Tibetan
པ་བཅའ་བར་བརྩམས་ཏེ། དེ་ནས་རྒྱུས་པ་ཆོད་པ་དང་མཆོག་མས་རྐན་ལ་ཟུག་ནས་ཤི་བར་གྱུར་ཏོ། །ལྷས་ཚིགས་སུ་བཅད་པས་སྨྲས་པ། བསགས་པར་ཡང་ནི་བྱ་བ་སྟེ། །ལྷག་པར་བསགས་པར་མི་བྱའོ། །སོགས་ལ་ཆགས་པའི་ཝ་ལོང་བ། །གཞུ་ཡིས་བསད་པར་གྱུར་ལ་ལྟོས། །དགེ་སློང་དག་ཇི་སྙམ་དུ་སེམས། དེའི་ཚེ་དེའི་དུས་ཀྱི་ཝ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཉེ་དགའ་འདི་ཉིད་ཡིན་ཏེ། དེ་ན་ཡང་འདི་ལྷག་པར་ཆགས་པས་ཤིའོ། །ད་ལྟར་ཡང་འདི་ལྷག་པར་ཆགས་པས་ཤི་བར་གྱུར་ཏོ། །གླེང་གཞི་ནི་མཉན་ཡོད་ནའོ། །དེའི་ཚེ་དགེ་སློང་ནད་ཀྱིས་ཐེབས་པ་སྡུག་བསྔལ་བ་ནད་ཚབས་ཆེ་བ་ཞིག་ཡོད་པ་དེ་ དགེ་སློང་གིས་རིམ་གྲོ་བྱས་ན་འོན་ཀྱང་ཤི་བར་གྱུར་ནས་དེའི་ལྷུང་བཟེད་དང་ཆོས་གོས་རྒན་པའི་མཐར་ཁྱེར་བ་དང༌། དེ་ནས་ཆོས་གོས་གཅིག་བཤང་གཅི་དག་གིས་འབགས་ཤིང་སྦྲང་མ་རྣམས་འདུ་བར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་གོས་འགེད་པས་རིམ་གྲོ་བྱེད་པ་དེ་ལ་སྨྲས་པ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཁྱོད་ཀྱིས་རྒྱུད་ངན་པ་བྱས་ཏེ་ཆོས་གོས་མ་བཀྲུས་ཀྱིས་ཁྲུས་ཤིགཐདེས་སྨྲས་པ། ཡོ་བྱད་ནི་ཁྱོད་འགེད་ན་ཁོ་བོ་འཁྲུའམ། ཁྱོད་ཉིད་ཀྱིས་ཁྲུས་ཤིགཐསྐབས་དེ་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་པ་དང༌། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། ནད་གཡོག་ལ་ཡོ་བྱད་དྲུག་བྱིན་ལ་ལྷག་མ་དགེ་སློང་གིས་བགོ་བར་བྱའོ། །གལ་ཏེ་ནད་གཡོག་མང་བར་གྱུར་ན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྤྱིར་ཡོ་བྱད་དྲུག་བགོ་བར་བྱའོ། །དགེ་སློང་ཤེས་ཉེན་དང་བསོད་ནམས་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པ་གཞན་དག་ཅིག་ཤི་ནས་དེ་རྣམས་ཀྱི་ཡོ་བྱད་དང༌། དགེ་ཚུལ་གྱི་ཡོ་བྱད་དང་འཚོ་བའི་ཡོ་བྱད་མང་པོ་རྒན་པའི་མཐར་སྤུངས་པ་དང༌། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ནད་གཡོག་གིས་ཡོ་བྱད་དྲུག་བཀུར་བར་བྱའོ་ཞེས་བཀའ་སྩལ་ཏོ་ཞེས་དེས་བདམས་ཤིང་བདམས་ཤིང་བཟང་པོ་རྣམས་བླངས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། བཟང་པོ་རྣམས་ལས་སྦྱིན་པར་མི་བྱའོ། །དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་ངན་པ་ལས་བྱིན་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། ངན་པ་རྣམས་ལས་སྦྱིན་པར་མི་བྱ་སྟེ། འོན་ཀྱང་བར་མ་རྣམས་ལས་སྦྱིན་པར་བྱའོ། །ནད་པ་མཚོར་བར་དགེ་འདུན་གྱི་གནས་མལ་ཁོ་ན་ལ་ཤི་བར་གྱུར་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། ནད་གཡོག་གིས་ནད་པའི་རྟགས་ལ་མཁས་པར་བྱ་སྟེ། མྱུར་བ་མྱུར་བར་བརྟག་པར་བྱའོ། །དེའི་བྱ་བ་ཉམས་པར་མི་བྱ་སྟེ། ལུས་ཀྱི་གནས་སྐབས་ཤེས་ནས་གང་ཟག་གི་གནས་མལ་ལ་བསྙལ་བར་བྱའོ། །གླེང་གཞི་ནི་མཉན་ཡོད་ནའོ། །དགེ་སློང་ནད་པ་ཞིག་ཡོད་
Chinese
开始筑巢，之后因为绳子断裂，鸟喙刺入上颚而死。天神以偈颂说道：积聚也是应该做的，但不应该过度积聚。看看那贪恋谷穗的鹧鸪，被弓箭射杀了。比丘们，你们怎么想？那时那刻的鹧鸪就是近喜（阿难）本人，那时也是因为过度贪恋而死。现在也是因为过度贪恋而死了。故事的发生地是舍卫城（Sravasti）。当时，有一位比丘生病，痛苦不堪，病情严重。 比丘们照顾他，但他还是死了，他的钵和僧衣被年长的比丘拿走了。之后，一件僧衣被大小便弄脏，苍蝇聚集。之后，铺衣服的人对照顾病人的人说：有寿命的人啊，你做了恶业，不洗僧衣就洗澡吗？他说：用具是你铺的，我洗吗？你自己洗吧。当时，比丘们向世尊禀告，世尊开示说：给侍病者六件用具，剩下的比丘们分。如果侍病者很多，那么大家共同分配六件用具。有些比丘有智慧、有福报，去世后，他们的用具、沙弥的用具和生活用具很多，堆积在年长者那里。世尊开示说：侍病者应该得到六件用具，于是他们挑选，挑选，拿走了好的。世尊开示说：不要把好的拿去布施。比丘们把坏的拿去布施，世尊开示说：不要把坏的拿去布施，但可以把中等的拿去布施。病人被抬到僧团的住所，就在那里去世了，世尊开示说：侍病者应该精通病人的症状，迅速地进行诊断。不要懈怠他的事务，了解身体的状况后，把他安置在个人的住所里。故事的发生地是舍卫城（Sravasti）。有一位生病的比丘
English
He started building a nest, and then because the rope broke, his beak pierced his palate and he died. The deity spoke in verse: Accumulation is also something to be done, but one should not accumulate excessively. Look at the partridge that was attached to the ears of grain, it was killed by an arrow. Monks, what do you think? The partridge at that time was none other than Nanda (Ananda), and he died then because of excessive attachment. Even now, he has died because of excessive attachment. The setting of the story is Sravasti. At that time, there was a monk who was afflicted with illness, suffering greatly, and his condition was severe. Even though the monks took care of him, he still died, and his alms bowl and robes were taken by the elder monks. After that, one of the robes was soiled by urine and feces, and flies gathered. Then, the person spreading the robes said to the one taking care of the sick person: Venerable one, you have committed a bad deed, you bathe without washing the robes? He said: You are spreading the utensils, should I wash them? Wash them yourself. At that time, the monks reported to the Blessed One, and the Blessed One instructed: Give six utensils to the sick attendant, and the remaining monks should divide them. If there are many sick attendants, then everyone should divide the six utensils in common. Some monks who were wise and had great merit died, and their utensils, the utensils of the novices, and many living utensils were piled up with the elders. The Blessed One instructed: The sick attendant should be honored with six utensils, so they chose, chose, and took the good ones. The Blessed One instructed: Do not give away the good ones. The monks gave away the bad ones, and the Blessed One instructed: Do not give away the bad ones, but you can give away the mediocre ones. The sick person was carried to the Sangha's residence and died there. The Blessed One instructed: The sick attendant should be skilled in the symptoms of the sick person and quickly diagnose them. Do not neglect his affairs, and after understanding the condition of the body, place him in his personal residence. The setting of the story is Sravasti. There was a sick monk
Tibetan
པ་དེས་ལུས་ཀྱི་གནས་སྐབས་ལ་བརྟགས་ནས་དགེ་སློང་ཞིག་ལ་སྨྲས་པ། རེ་ཞིག་ཁོ་བོ་ཇི་ཙམ་འཚོའི་བར་དུ་རིམ་གྲོ་གྱིས་ཤིག །ཁོ་བོའི་ལྷུང་བཟེད་དང་ཆོས་གོས་ནི་ཁོ་བོ་ཤི་ནས་ཁྱོད་ཅི་བདེར་གྱིས་ཤིག །དེས་དེའི་རིམ་གྲོ་བྱ་བར་བརྩམས་པ་ལས་ཇི་ཙམ་ན་དགེ་ སློང་དེ་ཤིའོ། །དེ་ནས་གོས་འགེད་པས་དེ་ལ་སྨྲས་པ། དགེ་སློང་དེའི་ལྷུང་བཟེད་དང་ཆོས་གོས་བགོ་དགོས་ཀྱིས་ཕུལ་ཅིགཐདེས་སྨྲས་པ། དེས་ཁོ་བོ་ལ་ཅི་བདེར་བྱེད་དུ་བཅུག་གོ་ཞེས་པའི་སྐབས་དེ་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་པ་དང༌། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སློང་དག་དེ་གསོན་པའི་ཚེ་ཉིད་ན་མ་བྱིན་ན་ཤི་ནས་སྦྱིན་པ་ལྟ་སྨོས་ཀྱང་ཅི་དགོས། བདག་ཤི་ནས་འདིའི་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་སྦྱིན་པ་འདི་ནི་མེད་པ་ཡིན་པས་བླངས་ཏེ་བགོས་ལ་དགེ་སློང་དེའི་རང་གི་སྐལ་བ་སྦྱིན་པར་བྱའོ། །དེའི་ཚེ་དགེ་སློང་ནད་ཀྱིས་ཐེབས་པ་སྡུག་བསྔལ་བ་ནད་ཚབས་ཆེ་བ་ཞིག་ཡོད་པ་དེ་ཤེས་པ་ཆུང་བས་དེའི་སྨན་མེད་ནས་དེས་ལུས་ཀྱི་གནས་ལ་བརྟགས་ཏེ་རིམ་གྲོ་བྱེད་པ་ལ་སྨྲས་པ། བདག་ལ་ཅི་ཡང་མེད་ཀྱིས་བདག་གི་ཆེད་དུ་མཆོད་པ་གྱིས་ཤིགཐདེས་ཁས་བླངས་པ་ལས་དེ་ཤི་ནས་ངན་སོང་རྣམས་སུ་སྐྱེས་སོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སློང་དག་དགེ་སློང་ཤི་བ་གང་ཡིན་པ་དེས་རིམ་གྲོ་བྱེད་པ་ལ་ཇི་སྐད་སྨྲས། དེ་རྣམས་ཀྱིས་ཇི་ལྟར་གྱུར་པ་གསོལ་པ་དང༌། དགེ་སློང་དག་དགེ་སློང་དེ་ལོག་པར་ལྷུང་ངོ༌། །གལ་ཏེ་ཚངས་པ་མཚུངས་པར་སྤྱོད་པ་རྣམས་ཀྱིས་དེའི་ཆེད་དུ་དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་མཆོད་པར་བྱས་པར་གྱུར་དང་དད་པ་སྐྱེས་པས་ལོག་པར་ལྷུང་བར་མི་འགྱུར་བ་ཞིགཐདེ་ལྟ་བས་ན་དགེ་སློང་གིས་ཚངས་པ་མཚུངས་བར་སྤྱོད་པ་ན་བ་ཡལ་བར་མི་བཞག་སྟེ། ནད་གཡོག་སྦྱིན་པར་བྱའོ། །དེས་དེ་ལ་དྲིས་ཏེ། གལ་ཏེ་དེ་ལ་སྨན་མེད་ན་ཡོན་བདག་ལ་བསླང་བར་བྱའོ། །གལ་ཏེ་གྲུབ་ན་དེ་ལྟ་ན་ལེགས། ཇི་སྟེ་མ་གྲུབ་ན་དགེ་འདུན་གྱི་ལས་སྦྱིན་ནོ། །ཇི་སྟེ་དེ་ཡང་མ་གྲུབ་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་མཆོད་རྟེན་ནམ། དྲི་གཙང་ཁང་གི་གདུགས་སམ། རྒྱལ་མཚན་ནམ། རྒྱན་གང་ཡིན་པ་དེ་དགེ་འདུན་གྱིས་ཕོག་ལ་སྦྱིན་པར་བྱ་ཞིང་རིམ་གྲོ་བྱེད་པས་བསྒྲུར་ནས་རིམ་གྲོ་དང་སྟོན་པ་མཆོད་པར་བྱའོ། །སོས་པར་གྱུར་ན་དེ་ལ་འདི་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡིན་ཏེ་ཁྱོད་ཀྱི་ཡོ་བྱད་དུ་སྤྱད་དོ་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱའོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལ་འབྱོར་བ་ཡོད་ན་དེས་འ
Chinese
那人观察身体的状况后，对一位比丘说：暂时请你为我做侍奉，在我死后，我的钵和法衣就随你方便处理吧。他开始为他做侍奉，但不久那位比丘就死了。之后，管衣服的人对他说：那位比丘的钵和法衣应该分给你，请拿去吧。他说：他让我随意处理了。这时，比丘们向世尊禀告，世尊开示说：比丘们，如果那人在活着的时候不给，死了之后布施又有什么用呢？这种“我死后是这个的”布施是没有意义的，拿走分了吧，把那位比丘自己的那份布施出去。当时，有一位比丘身患疾病，痛苦不堪，病情严重，因为他知识浅薄，没有药，所以他观察身体的状况后，对侍奉的人说：我什么也没有，请你为了我做供养吧。那人答应了，但他死后却投生到了恶趣。之后，世尊对比丘们开示说：比丘们，那位死去的比丘对侍奉的人说了什么？他们禀告了事情的经过。比丘们，那位比丘堕落了。如果梵行者们为了他向三宝做供养，并且生起信心，就不会堕落了。因此，比丘不应该忽略梵行者生病，应该给予医药侍奉。他问他，如果他没有药，就应该向施主乞讨。如果成功了，那样最好。如果没成功，就布施僧众的财物。如果那也没成功，就把如来佛塔，或净室的伞盖，或幢幡，或任何装饰品，僧众拿出来布施，侍奉的人努力去做，侍奉和供养导师。如果痊愈了，就对他说：这是佛的，给你当用具使用。如果他有财产，他就应该
English
That person, having examined the state of his body, said to a monk: "For a while, please attend to me as long as I live. After I die, my alms bowl and robes are yours to do with as you please." He began to attend to him, but before long that monk died. Then, the robe distributor said to him: "The alms bowl and robes of that monk should be given to you, please take them." He said: "He allowed me to do with them as I pleased." At that time, the monks reported to the Blessed One, and the Blessed One said: "Monks, if he did not give it while he was alive, what need is there to speak of giving it after he is dead? This giving of 'after I die, this is mine' is meaningless, take it and divide it, and give that monk his own share." At that time, there was a monk afflicted with illness, suffering greatly, with a severe illness, who, because he was of little knowledge and had no medicine, examined the state of his body and said to the attendant: "I have nothing, please make offerings for me." That person agreed, but after he died he was born in the evil realms. Then, the Blessed One said to the monks: "Monks, what did that dead monk say to the attendant?" They reported what had happened. "Monks, that monk has fallen. If those who practice the same Brahmacharya were to make offerings to the Three Jewels for him, and generate faith, he would not fall. Therefore, a monk should not neglect a fellow practitioner who is ill, but should give medicine and attendance. He should ask him, and if he has no medicine, he should beg from the patrons. If it is successful, that is good. If it is not successful, then the Sangha's property should be given. If that is also not successful, then the stupa of the Tathagata, or the umbrella of the clean room, or the banner, or any ornament, the Sangha should take and give, and the attendant should strive to attend and worship the teacher. If he recovers, he should be told: 'This belongs to the Buddha, use it as your equipment.' If he has wealth, he should