Tibetan
། ཚེ་དང་ལྡན་པ་དག་སྐྱེ་བོ་མང་པོ་ལ་མི་སྡུག་པ། སྐྱེ་བོ་མང་པོ་མི་འདོད་པ། སྐྱེ་བོ་མང་པོ་མི་དགའ་བ། སྐྱེ་བོ་མང་པོའི་ཡིད་དུ་མི་འོང་བ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐུང་མོང་གི་ཆོས་འདི་ལྟ་སྟེ། འཆི་བ་ཞེས་བྱ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་འོང་སྟེ། བདག་ནད་དང་བཅས་ཏེ་ཁྱེར་བར་གྱུར་ན་ཅིའི་ཕྱིར་གྲོང་ཁྱེར་གྱི་མཐར་འགྲོ་དེ་རྣམས་ཀྱིས་སྨྲས་པ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་དེ་ལྟ་མོད་ཀྱི་འོན་ཀྱང་ཇི་ཙམ་དུ་སྐྱེས་བུ་གང་ཟག་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ལྡན་པ་ཡུན་རིང་དུ་འཚོ་བ་དེ་ཙམ་དུ་བསོད་ནམས་མང་པོ་སོགས་སོ། །ཇི་ཙམ་དུ་བསོད་ནམས་མང་པོ་བསགས་པ་དེ་ཙམ་དུ་མཐོ་རིས་སུ་ཡུན་རིང་དུ་དགའ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་དེ་དེ་རྣམས་ཀྱིས་སྐུལ་མ་བཏབ་ནས་ལྗོངས་སུ་བབས་ཏེ། རིམ་གྱིས་ཡུལ་ཤི་བིའི་དབྱངས་ཀྱི་རྒྱལ་པོའི་ཕོ་བྲང་དུ་ཕྱིན་ཏོ། །དེ་ནས་ལམ་གྱིས་དུབ་པ་ངལ་སོས་ནས་སྨན་པའི་དྲུང་དུ་སོང་སྟེ། བཞིན་བཟངས་ཁོ་བོ་འདི་འདྲ་བའི་ནད་ཀྱིས་ཐེབས་ཀྱིས་སྨན་སྟོན་ཅིགཐདེས་སྨྲས་པ། འཕགས་པ་ཁྱོད་ཀྱི་སྙུན་ནད་འདི་ཅི་འདྲ་བ་ཁོ་ན་རྒྱལ་པོའི་སྲས་ཀྱི་ཡང་དེ་ཁོ་ན་འདྲ་ནས་ལོ་བཅུ་གཉིས་ཀྱིས་བཅུད་ཐམས་ཅད་མར་དང་བཙོས་པ་མཆིས་ཀྱིས་བཞུད་ལ་སློངས་ཤིག་དང༌། གལ་ཏེ་སྐལ་བའི་ཁྱད་པར་ཅན་གྱིས་བཅུད་དེ་ཐོབ་ན་དེས་ན་ཁྱོད་འཚོ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་རྒྱལ་པོའི་ཕོ་བྲང་དུ་སོང་ནས་སྒོ་ཀར་བསྡད་དེ། རྒྱལ་པོ་དེའི་ཀུན་ཏུ་སྤྱོད་པ་ནི་སློང་བ་པོའི་སྐྱེ་བོ་སྦྲོན་དུ་གཞུག་པའི་ ཕྱིར་སྒོར་རྒྱུན་དུ་དྲིལ་འདོགས་ཏེ། གང་གི་ཚེ་སློང་བ་པོ་སྒོ་ན་འདུག་པ་དེའི་ཆེ་དེ་དཀྲོལ་བར་བྱེད་དོ། །ཅི་ཙམ་ན་རང་སངས་རྒྱས་འོངས་ནས་དྲིལ་ཏེ་དཀྲོལ་ཏོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོའི་བུས་ཕ་དང་མ་ལ་སྨྲས་པ། ཡབ་ཡུམ་སློང་བ་པོ་ཞིག་མཆིས་ཀྱིས་ཅི་ཞིག་སློང་སྨྲོས་ཤིགཐདེ་གཉིས་ཀྱིས་སྨྲས་པ། བུ་བདག་ཅག་གིས་ལོ་བཅུ་གཉིས་སུ་རྫས་རྣམས་བསོགས་ཏེ་བཙོས་ནས་བྱས་པའི་བཅུད་འདི་རེ་ཞིག་འཐུང་ཤིག་དང༌། ཕྱི་ནས་སློང་བ་པོ་ནང་དུ་བཀུག་ལ་ཅི་སློང་བ་སྨྲའོ། །དེ་ངོ་མཚར་དང་བཀྲ་ཤིས་དང་བདེ་ལེགས་སུ་གྱུར་པ་དག་བྱས་ནས་མར་འཐུང་བར་འདོད་ན་སློང་བ་པོའི་སྐྱེ་བོའི་རེ་བས་ལུས་ཀྱི་གནད་དུ་ཕོག་ནས་མར་དེ་མ་འཐུངས་པར་སྨྲས་པ། ཡབ་ཡུམ་རེ་ཞིག་སློང་བ་པོ་ནང་དུ་མ་བཀུག་གི་བར་དུ་མི་འཚལ་ལོ། །རྒྱལ་པོས་སྒོ་བ་ལ་བསྒོ་བ། སློང་བ་པོ་ནང་དུ་ཐོང་ཤིགཐདེ་ནང་དུ་ཞུགས་པ་དང་རྒྱལ་པོའི་བུས་ལུས་མཛེས་པ་དང༌། སེམས་དད་པ་དང༌། སྤྱོད་ལམ་ཞི
Chinese
那些有福之人，很多人不喜欢，很多人不想要，很多人不高兴，很多人的意中不悦，所有众生共同的法就是这样，名为死亡的那个会到来。我若带着疾病被带走，为何要去城市边缘？那些人说道：有福之人，虽然如此，但一个人，一个有道德的人，活得越久，积累的福德就越多等等。积累的福德越多，在天界享受的时间就越长。他们这样鼓励他，然后下到地面，逐渐前往希毗国扬（Śibi）王的王宫。然后，他因旅途劳累而休息，去到医生那里说：善良的人，我得了这样的病，请给我药方。医生说：尊者，你的疾病和国王的儿子的一模一样，十二年来，所有的精华都用酥油和煮沸的东西保存着，请你去乞讨吧。如果具有特殊福报的人得到那个精华，那么你就能活下去。他去到王宫，坐在门口。那位国王的惯例是，为了让乞讨者进入，门口总是挂着铃铛。无论何时，当乞讨者在门口时，就会敲响那个铃铛。不久，一位独觉佛来了，摇动了铃铛。然后，国王的儿子对父母说：父亲母亲，有一位乞讨者，他说要乞讨什么？他们两个说：孩子，我们已经收集了十二年的东西，煮沸后制成的精华，你先喝一点，然后把乞讨者叫进来，问他要乞讨什么。他做了惊奇、吉祥和美好的事情，想要喝酥油时，乞讨者的期望触动了他的身体，他没有喝酥油，而是说：父亲母亲，在把乞讨者叫进来之前，我不能喝。国王命令守门人：让乞讨者进来。他进入后，国王的儿子看到他身体美丽，内心虔诚，行为寂静。
English
Those fortunate ones, disliked by many, unwanted by many, displeasing to many, unpleasant to many, the common dharma of all sentient beings is like this: that which is called death will come. If I am taken away with illness, why go to the edge of the city? Those people said: Fortunate one, although it is so, the longer a person, a moral person, lives, the more merit he accumulates, and so on. The more merit accumulated, the longer one will enjoy happiness in the heavens. They encouraged him in this way, then descended to the ground and gradually went to the palace of King Śibi of the Land of Yang. Then, tired from the journey, he rested and went to the doctor, saying: Kind one, I am afflicted with such a disease, please give me a prescription. The doctor said: Venerable one, your illness is exactly the same as that of the king's son. For twelve years, all the essence has been preserved with ghee and boiled things. Please go and beg for it. If someone with special merit obtains that essence, then you will live. He went to the palace and sat at the gate. The custom of that king was to always hang a bell at the gate so that beggars could enter. Whenever a beggar was at the gate, he would ring that bell. Soon, a Pratyekabuddha came and rang the bell. Then the king's son said to his parents: Father, Mother, there is a beggar, what does he say he wants to beg for? The two of them said: Son, we have collected things for twelve years and made an essence by boiling them. Drink a little of this first, then call the beggar in and ask him what he wants to beg for. He did amazing, auspicious, and wonderful things, and when he wanted to drink the ghee, the beggar's expectation touched his body, and he did not drink the ghee, but said: Father, Mother, I cannot drink until the beggar is called in. The king ordered the gatekeeper: Let the beggar in. After he entered, the king's son saw that his body was beautiful, his heart was devout, and his behavior was peaceful.
Tibetan
་བས་ཞུགས་པ་མཐོང་ནས་དེས་སྨྲས་པ། འཕགས་པ་ཅི་ཞིག་བཞེད། དེས་རྒྱས་པར་སྨྲས་པ་དང༌། དེས་སྨྲས་པ། འཕགས་པ་བཅུད་ནི་ཁྱོད་ཁོ་ན་ལ་འོས་ཀྱི་བདག་ལ་མ་ལགས་ཀྱི་དབུལ་གྱིས་བཞེས་ཤིགཐདེས་ལྷུང་བཟེད་བཟེད་པ་དང༌། རྒྱལ་པོའི་བུ་བསམ་པ་དྲག་པོས་ལྷུང་བཟེད་དེར་བཅུད་བླུགས་སོ། །བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་དེས་ཀྱང་རྒྱལ་པོའི་བུ་ལ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཕན་པ་དང་ལྡན་བའི་སེམས་བསྐྱེད་པ་དང༌། ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ལྡན་པའི་སྨོན་ལམ་ནི་འགྲུབ་པར་འགྱུར་ལ། དེ་ཡང་ཚུལ་ཁྲིམས་རྣམས་རྣམ་པར་དག་པའི་ཕྱིར་གཉིས་ཀ་ཡང་སོས་པར་གྱུར་ཏོ། །དགེ་སློང་དག་ཇི་སྙམ་དུ་སེམས། དེའི་ཚེ་དེའི་དུས་ཀྱི་རྒྱལ་བུ་གཞོན་ནུ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ང་ཉིད་ཡིན་ཏེ། དེ་ན་ཡང་ང་ནད་པ་རྣམས་ལ་བྱམས་པར་བྱེད་ན་ད་ལྟ་ལྟ་སྨོས་ཀྱང་ཅི་དགོས། བཙུན་པ་རྒྱལ་བུ་དང་རང་སངས་རྒྱས་དེས་ལས་ཅི་ཞིག་བགྱིས་ན། དེས་ན་གཉིས་ཀ་མཉམ་དུ་བྲོས་ཐེབས་ལ་མཉམ་དུ་སོས་པར་གྱུར་ལགས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སློང་དག་འདི་གཉིས་ཁོ་ནས་སྔོན་གྱི་ཚེ་རབས་གཞན་རྣམས་སུ་ལས་ཚོགས་རྙེད་པ། རྐྱེན་ཡོངས་སུ་བསྒྱུར་བ། འོད་པ་བཞིན་དུ་ཉེ་བར་གནས་པ་གདོན་མི་ཟ་བར་གནས་པ་འབྱུང་བར་འགྱུར་བའི་ལས་དག་བྱས་ཤིང་བསགས་པས་འདི་གཉིས་ཉིད་ཀྱིས་ལས་བྱས་ཤིང་བསགས་པ་གཞན་སུ་ཞིག་གིས་སོ་སོར་མྱོང་བར་འགྱུར། དགེ་སློང་དག་ལས་བྱས་ཤིང་བསགས་པ་དག་ནི་ཕྱི་རོལ་གྱི་སའི་ཁམས་ལ་རྣམ་པར་སྨིན་པར་མི་འགྱུར། ཆུའི་ཁམས་ལ་མི་འགྱུར། མེའི་ཁམས་ལ་མི་འགྱུར། རླུང་གི་ཁམས་ལ་མི་འགྱུར་གྱི། འདི་ལྟར་ལས་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བ་བྱས་ཤིང་བསགས་པ་དག་ནི་ཟིན་པའི་ཕུང་པོ་དང༌། ཁམས་དང༌། སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་ལ་རྣམ་པར་སྨིན་པར་འགྱུར་ཏེ། ལས་རྣམས་བསྐལ་པ་བརྒྱར་ཡང་ནི། །ཆུད་མི་ཟ་བའང་ཚོགས་དང་དུས། །རྙེད་ན་ལུས་ཅན་རྣམས་ལ་ནི། །འབྲས་བུ་དག་ཏུ་འགྱུར་བ་ཉིད། །དགེ་སློང་དག་སྔོན་བྱུང་བ་བཱ་རཱ་ཎ་སཱིའི་གྲོང་ཁྱེར་དུ་རྒྱལ་པོ་ཚངས་བྱིན་ཞེས་བྱ་བ་བྱུང་སྟེ། དེ་ལ་བུ་གཉིས་ཡོད་པ་ལས་ནུ་བོ་ཤོས་གང་ཡིན་པ་དེ་རྒྱལ་སྲིད་ལ་དགའ་བར་གྱུར་ཏོ། །མདུན་ན་འདོན་ལ་ཡང་བུ་གཉིས་ཡོད་པ་ལས་ནུ་བོ་ཤོས་གང་ཡིན་པ་དེ་མདུན་ན་འདོན་འདོད་པར་གྱུར་ཏེ། སེམས་ཅན་རྣམས་ནི་ཁམས་ཀྱི་སྒོ་ནས་ཤེད་འཕྲོད་བ་ཡིན་པས་དེ་གཉིས་ཕན་ཚུན་དུ་ཡིད་གཅུགས་པར་གྱུར་ནས་རྒྱལ་བུས་སྨྲས་པ། ཐབས་ཅི་ཞིག་བྱས་ན་དེས་ན་ང་རྒྱལ་པོར་འགྱུར། དེས་སྨྲས་པ། ཁྱོད་ཀྱིས་གལ་ཏེ་
Chinese
看到他进入后，便问道：圣者，您想要什么？他详细地说了。那人说：圣者，精华只适合您，不适合我，请您享用吧。他接过钵，国王的儿子以强烈的意愿将精华倒入钵中。那位伟人也对国王的儿子生起了利益一切众生的心，并且具足戒律的愿望将会实现。而且，由于戒律完全清净，两人都复活了。比丘们，你们怎么想？当时的那个年轻王子就是我。那时我也慈爱病人，现在更不用说了。尊者，王子和独觉佛做了什么业？因此，两人一起逃脱，一起复活了。世尊开示说：比丘们，只有这两人在前世的其他生世中获得了业的集合，完全转变了因缘。 像光明一样接近，毫不怀疑地存在，将会出现的业，因为做了并且积累了这些业，只有这两人做了并且积累了业，其他人谁会各自体验呢？比丘们，做了并且积累的业不会在外面的地界成熟，不会在水界成熟，不会在火界成熟，不会在风界成熟。而是这样，做了并且积累的善业和不善业会在执取的蕴、界、处成熟。业即使经过百千劫，也不会浪费，当集合和时机成熟时，对于有情来说，就会变成果实。比丘们，过去在波罗奈斯城（Varanasi）有一位名叫梵施（Brahmadatta）的国王。他有两个儿子，其中最小的那个喜欢王位。大臣也有两个儿子，其中最小的那个想要成为大臣。因为众生是从界的角度相互适应的，所以两人互相倾心，王子说：用什么方法才能让我成为国王？他说：如果你
English
Seeing him enter, he asked: Holy one, what do you desire? He explained in detail. The man said: Holy one, the essence is only suitable for you, not for me, please enjoy it. He took the bowl, and the king's son poured the essence into the bowl with a strong intention. That great being also generated the mind of benefiting all sentient beings towards the king's son, and the aspiration endowed with morality will be fulfilled. Moreover, because the precepts were completely pure, both were revived. Monks, what do you think? The young prince at that time was me. Even then I was kind to the sick, let alone now. Venerable ones, what deeds did the prince and the Pratyekabuddha do? Therefore, both escaped together and were revived together. The Blessed One said: Monks, it is only these two who have obtained the collection of karma in other previous lives, completely transforming the conditions. Like light, being near, existing without doubt, the karma that will arise, because they have done and accumulated these karmas, only these two have done and accumulated karma, who else will experience it separately? Monks, the karma that has been done and accumulated will not mature in the external earth element, will not mature in the water element, will not mature in the fire element, will not mature in the wind element. But like this, the virtuous and non-virtuous karma that has been done and accumulated will mature in the aggregates, elements, and sense bases that are grasped. Even after hundreds of thousands of kalpas, karma will not be wasted, and when the collection and time are ripe, it will become fruit for sentient beings. Monks, in the past, in the city of Varanasi, there was a king named Brahmadatta. He had two sons, and the youngest of them was fond of the kingdom. The minister also had two sons, and the youngest of them wanted to become a minister. Because beings are compatible with each other from the perspective of elements, the two were drawn to each other, and the prince said: What method can I use to become king? He said: If you
Tibetan
བདག་མདུན་ན་འདོན་དུ་གཞུག་ན་ནི་ཐབས་མཆིས་ཀྱིས་སྙན་དུ་གསོལ་བར་བགྱིའོ། །དེས་སྨྲས་པ། དེ་ལྟར་བྱ་སྟེ་གཞུག་གིས་སྨྲོས་ཤིགཐདེས་སྨྲས་པ། བདག་གིས་ཁྱོད་ཀྱི་གཅེན་ཞ་བོར་བགྱིས་དང་ཁྱོད་རྒྱལོ་ར་འགྱུར་རོ། །དེས་རྗེས་སུ་ཡི་རང་ངོ༌། །དེ་ནས་དེས་རྒྱལ་བུ་ཕུ་བོ་ཤོས་དེ་སྨན་མ་ཡིན་པ་བྱིན་ནས་ཞ་བོར་གྱུར་ཏོ། །དུས་གཞན་ཞིག་ན་རྒྱལ་པོ་ཤི་ནས་བློན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་དེ་ནི་ཞ་བོར་གྱུར་ཏོ་སྙམ་ནས་ནུ་བོ་ཤོས་རྒྱལ་བོར་དབང་བསྐུར་ཏོ། །དེས་ཀྱང་མདུན་ན་འདོན་གྱི་ནུ་བོ་ཤོས་གང་ཡིན་པ་དེ་མདུན་ན་འདོན་དུ་གཅུག་གོ། །ཇི་ཙམ་དུས་གཞན་ཞིག་ན་རྒྱལ་པོ་མདུན་ན་འདོན་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་བྲེ་མོ་གཏམ་སྨྲ་ཞིང་འདུག་པ་ལས་རྒྱལ་པོས་ཕུ་བོ་ཞ་བ་དེ་མཐོང་ངོ༌། །དེས་དེ་མཐོང་ནས་འགྱོད་པར་གྱུར་ཏེ། བདག་གིས་རྒྱལ་པོའི་སྲིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཕུ་བོ་ཞ་བར་བྱས་ པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་མ་ལེགས་པ་ཞིག་བྱས་སོ། །ལྷ་བདག་ཀྱང་འགྱོད་པར་གྱུར་གྱིས། གལ་ཏེ་ལྷ་དགྱེས་ན་འདི་ཕྱིར་སྔོན་གྱི་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་བགྱིའོ། །དེས་སྨྲས་པ། གནང་གིས་བྱོས་ཤིག །དེས་དེ་ལ་སྨན་བྱིན་ནས་སོས་པར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་དེ་གཉིས་ཀྱིས་རང་སངས་རྒྱས་ཤིག་ལ་བྱ་བ་བྱས་ནས་སྨོན་ལམ་གདབ་བར་བརྩམས་པ། གང་ཡང་བདག་ཅག་གིས་ཡོན་གནས་དམ་པ་འདི་ལྟ་བུ་ལ་བྱ་བ་བྱས་པའི་ལས་འདིའི་རྣམ་པར་སྨིན་པས་ཕྱུག་ཅིང་ནོར་མང་ལ་ལོངས་སྤྱོད་ཆེ་བའི་རིགས་སུ་སྐྱེ་ཞིང་ཞ་བོར་བྱས་པའི་སྡིག་པའི་ལས་འདིའི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ཉམས་སུ་མི་མྱོང་བར་གྱུར་ཅིག་བྱས་སོ། །དགེ་སློང་དག་ཇི་སྙམ་དུ་སེམས། དེའི་ཚེ་དེའི་དུས་ཀྱི་རྒྱལ་པོའི་བུ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ང་ཉིད་ཡིན་ནོ། །མདུན་ན་འདོན་གྱི་བུ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་རང་སངས་རྒྱས་དེ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེ་གཉིས་ཀྱིས་གྲོས་བྱས་ནས་རྒྱལ་བུ་གཞོན་ནུ་ལ་སྨན་མ་ཡིན་པ་བྱིན་པ་གང་ཡིན་པ་དེས་ན་མཉམ་དུ་ཞ་བོར་གྱུར་ཏོ། །ཡང་འགྱོད་པར་གྱུར་པས་དེ་གཉིས་ཀྱིས་གྲོས་བྱས་ཏེ་སླར་སྨན་བྱིན་པ་གང་ཡིན་པ་དེས་ན་མཉམ་དུ་སོས་པར་གྱུར་ཏོ། །དགེ་སློང་དག་དེ་ལྟ་བས་ན་ལས་གཅིག་ཏུ་གནག་པ་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ནི་གཅིག་ཏུ་གནག་པ་ཡིན་ལ། གཅིག་ཏུ་དཀར་བ་རྣམས་ཀྱི་ནི་གཅིག་ཏུ་དཀར་བ་དང་འདྲེན་མ་རྣམས་ཀྱི་ནི་འདྲེན་མ་སྟེ། དགེ་སློང་དག་དེ་ལྟ་བས་ན་ལས་གཅིག་ཏུ་གནག་པ་རྣམས་དང༌། འདྲེན་མ་རྣམས་ནི་སྤངས་ལ། ལས་གཅིག་ཏུ་དཀར་བ་རྣམས་ལ་བརྩམ་པར་བྱ་སྟེ། དགེ་སློང་དག་ཁྱེད་ཀྱིས་དེ་ལྟ་བུ་ལ་བ
Chinese
如果我做你的弄臣，我就有办法禀告你。他说：就这样做吧，你讲吧。他说：我让你的哥哥变成跛子，你就成为国王了。他随后应允了。之后，他给年长的王子吃了不是药的东西，就变成跛子了。在另一个时候，国王死了，大臣们认为他已经变成跛子了，于是给年幼的弟弟加冕为国王。他也让弄臣的弟弟做了弄臣。过了多久之后，国王和弄臣一起说笑玩乐时，国王看到了跛脚的哥哥。他看到后感到后悔，我为了国王的王位让哥哥变成跛子，这是做了一件不好的事。神我也感到后悔了。如果神高兴，我将恢复他像以前一样。他说：请允许我这样做。他给他药，他就痊愈了。之后，他们两个对一位独觉佛做了事，并开始祈愿：无论我们对如此神圣的应供处做了事的这个业的果报，愿我们生于富有、多财、享用丰厚的家族，并且不要体验到使人跛脚的罪业的果报。比丘们，你们怎么想？那时那时的国王的儿子就是我。弄臣的儿子就是那位独觉佛。他们两个商议后，给年轻的王子吃了不是药的东西，因此一起变成了跛子。又因为感到后悔，他们两个商议后，再次给他药，因此一起痊愈了。比丘们，因此，完全是黑业的果报就是完全是黑的，完全是白业的果报就是完全是白的，混合业的果报就是混合的。比丘们，因此，应该舍弃完全是黑业的和混合业的，应该致力于完全是白业的。比丘们，你们应该对那样的
English
If I become your jester, I will have a way to inform you. He said: Do so, speak. He said: I will make your elder brother a cripple, and you will become king. He subsequently agreed. Then, he gave the eldest prince something that was not medicine, and he became a cripple. At another time, the king died, and the ministers, thinking that he had become a cripple, crowned the youngest brother as king. He also made the jester's younger brother the jester. After some time, while the king was laughing and joking with the jester, the king saw the crippled brother. Seeing him, he felt remorse, saying, "I have done something bad by making my brother a cripple for the sake of the kingdom's throne. I, the god, also feel remorse. If the god is pleased, I will restore him to his former state." He said: Please allow me to do so. He gave him medicine, and he was healed. Then, the two of them did service to a Pratyekabuddha and began to make a prayer: "Whatever merit we have gained from serving such a sacred object of offering, may we be born into a wealthy, rich, and prosperous family, and may we not experience the ripening of the sinful deed of making someone a cripple." Monks, what do you think? At that time, the king's son was I myself. The jester's son was that very Pratyekabuddha. Because the two of them conspired and gave the young prince something that was not medicine, they both became cripples together. And because they felt remorse, the two of them conspired and gave him medicine again, and therefore they were healed together. Monks, therefore, the ripening of completely black deeds is completely black, the ripening of completely white deeds is completely white, and the ripening of mixed deeds is mixed. Monks, therefore, one should abandon completely black deeds and mixed deeds, and one should strive for completely white deeds. Monks, you should be like that.