Tibetan
གཡོས་ལེགས་བྱས་ཟིན་པའི། །སྣུམ་ཁུར་བདག་གིས་ཟོས་ན་ནི། །དེས་ན་བདག་ནི་ལྟོ་འགྲངས་པས། །ཉིན་ཞག་གཅིག་ནི་ཐུབ་འགྱུར་སྙམ། །དེ་ནས་སྐལ་ལྡན་རང་སངས་རྒྱས། །ཡང་སྲིད་སྐྱེ་བ་ཟད་གྱུར་པ། །རྫུ་འཕྲུལ་ཆེ་གཟི་མི་བཟད་པ། །དྲང་སྲོང་འཇིགས་པ་ཞིག་འོངས་སོ། །བདག་གི་སེམས་ལ་བསམས་པ་ནི། །སྡུག་བསྔལ་བཀྲེན་བར་གྱུར་པ་ནི། །སྔོན་ཆད་བསོད་ནམས་མ་བྱས་པས། །དེས་བདག་འདི་ལྟར་བཀྲེན་པར་གྱུར། །མ་ལ་བདག་གིས་དགེ་སྦྱོང་འདི། །སྣུམ་ཁུར་གཙང་མ་འདི་སྦྱིན་ཏེ། །བདག་ནི་ལྟོགས་པར་ཤི་བླ་ཡི། །འདི་ལྟ་བཀྲེན་པ་མི་རུང་ངོ་། །དེ་ལ་བདག་སེམས་དད་བྱས་ནས། །ཡིད་མགུ་བ་དང་རངས་པ་ཡིས། །དགེ་སློང་དམ་པ་མཆོད་འོས་པའི། །ཡོན་གནས་དེ་ལ་སྣུམ་ཁུར་ཕུལ། །སྐལ་ལྡན་གྱིས་ནི་དེ་བླངས་ནས། །བདག་ཉིད་ལ་ནི་སྙིང་བརྩེའི་ཕྱིར། །དེ་ཉིད་དུ་ནི་ལོངས་སྤྱད་ནས། །དེ་ནས་མཁའ་ལ་འཕགས་པར་གྱུར། །དེ་ནས་སྨོན་ལམ་བཏབ་པ་ནི། །བདག་ནི་བཀྲེན་པར་མི་འགྱུར་ཞིང་། །ཁ་དོག་བཟང་པོ་རྣམས་དང་ནི། །རིགས་བཙུན་པ་ཡང་དོན་དུ་གཉེར། །གནས་བརྟན་འདི་ལྟ་བུ་དག་དང་། །བདག་ནི་ལྷན་ཅིག་འགྲོགས་པར་ཤོག །ཁྱོད་ཉིད་ཀྱིས་ནི་གང་རྟོགས་པ། །དེ་འདྲའི་ཆོས་ཀྱང་ཤེས་པར་ཤོག །དགེ་བའི་ལས་དེ་བྱས་པས་ན། །བདེ་བ་མང་པོ་ཉམས་སུ་མྱོང་། །བསོད་ནམས་བྱས་པས་མཛེས་པ་ཡི། །ལྷ་དང་མི་ནི་རྣམས་སུ་གྱུར། །ལྷ་དང་མི་ཡི་རྒྱལ་སྲིད་ཀྱང་། །བདག་གིས་མང་པོ་ཉམས་སུ་མྱོང་། ། ལས་དེ་ཡིས་ནི་ལན་འགའ་ཡང་། །བདག་ནི་ངན་འགྲོར་མ་སོང་ངོ་། །དེ་ནས་ལས་ཀྱི་ལྷག་མས་ནི། །བདག་གི་ཡང་སྲིད་ཐ་མ་འདིར། །ཤཱཀྱ་རྣམས་ཀྱི་གྲོང་མཆོག་ཏུ། །རིགས་བཙུན་པར་ནི་བདག་སྐྱེས་སོ། །བདག་གི་སྐྱེ་བ་ཐ་མ་ནི། །མིའི་སྲིད་ཐོབ་པ་འདི་ཡིན་ཏེ། །ཡང་དག་སངས་རྒྱས་བླ་མེད་པ། །ཤཱཀྱ་སེང་གེ་འདི་མཉེས་བྱས། །གང་ཚེ་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས། །ཉེ་དུའི་གནས་སུ་གཤེགས་པ་ན། །དེ་ཚེ་བདག་ནི་ཉེ་དུ་ཡི། །མདུན་དུ་བདར་ནས་རབ་ཏུ་བྱུང་། །བདག་གི་སྨོན་པ་གང་ཡིན་པ། །དེ་ནི་བདག་གིས་ཡོངས་རྫོགས་ཏེ། །མྱ་ངན་འདས་པ་བསིལ་གྱུར་པའི། །དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་བདག་གིས་ཐོབ། །རྒྱལ་པོའ་རྒྱུད་ལས་རབ་བྱུང་བ། །སངས་རྒྱས་ཉེ་དུ་བཟང་ལྡན་གྱིས། །མ་དྲོས་པ་ཡི་མཚོ་ཆེན་དུ། །རང་གི་ལས་ནི་ལུང་བསྟན་ཏོ། །ཤཱཀྱའི་རྒྱལ་པོ་བཟང་ལྡན་གྱི་ལེའུ་སྟེ་ཉི་ཤུ་དགུ་པའོ།། །།དེ་ནས་དགེ་སློང་གནས་བརྟན་གནས་བརྟན་རྣམས་ཀྱིས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་མཛེས་བཟང་ལ་འདི་
Chinese
饭食已做好， 油饼我若吃， 因此我便能饱腹， 想必一日可度过。 此后具缘之独觉佛， 有生之轮回已尽者， 具大神通威光赫奕者， 来一可怖之仙人。 我心如是思忖： 痛苦为饥饿所逼迫， 往昔未曾积福故， 故我如是受饥苦。 不如我以此修行者， 供养此清净之油饼， 我宁愿饿死， 不应如是受饥苦。 于彼我心生信， 以心满意足与欢喜， 供养应供之殊胜僧， 于彼福田献油饼。 具缘者受已， 为怜悯我故， 即于彼处受用已， 其后腾空而去。 其后如是发愿： 我不应受饥苦， 亦求美好之容色， 及高贵之种姓。 愿我与如是之长老， 恒常一同共住。 汝所证悟之， 愿我亦能知如是之法。 以作彼善业故， 多受安乐。 以积福故成美貌之， 天与人等。 天与人之王位， 我亦多所受用。 以彼业故数数， 我未曾堕恶趣。 其后以业之余果， 于我最后之转生中， 于释迦族之殊胜城， 我生于高贵之种姓。 我之最后生， 即此获得人身， 我令无上正等觉， 释迦狮子此者欢喜。 于何时世尊佛， 往亲眷之处， 彼时我于亲眷之， 前出家而受近圆。 我之愿为何， 彼我皆已圆满， 寂灭清凉之， 阿罗汉我亦已得。 由王族而出家者， 佛陀亲眷善贤， 于无热恼之大海， 亲口授记自业。 释迦王善贤品第二十九竟。 其后诸具寿比丘对具寿美贤如是
English
Having made a good meal, If I eat the oil cake, Then I will be full, I think I can survive for a day. Then, a fortunate Pratyekabuddha, Whose cycle of rebirths has ended, With great miraculous powers and unbearable splendor, A terrifying ascetic came. I thought in my mind: The suffering of being tormented by hunger, Is because I did not accumulate merit in the past, That is why I am so hungry. Rather, I will give this ascetic, This pure oil cake as an offering, I would rather die of starvation, Than endure such hunger. Then, I had faith in him, With a happy and satisfied mind, I offered the oil cake to the worthy monk, The field of merit. The fortunate one took it, Out of compassion for me, He enjoyed it right there, Then he ascended into the sky. Then, I made the following aspiration: May I not be hungry, And may I also seek good complexions, And noble lineage. May I always be together With such elders as these. Whatever you have realized, May I also know such Dharma. By doing that virtuous deed, I experienced much happiness. By accumulating merit, I became beautiful, As gods and humans. Even the kingdoms of gods and humans, I have enjoyed many times. Because of that deed, many times, I have not gone to the lower realms. Then, with the remainder of the karma, In this, my last rebirth, In the excellent city of the Shakyas, I was born into a noble lineage. This, my last birth, Is when I obtained a human existence, I pleased the unsurpassed, perfectly enlightened Buddha, This Shakya Lion. When the Buddha, the Bhagavan, Went to the place of relatives, At that time, I, in front of the relatives, Ordained and received full ordination. Whatever my aspiration was, That I have completely fulfilled, The cool, extinguished Nirvana, I have also attained the Arhat. One who renounced from the royal lineage, Buddha's relative, Good Excellent, In the great Lake Anavatapta, Prophesied his own karma. The Twenty-ninth Chapter, Shakya King Good Excellent, is complete. Then, the elder monks said to the venerable Beautiful Excellent:
Tibetan
སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །ཚེ་དང་ལྡན་པ་མཛེས་བཟང་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱཀྱའི་རྒྱལ་པོ་བཟང་ལྡན་གྱིས་རང་གི་ལས་ཀྱི་རྒྱུ་བ་ལུང་བསྟན་ཟིན་གྱིས། ཚེ་དང་ལྡན་པ་མཛེས་བཟང་གིས་ཀྱང་ད་རང་གི་ལས་ཀྱི་རྒྱུ་བ་ལུང་སྟོན་ཅིག །དེ་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་མཛེས་བཟང་གིས་དེའི་ཚེ་རང་གི་ལས་ཀྱི་རྒྱུ་བ་ལུང་སྟོན་པར་བྱེད་དེ། སྐྱོབ་པ་ལོག་པར་དད་སེལ་གྱི། །མཆོད་རྟེན་ཞིག་ནི་རྩིག་པ་ན། །དེ་ཚེ་བདག་ནི་མཁར་ལེན་པ། །གླ་མིར་གྱུར་ཏེ་དེ་ནས་ནི། །བདག་གིས་མཆོད་རྟེན་རྩིག་པ་ལ། །ཡང་དང་ཡང་དུ་དཔྱད་པ་ནི། །མཆོད་རྟེན་འདི་ནི་ཆེ་ཆེས་པས། །ནམ་ཞིག་ན་ནི་མཐར་ཕྱིན་འགྱུར། །མཆོད་རྟེན་འདི་ནི་འཕང་དམའ་ཞིང་། །ཆུང་ངུ་ཞིག་ཏུ་བྱས་གྱུར་ན། །འགོད་པ་ཆུང་ཞིང་ཉོན་མོངས་མེད། །མྱུར་དུ་མཐར་ཡང་ཕྱིན་པར་འགྱུར། །ལས་ཀྱི་རྣམ་སྨིན་དེ་དང་ནི། །ངག་གི་ཉེས་པར་སྤྱད་པ་དེས། །དེ་ནས་འཆི་འཕོའ་དུས་བྱས་ཏེ། །དམྱལ་བ་རྣམས་སུ་སྐྱེས་པར་གྱུར། །དམྱལ་བ་ནས་ནི་ཤི་འཕོས་བདག །གང་དང་གང་དུ་སྐྱེས་པར་ནི། །ཁ་དོག་ངན་ཅིང་བོང་ཆུང་ལ། །དག་ནི་ཡོངས་ཀྱིས་སྨད་པར་གྱུར། །འོད་སྲུང་གི་ནི་གསུང་རབ་ཚེ། །སྔོན་ནི་ཁུ་བྱུག་ཕོར་གྱུར་ནས། །བཱ་རཱ་ཎ་སཱིའི་ལམ་གྱི་བར། །ཚལ་སྟུག་པོ་ཡི་ནང་ ན་གནས། །དེ་ན་འཇིག་རྟེན་རབ་གསལ་མཛད། །དགེ་སློང་དགེ་འདུན་མདུན་བྱས་ལ། །བདག་གིས་འཇམ་དབྱངས་སྐད་ཕྱུང་ཞིང་། །ནམ་མཁའ་ལས་ནི་དེར་བསྐོར་ཏོ། །ཇི་ཙམ་ཡང་དག་སངས་རྒྱས་ནི། །བསོད་སྙོམས་དོན་ཕྱིར་གཤེགས་མཐོང་ན། །འབྱུང་བ་དང་ནི་གཤེགས་པ་ལ། །རྟག་ཏུ་ཡང་ནི་བསྐོར་བ་བྱས། །དགེ་བའི་རྩ་བ་དེ་ཡིས་ནི། །བདག་གིས་མི་ཡི་སྲིད་ཐོབ་ནས། །རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་བླ་མེད་པ། །དེད་དཔོན་འདི་ནི་མཉེས་པར་བྱས། །ཤཱཀྱ་སེང་གེའི་བསྟན་པ་ལ། །བདག་གིས་རབ་བྱུང་ཐོབ་ནས་ནི། །མྱ་ངན་འདས་པ་བསིལ་གྱུར་པའི། །དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་བདག་གིས་ཐོབ། །བདག་ནི་ཐམས་ཅད་གཟིགས་པ་ཡིས། །འཇམ་དབྱངས་རྣམས་ཀྱི་མཆོག་དང་ནི། །མང་དུ་ཐོས་དང་ཆོས་འཛིན་དང་། །དགེ་བའི་སྤོབས་པ་ཅན་དུ་བསྟན། །ལྷ་འམ་ཡང་ན་མི་ཡང་རུང་། །འཁོར་བཞི་པོ་དག་བདག་ལས་ནི། །སྙན་ཅིང་འཇེབས་པའི་ཆོས་ཐོས་ནས། །ཐམས་ཅད་རབ་ཏུ་དགའ་བར་འགྱུར། །དགེ་བ་ཉུང་དུ་བྱས་པ་དང་། །མི་དགེ་མང་པོ་བྱས་པ་ཡི། །ལས་རྣམས་ཆུད་མི་ཟ་བས་ན། །དེ་ཡི་འབྲས་བུ་ཉམས་སུ་མྱོང་། །དེ་ལྟར་གནས་བརྟན་མཛེས་བཟང་གིས། །དགེ་སློང་དགེ་འདུན་མདུན་འདུག་ནས། །མ་དྲོས་པ་ཡི་མཚོ་ཆེན་
Chinese
如是说。具寿妙贤，具寿释迦王善护已述说自己的业之因由。具寿妙贤，你也请述说自己的业之因由。此后，具寿妙贤于彼时述说自己的业之因由：救护者于邪信解脱之，佛塔一座在砌造时，彼时我为取土者，作为雇工从那时起，我于佛塔砌造时，再三进行观察乃，此佛塔乃过于巨大，何时才能最终完成耶？此佛塔乃高度低矮，若做成小小的，耗费小且无有烦恼，亦能迅速最终完成。彼业之异熟以及，语之过患所行之，由此死殁之时已至，于地狱中生。我自地狱死殁后，无论于何处所生，颜色丑陋且矮小，皆为众人所厌恶。于迦叶佛之教法时，往昔我曾为杜鹃鸟，于波罗奈斯路途中，住于茂密之林中。于彼处世间作明者，以比丘僧众为前，我发出美妙之音声，于虚空中围绕之。无论何时正等觉，见为乞食之目的而行，于出现以及行进时，恒常亦作围绕之。以彼善根之故，我获得人之地位后，令圆满无上之正等觉，此导师心生欢喜。于释迦狮子之教法中，我获得出家之后，获得寂灭清凉之，阿罗汉亦为我所获得。我为一切见者所，称为妙音中之最胜，多闻且持法，以及具善辩才者。天或人亦可，四众眷属由我处，听闻悦耳之妙法后，一切皆生大欢喜。所作善业少许及，所作恶业极多之，业等不会虚耗故，需受用彼之果报。如是具寿妙贤，于比丘僧众前安坐，于无热恼之大海
English
Thus he spoke. The venerable Subhadra, the venerable Shakya king Suddhodana, has already narrated the cause of his karma. Venerable Subhadra, please also narrate the cause of your karma now. Then, the venerable Subhadra then narrated the cause of his karma: 'The protector dispels wrong beliefs, when a stupa was being built, at that time I was a clay taker, as a hired worker from that time on, when I was building the stupa, I repeatedly observed, this stupa is too big, when will it ever be finished? This stupa is short in height, if it were made small, it would cost little and have no trouble, and it would be finished quickly. That ripening of karma and, the fault of speech committed, from then the time of death came, and I was born in the hells. After I died from hell, wherever I was born, with an ugly color and small size, I was completely despised by everyone. During the teachings of Kashyapa Buddha, in the past I was a cuckoo bird, on the road to Varanasi, I lived in a dense forest. There, the illuminator of the world, with the Sangha of monks in front, I uttered a beautiful voice, and circled in the sky. Whenever the perfectly enlightened one, saw me going for alms, I always circled around his appearance and departure. By that root of virtue, after I obtained the state of a human, I pleased the perfect and unsurpassed Buddha, this leader. In the teachings of Shakya Lion, after I obtained ordination, I obtained the coolness of nirvana, and I also obtained the Arhat. I am the best of all those who see, the best of the melodious ones, learned and upholding the Dharma, and shown to be one with good eloquence. Whether gods or humans, the fourfold retinue from me, after hearing the pleasant Dharma, all will be greatly delighted. The deeds of doing little good and, doing much evil, since the karmas are not wasted, one must experience their fruits.' Thus, the venerable Subhadra, sitting in front of the Sangha of monks, at the great lake of Anavatapta