Tibetan
ད་པ་ཡིན་པས་ཤིང་རྩ་བ་ནས་བཅད་པ་བཞིན་དུ་རྐང་པ་གཉིས་ལ་གཏུགས་ཏེ་སྨོན་ལམ་གདབ་པར་བརྩམས་པ། བདག་ཅག་གིས་ཡོན་གནས་དམ་པ་འདི་ལྟ་བུ་ལ་བྱ་བ་བྱས་པའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་འདིས་བདག་ཅག་ཕྱུག་ཅིང་ནོར་མང་ལ་ལོངས་སྤྱོད་ཆེ་བའི་རིགས་སུ་སྐྱེ་ཞིང་བདག་ཅག་གི་ཁྱིམ་དུ་ལྷ་དང་ མིའི་གཡང་འབབ་པར་གྱུར་ཅིག །འདི་ལྟ་བུའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱང་ཐོབ་ནས་འདི་བས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་སྟོན་པ་མཉེས་པར་བྱེད་ཀྱི། མི་མཉེས་བར་བྱེད་པར་མ་གྱུར་ཅིག་ཅེས་བྱས་སོ། །དེ་ནས་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་དེ་རྣམས་ལ་སྙིང་བརྩེ་བར་རྫུ་འཕྲུལ་བྱས་ནས་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ཀྱི་སྟེང་ནས་ཕར་ཆས་ཏེ་སོང་བ་དང༌། དེའི་གྲིབ་མ་རྒྱལ་པོའི་སྟེང་དུ་བབ་པ་ལས་དེ་གདོང་བསྟོད་དེ་བལྟ་བར་བརྩམས་པ་དང༌། བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་དེ་མཐོང་ནས་དེས་བསམས་པ། བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་འདིས་ཡང་སུ་ཞིག་གི་བཀྲེན་པའི་རྩ་བ་ཕྱུང་བར་འགྱུར་སྙམ་མོ། །མེ་ཏོག་ཕྲེང་རྒྱུད་མཁན་དེ་རྒྱལ་པོ་ལ་མེ་ཏོག་འབུལ་བའི་དུས་གང་ཡིན་པ་དེ་ལས་ཐེག་གི་ཙམ་ཞིག་ཡོལ་ལོ། །རྒྱལ་པོ་ཡང་མེ་ཏོག་ལ་སྡོད་ཅིང་འདུག་གོ །དེ་ནས་མེ་ཏོག་ཕྲེང་རྒྱུད་མཁན་དེ་རྒྱལ་པོའི་ཞོ་ཤས་འཚོ་བ་རྣམས་ཀྱིས་བཀུག་པ་དང་རྒྱལ་པོས་དེ་ལ་སྨྲས་པ། ཅིའི་ཕྱིར་ཁྱོད་ཀྱིས་མེ་ཏོག་དེ་རིང་དུས་ལས་ཡོལ་དེས་ཇི་ལྟར་གྱུར་པ་རྒྱས་པར་སྨྲས་པ་དང༌། དེ་ནས་རྒྱལ་པོས་ཇི་སྙེད་གྱོན་པ་བྱིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་མེ་ཏོག་ཕྲེང་རྒྱུད་མཁན་གྱི་ཆུང་མ་ལ་ནི་བཙུན་མོ་རྣམས་ཀྱིས་ཇི་སྙེད་གྱོན་པ་བྱིན་ནོ། །མེ་ཏོག་ཕྲང་རྒྱུད་མཁན་གྱི་བུ་ལ་ནི་གཞོན་ནུ་རྣམས་ཀྱིས་སོ། །མེ་ཏོག་ཕྲེང་རྒྱུད་མཁན་གྱི་མནའ་མ་ལ་ནི་རྒྱལ་པོའི་མནའ་མ་རྣམས་ཀྱིས་ཏེ། དེ་མཐོང་བའི་ཆོས་དེ་ཉིད་ལ་ནོར་གྱི་མེ་ཏོག་མངོན་པར་གྲུབ་པར་གྱུར་ཏེ་དབུལ་བ་མེད་པར་གྱུར་ཏོ། །དགེ་སློང་དག་ཇི་སྙམ་དུ་སེམས། དེའི་ཚེ་དེའི་དུས་ཀྱི་མེ་ཏོག་ཕྲེང་རྒྱུད་མཁན་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ནོར་ཅན་འདི་ཉིད་ཡིན་ནོ། །མེ་ཏོག་ཕྲེང་རྒྱུད་མཁན་གྱི་ཆུང་མ་ནི་ནོར་ཅན་གྱི་ཆུང་མ་ཡིན་ནོ། །མེ་ཏོག་ཕྲེང་རྒྱུད་མཁན་གྱི་བུ་ནི་ནོར་ཅན་གྱི་བུ་ཡིན་ནོ། །མེ་ཏོག་ཕྲེང་རྒྱུད་མཁན་གྱི་མནའ་མ་ནི་ནོར་ཅན་གྱི་མནའ་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་དག་གིས་རང་སངས་རྒྱས་ལ་བྱ་བ་བྱས་ཤིང་སྨོན་ལམ་བཏབ་པ་གང་ཡིན་པ་དེའི་ལས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པས་ཕྱུག་ཅིང་ནོར་མང་ལ་ལོངས་སྤྱོད་ཆེ་བའི་རིགས་སུ་སྐྱེས་ནས། ཁྱིམ་དུ་ལྷ་དང་མིའི་གཡང་བབས་པར་གྱུར་ཏོ། །ངའི་ སྤྱན་སྔ་ནས་ཀྱང་བདེན་པ་མཐོང་བར་བྱས་ཏེ། ང་རང་སངས་རྒྱས་བྱེ་བ་བརྒྱ་སྟོང་བས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་སྟོན་པ་འདི་དག་གིས་མཉེས་པར་བྱས་ཀྱི་མི་མཉེས་པར་མ་ཡིན་ནོ། །དགེ་སློང་དག་དེ་ལྟ་བས་ན་ལས་གཅིག་ཏུ་གནག་པ་རྣམས་ཀྱི་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩལ་བར་བྱ་སྟེ། དགེ་སློང་དག་ཁྱེད་ཀྱིས་དེ་ལྟ་བུ་ལ་བསླབ་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གོང་མ་བཞིན་དུའོ། །དེ་ནས་ཡངས་པ་ཅན་གྱི་བྲམ་ཟེ་དང་ཁྱིམ་བདག་རྣམས་ལྷག་པར་ཡང་མངོན་པར་དད་པར་གྱུར་ནས་སྟན་ལས་ལངས་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་གང་ན་བ་དེ་ལོགས་སུ་ཐལ་མོ་སྦྱར་བ་བཏུད་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་དང་ཐབས་ཅིག་ལ་བདག་ཅག་གིས་དགུང་ཟླ་གསུམ་དུ་ན་བཟའ་ཆོས་གོས་དང་བསོད་སྙོམས་དང༌། གཟིམས་ཆ་དང༌། སྙུན་དཔྱད་ཀྱི་རྐྱེན་སྨན་དང༌། ཡོ་བྱད་རྣམས་འབུལ་ཞིང་མཆིས་ན་གནང་བར་མཛད་དུ་གསོལ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཅང་མི་གསུང་བས་ཡངས་པ་ཅན་གྱི་བྲམ་ཟེ་དང་ཁྱིམ་བདག་རྣམས་ལ་གནང་ངོ༌། །དེ་ནས་ཡངས་པ་ཅན་གྱི་བྲམ་ཟེ་དང་ཁྱིམ་བདག་རྣམས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཅང་མི་གསུང་བས་གནང་བར་རིག་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞབས་གཉིས་ལ་མགོ་བོས་ཕྱག་བྱས་ནས་སྟན་ལས་ལངས་ཏེ་དོང་ངོ༌། །དེ་ནས་ཡངས་པ་ཅན་གྱི་བྲམ་ཟེ་དང་ཁྱིམ་བདག་རྣམས་ཀྱིས་དེ་ཉིད་ཀྱི་ནུབ་མོ་ནས་གཙང་ཞིང་བསོད་པའི་བཟའ་བ་དང་བཅའ་བ་དག་སྟ་གོན་བྱས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། ཕྱག་བཅབས་ཏེ་ལྷུང་བཟེད་གྱུ་བར་རིག་ནས་སྟན་ཆེས་དམའ་བ་ཞིག་བླངས་ཏེ། ཆོས་མཉན་པའི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་སྤྱན་སྔར་འདུག་གོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གོང་མ་བཞིན་དུའོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཡངས་པ་ཅན་གྱི་བྲམ་ཟེ་དང་ཁྱིམ་བདག་རྣམས་ལ་ཆོས་དང་ལྡན་པའི་གཏམ་གྱིས་ཡང་དག་པར་བསྟན། ཡང་དག་པར་འཛིན་དུ་བཅུག་ཡང་དག་པར་གཟེངས་བསྟོད། ཡང་དག་པར་རབ་ཏུ་དགའ་བར་མཛད་ནས་གདན་ལས་བཞེངས་ཏེ་གཤེགས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཉི་ མ་གཉིས་སམ་གསུམ་གྱི་བར་དུ་འདས་སོ། །ཡངས་པ་ཅན་གྱི་བྲམ་ཟེ་དང་ཁྱིམ་བདག་རྣམས་ཀྱི་འཁོར་རྒྱ་ཆེན་པོ་མུ་གེ་དང་བཅས་པའི་དུས་བྱུང་ནས་དེ་རྣམས་ཀྱི་ཉེ་དུ་ངག་ཟས་ཀྱི་ཕྱིར་ཉི་མ་རེ་རེ་ཞིང་འོང་བས་དེ་དག་གིས་གཙེས་པར་གྱུར་ནས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་སྨྲས་པ།འཕགས་པ་དག་མུ་གེ་དང་བཅས་པའི་དུས་བྱུང་བས་བདག་ཅག་གི་ཉེ་དུ་དག་སྐྲུར་མཆིས་ཏེ་དེ་རྣམས་ལ་བདག་ཅག་གདུགས་གཅིག་བཞིན་དུ་སྩོལ་བས་ཁྱེད་ཅག་དང་དེ་རྣམས་ལ་ཁྱད་པར་རྔོ་མི་ཐོག་ན། ཀྱེ་
Chinese
因此，就像树从根部被砍断一样，他们双膝跪地，开始祈愿。我们以如此殊胜的福田为对境行事，以此善根，愿我们生于富裕、财富众多、受用丰厚的种姓，愿天人和人类的祥瑞降临到我们的家中！愿我们也能获得如此之法，并令胜过此法的导师欢喜，不要令其不悦。说完之后，独觉佛对他们心怀慈悲，以神变从王舍城上方腾空而去。他的影子落在国王身上，国王抬头仰望。见到那位大士，他心想：这位大士又将拔除谁的贫困之根呢？那个花鬘师比平时向国王献花的时间晚了一点点。国王也在等待着花。之后，花鬘师被国王的弄臣们叫去，国王对他说：你今天送花的时间晚了，这是怎么回事？详细地说说。之后，国王赏赐了他许多衣服。同样，花鬘师的妻子也得到了妃嫔们赏赐的许多衣服。花鬘师的儿子得到了年轻人们的赏赐。花鬘师的儿媳得到了国王的妃嫔们的赏赐。就在见到此景的当下，财富之花便显现成熟，他们变得不再贫困。诸比丘，你们怎么想？当时的那个花鬘师就是现在的财主。花鬘师的妻子就是财主的妻子。花鬘师的儿子就是财主的儿子。花鬘师的儿媳就是财主的儿媳。这些人因为对独觉佛行事并祈愿，以此业果成熟，生于富裕、财富众多、受用丰厚的种姓，家中降临了天人和人类的祥瑞。我……
English
Therefore, just as a tree is cut from its roots, they knelt on both knees and began to pray. By this root of virtue of our acting towards such a sublime field of merit, may we be born into a wealthy, rich, and prosperous lineage, and may the auspiciousness of gods and humans descend upon our home! May we also obtain such Dharma, and may we please the teacher who is superior to this, and may we not displease him. Having said this, the Pratyekabuddha, with compassion for them, performed miracles and flew away from above the city of Rajagriha. As his shadow fell upon the king, the king looked up. Seeing that great being, he thought: Who else's root of poverty will this great being uproot? That florist was a little late from the time when he usually offered flowers to the king. The king was also waiting for the flowers. Then, the florist was summoned by the king's jesters, and the king said to him: Why are you late in delivering the flowers today? Explain in detail what happened. Then, the king gave him many clothes as a reward. Similarly, the florist's wife was also given many clothes by the consorts. The florist's son was given gifts by the young men. The florist's daughter-in-law was given gifts by the king's consorts. In the very moment of seeing this, the flower of wealth manifested and matured, and they became free from poverty. Monks, what do you think? That florist at that time was none other than this wealthy man. The florist's wife is the wealthy man's wife. The florist's son is the wealthy man's son. The florist's daughter-in-law is the wealthy man's daughter-in-law. Because these people acted towards the Pratyekabuddha and prayed, by the ripening of that karma, they were born into a wealthy, rich, and prosperous lineage, and the auspiciousness of gods and humans descended upon their home. I...
Chinese
也 在世尊面前也见到了真谛，我以百千俱胝佛陀所不及的导师们令其欢喜，并非不欢喜。诸比丘，因此，从“对于业是黑暗的”开始，应当勤奋修持。诸比丘，你们应当如此学习，如前所述。之后，广严城的婆罗门和居士们更加显着地生起信心，从座位上站起来，向着世尊所在的方向合掌，向世尊禀告说：世尊，如果允许我们与比丘僧团一起在三个月的时间里供养衣服、钵食、卧具、医药和资具，那就太好了。世尊没有说话，默许了广严城的婆罗门和居士们。之后，广严城的婆罗门和居士们知道世尊默许了，便以头顶礼拜世尊的双足，然后从座位上站起来离开了。之后，广严城的婆罗门和居士们从当天晚上开始，准备了干净且有福的食物和饮料，如前所述，直到他们看到世尊接受供养并接过钵，便拿了一个非常低的座位，为了听法而坐在世尊面前。之后，世尊以与佛法相应的言语，为广严城的婆罗门和居士们正确地开示，使他们正确地领悟，正确地赞叹，并使他们非常欢喜，然后从座位上起身离开了。就这样，过了两三天。广严城的婆罗门和居士们的眷属众多，遇到了饥荒时期，他们的亲属每天都来乞讨食物，他们因此感到困扰，便对众比丘说：圣者们，饥荒时期已经到来，我们的亲属们都聚集而来，我们像一把伞一样给予他们，如果对你们和他们没有区别对待，那么
English
Also, having seen the truth in the presence of the Blessed One, I have pleased these teachers who are superior to hundreds of thousands of millions of Buddhas, and it is not that I have not pleased them. O monks, therefore, from "for those whose karma is dark," one should strive to practice. O monks, you should train in such a way, as mentioned before. Then, the Brahmins and householders of Vaishali became even more manifestly faithful, rose from their seats, and, with their palms joined together, bowed to where the Blessed One was, and said to the Blessed One: "O Blessed One, if you would allow us to offer robes, alms, bedding, medicine for sickness, and provisions to the Sangha of monks for three months, that would be excellent." The Blessed One remained silent, thus granting permission to the Brahmins and householders of Vaishali. Then, the Brahmins and householders of Vaishali, knowing that the Blessed One had granted permission by remaining silent, bowed their heads to the feet of the Blessed One, rose from their seats, and departed. Then, from that very night, the Brahmins and householders of Vaishali prepared clean and blessed food and drink, as mentioned before, until they saw the Blessed One accepting the offerings and taking the alms bowl, and then they took a very low seat and sat before the Blessed One in order to listen to the Dharma. Then, the Blessed One taught the Brahmins and householders of Vaishali with words that were in accordance with the Dharma, causing them to understand correctly, to praise correctly, and to rejoice greatly, and then he rose from his seat and departed. In this way, two or three days passed. The Brahmins and householders of Vaishali, with their large retinue, encountered a time of famine, and their relatives came each day to beg for food, and they became troubled by them, and said to the monks: "O noble ones, a time of famine has come, and our relatives have gathered, and we give to them like a single umbrella, but if there is no distinction between you and them, then
Tibetan
འཕགས་པ་དག་བདག་ཅག་གིས་ཡོ་བྱད་རྣམས་དབུལ་གྱིས་ཞལ་ཏ་ཁོ་ན་མཛོད་ཅིག །དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་སྨྲས་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཞུས་ཏེ་བྱའོ་ཞེས་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་སྐབས་དེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་པ་དང༌། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དེ་ལྟ་བས་ན་རྗེས་སུ་གནང་སྟེ་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་ཞལ་ཏ་བྱའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་ཟས་ཀྱི་ཞལ་ཏ་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་པས་དེ་རྣམས་ཀྱིས་ཞལ་ཏ་བྱ་བར་བརྩམས་ཏེ་ཇི་ཙམ་ན་སྟེང་གཡོགས་མེད་པར་ཐུག་པ་འཚེད་པའི་ཞལ་ཏ་བྱས་པ་ལས་ལྷས་ཆར་ཕབ་པས་དེ་མ་རུང་བར་གྱུར་པའི་སྐབས་དེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་པ་དང༌། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། སྟེང་གཡོགས་མེད་པར་བཙོ་བར་མི་བྱའོ། །སྒོ་ཁང་དང་ཁྱམས་སུ་འཚེད་པར་བྱེད་པ་དང༌། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། སྒོ་ཁང་དང་ཁྱམས་སུ་བཙོ་བར་མི་བྱའོ། །དགེ་སློང་དག་དེ་ལྟ་བས་ན་རུང་བའི་གནས་ཀྱི་གཞིར་མི་རུང་བ་ནི་བཅུ་པོ་འདི་དག་སྟེ། འདི་རྣམས་སུ་ཟས་ཀྱི་ཞལ་ཏ་མི་བྱའོ། །བཅུ་གང་ཞེ་ན། སྟེང་གཡོགས་མེད་བ་དང༌། སྒོ་ཁང་དང༌། ཁྱམས་དང༌། བསྲོ་གང་དང༌། ཁྲུས་ཁང་དང༌། རྒྱལ་པོའི་གནས་དང༌། མཆོད་རྟེན་གྱི་གནས་དང༌། མུ་སྟེགས་ཅན་གྱི་གནས་དང༌། ཁྱིམ་བདག་གི་གནས་དང༌། དགེ་སློང་མའི་དབྱར་ཁང་ངོ༌། །གཞི་བཅུ་པོ་འདི་དག་ནི་རུང་བ་མ་ཡིན་པའི་གནས་ཀྱི་གཞི་ཡིན་ཏེ། དེ་རྣམས་སུ་དགེ་སློང་གིས་ཟས་ཀྱི་ཞལ་ཏ་མི་བྱའོ། །ཞལ་ཏ་བྱེད་ན་འགལ་ཚབས་ཅན་དུ་འགྱུར་རོ།། །། སྡོམ་ནི། ནང་བུ་ཅན་དང་ཟས་དག་དང༌། །གཡར་ཚུས་ལྷག་པ་དག་དང་ཡང༌། །ཚལ་གྱི་འབྲས་བུ་ཆུ་སྐྱེས་དང༌། །པད་མའི་རྩ་དང་ལུག་དག་གོ །གླེང་གཞི་ནི་མཉན་ཡོད་ནའོ། །མཉན་ཡོད་ན་དགེ་སློང་ནང་བུ་ཅན་ཞིག་ཡོད་པ་དེས་སྨན་པ་ལ་དྲིས་པ། བཞིན་བཟངས་ཁོ་བོ་ལ་སྨན་སྟོན་ཅིག །དེས་ནད་ཀྱི་གཞི་དྲིས་ནས་སྨྲས་པ། འཕགས་པ་ཐུག་པ་གསོལ་ཅིག་དང་སོས་པར་འགྱུར་རོ། །དེས་སྨྲས་པ། བཞིན་བཟངས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མ་གནང་ངོ༌། །སྨན་པས་སྨྲས་པ། འཕགས་པ་ཁྱོད་ཀྱི་སྟོན་པ་ཐུགས་རྗེ་ཅན་ཡིན་པས་འདི་ཉིད་ཀྱིས་རྐྱེན་བྱས་ནས་གནང་བར་འགྱུར་བའི་གནས་དེ་ཡོད་དོ། །དེས་སྐབས་དེ་དགེ་སློང་རྣམས་ལའོ། །དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་པ་དང༌། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། གལ་ཏེ་སྨན་པས་ཐུག་པ་འཐུང་ཤིག་ཅེས་ཟེར་ན་སྨན་པས་བསྒོ་བ་བཞིན་ཐུག་པ་བཏུང་བར་བྱ་སྟེ་དེ་ལ་འགྱོད་པ་མི་བྱའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི
Chinese
诸位圣者，请您们只以贫乏来做管理（食物）吧！众比丘说：“应禀告世尊后再做。”众比丘在那时向世尊禀告，世尊开示说：“既然如此，就开许众比丘做管理吧！”世尊说：“众比丘应做食物的管理。”他们就开始做管理，当在没有遮盖的地方煮粥做管理时，天降大雨，导致食物不能用，那时他们向世尊禀告，世尊开示说：“不应在没有遮盖的地方煮食物！在门房和走廊里煮食物。”世尊开示说：“不应在门房和走廊里煮食物！诸比丘，因此，作为如法之处的基础，不如法之处有这十种，在这些地方不做食物的管理。是哪十种呢？没有遮盖的地方，门房，走廊，取暖处，浴室，国王的住所，佛塔的场所，外道徒的场所，居士的住所，比丘尼的夏安居处。这十个基础是不如法之处的基础，因此，比丘不应在这些地方做食物的管理！如果做了管理，就会犯下重罪。” 总摄：有内核的食物和干净的食物，借来的染料剩余物，蔬菜的果实和水生植物，莲花的根和羊肉。 故事的起因是在舍卫城。在舍卫城，有一个患有内病的比丘，他问医生：“贤善者，请为我开药方！”医生询问了疾病的根源后说：“圣者，请喝粥，就会痊愈的。”他说：“贤善者，世尊没有开许。”医生说：“圣者，您的导师是慈悲的，以此为缘，会有开许的情况。”他那时告诉了众比丘。众比丘禀告了世尊，世尊开示说：“如果医生说喝粥，就应按照医生的嘱咐喝粥，不要后悔。”世尊的
English
Venerable ones, please manage (the food) only with poverty! The monks said, "It should be done after reporting to the Blessed One." The monks then reported to the Blessed One, and the Blessed One instructed, "Since this is the case, allow the monks to manage!" The Blessed One said, "The monks should manage the food." They began to manage, and when they managed to cook porridge in a place without cover, the sky rained heavily, causing the food to become unusable. Then they reported to the Blessed One, and the Blessed One instructed, "Do not cook food in a place without cover! Cook food in the gatehouse and corridor." The Blessed One instructed, "Do not cook food in the gatehouse and corridor! Monks, therefore, as the basis of a lawful place, there are these ten unlawful places. Do not manage food in these places. What are the ten? A place without cover, the gatehouse, the corridor, the heating place, the bathroom, the king's residence, the place of the stupa, the place of the heretics, the residence of the householder, and the summer residence of the nuns. These ten bases are the basis of unlawful places, therefore, monks should not manage food in these places! If you manage it, you will commit a serious crime." Summary: Food with kernels and clean food, borrowed dye residue, vegetable fruits and aquatic plants, lotus roots and mutton. The origin of the story is in Shravasti. In Shravasti, there was a monk with an internal disease who asked the doctor, "Virtuous one, please prescribe medicine for me!" The doctor asked about the root of the disease and said, "Venerable one, please drink porridge and you will recover." He said, "Virtuous one, the Blessed One has not allowed it." The doctor said, "Venerable one, your teacher is compassionate, and for this reason, there will be a situation where it will be allowed." He then told the monks. The monks reported to the Blessed One, and the Blessed One instructed, "If the doctor says to drink porridge, then you should drink porridge according to the doctor's instructions and do not regret it." The Blessed One's