Tibetan
གོས་དང་གོས་ཀྱི་རིན་དུ་བཅས་པའི་དངོས་པོའི་སྐྱིན་པར་དགེ་སློང་ཀུན་དགའ་བོ་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པར་བགྱིའོ། །འདི་ནི་གསོལ་བའོ། །སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཉེ་བ་འཁོར་གྱིས་ཞུས་པ། བཙུན་པ་དགེ་སློང་ཡང་གཞན་དུ་གུམ། ལྷུང་བཟེད་དང་ཆོས་གོས་ཀྱང་གཞན་ན་མཆིས། དངོས་པོའི་སྐྱིན་པ་ཡང་གཞན་ན་མཆིས་ན་དེའི་ཆོས་གོས་དང་ལྷུང་བཟེད་གང་དབང་བར་འགྱུར་ལགས། ཉེ་བ་འཁོར་དངོས་པོའི་སྐྱིན་པའི་དགེ་སློང་ངམ་ཁྱིམ་གང་ན་ཡོད་པའོ། །གླེང་གཞི་ནི་མཉན་ཡོད་ནའོ། །དེའི་ཚེ་དགེ་སློང་ལག་གི་བླ་ཞིག་ཤིའོ། །དགེ་སློང་རྣམས་དེའི་ལྷུང་བཟེད་དང་ཆོས་གོས་ལ་འགྱོད་པས་མ་བགོས་པའི་སྐབས་དེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་གསོལ་པ་དང༌། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་འདུན་ཐམས་ཅད་པ་སོགས་ལ་ཅི་འདྲེས་སམ་མ་འདྲེས་པར་གྱུར་པ་དེ་བརྟག་པར་བྱའོ། །གལ་ཏེ་འདྲེས་ཏེ་དགེ་འདུན་གྱི་ནི་མཆོད་རྟེན་གྱིར་བྱས་ལ། མཆོད་རྟེན་གྱི་ནི་དགེ་འདུན་གྱིར་གྱུར་ན། དེ་ལྟ་བུ་ཆོས་དང་མི་མཐུན་པ་ཡིན་པས་དེའི་ལྷུང་བཟེད་དང་ ཆོས་གོས་དང་གོས་ཀྱི་རིན་དང་བཅས་པ་ལ་ཆ་གསུམ་དུ་བྱས་ཏེ། སངས་རྒྱས་དང་ཆོས་དང་དགེ་འདུན་ནོ། །དགེ་འདུན་གྱི་ནི་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བགོ་བར་བྱའོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་ནི་སངས་རྒྱས་ལ་མཆོད་པ་དང༌། དྲི་གཙང་ཁང་དང་མཆོད་རྟེན་གྱི་ལག་གི་བླའི་སར་སྤྱད་པར་བྱའོ། །དམ་པའི་ཆོས་ཀྱི་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གསུང་བྲི་བར་བྱའོ། །སེང་གེའི་ཁྲི་བརྒྱན་པར་བྱའོ། །གལ་ཏེ་འདྲེས་པར་མ་གྱུར་ན་ཐམས་ཅད་དགེ་སློང་རྣམས་ཁོ་ནས་བགོ་བར་བྱ་སྟེ། དེ་ལ་འགྱོད་པར་མི་བྱའོ། །གླེང་གཞི་ནི་མཉན་ཡོད་ནའོ། །དེའི་ཚེ་དགེ་སློང་རབ་ཏུ་མང་པོ་དག་ལྗོངས་རྒྱུ་ཞིང་དོང་བ་ལས་རིམ་གྱིས་མཉན་ཡོད་ཀྱི་གྲོང་ཁྱེར་དང་ཉེ་བ་ཞིག་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་དེ་རྣམས་ཀྱི་ནང་ནས་དགེ་སློང་ཅིག་ཤིའོ། །དེ་རྣམས་ཀྱིས་བསམས་པ། གཙུག་ལག་ཁང་ན་འདུག་པའི་ཚངས་པ་མཚུངས་པར་སྤྱོད་པ་རྣམས་ཀྱང་སྐལ་བ་འདོད་པར་འགྱུར་དུ་འོང་གིས། །གཙུག་ལག་ཁང་གི་ཕྱི་རོལ་ཏུ་བགོ་བར་བྱའོ་སྙམ་པ་ལས། མཉན་ཡོད་དེ་ན་གནས་པའི་བ་ལང་རྫི་དང༌། ཕྱུགས་རྫི་དང༌། རྩྭ་ཐུན་དང༌། ཤིང་ཐུན་དང༌། ལམ་གྱིས་འཚོ་བ་དང༌། ལམ་གོལ་བས་འཚོ་བའི་མི་རྣམས་ཀྱིས་ཀུན་ནས་གང་ཞིང་དེ་རྣམས་གང་དང་གང་དུ་འདུག་ནས་འགེད་པར་བྱེད་པ་དེ་དང་དེར་སྐྱེ་བོའི་ཚོགས་ཆེན་པོས་ཡོངས་སུ་བསྐོར་བར་གྱུར་ནས་དེ་རྣམས་ཀྱིས་བསམས་པ།
Chinese
对于衣服和衣服价格相关的财物，请僧众根嘎波（阿难）加持。这是祈请。具寿阿难向世尊提问：世尊，如果比丘去世在别处，钵和法衣也在别处，财物也在别处，那么他的法衣和钵归谁所有？阿难，财物的比丘或俗人在哪里？故事发生在舍卫城（Shravasti）。当时，一位负责僧众事务的比丘去世了。僧侣们对他的钵和法衣没有分配感到后悔，僧侣们向世尊祈请。世尊开示说：对于所有僧团等，无论是否混合，都应进行调查。如果混合了，僧团的财物被用于佛塔，佛塔的财物被用于僧团，这种情况是不符合佛法的。因此，他的钵、法衣和衣服的价格应分为三份：佛、法和僧。僧团的财物应由僧侣们分配。佛陀的财物应用于供养佛陀，以及用于香室和佛塔的负责人之处。神圣的法的财物应用于书写佛陀的教言，以及装饰狮子宝座。如果没有混合，那么所有财物应仅由僧侣们分配，不应后悔。故事发生在舍卫城（Shravasti）。当时，许多比丘在游方时，逐渐接近舍卫城（Shravasti）附近，其中一位比丘去世了。他们心想：住在寺院里一起修梵行的人也会想要分一份吧。不如在寺院外面分配。然而，住在舍卫城（Shravasti）的牧牛人、牧羊人、拾柴人、砍柴人、靠道路为生的人、靠迷路为生的人们聚集在一起，无论他们在哪里聚集和分配，都被大群人包围着，他们心想：
English
For the possessions related to clothing and the price of clothing, may the Sangha, Kungawo (Ananda), bless them. This is the request. The venerable Ananda asked the Blessed One: "Venerable One, if a monk dies elsewhere, and his bowl and Dharma robes are also elsewhere, and the possessions are also elsewhere, then who will own his Dharma robes and bowl?" Ananda, where are the possessions of the monk or the layperson? The story takes place in Shravasti. At that time, a monk in charge of Sangha affairs passed away. The monks regretted not having distributed his bowl and Dharma robes, and the monks prayed to the Blessed One. The Blessed One taught: "For all the Sangha, etc., whether mixed or unmixed, it should be investigated. If it is mixed, and the Sangha's property is used for the stupa, and the stupa's property is used for the Sangha, this is not in accordance with the Dharma. Therefore, his bowl, Dharma robes, and the price of clothing should be divided into three parts: Buddha, Dharma, and Sangha. The Sangha's property should be distributed by the monks. The Buddha's property should be used to make offerings to the Buddha, and for the person in charge of the incense chamber and the stupa. The property of the sacred Dharma should be used to write the Buddha's teachings, and to decorate the lion throne. If it is not mixed, then all the property should be distributed only by the monks, and there should be no regret." The story takes place in Shravasti. At that time, many monks, while wandering, gradually approached the vicinity of Shravasti, and one of the monks passed away. They thought: "Those who live in the monastery and practice Brahmacharya together will also want to have a share. It is better to distribute it outside the monastery." However, the cowherds, shepherds, firewood gatherers, woodcutters, people who live by the road, and people who live by getting lost, who lived in Shravasti, gathered together, and wherever they gathered and distributed, they were surrounded by a large crowd of people, and they thought:
Tibetan
གཙུག་ལག་ཁང་དང་ཉེ་བ་ཞིག་ཏུ་བགོའོ་སྙམ་ནས། དེ་རྣམས་ཀྱིས་གཙུག་ལག་ཁང་དང་ཉེ་བ་ཞིག་ཏུ་བགོ་བར་བརྩམས་པ་དང་དགེ་སྐོས་ཀྱིས་མཐོང་ནས་སྨྲས་པ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་དག་ཅིག་ཞིག་བྱེད། དེ་རྣམས་ཀྱིས་ཇི་ལྟར་གྱུར་པ་བཞིན་སྨྲས་པ་དང༌། དེས་སྨྲས་པ། བདག་ཀྱང་མཚམས་སུ་འོངས་པ་ཡིན་ན་ཞེས་དེས་འཁངས་ཀྱང་དེ་རྣམས་ཀྱིས་མ་བྱིན་པའི་སྐབས་དེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་གསོལ་པ་དང༌། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། མཚམས་ཀྱི་ནང་ལ་མཚམས་ཀྱི་ནང་དུ་འདུ་ཤེས་ཏེ་ཤི་བའི་ཡོ་བྱད་འགེད་པར་བྱེད་ན་མ་བགོས་པ་ཉེས་པར་བགོས་པ་ཡིན་ཏེ། སླར་ཡང་མཚམས་ན་འདུག་པ་རྣམས་ན་འདུག་པ་རྣམས་དང་ལྷན་ཅིག་བགོ་བར་བྱ་སྟེ། གཞན་དུ་ན་འགལ་ཚབས་ཅན་དུ་འགྱུར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་ མཚམས་ཀྱི་ནང་ལ་ཡིད་གཉིས་ཀྱིས་འགེད་པར་བྱེད་ན་མ་བགོས་པ་ཉེས་པར་བགོས་པ་ཡིན་ཏེ། སླར་ཡང་མཚམས་ན་འདུག་པ་རྣམས་དང་ལྷན་ཅིག་བགོ་བར་བྱ་སྟེ། གཞན་དུ་ན་འགལ་ཚབས་ཅན་དུ་འགྱུར་རོ། །མཚམས་ཀྱི་ཕྱི་རོལ་ལ་མཚམས་ཀྱི་ནང་གི་འདུ་ཤེས་ཀྱིས་འགེད་པར་བྱེད་ན་མ་བགོས་པ་ཉེས་པར་བགོས་པ་ཡིན་ཏེ། སླར་ཡང་མཚམས་ན་འདུག་པ་རྣམས་དང་ལྷན་ཅིག་བགོ་བར་བྱ་སྟེ། གཞན་དུ་ན་འགལ་ཚབས་ཅན་དུ་འགྱུར་རོ། །མཚམས་ཀྱི་ཕྱི་རོལ་ལ་ཡིད་གཉིས་ཀྱིས་འགེད་པར་བྱེད་ན་མ་བགོས་པ་ཉེས་པར་བགོས་པ་ཡིན་ཏེ། སླར་ཡང་མཚམས་ན་འདུག་པ་རྣམས་དང་ལྷན་ཅིག་བགོ་བར་བྱ་སྟེ། གཞན་དུ་ན་འགལ་ཚབས་ཅན་དུ་འགྱུར་རོ། །གླེང་གཞི་ནི་མཉན་ཡོད་ནའོ། །དེའི་ཚེ་དགེ་སློང་གིས་དགེ་སློང་ལ་དགེ་སློང་གིས་ལག་ནས་ཆོས་གོས་དག་བསྐུར་བ་ན་དགེ་སློང་དེས་གང་གིས་བསྐུར་བ་དེ་ལ་ཡིད་གཅུགས་པས་སྤྱད་པའི་སྐབས་དེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་གསོལ་པ་དང༌། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སློང་དག་དགེ་སློང་དེས་ཡིད་གཅུགས་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་ལ་ཡིད་གཅུགས་པར་བསྐྱེད་དེ། འདི་ལྟར་གང་གིས་བསྐུར་བ་དེ་ལ་ཡིད་གཅུགས་པས་སྤྱད་དོ། །འོན་ཀྱང་དགེ་སློང་གིས་དགེ་སློང་ལ་དགེ་སློང་གིས་ལག་ནས་ཆོས་གོས་དག་བསྐུར་བ་ན་གསང་ལ་བསྐུར་བ་དེ་ལ་ཡིད་བཅུགས་པས་སྤྱད་ན་ལེགས་པར་སྤྱད་པ་ཡིན་ནོ། །གང་གིས་བསྐུར་བ་དེ་ལ་ཡིད་གཅུགས་པས་སྤྱད་ན་ཉེས་པར་སྤྱད་པ་ཡིན་ནོ། །དགེ་སློང་གིས་དགེ་སློང་ལ་ཆོས་གོས་དག་སྐུར་བར་བྱེད་ན་གང་ལ་བསྐུར་བ་དེ་ནི་ཤི་ལ་གང་གིས་བསྐུར་བ་དེ་ལ་ཡིད་གཅུགས་པས་སྤྱད་ན་ཉེས་པར་སྤྱད་པ་ཡིན་ནོ། །གང་ལ་བསྐུར་བ་དེའི་ཤི
Chinese
心想就在寺庙附近分了吧。他们开始在寺庙附近分配时，维那师看到了，说道：有寿命的人们，稍微等一下。他们如实说了情况。维那师说：我也来到界内了。他坚持要分一份，但他们没有给。这时，众比丘向世尊禀告了此事。世尊开示说：在界内，以界内的想法来分配死者的遗物，这是未分配而错误地分配了。应该再次与住在界内的人们一起分配，否则会犯重罪。同样地， 在界内，以疑惑的心来分配，这是未分配而错误地分配了。应该再次与住在界内的人们一起分配，否则会犯重罪。在界外，以界内的想法来分配，这是未分配而错误地分配了。应该再次与住在界内的人们一起分配，否则会犯重罪。在界外，以疑惑的心来分配，这是未分配而错误地分配了。应该再次与住在界内的人们一起分配，否则会犯重罪。事情发生在舍卫城。当时，一位比丘将袈裟从另一位比丘手中转交给另一位比丘，那位比丘因为贪恋转交者而使用。众比丘向世尊禀告了此事。世尊开示说：比丘们，那位比丘不应该生起贪恋之心，像这样因为贪恋转交者而使用。然而，如果比丘将袈裟从另一位比丘手中转交给另一位比丘，秘密地转交，并且心无贪恋地使用，那就是正确的使用。如果因为贪恋转交者而使用，那就是错误的使用。如果比丘将袈裟转交给另一位比丘，而接受转交者已经去世，如果因为贪恋转交者而使用，那就是错误的使用。接受转交者的尸
English
Thinking they would divide it near the monastery. When they started dividing it near the monastery, the disciplinarian saw it and said: Venerable ones, wait a moment. They told him what had happened. He said: I have also come into the boundary. He insisted on getting a share, but they did not give it to him. Then, the monks reported this matter to the Blessed One. The Blessed One said: If, within the boundary, one distributes the belongings of the deceased with the perception of being within the boundary, it is an improper distribution, a faulty distribution. It should be distributed again together with those who are staying within the boundary. Otherwise, it will become a serious offense. Similarly, If, within the boundary, one distributes with doubt, it is an improper distribution, a faulty distribution. It should be distributed again together with those who are staying within the boundary. Otherwise, it will become a serious offense. If, outside the boundary, one distributes with the perception of being within the boundary, it is an improper distribution, a faulty distribution. It should be distributed again together with those who are staying within the boundary. Otherwise, it will become a serious offense. If, outside the boundary, one distributes with doubt, it is an improper distribution, a faulty distribution. It should be distributed again together with those who are staying within the boundary. Otherwise, it will become a serious offense. The story took place in Shravasti. At that time, when a monk passed robes from his hand to another monk, that monk used them with attachment to the one who passed them. The monks reported this matter to the Blessed One. The Blessed One said: Monks, that monk should not generate attachment, thus using them with attachment to the one who passed them. However, if a monk passes robes from his hand to another monk, passing them secretly, and uses them without attachment, that is proper use. If one uses them with attachment to the one who passed them, that is improper use. If a monk passes robes to another monk, and the one to whom they are passed is dead, if one uses them with attachment to the one who passed them, that is improper use. The corpse of the one to whom they were passed
Tibetan
་བའི་ཡོ་བྱད་དུ་རུང་བར་བྱིན་གྱིས་རློབ་པར་བྱེད་ན་ལེགས་པར་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་ཡིན་ནོ། །དགེ་སློང་གིས་དགེ་སློང་ལ་ཆོས་གོས་དག་སྐུར་བར་བྱེད་པ་ན་གང་གིས་བསྐུར་བ་དེ་ནི་ཤི་ལ་གང་གིས་བསྐུར་བ་དེའི་ཤི་བའི་ཡོ་བྱད་དུ་རུང་བར་བྱིན་གྱིས་རློབ་པར་བྱེད་ན་ཉེས་པར་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་ཡིན་ནོ། །དགེ་སློང་གིས་དགེ་སློང་ལ་ཆོས་གོས་དག་སྐུར་བར་བྱེད་པ་ན། གང་ལ་བསྐུར་བ་དེས་སླར་བཟློག་ལ། གང་གིས་བསྐུར་བ་དེ་ལ་ཡིད་ གཅུགས་པས་སྤྱད་ན་ལེགས་པར་སྤྱད་པ་ཡིན་ནོ། །གང་ལ་བསྐུར་བ་དེ་ལ་ཡིད་གཅུགས་པས་སྤྱད་ན་ཉེས་པར་སྤྱད་པ་ཡིན་ནོ། །དགེ་སློང་གིས་དགེ་སློང་ལ་ཆོས་གོས་དག་སྐུར་བ་ན་གང་ལ་བསྐུར་བ་དེ་ནི་ཤི་ལ་གང་ལ་བསྐུར་བ་དེའི་ཤི་བའི་ཡོ་བྱད་དུ་རུང་བར་བྱིན་གྱིས་རློབ་པར་བྱེད་ན་ལེགས་པར་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་ཡིན་ནོ། །གང་གིས་བསྐུར་བ་དེའི་ཤི་བའི་ཡོ་བྱད་དུ་བྱིན་གྱིས་རློབ་པར་བྱེད་ན་ཉེས་པར་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་ཡིན་ནོ། །དགེ་སློང་གིས་དགེ་སློང་ལ་ཆོས་གོས་དག་སྐུར་བར་བྱེད་པ་ན་གང་ལ་བསྐུར་བ་དེས་སླར་བཟློག་ལ་གང་གིས་བསྐུར་བ་དེ་ཡང་ཤི་ནས་གང་ལ་བསྐུར་བ་དེ་ལ་ཡིད་གཅུགས་པས་སྤྱད་ན་ཉེས་པར་སྤྱད་པ་ཡིན་ནོ། །གང་ལ་བསྐུར་བ་དེའི་ཤི་བའི་ཡོ་བྱད་དུ་རུང་བར་བྱིན་གྱིས་རློབ་པར་བྱེད་ན་ལེགས་པར་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་ཡིན་ནོ། །དགེ་སློང་གིས་དགེ་སློང་ལ་ཆོས་གོས་དག་སྐུར་བར་བྱེད་པ་ན་གང་ལ་བསྐུར་བ་དེས་སླར་བཟློག་ནས་དེ་ཤི་ལ། གང་གིས་སྐུར་བར་བྱེད་པ་དེ་ཡང་ཤི་ན། དེ་ཤི་བའི་ཡོ་བྱད་དུ་རུང་བར་བྱིན་གྱིས་རློབ་པར་བྱེད་ན་ཉེས་པར་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་ཡིན་ནོ། །གང་གིས་བསྐུར་བ་དེའི་ཤི་བའི་ཡོ་བྱད་དུ་རུང་བར་བྱིན་གྱིས་རློབ་པར་བྱེད་ན་ལེགས་པར་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་ཡིན་ནོ། །གོས་ཀྱི་གཞི་རྫོགས་སོ། ། གོས་ཀྱི་གཞི་འཆད་པ།
Chinese
如果加持使其适合作为死亡的用具，那就是很好地加持了。比丘向比丘供养僧衣时，如果供养者去世，加持使其适合作为供养者死亡的用具，那就是错误地加持了。比丘向比丘供养僧衣时，如果接受供养者归还，并且供养者对此感到满意而使用，那就是很好地使用了。如果接受供养者对此感到不满意而使用，那就是错误地使用了。比丘向比丘供养僧衣时，如果接受供养者去世，加持使其适合作为接受供养者死亡的用具，那就是很好地加持了。如果加持使其适合作为供养者死亡的用具，那就是错误地加持了。比丘向比丘供养僧衣时，如果接受供养者归还，并且供养者也去世后，接受供养者对此感到满意而使用，那就是错误地使用了。如果加持使其适合作为接受供养者死亡的用具，那就是很好地加持了。比丘向比丘供养僧衣时，如果接受供养者归还后去世，并且供养者也去世，如果加持使其适合作为接受供养者死亡的用具，那就是错误地加持了。如果加持使其适合作为供养者死亡的用具，那就是很好地加持了。衣之根本完毕。 衣之根本解说。
English
If it is blessed to be suitable as a utensil for death, then it is well blessed. When a monk offers robes to a monk, if the one who offered it dies, and it is blessed to be suitable as a utensil for the death of the one who offered it, then it is wrongly blessed. When a monk offers robes to a monk, if the one who received the offering returns it, and the one who offered it is satisfied with it and uses it, then it is well used. If the one who received the offering is not satisfied with it and uses it, then it is wrongly used. When a monk offers robes to a monk, if the one who received the offering dies, and it is blessed to be suitable as a utensil for the death of the one who received the offering, then it is well blessed. If it is blessed to be suitable as a utensil for the death of the one who offered it, then it is wrongly blessed. When a monk offers robes to a monk, if the one who received the offering returns it, and the one who offered it also dies, and the one who received the offering is satisfied with it and uses it, then it is wrongly used. If it is blessed to be suitable as a utensil for the death of the one who received the offering, then it is well blessed. When a monk offers robes to a monk, if the one who received the offering returns it and dies, and the one who offered it also dies, if it is blessed to be suitable as a utensil for the death of the one who received the offering, then it is wrongly blessed. If it is blessed to be suitable as a utensil for the death of the one who offered it, then it is well blessed. The basis of clothing is complete. Explanation of the basis of clothing.