Tibetan
་བོས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་སྨྲས་པ། ཁྱེད་ཀྱིས་འདི་ལྟ་བུར་ཆོས་གོས་རྣམས་དྲོས་ལ་དྲུབས་ཤིག །དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་ཆོས་གོས་དག་དྲས་ཏེ་དྲུབ་པར་བརྩམས་པ་ན་སྣམ་བུ་རྣམས་ཁ་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་བསྟན་པས་མི་མཛེས་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀུན་དགའ་བོས་བསམས་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་མ་སྩལ་མོད་ཀྱི། འདི་ཁོ་ནས་རྐྱེན་བྱས་ནས་གནང་བར་འགྱུར་བའི་གནས་དེ་ཡོད་དོ་སྙམ་ནས་དེས་སྣམ་བུ་རྣམས་ཁ་ཕྱོགས་གཉིས་ཀར་བསྟན་ན་འོན་ཀྱང་མཐའ་སྐོར་མེད་པས་མཛེས་པར་མ་གྱུར་ནས་མཐའ་སྐོར་བྱས་སོ། །དེ་ནས་བྱས་ཤིང་ཟིན་པ་དང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཕུལ་ལོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་བ། ཀུན་དགའ་བོ་ལེགས་སོ་ལེགས་སོ། །ངས་གང་གི་ཕྱིར་བཀའ་སྩལ་པ། དེ་ཁྱོད་ཀྱིས་ཤེས་ཏེ། དེ་ལྟ་བས་ན་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་འདི་ལྟ་བུར་ཆོས་གོས་རྣམས་དྲས་ལ་དྲུབ་པར་བྱའོ། །དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་ཆོས་གོས་དྲས་ཤིང་དྲུབས་པ་རེ་རེ་བཅངས་ནས་ལྷག་མ་ནིས་དྲས་སོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཡུལ་མ་ག་དྷཱའི་ལྗོངས་རྒྱུ་ཞིང་གཤེགས་ཏེ། འབྲོག་གནས་སུ་བྱོན་ནས་འབྲོག་གནས་ན་འབྲོག་གནས་ཀྱི་ཚལ་ན་བཞུགས་སོ།། འབྲོག་གནས་འབབ་ཆུ་དང་ཉེ་བར་གྲང་ཞིང་རླུང་ལྡང་བར་གྱུར་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཐུན་དང་པོ་ལ་མཐང་གོས་གསོལ་ཏོ། །ཐུན་པར་པ་ལ་བླ་གོས་གསོལ་ཏོ། །ཐུན་ཐ་མ་ལ་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀུན་དགའ་བོ་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། ཀུན་དགའ་བོ་ང་ལ་སྣམ་སྦྱར་གྱིས་གཡོགས་ཤིག དེ་ནས་ཚ་དང་ལྡན་པ་ཀུན་དགའ་བོས་ལག་པ་གཉིས་བཀྲུས་ནས་སྣམ་སྦྱར་གྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་སྟེང་དུ་གཡོགས་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ན་བཟའ་ཆོས་གོས་གསུམ་གྱིས་མཚན་མོ་དེ་འདས་བར་མཛད་དོ། །དེ་ནས་ནམ་ནངས་ནས་དགོངས་པ་འཇིག་རྟེན་ན་ཤིན་ཏུ་སྐྱིད་པ་བདེ་བ་འདོད་པ་གང་ཡིན་པ་སུ་ཡང་རུང་དེ་རྣམས་ཀྱི་མཆོག་ནི་ང་ཡིན་ཏེ། ང་ཡང་ཆོས་གོས་གསུམ་གྱིས་འཚོ་བར་སྤྱད་ན་ངའི་ཉན་ཐོས་རྣམས་ལྟ་སྨོས་ཀྱང་ཅི་དགོས་སྙམ་དུ་དགོངས་ནས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སློང་དག་དེ་ལྟ་བས་ན་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་དྲས་པའི་ཆོས་གོས་གསུམ་བཅང་པར་བྱའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དྲས་པའི་ཆོས་གོས་གསུམ་བཅང་བར་བྱའོ་ཞེས་བཀའ་སྩལ་ན། དགེ་སློང་ཞིག་ལ་ཆོས་གོས་གསུམ་པ་མེད་ནས་དེས་ཕྱིང་པ་ཞིག་རྙེད་ནས་དེས་དེ་དྲ་བར་བརྩམས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱང་ཕྱོགས་དེར་གཤེགས་ནས་སྨྲས་པ། དགེ་སློང་འདི་ཅི་ཡིན། བཙུན་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་དྲས་པའི་ཆོས་གོས་གསུ
Chinese
于是（佛）告诫众比丘说：你们应当这样缝制法衣。比丘们裁剪法衣并开始缝制时，由于布料都朝向一个方向，所以不美观，于是具寿阿难陀心想：世尊虽然没有明说，但仅仅以此为缘由，就会有开许的情况，于是他让布料朝向两个方向，但因为没有镶边，所以仍然不美观，于是就镶了边。之后做好并供养世尊。世尊说道：阿难陀，好啊！好啊！我因为什么而开许，你都知道了。因此，比丘们应当这样裁剪缝制法衣。比丘们裁剪缝制法衣，各自持有一件，剩下的就裁剪了。之后，世尊游化于摩揭陀国，来到一个森林，住在森林中的树林里。森林靠近河流，寒冷且风大。世尊在初夜穿了下裙，中夜穿了僧伽梨，在后夜对具寿阿难陀说：阿难陀，用毛毡盖住我。然后，具寿阿难陀洗净双手，用毛毡盖在世尊身上。世尊穿着袈裟三衣度过了那一夜。天亮后，（世尊）心想：世间上最快乐、想要安乐的，无论谁，我都是他们中最殊胜的，我尚且用三衣生活，更何况我的声闻弟子们呢？于是（世尊）心想后告诫众比丘说：比丘们，因此比丘们应当持有裁剪缝制的三衣。世尊说应当持有裁剪缝制的三衣后，有个比丘没有第三件法衣，于是他找到一块毡子，就开始裁剪它。世尊也前往那个方向，说道：比丘，这是什么？尊者，世尊说比丘们应当持有裁剪缝制的三衣。
English
Then (the Buddha) admonished the monks, saying: You should sew the Dharma robes in this way. When the monks cut the Dharma robes and began to sew them, because the fabrics all faced one direction, they were not beautiful, so the Venerable Ananda thought: Although the Blessed One did not say it explicitly, but only because of this reason, there will be a situation where permission will be granted, so he let the fabrics face two directions, but because there was no edging, it was still not beautiful, so he edged it. After that, it was made and offered to the Blessed One. The Blessed One said: Ananda, good! Good! You know why I allow it. Therefore, the monks should cut and sew the Dharma robes in this way. The monks cut and sewed the Dharma robes, each holding one, and the rest were cut. After that, the Blessed One traveled in the country of Magadha, came to a forest, and lived in the forest in the forest. The forest is close to the river, cold and windy. The Blessed One wore the lower skirt in the first night, the Sanghati in the middle night, and said to the Venerable Ananda in the last night: Ananda, cover me with felt. Then, the Venerable Ananda washed his hands and covered the Blessed One with felt. The Blessed One spent that night wearing the three Dharma robes. After dawn, (the Blessed One) thought: Whoever is the happiest and wants happiness in the world, I am the most supreme among them, and I still live with the three robes, let alone my Shravaka disciples? So (the Blessed One) thought and admonished the monks, saying: Monks, therefore the monks should hold the three cut and sewn robes. After the Blessed One said that the three cut and sewn robes should be held, a monk did not have a third Dharma robe, so he found a piece of felt and began to cut it. The Blessed One also went in that direction and said: Monk, what is this? Venerable, the Blessed One said that the monks should hold the three cut and sewn Dharma robes.
Tibetan
མ་བཅང་བར་བྱའོ་ཞེས་བཀའ་སྩལ་ན། བདག་ལ་ཆོས་གོས་གསུམ་པ་མ་མཆིས་ནས་བཙལ་བ་ལས། བདག་གིས་ཕྱིང་པ་འདི་རྙེད་དེ་དྲས་ནས་ཆོས་གོས་བགྱིའོ། །དགེ་སློང་འདི་ནི་དྲ་བའི་འོས་མ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཀྱང་ལྷན་ཐབས་ཀྱིས་གླན་པའི་འོས་ཡིན་པས་ལྷན་ཐབས་ཀྱིས་གླན་ནས་བཅང་བར་བྱའོ་ཞེས་བཀའ་སྩལ་ནས་གཤེགས་ཏེ། དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་བསྡུས་ནས་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་གྱི་གུང་ལ་གདན་བཤམས་པ་ཉིད་ལ་བཞུགས་སོ། །བཞུགས་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སློང་དག་དགེ་སློང་ཆེ་གེ་མོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ཆོས་གོས་མེད་ནས་ཕྱིང་པ་ལ་འདྲ་བར་བྱེད་ཀྱིས། དགེ་སློང་དག་དེ་ལྟ་བས་ན་མི་དྲ་བ་ནི་ལྔ་སྟེ། ཕྱིང་པ་ཐམས་ཅད་དང༌། སྣམ་བུ་ཐམས་ཅད་དང༌། བེའུ་རས་ཐམས་ཅད་དང༌། སེང་རས་ཐམས་ཅད་དང༌། ཀླམ་ཐམས་ཅད་དེ། ལྷན་ཐབས་ཀྱིས་གླན་ནས་བཅང་བར་བྱའོ། །གླེང་གཞི་ནི་མཉན་ཡོད་ནའོ། །ཀོ་ས་ལའི་རྒྱལ་པོ་གསལ་རྒྱལ་གྱི་བློན་བོའི་མཆོག་རི་དགས་འཛིན་ཅེས་བྱ་བ་དེས་རིགས་ མཉམ་པ་ལས་ཆུང་མ་བླངས་ཏེ་དེ་དེ་དང་ལྷན་ཅིག་རྩེ་བར་བྱེད། དགའ་བར་བྱེད། དགའ་མགུར་སྤྱོད་པར་བྱེད་དེ། དེ་རྩེ་བར་བྱེད་དགའ་བར་བྱེད་དགའ་མགུར་སྤྱོད་པར་བྱེད་པ་ལས་ཁྱེའུ་ཞིག་བཙས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་དེ་བཞིན་དུ་ཁྱེའུ་བདུན་བཙས་ཏེ། དེ་ལ་དྲུག་གི་མིང་ནི་ཅི་དགའ་བར་བཏགས་སོ། །ཐ་ཆུངས་གང་ཡིན་པ་དེའི་མིང་ནི་ས་ག་ཞེས་བྱ་བར་བཏགས་སོ། །ཇི་ཙམ་ན་རི་དགས་འཛིན་གྱི་ཆུང་མ་ཤི་ནས། དེས་བུ་དྲུག་གི་ཁྱིམ་ཕུབ་པ་དང་དེ་རྣམས་རང་རང་གི་ཆུང་མ་རྣམས་དང་ལྷན་ཅིག་བྱི་དོར་ལྷུར་ལེན་ཅིང་ཁྱིམ་གྱི་འཚོ་ནམ་མི་སེམས་པར་འདུག་གོ །ཁྱིམ་བདག་རི་དགས་འཛིན་འགྲམ་པ་ལ་ལག་པ་གཏད་ནས་སེམས་ཁོང་དུ་ཆུད་ཅིང་འདུག་གོ །དེའི་གྲོགས་བཤེས་བྲམ་ཟེ་ཞིག་ཡོད་པ་དེ་འོངས་ནས་དེས་དེ་སེམས་ཁོང་དུ་ཆུད་པ་མཐོང་ནས་སྨྲས་པ། ཁྱིམ་བདག་ཅིའི་ཕྱིར་སེམས་ཁོང་དུ་ཆུད། བདག་གི་བུ་འདི་དག་རང་རང་གི་ཆུང་མ་དང་ལྷན་ཅིག་བྱི་དོར་ལྷུར་ལེན་ཅིང་ཁྱིམ་གྱི་འཚོ་ནམ་མི་སེམས་པར་འདུག་པས་ཁྱིམ་ཞིག་པར་འགྱུར་རོ། །དེས་སྨྲས་པ། ཅིའི་ཕྱིར་ས་ག་ལ་ཁྱིམ་མི་དབུབ་གལ་ཏེ་ན་ཡང་ལྷག་པར་ཕུང་ཀྲོལ་བྱེད་ཀྱང་སུས་ཤེས། གལ་ཏེ་ན་འདི་ལྷག་པར་ལེགས་པར་བྱེད་ཀྱང་སུས་ཤེས། གལ་ཏེ་ཁྱོད་དད་ན་བུ་མོ་ཞིག་བཙལ་ལོ། །དེ་བཞིན་དུ་གྱིས་ཤིག །དེ་ཚོལ་ཞིང་རིམ་གྱིས་ཡུལ་ཙམ་པར་ཕྱིན་ཏོ། །ཙམ་པ་ན་ཁྱིམ་བདག་སྟོབས་ཀྱི་བཤེས་གཉེན་ཞེས་བྱ་བ་ཡོད་དེ། དེའི་བུ་མོ་ས་ག་མ་ཞེས་བྱ་བ་གཟུགས་བཟང་བ། དར་ལ་བབ་པ། ཚུལ་དང་དུལ་བ་དང་ལྡན་པ། མཁས་པ། གཡེར་བ་ཞིག་ཡོད་པ་དེ་བུ་མོ་ཡིད་འཕྲོག་མ་གང་འདོད་པ་རྣམས་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་སྐྱེད་མོས་ཚལ་གྱི་གཞིར་ཚས་པ་དང་བྲམ་ཟེ་དེ་ཡང་ཕྱོགས་དེར་ཕྱིན་ཏེ། དེས་བུ་མོ་རྣམས་མཐོང་ནས་དེས་བསམས་པ། འདི་རྣམས་ཁོ་ན་ལ་རེ་ཞིག་བརྟག་པར་བྱའོ་སྙམ་ནས་དེ་བརྟག་པ་ལྷུར་ལེན་ཅིང་དལ་བུས་འདབ་ཅིང་དེ་རྣམས་ཀྱི་ཕྱི་བཞིན་དུ་སོང་ངོ༌། །བུད་མེད་ནི་ཕལ་ཆེར་ཡང་བའི་རང་བཞིན་ཅན་ཡིན་པས་དེ་རྣམས་ལས་ཁ་ཅིག་ནི་བང་རྒྱུག ཁ་ཅིག་ནི་མཆོང་བར་བྱེད། ཁ་ཅིག་ནི་འགྲེ། ཁ་ཅིག་ནི་དགོད། ཁ་ཅིག་ ནི་ལུས་སྒྱུར་བར་བྱེད། ཁ་ཅིག་ནི་གླུ་ལེན་པར་བྱེད། འདི་དག་དང་གཞན་ཡང་སྤྱོད་ཚུལ་ངན་པ་དག་བྱེད་དོ། །དུལ་བ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དེ་ནི་གོམ་པ་དལ་གྱིས་དེ་དག་དང་ལྷན་ཅིག་འགྲོའོ། །ཇི་ཙམ་ན་སྐྱེད་མོས་ཚལ་དུ་ཕྱིན་པ་དང་བུ་མོ་དེ་རྣམས་ནི་རྫིང་གི་འགྲམ་དུ་གོས་རྣམས་བཞག་ནས་མོད་ལ་ཞུགས་ཏེ་རྩེ་བར་བརྩམས་སོ། །དེ་ནི་ཇི་ཙམ་ཇི་ཙམ་ཆུར་ནུབ་པ་དེ་ཙམ་དེ་ཙམ་དུ་གོས་དག་རྗེ་ཞིང་འཇུག་ལ། ཇི་ཙམ་ཇི་ཙམ་ལྡང་བ་དེ་ཙམ་དེ་ཙམ་དུ་གོས་དག་འབེབས་ཤིང་ལྡང་སྟེ། དེ་ལྟ་བུར་སྤྱོད་ལམ་ཞི་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ནས་ཁྲུས་ཀྱི་བརྩོན་པ་བྱས་ནས་གནས་གཅིག་ཏུ་འདུག་པ་དང༌། བུ་མོ་དེ་རྣམས་ནི་ཐོག་མར་རང་ཟས་ཟོས་ནས་དེའི་འོག་ཏུ་འཁོར་གྱི་སྐྱེ་བོ་ལ་སྦྱིན་པར་རྩོམ་མོ། །དེ་ནི་འཁོར་གྱི་སྐྱེ་བོ་ལ་སྔར་བྱིན་ནས་དེའི་འོག་ཏུ་རང་ཟ་བར་རྩོམ་མོ། །དེ་ནས་ཟོས་ཤིང་འཐུངས་ནས་སྐྱེད་མོས་ཚལ་གྱི་བདེ་བ་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་བྱས་ནས་དོང་ངོ༌། །ཇི་ཙམ་ན་ལམ་ཀར་ཆུ་རྒལ་བར་བྱེད་པ་ན་བུ་མོ་དེ་རྣམས་ནི་མཆིལ་ལྷམ་ཕུད་ནས་རྒལ་ལོ། །དེ་ནི་མཆིལ་ལྷམ་དང་བཅས་པས་དོང་ངོ༌། །ཡང་དོང་སྟེ། དེ་དག་ཀུན་དགའི་ར་བར་ཞུགས་པ་དང་དེས་ནི་གདུགས་ཐོགས་ཏེ་ཨ་མྲའི་ཚལ་ནས་བྱུང་ངོ༌། །གཞན་དག་གིས་གདུགས་རྣམས་བོར་རོ། །དེ་ནས་རླུང་དང་ཆར་པ་བབ་ནས་དེའི་ཚེ་བུ་མོ་རྣམས་ལྷ་ཁང་དུ་ཞུགས་ནས་འདུག་གོ །དེ་ནི་བླ་གབ་མེད་པ་ནའོ། །བྲམ་ཟེ་དེ་ཡང་དེའི་རྗེས་བཞིན་དུ་སོང་བ་ལས་དེས་དེའི་མཚན་ཉིད་དང་སྤྱོད་ཚུལ་དེ་ལྟ་བུ་མཐོང་ནས། དེ་ནས་ངོ་མཚར་སྐྱེས་ཏེ་བུ་མོ་དེ་ལ་དྲི་བར་བརྩམས་པ། བུ་མོ་ཁྱོད་སུའི་སྟོབས་ཀྱི་བཤེས་གཉེན་གྱི་བུ་མོའོ། །བུ་མོ་ཁྱོད་ལ་ཅུང་ཟད་ཅིག་དྲིས་མ་ཁྲོ་ཞིག །དེས་འཛུམ་པ་སྔོན་དུ་བཏང་ནས་སྨྲས་པ།
Chinese
被下令说不要穿着。我没有第三件法衣，所以寻找，我找到了这块毡子，把它剪下来做了法衣。这位比丘不适合缝补。然而，适合用补丁缝补，所以下令用补丁缝补后穿着，然后离去。召集了比丘的僧团，在比丘僧团的中央铺设了座位，就坐于其上。坐定后，世尊对比丘们说：比丘们，某某比丘因为没有法衣，所以模仿毡子。比丘们，因此有五种不能缝补的东西：所有的毡子，所有的氆氇，所有的棉布，所有的细布，所有的粗布。用补丁缝补后穿着。故事的起因是在舍卫城。拘萨罗国的国王胜光王的 श्रेष्ठ大臣名为鹿野持者，他娶了同种姓的女子为妻，和她一起嬉戏，快乐，享受欢乐。他嬉戏，快乐，享受欢乐，生了一个男孩，就这样生了七个男孩。其中六个的名字都随意取了。最小的那个名字叫萨嘎。不久，鹿野持者的妻子去世了。他给六个儿子分了家，他们都和各自的妻子一起专心家务，不考虑家庭的生计。户主鹿野持者手托着脸颊，陷入沉思。他的一位朋友婆罗门来了，看到他陷入沉思，就说：户主，你为什么陷入沉思？我的这些儿子都和各自的妻子一起专心家务，不考虑家庭的生计，所以家庭要破败了。他说：为什么不给萨嘎分家呢？即使分家了，谁知道他会不会更加败家？即使不分家，谁知道他会不会做得更好呢？如果你相信我，就去找个女孩吧。就这样做吧。他寻找着，逐渐到了瞻波城。在瞻波城，有个户主名叫力量的朋友。
English
Having been commanded not to wear it. I didn't have a third Dharma garment, so I searched, and I found this felt and cut it to make a Dharma garment. This bhikshu is not suitable for sewing. However, it is suitable to be patched with patches, so he commanded to patch it with patches and wear it, and then departed. Having gathered the sangha of bhikshus, he sat down on the seat that was laid out in the middle of the sangha of bhikshus. Having sat down, the Blessed One said to the bhikshus: Bhikshus, a certain bhikshu, because he doesn't have a Dharma garment, imitates felt. Bhikshus, therefore there are five things that cannot be sewn: all felt, all woolen cloth, all cotton cloth, all fine cloth, all coarse cloth. Having patched it with patches, wear it. The origin of the story is in Shravasti. The chief minister of King Prasenajit of Kosala, named Mrigadhara, took a wife from the same caste, and he played with her, rejoiced, and enjoyed pleasure. He played, rejoiced, and enjoyed pleasure, and a boy was born, and in this way seven boys were born. The names of six of them were given arbitrarily. The name of the youngest one was Saga. Soon, the wife of Mrigadhara died. He divided the family for the six sons, and they all devoted themselves to household affairs with their respective wives, without considering the livelihood of the family. The householder Mrigadhara rested his hand on his cheek and was lost in thought. A brahmin friend of his came, and seeing him lost in thought, said: Householder, why are you lost in thought? These sons of mine are all devoted to household affairs with their respective wives, without considering the livelihood of the family, so the family is going to be ruined. He said: Why not divide the family for Saga? Even if he divides the family, who knows if he will be even more wasteful? Even if he doesn't divide the family, who knows if he will do better? If you trust me, go find a girl. Do it like that. He searched and gradually went to the city of Champa. In Champa, there was a householder named Strength's Friend.
Chinese
彼时，他的女儿名为萨嘎玛，容貌姣好，已成年，具备礼仪和端庄，聪慧，活泼。她与那些心仪的迷人女子一同在花园的基地嬉戏，那位婆罗门也去了那个方向。他看到那些女子后心想：我应该暂时只观察她们。于是他专心致志地观察，缓慢靠近，并跟随她们。由于女子大多天性轻浮，她们中的一些人赛跑，一些人跳跃，一些人行走，一些人欢笑，一些人扭动身体，一些人唱歌，还做着其他不良行为。而那位具备完美端庄的女子则缓慢地与她们一同行走。当她们到达花园时，那些女子将衣服放在池塘边，然后进入水中嬉戏。她则是越往水里沉，衣服就越湿润下垂；越浮出水面，衣服就越抬起飘动。她的行为举止就是如此平和。之后，她们努力沐浴，并在一个地方休息。那些女子先吃自己的食物，然后再开始布施给随从的人。而她则是先布施给随从的人，然后再开始自己吃。之后，她们吃喝完毕，体验着花园的快乐，然后离开。当她们在路上过河时，那些女子脱掉鞋子过河，而她则是穿着鞋子过河。再次离开，当她们进入欢乐的园林时，她则拿着伞从芒果树林中走出来，其他人则丢掉了伞。之后，刮风下雨，那时那些女子进入寺庙躲避，而她则是在没有遮蔽的情况下。那位婆罗门也跟随在她身后，他看到她那样的品行和行为举止后，感到惊奇，于是开始询问那个女子：姑娘，你是哪位有权势的善友的女儿？姑娘，我问你一点事，请不要生气。她先是微笑，然后说道：
English
At that time, his daughter, named Sagama, was beautiful, of age, possessed of etiquette and composure, intelligent, and lively. She and those charming women she admired frolicked together at the base of the garden, and that Brahmin also went in that direction. When he saw those women, he thought: I should observe only them for the time being. So he devoted himself to observing, approached slowly, and followed them. Since women are mostly frivolous by nature, some of them raced, some jumped, some walked, some laughed, some twisted their bodies, some sang, and did other bad behaviors. But that woman with perfect composure walked slowly with them. When they arrived at the garden, those women left their clothes by the pond and then entered the water to frolic. She, however, the more she sank into the water, the more her clothes became wet and drooped; the more she floated to the surface, the more her clothes lifted and fluttered. Her behavior was so peaceful. Afterward, they diligently bathed and rested in one place. Those women first ate their own food and then began to give to the attendants. But she first gave to the attendants and then began to eat herself. After they had eaten and drunk, they experienced the pleasure of the garden and then left. When they crossed the river on the road, those women took off their shoes to cross, but she crossed with her shoes on. Leaving again, when they entered the delightful grove, she came out of the mango grove holding an umbrella, while the others threw away their umbrellas. Then, when the wind and rain came, those women entered the temple to take shelter, but she was without shelter. That Brahmin also followed behind her, and when he saw her character and behavior like that, he was amazed and began to ask the girl: Girl, whose daughter are you, the friend of power? Girl, don't be angry if I ask you a little something. She smiled first and then said: