Tibetan
འི་གཙུག་གི་སྟེང་དུ་བཟུང་བ་དང་། ཡངས་པ་ཅན་གྱི་ལི་ཙ་བི་རྣམས་ཀྱིས་བསམས་པ། ལུས་འཕགས་མའི་བུ་མ་ག་དྷཱའི་རྒྱལ་པོ་མ་སྐྱེས་དགྲ་འདི་བཅོམ་ལྡན་འདས་མཆོད་པ་ལ་རང་ཉིད་ལྷག་པར་སྤྲོ་བར་གྱུར་ན། ཅིའི་ཕྱིར་ན་བདག་ཅག་གིས་སྤྲོ་བར་མི་བྱ་སྙམ་ནས་དེ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་རྩིབས་བརྒྱ་དང་ལྡན་པའི་གདུགས་ལྔ་བརྒྱ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་དབུའི་གཙུག་གི་སྟེང་དུ་བཟུང་ངོ་། །ཀླུ་རྣམས་ཀྱིས་བསམས་པ། རེ་ཞིག་མི་འདི་རྣམས་བཅོམ་ལྡན་འདས་མཆོད་པ་བྱ་བ་ལ་ལྷག་པར་སྤྲོ་བར་གྱུར་ན། བདག་ཅག་ཀླུ་རྣམས་ནི་རྣམ་པར་ལྷུང་བའི་ལུས་ཅན་ཡིན་ན་ཅིའི་ཕྱིར་བདག་ཅག་སྤྲོ་བར་མི་བྱ་སྙམ་ནས། དེ་དག་གིས་ཀྱང་རྩིབས་བརྒྱ་དང་ལྡན་པའི་གདུགས་ལྔ་བརྒྱ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་དབུའི་གཙུག་གི་སྟེང་དུ་བཟུང་ངོ་། །རྒྱལ་ཆེན་བཞིའི་རིས་ཀྱི་ལྷ་རྣམས་ཀྱིས་བསམས་པ། རེ་ཞིག་མི་བསོད་ནམས་མངོན་སུམ་དུ་མ་མཐོང་བ་འདི་དག་ཀྱང་བཅོམ་ལྡན་འདས་མཆོད་པ་བྱ་བ་ལ་ལྷག་པར་སྤྲོ་བར་གྱུར་ན། མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་བ་བདག་ཅག་གིས་ལྟ་ཅིའི་ཕྱིར་སྤྲོ་བར་མི་བྱ་སྙམ་ནས། དེ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་རྩིབས་བརྒྱ་དང་ལྡན་པའི་ལྷའི་གདུགས་ལྔ་བརྒྱ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་དབུའི་གཙུག་གི་སྟེང་དུ་བཟུང་ངོ་། །སུམ་བཅུ་རྩ་གསུམ་པའི་ལྷ་རྣམས་ཀྱིས་བསམས་པ། ལྷ་དང་མི་འདི་རྣམས་བཅོམ་ལྡན་འདས་མཆོད་པ་བྱ་བ་ལ་སྤྲོ་བར་གྱུར་ན། བདག་ཅག་གིས་ཅིའི་ཕྱིར་སྤྲོ་བར་མི་བྱ་སྙམ་ནས། དེ་དག་གིས་ཀྱང་རྩིབས་བརྒྱ་དང་ལྡན་པའི་གདུགས་ལྔ་བརྒྱ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་དབུའི་གཙུག་གི་སྟེང་དུ་བཟུང་ངོ་། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགོངས་ པ། ཇི་ལྟར་འདི་དག་ཕྱིར་ཞིང་དད་པ་མངོན་པར་འཕེལ་བར་འགྱུར་བ་དེ་ལྟར་བྱིན་གྱིས་བརླབ་བོ་སྙམ་ནས་དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཇི་ལྟར་རེ་རེའི་ཡིད་ལ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་དབུའི་གཙུག་གི་སྟེང་ན་བདག་གདུགས་འཛིན་ཏོ་སྙམ་པ་དེ་ལྟར་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ཏེ། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་མངོན་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པ་ལ་གདུགས་ཉིས་སྟོང་ལྔ་བརྒྱ་ལྷ་དང་མི་རྣམས་ཀྱིས་སྟེང་དུ་བཟུང་ངོ་། །དགེ་སློང་རྣམས་ཐེ་ཚོམ་སྐྱེས་ནས་ཐེ་ཚོམ་ཐམས་ཅད་གཅོད་པ་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཞུས་པ། བཙུན་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཕྲིན་ལས་ཅི་ཞིག་མཛད་ན། དེས་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་མངོན་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པ་ལ་གདུགས་ཉིས་སྟོང་ལྔ་བརྒྱ་ལྷ་དང་མི་རྣམས་ཀྱིས་དབུའི་གཙུག་གི་སྟེང་དུ་བཟུང་བར་གྱུར་ལགས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་
Chinese
的头顶上，并且广严城的离车子们想到：身生的儿子摩揭陀国王阿阇世，如果他自己特别喜欢供养薄伽梵，为什么我们不高兴呢？想到这里，他们也举着五百把有一百根伞骨的伞在薄伽梵的头顶上。龙族们想到：暂且这些人特别喜欢供养薄伽梵，我们龙族是堕落的身体，为什么我们不高兴呢？想到这里，他们也举着五百把有一百根伞骨的伞在薄伽梵的头顶上。四大天王族的诸神想到：暂且这些没有亲眼见到福德的人也特别喜欢供养薄伽梵，亲眼见到的我们为什么不高兴呢？想到这里，他们也举着五百把有一百根伞骨的天神的伞在薄伽梵的头顶上。三十三天界的诸神想到：这些天人和人喜欢供养薄伽梵，我们为什么不高兴呢？想到这里，他们也举着五百把有一百根伞骨的伞在薄伽梵的头顶上。薄伽梵想到：
English
on the top of his head. And the Licchavis of Vaishali thought: "If Ajatasatru, the son of Videhi and the king of Magadha, is particularly pleased to make offerings to the Blessed One, why shouldn't we be pleased?" Thinking this, they also held five hundred umbrellas with a hundred ribs each over the head of the Blessed One. The Nagas thought: "For the time being, if these humans are particularly pleased to make offerings to the Blessed One, why shouldn't we Nagas, who have degenerate bodies, be pleased?" Thinking this, they also held five hundred umbrellas with a hundred ribs each over the head of the Blessed One. The gods of the four great kingly lineages thought: "For the time being, if these humans who have not directly seen merit are particularly pleased to make offerings to the Blessed One, why shouldn't we who have directly seen it be pleased?" Thinking this, they also held five hundred divine umbrellas with a hundred ribs each over the head of the Blessed One. The gods of the Thirty-three Heavens thought: "If these gods and humans are pleased to make offerings to the Blessed One, why shouldn't we be pleased?" Thinking this, they also held five hundred umbrellas with a hundred ribs each over the head of the Blessed One. The Blessed One thought:
Tibetan
པ། དགེ་སློང་དག་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་སྔོན་གྱི་ཚེ་རབས་གཞན་ན་ལས་བྱས་ཤིང་བསགས་པ་ཚོགས་རྙེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། ལུས་ཅན་རྣམས་ལ་འབྲས་བུང་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གོང་མ་བཞིན་དུའོ། །དགེ་སློང་དག་སྔོན་བྱུང་བ་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའི་རྒྱལ་པོ་མཐའ་བཞིར་རྣམ་པར་རྒྱལ་བཅོས་དང་ལྡན་པ། ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་རིན་པོ་ཆེ་སྣ་བདུན་དང་ལྡན་པ་ལེགས་མཐོང་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་བྱུང་སྟེ། རྒྱལ་པོ་དེ་ལ་བུ་སྟོང་དུ་གཅིག་གིས་མ་ཚང་བ་ཞིག་ཡོད་དོ། །རྒྱལ་པོ་དེའི་ཀུན་དུ་སྤྱོད་པ་ནི་བུ་བཙས་ཤིང་བཙས་པ་དག་ཕྱི་བཞིན་ཁྲིད་དེ་འཁྱམ་པར་བྱེད་དོ། །བཙུན་མོ་རྣམས་ཀྱིས་བསམས་པ། རྒྱལ་པོ་འདིའི་ཀུན་དུ་སྤྱོད་པ་ནི་སྲས་བཙས་ཤིང་བཙས་པ་དག་ཕྱི་བཞིན་ཁྲིད་ནས་འཁྱམ་པར་མཛད་པས་བདག་ཅག་བུ་ཡོད་བཞིན་དུ་བུ་མེད་པ་དང་འདྲས། ད་ནི་ནད་ཁྲིམས་ཞིག་བཅའ་སྟེ། གལ་ཏེ་བདག་ཅག་ལས་འགའ་ཞིག་སེམས་ཅན་དང་ལྡན་པར་གྱུར་ན། དེས་རྒྱལ་པོ་ལ་གངས་པར་མི་བྱའོ་ཞེས་བཅས་སོ། །ཇི་ཙམ་ན་བཙུན་མོ་ཞིག་སེམས་ཅན་དང་ལྡན་པར་གྱུར་ནས། དེ་དག་གིས་ཕྱོགས་དབེན་པ་ཞིག་ཏུ་བཞག་སྟེ། དེ་ཟླ་བ་བརྒྱད་དམ་ དགུ་འདས་པ་དང་ཁྱེའུ་གཟུགས་བཟང་བ། བལྟ་ན་སྡུག་པ། མཛེས་པ། ལྤགས་པའི་མདོག་གསེར་འདྲ་བ་མགོ་གདུགས་ལྟ་བུ། ལག་པ་རིང་བ། འཕྲལ་བའི་དབྱེས་ཆེ་བ། སྨིན་མ་འཇར་བ་སྣའི་གཟང་མཐོ་བ། ཡན་ལག་དང་ཉིད་ལག་ཐམས་ཅད་དང་ལྡན་པ་ཞིག་བཙས་སོ། །ཇི་ཙམ་ན་ཆེན་པོར་གྱུར་པ་དང་བཙུན་མོ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཁྱེའུ་དེ་ལ་བུའི་སྡུག་པ་སྐྱེས་སོ།། །།འདུལ་བ་གཞི། བམ་པོ་ཉི་ཤུ་བདུན་པ། དེ་ནས་དུས་གཞན་ཞིག་ན་རྒྱལ་པོ་ལེགས་མཐོང་ཆེན་པོ་ཤར་གྱི་ལུས་འཕགས་ཀྱི་གླིང་ནས་རིན་པོ་ཆེ་སྣ་བདུན་གྱིས་སྣ་དྲངས་ཤིང་ཁམས་ཀྱི་རྒྱལ་ཕྲན་སྟོང་གིས་ཡོངས་སུ་བསྐོར་ཏེ་བུ་སྟོང་དུ་གཅིག་གིས་མ་ཚང་བས་ཟླ་བ་ཁམ་པ་ལྟ་བུར་བསྐོར་ནས། གཟི་བརྗིད་ཉི་མའི་འོད་ཟེར་སྟོང་བས་ལྷག་པར་སྦ་ཞིང་འོང་བ་གཞོན་ནུ་ཁང་བཟངས་ཀྱི་སྟེང་ན་འདུག་པ་དེས་མཐོང་ནས། དེས་མ་ལ་དྲིས་པ། ཡུམ་མཆི་བ་ཕ་བི་སུ་ལགས། བུ་ཁྱོད་ཀྱི་ཡབ་རྒྱལ་པོ་ལེགས་མཐོང་ཆེན་པོ་ཡིན་ནོ། །ཡུམ་དེ་འདས་ན་བདག་རྒྱལ་པོར་འགྱུར་རམ། བུ་རྒྱལ་པོ་དེའི་སྲས་སྟོང་དུ་གཅིག་གིས་མ་ཚང་བ་ཞིག་ཡོད་པ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཕུ་བོ་གང་ཡིན་པ་དེ་དེ་འདས་ན་རྒྱལ་པོར་འགྱུར་ན་ཁྱོད་ནི་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ནུ་བོ་ཡིན་ནོ། །དེས་སྨྲས་པ། ཡུམ་གལ་ཏེ་དེ་འདས་ན་བདག་རྒྱལ་པོར་མི་འགྱུར་ན་གནང
Chinese
“比丘们，如来自己于往昔其他生世中所作所积之业，名为‘积聚所得’，乃至‘变为虫蝇’之间，如前所说。比丘们，往昔有一转轮王，于四方得胜，具备统治权，为正法之王，具足七宝，名为‘善见大王’。彼王有一千个儿子，仅缺一个。彼王之行事为，凡有王子出生，皆如前引领游历。诸妃嫔心想：‘此王之行事为，凡有王子出生，皆如前引领游历，故我等虽有子，然与无子无异。今当立一病规，若我等中有任何一人怀有身孕，皆不得禀告于王。’如是约定。不久，一妃嫔怀有身孕，彼等将其安置于一僻静之处。八个月或九个月后，生下一子，相貌端正，悦意，美丽，皮肤之色如金，头如伞盖，手臂修长，脉络宽大，眉毛弯曲，鼻梁高挺，肢体及小肢体皆完具。不久，其长大后，诸妃嫔皆对彼子生起爱子之情。』《律藏·根本说一切有部》，第二十七卷。此后，在另一时期，善见大王从东方之身洲，由七宝引导，并由一千个属国的国王围绕，其一千个儿子如新月般围绕着他。当他光芒万丈，胜过千道阳光，来到少年所居之高楼上时，少年见之，问其母：‘母亲，彼为何人？’母亲答道：‘儿子，彼乃汝父善见大王。’少年问：‘母亲，彼若去世，我可为王？’母亲答道：‘儿子，彼王有一千个儿子，仅缺一个，彼等之中，谁为兄长，彼于彼王去世后方可为王，而汝乃彼等之中最小者。’少年说：‘母亲，若彼去世我不得为王，请允许我出家。’
English
“Monks, the Tathagata himself, in other previous lives, performed and accumulated karma, called 'accumulated gains,' up to 'transformed into worms and flies,' as mentioned before. Monks, in the past, there was a Chakravartin king who was victorious in the four directions, possessed dominion, was a righteous king, possessed the seven treasures, and was called 'Great King Sudarshana.' That king had one thousand sons, lacking only one. The king's practice was that whenever a prince was born, he would lead them around as before. The concubines thought, 'This king's practice is that whenever a prince is born, he leads them around as before, so we, although we have sons, are no different from having no sons. Now we should establish a rule of illness, that if any of us becomes pregnant, we must not inform the king.' So they agreed. Soon, one concubine became pregnant, and they placed her in a secluded place. After eight or nine months, she gave birth to a son who was handsome, pleasing, beautiful, with skin the color of gold, a head like an umbrella, long arms, wide veins, curved eyebrows, a high nose, and all limbs and minor limbs complete. Soon, when he grew up, all the concubines developed affection for that son.” Vinaya-vastu, Volume 27. Then, at another time, King Sudarshana, from the eastern continent of Videha, led by the seven treasures and surrounded by a thousand vassal kings, his one thousand sons surrounding him like a crescent moon, shining brightly, surpassing a thousand rays of sunlight, came to the high tower where the young man was staying. The young man saw him and asked his mother, 'Mother, who is that?' The mother replied, 'Son, that is your father, Great King Sudarshana.' The young man asked, 'Mother, if he passes away, can I become king?' The mother replied, 'Son, that king has one thousand sons, lacking only one. Among them, whoever is the eldest brother, he can become king after that king passes away, but you are the youngest among them.' The young man said, 'Mother, if I cannot become king when he passes away, please allow me to renounce.'
Tibetan
་བར་མཛོད་ཅིག་དང་། བདག་དད་པ་ཡང་དག་པ་ཁོ་ནས་ཁྱིམ་ནས་ཁྱིམ་མེད་པར་རབ་ཏུ་འབྱུང་བར་བགྱིའོ། །བཙུན་མོ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་སྨྲས་པ། བུ་ཁྱོད་ལ་བདག་ཅག་གིས་བུའི་སྡུག་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་གིས་དེ་ལྟར་མ་བྱེད་ཅིག །ཡུམ་གདོན་མི་འཚལ་བར་རབ་ཏུ་འབྱུང་བར་བགྱིའོ། །དེ་དག་གིས་དེ་གདོན་མི་ཟ་བར་གལ་གྱིས་འཆུ་བར་ཤེས་ནས་སྨྲས་པ། བུ་གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་ན་དམ་ཞིག་བཅས་ནས་གནང་བར་བྱ་སྟེ། གང་ཡང་ཁྱོད་ཀྱིས་ཡོན་ཏན་གྱི་ཚོགས་ཅུང་ཟད་རྟོགས་ན་དེ་ཁྱོད་ཀྱིས་བདག་ཅག་ལ་སྨྲོས་ཤིག །དེ་བཞིན་དུ་བགྱིའོ། །དེ་དེ་དག་གིས་གནང་ནས་དེས་མཐའ་གཅིག་ཏུ་སོང་སྟེ། མཁན་པོ་དང་སློབ་དཔོན་མེད་པར་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་སུམ་བཅུ་རྩ་བདུན་གྱི་ཆོས་བསྐྱེད་ནས་རང་བྱང་ཆུབ་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་སོ། །རང་སངས་རྒྱས་དེས་བསམ་པ། བདག་གིས་མ་དེ་རྣམས་ལ་ཁས་བླངས་པ་སྨྲ་དགོས་པས་སོང་ལ་སྔོན་གྱི་དམ་བཅས་པ་མཐར་དབྱུང་ངོ་སྙམ་ནས། བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་ད་དག་ནི་ངག་གིས་ཆོས་མི་སྟོན་གྱི་ལུས་ཀྱིས་ཡིན་པས་དེས་དེ་རྣམས་ཀྱི་མདུན་དུ་འབར་བ་དང་། གསལ་བ་དང་། ཆར་འབེབས་པ་དང་། གློག་འབྱིན་པ་དག་གི་ཆོ་འཕྲུལ་དག་བྱ་བར་བརྩམས་སོ། །སོ་སོའ་སྐྱེ་བོ་ནི་རྫུ་འཕྲུལ་ལ་མྱུར་དུ་སེམས་གཏོད་པ་ཡིན་པས་དེ་དག་ཤིང་རྩ་བ་ནས་བཅད་པ་བཞིན་རྐང་པ་གཉིས་ལ་གཏུགས་ནས་སྨྲས་པ། འཕགས་པ་ཁྱོད་ཀྱིས་ཡོན་ཏན་གྱི་ཚོགས་འདི་ལྟ་བུ་རྟོགས་སམ། རྟོགས་སོ། །འཕགས་པ་ཁྱོད་ནི་བསོད་སྙོམས་བཞེད་པ་ལགས་ལ། བདག་ཅག་ཀྱང་བསོད་ནམས་འཚལ་བ་ལགས་ན། ཁྱོད་འདི་ཉིད་དུ་སྐྱེད་མོས་ཚལ་དུ་བཞུགས་ཤིག་དང་། བདག་ཅག་གིས་རྒྱུན་དུ་བསོད་སྙོམས་དབུལ་བར་བགྱིའོ། །རང་སངས་རྒྱས་དེ་ཁས་བླངས་ནས་དེ་དག་གིས་རང་སངས་རྒྱས་ལ་བསོད་སྙོམས་ཀྱིས་བཀུར་སྟིར་བྱ་བར་བརྩམས་སོ། །རང་སངས་རྒྱས་དེས་བསམས་པ། བདག་གི་ལུས་རྣག་ཅན་འདིས་བྱ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་བྱས་ཀྱིས། མ་ལ་བདག་ཕུང་པོ་ལྷག་མ་མེད་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་དབྱིངས་སུ་འཇུག་གོ་སྙམ་ནས། དེ་ནས་དེ་ངང་པའི་རྒྱལ་པོ་འདབ་མ་བརྐྱང་བ་ལྟར་སྟེང་གི་ནམ་མཁའ་ལ་མངོན་པར་འཕགས་ནས་འབར་བ་དང་། གསལ་བ་དང་། ཆར་འབེབས་པ་དང་། གློག་འབྱིན་པའི་ཆོ་འཕྲུལ་དག་ཀྱང་བསྟན་ནས་ཕུང་པོ་ལྷག་མ་མེད་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཞི་བའི་དབྱིངས་སུ་ཞུགས་སོ །དེ་ནས་དེ་དག་གིས་ཤིང་དྲི་ཞིམ་པོ་ཐམས་ཅད་སྤུངས་ཏེ། སྤུངས་ནས་བསྲེག་ས་ཏེ་མེའི་ཕུང་པོ་དེ་འོ་མས་བསད་ནས་རུས་པ་དེ་དག་གསེར་གྱི་བུམ་པའི་ན
Chinese
请您息怒，我唯有以纯正的信心，才能从家舍出家。那些妃嫔们都说：孩子，我们已经体验过丧子之痛了，不要这样做啊！母亲，我不是被鬼怪迷惑，而是要出家啊！她们知道他并非被鬼怪所迷，极力劝阻，说道：孩子，如果一定要这样，那就立下一个誓言再允许你吧。无论你稍微证悟到任何功德，都要告诉我们。我会那样做的。她们答应了他，他就独自离开了。 没有堪布和阿阇黎，他生起了三十七道品之法，现证了自菩提。那位独觉佛心想：我必须对我母亲她们说出承诺过的话，所以去履行之前的誓言吧。这位大士心想，现在不能用语言来宣说佛法，而要用身体来示现，于是他在她们面前开始示现燃烧、光明、降雨、闪电等神变。凡夫俗子总是很快地将心寄托于神变，因此她们像树木被连根拔起一样，双膝跪地说道：圣者，您证悟了如此功德之聚吗？是的，我证悟了。圣者，您是乞食者，而我们也想要求福，请您就在这花园里住下吧，我们会经常供养您食物。独觉佛答应了，她们就开始用食物来供养独觉佛。独觉佛心想：我这脓血之身该做的事已经做了，现在我要进入无余涅槃的境界了。然后，他像天鹅之王展开翅膀一样，升到天空，示现燃烧、光明、降雨、闪电等神变，进入了无余涅槃寂静的境界。之后，她们堆积了所有芬芳的木材，堆积起来焚烧，用牛奶熄灭了火堆，将那些骨灰放入金瓶之中。
English
Please be patient, I can only renounce from home to homelessness with pure faith. All those consorts said: Child, we have already experienced the pain of losing a son, do not do this! Mother, I am not possessed by ghosts, but I want to renounce! Knowing that he was not possessed by ghosts, they tried hard to dissuade him, saying: Child, if it must be so, then make a vow and then we will allow you. Whatever qualities you realize, even a little, you must tell us. I will do so. They agreed to it, and he left alone. Without a Khenpo and Acharya, he generated the thirty-seven wings to enlightenment and directly realized his own enlightenment. That Pratyekabuddha thought: I must speak the promise I made to my mothers, so I will go and fulfill the previous vow. This great being thought, now I cannot teach the Dharma with words, but with the body, so he began to perform miracles such as burning, shining, raining, and lightning in front of them. Ordinary people quickly place their minds on miracles, so they knelt on both knees like trees being uprooted and said: Noble one, have you realized such a collection of qualities? Yes, I have realized it. Noble one, you are a mendicant, and we also want to seek merit, please stay in this garden, and we will always offer you food. The Pratyekabuddha agreed, and they began to honor the Pratyekabuddha with food. The Pratyekabuddha thought: I have done what this purulent body of mine should do, now I will enter the realm of nirvana without remainder. Then, like the king of swans spreading its wings, he rose into the sky, showing miracles such as burning, shining, raining, and lightning, and entered the peaceful realm of nirvana without remainder. Then they piled up all the fragrant wood, piled it up and burned it, extinguished the fire with milk, and put those bones in a golden vase.