Tibetan
ཀྱི་བྱ་བ་མི་བྱེད་པ་ནི་མི་རྙེད་པས་འབྱུང་ཁུང་ཡོངས་སུ་དག་པས་ལོངས་སྤྱད་པར་བྱ་སྟེ། འདི་ལ་འགྱོད་པར་མི་བྱའོ། །གླེང་གཞི་ནི་མཉན་ཡོད་ནའོ། །ཚེ་དང་ལྡན་པ་ནམ་གྲུ་སྔ་དྲོ་ཤམ་ཐབས་བགོས་ཆོས་གོས་དང་ལྷུང་བཟེད་ཐོགས་ནས་མཉན་ཡོད་དུ་བསོད་སྙོམས་ལ་ཞུགས་སོ། །རིམ་གྱིས་སྲང་ཞིག་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་དེས་སྤོས་འཚོང་ཞིག་ཕྱེལ་རེག་ནས་བུ་རམ་ལ་རེག་པར་བྱེད་པ་མཐོང་ནས་དེས་སྨྲས་པ། བཞིན་བཟངས་ཕྱེལ་རེག་ནས་བུ་རམ་ལ་རེག་པར་མ་བྱེད། དུས་མ་ཡིན་པར་ཡང་བདག་ཅག་གིས་ལོངས་སྤྱད་དགོས་སོ་དེས་སྨྲས་པ། འཕགས་པ་དག་ལ་ཡང་དང་ཡང་དུ་སུག་ཆབ་གཏོང་བ་སུ་ཞིག་མཆིས། དུས་གཞན་ཞིག་ན་དགེ་འདུན་གྱི་བཅའ་བ་བུ་རམ་ཞིག་རྙེད་པ་དང་དེས་ལོངས་མ་སྤྱད་དོ། །ལྷན་ཅིག་གནས་པ་དང་ཉེ་གནས་དག་གིས་སྨྲས་བ་སློབ་དཔོན་དགེ་འདུན་གྱི་བཅའ་བ་བུ་རམ་དག་བརྙེས་ན་ཅི་སྟེ་མི་གསོལ་དེས་སྨྲས་པ། བཞིན་བཟངས་འདི་ཟས་དང་འདྲེས་སོ། །དེ་རྣམས་ ཀྱིས་ཀྱང་ལོངས་མ་སྤྱད་པ་དང་དེ་རྣམས་ལ་དགེ་སློང་དག་གིས་སྨྲས་པ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་དག་དགེ་འདུན་གྱི་བཅའ་བ་བུ་རམ་ཞིག་བརྙེས་ན་ཅི་སྟེ་མི་ཟ་དེ་རྣམས་ཀྱིས་སྨྲས་པ། མཁན་པོའི་ཞལ་ནས་འདི་ཟས་དང་འདྲེས་སོ་ཞེས་གསུང་ངོ་། །དེ་དག་གིས་ཀྱང་ལོངས་མ་སྤྱད་དོ། །འཁོར་ཕལ་པོ་ཆེ་དེ་དང་དགེ་འདུན་རིལ་ལས་ཀྱང་ཕལ་ཆེས་ལོངས་མ་སྤྱད་པའི་སྐབས་དེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་གསོལ་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། ཟས་ཀྱིས་ཟས་ཀྱི་བྱ་བ་མི་བྱེད་པས་མི་རྙེད་ཀྱིས་ཁྱིམ་པས་ཡོངས་སུ་དག་པས་ལོངས་སྤྱད་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ལ་འགྱོད་པར་མི་བྱའོ། །གླེང་གཞི་ནི་མཉན་ཡོད་ནའོ། །ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་རླུང་ནད་ཀྱིས་ཐེབས་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་མཽད་གལ་གྱི་བུ་ཆེན་པོས་བསམས་པ་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་ལ་བདག་རང་གི་བློས་རིམ་གྲོ་ནི་ལན་མང་དུ་བྱས་མོད་ཀྱི་ལན་འགའ་ཡང་སྨན་པ་ལ་མ་དྲིས་ཀྱིས། མ་ལ་ད་ནི་སྨན་པ་ལ་དྲིའོ་སྙམ་ནས་དེ་སྨན་པའི་དྲུང་དུ་སོང་སྟེ། བཞིན་བཟངས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་འདི་འདྲ་བའི་ནད་ཀྱིས་ཐེབས་པར་གྱུར་ན་དེའི་སྨན་སྟོན་ཅིག་དེས་སྨྲས་པ། འཕགས་པ་སྐྱུར་ཁུའི་ནང་དུ་ལན་ཚྭ་སྩོལ་ལ་གསོལ་ཅིག་དང་སོས་པར་འགྱུར་རོ། །དེས་སྐྱུར་ཁུ་ནི་རྙེད་ན་ལན་ཚྭ་མེད་ནས་དེ་ལན་ཚྭ་བཙལ་བར་བརྩམས་པ་དང་ཚེ་དང་ལྡན་པ་པི་ལིན་དའི་བུས་སྨྲས་པ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་མཽད་གལ་གྱི་བུ་ཁོ་བོ་ལ་ལན་ཚྭ་རྭ་གང་འཚོ་བའི་བར་དུ་བཅང་བར་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་ཞིག་ཡོད་ཀྱིས། གལ་ཏེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གནང་ན་སྦྱིན་ནོ་ཞེས་སྨྲས་པ་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུས་ཐོས་ནས་དེས་སྨྲས་པ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་མཽད་གལ་གྱི་བུ་ཆེན་པོ་ཁོ་བོ་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། འཚོ་བའི་བར་དུ་བཅངས་བ་དུས་སུ་རུང་བ་དང་འདྲེས་པ་ལོངས་སྤྱད་པར་མི་དབང་ངོ་སྙམ་མོ་ཞེས་པའི་སྐབས་དེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཚེ་དང་ལྡན་པ་མཽད་གལ་གྱི་བུ་ཆེན་པོས་གསོལ་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། མཽད་གལ་གྱི་བུ་མི་དབང་སྟེ། དུས་སུ་རུང་བ་གང་ཡིན་པ་དང་། ཐུན་ཚོད་དུ་རུང་བ་གང་ཡིན་པ་དང་། ཞག་བདུན་པ་གང་ ཡིན་པ་དེ་གལ་ཏེ་དུས་སུ་རུང་བ་དང་འདྲེས་པར་གྱུར་ལ། གལ་ཏེ་བྱིན་གྱིས་ཀྱང་མ་བརླབས་ན་དུས་སུ་རུང་བ་དང་འདྲེས་པས་དུས་སུ་སྤྱད་པར་བྱའི་དུས་ལས་འདས་པར་སྤྱད་པར་མི་བྱའོ། །ཐུན་ཚོད་དུ་རུང་བ་གང་ཡིན་པ་དང་། ཞག་བདུན་པ་གང་ཡིན་པ་དང་། འཚོ་བའི་བར་དུ་བཅང་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་གལ་ཏེ་ཐུན་ཚོད་དུ་རུང་བ་དང་འདྲེས་པར་གྱུར་ལ། གལ་ཏེ་བྱིན་གྱིས་མ་བརླབས་ན་ཐུན་ཚོད་དུ་རུང་བ་དང་འདྲེས་པས་ཐུན་ཚོད་དུ་སྤྱད་པར་བྱའི་ཐུན་ཚོད་ལས་འདས་པར་སྤྱད་པར་མི་བྱའོ། །ཞག་བདུན་པ་གང་ཡིན་པ་དང་། འཚོ་བའི་བར་དུ་བཅང་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཞག་བདུན་པ་དང་འདྲེས་པར་གྱུར་ན་ཞག་བདུན་པ་དང་འདྲེས་པས་ཞག་བདུན་དུ་སྤྱད་པར་བྱའི་ཞག་བདུན་ལས་འདས་པར་སྤྱད་པར་མི་བྱའོ། །འཚོ་བའི་བར་དུ་བཅང་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཇི་སྲིད་འཚོའི་བར་དུ་སྤྱད་པར་བྱ་སྟེ་གཞན་དུ་སྤྱོད་ན་འགལ་ཚབས་ཅན་དུ་འགྱུར་རོ། །སྡོམ་ལ། སྡེ་ཆེན་ཤ་དང་གཞང་འབྲུམ་དང་། །རླུང་ནད་ཅན་དང་གང་པོ་དང་། །མེས་བྱིན་དང་ནི་བེའི་ར་ཏོ། །སྤྲིན་ཅན་བྱ་རོག་རྣམས་ཡིན་ནོ། །སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཡུལ་ཀ་ཤི་ནས་ལྗོངས་རྒྱུ་ཞིང་གཤེགས་པ་ན་བཱ་རཱ་ཎ་སཱིར་བྱོན་ནས། བཱ་རཱ་ཎ་སཱི་ན་དྲང་སྲོང་སྨྲ་བ་རི་དགས་ཀྱི་ནགས་ན་བཞུགས་སོ། །བཱ་རཱ་ཎ་སཱི་ན་ཁྱིམ་བདག་སྡེ་ཆེན་ཞེས་བྱ་བ་ཕྱུག་ཅིང་ནོར་མང་ལ་ལོངས་སྤྱོད་ཆེ་བ་ཞིག་གནས་སོ། །དེའི་ཆུང་མ་ནི་སྡེ་ཆེན་མ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ཆུང་མ་དང་བཅས་ཏེ་དད་པ་བཟང་བ་དགེ་བའི་བསམ་པ་ཅན་ཡིན་ཏེ། དེས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཡུལ་ཀ་ཤི་ཞེས་བྱ་བ་ནས་ལྗོངས་རྒྱུ་ཞིང་གཤེགས་པ་ན་བཱ་རཱ་ཎ་སཱིར་བྱོན་ནས། བཱ་རཱ་ཎ་སཱི་ན་དྲང་སྲོང་སྨྲ་བ་རི་དགས་ཀྱི་ནགས་ན་བཞུགས་སོ་ཞེས་ཐོས་སོ། །ཐོས་ནས་ཀྱང་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་བདག་གི་ཁྱིམ་དུ་ལན་མང་དུ་སྦྱན་དྲངས་
Chinese
不做食物的事情，不是因为找不到，而是因为完全清净，所以应该享用，对此不要后悔。故事的起因是在舍卫城（Jetavana）。具寿南竹早上穿好下裙，拿着法衣和钵，前往舍卫城乞食。他逐渐走到一条街上，看到一个香料商用抹布擦拭后又去碰红糖，于是他说：善人，不要用抹布擦拭后又去碰红糖。我们也要在非时享用。他说：有谁会经常给圣者们倒洗手水呢？另一次，僧团得到了一块红糖，但他没有享用。同住者和近侍们说：导师，得到了僧团的红糖，为什么不吃呢？他说：善人，这和食物混在一起了。他们 也没有享用，僧侣们对他们说：具寿们，得到了僧团的红糖，为什么不吃呢？他们说：堪布说这和食物混在一起了。他们也没有享用。那个大群体和僧团的剩余食物，大部分都没有享用。僧侣们将此事禀告了世尊。世尊开示说：食物不做食物的事情，不是因为找不到，而是因为居士完全清净，所以应该享用，对此不要后悔。故事的起因是在舍卫城（Jetavana）。具寿舍利子患了风病，具寿大目犍连心想：我对具寿舍利子亲自照顾了很多次，但一次也没有问过医生，现在我要去问医生。于是他去医生那里，说：善人，具寿舍利子得了这种病，请您开个药方。医生说：圣者，请在酸粥里放盐食用，就会痊愈。他找到了酸粥，但没有盐，于是他开始寻找盐。具寿毕陵伽婆蹉说：具寿目犍连，请把够我活着的盐给我。
English
Not doing the work of food, not because it cannot be found, but because it is completely pure, so it should be enjoyed, and there should be no regret about this. The origin of the story is in Shravasti (Jetavana). The Venerable Namgru got up early in the morning, put on his lower garment, and taking his robes and bowl, went to Shravasti to beg for alms. He gradually went to a street, and saw a spice merchant wiping a cloth and then touching brown sugar, so he said: Good man, do not wipe the cloth and then touch brown sugar. We must also enjoy it at the wrong time. He said: Who will often pour washing water for the saints? Another time, the Sangha obtained a piece of brown sugar, but he did not enjoy it. The co-residents and attendants said: Teacher, if you have obtained the Sangha's brown sugar, why don't you eat it? He said: Good man, this is mixed with food. They also did not enjoy it, and the monks said to them: Venerable ones, if you have obtained the Sangha's brown sugar, why don't you eat it? They said: The abbot said that this is mixed with food. They also did not enjoy it. That large group and the remaining food of the Sangha, most of them did not enjoy it. The monks reported this matter to the Blessed One. The Blessed One taught: Food does not do the work of food, not because it cannot be found, but because the householder is completely pure, so it should be enjoyed, and there should be no regret about this. The origin of the story is in Shravasti (Jetavana). The Venerable Shariputra was afflicted with wind disease, and the Venerable Great Maudgalyayana thought: I have personally taken care of the Venerable Shariputra many times, but I have never asked a doctor once, now I will go and ask a doctor. So he went to the doctor and said: Good man, the Venerable Shariputra has contracted this kind of disease, please prescribe a prescription. The doctor said: Venerable one, please put salt in sour porridge and eat it, and you will be cured. He found sour porridge, but there was no salt, so he began to look for salt. The Venerable Pilindavatsa said: Venerable Maudgalyayana, please give me enough salt to live on.
Chinese
加持过吗？如果世尊允许，我就布施。” 具寿舍利子听到后说：“具寿大目犍连，我这样想，终生执持之物，如果与时宜之物混合，不应享用。”这时，具寿大目犍连向世尊禀告。世尊开示说：“目犍连，不应享用。凡是时宜之物，凡是合适之物，凡是七日之物，如果与时宜之物混合，如果未加持，则应享用与时宜之物混合之物，不应享用超过时宜之时。凡是合适之物，凡是七日之物，凡是终生执持之物，如果与合适之物混合，如果未加持，则应享用与合适之物混合之物，不应享用超过合适之时。凡是七日之物，凡是终生执持之物，如果与七日之物混合，则应享用与七日之物混合之物，不应享用超过七日。凡是终生执持之物，则应尽其一生享用，否则享用则会犯重罪。” 总结：大部、肉、痔疮，风病者、岗波，火施、贝拉托，云者、乌鸦等。 佛陀世尊从迦尸国游行前往，到达波罗奈斯。在波罗奈斯，住在仙人说法鹿野苑。在波罗奈斯，有一位名叫大部的施主，富有、多财、享用丰厚。他的妻子名叫大部母。他和妻子都具有良好的信仰和善良的思想。他听说世尊从名叫迦尸国的地方游行前往，到达波罗奈斯。在波罗奈斯，住在仙人说法鹿野苑。听到后，他心想：“世尊多次应邀到我家
English
Has it been blessed? If the Blessed One allows, I will give alms." When the Venerable Shariputra heard this, he said, "Venerable Great Maudgalyayana, I think to myself, things held for life, if mixed with what is suitable for the time, should not be enjoyed." At that time, the Venerable Great Maudgalyayana reported to the Blessed One. The Blessed One instructed, "Maudgalyayana, it should not be enjoyed. Whatever is suitable for the time, whatever is appropriate, whatever is for seven days, if it is mixed with what is suitable for the time, and if it has not been blessed, then what is mixed with what is suitable for the time should be enjoyed, and it should not be enjoyed beyond the time that is suitable. Whatever is appropriate, whatever is for seven days, whatever is held for life, if it is mixed with what is appropriate, and if it has not been blessed, then what is mixed with what is appropriate should be enjoyed, and it should not be enjoyed beyond the time that is appropriate. Whatever is for seven days, whatever is held for life, if it is mixed with what is for seven days, then what is mixed with what is for seven days should be enjoyed, and it should not be enjoyed beyond seven days. Whatever is held for life, then it should be enjoyed for as long as one lives, otherwise, enjoying it will result in a serious offense." Summary: Great Division, meat, hemorrhoids, those with wind disease, Gangpo, fire offering, Berato, cloud-like ones, crows, etc. The Buddha, the Blessed One, traveled from the country of Kashi and arrived in Varanasi. In Varanasi, he resided in the Deer Park where the sage spoke. In Varanasi, there lived a householder named Great Division, who was wealthy, had much wealth, and enjoyed great abundance. His wife was named Great Division Mother. Both he and his wife had good faith and virtuous thoughts. He heard that the Blessed One had traveled from a place called the country of Kashi and arrived in Varanasi. In Varanasi, he resided in the Deer Park where the sage spoke. Having heard this, he thought to himself, "The Blessed One has been invited to my house many times.