Tibetan
་སྤྱོད་ཆེན་པོ་དང་། གཟུགས་བཟང་བལྟ་ན་སྡུག་པ་དང་། །ཐམས་ཅད་ལ་སྡུག་ཡིད་འོང་ཞིང་། །ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་མཐར་ཕྱིན་ཏོ། །ཁྱིམ་རེ་ནས་ནི་སྐྱེས་པ་རེ། །ཁྱིམ་མེད་པར་ནི་རབ་འབྱུར་ལས། །འདོད་པའི་ལོངས་སྤྱོད་འབྱོར་བས་ན། །བདག་ནི་རབ་ འབྱུང་མ་བཏུབ་པོ། །རྫོགས་སངས་གང་ཟག་ཟླ་མེད་པ། །བདག་ཉིད་ལ་ནི་ཐུགས་བརྩེའི་ཕྱིར། །ཡང་དང་ཡང་དུ་རང་འབྱུང་བ། །ཡང་དག་ལེན་པ་སྐུལ་མ་མཛད། །དེ་ནས་དེ་དཔོན་ཟླ་མེད་པ། །སངས་རྒྱས་ལ་ནི་བདག་གིས་གསོལ། །རེ་ཤིག་བདག་གི་ལོ་བདུན་དུ། །སྦྱིན་པ་མི་ཉང་བཏང་བར་བགྱི། །བདག་གིས་སྦྱིན་དག་བཏང་ནས། །ལོ་བདུན་ལོན་པར་གྱུར་པ་དང་། །ཤེས་རབ་མཆོག་ཅན་ཁྱོད་ལས་ནི། །དེ་ནས་བདག་ནི་རབ་ཏུ་འབྱུང་། །ལོ་བདུན་དག་ནི་ཐོགས་ཆེས་ལ། །ཚེ་ནི་ཅུང་ཟད་ཙམ་ཡིན་པས། །སང་ཉིད་འཆི་ཡང་སུ་ཤེས་གྱིས། །དེ་རིང་ཉིད་དུ་བརྟུལ་ཏེ་གྱིས། །བདག་གིས་གུས་པས་སངས་རྒྱས་ཀྱི། །གསུང་ནི་སླར་བཟློག་མ་བྱས་པར། །བཙུན་པ་བདག་ནི་དགུང་བདུན་ན། །ཐུགས་བརྩེས་རབ་ཏུ་དབྱུང་བ་མཛོད། །བདག་གིས་ཞག་བདུན་སྦྱིན་བཏང་སྟེ། ཕོངས་པ་རྣམས་ནི་ཚིམ་བྱས་ནས། །བདག་གི་ཕྱིར་ནི་ཉེ་དུ་དག །གྲོང་ཁྱེར་དུ་ནི་མེལ་ཙེ་བཙུགས། །སྣང་བ་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་ནི། །གྲོང་ཁྱེར་མཆོག་ནི་གསལ་བར་བྱས། །སྐྱེ་བོ་དག་གིས་མ་ཚོར་བར། །རབ་འབྱུང་ཕྱིར་ནི་མངོན་དུ་བྱུང་། །བདག་ནི་དང་བས་རབ་བྱུང་ནས། །རྒྱལ་བའི་བསྟན་ལ་བརྩོན་བྱས་ཏེ། །ལོ་ནི་ཉི་ཤུ་ལྔ་ལོན་ཡང་། །སེམས་མཉམ་པ་ཡང་མཐོ་བ་བོ། །དེ་ནས་བདག་གི་སྡིག་པའི་སེམས། །འདོད་ལ་ཞེན་བ་སྐྱེས་པ་ནི། །བདུད་རྩི་རྟོགས་པར་མ་གྱུར་གྱིས། །དམན་པར་སླར་ནི་བདག་སྡོག་སྙམ། །དེ་ནས་ངོ་ཚ་ཁྲེལ་ཡོད་པ། །དོན་ཆེན་དག་ནི་སྐྱེས་གྱུར་པ། །བདག་ལ་ཉེ་དུའི་ཚོགས་སྨོད་ཅིང་། །སྐྱོན་དུ་ཡང་ནི་འགྲང་འགྱུར་བ། །དེ་ནི་བདག་དང་འཚམ་མིན་ཞིང་། །དེ་ནི་བཟང་པོ་མ་ཡིན་གྱིས། །བདག་ལྟ་གསོན་ནའང་ཅི་རུ་རུང་། །མཚོན་གྱིས་གདབ་པར་བྱའོ་སྙམ། །མཚོན་རྣོན་བདག་གིས་བླངས་ནས་སུ། །སྐྱིལ་མོ་དཀྲུང་ནི་བཅས་ནས་ཀྱང་། །མཚོན་ནི་སྐེ་ལ་གཏད་པ་ལས། །དེ་ནས་སེམས་ནི་རྣམ་པར་གྲོལ། །བདག་སེམས་ཐ་བ་ལས་གྲོལ་ནས། །ཡང་དང་ཡང་དུ་བརྗོད་པ་ནི། །ཨེ་མའོ་སངས་རྒྱས་ཆོས་དགེ་འདུན། །ཨེ་མའོ་ཆོས་ཉིད་ཨེ་རེ་བཟང་། །སྔོན་ནི་བདག་གི་འདུ་ཤེས་གང་། །སོ་སོའ་སྐྱེ་བོ་ཤི་བླ་སྙམ། །བདག་གིས་སྲོག་ལ་མ་བསྟས་པས། །ཞི་བ་དམ་པ་ཐོས་པར་གྱུར། སྔོན
Chinese
行为盛大，容貌姣好令人悦目，一切皆可爱，心生欢喜，圆满具足到了极致。每家每户出一个，没有家室的出家。因为拥有称心如意的受用，我未能出家。圆满正觉无与伦比的圣者，因为您慈悲于我，一次又一次地亲自前来，劝请我受持正法。之后，我祈请那位无与伦比的导师，佛陀。请允许我用七年的时间，行广大布施。我行布施之后，七年期满之时，从您这位智慧超群者处，我再出家。七年时间太长了，生命短暂，谁能知道明天会不会死去呢？今天就精进修行吧。我恭敬地没有违背佛陀的教诲，尊者我年满七岁时，请您慈悲地让我出家。我用七天的时间行布施，让所有贫困的人都得到满足。为了我，亲戚们在城市里竖起了旗帜。伟大的光明照亮了殊胜的城市。人们没有察觉，我为了出家而显现。我最初出家后，精勤于胜者的教法，即使到了二十五岁，心依然平等而高尚。之后，我罪恶的心，生起了对欲望的执着，没有证悟甘露，我再次感到自己卑劣。之后，生起了羞耻之心，产生了伟大的意义。亲戚们指责我，也说我的过失。这与我不相符，这不是好事，我想，像我这样活着还有什么用呢？不如用刀自尽。我拿起锋利的刀，结跏趺坐，将刀抵在脖子上，那时心才得以解脱。我的心从低劣中解脱后，一次又一次地说：唉玛吙！佛、法、僧！唉玛吙！法性多么美好！以前我的想法是，凡夫俗子死了就死了。因为我没有吝惜自己的生命，所以听闻了寂静殊胜之法。以前
English
My conduct was grand, my appearance beautiful and pleasing to behold, everything was lovely, and my heart was filled with joy. I was perfect and complete to the utmost degree. One person was born from each household, and those without a household renounced the world. Because I possessed the enjoyment of desirable things, I was unable to renounce. The perfect Buddha, an incomparable being, out of compassion for me, came again and again, urging me to take ordination. Then, I requested that incomparable teacher, the Buddha, to allow me to give alms generously for seven years. After I had given alms and seven years had passed, I would then renounce the world from you, the one with supreme wisdom. Seven years is too long, and life is but a short time. Who knows if one will die tomorrow? Practice diligently today. I respectfully did not turn back the Buddha's words. When I, the monk, was seven years old, please compassionately ordain me. I gave alms for seven days, satisfying all the poor. For my sake, relatives erected flags in the city. Great lights illuminated the excellent city. Without people noticing, I manifested for the sake of renunciation. After I initially renounced the world, I diligently practiced the Victor's teachings. Even when I reached the age of twenty-five, my mind remained equanimous and noble. Then, my sinful mind arose with attachment to desire. Not having realized the nectar, I again felt myself to be base. Then, shame and embarrassment arose, and great meaning was born. My relatives reproached me and also spoke of my faults. This was not fitting for me, and it was not good. I thought, "What is the use of living like this? I should stab myself with a weapon." I took a sharp weapon, sat in the lotus position, and held the weapon to my neck. Then, my mind was liberated. After my mind was liberated from baseness, I said again and again: "Emaho! Buddha, Dharma, Sangha! Emaho! How wonderful is the nature of reality!" Previously, my understanding was that ordinary people die and that's it. Because I did not spare my life, I heard the peaceful and supreme Dharma. Previously
Tibetan
་ནི་འཁུམས་ པར་གྱུར་པ་ཡིས། །དམ་ཆོས་སེར་སྣ་བྱས་པ་གང་། །བཙུན་པ་དེ་ཡི་འབྲས་བུ་ནི། །སྡུག་བསྔལ་བ་ཡིས་རྣམ་པར་གྲོལ། །བདག་གིས་འཆི་བའི་དུས་ན་ཆོས། །དམ་པ་རབ་བསྟན་གང་ཡིན་པའི། །ལས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་དེས། །ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་ཕ་རོལ་ཕྱིན། །ཤཱཀྱའི་བུ་ཕོ་དབང་པོ་བརྟུལ། །སྤྲུལ་ཁོལ་མཐུ་ཆེན་ལྡན་པས་ནི། །མ་དྲོས་པ་ཡི་མཚོ་ཆེན་དུ། །རང་གི་ལས་ནི་ལུང་བསྟན་ཏོ། །སྤྲུལ་ཁོལ་གྱི་ལེའུ་སྟེ་ཉི་ཤུ་རྩ་གཉིས་པའོ།། །།དེ་ནས་དགེ་སློང་གནས་བརྟན་གནས་བརྟན་རྣམས་ཀྱིས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་མ་འགགས་པ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །ཚེ་དང་ལྡན་པ་མ་འགགས་པ་ཚེ་དང་ལྡན་པ་སྤྲུལ་ཁོལ་གྱིས་རང་གི་ལས་ཀྱི་རྒྱུ་བ་ལུང་བསྟན་ཟིན་གྱིས། ཚེ་དང་ལྡན་པ་མ་འགགས་པས་ཀྱང་ད་རང་གི་ལས་ཀྱི་རྒྱུ་བ་ལུང་སྟོན་ཅིག །དེ་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་མ་འགགས་པས་རང་གི་ལས་ཀྱི་རྒྱུ་བ་ལུང་སྟོན་པར་བྱེད་དེ། སྔོན་ནི་ཕྲག་ཁུར་ཁྱེར་བ་ཡི། །རྩྭ་ཐུན་དབུལ་པོར་གྱུར་པ་ན། །བདག་གིས་དགེ་སྦྱོང་གྲགས་ལྡན་པ། །ཉོན་མོངས་བཅོམ་ལ་བསོད་སྙོམས་ཕུལ། །ཤཱཀྱའི་རིགས་ལ་བདག་སྐྱེས་ནའང་། །བདག་ནི་མ་འགགས་ཡིན་པར་ཤེས། །རོལ་མོ་གླུ་ལ་མཁས་གྱུར་པས། །ཕེག་སྒྲ་ཕྱད་པས་བསླང་བ་ན། །རྫོགས་སངས་ག་ལས་བསྙེངས་མེད་པ། །སྟོན་པ་བདག་གིས་མཐོང་བར་གྱུར། །མཐོང་ནས་བདག་ནི་སེམས་དད་པས། །ཁྱིམ་མེད་པར་ཡང་རབ་ཏུ་བྱུང་། །བདག་གིས་དེ་ཡི་གསུང་ཐོས་ནས། །བསྟན་ལ་དགའ་བས་གནས་གྱུར་ཏེ། །རྟག་ཏུ་ཕ་རོལ་གནོན་བརྟན་ཞིང་། །གཟབས་པའི་བདག་ཉིད་བརྩོན་འགྲུས་བརྩམས། །སངས་རྒྱས་བསྟན་པ་མཐར་ཕྱུང་ནས། །རིག་པ་གསུམ་ནི་རྗེས་སུ་ཐོབ། །བདག་སྔོན་གང་ན་འདུག་པ་ཡི། །སྔོན་གྱི་གནས་ནི་ཤེས་གྱུར་ཏེ། །སུམ་བཅུ་རྩ་གསུམ་ལྷ་རྣམས་སུ། །བདག་གིས་ལན་བདུན་སྐྱེ་བ་བླངས། །སླར་ཡང་མི་ཡི་ནང་དུ་ནི། མི་ཡི་དབང་པོ་ལན་བདུན་བྱས། །དེ་ཚེ་འཛམ་ཚལ་དབང་ཕྱུག་གི །རྒྱལ་རིགས་སྤྱི་བོར་དབང་བསྐུར་ཏོ། །འདིར་ནི་བདུན་དང་དེར་བདུན་ཏེ། །བདག་གིས་ལན་ནི་བཅུ་བཞིར་འཁོར། །བདག་སྔོན་གང་ན་འདུག་པ་ཡི། །གནས་ནི་སྔོན་དུ་ཤེས་གྱུར་ཏེ། །ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་དེ་ལྟ་བུ། །བདག་གིས་དེ་ ཚེ་ཉམས་སུ་མྱོང་། །གང་དང་གང་དུ་སྐྱེས་པ་ན། །དགའ་བ་དག་གིས་རྒྱུ་བར་བྱེད། །སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་འཆི་འཕོ་དང་། །འོང་བ་དང་ནི་འགྲོ་བ་དང་། །འདི་ལྟ་བུ་དང་གཞན་གྱུར་ཤེས། །འཕགས་པའི་ཡན་ལག་ལྔ་ལྡན་དགའ། །ཡན་ལག་ལྔ་པའི་ཏིང་འཛིན་ལ། །ཞི་བ་
Chinese
因吝惜正法之故， 彼比丘之果报乃， 以痛苦而得解脱。 我于临终之时所， 殊胜开示之正法， 彼业之成熟果报， 乃圆满之到彼岸。 释迦之子大丈夫， 具足大力之化身， 于无热恼之大海， 亲口宣说自己业。 化身品第二十二竟。 其后，诸长老比丘对具寿莫断言如是说：具寿莫断，具寿化身已宣说自己之业因。具寿莫断，请您也宣说自己之业因。其后，具寿莫断宣说自己之业因：往昔背负重担时， 我乃贫穷之草把者， 我曾供养具名声， 已摧毁烦恼之乞士。 我虽生于释迦族， 然知我乃莫断者， 因我精通乐与歌， 以拍手声而唤醒。 圆满正觉无畏者， 我曾亲见彼导师， 见已我心生欢喜， 亦于无家而出家。 我闻彼之妙语后， 欢喜于教而安住， 恒常稳固胜过他， 以谨慎之自性精进。 穷尽佛陀之教法， 亦随之获得三明。 我昔住于何处耶？ 已知往昔之住处， 于三十三天诸天中， 我曾七次受生已。 复于人间之中时， 七次成为人之主， 其时于阎浮树园， 灌顶为王族之首。 于此七次于彼七， 我曾十四次轮转。 我昔住于何处耶？ 已知往昔之住处， 如是业之果报者， 我曾于彼时感受。 无论生于何处时， 皆以欢喜而游行， 有情之生死与往， 来与去兮如是等， 了知此异与彼异， 喜乐具足五肢者， 于具五肢之等持， 寂静。
English
Due to being miserly with the true Dharma, the result of that monk is liberation through suffering. I, at the time of death, whatever excellent Dharma was taught, that ripening of karma is the perfection of going beyond. A brave son of the Shakya clan, endowed with great power of emanation, In the great Lake Anavatapta, he prophesied his own karma. End of the twenty-second chapter, the Chapter on Emanations. Then, the elder monks said to the venerable Maudgalyayana, "Venerable Maudgalyayana, the venerable Emanation has already prophesied the cause of his own karma. Venerable Maudgalyayana, please also prophesy the cause of your own karma." Then, the venerable Maudgalyayana prophesied the cause of his own karma: "In the past, when carrying a burden on my shoulders, I was a poor grass cutter, I offered alms to a famous ascetic, who had destroyed afflictions. Although I was born into the Shakya clan, know that I am Maudgalyayana, because I am skilled in music and song, I was awakened by the sound of clapping. The perfectly enlightened, fearless one, I saw that teacher, having seen him, my mind was delighted, and I also went forth without a home. Having heard his excellent words, I delighted in the teachings and abided, constantly firm, surpassing others, with a cautious nature, I exerted effort. Having exhausted the Buddha's teachings, I also attained the three knowledges. Where did I dwell in the past? I knew my past dwelling place, In the thirty-three heavens, I took birth seven times. Again, in the midst of humans, I was a lord of humans seven times, At that time, in the Jambusara garden, I was crowned as the head of the royal family. Seven times here and seven times there, I revolved fourteen times. Where did I dwell in the past? I knew my past dwelling place, such was the fruit of karma, I experienced it at that time. Wherever I was born, I wandered with joy, the death and transference of sentient beings, the coming and going, knowing this and that, joyful, possessing the five noble limbs, in the samadhi of the five limbs, peaceful."