrated. The Bodhisattva endured unbearable suffering, rough, hot, and unpleasant.
Tibetan
ང་བའི་ཚོར་བ་དེ་ལྟ་བུ་ཉམས་སུ་མྱོང་ཡང་འདི་ལྟར་སྐུ་བསྒོམས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཐུགས་ཡོངས་སུ་གཏུགས་ཏེ་མི་གནས་སོ། །དེ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འདི་སྙམ་དུ་དགོངས་ཏེ། མ་ལ་བདག་གིས་རྣམ་པར་བམ་པའི་བསམ་གཏན་དག་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་པར་བྱའོ་སྙམ་མོ། །དེས་རྣམ་པར་བམ་པའི་བསམ་གཏན་དག་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་པར་བརྩམས་ཏེ། དེ་རྣམ་པར་བམ་པའི་བསམ་གཏན་དག་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་པ་ན་ཞལ་དང་ཤངས་ནས་དབུགས་རྔུབ་པ་དང་འབྱུང་བ་ས་དེའི་ཞལ་དང་ཤངས་ནས་དབུགས་རྔུབ་པ་དང་འབྱུང་བ་བགགས་པ་དང་རླུང་ཐམས་ཅད་སྤྱི་བོའ་ནང་དུ་སོང་ནས། དེ་དེའི་དབུ་ལ་དབུའི་ཚོར་བ་ཤིན་ཏུ་མི་བཟད་པ་སྐྱེས་སོ། །དཔེར་ན་མི་སྟོབས་དང་ལྡན་པས་མི་སྟོབས་ཤིན་ཏུ་ཆུང་བའི་སྤྱི་བོར་ལྕགས་ཀྱི་ཕུར་པ་རྣོན་པོས་བཏབ་ན་དེའི་མགོ་ལ་མགོའ་ཚོར་བ་ཤིན་ཏུ་མི་བཟད་པ་སྐྱེ་བ་དེ་བཞིན་དུ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམ་པར་བམ་པའི་བསམ་གཏན་དག་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་པ་ན་དབུ་ལ་དབུའི་ཚོར་བ་ཤིན་ཏུ་མི་བཟད་པ་སྐྱེས་ཀྱང་དེ་ཞུམ་པ་མ་ཡིན་གྱི་བརྩོན་འགྲུས་བརྩམས་པ་ཡིན། སྐུ་མ་སྦྱངས་པ་མ་ཡིན་གྱི་སྦྱངས་པ་ཡིན། རྨུགས་པ་མ་ཡིན་གྱི་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་ཡིན་ཏེ། སེམས་རྩེ་གཅིག་ཏུ་མཉམ་པར་བཞག་པ་ཡིན་ནོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་སྡུག་བསྔལ་མི་བཟད་པ་རྩུབ་པ་ཆེ་བ་ཡིད་དུ་མི་འོང་བའི་ཚོར་བ་དེ་ལྟ་བུ་ཉམས་སུ་མྱོང་ཡང་འདི་ལྟར་སྐུ་བསྒོམས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཐུགས་ཡོངས་སུ་གཏུགས་ཏེ་མི་གནས་སོ། །དེ་འདི་སྙམ་དུ་དགོངས་ཏེ། མ་ལ་བདག་གིས་ལྷག་པར་རྣམ་པར་བམ་པའི་བསམ་གཏན་དག་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་པར་བྱའོ་སྙམ་མོ། །དེས་ལྷག་པར་རྣམ་པར་བམ་པའི་བསམ་གཏན་དག་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་པར་བརྩམས་ཏེ། དེ་རྣམ་པར་བམ་པའི་བསམ་གཏན་དག་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་པ་ན་ཞལ་དང་ཤངས་ནས་དབུགས་རྔུབ་པ་དང་འབྱུང་བ་བགགས་སོ། ། དེའི་ཞལ་དང་ཤངས་ནས་དབུགས་རྔུབ་པ་དང་འབྱུང་བ་བགགས་པས་རླུང་ཐམས་ཅད་སྙན་གཉིས་ཀྱི་བུ་གནས་རྒྱུས་པར་གྱུར་ཏོ། །དཔེར་ན་མགར་བས་སྦུད་པ་བུས་ན་རླུང་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྒྱུན་གྲྭ་གཉིས་ཀྱི་བུ་གནས་རྒྱུ་བ་དེ་བཞིན་དུ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམ་པར་བམ་པའི་བསམ་གཏན་དག་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་པ་ན། རླུང་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྒྱུན་སྙན་གཉིས་ཀྱི་བུ་གནས་རྒྱུས་པར་གྱུར་ཀྱང་། དེ་ཞུམ་པ་མ་ཡིན་གྱི་བརྩོན་འགྲུས་བརྩམས་པ་ཡིན། སྐུ་མ་སྦྱངས་པ་མ་ཡིན་གྱི་སྦྱངས་པ་ཡིན། རྨུགས་པ་མ་ཡིན་གྱི་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་ཡིན་ཏེ། སེམས་རྩེ་གཅིག་ཏུ
Chinese
即使体验到那样的感受，也因为这样修习身体的缘故，心完全投入而不停留。然后菩萨这样想到：我应当进入无想的禅定。他开始进入无想的禅定。当他进入无想的禅定时，口和鼻子的呼吸出入停止了，所有的气息都进入了头顶中，因此他的头上生起了非常难以忍受的头部感觉。譬如，一个力气大的人用锋利的铁钉钉入一个力气很小的人的头顶，那人的头上会产生非常难以忍受的头部感觉一样。菩萨进入无想的禅定时，头上也产生了非常难以忍受的头部感觉，但他并没有沮丧，而是精进努力。不是没有锻炼身体，而是锻炼身体。不是昏沉，而是安住正念，因为心是专注一境的。菩萨即使体验到难以忍受的痛苦、粗大的、不悦意的感受，也因为这样修习身体的缘故，心完全投入而不停留。他这样想到：我应当更加进入无想的禅定。他开始更加进入无想的禅定。当他进入无想的禅定时，口和鼻子的呼吸出入停止了。 因为他的口和鼻子的呼吸出入停止了，所有的气息都进入了两个耳朵的孔道中。譬如，铁匠拉风箱时，所有的气息都从两个风箱的孔道中流出一样。菩萨进入无想的禅定时，所有的气息都进入了两个耳朵的孔道中，但他并没有沮丧，而是精进努力。不是没有锻炼身体，而是锻炼身体。不是昏沉，而是安住正念，因为心是专注一境的。
English
Even though experiencing such feelings, because of practicing the body in this way, the mind is completely absorbed and does not dwell. Then the Bodhisattva thought to himself: I should enter into the samadhi of non-perception. He began to enter into the samadhi of non-perception. When he entered into the samadhi of non-perception, the inhalation and exhalation from the mouth and nose ceased, and all the winds went into the crown of the head. Therefore, a very unbearable feeling of the head arose in his head. For example, if a strong person hammered a sharp iron nail into the crown of a very weak person, that person would have a very unbearable feeling of the head in his head. Similarly, when the Bodhisattva entered into the samadhi of non-perception, a very unbearable feeling of the head arose in his head, but he was not discouraged, but exerted effort. It was not without training the body, but training the body. It was not dullness, but abiding in mindfulness, because the mind was focused on one point. Even though the Bodhisattva experienced unbearable suffering, coarse, and unpleasant feelings, because of practicing the body in this way, the mind was completely absorbed and did not dwell. He thought to himself: I should enter even more into the samadhi of non-perception. He began to enter even more into the samadhi of non-perception. When he entered into the samadhi of non-perception, the inhalation and exhalation from the mouth and nose ceased. Because the inhalation and exhalation from his mouth and nose ceased, all the winds went into the two ear canals. For example, when a blacksmith blows a bellows, all the streams of air flow out from the two bellows' canals. Similarly, when the Bodhisattva entered into the samadhi of non-perception, all the streams of air went into the two ear canals, but he was not discouraged, but exerted effort. It was not without training the body, but training the body. It was not dullness, but abiding in mindfulness, because the mind was focused on one point.