Tibetan
བྱའོ། །དེ་ལ་ཆུ་ནས་སྐྱེས་པ་ནི་འདི་དག་ཡིན་ཏེ། ཨུཏྤ་ལའི་རྩ་བ་དང༌། པད་མའི་རྩ་བ་དང༌། ཀུ་མུ་དའི་ས་བོན་དང༌། པད་མའི་ས་བོན་ནོ། །གླེང་གཞི་ནི་མཉན་ཡོད་ནའོ། །ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་ཁམས་མ་སྙོམས་པས་ཁྲག་དང་བད་ཀན་འཁྲུགས་པར་གྱུར་ཏོ། །དེའི་རིམ་གྲོ་བྱེད་པ་ཚེ་དང་ལྡན་པ་མཽད་གལ་གྱི་བུ་ཆེན་པོས་བསམས་པ། བདག་རང་གི་བློས་ནི་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་ལ་ལན་མང་དུ་རིམ་གྲོ་བྱས་ཀྱི་ལན་འགའ་ཡང་སྨན་པ་ལ་མ་དྲིས་ཀྱིས། མ་ལ་བདག་གིས་དྲིའོ་སྙམ་ནས་དེས་སྨན་པ་ལ་དྲིས་པ། བཞིན་བཟངས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་ཁྲག་དང་བད་ཀན་འཁྲུགས་པར་གྱུར་ན་དེའི་སྨན་སྟོན་ཅིག །དེས་སྨྲས་པ་འཕགས་པ་པད་མའི་རྩ་བའི་འོ་མ་སྩོལ་ཅིག་དང་སོས་པར་འགྱུར་རོ། །ཚེ་དང་ལྡན་པ་མཽད་གལ་གྱི་བུ་ཆེན་པོས་བསམས་པ། གལ་ཏེ་བདག་གིས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་ལ་པད་མའི་རྩ་བ་ཕལ་པའི་ འོ་མས་རིམ་གྲོ་བྱ་བ་ནི་བདག་གི་ཆ་མ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་བསམས་ནས་ཇི་ལྟར་སེམས་མཉམ་པར་བཞག་པས་མཉན་ཡོད་ནས་མི་སྣང་བར་གྱུར་ཏེ། དལ་གྱིས་འབབ་ཅེས་བྱ་བའི་འགྲམ་དུ་ཕྱིན་པར་འགྱུར་བ་དེ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་པ་དང༌། ཀླུའི་རྒྱལ་པོ་རབ་བརྟན་གྱི་གནས་དང་ཉེ་བར་གྱུར་པ་དང༌། དེ་ནས་ཀླུའི་རྒྱལ་པོ་རབ་བརྟན་གྱིས་མཐོང་ནས་སྨྲས་པ། འཕགས་པ་དགོས་པ་ཅི་ཞིག་གི་ཕྱིར་བྱོན། དེས་སྨྲས་པ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་ཁྲག་དང་བད་ཀན་འཁུགས་ནས་དེ་ལ་སྨན་པས་པད་མའི་རྩ་བའི་འོ་མ་བསྟན་ཏོ། །ཀླུའི་རྒྱལ་པོ་རབ་བརྟན་གྱིས་སྨྲས་པ། འཕགས་པ་གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་ན་རེ་ཞིག་གཞེས་ཤིག །དེ་དལ་གྱིས་འབབ་ཀྱི་ནང་དུ་ཞུགས་ནས་མིའི་ཚད་ཙམ་གྱི་པད་མའི་རྩ་བ་དག་བཏོན་ཅིང་པད་མའི་རྩ་བའི་འོ་མ་པད་མའི་འདབ་མའི་སྐྱོ་རར་གཟར་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་མཽད་གལ་གྱི་བུ་ཆེན་པོའི་ལྷུང་བཟེད་བཀང་ངོ༌། །ཚེ་དང་ལྡན་པ་མཽད་གལ་གྱི་བུ་ཆེན་པོས་པད་མའི་རྩ་བ་གཤེགས་པ་ལ་ལྟ་བར་བརྩམས་པ་དང་དེ་ནས་ཀླུའི་རྒྱལ་པོ་རབ་བརྟན་གྱིས་སྨྲས་པ། འཕགས་པ་ཅི་གཟིགས་པད་མའི་རྩ་བ་དག་གསོལ་བར་བཞེད་དམ། དེ་ཅང་མི་སྨྲ་བར་འདུག་པ་དང་སྨྲས་པ། འཕགས་པ་བཞུད་ཅིག་དང་བསྐུར་རོ། །དེ་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་མཽད་གལ་གྱི་བུ་ཆེན་པོས་པད་མའི་རྩ་བའི་འོ་མས་ལྷུང་བཟེད་བཀང་བ་ཁྱེར་ནས་དལ་གྱིས་འབབ་ཀྱི་འགྲམ་ནས་མི་སྣང་བར་བྱས་ཏེ་མཉན་ཡོད་ཀྱི་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བར་ཕྱིན་ཏོ། །དེ་ནས་ཚེ
Chinese
做。 那些水中生出的东西是这些：乌 উৎপala（藏文：ཨུཏྤ་ལའི་རྩ་བ་，梵文天城体：utpala，梵文罗马拟音：utpala，汉语字面意思：乌 উৎপala）的根，莲花的根，睡莲的种子，莲花的种子。故事的缘起是在舍卫城。 具寿舍利子身体不适，血和胆汁失调。 为了给他做治疗，具寿大目犍连心想：我曾多次用自己的智慧为具寿舍利子做治疗，但从未问过医生。 我应该问问医生。于是他问医生：贤者，如果具寿舍利子血和胆汁失调，应该用什么药？ 医生说：圣者，请给他莲藕汁，他就会康复。 具寿大目犍连心想：如果我用普通的莲藕汁为具寿舍利子做治疗，那不是我的风格。他这样想着，如何才能使心平静下来呢？于是他从舍卫城消失了，到达了名为“缓流”的河岸。他进入了这样的禅定，靠近了龙王坚稳的住所。 之后，龙王坚稳看见了他，说道：圣者，您为何而来？ 他说：具寿舍利子血和胆汁失调，医生建议用莲藕汁治疗。 龙王坚稳说：圣者，如果是这样，请稍等片刻。 他进入缓流中，取出大约一人高的莲藕，用莲花花瓣做成的碗盛满莲藕汁，装满了具寿大目犍连的钵。 具寿大目犍连开始观看莲藕的离开，之后龙王坚稳说：圣者，您在看什么？您想吃莲藕吗？ 他一言不发，龙王说：圣者，请走吧，我会送给您。 之后，具寿大目犍连拿着装满莲藕汁的钵，从缓流河岸消失，来到了舍卫城胜光王的园林，给孤独施的祇陀林。 之后，
English
So be it. These are the things that grow from water: the root of the উৎপala (Tibetan: ཨུཏྤ་ལའི་རྩ་བ་, Sanskrit Devanagari: utpala, Sanskrit Roman transliteration: utpala, literal Chinese meaning: উৎপala), the root of the lotus, the seed of the kumuda, and the seed of the lotus. The setting is in Shravasti. The venerable Shariputra was unwell, his blood and bile were imbalanced. The venerable great Maudgalyayana, wishing to attend to him, thought: I have often attended to the venerable Shariputra with my own wisdom, but I have never asked a doctor. I should ask the doctor. So he asked the doctor: Wise one, if the venerable Shariputra's blood and bile are imbalanced, what medicine should be given? The doctor said: Noble one, please give him lotus root milk, and he will recover. The venerable great Maudgalyayana thought: If I were to attend to the venerable Shariputra with ordinary lotus root milk, that would not be my style. Thinking thus, how could he calm his mind? He disappeared from Shravasti and went to the bank of the river called 'Slow Flow'. He entered into such a samadhi, that he was near the abode of the dragon king Rabbrtan. Then the dragon king Rabbrtan saw him and said: Noble one, for what purpose have you come? He said: The venerable Shariputra's blood and bile are imbalanced, and the doctor has prescribed lotus root milk for him. The dragon king Rabbrtan said: Noble one, if that is so, please wait a moment. He entered into the Slow Flow, took out lotus roots about the size of a man, poured the lotus root milk into a bowl made of lotus petals, and filled the venerable great Maudgalyayana's alms bowl. The venerable great Maudgalyayana began to watch the lotus roots depart, and then the dragon king Rabbrtan said: Noble one, what are you looking at? Do you wish to eat the lotus roots? He remained silent, and the dragon king said: Noble one, please go, and I will send them to you. Then the venerable great Maudgalyayana, carrying the alms bowl filled with lotus root milk, disappeared from the bank of the Slow Flow and went to the Jeta Grove of Prince Jeta in Shravasti, the Anathapindika's Garden. Then,
Tibetan
་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུས་སྨན་པས་བསྟན་པ་བཞིན་པད་མའི་རྩ་བའི་འོ་མ་འཐུངས་པས་སོས་པར་གྱུར་ཏོ། །ཀླུའི་རྒྱལ་པོ་རབ་བརྟན་གྱིས་ཀྱང་གླང་པོ་ཆེ་ནག་པོའི་ཆ་བྱད་འཆང་ལ་པད་མའི་རྩ་བ་ཁུར་ཅིག་བཀུར་ནས་མཉན་ཡོད་ཀྱི་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་དུ་སོང་ལ་གཙུག་ལག་ཁང་གི་ཁྱམས་ཀྱི་མདུན་དུ་ཞོག་ལ་ཤོག་ཤིག །དེ་རླུང་གི་ཤུགས་ལྟར་མགྱོགས་པའི་མཐུས་མཉན་ཡོད་ཀྱི་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་གྱི་གཙུག་ལག་ཁང་དུ་འོངས་ནས་པད་མའི་རྩ་བ་རྣམས་ཁྱམས་ཀྱི་མདུན་དུ་བཞག་ནས་སླར་ལོག་པ་ལས་ལམ་གྱི་ཕྱེད་ན་ཚལ་གྱི་བལ་གླང་མོ་ཞིག་ཡོད་པ་དང་ལྷན་ ཅིག་འདུས་པར་གྱུར་ཏོ། །དུས་གཞན་ཞིག་ན་བལ་གླང་མོ་དེ་ལས་བལ་གླང་ཕྲུག་གུ་ཅིག་འབྲངས་ཏེ་འབྲངས་པའི་མོད་ལ་སེང་གེའི་སྒྲ་འབྱིན་ཏོ། །དེ་ནས་བལ་གླང་མོ་དེ་སྐྲག་པས་གཅིག་རྟུག་ཤོར་ནས་བལ་གླང་ཕྲུག་གུ་བོར་ཏེ་བྲོས་སོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ན་གནས་པའི་ཤིང་མཁན་ཞིག་ཤིང་གི་ཆེད་དུ་ཚལ་དུ་སོང་བ་ལས་བལ་གླང་ཕྲུག་གུ་དེ་མཐོང་ནས་ཁྱིམ་དུ་བླངས་ཏེ་བསྣུན་གསོས་བསྐྱེད་དེ། ནོར་གྱིས་བསྐྱངས་པས་མིང་ནོར་སྐྱོང་ནོར་སྐྱོང་ཞེས་བྱ་བར་གྲགས་སོ། །ཁ་ཅིག་ནི་རྒྱལ་པོ་གསལ་རྒྱལ་གྱིས་རྒྱལ་པོ་གཟུགས་ཅན་སྙིང་པོ་ལ་ནོར་སྐྱོང་སྐྱེས་སུ་བསྐུར་བ་ལས། དེ་མཉན་ཡོད་ཀྱི་ཡུལ་ན་གནས་པའི་སྐྱེ་བོས་ནོར་གྱིས་བསྐྱངས་པས་ན་ནོར་སྐྱོང་ཞེས་འདོན་ཏོ། །པད་མའི་རྩ་བ་ཁ་ཅིག་ནི་ཚེ་དང་ལྡན་པ་མཽད་གལ་གྱི་བུ་ཆེན་པོས་ཟོས། ཁ་ཅིག་ནི་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུས། ཁ་ཅིག་ནི་དགེ་འདུན་ལ་བྲིམས་པ་ལས་འོན་ཀྱང་ལྷག་པར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་སྤང་བ་བྱས་ནས་ཀྱང་ཟ་བར་འདོད་ན་བདག་ཅག་གིས་སྤང་བ་བྱས་སོ་ཞེས་མ་ཟོས་པའི་སྐབས་དེ་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་པ་དང༌། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སློང་དག་མི་རྣམས་ཀྱིས་ལྷའི་པད་མའི་རྩ་བ་རྙེད་པར་དཀའ་བས་དེའི་ཕྱིར་རྗེས་སུ་གནང་ངོ༌། །པད་མའི་རྩ་བ་རྙེད་པར་དཀའ་བ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་བསམས་ནས་བཟའ་བར་བྱ་སྟེ། དེ་ལ་འགྱོད་པར་མི་བྱའོ། །གླེང་གཞི་ནི་མཉན་ཡོད་ནའོ། །དེའི་ཚེ་གྲོང་ཁྱེར་བཟང་བྱེད་ན་བསོད་ནམས་ཆེན་པོར་ཤེས་པར་བྱ་བ་དྲུག་གནས་ཏེ། ཁྱིམ་བདག་ལུག་ཅེས་བྱ་བ་དང༌། ལུག་གི་ཆུང་མ་དང༌། ལུག་གི་བུ་དང༌། ལུག་གི་མནའ་མ་དང༌། ལུག་གི་བྲན་པོ་དང༌། ལུག་གི་བྲན་མོའོ། །ཁྱིམ་བདག་ལུག་བསོད་ནམས་ཆེ་བར་ཇི་ལྟར་ཤེས་ཞེ་ན། གལ་ཏེ་བང་མཛོ
Chinese
具寿舍利子如医生所示，饮用莲藕汁后痊愈。龙王善坚也带着黑象的装备，装载着莲藕，恭敬地前往舍卫城胜光王子的花园，放在寺院的走廊前，然后离开。他以如风般迅速的力量来到舍卫城胜光王子花园的寺院，将莲藕放在走廊前，然后返回，在半路上与花园里的一头母绵羊相遇。 另一天，一只绵羊幼崽跟随那头母绵羊，当它跟随的时候，发出了狮子的吼声。然后，那头母绵羊害怕得拉了一泡屎，丢下绵羊幼崽逃走了。然后，住在王舍城的木匠为了木材去花园，看到了那只绵羊幼崽，把它带回家抚养长大。由于用财富喂养它，所以名字被称为财护、财护。有些人说，光明王将财护作为礼物送给具身王，因此，住在舍卫城的人们用财富喂养它，所以称它为财护。有些莲藕被具寿大目犍连吃了，有些被具寿舍利子吃了，有些分发给了僧团，但仍然有剩余。然后，比丘们放弃了，即使想吃，也说我们已经放弃了，没有吃。这时，比丘们向世尊禀告，世尊开示说：比丘们，人们很难得到天上的莲藕，因此允许食用。应该想着莲藕很难得到，然后食用，不要后悔。故事的起因在舍卫城。当时，在善行城有六个被认为是具有大福德的人：名叫羊的施主、羊的妻子、羊的儿子、羊的儿媳、羊的男仆和羊的女仆。如何知道施主羊具有大福德呢？如果仓库
English
The venerable Shariputra, as instructed by the doctor, was cured after drinking lotus root juice. The Naga king Rabbrtan also, carrying the equipment of a black elephant and loaded with lotus roots, respectfully went to Prince Jeta's garden in Shravasti, placed them in front of the temple's corridor, and then left. With the speed of the wind, he arrived at the temple in Prince Jeta's garden in Shravasti, placed the lotus roots in front of the corridor, and then returned, meeting a ewe from the garden halfway. Another day, a lamb followed that ewe, and as it followed, it emitted a lion's roar. Then, the ewe, frightened, dropped a dung and abandoned the lamb, fleeing. Then, a carpenter living in Rajagriha went to the garden for wood and saw the lamb, took it home, and raised it. Because he nourished it with wealth, the name became known as Wealth Protector, Wealth Protector. Some say that King Light gave Wealth Protector as a gift to King Embodied Essence, therefore, the people living in Shravasti nourished it with wealth, so they called it Wealth Protector. Some lotus roots were eaten by the venerable Great Maudgalyayana, some by the venerable Shariputra, and some were distributed to the Sangha, but there was still some left over. Then, the monks renounced them, and even if they wanted to eat, they said we have renounced them, and did not eat. At that time, the monks reported to the Blessed One, and the Blessed One taught: Monks, it is difficult for people to obtain heavenly lotus roots, therefore it is allowed to eat them. One should think that lotus roots are difficult to obtain, and then eat them, and do not regret it. The origin of the story is in Shravasti. At that time, in the city of Good Deeds, there were six people who were known to have great merit: a householder named Sheep, Sheep's wife, Sheep's son, Sheep's daughter-in-law, Sheep's male servant, and Sheep's female servant. How is it known that the householder Sheep has great merit? If the storehouse