Tibetan
ངས་དེ་དག་ཏུ་དྲ་མ་དྲང་ཞིང་དྲ་མ་དྲངས་ནས་བཅོམ་ལ། བཅོམ་ནས་རྣལ་དུ་དགོད་དོ། །བདག་ལྗོངས་དེ་དག་ཀྱང་འཚལ་ལོ།། །།འདུལ་བ་གཞི། བམ་པོ་སུམ་བཅུ་རྩ་ལྔ་པ། རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་མཁྱེན་ཅིང་གཟིགས་པ་དེས་དེ་ལས་དགོངས་ནས་འཇིག་རྟེན་འདི་ནི་ངོམས་མི་ཤེས་ཤིང་སྲེད་པས་བཀོལ་བས་ཆོག་མི་ཤེས་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་པ་དེ་བདག་གིས་ཤེས་མཐོང་ཐོས་རྟོགས་ནས་སྐྲ་དང་ཁ་སྤུ་བྲེགས་ནས་གོས་ངུར་སྨྲིག་བགོས་ཏེ་དད་པ་ཡང་དག་པ་ཁོ་ནས་ཁྱིམ་ནས་ཁྱིམ་མེད་པར་རབ་ ཏུ་བྱུང་སྟེ། དེ་ལ་ནི་བདག་རངས་ཏེ་བཟོད་དོ། །ཤེས་ལྡན་ཡུལ་འཁོར་སྐྱོང་ཁྱོད་གང་ལ་རངས་ཏེ་བཟོད་པ་དེ་ལ་བདག་ཀྱང་རངས་ཏེ་བཟོད་དོ། །ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཡུལ་འཁོར་སྐྱོང་གིས་དེ་སྐད་ཅེས་སྨྲས་ནས་གནས་བརྟན་དགྲ་བཅོམ་པས་གཞན་ཡང་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །འཇིག་རྟེན་དག་ན་ནོར་དང་ལྡན་པའི་མི། །དེ་དག་ཆགས་དང་བཅས་པས་སོགས་བྱེད་ཅིང་། །ནོར་རྣམས་རྙེད་ནས་གཏོང་བར་མི་བྱེད་ལ། །ཕྱིར་ཞིང་འདོད་པ་དོན་དུ་གཉེར་བ་མཐོང་། །མི་དབང་རྒྱ་མཚོ་མཐའ་ཡིས་གཏུགས་པའི་ས། །ཐག་བཅུག་བཅོམ་སྟེ་ཆམ་དུ་ཕབ་ནས་ནི། །རྒྱ་མཚོ་ཚུན་ཅང་ཀྱིས་ཀྱང་མི་ཆོག་སྟེ། །ཆགས་པས་ཕ་རོལ་དོན་དུ་གཉེར་བར་འབད། །མི་དབང་དེ་བཞིན་མི་གཞན་མང་པོ་དག །ཡོངས་སུ་བཟུང་ལ་ངོམས་པ་ཡོད་མིན་པས། །ཆོག་མི་ཤེས་པས་རང་གི་ལུས་བོར་ཏེ། །སྲེད་དང་མ་བྲལ་བར་ནི་འཆི་བར་འགྱུར། །སྲོག་ནི་ཐེར་ཟུག་མ་ཡིན་ཚེ་ཐུང་སྟེ། །རྒ་བས་གཟིར་བ་ལ་ནི་སྐྱབས་ཡོད་མིན། །འཆི་བ་ལ་ནི་ནོར་རྗེས་འབྲང་མི་འགྱུར། །ཉེ་དུ་མ་ཡིན་གྲོགས་མིན་བུ་མ་ཡིན། །སྤུན་དང་སྲིད་མོ་དེ་བཞིན་གྲོགས་ཀུན་དང་། །སྙིང་དུ་སྡུག་པའི་ཚོགས་ནི་འདུས་ནས་ནི། །ཀྱེ་མ་ཀྱི་ཧུད་འདི་ནི་ལྷར་གྱུར་ཅེས། །སྐྲ་བཤིག་མཆི་མ་ཅན་གྱི་གདོང་གིས་དུ། །དེ་ནི་རས་ཀྱིས་དཀྲིས་ཏེ་ཕྱུང་ནས་ནི། །མེ་སྦར་ནས་ནི་དེ་ནས་སྲེག་པར་བྱེད། །རང་གི་ལས་ཀྱིས་སེམས་ཅན་དེ་ཁྲིད་ནས། །དེ་ཡི་ནོར་རྣམས་བགོ་སྐལ་སྤྱོད་པས་ཕྲོགས། །འདི་ནི་སྐྱེ་བ་ན་ཡང་གཅིག་པུ་སྐྱེ། །འཆི་བ་ན་ཡང་གཅིག་པུ་འཆི་འགྱུར་ཞིང་། །གཅིག་པུས་སྡུག་བསྔལ་ཉམས་སུ་འདིར་མྱོང་འགྱུར། །སྐྱེ་བོ་འཁོར་བར་གྲོགས་ཡོད་མ་ཡིན་ནོ། །ཕྱུག་པོའམ་ཡང་ན་བཀྲེས་པའམ་བརྟན་པོའམ། །བུས་པ་དེ་བཞིན་གཉིས་ཀས་རེག་མྱོང་ན། །བརྟན་པོ་དེ་ཡིས་ནམས་ཀྱང་གཡོས་མི་འགྱུར། །བུ
Chinese
我在那些地方架设罗网，架设罗网后击败它，击败后如实欢喜。我也寻觅那些国土。 《律藏根本》，第三十五卷。伟大的国王，如来、应供、正等觉、佛陀、薄伽梵，知晓并看见的那位，从中思考到：这个世界是无法满足的，被贪欲所驱使，是无法满足的。 如是说，我知晓、看见、听闻、领悟后，剃除头发和胡须，穿上袈裟，以纯正的信心，从在家到无家而出家。对此我感到欢喜和忍耐。 贤者，护持国土者，你对什么感到欢喜和忍耐，我对那也感到欢喜和忍耐。 具寿护持国土者如是说后，住持阿罗汉又如是说： 世间之中拥有财富的人， 他们怀着贪恋而积聚， 获得财富后不愿施舍， 反倒为了欲望而努力追求，我看见了。 君王征服直至大海边际的土地， 用绳索捆绑击败并使其屈服， 即使拥有整个大海也不满足， 因为贪恋而努力追求彼岸。 如同君王一样，许多其他人， 即使完全占有也无法满足， 因不知足而丧失自己的身体， 不离贪欲而死去。 生命并非永恒，寿命短暂， 被衰老所折磨，没有救护， 死亡时财富不会随行， 亲戚不是，朋友不是，儿子不是。 兄弟和姐妹，以及所有的朋友， 和心中珍爱的人们聚集在一起， “唉，可叹，这个人已经死了！” 用蓬乱的头发和充满泪水的脸。 用布包裹后抬出去， 点燃火焰，然后焚烧。 众生被自己的业力牵引， 他们的财富被瓜分享用。 此人在出生时也是独自出生， 死亡时也将独自死去， 独自在此感受痛苦。 众生在轮回中没有朋友。 无论是富裕还是贫穷，是坚定还是 被风吹动，两者都经历过， 坚定者绝不会动摇。
English
I set up nets in those places, and after setting up the nets, I defeated them, and after defeating them, I rejoiced truthfully. I also seek those lands. 《Vinaya-Vastu》, Volume Thirty-five. The great king, the Tathagata, Arhat, Samyak-sambuddha, Buddha, Bhagavan, who knows and sees, thought about it and said: This world is insatiable and driven by craving, so it is impossible to be satisfied. Having heard this, I understood, saw, heard, and realized it. I shaved my hair and beard, put on the kasaya robes, and with pure faith, I went forth from home to homelessness. I am delighted and patient with that. Wise one, protector of the country, whatever you are delighted and patient with, I am also delighted and patient with that. After the venerable protector of the country said this, the venerable Arhat said again: In this world, people with wealth, They accumulate with attachment, After acquiring wealth, they do not give it away, Instead, they strive for desires, I have seen. The king conquers the land up to the edge of the ocean, Binds with ropes, defeats and subdues it, Even possessing the entire ocean is not enough, Because of attachment, they strive to seek the other shore. Like the king, many other people, Even if they completely possess it, they cannot be satisfied, Because of insatiability, they lose their own bodies, They die without being separated from craving. Life is not eternal, life is short, Tormented by old age, there is no refuge, At death, wealth will not follow, Relatives are not, friends are not, sons are not. Brothers and sisters, as well as all friends, And the assembly of those cherished in the heart gather together, "Alas, alas, this person has died!" With disheveled hair and tearful faces. After wrapping it in cloth, they carry it out, Ignite the fire, and then cremate it. Beings are led by their own karma, Their wealth is divided and enjoyed. This person is born alone at birth, And will die alone at death, Alone, they will experience suffering here. Beings have no friends in samsara. Whether rich or poor, steadfast or Blown by the wind, both have experienced it, The steadfast one will never waver.
Tibetan
ས་པ་བུས་པ་ཡིན་ཕྱིར་རྟག་ཏུ་གཡོ། །བློ་ཆུང་མི་མཁས་རྗེས་སུ་སློབ་བྱེད་ཅིང་། །དེ་ནས་ལས་རྣམས་གསུམ་པོ་བྱེད་འགྱུར་ཞིང་། །མངལ་དང་འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་འགྲོ་བར་འགྱུར། །ཁོན་དང་རྗེས་འབྲེལ་སྡུག་བསྔལ་ལས་མི་འགྲོལ། །ཤེས་རབ་ནོར་རྣམས་ཀུན་གྱི་ མཆོག་ཏུ་གསུངས། །དེ་ཡིས་བདག་ཉིད་ཤེས་པས་བདག་ཉིད་རིག །སྲིད་དང་སྲིད་མིན་བདག་ཉིད་མ་རྟོགས་པས། །བླུན་པོ་སྡིག་པའི་ལས་རྣམས་བྱེད་པ་ཡིན། །ཕྲན་ཚེགས་ཐབས་སམ་ཡང་ན་ཆོས་མིན་པའམ། །མཐུ་ཡིས་གཞན་དག་ལས་ནི་གང་འཕྲོག་པ། །ཉེས་བྱས་ལས་བྱེད་འཁོར་བ་ལ་བརྟེན་ནས། །ཉིང་ཏོར་བརྒྱུད་པས་གྲོལ་བར་འགྱུར་མ་ཡིན། །ཇི་ལྟར་རྐུན་པོ་ཁྱིམ་འབིགས་བཟུངས་ནས་ནི། །སྡིག་པའི་ལས་ཅན་རང་གི་ལས་ཀྱིས་བཅོམ། །དེ་བཞིན་སྐྱེ་དགུ་ཉེས་བྱེད་འདི་དང་ནི། །འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་རང་གི་ལས་ཀྱིས་བཅོམ། །ཤིང་ལས་ཤིང་ཏོག་བཞིན་དུ་མི་རྣམས་ནི། །གཞོན་དང་བར་མ་རྒན་པོ་རྣམས་ཀྱང་ལྟུང་། །འདོད་པ་སྣ་ཚོགས་སྡུག་ཅིང་ཡིད་འོང་བ། །རང་བཞིན་དེ་ལྟ་བུ་ཡིས་སེམས་རབ་འཇོམས། །འདོད་པ་རྣམས་ཀྱིས་འདི་འཆིང་ཆགས་པར་འགྱུར། །འདོད་པ་ཡོད་ན་ཁོན་དང་འཇིགས་པ་སྐྱེ། །དེ་ལྟས་རྒྱལ་པོ་འདི་ནས་རབ་བྱུང་སྟེ། །དགེ་སྦྱོང་ཉིད་ནི་ཉམས་པ་མེད་མཆོག་ཡིན། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་ཀཽ་རབ་བྱ་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཡུལ་འཁོར་སྐྱོང་གིས་སྨྲས་པ་ལ་མངོན་པར་དགའ་སྟེ་ཡི་རངས་ནས་རྐང་པ་གཉིས་ལ་མགོ་བོས་ཕྱག་བྱས་ཏེ་སྟན་ལས་ལངས་ནས་སོང་ངོ་། བཅོམ་ལྡན་འདས་གླང་པོ་ཆེའི་གྲོང་རྡལ་དུ་བྱོན་པ་དང་། བྲམ་ཟེ་ཞིག་གིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་སྐུ་སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོའ་མཚན་སུམ་བཅུ་རྩ་གཉིས་ཀྱིས་ཀུན་ནས་བརྒྱན་པ། དཔེ་བྱད་བཟང་པོ་བརྒྱད་བཅུས་མཛེས་པར་བྱས་པ། འོད་འདོམ་གང་གིས་བརྒྱན་པ། འོད་ཟེར་ཉི་མ་སྟོང་བས་ལྷག་པ། རིན་པོ་ཆེའི་རི་བོ་འགྲོ་བ་ལྟར་ཀུན་ནས་བཟང་བ་དེ་རྒྱང་རིང་པོ་ཁོ་ན་ནས་མཐོང་ངོ་། །མཐོང་ནས་ཀྱང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་སྤྱན་སྔར་སོང་ནས་ཚིགས་སུ་བཅད་པས་བསྟོད་པར་བརྩམས་པ། གསེར་གྱི་མདོག་ཅན་མིག་ཏུ་སྡུག་པ་དང་། །དགའ་བའི་འབྱུང་གནས་ཡོན་ཏན་ཀུན་དང་ལྡན། །མི་འདུལ་ཁ་ལོ་སྒྱུར་བ་ལྷ་ཡི་ལྷ། །སྲིད་པའི་རྒྱ་མཚོའ་ཕ་རོལ་བྱོན་པ་ལགས། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་འཛུམ་པ་མཛད་དོ། །ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་གང་གི་ཚེ་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་འཛུམ་པ་མཛད་པ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནས། མཛོད་སྦུར་ནུབ་ པར་གྱུར་ཏོ། །ཞེས་བྱ་བའི་བར་གོང་མ་བཞིན་དུའོ། །དེ་ནས་བཅོམ་
Chinese
因为土地已经被耕耘，所以总是动摇不定。心胸狭窄、不聪明的人会跟随学习，然后会做这三种行为，将前往母胎和来世。无法从怨恨和随之而来的痛苦中解脱。智慧被宣说是所有财富中最殊胜的。通过它认识自我，从而了解自我。因为没有领悟存在和非存在的自我，愚人会造作罪恶的行为。通过琐碎的手段或者不是佛法的手段，或者用威力抢夺他人的财产，造作罪恶的行为依赖于轮回，通过尼盈托的传承也无法解脱。如同盗贼破门而被抓住，作恶者被自己的业力所摧毁。同样，众生造作罪恶，今生来世都被自己的业力所摧毁。如同树木结出果实，人们，无论是年轻的、中年的还是年老的，都会堕落。各种各样令人痛苦和喜爱的欲望，以其本性彻底摧毁心灵。这些欲望会使人束缚和执着。如果存在欲望，就会产生怨恨和恐惧。因此，国王从这里出家，成为修行者是无与伦比的。之后，俱生王具足寿命的护国者对所说的话感到非常高兴，欢喜地用头顶礼双足，从座位上站起来离开了。世尊前往象城，一位婆罗门看到世尊的身体完全被大丈夫的三十二相所庄严，八十种随形好所美化，一寻光芒所围绕，光芒胜过千个太阳，如同珍宝山一样完美，从很远的地方就能看到。看到之后，来到世尊面前，用偈颂赞叹：金色之身，悦人眼目，是喜悦的源泉，具足一切功德。调御丈夫，是诸天之天，已渡过有之大海。之后，世尊露出了微笑。按照法性，每当诸佛世尊露出微笑时，从“名为舍利”到“消失于宝藏”都和之前一样。之后，世
English
Because the land has been cultivated, it is always unstable. Those who are narrow-minded and not intelligent will follow and learn, and then they will perform these three actions, and will go to the womb and the next life. They cannot be liberated from resentment and the suffering that follows. Wisdom is proclaimed to be the most supreme of all wealth. Through it, one knows oneself, thereby understanding oneself. Because one has not realized the self of existence and non-existence, fools commit sinful deeds. Through trivial means or means that are not Dharma, or by using power to seize the property of others, committing sinful deeds relies on samsara, and one cannot be liberated even through the lineage of Nyingtor. Just as a thief is caught breaking into a house, the evildoer is destroyed by his own karma. Similarly, sentient beings commit evil deeds, and both this life and the next are destroyed by their own karma. Just as trees bear fruit, people, whether young, middle-aged, or old, will fall. Various kinds of desires that are painful and pleasing, with their nature, completely destroy the mind. These desires will cause people to be bound and attached. If there is desire, resentment and fear will arise. Therefore, the king renounced his home from here, and becoming a practitioner is unparalleled. After that, King Kaurabya, the life-endowed Protector of the Land, was very pleased with what was said, joyfully bowed his head to the feet, stood up from his seat, and left. The Blessed One went to Elephant City, and a Brahmin saw the Blessed One's body completely adorned with the thirty-two marks of a great man, beautified by the eighty minor marks, surrounded by a fathom of light, the light surpassing a thousand suns, as perfect as a mountain of jewels, visible from a great distance. Having seen this, he came before the Blessed One and began to praise him with verses: "Golden body, pleasing to the eye, is the source of joy, possessing all virtues. Tamer of men, god of gods, has crossed the ocean of existence." Then, the Blessed One smiled. According to the Dharma nature, whenever the Buddhas, the Blessed Ones, smile, from "named Sharira" to "disappears into the treasury" is the same as before. Then, the