Tibetan
རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ཀྱི་སྡེ་ཚན། རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ཀྱི་སྡེ་ཚན། སྡོམ་ལ། རྒྱལ་པོའི་ཁབ་དང་ན་ལན་ད། །འོད་མའི་དབྱུག་པ་དམར་བུའི་གྲོང་། །ཆུ་བོ་གང་གཱ་སྤྲིན་བརྩེགས་དང་། །སྒྲ་ཆེན་ཡངས་པ་ཐ་མ་ཡིན། །སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྒྱལ་པོའ་ཁབ་འོད་མའི་ཚལ་བྱ་ཀ་ལན་ད་ཀ་གནས་པ་ན་བཞུགས་སོ། །གང་གི་ཚེ་གཞོན་ནུ་མ་སྐྱེས་དགྲ་ལྷ་སྦྱིན་གྱིས་སྦད་ནས་ཕ་ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་ཆོས་དང་ལྡན་པ་བསད་དེ་རང་ཉིད་ཀྱིས་ཅོད་པན་བཅིངས་ནས་རྒྱལ་པོར་ཞུགས་པ་དེའི་ཚེ་དེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་བཀུར་སྟི་མ་ཡིན་ པ་མང་པོ་བྱ་བར་བརྩམས་ཏེ། དགྲོངས་པ་མན་ཆད་བྱ་བའི་ཕྱིར་གླང་པོ་ཆེ་ནོར་སྐྱོང་དང་ཁྱི་གཏུམ་པོ་ཟ་བ་དག་སྦད་པ་དང་། དེའི་མ་ལུས་འཕགས་མས་སྨྲས་པ། བུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་བཀུར་སྟི་མ་ཡིན་པ་མ་བྱེད་ཅིག །སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ནི་བཀུར་སྟི་མ་ཡིན་པས་བསྙེངས་པ་ཡིན་གྱིས། རྒྱལ་པོའ་ཁབ་ནས་བཞུད་དེ་གནོད་པར་གྱུར་ཏ་རེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་མཐུས་ཡུལ་ཨཱང་ག་དང་། མ་ག་དྷཱ་རྣམས་འབྱོར་ཅིང་ཉམས་དགའ་བ་ཡིན་ནོ། །སྙིང་རྙོག་པ་ཅན་དེས་སྨྲས་པ། ཅི་གང་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་མེད་པའི་ཡུལ་དེ་དག་ཞིག་པ་དང་སྟོངས་པར་གྱུར་ཏམ། དེ་མས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐམས་ཅད་དུ་བཟློག་ཀྱང་མ་བཏུབ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགོངས་པ། གཞོན་ནུ་མ་སྐྱེས་དགྲ་འདི་བསོད་ནམས་མ་ཡིན་པ་མང་དུ་སོགས་ཀྱིས་ངས་འདི་གཞི་མེད་པའི་དད་པ་ལ་གཞག་ཏུ་རེ་ཞིག་དེའི་དུས་ལ་མ་བབ་པས་མཉན་ཡོད་དུ་གཤེགས་སོ་སྙམ་ནས། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉན་ཐོས་ཀྱི་དགེ་འདུན་དང་ཐབས་ཅིག་ཏུ་མཉན་ཡོད་གང་ན་བ་དེར་རྒྱུ་ཞིང་གཤེགས་ཏེ་རིམ་གྱིས་རྒྱུ་ཞིང་གཤེགས་པ་ན་མཉན་ཡོད་དུ་བྱོན་ནས། མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ། །མཐའི་རྒྱལ་ཕྲན་དག་གིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་མ་སྐྱེས་དགྲས་བཀུར་སྟི་མ་ཡིན་པ་བྱས་པས་དེ་བཀུར་སྟི་མ་ཡིན་པས་བསྙེངས་ནས་རྒྱལ་པོའ་ཁབ་ནས་གཤེགས་ཏེ་མཉན་ཡོད་དུ་བྱོན་ཏོ་ཞེས་ཐོས་ནས། དེ་དག་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། རེ་ཞིག་རྒྱལ་པོ་སྡིག་ཅན་དེས་ཕ་ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་ཆོས་དང་ལྡན་པ་བསད་ན། དེས་ཀྱང་མ་ཆོག་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལྷ་དང་ལྷ་མ་ཡིན་དང་། མི་རྣམས་ཀྱིས་མཆོད་པ་དེ་ལ་ཡང་བཀུར་སྟི་མ་ཡིན་པ་བྱས་ཏེ། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ནི་བཀུར་སྟི་མ་ཡིན་པས་བསྙེངས་པ་ཡིན་པས། དེས་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྒྱལ་པོའ་ཁབ་ནས་གཤེགས་ཏེ་མཉན་ཡོད་དུ་བྱོན་པར་གྱུར་པས་དེ་ཡོང་ཡེ་རྒྱལ་སྲིད་ལས་དབྱུང་བར་བྱའོ་སྙམ་ནས་དེ་དག་གིས་ཕན་ཚུན་ཕོ་ཉས་བཟླུགས་ནས་བློ་གྲོས་གཅིག་ཏུ་བྱས་ཏེ་དཔུང་གི་ཚོགས་ཡན་ལག་བཞི་པ་གོ་བསྐོན་པ་གླང་པོ་ཆེའི་ཚོགས་དང་། རྟ་བའི་ཚོགས་དང་། ཤིང་རྟའི་ཚོགས་དང་། དཔུང་བུ་ཆུང་གི་ཚོགས་དང་། རྒྱལ་པོའ་ཁབ་ཏུ་དོང་སྟེ། ལོ་བཅོམ་ནས་ཕྲུ་མར་བསྐོར་ཏེ་འཁོད་དོ། །ཀླུའི་རྒྱལ་པོ་སོག་མ་མེད་ཀྱིས་ཀྱང་སེར་བའི་རྒྱུན་ཕབ་པས་ལོ་ཏོག་ལྷག་མ་རྣམས་མ་རུང་བར་བྱས་སོ། །དཀའ་ཐུབ་ཀྱི་ཆུ་ལྔ་བརྒྱ་དང་། ཆུ་མིག་དང་། མཚོ་དང་། མཚེའུ་རྣམས་སྐམས་ལ་ཐུག་པས་མུ་གེ་བྱུང་བར་གྱུར་ཏོ། །ཆུ་ལྷག་མ་གཞན་དག་ཀྱང་མཐའི་རྒྱལ་ཕྲན་དག་གིས་མ་རུང་བར་བྱས་སོ། །དེ་ནས་མ་སྐྱེས་དགྲ་སྡུག་བསྔལ་མི་བཟད་པ་ཉམ་ང་བར་གྱུར་པ་ལ་མི་མ་ཡིན་པ་དག་གིས་གླགས་རྙེད་དེ། རྨ་ལ་ཐལ་བ་བཏབ་པ་ལྟར་མི་ངས་བྱུང་སྟེ། ཁྱོགས་དང་ཁྱོགས་འདྲུད་པར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་མ་སྐྱེས་དགྲ་གནོད་པ་བརྒྱ་ཕྲག་དུ་མས་སྙིང་དཀྲུགས་པས་ལག་པ་འགྲམ་པ་ལ་གཏད་དེ་སེམས་ཁོང་དུ་ཆུད་ཅིང་འདུག་གོ །དེ་ནས་ལུས་འཕགས་མས་སྨྲས་པ། བུ་ཅིའི་ཕྱིར་སེམས་ཁོང་དུ་ཆུད། ཡུམ་གནོད་པ་བརྒྱ་ཕྲག་དུ་མ་དག་བྱུང་བར་གྱུར་ཏོ། །བུ་ཁོ་མོས་སྔར་ཁྱོད་ལ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་བཀུར་སྟི་མ་ཡིན་པ་བྱེད་ཅིག །འདུལ་བ་གཞི། བམ་པོ་ཉི་ཤུ་དྲུག་པ། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ནི་བཀུར་སྟི་མ་ཡིན་པས་བསྙེངས་པ་ཡིན་གྱིས། བཅོམ་ལྡན་འདས་རྒྱལ་པོའ་ཁབ་ནས་བཞུད་དེ་གནོད་པར་གྱུར་ཏ་རེ་ཞེས་མ་སྨྲས་སམ། དེ་ནི་འདི་ཡིན་ནོ། །ཡུམ་དེ་ལ་ཇི་ལྟར་བསྒྲུབ་པར་བགྱི། བུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་བཟོད་པར་གསོལ་ཅིག །ཡུམ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་སྤྱན་སྔར་མཆིས་པའི་རྔོ་མི་ཐོག་ལགས་སོ། །བུ་ཁྱོད་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ནི་ཙན་དན་དང་སྟེའུར་མཉམ་པ་ཁོང་ཁྲོ་བ་དང་རྗེས་སུ་ཆགས་པ་སྤངས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་མ་ཐོས་སམ། གལ་ཏེ་འགའ་ཞིག་གིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཕྱག་དཔུང་པ་གཅིག་ལ་སྟེའུ་ཡིས་བཞོག་པར་བྱེད་ལ། ཅིག་ཤོས་ལ་ཙན་དན་ས་མཆོག་གིས་ཉུག་པར་བྱེད་ན། དེ་ལ་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྗེས་སུ་ཆགས་པ་ཡང་མི་མངའ། ཁོང་ཁྲོ་བ་ཡང་མི་མངའོ། །དེ་ནས་ལུས་འཕགས་མའི་བུ་རྒྱལ་པོ་མ་སྐྱེས་དགྲས་ མི་ཞིག་ལ་སྨྲས་པ། ཀྱེ་ནང་རྗེ་ཚུར་ཤོག །ཁྱོད་བཅོམ་ལྡན་འདས་གང་ན་བ་དེར་སོང་ལ། སོན་ནས་ཁོ་བོའ་ཚིག་གིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞབས་གཉིས་ལ་སྤྱི་བོས་ཕྱག་བྱས་ཏེ་གནོད་པ་ཆུང་ངམ། ཉམ་ང་བ་ཉུང
Chinese
王舍城品 王舍城品 总摄偈：王舍城与那烂陀，光芒杖与红紫城，恒河云聚与大声，广阔无垠至边际。 佛薄伽梵住于王舍城光芒园林迦兰陀鸟处。彼时，青年阿阇世受提婆达多蛊惑，弑父——如法之法王，自戴王冠而登基为王。彼时，彼开始对薄伽梵多行不敬之事，为杀害佛陀，藏匿护财象与凶猛食人犬。其母韦提希夫人言：“儿啊，勿对薄伽梵行不敬之事！诸佛薄伽梵为不敬所逼恼，将离王舍城而去，必有损害。薄伽梵之威力令鸯伽与摩揭陀富饶安乐。” 心怀恶意者言：“何处无薄伽梵之国土，彼等将毁灭空虚耶？”其母竭力劝阻，然不能止。薄伽梵心想：“此青年阿阇世造作诸多不善业，我当令其暂种无根之信，然此时机未至，我当往舍卫城。”如是思已，薄伽梵与声闻僧众偕行，次第游行至舍卫城。至舍卫城后，住于舍卫城胜林给孤独园。 边地小王等闻阿阇世对薄伽梵行不敬之事，佛为不敬所恼，已离王舍城往舍卫城。彼等心想：“恶王弑父——如法之法王，犹不满足，复对天、非天、人等供养之薄伽梵行不敬之事。诸佛薄伽梵为不敬所恼，故薄伽梵离王舍城往舍卫城。”
English
The Chapter on Rājagṛha The Chapter on Rājagṛha Summary: Rājagṛha and Nālandā, the radiant staff and the city of red-purple, the Ganges River with piled clouds, and the great sound, vast and boundless. The Buddha, the Blessed One, was dwelling in Rājagṛha, in the Bamboo Grove, the Sanctuary for Squirrels. At that time, the youth Ajātaśatru, having been incited by Devadatta, killed his father, the Dharma-King who was endowed with Dharma, and having bound the diadem himself, ascended to the throne as king. At that time, he began to perform many acts of disrespect towards the Blessed One, and for the sake of killing him, he hid the elephant Nālāgiri and fierce man-eating dogs. Then his mother, the noble Vaidehi, said, "Son, do not commit acts of disrespect towards the Blessed One! The Buddhas, the Blessed Ones, are distressed by disrespect. They will depart from Rājagṛha and there will be harm. By the power of the Blessed One, the lands of Aṅga and Magadha are prosperous and delightful." The one with a corrupted heart said, "What, will those lands where the Blessed One is not be destroyed and emptied?" His mother tried to dissuade him in every way, but she was unable to stop him. The Blessed One thought, "This youth Ajātaśatru has accumulated many non-meritorious deeds. I will place him in a baseless faith for a while, but the time for that has not yet come, so I will go to Śrāvastī." Having thought this, the Blessed One, together with the community of disciples, traveled to where Śrāvastī was, and gradually traveling, he arrived at Śrāvastī. Having arrived at Śrāvastī, he stayed in the Jeta Grove of Prince Jeta, in the Garden of Anāthapiṇḍada in Śrāvastī. The border kings heard that Ajātaśatru had committed acts of disrespect towards the Blessed One, and that the Buddha, distressed by disrespect, had departed from Rājagṛha and gone to Śrāvastī. They thought, "For a while, that sinful king killed his father, the Dharma-King who was endowed with Dharma. Not content with that, he also committed acts of disrespect towards the Blessed One, who is worshipped by gods, demigods, and humans. The Buddhas, the Blessed Ones, are distressed by disrespect, therefore the Blessed One departed from Rājagṛha and went to Śrāvastī."
Chinese
鄔波認為應將其逐出王位，他們互相派遣使者商議，達成一致意見，集結象兵、馬兵、車兵和步兵四支軍隊，進攻王舍城（Rajagriha），圍困並駐紮下來。龍王索嘎瑪梅德也降下冰雹，毀壞了剩餘的莊稼。五百苦行之水、泉水、湖泊和池塘都乾涸了，導致了饑荒。其餘的水源也被邊境的小國破壞了。之後，阿闍世（Ajatasattu）因難以忍受的痛苦而變得虛弱，非人乘虛而入，像在傷口上撒灰一樣，出現了人瘟疫，導致了搬運屍體和拖屍的現象。之後，阿闍世王被成百上千的災難所困擾，他手托著臉頰，心中充滿憂慮地坐著。之後，耆婆迦（Jivaka）的母親說道：『孩子，你為何如此憂慮？』阿闍世王回答：『母親，我遭遇了成百上千的災難。』耆婆迦的母親說：『孩子，我之前不是告訴過你，不要對薄伽梵（Bhagavan）不敬嗎？《律藏·根本說一切有部毘奈耶》，第二十六卷。諸佛薄伽梵因不敬而感到羞愧。我不是說過薄伽梵離開王舍城（Rajagriha）後就會有災難嗎？這就是了。』阿闍世王問：『母親，我該如何做？』耆婆迦的母親回答：『孩子，向薄伽梵懺悔吧。』阿闍世王說：『母親，我恐怕無法親自去薄伽梵面前了。』耆婆迦的母親說：『孩子，你難道沒聽說過諸佛薄伽梵對於旃檀和斧頭都是一樣的，他們已經斷除了嗔恨和貪戀嗎？如果有人用斧頭砍薄伽梵的一隻手臂，另一個人用上好的旃檀塗抹另一隻手臂，薄伽梵既不會貪戀，也不會嗔恨。』之後，耆婆迦的母親的兒子阿闍世王對一個人說道：『喂，內臣，過來。你去薄伽梵所在的地方，到了之後，用我的話語向薄伽梵的雙足頂禮，問候他是否安好，是否少有痛苦。』
English
Thinking that Ura would depose him from the kingdom, they consulted each other through messengers and came to a unanimous decision. They mobilized the fourfold army, consisting of elephant troops, cavalry, chariot troops, and infantry, and marched into Rajagriha, besieging and encamping there. The Naga king Sogamameda also sent down a stream of hail, ruining the remaining crops. Five hundred ascetic waters, springs, lakes, and ponds dried up, resulting in a famine. The remaining water sources were also ruined by the petty kingdoms on the borders. Then, Ajatasattu, overwhelmed by unbearable suffering, became weak, and non-humans seized the opportunity. Like throwing ashes on a wound, a plague of humans arose, leading to the carrying and dragging of corpses. Then, King Ajatasattu, tormented by hundreds of calamities, sat with his hand on his cheek, absorbed in thought. Then, Jivaka's mother said, 'Son, why are you so absorbed in thought?' Ajatasattu replied, 'Mother, hundreds of calamities have befallen me.' Jivaka's mother said, 'Son, didn't I tell you before not to disrespect the Bhagavan? Vinaya-vastu, Volume 26. The Buddhas, the Bhagavans, are ashamed of disrespect. Didn't I say that there would be calamities after the Bhagavan left Rajagriha? This is it.' Ajatasattu asked, 'Mother, what should I do?' Jivaka's mother replied, 'Son, ask the Bhagavan for forgiveness.' Ajatasattu said, 'Mother, I am afraid I cannot go before the Bhagavan.' Jivaka's mother said, 'Son, haven't you heard that the Buddhas, the Bhagavans, are the same towards sandalwood and axes, having abandoned anger and attachment? If someone were to chop off one arm of the Bhagavan with an axe, and another were to smear the other arm with the finest sandalwood, the Bhagavan would have neither attachment nor anger.' Then, Jivaka's mother's son, King Ajatasattu, said to a man, 'Hey, inner minister, come here. Go to where the Bhagavan is, and upon arriving, bow to the Bhagavan's feet with my words, and ask if he is well and if he has little suffering.'