Tibetan
་དབང་པོ་བརྒྱ་བྱིན་གྱིས་ལྷའི་འཁོར་རྒྱས་པར་མཐོང་ནས་ཚིགས་སུ་བཅད་དེ་སྨྲས་པ། གུས་བཅས་ཞེ་སར་བཅས་པ་དགཐདཀའ་ཐུབ་ཚལ་ན་གནས་པ་ཡི། །གོང་མ་སྲེག་གི་ཚངས་སྤྱོད་དགཐའཇིག་རྟེན་སོ་སོར་རབ་ཏུ་བསྟན། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སློང་དག་འདི་ཇི་སྙམ་དུ་སེམས། དེའི་ཚེ་དེའི་དུས་ཀྱི་གོང་མ་སྲེག་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ང་ཉིད་ཡིན་ནོ། །རི་བོང་ནི་དགེ་སློང་ཤཱ་རིའི་བུ་ཡིན་ནོ༑ ༑སྤྲེའུ་ནི་མོད་གལ་གྱི་བུ་ཡིན་ནོ། །གླང་པོ་ཆེ་ནི་ཀུན་དགའ་བོ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཚེ་ཡང་ངས་རྒ་ན་པ་ཇི་ལྟ་བུའི་བཅའ་བ་མཛད་དེ། རྒན་པ་ཇི་ལྟ་བདེ་ལ་བརྟེན་ནས་འཛམ་བུའི་གླིང་ན་གནས་པའི་སྐྱེ་བོའི་ཚོགས་ཕལ་ཆེར་སུམ་བཅུ་རྩ་གསུམ་པའི་ལྷའི་རིས་རྣམས་སུ་སྐྱེས་སོ། ད་ལྟར་ཡང་ངས་རྒན་པ་ཇི་ལྟ་བའི་བཅའ་བ་མཛད་དེ། རྒན་པ་ཇི་ལྟ་བ་དེ་ལ་བརྟེན་ནས་དགེ་སློང་རྣམས་གཅིག་ལ་གཅིག་བསྙེན་བཀུར་བྱེད། བླ་མར་བྱེད། རྗེད་པར་བྱེད། མཆོད་པར་བྱེད་པས་ཆུའི་ནང་གི་ཨུཏྤལ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་དགེ་བའི་ཆོས་ཀྱིས་འཕེལ་བར་གྱུར་ཏོ། །དགེ་སློང་དག་དེ་ལྟ་བས་ན་ཚངས་པ་མཚུངས་པར་སྤྱོད་པའི་གནས་བརྟན་དང༌། བར་མ་དང༌། གསར་བུ་རྣམས་ལ་བཀུར་སྟི་དང་བཅས། ཞེ་ས་དང་བཅས། འཇིགས་པའི་དབང་དུ་འགྲོ་བ་དང་བཅས་པས་གནས་པར་བྱའོ། །དགེ་སློང་དག་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། རེ་ཞིག་དགེ་སློང་དེ་གནས་བརྟན་དང༌། བར་ མ་དང༌། གསར་བུ་རྣམས་ལ་བཀུར་སྟི་མེད། ཞེས་མེད་ཅིང་འཇིགས་པའི་དབང་དུ་མི་འགྲོ་བས་གནས་ན་ཀུན་དུ་སྤྱོད་པའི་ཆོས་ཡོངས་སུ་རྒྱས་པར་འགྱུར་བའི་གནས་འདི་མེད་དོ། །ཀུན་དུ་སྤྱོད་པའི་ཆོས་ཡོངས་སུ་མ་རྒྱས་པར་སློབ་པའི་ཆོས་རྣམས་ཡོངས་སུ་རྒྱས་པར་འགྱུར་བའི་གནས་འདི་མེད་དོ། །སློབ་པའི་ཆོས་རྣམས་ཡོངས་སུ་མ་རྒྱས་པར་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕུང་པོ་དང༌། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཕུང་པོ་དང༌། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕུང་པོ་དང༌། རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ཕུང་པོ་དང༌། རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ཡེ་ཤེས་མཐོང་བའི་ཕུང་པོ་ཡོངས་སུ་རྒྱས་པར་འགྱུར་བའི་གནས་འདི་མེད་དོ། །རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ཡེ་ཤེས་མཐོང་བའི་ཕུང་པོ་ཡོངས་སུ་མ་རྒྱས་པར་ལེན་བ་མེད་པར་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བར་འགྱུར་བའི་གནས་འདི་མེད་དོ། །དགེ་སློང་དག་རེ་ཞིག་དགེ་སློང་དེ་ཚངས་པ་མཚུངས་པར་སྤྱོད་པའི་གནས་བརྟན་དང༌། བར་མ་དང༌། གསར་བུ་རྣམས་ལ་བཀུར་སྟི་དང་བཅས། ཞེ་ས་དང་བཅས། འཇིགས་པའི་དབང་དུ་འགྲོ་བ་དང་བཅས་པས་གནས་ན་ཀུན་དུ་སྤྱོད་པའི་ཆོས་ཡོངས་སུ་རྒྱས་པར་འགྱུར་བའི་གནས་འདི་ཡོད་དོ། །ཀུན་དུ་སྤྱོད་པའི་ཆོས་ཡོངས་སུ་རྒྱས་ན་སློབ་པའི་ཆོས་རྣམས་ཡོངས་སུ་རྒྱས་བར་འགྱུར་བའི་གནས་འདི་ཡོད་དོ། །སློབ་པའི་ཆོས་རྣམས་ཡོངས་སུ་རྒྱས་ན་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕུང་པོ་དང༌། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཕུང་པོ་དང༌། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕུང་པོ་དང༌། རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ཕུང་པོ་དང༌། རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ཡེ་ཤེས་མཐོང་བའི་ཕུང་པོ་ཡོངས་སུ་རྒྱས་པར་འགྱུར་བའི་གནས་འདི་ཡོད་དོ། །རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ཡེ་ཤེས་མཐོང་བའི་ཕུང་པོ་ཡོངས་སུ་རྒྱས་ན་ལེན་པ་མེད་པར་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་འགྱུར་བའི་གནས་འདི་ཡོད་དོ། །དགེ་སློང་དག་དེ་ལྟ་བས་ན་འདི་ལྟར་བསླབ་པར་བྱ་སྟེ། གནས་བརྟན་དང༌། བར་མ་དང༌། གསར་བུ་རྣམས་ལ་བཀུར་སྟི་དང་བཅས། ཞེ་ས་དང་བཅས། འཇིགས་པའི་དབང་དུ་འགྲོ་བ་དང་བཅས་པས་གནས་པར་བྱ་སྟེ། དགེ་སློང་དག་ཁྱེད་ཀྱིས་དེ་ལྟ་བུ་ལ་བསླབ་པར་བྱའོ། །གང་གི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ལྔ་སྡེ་བཏུལ་བ་དེ་རྣམས་དགོན་པ་ན་གནས་ཏེ། དེ་རྣམས་དགོན་པན་གནས་པ་ན་སེང་གེ་དང༌། སྟག་དང༌། གུང་དང༌། ཆོམ་རྐུན་པ་རྣམས་ཀྱི་བགྲོད་བར་གྱུར་ཏོ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགོངས་ པ། གང་དུ་སྔོན་གྱི་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱིས་གནས་རུང་བར་གྱུར་སྙམ་ན། གཙུག་ལག་ཁང་ཡིན་པར་གཟིགས་སོ། །ལྷ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་དེ་བཞིན་དུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་ཏོ། །དེའི་ཚེ་བཱ་རཱ་ཎ་སཱི་ན་ཁྱིམ་བདག་དགེ་བཟང་ཞེས་བྱ་བ་ཞིག་གནས་པ་དེ་དགེ་བའི་རྩ་བས་སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་བསྐུལ་ནས་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། ཀྱེ་མའོ་བདག་གིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱི་གཙུག་ལག་ཁང་བརྩིག་གོ་སྙམ་ནས། དེ་ནང་པར་སྔར་ལངས་ཏེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ག་ལ་བ་དེར་སོང་ནས་ཕྱིན་པ་དང༌། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞབས་གཉིས་ལ་མགོ་བོས་ཕྱག་བྱས་ཏེ་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་འདུག་གོ །ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་འདུག་པ་དང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཁྱིམ་བདག་དགེ་བཟང་ལ་ཆོས་དང་ལྡན་པའི་གཏམ་གྱིས་ཡང་དག་པར་སྟོན་པར་མཛད། ཡང་དག་པར་འཛིན་དུ་འཇུག་པར་མཛད། ཡང་དག་པར་གཟེངས་སྟོད་པར་མཛད། ཡང་དག་པར་རབ་ཏུ་དགའ་བར་མཛད་དེ། རྣམ་གྲངས་དུ་མར་ཆོས་དང་ལྡན་པའི་གཏམ་གྱིས་ཡང་དག་པར་བསྟན། ཡང་དག་པར་འཛིན་དུ་བཅུགཐཡང་དག་པར་གཟེངས་བསྟོད། ཡང་དག་པར་རབ་ཏུ་དགའ་བར་མཛད་ནས་ཅང་མི་གསུང་ངོ༌། །དེ་ནས་ཁྱིམ་བདག་དགེ་བཟང་སྟན་ལས་ལངས་ཏེ་བླ་གོས་ཕྲག་པ་གཅིག་ཏུ་གཟར་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ག་ལ་བ་
Chinese
百千之主帝释天看到天人的眷属增多，便说了这首偈颂： 恭敬而谦卑，住在难行苦行林中，至上的梵行，在各个世界广为宣扬。 世尊说： 比丘们，你们怎么想？ 那时那刻的至上梵行者就是我。 兔子是舍利弗比丘。 猴子是目犍连之子。 大象是阿难。 那时，我做了怎样的老年之法呢？ 依靠老年之乐，居住在阎浮提的众生大多投生到三十三天。 现在，我做了怎样的老年之法呢？ 依靠老年之法，比丘们互相尊敬，视为上师，铭记于心，供养，如同水中的莲花一样，善法得以增长。 比丘们，因此，对于同修梵行的上座、中座和新学比丘，应当恭敬、谦卑、怀着敬畏之心安住。 比丘们，那是什么原因呢？ 如果比丘不恭敬上座、中座和新学比丘，没有谦卑和敬畏之心，那么，普遍修行的法得以圆满增长的处所是不存在的。 普遍修行的法没有圆满增长，学习之法得以圆满增长的处所是不存在的。 学习之法没有圆满增长，戒律之蕴、禅定之蕴、智慧之蕴、解脱之蕴、解脱知见之蕴得以圆满增长的处所是不存在的。 解脱知见之蕴没有圆满增长，没有执取而完全从痛苦中解脱的处所是不存在的。 比丘们，如果比丘恭敬同修梵行的上座、中座和新学比丘，怀着谦卑和敬畏之心安住，那么，普遍修行的法
English
Having seen the assembly of gods increase, the lord Indra, the hundred-eyed one, spoke in verse: With reverence and humility, those who dwell in the grove of difficult asceticism, the supreme conduct of Brahma, are greatly proclaimed in each world. The Blessed One said: Monks, what do you think of this? The supreme conduct of Brahma at that time and at that moment was none other than myself. The rabbit was the monk Śāriputra. The monkey was Maudgalyāyana's son. The elephant was Ānanda. At that time, what kind of elder's practice did I perform? By relying on the pleasure of old age, most of the beings dwelling in Jambudvīpa were born into the ranks of the thirty-three gods. Even now, what kind of elder's practice do I perform? By relying on that elder's practice, the monks respect one another, regard one another as teachers, remember one another, and make offerings to one another, and like a lotus in water, the virtuous Dharma grows. Monks, therefore, the elders, those in between, and the new ones who practice the same Brahma conduct should abide with respect, humility, and fear. Monks, why is that? If a monk does not respect the elders, those in between, and the new ones, and does not abide without humility and fear, then there is no place where the Dharma of universal practice will fully increase. If the Dharma of universal practice does not fully increase, there is no place where the Dharmas of learning will fully increase. If the Dharmas of learning do not fully increase, there is no place where the aggregates of morality, the aggregates of concentration, the aggregates of wisdom, the aggregates of liberation, and the aggregates of the vision of the knowledge of liberation will fully increase. If the aggregates of the vision of the knowledge of liberation do not fully increase, there is no place where one will completely pass beyond sorrow without taking hold. Monks, if a monk abides with respect, humility, and fear towards the elders, those in between, and the new ones who practice the same Brahma conduct, then the Dharma of universal practice
Chinese
這是有可能完全發展的地方。如果普遍的修行之法完全發展，這是有可能使學習之法完全發展的地方。如果學習之法完全發展，這是有可能使戒律之蘊、禪定之蘊、智慧之蘊、解脫之蘊、解脫之智見之蘊完全發展的地方。如果解脫之智見之蘊完全發展，這是有可能不取受而完全從痛苦中解脫的地方。比丘們，因此應如此學習：對於上座、中座、新學的比丘們，應以恭敬和尊重，以及恐懼的態度來安住。比丘們，你們應如此學習。當世尊調伏了五眾部時，他們住在寂靜處。當他們住在寂靜處時，成了獅子、老虎、熊和盜賊們出沒的地方。世尊心想：過去的圓滿正等覺佛陀們的聲聞弟子們住在何處才合適呢？他看到是寺廟。諸天也同樣祈請世尊。那時，在瓦拉納西（Varanasi）住著一位名叫善賢的居士，他被善的根源激發了內心，心想：唉！我應該為世尊的聲聞弟子們建造一座寺廟。於是他第二天早起，前往世尊所在的地方。到達後，他以頭頂禮世尊的雙足，然後坐在一旁。坐在一旁後，世尊以與法相應的言談，為居士善賢做了正確的開示，使他正確地領受，使他正確地振奮，使他正確地歡喜。以多種方式，用與法相應的言談做了正確的教導，使他正確地領受，使他正確地振奮，使他正確地歡喜，然後便不再說話。之後，居士善賢從座位上起身，將上衣披在一邊的肩膀上，前往世尊所在的地方
English
This is the place where complete development can occur. If the Dharma of universal practice is fully developed, this is the place where the Dharma of learning can be fully developed. If the Dharma of learning is fully developed, this is the place where the aggregates of morality, the aggregates of concentration, the aggregates of wisdom, the aggregates of liberation, and the aggregates of the vision of the knowledge of liberation can be fully developed. If the aggregates of the vision of the knowledge of liberation are fully developed, this is the place where one can be completely liberated from suffering without clinging. Monks, therefore, you should train yourselves in this way: you should abide with respect and reverence, and with a sense of awe, towards the elders, the middle ones, and the newly ordained. Monks, you should train yourselves in this way. When the Blessed One had tamed the group of five, they dwelt in the wilderness. When they dwelt in the wilderness, it became a place frequented by lions, tigers, bears, and thieves. The Blessed One thought: Where would it be suitable for the disciples of the Buddhas of the past, the perfectly enlightened ones, to dwell? He saw that it was a monastery. The gods also requested the Blessed One in the same way. At that time, there lived in Varanasi a householder named Kalyāṇamitra, who, being stirred in his heart by the roots of virtue, thought thus: Alas! I should build a monastery for the disciples of the Blessed One. Then, rising early the next morning, he went to where the Blessed One was. Having arrived, he bowed his head at the feet of the Blessed One and sat down on one side. As he sat on one side, the Blessed One instructed the householder Kalyāṇamitra with Dharma-related talk, causing him to rightly grasp it, causing him to be uplifted, causing him to be greatly pleased. In various ways, he taught him rightly with Dharma-related talk, caused him to rightly grasp it, caused him to be uplifted, caused him to be greatly pleased, and then he remained silent. Then the householder Kalyāṇamitra rose from his seat, arranged his upper robe over one shoulder, and went to where the Blessed One was.