Tibetan
་ཆེ་བ་ཞིག་ཡོད་པ་དེས་རིགས་མཉམ་པ་ལས་ཆུང་མ་བླངས་ཏེ། དེ་དེ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་རྩེ་བར་བྱེད། དགའ་བར་བྱེད། དགའ་མགུར་སྤྱོད་པར་བྱེད་དེ། དེ་རྩེ་བར་བྱེད། དགའ་བར་བྱེད། དགའ་མགུར་སྤྱོད་པར་བྱེད་པ་ལས་ཆུང་མ་སེམས་ཅན་དང་ལྡན་པར་གྱུར་ཏེ། དེ་ཟླ་བ་བརྒྱད་དམ་དགུ་འདས་ནས་རྒྱུ་སྐར་ཆུ་སྟོད་ལ་ཁྱེའུ་ཞིག་བཙས་ཏེ། དེའི་ཉེ་དུ་རྣམས་ཚོགས་ཤིང་འདུས་ནས་ཉི་མ་བདུན་གསུམ་ཉི་ཤུ་གཅིག་ཏུ་བཙས་པའི་བཙས་སྟོན་རྒྱ་ཆེར་བྱས་ནས་མིང་འདོགས་པར་བྱེད་དེ། ཁྱེའུའི་མིང་ཅིར་གདགས། དེ་དག་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། ཁྱེའུ་འདི་ནི་རྒྱུ་སྐར་ཆུ་སྟོད་ལ་བཙས་པས་དེ་བས་ན་ཁྱེའུའི་མིང་ཆུ་སྟོད་ཅེས་བྱ་བར་གདགས་སོ། །ཞེས་དེའི་མིང་ཆུ་སྟོད་ཅེས་བྱ་བར་བཏགས་སོ། །དེ་འོ་མ་དང༌། ཞོ་དང༌། མར་དཀར་དང༌། ཞུན་མར་དང༌། མར་གྱི་སྙིང་པོ་དང་གཞན་ཡང་ཡོ་བྱད་ཀྱི་ཁྱད་པར་གཙོ་བོ་གཙོ་བོ་དག་གིས་སྐྱེད་པར་བྱེད། སྲིད་བར་བྱེད་ཅིང་རྫིང་ན་གནས་པའི་པད་མ་བཞིན་མྱུར་དུ་སྐྱེད་པར་བྱེད་དོ། །དེ་གང་གི་ཚེ་ཆེན་པོར་གྱུར་པ་དེའི་ཚེ་ཡི་གེ་དང༌། གྲངས་དང༌། རྩིས་དང༌། ལག་རྩིས་དང༌། དབྱུང་བ་དང༌། གཞུག་པ་དང༌། གཞག་པ་ལ་ཉེ་བར་ཞུགས་ནས། དེ་ཡི་གེ་མཐར་ཕྱིན་ཅིང་འབྱེད་པ་དང༌། ཀློག་པ་དང༌། མཁས་པ་དང༌། སྤྱོད་པ་གསལ་བ་དང༌། བརྟག་པ་བརྒྱད་པོ་ལ་མཁས་ པར་གྱུར་ཏེ། འདི་ལྟ་སྟེ་རིན་པོ་ཆེ་བརྟག་པ་དང༌། གོས་བརྟག་པ་དང༌། གཞི་བརྟག་པ་དང༌། ཤིང་བརྟག་པ་དང༌། གླང་པོ་ཆེ་བརྟག་པ་དང༌། རྟ་བརྟག་པ་དང༌། བུད་མེད་བརྟག་པ་དང༌། སྐྱེས་པ་བརྟག་པ་ལ་མཁས་པར་གྱུར་ཏོ། །ཇི་ཙམ་ན་དེའི་ཕ་ཤི་ནས་ཆུ་སྟོད་ཁྱིམ་གྱི་དཔོན་པོར་གྱུར་ནས་དེས་ཚོང་ཁང་དུ་ཉོ་ཚོང་གི་ཟོང་བཀྲམ་སྟེ། ཉོ་ཚོང་གིས་འཚོ་བར་བྱེད་དོ། །དེ་དུས་གཞན་ཞིག་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་སྤྱན་སྔར་སོང་བ་དང༌། དེས་བཅོམ་ལྡན་འདས་མཐོང་ཞིང་དམ་པའི་ཆོས་ཐོས་པས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་བསྟན་པ་ལ་དད་པ་སྐྱེས་ཏེ། དད་པ་སྐྱེས་པས་རབ་ཏུ་འབྱུང་བ་མངོན་བར་འདོད་པར་གྱུར་ནས་དེ་མའི་དྲུང་དུ་སོང་སྟེ་སྨྲས་པ། ཡུམ་མཁྱེན་པར་མཛོད་ཅིགཐབདག་ནི་ལེགས་པར་གསུངས་པའི་ཆོས་འདུལ་བ་ལ་རབ་ཏུ་འབྱུང་བར་བགྱིའོ། །དེས་སྨྲས་པ། ཁྱོད་ནི་ཁོ་མོའི་བུ་གཅིག་པ་ཡིན་པས་ཇི་ཙམ་ཁོ་མོ་གསོན་གྱི་བར་དུ་རབ་ཏུ་མ་འབྱུང་ཤིག །ཁོ་མོ་ཤི་ནས་ཅི་དགའ་བ་གྱིས་ཤིག །དེས་སྨྲས་པ། ཡུམ་གལ་ཏེ་དམ་ཞིག་བཅས་ན་བདག་རབ་ཏུ་མི་འབྱུང་སྟེ། ཁྱོད་ཀྱིས་ཉི་མ་རེ་རེ་ཞིང་དགེ་འདུན་གྱིས་བསྐོས་པའི་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་གདུགས་ཚོད་གསོལ་ལམ་དེས་སྨྲས་པ། བུ་དེ་བཞིན་དུ་བྱའོ། །ཆུ་སྟོད་དེས་ཀྱང་ཅུང་ཟད་ཅི་བསགས་པ་དེ་ཐམས་ཅད་མ་ལ་གཏད་ནས་ཡུམ་འདིས་དགེ་སྦྱོང་དང་བྲམ་ཟེ་རྣམས་ལ་སྟོབས་ཤིག །དེའི་མ་དེ་སེར་སྣ་ཅན་སྤར་འཆུམས་པ་ཞིག་སྟེ། ཡོ་བྱད་ལ་ཞེན་པས་ཁྭ་ལ་གཏོར་མ་སྦྱིན་པའི་སྤྲོ་བ་ཡང་མེད་ན། དགེ་སྦྱོང་དང་བྲམ་ཟེ་རྣམས་ལ་སྦྱིན་པ་ལྟ་སྨོས་ཀྱང་ཅི་དགོས་ཏེ། དགེ་སྦྱོང་དང་བྲམ་ཟེ་གང་དག་བསོད་སྙོམས་ཀྱི་ཕྱིར་དེའི་ཁྱིམ་དུ་ཞུགས་པ་དེ་རྣམས་ལ་ཁྱེད་ནི་ཡི་དགས་དང་མཚུངས་ཏེ་རྟག་པར་གཞན་གྱི་ཁྱིམ་དུ་སྐྲུར་འོང་ངོ་ཞེས་ཁ་ཡང་ཟེར་རོ། །བུ་དེ་ལ་སླུ་བར་བྱེད་དེ། ཁོ་མོས་དེང་དགེ་སློང་འདི་སྙེད་ཅིག་ལ་ནི་གདུགས་ཚོད་གསོལ་ཏོ། །དགེ་སྦྱོང་དང་བྲམ་ཟེ་འདི་སྙེད་ཅིག་ལ་ནི་བསོད་སྙོམས་ཕུལ་ལོ་ཟེར་རོ། །དེ་སེར་སྣ་བསྟེན་ཅིང་གོམས་པ་དང་ལན་མང་དུ་བྱས་པས་དེས་ན་ཤི་ནས་ཡི་དགས་རྣམས་སུ་སྐྱེས་སོ། །ཆུ་སྟོད་ ཀྱང་མ་དང་བྲལ་ནས་སྦྱིན་པ་དག་བྱིན་བསོད་ནམས་དག་བྱས་ནས་ལེགས་པར་གསུངས་པའི་ཆོས་འདུལ་བ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་ངོ༌། །དེ་དུས་གཞན་ཞིག་ན་ཤིང་མྲག་ཤའི་ཚལ་ན་གནས་པ་དང་དེ་ལ་བརྟེན་ནས་ཤིང་མྲག་ཤའི་ཚལ་ན་གནས་པའི་ཁྱིམ་བདག་ནག་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་བསྟན་པ་ལ་དད་པ་སྐྱེས་ཏེ་དེ་སངས་རྒྱས་དང༌། ཆོས་དང༌། དགེ་འདུན་ལ་ལྷག་པར་བྱ་བ་བྱེད་ཅིང༌། ཤིང་མྲག་ཤའི་ཚལ་དུ་ཡུལ་སྣ་ཚོགས་ནས་འོངས་པའི་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱི་རྟེན་དུ་གྱུར་ཏོ། །ཇི་ཙམ་དུས་གཞན་ཞིག་ན་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཆུ་སྟོད་རི་འོར་གཞན་ཞིག་ཏུ་བྱ་བ་ཅུང་ཟད་ཅིག་བྱུང་སྟེ་དེ་དེར་སོང་ངོ༌། །ཚེ་དང་ལྡན་པ་གར་མཁན་མའི་བུ་ཉེ་སྡེ་འཁོར་ལྔ་བརྒྱ་དང་ལྗོངས་རྒྱུ་ཞིང་སོང་བ་དང་ཤིང་མྲག་ཤའི་ཚལ་དུ་ཕྱིན་ཏོ། །ཁྱིམ་བདག་ནག་པས་འཕགས་པ་གར་མཁན་མའི་བུ་ཉེ་སྡེ་འཁོར་ལྔ་བརྒྱ་དང་ལྗོངས་རྒྱུ་ཞིང་སོང་སོང་བ་དང་འདིར་ཕྱིན་ཏོ་ཞེས་ཐོས་སོ། །ཐོས་ནས་ཀྱང་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཉེ་སྡེ་གང་ན་བ་དེར་སོང་སྟེ་ཕྱིན་པ་དང༌། ཉེ་སྡེའི་རྐང་པ་གཉིས་ལ་མགོ་བོས་ཕྱག་བྱས་ཏེ་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་འདུག་གོ །ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་འདུག་པ་དང་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཉེ་སྡེས་ཁྱིམ་བདག་ནག་པ་ལ་ཆོས་དང་ལྡན་པའི་གཏམ་གྱིས་ཡང་དག་པར་སྟོན་པར་བྱེད། ཡང་དག་པར་འཛིན་དུ་འཇུག་པར་བྱེད། ཡང་དག་པར་གཟེངས་སྟོད་པར་བྱེད། ཡང་དག་པར་རབ་ཏུ་དགའ་བར་བྱེད་དེ། རྣམ་གྲངས་དུ་མར་ཆོས་དང་ལྡན་པའི་གཏམ་གྱིས་ཡ
Chinese
有一个富人，他娶了一个同种姓的女子为妻。他和她一起玩乐，一起高兴，一起享受快乐。他和她一起玩乐，一起高兴，一起享受快乐，之后妻子怀上了身孕。过了八个月或九个月，在娄宿星（藏文：རྒྱུ་སྐར་ཆུ་སྟོད།）的时候，生下了一个男孩。他的亲戚们聚集在一起，为期二十一天的盛大庆祝诞生仪式，并为孩子取名字。他们要给孩子起什么名字呢？他们心想：这个孩子是在娄宿星的时候出生的，因此应该给孩子起名为“娄宿”。于是，他们给孩子起名为“娄宿”。他们用牛奶、酸奶、白酥油、炼制过的酥油、酥油的精华以及其他各种主要的食物来喂养他，像池塘里的莲花一样迅速地养育他。当他长大后，他开始学习字母、数字、算术、手算、减法、加法和放置。他精通字母，能够辨别、阅读、精通、清晰地运用，并且精通八种占卜术。这八种是：占卜宝石、占卜布匹、占卜土地、占卜树木、占卜大象、占卜马、占卜女人和占卜男人。不久之后，他的父亲去世了，娄宿成为了家里的主人。他在商店里摆放商品进行买卖，通过贸易来维持生计。在另一个时候，他去了世尊（藏文：བཅོམ་ལྡན་འདས།）面前。他见到了世尊，听闻了神圣的佛法，对世尊的教法产生了信仰。由于产生了信仰，他渴望出家。于是，他去母亲那里说：“母亲，请您知晓，我想在善说的律法中出家。”母亲说：“你是我唯一的儿子，在我还活着的时候，你不要出家。我死后，你爱做什么就做什么。”他说：“母亲，如果您能立下一个誓言，我就不出家。您每天...
English
There was a wealthy man who took a wife from the same caste. He played with her, rejoiced with her, and enjoyed happiness with her. He played with her, rejoiced with her, and enjoyed happiness with her, after which the wife became pregnant. After eight or nine months, when the star was Revati (Tibetan: རྒྱུ་སྐར་ཆུ་སྟོད།), a boy was born. His relatives gathered together and held a grand celebration of the birth for twenty-one days, and they were going to give the child a name. What name should they give the boy? They thought, "This boy was born when the star was Revati, so the boy's name should be Revati." So, they named him Revati. They nourished him with milk, yogurt, white butter, clarified butter, the essence of butter, and other various essential foods. They raised him quickly like a lotus in a pond. When he grew up, he began to study letters, numbers, arithmetic, manual calculation, subtraction, addition, and placement. He became proficient in letters, able to distinguish, read, master, clearly apply, and he became skilled in the eight types of divination. These eight are: divination of jewels, divination of cloths, divination of land, divination of trees, divination of elephants, divination of horses, divination of women, and divination of men. Not long after, his father died, and Revati became the master of the house. He displayed goods for buying and selling in the shop and made a living through trade. At another time, he went before the Blessed One (Tibetan: བཅོམ་ལྡན་འདས།). He saw the Blessed One and heard the sacred Dharma, and faith arose in the teachings of the Blessed One. Because faith arose, he desired to renounce. So, he went to his mother and said, "Mother, please know that I wish to renounce in the well-spoken Dharma-Vinaya." The mother said, "You are my only son, so do not renounce as long as I am alive. After I die, do whatever you please." He said, "Mother, if you can make a vow, I will not renounce. If you every day...
Chinese
然後，齋僧團委派的比丘們請求供養傘蓋，他說：「孩子，就這樣做吧。」水天也將稍微積累的所有東西都交給母親，說：「母親，請您供養沙門和婆羅門吧！」他的母親是個吝嗇鬼，非常吝嗇，由於貪戀財物，連供養烏鴉的糌粑都沒有興趣，更何況是供養沙門和婆羅門呢？哪些沙門和婆羅門為了乞食而進入他的家，她就對他們說：「你們就像餓鬼一樣，總是到別人家裡來乞討。」她還欺騙兒子，說：「我今天已經供養了這麼多比丘傘蓋，已經供養了這麼多沙門和婆羅門食物。」由於她習慣於吝嗇，並且多次這樣做，所以死後就投生為餓鬼了。水天離開母親後，行布施，做功德，然後在善說的律法中出家了。在另一個時候，他住在芒果園裡，由於他住在芒果園裡，芒果園裡的屋主黑天對世尊的教法產生了信心，他特別敬重佛、法、僧，並且成為從各個地方來到芒果園的比丘們的依靠。又過了多久，具壽水天因為一些事情去了另一個山坳。具壽歌舞女之子近裔五百眷屬遊歷各國，來到了芒果園。屋主黑天聽說了尊者歌舞女之子近裔帶著五百眷屬遊歷各國，來到了這裡。聽說後，他就前往具壽近裔所在的地方，到達後，他用頭頂禮近裔的雙足，然後坐在一旁。坐在一旁後，具壽近裔以符合佛法的言論來開導屋主黑天，使他信服，使他振作，使他歡喜，用多種方式以符合佛法的言論
English
Then, the monks appointed by the Sangha requested the offering of umbrellas. He said, "Child, let it be done." Sudatta also handed over all the little he had accumulated to his mother, saying, "Mother, please give to the Shramanas and Brahmins!" His mother was a miser, very stingy. Because of her attachment to possessions, she had no interest in even offering torma to crows, let alone giving to Shramanas and Brahmins. To those Shramanas and Brahmins who entered her house for alms, she would say, "You are like hungry ghosts, always coming to other people's houses to beg." She also deceived her son, saying, "Today I have offered umbrellas to so many monks, and I have offered alms to so many Shramanas and Brahmins." Because she was accustomed to stinginess and did this many times, she was reborn as a hungry ghost after death. After Sudatta left his mother, he gave alms, made merit, and then renounced in the well-spoken Dharma and Vinaya. At another time, he was living in the Mango Grove, and because he was living in the Mango Grove, the householder Krishna, who lived in the Mango Grove, developed faith in the teachings of the Blessed One. He especially revered the Buddha, Dharma, and Sangha, and became a support for the monks who came to the Mango Grove from various places. After some time, the venerable Sudatta went to another mountain pass because of some business. The venerable Gāndharīputra Nyagrodha, with five hundred attendants, was traveling through the country and went to the Mango Grove. The householder Krishna heard that the venerable Gāndharīputra Nyagrodha, with five hundred attendants, was traveling through the country and had come here. Having heard this, he went to where the venerable Nyagrodha was. When he arrived, he bowed his head at the feet of Nyagrodha and sat down to one side. After sitting down to one side, the venerable Nyagrodha instructed, convinced, uplifted, and delighted the householder Krishna with Dharma-related talks. In many ways, with Dharma-related talks,