English
Having said this, (the Blessed One) prayed: Blessed One, if you would be pleased to grant permission to come to my place tomorrow to offer alms together with the Sangha of monks. Then, the Blessed One thought: If I do not grant even one meal to this (person), the king, the Brahmin fire-giver, may vomit blood and die, and that situation exists. After thinking this, the Blessed One did not say anything, which meant he granted permission. Then, the king, the Brahmin fire-giver, knowing that the Blessed One had granted permission by not saying anything, bowed his head to his feet and left the presence of the Blessed One, went to his place, and said to the ministers: Wise ones, what good method is there to ensure that all this food is enjoyed by the Buddha and the Sangha of monks? They said: Gods, if all this food is spread on the ground and the monks tread on it with their feet, then it will be completely enjoyed. He instructed those who lived on leftovers: Wise ones, spread all the food, no matter how much there is, all over the ground! They spread everything all over the ground. Then, from that night onwards, the king, the Brahmin fire-giver, prepared clean and virtuous food and drink, and so on, until the Blessed One sat on the prepared seat for the monks' lunch, as before. Soon, an old monk became displeased
Tibetan
་བ་དང་བཅའ་བ་ཁར་གཞུག་པའི་ཟས་ས་ལ་བཀྲམ་པའི་སྟེང་དུ་རྡོག་པས་བསྣུན་པས་བྲམ་ཟེ་དང་ཁྱིམ་བདག་རྣམས་སྨོད་པར་བྱེད། ཕྱར་ཁ་གཏོང་བར་བྱེད། ཁ་ཟེར་བར་བྱེད་དོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་དགེ་སློང་གིས་བཟའ་བ་དང་བཅའ་བ་ཁར་གཞུག་པའི་ཟས་ལ་རྐང་པས་བཅག་པར་མི་བྱའོ། །བཅགས་ན་འགལ་ཚབས་ཅན་དུ་འགྱུར་རོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་བྲམ་ཟེ་མེས་སྦྱིན་གྱིས་སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པ་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་བདེ་བར་བཞུགས་པར་རིག་ནས་གཙང་ཞིང་བསོང་བའི་བཟའ་བ་དང་བཅའ་བ་དག་རང་གི་ལག་ནས་སྟོབས་ཤིང་ཚིམ་པར་བྱེད་དེ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། ཕྱག་བཅབས་ཏེ་ལྷུང་བཟེད་གྱུ་བར་རིག་ནས་སྟན་ཆེས་དམའ་བ་ཞིག་བླངས་ཏེ་ཆོས་མཉན་པའི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་སྤྱན་སྔར་འདུག་གོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གོང་མ་བཞིན་དུའོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་རྒྱལ་པོ་བྲམ་ཟེ་མེས་སྦྱིན་ལ་ཆོས་དང་ལྡན་པའི་གཏམ་གྱིས་ཡང་དག་པར་སྟོན་པར་མཛད། ཡང་དག་པར་འཛིན་དུ་འཇུག་པར་མཛད། ཡང་དག་པར་གཟེངས་སྟོད་པར་མཛད། ཡང་དག་པར་རབ་ཏུ་དགའ་བར་མཛད་དེ། རྣམ་གྲངས་དུ་མར་ཆོས་དང་ལྡན་པའི་གཏམ་གྱིས་ཡང་དག་པར་བསྟན། ཡང་དག་པར་འཛིན་དུ་འཇུག །ཡང་དག་པར་གཟེངས་བསྟོད། ཡང་ དག་པར་རབ་ཏུ་དགའ་བར་མཛད་ནས་གདན་ལས་བཞེངས་ཏེ་གཤེགས་སོ། །དེ་ནས་དགེ་སློང་རབ་ཏུ་མང་པོ་དབྱར་ཟླ་བ་གསུམ་པོ་དག་འདས་ནས་ཆོས་གོས་བྱས་པ་དང་ལྡན། ཆོས་གོས་ཟིན་པ་དང་ལྡན་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་གང་ན་བ་དེར་དོང་སྟེ་ཕྱིན་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞབས་གཉིས་ལ་མགོ་བོས་ཕྱག་བྱས་ཏེ་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་འདུག་གོ །ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་འདུག་ནས་དགེ་སློང་རབ་ཏུ་མང་པོས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །བཙུན་པ་བདག་ཅག་གིས་ཡུལ་དགྲ་མཐའ་རྣམས་སུ་དགུང་ཟླ་གསུམ་མཆིས་ལགས་ཀྱིས། བཙུན་པ་སྤྱིལ་བུ་གཞིག་ལགས་སོ། །དགེ་སློང་དག་ཁྱེད་ཀྱིས་སྤྱིལ་བུ་མ་གཞིག་ཤིག །སྤྱིལ་བུ་རྣམས་ཇི་སྲིད་དུ་ཡུན་རིང་དུ་གནས་པར་གྱུར་པ་དེ་སྲིད་དུ་སྦྱིན་བདག་གི་བསོད་ནམས་འཕེལ་བར་འགྱུར་བ་ཉིད་དང་། བསོད་ནམས་སྐྱེད་པར་འགྱུར་བ་ཉིད་དོ། །བཞི་པོ་འདི་དག་ནི་སྦྱིན་པ་པོ་དང་སྦྱིན་བདག་གི་བསོད་ནམས་ཀྱི་རྒྱུ་མཐུན་པ་དང་། དགེ་བའི་རྒྱུ་མཐུན་པ་དང་། བདེ་བའི་གཞི་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱ་སྟེ། བཞི་གང་ཞེ་ན། དགེ་སློང་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ལྡན་ཞིང་དགེ་བའི་ཆོས་ལ་གནས་པ་ཞིག་གང་གིས་གཙུག་ལག་ཁང་ན་གནས་ཤིང་སེམས་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཚད་མེད་པ་ལུས་ཀྱིས་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་ནས་རྫོགས་པར་བྱས་
Chinese
把食物和饮料放在地上散开，用脚踩踏，婆罗门和居士们会责骂，会吵架，会辱骂。因此，比丘不应该用脚踩踏食物和饮料。如果踩踏，就会犯重罪。之后，国王婆罗门弥施金得知佛陀等比丘僧团安乐居住，就用自己的手拿取干净且准备好的食物和饮料，让他们饱餐。从“行礼，得知钵已满，就拿了一个很低的垫子，为了听法，坐在世尊面前”到结束，都和前面一样。之后，世尊用与法相应的言语，为国王婆罗门弥施金做了正确的开示，使他正确地领会，正确地赞叹，正确地欢喜。用多种方式，用与法相应的言语做了正确的开示，使他正确地领会，正确地赞叹，正确地欢喜，然后从座位上起身离开了。之后，众多的比丘们在三个夏季月份结束后，穿好法衣，披好法衣，前往世尊所在的地方。他们用头顶礼世尊的双足，然后坐在一旁。坐在一旁后，众多的比丘们对世尊这样说道：尊者，我们在敌对的边境地区度过了三个夏季月份，尊者，茅屋要倒塌了。比丘们，你们不要拆毁茅屋。茅屋存在的时间越长，施主积累的福德就会越多，增长的福德也会越多。这四件事应该被认为是布施者和施主积累福德的共同原因，积累善业的共同原因，以及安乐的基础。这四件事是什么呢？一个具有戒律且安住于善法的比丘，住在寺庙里，以身体证悟并圆满了无量的心之禅定。
English
Brahmins and householders will scold, quarrel, and insult if food and drink are placed on the ground and trampled upon. Therefore, a monk should not trample on food and drink with his feet. If he does, he will commit a serious offense. Then, King Brahmin Mesbyin, knowing that the Buddha and the Sangha of monks were living comfortably, took clean and prepared food and drink with his own hands and satisfied them. From "saluting, knowing that the bowl was full, he took a very low cushion and sat before the Blessed One to listen to the Dharma" to the end, it is the same as before. Then, the Blessed One correctly instructed King Brahmin Mesbyin with Dharma-related words, causing him to understand correctly, praise correctly, and rejoice correctly. In various ways, he correctly instructed him with Dharma-related words, causing him to understand correctly, praise correctly, and rejoice correctly, and then he rose from his seat and departed. Then, many monks, after the three summer months had passed, put on their Dharma robes and went to where the Blessed One was. They bowed to the Blessed One's feet with their heads and sat to one side. Having sat to one side, many monks said this to the Blessed One: "Venerable One, we have spent three summer months in enemy border areas, and Venerable One, the huts are about to collapse." Monks, do not destroy the huts. The longer the huts remain, the more merit the donors will accumulate, and the more merit will increase. These four things should be recognized as the common cause of merit accumulation for donors and patrons, the common cause of accumulating virtue, and the basis of happiness. What are these four? A monk who is disciplined and abides in virtuous Dharma, dwells in a monastery, and physically realizes and perfects the immeasurable concentration of mind.
Tibetan
ཏེ་གནས་ན་གཞི་དེ་ལས་སྦྱིན་པ་པོ་དང་སྦྱིན་བདག་གི་བསོད་ནམས་ཀྱི་རྒྱུ་མཐུན་པ་དང་། དགེ་བའི་རྒྱུ་མཐུན་པ་དང་། བདེ་བའི་གཞི་དཔག་ཏུ་མེད་པར་རིག་པར་བྱའོ། །གཙུག་ལག་ཁང་ཇི་ལྟ་བར་ཆོས་གོས་དང་། བསོད་སྙོམས་དང་། གནས་མལ་ཡང་དེ་དང་འདྲ་སྟེ། བསོད་ནམས་ཀྱི་རྒྱུ་མཐུན་པ་དང་། དགེ་བའི་རྒྱུ་མཐུན་པ་དང་། བདེ་བའི་གཞི་བཞི་པོ་འདི་དང་ལྡན་པའི་སྦྱིན་པ་པོ་དང་སྦྱིན་བདག་གི་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚང་རེ་ཞིག་བསོད་ནམས་སམ། བསོད་ནམས་ཀྱི་འབྲས་བུའམ། བསོད་ནམས་ཀྱི་འབྲས་བུའི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་འདི་ཙམ་མོ་ཞེས་གསུང་བར་མི་ནུས་ཏེ། འོན་ཀྱང་བསོད་ནམས་ཆེ་བའི་ཕྱིར་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བའི་གྲངས་སུ་འགྲོའོ། །དཔེར་ན་ཆུ་བོ་ཆེན་པོ་ལྔ་པོ་འདི་ལྟ་ལྟེ། གང་གཱ་དང་། ཡ་མུ་ན་དང་། སར་ཡུ་དང་། གནས་ལྡན་དང་། ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་དག་འབབ་ཅིང་འདྲེ་བར་འགྱུར་བ་དེ་ལ་ནི་ཆུའི་ཚད་ཆུའམ། ཆུ་བུམ་པའམ། ཆུ་བུམ་པ་བརྒྱའམ། ཆུ་བུམ་པ་སྟོང་ངམ། ཆུ་བུམ་པ་བརྒྱ་སྟོང་འདི་སྙེད་ཅེས་གཟུང་བར་མི་ནུས་ཏེ། འོན་ཀྱང་ཆུ་མང་བའི་ཕྱིར་ཆུའི་ཚོགས་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བའི་གྲངས་སུ་འགྲོ་བདེ་བཞིན་དུ་བསོད་ནམས་ཀྱི་རྒྱུ་མཐུན་པ་དང་། དགེ་བའི་རྒྱུ་མཐུན་པ་དང་། བདེ་བའི་གཞི་བཞི་པོ་འདི་དག་དང་ལྡན་པའི་སྦྱིན་པ་པོ་དང་། སྦྱིན་བདག་གི་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚད་བསོད་ནམས་སམ། བསོད་ནམས་ཀྱི་འབྲས་བུའམ། བསོད་ནམས་ཀྱི་འབྲས་བུ་རྣམ་པར་སྨིན་པ་འདི་ཙམ་མོ་ཞེས་གཟུང་བར་མི་ནུས་ཏེ། འོན་ཀྱང་བསོད་ནམས་ཆེ་བའི་ཕྱིར་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བའི་གྲངས་སུ་འགྲོའོ། །ཇི་ལྟར་རྒྱ་མཚོ་བཀྲ་ཤིས་གཙང་ལ་དག །ངོགས་བདེ་རིན་ཆེན་འབྱུང་གནས་མཚོ་མཆོག་དེར། །མི་དང་རི་དགས་ཚོགས་ཀྱིས་བསྟེན་པ་ཡི། །ཆུ་བོ་སོ་སོ་ནས་འབབ་འདུ་བ་ལྟར། །དེ་བཞིན་གོས་དང་ཟས་སྐོམ་སྟེར་བའི་མི། །མལ་ཆ་སྟན་དང་གདིང་བ་སྦྱིན་བྱེད་ལ། །བསོད་ནམས་རྒྱུན་ནི་ཀུན་ནས་འདུ་འགྱུར་ཏེ། །དཔེར་ན་རྒྱ་མཚོར་ཆུ་ཀླུང་འབབ་པ་བཞིན། །དགེ་སློང་རྣམས་ཐེ་ཚོམ་སྐྱེས་ནས་ཐེ་ཚོམ་ཐམས་ཅད་གཅོད་པ་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཞུས་པ། བཙུན་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཕྲིན་ལས་ཅི་ཞིག་མཛད་ན། གང་གིས་ན་ཕྱག་དང་། ཞབས་དང་། དབུ་ལ་སོགས་པ་བཀུམ་པ་ལ་སོགས་པའི་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་ཀྱིས་སློང་མོ་པའི་སྐྱེ་བོ་ཚིམ་པར་མཛད་དེ། བསྒལ་པ་གྲངས་མ་མཆིས་པ་གསུམ་དུ་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་གྱི་སླད་དུ་བདག་ཉིད་འོ་
Chinese
因此，从该处所的根基，应知布施者和施主具有共同的福德之因，共同的善业之因，以及不可估量的安乐之基。如同寺庙一样，法衣、乞食和住所也与之相同，即具有共同的福德之因，共同的善业之因，以及这四个安乐之基。对于具备这些的布施者和施主的福德之量，不能说仅此而已，无论是福德，还是福德之果，还是福德之果的成熟。然而，因为福德广大，所以归入称为“大福德聚”之列。例如，就像这五条大河，即恒河、亚穆纳河、萨尔尤河、住处河、大河，它们汇聚交融，对于那里的水量，不能说是一滴水，或一瓶水，或一百瓶水，或一千瓶水，或一百千瓶水。然而，因为水多，所以很容易归入称为“大水聚”之列。同样，对于具备共同的福德之因，共同的善业之因，以及这四个安乐之基的布施者和施主的福德之量，不能说仅此而已，无论是福德，还是福德之果，还是福德之果的成熟。然而，因为福德广大，所以归入称为“大福德聚”之列。如同吉祥清净之海，岸边舒适，珍宝之源，殊胜之海，人与野兽之众所依，从各条河流汇聚而来一样。同样，对于施予衣物和饮食之人，施予床铺、坐垫和垫子之人，福德之流将从各处汇聚，如同河流汇入大海。众比丘生起疑惑，为了断除一切疑惑，向佛陀薄伽梵请教：尊者薄伽梵做了什么事业，以至于用手、脚、头等被砍伐等的福德之聚，使乞讨之人感到满足，并在无数劫中为了众生的利益而自我……
English
Therefore, from that place's foundation, it should be known that the giver and the patron have a common cause of merit, a common cause of virtue, and an immeasurable basis of happiness. Just like a monastery, Dharma robes, alms, and dwellings are the same, possessing a common cause of merit, a common cause of virtue, and these four bases of happiness. Regarding the measure of merit of the giver and the patron who possess these, it cannot be said that it is only this much, whether it is merit, or the fruit of merit, or the maturation of the fruit of merit. However, because the merit is vast, it is counted among what is called a "great accumulation of merit." For example, just like these five great rivers, namely the Ganges, the Yamuna, the Sarayu, the Abode River, and the Great River, they flow and merge together. Regarding the amount of water there, it cannot be said that it is a drop of water, or a pot of water, or a hundred pots of water, or a thousand pots of water, or a hundred thousand pots of water. However, because there is much water, it is easy to be counted among what is called a "great collection of water." Similarly, regarding the measure of merit of the giver and the patron who possess a common cause of merit, a common cause of virtue, and these four bases of happiness, it cannot be said that it is only this much, whether it is merit, or the fruit of merit, or the maturation of the fruit of merit. However, because the merit is vast, it is counted among what is called a "great accumulation of merit." Just as the auspicious and pure ocean, with comfortable shores, a source of jewels, a supreme ocean, relied upon by crowds of people and wild animals, where rivers flow and gather from various directions. Similarly, for those who give clothes and food, who give bedding, cushions, and mats, the stream of merit will gather from everywhere, just as rivers flow into the ocean. The monks arose with doubts, and in order to dispel all doubts, they asked the Buddha Bhagavan: "Venerable Bhagavan, what kind of activity did you perform, such that with the accumulation of merit from cutting off hands, feet, heads, etc., you satisfied the beggars, and for the sake of sentient beings in countless eons, you...