Tibetan
པ་ལས་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་ནི་ལྷགས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ནི་རྫས་ཀྱིས་བསྒྲུབས་པ་ན་བཞུགས་ནས་བསོད་སྙོམས་ཀྱི་སྐུ་སྐལ་བཞེས་སོ། །སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ནི་རྒྱུ་ལྔས་རྫས་ཀྱིས་བསྒྲུབས་པ་ན་བཞུགས་ནས་བསོད་སྙོམས་ཀྱི་སྐུ་སྐལ་བཞེས་ཏེ་ལྔ་པོ་གང་གིས་ཞེ་ན། ནང་དུ་ཡང་དག་འཇོག་པར་བཞེད་པ་དང༌། ལྷ་རྣམས་ལ་ཆོས་འཆད་པར་བཞེད་པ་དང༌། གནས་མལ་ལ་གཟིགས་པར་བཞེད་པ་དང༌། ནད་བ་ལ་གཟིགས་པར་བཞེད་པ་དང༌། ཉན་ཐོས་རྣམས་འདུལ་བ་ལ་བསླབ་པའི་གཞི་བཅའ་བར་བཞེད་པ་སྟེ། སྐབས་འདིར་ནི་ནད་པ་ལ་གཟིགས་པ་དང༌། བསླབ་པའི་གཞི་བཅའ་བར་བཞེད་ནས། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྫས་ཀྱིས་བསྒྲུབས་པ་ན་བཞུགས་ནས་བསོད་སྙོམས་ཀྱི་སྐུ་སྐལ་བཞེས་སོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་དོང་ནས་རིང་པོ་མ་ལོན་པར་མཁྱེན་ནས་ལྡེ་མིག་བསྣམས་ཏེ་ཀུན་དགའ་ར་བ་ནས་ཀུན་དགའ་ར་བ་དང༌། གཙུག་ལག་ཁང་ནས་གཙུག་ལག་ཁང་དང༌། སྤྱིལ་བོ་ནས་སྤྱིལ་པོ་དང༌། འཆག་ས་ནས་འཆག་ས་རྣམས་སུ་འཆག་ཅིང་གཤེགས་པ་ན་གཙུག་ལག་ཁང་ཆེན་པོ་གང་ན་བ་དེར་བྱོན་པ་དང༌། དེ་ན་དགེ་སློང་ནད་ཚབས་ཆེ་བ་ཤེས་པ་ཆུང་བ་རང་གི་གཅིན་དང་ངན་སྐྱུགས་ཀྱི་ནང་དུ་ནུབ་པ་ཞིག་གིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་མཐོང་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་བདག་ལ་མགོན་མ་མཆིས་སོ། ། བདེ་བར་གཤེགས་པ་བདག་ལ་མགོན་མ་མཆིས་སོ། །ཞེས་སྐད་ངན་བཏོན་པ་དང༌། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སློང་ང་ཁམས་གསུམ་གྱི་མགོན་པོའི་རྗེས་སུ་ཁྱོད་རབ་ཏུ་བྱུང་ན་ཅིའི་ཕྱིར་དེ་སྐད་དུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་བདག་ལ་མགོན་མ་མཆིས་སོ། །བདེ་བར་གཤེགས་པ་བདག་ལ་མགོན་མ་མཆིས་སོ་ཞེས་དུ་སྐད་འདོན། བཙུན་པ་བདག་ལ་ཚངས་པ་མཚུངས་པར་སྤྱོད་པ་འགའ་ཡང་རིམ་གྲོ་བགྱིད་པའམ་ལྟ་བ་མ་མཆིས་སོ། །དགེ་སློང་ཁྱོད་ཀྱིས་ཚངས་པ་མཚུངས་པར་སྤྱོད་པ་འགའ་ལ་རིམ་གྲོ་དང་ལྟ་བ་བྱས་པ་ཡོད་དམ། བཙུན་པ་མ་མཆིས་ལགས་སོ། །དེ་བས་ན་ཁྱོད་གནས་སྐབས་འདི་ལྟ་བུར་གྱུར་ཏོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཀྱེ་མའོ་ལྷ་རྣམས་ཀྱི་དབང་པོ་བརྒྱ་བྱིན་གྱིས་མཚོ་ཆེན་པོ་མ་དྲོས་པ་ནས་ཆུ་ཁྱེར་ཏེ་འོང་ཞིང་རི་སྤོས་ཀྱི་ངད་ལྡང་ལས་ས་ཁྱེར་ཏེ་འོང་བར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་འཇིག་རྟེན་པའི་ཐུགས་བསྐྱེད་པ་མཛད་དོ། །ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་གང་གི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་འཇིག་རྟེན་པའི་ཐུགས་བསྐྱེད་པར་མཛད་པ་དེའི་ཚེ་བརྒྱ་བྱིན་དང་ཚངས་པ་ལ་སོགས་ཏེ་ལྷ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཐུགས་སེམས་ཀྱིས
Chinese
於是比丘僧團到來了。世尊在以物質成就之處安住，享用著行乞的食物。諸佛世尊以五種原因在以物質成就之處安住，享用著行乞的食物，那五種是哪些呢？想要在內心中如實安住，想要為天神們講經說法，想要觀察住所，想要探望病人，想要為聲聞們制定調伏的學處。此處是因為想要探望病人，以及想要制定學處，所以佛世尊在以物質成就之處安住，享用著行乞的食物。之後，世尊知道比丘僧團離開很久了，於是拿著鑰匙，從精舍到精舍，從殿堂到殿堂，從茅屋到茅屋，從經行處到經行處行走，當到達大殿堂所在之處時，在那裡，一位比丘身患重病，神智不清，沉溺在自己的大小便和嘔吐物中，他看見世尊後，發出悲鳴：「世尊啊，我沒有救護者！ 善逝啊，我沒有救護者！」世尊說道：「比丘，我，三界之怙主，你既然跟隨我出家，為何如此呼喊：『世尊啊，我沒有救護者！善逝啊，我沒有救護者！』？尊者，我沒有任何梵行者來服侍或照顧我。」比丘說：「你曾經對其他梵行者做過服侍和照顧嗎？」比丘回答：「沒有。」「因此你才落到這般境地。」世尊感嘆道：「唉，願天界之主帝釋天從大湖阿耨達多取水而來，並從香山散發的香氣中取土而來！」世尊生起了世俗的慈悲心。依照法性，當世尊生起世俗的慈悲心時，帝釋天和梵天等諸天也因世尊的心意
English
Then the community of monks arrived. The Blessed One was dwelling in a place accomplished by substance, partaking of the alms-food. The Buddhas, the Blessed Ones, dwell in a place accomplished by substance for five reasons, partaking of the alms-food. What are the five? Wishing to abide correctly within, wishing to teach the Dharma to the gods, wishing to observe the dwelling places, wishing to visit the sick, and wishing to establish the basis of training for disciplining the hearers. In this instance, it was out of wishing to visit the sick and to establish the basis of training. Thus, the Buddha, the Blessed One, dwelt in a place accomplished by substance, partaking of the alms-food. Then, the Blessed One, knowing that the community of monks had been gone for a long time, took the key and walked from monastery to monastery, from temple to temple, from hut to hut, from promenade to promenade. When he arrived at the great temple, there, a monk who was severely ill, of little understanding, was submerged in his own urine and vomit. He saw the Blessed One and cried out, "Blessed One, I have no protector! The Sugata, I have no protector!" The Blessed One said, "Monk, I, the protector of the three realms, since you have gone forth after me, why do you cry out, 'Blessed One, I have no protector! Sugata, I have no protector!'? Venerable one, I have no fellow practitioners to serve or care for me." The monk said, "Have you ever served or cared for other fellow practitioners?" The monk replied, "No." "Therefore, you have come to such a state." The Blessed One exclaimed, "Alas, may Indra, the lord of the gods, bring water from the great lake Anavatapta, and may he bring earth from the fragrance emanating from Mount Malaya!" The Blessed One generated worldly compassion. According to the Dharma, when the Blessed One generated worldly compassion, Indra and Brahma, and the other gods, also by the Blessed One's intention,
Tibetan
་ཤེས་སོ། །དེ་ནས་ལྷ་རྣམས་ཀྱི་དབང་པོ་བརྒྱ་བྱིན་གྱིས་མཚོ་ཆེན་པོ་མ་དྲོས་པ་ནས་ཡན་ལག་བརྒྱད་དང་ལྡན་པའི་ཆུས་གསེར་གྱི་རིལ་བ་བཀང་སྟེ་རི་སྤོས་ཀྱི་ངད་ལྡང་ལས་ས་བླངས་ནས་མྱུར་བ་མྱུར་བར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་སྤྱན་སྔར་འོངས་ཏེ་འདུག་ནས་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་བཞུགས་ཤིག་དང་དེའི་རིམ་གྲོ་བདག་གིས་བགྱིའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། ཀཽ་ཤི་ཀ་འདི་ཁྱོད་ཀྱི་ཕྱིར་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་མ་ཡིན་གྱི། འོན་ཀྱང་ངའི་ཕྱིར་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང་ཁྱོད་ཀྱིས་འདི་སྔོན་མ་མཐོང་ལ་ལྷ་རྣམས་ནི་གཙང་སྦྲ་ལ་དགའ་བ་ཡིན་པས་འདུག་ཅིག །ངས་ནི་འདིའི་རིམ་གྲོ་བྱའོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ན་བཟའ་ཆོས་གོས་བརྫེས་ནས་ཕྱག་འཁོར་ལོ་དང༌། བཀྲ་ཤིས་དང༌། གཡུང་དྲུང་འཁྱིལ་པ་ཅན་བསོད་ནམས་བརྒྱ་ཕྲག་དུ་མས་བསྒྲུབས་པ། སྐྲག་བ་རྣམས་ལ་དབུགས་འབྱིན་པར་མཛད་པས་དགེ་སློང་དེ་བཟུང་སྟེ་གཅིན་དང་ངན་སྐྱུགས་ནས་ཕྱུང་ནས་ མཐའ་གཅིག་ཏུ་བཞག་སྟེ། སྨྱུག་གི་ཚལ་པས་བཞར་ནས་ས་དཀར་པོས་དྲིལ་ཕྱིས་བྱས་ཏེ་བཀྲུས་སོ། །དེ་ནས་སྐྱིལ་མོ་ཀྲུང་འཆར་བཅུག་སྟེ། དེའི་ཆོས་གོས་རྣམས་བཀྲུས་ཏེ། ཕྱོགས་དེ་ཡང་བའི་ལྕི་བ་འཇམ་པོས་བྱུག་པ་མཛད་དོ། །དེ་ནས་ཕྱག་དང་ཞབས་བསིལ་ནས་ལྷ་རྣམས་ཀྱི་དབང་པོ་བརྒྱ་བྱིན་ལ་ནང་པ་ལ་རིམ་གྲོ་བྱ་བ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའི་ཆོས་བཤད་པས་ཡང་དག་པར་བསྟན། ཡང་དག་པར་འཛིན་དུ་བཅུག་ནས་གཙུག་ལག་ཁང་དུ་ཞུགས་སོ། །ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀུན་དགའ་བོས་བསོད་སྙོམས་ཀྱི་སྐུ་སྐལ་གྱི་བསོད་སྙོམས་ཁྱེར་ཏེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་སྤྱན་སྔར་སོང་ངོ༌། །ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ནི་བསོད་སྙོམས་ནོད་ནས་ཁྱེར་ཏེ་འོང་བའི་དགེ་སློང་ལ་སོ་སོ་ཡང་དང་པར་དགའ་བར་མཛད་པ་འདིས་སོ་སོ་ཡང་དག་པར་དགའ་བར་མཛད་དེ། དགེ་སློང་ཅིག་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་ཁ་ཟས་བསོད་པས་ལེགས་པར་ཚིམ་པར་བྱས་སམ་ཞེས་ཡང་དག་པར་རབ་ཏུ་དགའ་བར་མཛད་པ་ཡིན་པས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀུན་དགའ་བོ་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། ཀུན་དགའ་བོ་ཅིག་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་ཁ་ཟས་བསོད་པས་ལེགས་པར་ཚིམ་བར་བྱས་སམ། བཙུན་བ་དེ་བཞིན་དུ་ཞལ་ཟས་བསོད་པས་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་ལེགས་པར་ཚིམ་བར་བགྱིས་ལགས་སོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བསོད་སྙོམས་ཀྱི་ཕྱེད་བཞེས་ཏེ་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀུན་དགའ་བོ་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། ཀུན་དགའ་བོ་སོང་ལ་གཙུག་ལག་ཁང་ཆེ་གེ་མོ་ཞིག་ན་དགེ་སློང་ནད་ཚབས་ཆེ་བ་ཞིག་ཡོད་པ་དེ་ལ་བསོད་སྙོམས་ཕྱེད་པོ་འདི་ཁྱེར་ལ་ཟོས་ནས་འདི་སྐད་ཅེས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཁྱོད་ཀྱི་རིམ་གྲོ་སྟོན་པ་ཉིད་ཀྱིས་མཛད་དེ། བསོད་སྙོམས་ཕྱེད་ཀྱི་བགོ་བཤའ་ཡང་མཛད་དོ་ཞེས་གྱིས་ཤིགཐབཙུན་པ་བཀའ་བཞིན་འཚལ་ཞེས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀུན་དགའ་བོས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ལྟར་མཉན་ནས་བསོད་སྙོམས་ཀྱི་ཕྱེད་ཁྱེར་ཏེ། དེ་ལ་བསོད་སྙོམས་བྱིན་ནས་ཇི་སྐད་བཀའ་སྩལ་པ་ཡང་སྨྲས་སོ།། །།འདུལ་བ་གཞི། བམ་པོ་དྲུག་བཅུ་དྲུག་པ། དེ་ནས་དགེ་སློང་དེ་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། བདག་ནི་ཁམས་གསུམ་གྱི་བླ་མ་ཉིད་ཀྱིས་རིམ་གྲོ་ མཛད་དེ། བསོད་སྙོམས་ཀྱི་ཕྱེད་ཀྱང་གནང་གིས་བདག་དད་པས་བྱིན་པ་ལོངས་སྤྱད་ནས་ལེ་ལོས་དུས་འདས་པར་བྱེད་པ་ནི་བདག་ལ་རིགས་པ་མ་ཡིན་པས། མ་ལ་བདག་ནམ་གྱི་ཆ་སྟོད་དང་ཆ་སྨད་ལ་མི་ཉལ་བར་སྦྱོར་བ་ལ་བརྩོན་པར་གནས་པར་བྱའོ་སྙམ་ནས། དེས་ནམ་གྱི་ཆ་སྟོད་དང་ཆ་སྨད་ལ་མི་ཉལ་བར་སྦྱོར་བ་ལ་བརྩོན་པར་གནས་པ་ན་འཁོར་བའི་འཁོར་ལོ་ཆ་ལྔ་པ་གཡོ་བ་དང་མི་གཡོ་བ་འདི་ཉིད་རིག་སྟེ། འདུ་བྱེད་ཀྱི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཉམས་པ་དང༌། ལྟུང་བ་དང༌། རྣམ་པར་འཐོར་བ་དང༌། རྣམ་པར་འཇིག་པའི་ཆོས་ཉིད་དུ་ཟིལ་གྱིས་མནན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ཏེ་དགྲ་བཅོམ་པར་གྱུར་ཏོ། །དགྲ་བཅོམ་པར་གྱུར་ནས་ཁམས་གསུམ་གྱི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ། བོང་བ་དང་གསེར་དུ་མཉམ་པ། ནམ་མཁའ་དང་ལག་མཐིལ་དུ་མཚུངས་པའི་སེམས་ཙན་དན་དང་སྟེའུར་མཉམ་པ། མ་རིག་པའི་སྒོ་ངའི་སྦུབས་དྲལ་བར་གྱུར་ཅིང་རིག་པ་དང༌། མངོན་པར་ཤེས་པ་དང༌། སོ་སོ་ཡང་དག་པར་རིག་པ་ཐོབ་པ། སྲིད་པ་དང༌། འདོད་པའི་རྙེད་པ་དང་བཀུར་སྟི་ལ་རྒྱབ་ཀྱིས་ཕྱོགས་པ་དང༌། དབང་པོ་དང་ཉེ་བའི་དབང་པོ་དང་བཅས་པའི་ལྷ་རྣམས་ཀྱིས་མཆོད་པར་བྱ་བ་དང༌། རྗེད་པར་བྱ་བ་དང༌། མངོན་དུ་སྨྲ་བར་བྱ་བར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སློང་དག་ནད་པ་འདི་དག་ལ་ནི་ཚངས་པ་མཚུངས་པར་སྤྱོད་པ་ཁྱེད་ཅག་ཁོ་ན་མ་གཏོགས་པར་མ་མེད། ཕ་མེད། རྩ་ལག་གཞན་མེད་དོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་ཚངས་པ་མཚུངས་པར་སྤྱོད་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཕན་ཚུན་དུ་རིམ་གྲོ་བྱ་སྟེ། མཁན་པོས་ནི་ལྷན་ཅིག་གནས་པའིའོ། །ལྷན་ཅིག་གནས་པས་ནི་མཁན་པོའིའོ། །སློབ་དཔོན་གྱིས་ནི་ཉེ་གནས་ཀྱིའོ། །ཉེ་གནས་ཀྱིས་ནི་སློབ་དཔོན་གྱིའོ། །མཁན་པོ་གཅིག་པས་ནི་མཁན་པོ་གཅིག་པའིའོ། །སློབ་དཔོན་གཅིག་པས་ནི་སློབ་དཔོན་གཅིག་པའིའོ། །གཏམ་འདྲེས་པས་
Chinese
知晓了。之后，诸天之主帝释天从玛那萨罗瓦大湖中，用具有八支功德的水装满金钵，从散发着檀香味的地方取土，迅速来到世尊面前，坐下后禀告道：世尊，请您安住于此，我来服侍您。世尊开示道： कौशिका (Kauśika，憍尸迦，猫头鹰)，这并非是为了你而出家，而是为了我。此外，你以前没见过这种情况，而且诸天喜欢洁净，所以请你待着吧，我来服侍他。之后，世尊叠好僧衣，用手按住法轮、吉祥、卍字符号，以无数的福德成就，为恐惧者施予安慰，扶起那位比丘，从大小便和呕吐物中拉出来，放在一边。用竹片刮干净，用白土擦拭，然后清洗。之后，让他盘腿坐好，清洗他的僧衣。那个地方也用柔软的牛粪涂抹。之后，洗净手脚，为帝释天宣讲了以内道为先的服侍之法，让他正确理解并接受，然后进入精舍。具寿阿难陀拿着化缘的食物来到世尊面前。按照法性，诸佛世尊对于化缘后带回食物的比丘，总是首先感到高兴，因此他们各自都感到非常高兴。世尊非常高兴地问道：比丘是否用化缘的食物充分满足了比丘僧团？尊者回答说：是的，我用化缘的食物充分满足了比丘僧团。之后，世尊取了一半的食物，对具寿阿难陀说：阿难陀，你去某某精舍，那里有重病的比丘。
English
knew it. Then, the lord of the gods, Indra, filled a golden bowl with water possessing eight qualities from the great Lake Manasarovar, took earth from a place exuding the fragrance of sandalwood, and quickly came before the Blessed One, sat down, and said: "Blessed One, please abide here, and I will attend to you." The Blessed One said: "Kauśika, this is not for your sake that I have renounced, but for mine. Furthermore, you have not seen this before, and the gods delight in cleanliness, so please stay here, and I will attend to him." Then, the Blessed One folded his monastic robes, pressed his hand upon the wheel, auspicious signs, and swastika, accomplished by hundreds of thousands of merits, giving comfort to those who are afraid, lifted up that monk, pulled him out from his urine, feces, and vomit, and placed him aside. He scraped him with bamboo strips, wiped him with white clay, and then washed him. Then, he had him sit in the lotus position, washed his monastic robes. That place was also smeared with soft cow dung. Then, after washing his hands and feet, he taught Indra, the lord of the gods, the Dharma of prioritizing service to the inner path, causing him to understand and accept it correctly, and then entered the monastery. The venerable Ānanda, carrying the alms food of his share, went before the Blessed One. According to the Dharma, the Buddhas, the Blessed Ones, are always pleased first with the monk who receives alms and brings back food, so they each rejoiced greatly. The Blessed One rejoiced greatly and asked: "Has the monastic community of monks been well satisfied with the alms food?" The venerable one replied: "Yes, I have well satisfied the monastic community of monks with the alms food." Then, the Blessed One took half of the alms food and said to the venerable Ānanda: "Ānanda, go to such and such a monastery, where there is a monk with a severe illness."
Chinese
有一个病人，你拿了这半钵饭去给他吃，这样说：‘具寿，导师亲自为您做侍奉，也分给您半钵饭。’比丘回答：‘遵命。’具寿阿难陀听了世尊的话，拿了半钵饭，给了那个病人，也说了世尊所说的话。 《律藏》，第六十六卷。 之后，那个比丘这样想：‘我蒙受三界之主亲自侍奉，也赐予半钵饭，我享用信施之物却懒惰度日，这对我来说是不合理的。’因此，我应当在夜晚的上半夜和下半夜不睡觉，精勤于修行。’于是，他夜晚的上半夜和下半夜不睡觉，精勤于修行，证悟了轮回的五蕴之轮的动与不动，一切有为法的相状都是衰败、堕落、散坏、毁灭的自性，他降伏了这一切，断除了所有烦恼，成为了阿罗汉。 成为阿罗汉之后，他脱离了三界的贪欲，粪土和黄金在他看来是一样的，天空和手掌在他看来是相同的，心如同檀香和柴火一样平等，他破开了无明的蛋壳，获得了智慧、神通和各别自证智，背弃了世间和对欲妙的贪求和恭敬，成为了诸天——包括有根和近根的天神——所应供养、忆念和称颂的对象。 之后，世尊对比丘们说：‘比丘们，对于这些病人来说，除了你们这些梵行者之外，没有母亲，没有父亲，没有其他亲属。’因此，梵行者们应当互相侍奉，堪布应当侍奉共住者，共住者应当侍奉堪布，阿阇梨应当侍奉近住者，近住者应当侍奉阿阇梨，同一堪布者应当侍奉同一堪布者，同一阿阇梨者应当侍奉同一阿阇梨者，交谈者
English
There was a sick person, and you should take this half bowl of food to him and say, 'Venerable one, the Teacher himself is attending to you and has also given you half a bowl of food.' The monk replied, 'As you command.' The Venerable Ananda, having heard the words of the Blessed One, took half a bowl of food and gave it to the sick person, and also spoke the words that the Blessed One had spoken. Vinaya-vastu, Volume Sixty-Six. Then that monk thought to himself, 'I am being attended to by the Lord of the Three Realms himself, and he has also given me half a bowl of food. It is not proper for me to live my life in laziness, enjoying the offerings given in faith.' Therefore, I should not sleep in the upper and lower parts of the night, but should strive diligently in practice.' So, he did not sleep in the upper and lower parts of the night, but strove diligently in practice, and realized the moving and unmoving five aggregates of samsara. He subdued all conditioned phenomena, which are by nature decaying, falling, scattering, and destroying, and having abandoned all defilements, he became an Arhat. Having become an Arhat, he was free from desire for the three realms, dung and gold were the same to him, the sky and the palm of his hand were the same, his mind was equal like sandalwood and firewood, he had broken the shell of ignorance, and had obtained wisdom, clairvoyance, and individual self-awareness. He turned his back on worldly existence and the gains and honors of desire, and became an object of worship, remembrance, and praise by the gods, including those with roots and those near the roots. Then the Blessed One said to the monks, 'Monks, for these sick people, there is no mother, no father, and no other relatives except for you, the practitioners of the pure life.' Therefore, those who practice the pure life should attend to each other. The preceptor should attend to the co-resident, the co-resident should attend to the preceptor, the teacher should attend to the attendant, the attendant should attend to the teacher, one with the same preceptor should attend to one with the same preceptor, one with the same teacher should attend to one with the same teacher, those who converse