Tibetan
། །འདི་ལྟར་སྦྱིན་པ་ངས་བཏང་སྟེ། །དབུལ་པོ་རྣམས་ནི་ཚིམ་པར་བྱ། །དབུལ་པོ་རྣམས་ལ་ཟས་བྱིན་དང་། །གཏོང་བས་ངོམས་པར་འགྱུར་བ་མེད། །ཇི་ག་ནོར་ལྟ་ཡོད་དམ་ཁྱེད། །བདག་ལ་མྱུར་དུ་ལེགས་པར་སྨྲོས། །དེ་དག་བདག་གི་ཚིག་ཐོས་ནས། །ཡིད་ སྐྱོ་བར་ནི་གྱུར་ནས་སུ། །མ་མ་གཏོགས་པར་ཕྱོགས་དང་ནི། །ཕྱོགས་སུ་རྣམ་པར་རྒྱུག་པར་བྱེད། །མ་ནི་བུ་ལ་བྱམས་པ་ཡིས། །དེ་ཚེ་བདག་ལ་འདི་སྐད་སྨྲས། །ལྷ་འམ་མི་འམ་གནོད་སྦྱིན་ནམ། །ཁྱོད་སུ་བདག་ལ་མྱུར་དུ་སྨྲོས། །མ་གཅིག་ཁྱོད་ཀྱི་བུ་བདག་ནི། །མི་ལགས་སྲིན་པོ་མ་ལགས་ཏེ། །སྦྱིན་བདག་ཚེ་རབས་དྲན་པས་ན། །རྟག་ཏུ་སྦྱིན་བ་གཏོང་བ་སྤྲོ། །བདག་གི་ཚིག་དེ་མས་ཐོས་ནས། །ཡིད་ནི་དགའ་བར་གྱུར་ནས་ཀྱང་། །དབུགས་འབྱིན་བྱེད་ཅིང་སྨྲས་པ་ནི། །བུ་གཅིག་ཅི་དགའ་སྦྱིན་པ་ཐོང་། །ཡོ་བྱད་མང་པོ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་། །བདག་ལ་མས་ནི་གསོ་བ་བྱས། །ཀུན་ལ་སྡུག་ཅིང་ཡིད་འོང་བ། །བདག་ནི་བལྟ་བས་ངོམས་མི་མྱོང་། །བདག་ནི་བཙས་མ་ཐག་ཏུ་ཡང་། །ཁྱིམ་དེ་ནོར་དང་འབྲུ་རྣམས་དང་། །གསེར་དང་བྲན་དང་ལས་བྱེད་པ། །རྣམས་ཀྱང་རྟག་ཏུ་འཕེལ་བར་གྱུར། །དཔལ་སྐྱེད་ཁྱེའུ་ཞིག་བཙས་གྱུར་ལ། །བཙས་མ་ཐག་ཏུ་སྨྲས་པས་ན། །བདག་གི་མིང་ནི་གཉེན་རྣམས་ཀྱིས། །དཔལ་སྐྱེད་ཅེས་ནི་བྱ་བར་བཏགས། །དེ་ནས་བདག་གིས་སྦྱིན་བཏང་ཞིང་། །དབུལ་པོ་རྣམས་ནི་ཚིམ་བྱས་ཏེ། །རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་མཉེས་བྱས་ནས། །ཁྱིམ་མེད་པར་ནི་རབ་ཏུ་བྱུང་། །བདག་ནི་རྙེད་མེད་འཇིགས་པའམ། །བུ་ལོན་ཉེན་པས་རབ་བྱུང་མིན། །དེ་ཚེ་དད་པས་རབ་བྱུང་ནས། །མངོན་ཤེས་དྲུག་པོ་བདག་གིས་ཐོབ། །བདག་ནི་རྒྱལ་པོ་བློན་པོ་དང་། །དེ་བཞིན་གྲོང་མི་རྣམས་ཀྱིས་མཆོད། །ཟས་དང་བཏུང་བ་གོས་དང་ནི། །གནས་མལ་ཡང་ནི་རྙེད་པར་གྱུར། །དེ་ལྟར་གནས་བརྟན་དཔལ་སྐྱེད་ཀྱིས། །དགེ་སློང་དགེ་འདུན་མདུན་འདུག་ནས། །མ་དྲོས་པ་ཡི་མཚོ་ཆེན་དུ། །རང་གི་ལས་ནི་ལུང་བསྟན་ཏོ། །དཔལ་སྐྱེད་ཀྱི་ལེའུ་སྟེ་བཅུ་གཉིས་པའོ།། །།དེ་ནས་དགེ་སློང་གནས་བརྟན་གནས་བརྟན་རབ་ཏུ་མང་པོ་རྣམས་ཀྱིས། ཚེ་དང་ལྡན་པ་བཀྐུ་ལ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་བཀྐུ་ལ་ཚེ་དང་ལྡན་པ་དཔལ་སྐྱེད་ཀྱིས་རང་གི་ལས་ཀྱི་རྒྱུ་བ་ལུང་བསྟན་ཟིན་གྱིས། ཚེ་དང་ལྡན་པ་བཀྐུ་ལས་ཀྱང་ད་རང་གི་ལས་ཀྱི་རྒྱུ་བ་ལུང་སྟོན་ཅིག །དེ་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་བཀྐུ་ལས་ དེའི་ཚེ་རང་གི་ལས་ཀྱི་རྒྱུ་བ་ལུང་སྟོན་པར་བྱེད་དེ། རྒྱལ་པོའི་ཕོ་བྲང་བཤེས་ལྡན་དུ། །བདག་སྔོན་སྤོས་འཚོང་གྱུར་པ་ལས། །རྣམ་པར་གཟིགས་ཀྱི་གསུང་རབ་ཀྱི། །དགེ་སློང་དགེ་འདུན་སྤྱན་དྲངས་ནས། །ཁྱེད་ཅག་ཇི་སྙེད་བཞེད་པ་ཡི། །སྙུན་སྨན་བདག་གིས་དབུལ་བགྱིས་ཏེ། །ཤུན་པ་རྩ་བ་འབྲས་བུའི་སྨན། །དགེ་འདུན་བདག་གིས་ཚིམ་པར་བགྱིས། །དགེ་འདུན་དབྱར་ནི་སྤྱན་དྲངས་ནས། །བདག་ལ་དགེ་སློང་གཅིག་ཅིག་གིས། །རུ་ར་གཅིག་མ་གཏོགས་པར། །དེ་ན་འགའ་ཡང་སློང་བ་མེད། །བསྐལ་པ་དགུ་བཅུ་རྩ་གཅིག་ཏུ། །བདག་ནི་ལོག་པར་ལྷུང་མ་གྱུར། །སྨན་སྦྱིན་པ་ཡི་རྣམ་སྨིན་ནི། །མཐུ་ཆེན་འདི་ནི་བལྟ་བར་གྱིས། །དགེ་བ་ཆུང་དུ་བྱས་པས་ནི། །བདེ་བ་མང་པོ་ཉམས་སུ་མྱོང་། །ཨ་རུ་ར་ནི་གཅིག་བྱིན་པས། །ཡུན་རིང་མཐོ་རིས་རྣམས་སུ་དགའ། །དེ་ནས་ལས་ཀྱི་ལྷག་མས་ནི། །བདག་གིས་མི་ཡི་སྲིད་ཐོབ་ནས། །ཡུལ་འཁོར་བསོད་སྙོམས་ལེན་པ་དག །སློབ་པ་ན་ཡང་མ་མྱོང་ངོ་། །ནུབ་གསུམ་ཁོ་ན་རིག་པ་ནི། །གསུམ་པོ་བདག་གིས་མངོན་སུམ་བྱས། །ངན་དོན་གྱིས་ནི་འཚོ་བྱས་ཤིང་། །ཕྱག་དར་ཁྲོད་ཀྱི་ཆོས་གོས་འཆང་། །ཁྱིམ་པའམ་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་དང་། །བདག་ནི་འདྲེས་པར་མི་གནས་ཏེ། །བདག་གི་ཚེ་ནི་ལོ་བརྒྱ་དང་། །དྲུག་བཅུ་ལྷག་ཅིག་ལོན་ན་ཡང་། །ད་ཙམ་བར་དུའང་བདག་གིས་ནི། །ན་བ་མངོན་པར་མི་དྲན་ཏེ། །བཙུན་པ་བདག་གིས་དགེ་བ་ནི། །ཆུང་ངུ་བགྱིས་པ་འདི་དྲན་ཏེ། །དེ་ཡི་འབྲས་བུ་ཡིད་འོང་འདོད། །བདེ་བ་འབྱུང་བ་ཉམས་སུ་མྱོང་། །དེ་ལྟར་གནས་བརྟན་བཀྐུ་ལས། །དགེ་སློང་དགེ་འདུན་མདུན་འདུག་ནས། །མ་དྲོས་པ་ཡི་མཚོ་ཆེན་དུ། །རང་གི་ལས་ནི་ལུང་བསྟན་ཏོ། །བཀྐུ་ལའི་ལེའུ་སྟེ་བཅུ་གསུམ་པའོ།། །།དེ་ནས་དགེ་སློང་གནས་བརྟན་གནས་བརྟན་རྣམས་ཀྱིས། ཚེ་དང་ལྡན་པ་གནས་བརྟན་གནས་བརྟན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །ཚེ་དང་ལྡན་པ་གནས་བརྟན་གནས་བརྟན་ཚེ་དང་ལྡན་པ་བཀྐུ་ལས་རང་གི་ལས་ཀྱི་རྒྱུ་བ་ལུང་བསྟན་ཟིན་གྱིས། ཚེ་དང་ལྡན་པ་གནས་བརྟན་གནས་བརྟན་གྱིས་ཀྱང་ད་རང་གི་ལས་ཀྱི་རྒྱུ་བ་ལུང་སྟོན་ཅིག ། དེ་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་གནས་བརྟན་གནས་བརྟན་ཞེས་བྱ་བས་དེའི་ཚེ་རང་གི་ལས་ཀྱི་རྒྱུ་བ་ལུང་སྟོན་པར་བྱེད་དེ། སྔོན་གྱི་ཚེ་རབས་གཞན་རྣམས་སུ། །བདག་ནི་ལྷམ་མཁན་གྱུར་པ་ན། །མུ་གེ་བྱུང་ནས་དེ་ནས་བདག །ཀོ་བའི་རས་མ་རྣམས་འཚེད་དོ། །བཟའ་བར་བྱ་བ་ཁོ་ནའི་ཕྱིར། །ཀོ་བའི་རས་མ་འཚེད་པ་ལས། །དགེ་སྦྱོང་གཞན་ཞིག་ཟས་ཀྱི་ཕྱིར། །བསོད་སྙོམས་ལ་ནི་བྱོན་པ་དང་།
Chinese
像这样我行布施后，使贫穷者都得到满足。 给贫穷者食物，布施是不会厌足的。 你有什么样的财物呢？ 请你快点好好地告诉我。 那些听到我的话后， 心里都感到悲伤。 除了母亲之外，都向四面八方， 四处逃散。 母亲因为对儿子的慈爱， 那时对我说这样的话： 是天神、是人、还是夜叉？ 你到底是谁，快点告诉我。 母亲，我是您的儿子， 不是人，也不是罗刹。 因为记得施主的前世， 所以总是喜欢布施。 我的话母亲听到后， 心里也感到高兴， 一边喘气一边说： 儿子，随你喜欢布施吧！ 母亲用许多的财物， 来养育我。 我长得人见人爱， 怎么看也看不够。 我刚出生的时候， 家里那些财物和粮食， 黄金、奴仆和佣人， 也都不断地增多。 生了一个带来吉祥的男孩， 刚出生就会说话， 亲戚们就给 我取名为吉祥增。 之后我便行布施， 使贫穷者都得到满足， 使圆满正等觉佛欢喜， 于是就出家了。 我不是因为害怕没有收入， 也不是因为害怕欠债而出家。 那时因为有信心而出家， 我获得了六神通。 国王、大臣， 以及村民们都供养我。 食物、饮料、衣服， 住所等等也都得到了。 就这样，具寿吉祥增， 在比丘僧众前， 在无热恼大湖中， 讲述了自己的业。 吉祥增品第十二结束。 之后，众多比丘具寿们，对比丘具寿巴库拉这样说：具寿巴库拉，具寿吉祥增已经讲述完自己的业的因缘了，具寿巴库拉，现在你也讲述自己的业的因缘吧！之后，具寿巴库拉 那时讲述自己的业的因缘，国王
English
Having given alms in this way, I satisfied the poor. Giving food to the poor, there is no satiety in giving. What kind of wealth do you have? Please tell me quickly and well. After hearing my words, they were all saddened in their hearts. Except for the mother, they all scattered in all directions, running around. The mother, out of love for her son, At that time, she said these words to me: Is it a god, a human, or a yaksha? Who are you, tell me quickly. Mother, I am your son, Not a human, nor a rakshasa. Because I remember the previous lives of the benefactor, I always like to give alms. After my mother heard my words, she was also happy in her heart, While panting, she said: Son, give alms as you please! The mother used many possessions, to raise me. I was loved by everyone and pleasing, I never tire of looking at me. Even when I was just born, those possessions and grains in the house, gold, slaves, and servants, all increased constantly. A boy who brings auspiciousness was born, He spoke as soon as he was born, So the relatives gave me the name Auspicious Increase. After that, I gave alms, satisfied the poor, Made the Fully Enlightened Buddha happy, So I renounced and left home. I did not renounce out of fear of no income, Nor did I renounce out of fear of debt. At that time, I renounced out of faith, I obtained the six superknowledges. The king, ministers, and villagers all offered to me. Food, drinks, clothes, and lodging were also obtained. Thus, the Venerable Auspicious Increase, in front of the Sangha of monks, in the great lake of Anavatapta, told of his own karma. The Twelfth Chapter, Auspicious Increase, is finished. After that, many Venerable monks said to the Venerable Bakkula: Venerable Bakkula, Venerable Auspicious Increase has finished telling the causes of his own karma, Venerable Bakkula, now you also tell the causes of your own karma! After that, Venerable Bakkula At that time, he told the causes of his own karma, the king
Chinese
在友善的宫殿里。 我以前是卖香的， 从遍视的经典里， 迎请比丘僧众后， 你们想要多少的， 疾病的药物我来布施， 树皮、根、果实的药， 我让僧众感到满足。 迎请僧众过夏天， 我这里一位比丘， 除了一个阿如拉（藏文：ཨ་རུ་ར་，梵文天城体：हरड़，梵文罗马拟音：harad，汉语字面意思：诃梨勒）外， 在那里谁也没有乞讨。 九十一劫中， 我没有堕入邪道。 布施药物的异熟果报， 看看这巨大的威力。 即使做了微小的善事， 也能体验到众多的安乐。 仅仅布施一个阿如拉（藏文：ཨ་རུ་ར་，梵文天城体：हरड़，梵文罗马拟音：harad，汉语字面意思：诃梨勒）， 也能长久地在天界欢喜。 之后由于业的余留， 我获得了人间的统治权， 巡游各地乞讨食物， 学习也没有经历过。 仅仅知道西方的三种学问， 这三种我亲自证悟。 以恶事为生计， 持有擦拭用的法衣。 与在家或出家者， 我不混杂而居， 我的寿命有一百， 即使超过六十岁， 直到现在我也， 不记得生过病， 尊者我所做的善事， 记得这微小的善行， 想要那令人满意的果实， 体验到安乐的生起。 如是，住持巴库拉， 在比丘僧众前坐着， 在不热的大海中， 宣说了自己的业。 巴库拉品第十三完毕。 之后，比丘住持们，对比丘住持具寿说： 具寿住持，巴库拉具寿已经宣说了自己业的因由。 具寿住持，现在请具寿住持也宣说自己的业的因由吧！ 之后，具寿住持宣说自己的业的因由： 在以前的其他生世中， 我曾经是做鞋子的， 发生饥荒之后， 我煮皮革的碎屑， 仅仅为了食用， 煮皮革的碎屑时， 另一位修行者为了食物， 前来乞讨的时候，
English
In the palace of friendliness. I used to be a seller of incense, From the scriptures of all-seeing, After inviting the monastic community of monks, However much you desire, I would offer medicine for illnesses, Medicines of bark, roots, and fruits, I satisfied the monastic community. After inviting the monastic community for the summer, One monk here, Except for one arura (Tibetan: ཨ་རུ་ར་, Sanskrit Devanagari: हरड़, Sanskrit Romanization: harad, Chinese literal meaning: Terminalia chebula), No one there begged for anything. In ninety-one kalpas, I have not fallen into wrong paths. The ripening of the karma of giving medicine, Behold this great power. Even by doing small virtuous deeds, One experiences much happiness. By giving just one arura (Tibetan: ཨ་རུ་ར་, Sanskrit Devanagari: हरड़, Sanskrit Romanization: harad, Chinese literal meaning: Terminalia chebula), One rejoices in the heavens for a long time. Then, due to the residue of karma, I obtained the sovereignty of humans, Wandering around taking alms, I have not experienced learning either. Knowing only the three knowledges of the West, I personally realized these three. Making a living by evil deeds, Holding the wiping cloth as a Dharma garment. With householders or renunciates, I do not dwell mixed together, My life is one hundred years, Even if I am more than sixty years old, Even until now, I, Do not remember being sick, Reverend, the virtuous deeds I have done, I remember this small virtuous act, I desire that pleasing fruit, I experience the arising of happiness. Thus, the Elder Bakula, Sitting in front of the monastic community of monks, In the great lake of Anavatapta, Prophesied his own karma. The thirteenth chapter, Bakula, is complete. Then, the Elder monks said to the Elder monk, the venerable one: Venerable Elder, the venerable Bakula has already prophesied the cause of his own karma. Venerable Elder, now please, venerable Elder, also prophesy the cause of your own karma! Then, the venerable Elder prophesied the cause of his own karma: In other previous lives, I used to be a shoemaker, After a famine occurred, I cooked scraps of leather, Just for the sake of eating, When cooking scraps of leather, Another ascetic, for the sake of food, When he came for alms,