Tibetan
ལ་ལྷག་མ་འདི་ཉིད་དུ་ཆུག་ཅིག །བུ་ཁྱོད་ཀྱིས་ཅི་ཆུ་ནང་ན་ཡོད་པའི་གཏེར་མཐོང་ངམ། ཡབ་ཆུ་ན་མཆིས་པ་འབའ་ཞིག་ཏུ་མ་བས་ཀྱི། ཐང་ལ་མཆིས་པ་དང༌། བདག་པོ་མཆིས་པ་དང༌། བདག་པོ་མ་ཆིས་པ་དང༌། གང་དག་རིང་པོ་ན་མཆིས་པ་དང༌། གང་དག་ཉེ་བ་མན་མཆིས་པ་ཡང་མཐོང་ངོ༌། །ཁྱིམ་བདག་སྦྱིན་པ་ངོ་མཚར་ སྐྱེས་པའི་མིག་བགྲད་དེ་བསམས་པ། ནོར་གྱི་བདག་པོ་འདི་ལྟ་བུས་ནི་སྦྱིན་བ་བཏང་བར་ནུས་སོ་སྙམ་དུ་རིག་ནས་སྨྲས་པ། བུ་གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་ན་ཅི་དགའ་བར་སྦྱིན་པ་བྱིན་ཅིག །འདི་ནི་ཆོས་ཉིད་ཡིན་ཏེ། ཇི་ཙམ་ཕ་གསོན་པ་དེའི་བར་དུ་བུའི་གྲགས་པ་མི་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ཙམ་དུས་གཞན་ཞིག་ན་ཁྱིམ་བདག་སྦྱིན་པ་ཤི་ནས་བཟང་སྦྱིན་ཁྱིམ་གྱི་རྗེ་བོར་གྱུར་ནས། དེ་རྟག་ཏུ་མགོན་མེད་པ་རྣམས་ལ་ཟས་སྦྱིན་པས་ཀུན་དུ་ཁྱིམ་བདག་སྦྱིན་པའི་བུ་བཟང་སྦྱིན་ཁྱིམ་གྱི་རྗེ་བོར་གྱུར་ཏེ། དེ་མགོན་མེད་པ་རྣམས་ལ་ཟས་སྦྱིན་ནོ་ཞེས་སྒྲ་གྲགས་པས་དེའི་མིང་ཁྱིམ་བདག་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་ཁྱིམ་བདག་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་ཞེས་བྱ་བར་གྲགས་སོ། །དེ་ནས་དེས་རིགས་མཉམ་པ་ལས་ཆུང་མ་བླངས་ཏེ། དེ་དེ་དང་ལྷན་ཅིག་རྩེ་བར་བྱེད། དགའ་བར་བྱེད། དགའ་མགུར་སྤྱོད་པར་བྱེད་དེ། དེ་རྩེ་བར་བྱེད། དགའ་བར་བྱེད། དགའ་མགུར་སྤྱོད་པར་བྱེད་པ་ལས་ཁྱེའུ་ཞིག་བཙས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་ཁྱེའུ་བདུན་བཙས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་སྟེ། དེས་དྲུག་ལ་ཁྱིམ་ཕུབ་བོ། །བདུན་པ་ལེགས་སྐྱེས་ཞེས་བྱ་བ་དེའི་ཆུང་མ་རིགས་མཉམ་པ་ལས་ཆུང་མ་བཙལ་ན་མ་རྙེད་ནས་དེ་འགྲམ་པ་ལ་ལག་པ་གཏད་དེ་སེམས་ཁོང་དུ་ཆུད་ཅིང་འདུག་གོ༌།དེའི་ནེའུ་ཟླ་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་སྦྲང་རྩིའི་ཕུང་པོ་ཞེས་བྱ་བ་དེས་དེ་དེ་ལྟར་སེམས་ཁོང་དུ་ཆུད་པ་མཐོང་ནས་དེས་སྨྲས་པ། ཁྱིམ་བདག་ཁྱོད་ཅིའི་ཕྱིར་ལག་པ་འགྲམ་པ་ལ་གཏད་དེ་སེམས་ཁོང་དུ་ཆུད་ཅིང་འདུག །དེས་སྨྲས་པ། བདག་གིས་བུ་དྲུག་ནི་ཁྱིམ་ཕུབས་ན་བདུན་པ་ལེགས་སྐྱེས་ཀྱི་ཆུང་མ་རིགས་མཉམ་པ་གང་ལས་འདི་ཁྱིམ་དབུབ་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་སེམས་མོད། དེས་སྨྲས་པ། སེམས་ལས་ཆུང་ངུར་འདུག་ཤིག་དང༌། འདིའི་ཆུང་མ་ཁོ་བོས་རིགས་མཉམ་པ་ལས་བཙལ་ལོ། །ཡུལ་གང་དུ། དེས་སྨྲས་པ། རེ་ཞིག་ཡུལ་མ་ག་དྷཱར་འགྲོའོ། །དེ་བཞིན་དུ་བྱོས་ཤིག །དེ་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ན་ཁྱིམ་བདག་ཕྱུག་པ་ནོར་མང་བ་ལོངས་སྤྱོད་ཆེ་བ་ཁྱིམ་བདག་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་དང་མཚུངས་པ་གཞན་ཞིག་གནས་པ་དེའི་ཁྱིམ་དུ་ཞུགས
Chinese
让那些剩余的留在这里吧。孩子，你看到水中的宝藏了吗？父亲，我不仅看到了水中的，还看到了陆地上的，有主人的，没有主人的，远的，近的。户主给予惊奇地睁大了眼睛，心想：像这样的财富的主人才能布施啊！他意识到后说道：孩子，如果那样，就高兴地布施吧！这是规律，父亲活着的时候，儿子的名声是不会出现的。在其他某个时候，户主给予死了，善施成了家主。他总是给无依无靠的人食物，大家都说户主给予的儿子善施成了家主，他给无依无靠的人食物，因此他的名字被称为户主无依食物施予者，户主无依食物施予者。然后，他娶了同种姓的妻子，他和她一起玩乐，高兴，享受快乐。他玩乐，高兴，享受快乐，生了一个儿子，直到生了七个儿子。他给六个儿子成了家。第七个叫善生，他为他寻找同种姓的妻子，却没有找到，于是他手托着脸颊，陷入沉思。他的朋友，一个名叫蜂蜜堆的婆罗门男孩，看到他如此沉思，便说道：户主，你为什么手托着脸颊，陷入沉思？他说：我给六个儿子成了家，第七个善生的妻子，我正在思考从哪里为他成家。他说：稍微放松一下，我将从同种姓中为他寻找妻子。在哪个地方？他说：暂时去摩揭陀国吧。就这样做吧。他去了王舍城，在王舍城里，住着另一位富有的户主，财富众多，享受丰厚，与户主无依食物施予者相似，他进入了那个户主的家。
English
Let those leftovers remain here. Son, do you see the treasures in the water? Father, I see not only those in the water, but also those on land, those with owners, those without owners, those far away, and those nearby. The householder Giver, astonished, widened his eyes and thought: Only a master of such wealth can give alms! Realizing this, he said: Son, if that is so, give alms joyfully! This is the rule, as long as the father is alive, the son's fame will not appear. At some other time, the householder Giver died, and Good Giver became the master of the house. He always gave food to the helpless, and everyone said that the son of the householder Giver, Good Giver, had become the master of the house, and he gave food to the helpless, so his name became known as the Householder Helpless Food Giver, the Householder Helpless Food Giver. Then, he took a wife from the same caste, and he played with her, rejoiced, and enjoyed happiness together. He played, rejoiced, and enjoyed happiness, and she bore a son, up to the point where she bore seven sons. He established homes for six of them. The seventh, named Good Birth, could not find a wife from the same caste, so he rested his hand on his cheek and sat in contemplation. His friend, a Brahmin boy named Honey Heap, saw him so lost in thought and said: Householder, why are you resting your hand on your cheek and sitting in contemplation? He said: I have established homes for six sons, and I am wondering where to establish a home for the seventh, Good Birth. He said: Relax a little, and I will find a wife for him from the same caste. In what place? He said: For now, I will go to the land of Magadha. Do so. He went to Rajagriha, and in Rajagriha, there lived another wealthy householder, with much wealth and great enjoyment, similar to the Householder Helpless Food Giver, and he entered that householder's house.
Tibetan
་ནས་སྒོ་ཁང་དུ་འདུག་སྟེ་སྨྲས་པ། བཀྲ་ཤིས་པར་གྱུར་ཅིགཐཁྱིམ་དེའི་སྐྱེ་བོས་སྨྲས་པ། བྲམ་ཟེ་ཅི་ཞིག་སློང༌། བུ་མོ་སློང་ངོ༌། །སུའི་ཕྱིར། མཉན་ཡོད་ན་ཁྱིམ་བདག་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་བུ་ལེགས་སྐྱེས་ཞེས་བྱ་བ་དེའིའོ། ། དེ་རྣམས་ཀྱིས་སྨྲས་པ། བདག་ཅག་རིགས་ནི་མཉམ་ན། འོན་ཀྱང་ཁོ་བོ་ཅག་ལ་གཉོད་མང་དུ་དགོས་སོ། །མང་ཁྱད་ཇི་སྙེད། གངས་ཅན་རིའི་གླང་པོ་ཆེ་བརྒྱ། རྟ་བརྒྱ། གསེར་གྱི་རྒྱན་བརྒྱ། དྲེའུའི་ཤིང་རྟ་བརྒྱ། ཐོ་གར་ཡུལ་གྱི་བུ་མོ་བརྒྱ། བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་སྦྲང་རྩིའི་ཕུང་པོས་ཁྱིམ་བདག་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་ལ་དོན་དེའི་ཕྱིར་ཡི་གེ་སྤྲིང་བ་དང༌། དེས་ཀྱང་བཀླགས་ནས་ཐམས་ཅད་སྦྱར་གྱིས་ལོངས་ཤིག་ཅེས་ཡི་གེའི་ལན་སྤྲིང་ངོ༌། །དེས་ཉིན་ཞག་དང༌། ཚེས་གྲངས་དང༌། ཡུད་ཙམ་དག་བསྟུན་ནས་བླངས་པ་དང༌། དེ་ནས་དེས་གཙང་ཞིང་བསོད་པའི་ཁ་ཟས་མང་པོས་ཚིམ་པར་བྱས་ནས་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་ཞིག་གི་ཁྱིམ་དུ་སོང་སྟེ་གནས་བཏབ་བ་དང༌། འཁྲུ་བས་ཐེབས་ནས་བྲམ་ཟེ་རྣམས་དང་ངོ་ཤེས་པ་མ་ཡིན་པས་དེ་རྣམས་མི་གཙང་བས་སྐྲག་པས་ཕྱིར་ཕྱུང་སྟེ་བོར་བ་དང་སྟེས་ཏེ་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་དང༌། མཽད་གལ་གྱི་བུ་གཉིས་ཕྱོགས་དེར་ཕྱིན་བ་དེ་གཉིས་ཀྱིས་དེ་མཐོང་ངོ༌། །དེ་ནས་དེ་གཉིས་ཀྱིས་སྨྱུག་མའི་ཚལ་པས་བཞར་ནས་ས་དཀར་པོས་བསྐུས་ཏེ་བཀྲུས་ནས་དེ་ལ་ཆོས་བཤད་ནས་དོང་ངོ༌། །དེ་འཁྲུབ་འཆད་དུ་མ་བཏུབ་ནས་དེས་དེ་གཉིས་ལ་སེམས་དད་པ་སྐྱེད་ནས་ཤིབ་དང་རྒྱལ་ཆེན་བཞིའི་རིས་ཀྱི་ལྷ་རྣམས་ཀྱི་ནང་དུ་སྐྱེས་ནས། དེ་རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་རྣམ་ཐོས་ཀྱི་བུའི་དྲུང་དུ་སོང་སྟེ་གནས་བསླངས་པ་དང་དེས་སྨྲས་པ། ཁྱོད་སོང་ལ་དེ་ཉིད་དུ་ལྷོ་སྒོར་གནས་ཐོབ་ཤིགཐདེས་དེར་སོང་སྟེ་གཉུག་མར་གནས་པར་གྱུར་ཏོ། །ལུས་འཕགས་ཀྱི་རྒྱལ་པོས་རྒྱལ་པོ་གཟུགས་ཅན་སྙིང་པོ་ལ་གངས་ཅན་རིའི་གླང་པོ་ཆེ་བརྒྱ་སྐྱེས་སུ་བསྐུར་བ་དང༌། དེས་ཀོ་ས་ལའི་རྒྱལ་པོ་གསལ་རྒྱལ་ལ་ཁོ་བོ་ལ་ལུས་འཕགས་ཀྱི་རྒྱལ་པོས་གངས་ཅན་གྱི་རིའི་གླང་པོ་ཆེ་བརྒྱ་སྐྱེས་སུ་བསྐུར་གྱིས། གལ་ཏེ་དགོངས་པར་གྱུར་ན་ལེན་པ་ཐོང་ཤིག་ཅེས་སྤྲིང་ངོ༌། །དེ་ནས་ཁྱིམ་བདག་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་ཀོ་ས་ལའི་རྒྱལ་པོ་གསལ་རྒྱལ་གང་ན་བ་དེར་སོང་སྟེ་ཕྱིན་པ་དང༌། ཀོ་ས་ལའི་རྒྱལ་པོ་གསལ་རྒྱལ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །ལྷ་བདག་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ཏུ་བགྱི་བ་ཅུང་ཟད་ཅིག་ལ་དེར་མཆི་སྟེ་སླར་མཆིའོ། །རྒྱལ་པོས་སྨྲས་པ། ལེགས
Chinese
然后坐在门口说：“吉祥如意！”那家的人说：“婆罗门，你要什么？”“我要女儿。”“为了谁？”“为了舍卫城中，给孤独长者的儿子，名叫善与者。” 那些人说：“我们种族是相同的，但是我们需要很多财物。”“需要多少？”雪山的大象一百头，马一百匹，金饰一百件，骡车一百辆，托噶地方的女子一百名，婆罗门的小孩用蜂蜜堆积如山。为了这件事，给孤独长者写信，他也读了，回信说：“全部都给他们吧！”于是他选定了良辰吉日，然后用干净和有福的食物喂饱了婆罗门的小孩，送他们到了一户婆罗门家安顿。小孩因为腹泻，那些婆罗门又不认识他，因为觉得不干净而害怕，就把他赶了出去。恰巧，具寿舍利子和目犍连两人往那个方向走，看见了他。于是他们用竹片刮干净，用白土涂抹，洗干净后，为他说法，然后离开了。小孩因为无法忍受腹泻，对他们两人产生了信心，转生到了尸毗和四大天王所管辖的诸天之中。他到了大天王毗沙门之子那里，请求住所，毗沙门之子说：“你去南方门那里得到住所吧！”于是他去了那里，安顿了下来。身胜国王送给形坚国王雪山的一百头大象作为礼物，形坚国王给波斯匿王送信说：“身胜国王送给我雪山的一百头大象作为礼物，如果可以的话，请允许我接受。”然后给孤独长者去了波斯匿王所在的地方，到了之后，对波斯匿王这样说：“天王，我有一点事情要去王舍城，去一下就回来。”国王说：“好。”
English
Then he sat at the doorway and said, "May there be auspiciousness!" The person of that household said, "Brahmin, what do you want?" "I want a daughter." "For whom?" "For the son of Anathapindika, the householder in Shravasti, named Sudatta." Those people said, "Our lineage is the same, but we need a lot of wealth." "How much extra is needed?" One hundred elephants from the snowy mountains, one hundred horses, one hundred gold ornaments, one hundred mule carts, one hundred girls from the land of Tokhar, and a Brahmin boy with a mountain of honey. For that reason, the Brahmin boy sent a letter to Anathapindika, the householder, and he read it and sent a letter in reply saying, "Give them all!" He then chose an auspicious day and time, and after satisfying the Brahmin boy with clean and blessed food, he sent him to the house of a Brahmin to settle down. Because he had diarrhea and the Brahmins did not know him, they were afraid of him because he was unclean, so they threw him out and abandoned him. Coincidentally, the venerable Shariputra and Maudgalyayana were going in that direction and saw him. Then the two of them scraped him with bamboo shoots, smeared him with white earth, washed him, taught him the Dharma, and left. Because he could not bear the diarrhea, he developed faith in the two of them and was born among the gods of the retinue of Shib and the Four Great Kings. He went to the son of the Great King Vaishravana and asked for a place to stay, and he said, "Go and get a place at the south gate!" So he went there and settled down. The king of Lusheng sent one hundred elephants from the snowy mountains as a gift to King Rupakaya, and he sent a message to King Prasenajit of Kosala saying, "The king of Lusheng has sent me one hundred elephants from the snowy mountains as a gift. If you approve, please allow me to accept them." Then Anathapindika, the householder, went to where King Prasenajit of Kosala was, and after arriving, he said to King Prasenajit, "O King, I have a little business to do in Rajagriha, I will go there and return." The king said, "Good."
Tibetan
་ཀྱིས་སོང་ལ་དེ་ནས་ངའི་གླང་པོ་ཆེ་བརྒྱ་ཞིག་བླང་དགོས་པ་དེ་དག་ཀྱང་དེད་དེ་ཤོག་ཤིག ། དེས་སྨྲས་པ། ལྷ་གལ་ཏེ་དེར་བདག་ལ་འཚལ་བ་མ་མཆིས་ན་བླངས་ལ་འདིར་མཆིས་ནས་ལྷའི་ཐུགས་མཉེས་པར་བགྱིའོ། །རྒྱལ་པོས་སྨྲས་པ། ལེགས་ཀྱིས་དེ་བཞིན་དུ་བྱོས་ཤིག །དེ་ནས་ཁྱིམ་བདག་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གཉོད་མང་དུ་ཁྱེར་ནས་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ཏུ་ཕྱིན་ཏོ། །དེ་ཁྱིམ་བདག་གང་གི་ཁྱིམ་དུ་གནས་བཏབ་པའི་ཁྱིམ་བདག་དེ་དེ་ཉིད་ཀྱི་མཚན་མོ་ལངས་ཏེ་ནང་མི་རྣམས་ལ་བསྒོ་བ། ནང་རྗེ་དག་ལོངས་ཤིག །བཞིན་བཟངས་དག་ལོངས་ཤིག །ཤིང་རྣམས་གཤེགས་ཤིག །མེ་དག་བུས་ཤིག །འབྲས་ཆན་ཚོས་ཤིག །ཚོད་མ་ཚོས་ཤིག །བཅའ་བ་དག་བཟང་དུ་གྱིས་ཤིག །བཀད་སའི་ཞལ་ཏ་དག་གྱིས་ཤིགཐདེ་ནས་ཁྱིམ་བདག་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། ཅི་ཁྱིམ་བདག་འདི་བག་མ་ལེན་ཏམ། བག་མ་གཏོང་ངམ། ཡུལ་མི་རྣམས་འདིས་ཟས་ལ་མགྲོན་དུ་བོས་སམ། ཚོང་བའམ། ཚོགས་སམ། འཁོར་ཏམ། འདིས་མ་ག་དྷཱའི་རྒྱལ་པོ་བཟོ་སྦྱངས་གཟུགས་ཅན་སྙིང་པོ་ཟས་ལ་སྤྱན་དྲངས་སམ་སྙམ་དུ་བསམས་ནས། ཁྱིམ་བདག་དེ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །ཁྱིམ་བདག་ཅི་ཁྱོད་བག་མ་ལེན་ཏམ། བག་མ་གཏོང་ངམ། ཡུལ་མི་རྣམས་ཁྱོད་ཀྱིས་ཟས་ལ་མགྲོན་དུ་བོས་སམ། ཆོང་པའམ། ཚོགས་སམ། འཁོར་ཏམ། ཁྱོད་ཀྱིས་མ་ག་དྷཱའི་རྒྱལ་པོ་བཟོ་སྦྱངས་གཟུགས་ཅན་སྙིང་པོ་ཟས་ལ་སྤྱན་དྲངས་སམ། དེས་སྨྲས་པ། ཁྱིམ་བདག་ཁོ་བོ་བག་མ་ལེན་པའམ། བག་མ་གཏོང་བ་ཡང་མེད། ཁོ་བོས་ཡུལ་མི་ཡང་ཟས་ལམ་བོས། ཆོང་བ་མ་ཡིན། ཚོགས་མ་ཡིན། འཁོར་མ་ཡིན། མ་ག་དྷཱའི་རྒྱལ་པོ་བཟོ་སྦྱངས་གཟུགས་ཅན་སྙིང་པོ་ཡང་ཟས་ལ་སྤྱན་དྲངས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འོན་ཀྱང་སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པ་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་གདུགས་ཚོད་ལ་སྤྱན་དྲངས་སོ། །ཁྱིམ་བདག་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱིས་སངས་རྒྱས་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲ་སྔོན་མཐོས་པ་ཐོས་པ་དང༌། བ་སྤུའི་ཁུང་བུ་ཐམས་ཅད་ནས་སྤུ་ཟིང་ཞེས་བྱེད་ནས། བ་སྤུ་ཟིང་ཞེས་བྱེད་པས་ཁྱིམ་བདག་དེ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །ཁྱིམ་བདག་སངས་རྒྱས་ཞེས་བྱ་བ་འདི་སུ་ཡིན། ཁྱིམ་བདག་དགེ་སྦྱོང་གཽ་ཏ་མ་ཤཱཀྱའི་སྲས་ཤཱཀྱའི་རིགས་ལས་སྐྲ་དང་ཁ་སྤུ་བྲེགས་ཏེ་གོས་ ངུར་སྨྲིག་བགོས་ནས་དད་པ་ཡང་དག་པ་ཁོ་ནས་ཁྱིམ་ནས་ཁྱིམ་མེད་པར་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས། དེ་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་པ་ཞིག་ཡོད་དེ། ཁྱིམ་བདག་དེ་ནི་སངས་རྒྱས་ཞེས་བྱའོ། །ཁྱིམ་བདག་ད
Chinese
就去，然后把我需要的一百头大象也赶来。 他说：神啊，如果在那里我找不到，我就拿来，如果在这里有，我就让神满意。国王说：好，就这样做。然后，居士给孤独带着许多食物去了王舍城。那个居士在他家安顿下来的那个居士，就在当天晚上起身，告诉家里人：家里的人起来！俊俏的人起来！木柴拿来！火烧起来！米饭煮起来！蔬菜煮起来！食物做好！准备好餐具！然后，居士给孤独心想：这居士是要娶媳妇吗？还是嫁女儿？还是他邀请村民来吃饭？是做生意吗？是聚会吗？是宴请宾客吗？还是他邀请了摩揭陀国的国王净饭王子来吃饭呢？于是，他对那个居士这样说：居士，你这是要娶媳妇吗？还是嫁女儿？还是你邀请村民来吃饭？是做生意吗？是聚会吗？是宴请宾客吗？还是你邀请了摩揭陀国的国王净饭王子来吃饭呢？他说：居士，我既不是娶媳妇，也不是嫁女儿。我也没邀请村民来吃饭。不是做生意。不是聚会。不是宴请宾客。我也没邀请摩揭陀国的国王净饭王子来吃饭。而是邀请了以佛陀为首的比丘僧团来应供。居士给孤独听到“佛陀”这个词，以前从未听过，全身的毛孔都竖了起来。因为毛孔竖立，他对那个居士这样说：居士，这个“佛陀”是谁？居士，是沙门乔达摩，释迦族的王子，剃除了头发和胡须，穿上了袈裟，仅仅因为纯粹的信仰而出家，从在家到无家。他证得了无上的正等觉，证悟成佛。居士，那就是所谓的佛陀。居士，
English
Go and then drive my hundred elephants that need to be taken. He said: O god, if I cannot find them there, I will take them, and if they are here, I will please the god. The king said: Good, do so. Then the householder Anathapindika took much food and went to Rajagriha. That householder in whose house he had settled, that householder arose that very night and instructed his household: Rise up, household members! Rise up, handsome ones! Bring the wood! Light the fire! Cook the rice! Cook the vegetables! Prepare the food well! Prepare the serving utensils! Then the householder Anathapindika thought to himself: Is this householder taking a bride? Or giving away a daughter? Or has he invited the villagers to a meal? Is it business? Is it a gathering? Is it a feast? Or has he invited the king of Magadha, Bimbisara, to a meal? Then he said to that householder: Householder, are you taking a bride? Or giving away a daughter? Or have you invited the villagers to a meal? Is it business? Is it a gathering? Is it a feast? Or have you invited the king of Magadha, Bimbisara, to a meal? He said: Householder, I am neither taking a bride nor giving away a daughter. I have not invited the villagers to a meal. It is not business. It is not a gathering. It is not a feast. I have not invited the king of Magadha, Bimbisara, to a meal. But I have invited the Sangha of monks, with the Buddha at their head, for a meal. When the householder Anathapindika heard the word "Buddha," which he had never heard before, all the pores of his skin bristled. Because his pores bristled, he said to that householder: Householder, who is this "Buddha"? Householder, it is the ascetic Gautama, the son of the Shakyas, who, from the Shakya clan, has shaved his hair and beard, put on saffron robes, and out of pure faith has gone forth from home to homelessness. He has attained the unsurpassed, perfect, complete enlightenment, and has become a Buddha. Householder, that is what is called the Buddha. Householder,