Tibetan
་ནི། །ངོ་མཚར་བྱུང་བ་གཞན་ཡང་ནི། །བདག་གིས་ལུས་ལ་ལན་འགའ་ཡང་། །གནོད་པ་བྱུང་བར་མི་དྲན་ལགས། །དེ་ལྟར་སངས་རྒྱས་སངས་རྒྱས་ཆོས། །དྲི་མ་མེད་པ་བསམ་མི་ཁྱབ། །བསམ་མི་ཁྱབ་ལ་མངོན་དད་པའི། །རྣམ་པར་སྨིན་པའི་འབྲས་བུ་ཆེ། །དེ་བས་རྒ་ཤི་ཟད་པ་དང་། །ཕུན་སུམ་འབྱོར་པ་འདོད་པས་ནི། །རྒྱལ་བ་ཡི་ནི་ མཆོད་རྟེན་ལ། །མཆོད་པ་བླ་ན་མེད་པ་གྱིས། །བཙུན་པ་བདག་གིས་དགེ་བ་གང་། །བགྱིས་པ་དྲན་པ་འདི་ལགས་ཏེ། །དེ་ཡི་འབྲས་བུ་ཡིད་འོང་ཞིང་། །བདེ་འབྱུང་འདོད་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་། །དེ་ལྟར་དགེ་སློང་འོད་བྱེད་ཀྱིས། །དགེ་སློང་དགེ་འདུན་མདུན་འདུག་ནས། །མ་དྲོས་པ་ཡི་མཚོ་ཆེན་དུ། །རང་གི་ལས་ནི་ལུང་བསྟན་ཏོ། །འོད་བྱེད་ཀྱི་ལེའུ་སྟེ་སུམ་བཅུ་རྩ་ལྔ་པའོ།། །།དེ་ནས་དགེ་སློང་གནས་བརྟན་གནས་བརྟན་རྣམས་ཀྱིས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ནམ་གྲུལ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །ཚེ་དང་ལྡན་པ་ནམ་གྲུ་ཚེ་དང་ལྡན་པ་འོད་བྱེད་ཀྱིས་རང་གི་ལས་ཀྱི་རྒྱུ་བ་ལུང་བསྟན་ཟིན་གྱིས། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ནམ་གྲུས་ཀྱང་ད་རང་གི་ལས་ཀྱི་རྒྱུ་བ་ལུང་སྟོན་ཅིག །དེ་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ནམ་གྲུས་དེའི་ཚེ་རང་གི་ལས་ཀྱི་རྒྱུ་བ་ལུང་སྟོན་པར་བྱེད་དེ། །འདི་ནས་བསྐལ་པ་བྱེ་བའི་སྔོན། །སངས་རྒྱས་ཀུན་ཟིལ་གནོན་དེ་ལ། །བདག་གིས་དགེ་བ་གང་བགྱིས་པ། །བཙུན་པ་བདག་གིས་དྲན་ལགས་ཏེ། །བརྒྱ་སྟོང་ཕྲག་ནི་དུ་མ་ཡི། །ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱིས་མདུན་བདར་ནས། །རྒྱལ་པོའ་ཕོ་བྲང་དཔེ་མེད་དུ། །སྐྱེས་བུ་དམ་པ་གཤེགས་པ་ན། །བདག་ཀྱང་དགོས་པ་ཞིག་གི་ཕྱིར། །གྲོང་ཁྱེར་གཞན་ནས་དེར་ཕྱིན་ནས། །དེ་ན་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ནི། །མཚན་མཆོག་སུམ་བཅུ་རྩ་གཉིས་ལྡན། །མེ་དང་ནོར་བུ་གློག་འོད་དང་། །ཉི་མ་ཟླ་བའི་འོད་འདྲ་མཐོང་། །འོད་ཀུན་ཟིལ་གྱིས་མནན་ནས་ནི། །སངས་རྒྱས་གཟི་བརྗིད་ཁྱད་པར་འཕགས། །གཟི་བརྗིད་མེ་ཕུང་ལྟ་བུ་སྟེ། །སྔོན་མ་མཐོང་བ་མཐོང་ནས་ནི། །བདག་གི་མདུན་ན་འདུག་པ་ཡི། །བྲམ་ཟེ་ཞིག་ལ་དྲིས་པ་དང་། །དྲིས་པས་བདག་ལ་འདི་སྐད་སྨྲས། །འདི་ནི་སངས་རྒྱས་རྣམ་འདྲེན་པ། །ལྷ་དང་མི་མཆོག་རྫོགས་སངས་རྒྱས། །ཟླ་མེད་པ་ཡི་གང་ཟག་ཡིན། །བདག་གིས་སངས་རྒྱས་སྒྲ་ཐོས་ནས། །དེ་ཚེ་བདག་ནི་རབ་དགར་གྱུར། །དགའ་ཞིང་མགུ་བ་སྐྱེས་པས་ན། །ལུས་ནི་ཐམས་ཅད་བདེ་བར་གྱུར། །མི་མ་ཡིན་རྣམས་ལྷ་ཡུལ་གྱི། །རོལ་མོའ་སྒྲ་རྣམས་འབྱིན་པ་ཐོས། །ལྷ་ཡི་ཙན་དན་ཕྱེ་མ་ཡང་། །གྲོང་ཁྱེར་དམ་པ་དེ་རུ་བབ། །ཁ་ཅིག་ཨུཏྤ
Chinese
也是，稀有之事还有，我于身上几次也，损害发生不忆及。如是佛佛法，无垢不可思，于不可思生信，异熟之果大。是故老死尽及，圆满兴盛欲者，胜者之，佛塔上，作无上供养。尊者我之善何，所作忆念此是，彼之果意喜且，安乐生欲受用。如是比丘光作者，比丘僧伽前安坐，于不热之大海中，自己之业授记矣。光作者之品第三十五竟。之后比丘住者住者等以具寿南竹如是说。具寿南竹具寿光作者已竟自己业之因缘授记故，具寿南竹亦今自己业之因缘请说。之后具寿南竹彼时自己业之因缘作授记，此从劫数俱胝之昔，佛一切胜者彼，我之善何所作者，尊者我忆念此是，百千俱胝之众多，声闻等以于前围绕，王之王宫无比中，士夫殊胜逝去时，我亦要事之故，从他城中往彼，于彼圆满佛陀者，相好三十二具足，火与宝珠电光与，日与月之光相似见，光一切胜伏已，佛陀威光特别超胜，威光如火聚，未曾见者见已，我之于前安坐之，婆罗门一问及，问已于我如是说，此是佛陀引导者，天与人胜圆满佛，无比者之士夫是。我以佛陀之声闻已，彼时我乃极喜悦，欢喜满足生已，身乃一切安乐成，非人等天境之，乐之声等发出闻，天之旃檀粉亦，城市殊胜彼处降，有者乌 উৎপ
English
Also, there are other wonderful things, I don't remember ever having any harm done to my body. Thus, the Buddha, the Buddha's Dharma, is immaculate and inconceivable. Believing in the inconceivable, the fruit of ripening is great. Therefore, those who desire the exhaustion of old age and death, and perfect prosperity, should make supreme offerings to the stupa of the Victorious One. Venerable ones, whatever good I have done, I remember this, and I experience the desirable fruit, the arising of happiness, and the enjoyment of desire. Thus, the monk Light-Maker, sitting in front of the Sangha of monks, prophesied his own karma in the great lake of the Unheated One. The chapter of Light-Maker, the thirty-fifth, is complete. Then the monks, the abiding ones, said to the venerable Namdru: "Venerable Namdru, the venerable Light-Maker has finished prophesying the cause of his karma, so venerable Namdru, please tell us the cause of your karma now." Then the venerable Namdru, at that time, made a prophecy about the cause of his karma: "From hundreds of millions of kalpas ago, to that Buddha, the Conqueror of All, whatever good I did, venerable ones, I remember this: hundreds of thousands of millions of Shravakas surrounded him, and when the supreme person passed away in the incomparable palace of the king, I also went there from another city for some necessary matter. There, the perfect Buddha was endowed with the thirty-two excellent marks, and I saw him like the light of fire, jewels, lightning, the sun, and the moon. Having subdued all the lights, the Buddha's splendor was especially excellent, his splendor was like a heap of fire, and having seen what I had not seen before, I asked a Brahmin who was sitting in front of me, and having asked, he said to me: 'This is the Buddha, the guide, the supreme among gods and humans, the perfect Buddha, the incomparable person.' Having heard the sound of the Buddha, I was very happy at that time, and having generated joy and satisfaction, my whole body became happy. Non-humans heard the sounds of celestial music from the heavenly realm, and celestial sandalwood powder fell in that excellent city. Some utp
Tibetan
ལ་ཙམ་པ་གཞན། །དེ་བཞིན་པ་རི་ཤ་ཀ་དང་། །གཞན་དག་ཙན་དན་ཕྱེ་མ་འཐོར། །བདག་ནི་ཐལ་མོ་སྦྱར་བྱས་ནས། །ཡིད་ནི་མགུ་ཞིང་རངས་པ་ཡིས། །ནམ་ མཁའ་ལ་ནི་འཕགས་ཏེ་གནས། །དགའ་དང་རབ་ཏུ་དགའ་བ་ཡིས། །ལུས་ཀུན་ཏུ་ནི་ཁྱབ་པར་གྱུར། །དྲི་དང་ཕྲེང་བ་ལ་སོགས་ཕྱིར། །མཐའ་དག་ཏུ་ནི་བརྒྱུགས་པ་ལས། །དེ་ཡི་ཚེ་ན་བསྐོར་ཀྱང་ནི། །མེ་ཏོག་གཅིག་ཀྱང་མ་རྙེད་དོ། །དེ་ཚེ་དེ་ན་བདག་གིས་ནི། །ཧ་ཅང་རིང་བ་མ་ཡིན་པར། །གདུགས་བྱེད་པ་ཡི་ཚོང་ཁང་ན། །དུང་ལྟར་དཀར་བའི་གདུགས་ཤིག་མཐོང་། །གདུགས་ཕྱིར་བདག་གིས་དེ་ལ་ནི། །གསོལ་བཏབ་ནས་ནི་གདུགས་བླངས་ཏེ། །སེམས་ནི་རབ་ཏུ་དང་བ་ཡིས། །སངས་རྒྱས་ལ་ནི་གདུགས་བཟུང་ངོ་། །བདག་གི་ལག་ནས་གདུགས་ཤོར་བ། །བར་སྣང་དག་ལ་མངོན་འཕགས་ནས། །སྟོན་པ་གཤེགས་ན་གདུགས་འགྲོ་ཞིང་། །བཞུགས་པ་ན་ཡང་སྡོད་པར་གྱུར། །ནམ་མཁའི་ངོས་ལ་སྤྲིན་ལྟ་བུར། །སངས་རྒྱས་ལ་ནི་གྲིབ་མ་བྱེད། །ཐུབ་པའི་སྐུ་ནི་མི་འདོར་བར། །བར་སྣང་ལ་ནི་འདུག་པར་གྱུར། །དེ་ནས་བདག་དང་སྐྱེ་བོ་གཞན། །ཆོ་འཕྲུལ་རྣམས་ལ་བརྟགས་ནས་ནི། །ཐལ་མོ་ལེགས་པར་སྦྱར་བྱས་ཏེ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་ལ་མགོས་ཕྱག་བྱས། །དེ་ནས་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་དང་། །ཉན་ཐོས་མཚན་མ་བཟུང་ནས་ནི། །རྗེས་སུ་དྲན་པས་ཡིད་དགའ་ཞིང་། །ཁྱིམ་གྱི་ལས་ཀྱི་མཐའ་བྱས་སོ། །ཀྱེ་མའོ་ཐོབ་པ་ལེགས་ཐོབ་སྟེ། །སངས་རྒྱས་མཐོང་ནས་དྲན་པ་རྙེད། །ཡོན་ཏན་བླ་ན་མེད་པ་ནི། །རྫོགས་སངས་རྒྱས་ལ་བདག་གིས་ཕུལ། །ཡོན་གནས་བླ་ན་མེད་པ་ལ། །བདག་གིས་གདུགས་ཕུལ་གང་ཡིན་པའི། །དགེ་བའི་རྩ་བ་དེས་ན་བདག །རིན་ཆེན་བདུན་དང་ལྡན་པར་གྱུར། །དེ་ནས་སུམ་བཅུ་རྩ་གསུམ་པའི། །ལྷ་ཡི་ནང་དུ་བདག་སྐྱེས་ཏེ། །ལྷ་ཡི་རྒྱལ་པོར་བདག་གྱུར་ནས། །ལྷ་ནི་བྱེ་བ་རྣམས་ཀྱིས་མཆོད། །སླར་ཡང་མིར་ནི་འོངས་པ་ན། །སྟོབས་ཀྱིས་སྒྱུར་བའི་རྒྱལ་གྱུར་ཅིང་། །ནོར་ཆེན་བརྩོན་འགྲུས་ཆེ་བ་སྟེ། །རྒྱལ་པོ་རྣམས་ཀྱིས་མདུན་གྱིས་བལྟས། །བདག་གིས་ལས་འདི་བྱས་པས་ནི། །ཡང་དང་ཡང་དུ་འཁོར་བ་ནའང་། །བདག་བྱེད་པ་ཡི་ལས་དེ་ནི། །ལན་འགའང་བར་ནི་མ་བཅད་དོ། །དེ་ལྟ་བུ་ཡི་ཡོན་གནས་ལ། །བདག་གིས་དད་པས་ཕུལ་བ་ཡི། །དགེ་བའི་ལས་དེ་བྱས་པས་ན། །ངན་འགྲོར་སོང་བ་མི་དྲན་ནོ། །བདག་གི་སྐྱེ་བ་ཐ་མ་ནི། །མིའི་སྲིད་ཐོབ་པ་འདི་ཡིན་ཏེ། །ཡང་དག་སངས་རྒྱས་བླ་ མེད་པ། །དེད་དཔོན་འདི་ནི་མཉེས་པར་བྱས། །ཤཱཀྱ་སེང་གེའི་བསྟན་པ་ལ། །བདག་གིས་རབ་
Chinese
还有姜黄等，以及同样地散布着郁金香，还有其他散布着旃檀粉末。我合起掌，心中感到满足和喜悦，升到空中安住。喜悦和极度的喜悦遍布全身。为了香和花环等，四处奔走，在那时即使绕圈，也找不到一朵花。那时，我不太远的地方，在做伞的商店里，看到一把像海螺一样白的伞。为了伞，我向他祈求后取了伞，心中非常高兴，为佛陀举起了伞。我手中的伞掉落，在空中显现升起，导师行走时伞也行走，安住时也停留。像天空中的云彩一样，为佛陀遮荫。不舍弃能仁的身体，停留在空中。之后我和其他人，观察这些神变后，合起双手，用头顶礼如来。之后，忆念圆满的佛陀和声闻弟子的相状，心中欢喜，结束了家里的事务。啊！获得了很好的获得，见到佛陀后获得了忆念。我将无上的功德，献给圆满的佛陀。因为我向无上的供养处，献上了伞，以此善根，我获得了七宝。之后，我出生在三十三天中，我成了天王，受到亿万天人的供养。再次来到人间时，成了以力量统治的国王，拥有巨大的财富和精进，国王们都仰望着他。因为我做了这件事，即使一次又一次地轮回，我所做的事，也没有几次被中断。对于这样的供养处，我以信心供养，因为做了这样的善业，不记得堕入恶趣。我最后的转世，就是获得人王之位，令这位无上的正等觉佛陀导师感到欢喜。在释迦狮子的教法中，我
English
There were also turmeric and the like, and similarly, tulips were scattered, and others scattered sandalwood powder. I joined my palms together, feeling content and joyful in my heart, and ascended into the sky to abide. Joy and extreme joy pervaded my entire body. For the sake of incense and garlands, I ran everywhere, but even when circling around at that time, I could not find a single flower. At that time, not too far from me, in a shop that made umbrellas, I saw an umbrella as white as a conch shell. For the sake of the umbrella, I requested it from him and took the umbrella, and with great joy in my heart, I held the umbrella for the Buddha. The umbrella fell from my hand, and manifested rising in the sky. When the teacher walked, the umbrella also walked, and when he stayed, it also stayed. Like a cloud in the sky, it shaded the Buddha. Without abandoning the body of the Able One, it remained in the sky. After that, I and other beings, having observed these miracles, joined our hands together and bowed our heads to the Thus-Gone One. After that, remembering the form of the perfect Buddha and the hearers, my heart rejoiced, and I finished the affairs of the household. Alas! I have obtained a good attainment, having seen the Buddha, I have obtained remembrance. I offered the unsurpassed qualities to the perfect Buddha. Because I offered an umbrella to the unsurpassed object of offering, by that root of virtue, I became endowed with the seven jewels. After that, I was born among the gods of the Thirty-Three, and I became the king of the gods, and I was worshiped by billions of gods. When I came to the human realm again, I became a king who ruled with power, possessing great wealth and diligence, and the kings looked up to him. Because I did this deed, even when I was reborn again and again, the deed that I did was not interrupted many times. To such an object of offering, I offered with faith, and because I did such a virtuous deed, I do not remember falling into the lower realms. My last rebirth is this attainment of human kingship, making this unsurpassed, perfectly enlightened Buddha teacher happy. In the teachings of Shakya Simha, I