Tibetan
་གྱུར་ཏོ། །ཇི་ཙམ་ན་དགེ་སློང་གཞན་ཞིག་མིག་ནད་ཀྱིས་ཐེབས་ནས་དེས་ཀྱང་སྨན་པ་ལ་དྲིས་པ་དང་། དེས་དེ་ལ་ཡང་མིག་སྨན་དེ་ཉིད་བསྟན་ཏོ། །དེ་དགེ་སློང་དེའི་དྲུང་དུ་སོང་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཁོ་བོ་ཡང་མིག་ནད་ཀྱིས་ བཏབ་པར་གྱུར་ན་ཁྱོད་ལ་མིག་སྨན་གྱི་ལྷག་མ་ཅུང་ཟད་ཡོད་དམ། དེས་བཙལ་བར་བརྩམས་པ་ལས་མ་རྙེད་ནས་དེས་སྨྲས་པ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་མིག་སྨན་དེ་བདོག་བདོག་སྟེ་བཞག་པ་ལས་དེར་སྟོར་ཏོ་ཞེས་པའི་སྐབས་དེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་གསོལ་བ་དང་། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སློང་གིས་མིག་སྨན་གར་བབ་བབ་ཏུ་གཞག་པར་མི་བྱའོ། །ངས་མིག་སྨན་འཆང་བའི་དགེ་སློང་གི་ཀུན་དུ་སྤྱད་པའི་ཆོས་བཅའ་བར་བྱ་སྟེ། མིག་སྨན་འཆང་བའི་དགེ་སློང་གིས་མིག་སྨན་རྣམས་སོ་སོར་ཕྱེ་ལ་གཞག་པར་བྱ་སྟེ། མེ་ཏོག་གི་མིག་སྨན་ནི་སྣོད་ཀྱི་ནང་དུའོ། །ཁུ་བའི་མིག་སྨན་ནི་གབ་ཙེའི་ནང་དུའོ། །ཕྱེ་མའི་མིག་སྨན་ནི་དོང་བུའི་ནང་དུའོ། །རི་ལུའི་མིག་སྨན་དང་བཙག་ཡུག་སྣམ་གྱི་མིག་སྨན་ནི་སྒྱེའུ་འམ། ཐུམ་པོར་སྐུད་པས་བཅིངས་ལ་ཟུང་ང་ལ་གདགས་པར་བྱའོ། །མིག་སྨན་འཆང་བའི་དགེ་སློང་གིས་ཀུན་དུ་སྤྱད་པའི་ཆོས་ཇི་ལྟར་བཅས་པ་བཞིན་ཡང་དག་པར་བླངས་ནས་འཇུག་པར་མི་བྱེད་ན་འགལ་ཚབས་ཅན་དུ་འགྱུར་རོ། །གླེང་གཞི་ནི་མཉན་ཡོད་ནའོ། །དེའི་ཚེ་ཚེ་དང་ལྡན་པ་བྱེ་མ་སྐྱེས་སེམས་འཁྲུགས་ཏེ་སྨྱོས་པར་གྱུར་ནས་དེ་དེ་དང་དེ་དག་ཏུ་འཕྱན་པ། ཇི་ཙམ་ན་བྲམ་ཟེ་དང་ཁྱིམ་བདག་དག་གིས་མཐོང་སྟེ་དེ་དག་གིས་སྨྲས་པ། ཤེས་ལྡན་དག་འདི་སུའི་བུ་ཞིག་ཡིན། གཞན་དག་གིས་སྨྲས་པ། ཁྱིམ་བདག་ཆེ་གེ་མོ་ཞིག་གིའོ། །དེ་དག་གིས་སྨྲས་པ་ཤཱཀྱའི་སྲས་ཀྱི་དགེ་སྦྱོང་མགོན་མེད་བ་རྣམས་ཀྱི་ནང་དུ་རབ་ཏུ་མ་བྱུང་ན་འདི་གཉེན་རྣམས་ཀྱིས་གསོས་པར་འགྱུར་བ་ཞིག་ཅེས་པའི་སྐབས་དེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་གསོལ་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སློང་དག་དེ་ལྟ་བས་ན་དགེ་སློང་བྱེ་མ་སྐྱེས་ཀྱི་དཔྱད་སྨན་པ་ལ་དྲིས་ལ་བྱོས་ཤིག །སྨན་པའི་དྲུང་དུ་དོང་ནས་བཞིན་བཟངས་དགེ་སློང་ཞིག་འདི་འདྲ་བའི་ནད་ཀྱིས་ཐེབས་ཀྱིས་དེའི་སྨན་སྟོན་ཅིག །དེས་སྨྲས་པ། འཕགས་པ་དག་ཤ་རྗེན་འཚལ་དུ་སྩོལ་ཅིག་དང་སོས་པར་འགྱུར་རོ། །བཞིན་ བཟངས་དེ་ཅི་འདྲེ་ཡིན་ནམ། འཕགས་པ་དེའི་སྨན་འདི་ལགས་ཏེ་གཞན་གྱིས་ནི་སོས་པར་མི་ནུས་སོ་ཞེས་པའི་སྐབས་དེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་དགེ་སློང
Chinese
变成了那样。过了不久，另一位比丘也得了眼病，他也去问医生。医生也给他推荐了同样的眼药。那位比丘走到那位比丘的跟前说：‘具寿，我也得了眼病，你还有剩余的眼药吗？’他开始寻找，但没有找到，于是他说：‘具寿，那眼药我随手放在那里，结果丢了。’这时，比丘们将此事禀告了世尊。世尊开示说：‘比丘不应随处乱放眼药。我应当为携带眼药的比丘制定日常使用的戒律。携带眼药的比丘应当将眼药分开存放：花朵制成的眼药放在容器里；汁液制成的眼药放在小盒子里；粉末制成的眼药放在小管子里；矿物制成的眼药和用粗布制成的眼药，可以用小袋子或用线捆扎的包裹，挂在墙钉上。携带眼药的比丘，如果不按照我所制定的日常使用戒律如法受持和使用，就会犯重罪。’故事的起因发生在舍卫城（Jetavana）。当时，具寿卡路达伊（Kāludāyi）心烦意乱，精神失常，到处游荡。不久，婆罗门和居士们看到了他，他们说：‘贤者们，这是谁家的孩子？’其他人说：‘是某某居士的。’他们说：‘如果这位释迦族的出家沙门没有在无依无靠者中出家，他的亲属们一定会赡养他。’这时，比丘们将此事禀告了世尊。世尊开示说：‘比丘们，既然如此，你们应该带比丘卡路达伊去请教医生，让他诊治。’他们去到医生那里，说：‘一位容貌端正的比丘得了这种病，请您给他开药。’医生说：‘圣者们，请给他生肉吃，他就会痊愈。’‘容貌端正的比丘是什么样子的呢？’‘圣者，他的药就是这个，其他人是无法治好的。’这时，比丘们将此事禀告了世尊。
English
It became like that. Not long after, another monk also got an eye disease, and he also asked the doctor. The doctor also recommended the same eye medicine to him. That monk went to that monk and said, 'Venerable, I also have an eye disease, do you have any remaining eye medicine?' He began to search, but could not find it, so he said, 'Venerable, I just put that eye medicine there, and it got lost.' At this time, the monks reported this matter to the World Honored One. The World Honored One instructed, 'Monks should not put eye medicine everywhere. I should make rules for the monks who carry eye medicine to use daily. The monks who carry eye medicine should store the eye medicine separately: eye medicine made of flowers should be placed in containers; eye medicine made of juice should be placed in small boxes; eye medicine made of powder should be placed in small tubes; eye medicine made of minerals and eye medicine made of coarse cloth can be hung on wall nails with small bags or packages tied with thread. If a monk who carries eye medicine does not receive and use it according to the daily precepts I have made, he will commit a serious crime.' The origin of the story occurred in Shravasti (Jetavana). At that time, the Venerable Kāludāyi was upset and mentally disturbed, wandering around. Soon, Brahmins and lay people saw him, and they said, 'Sages, whose child is this?' Others said, 'It belongs to a certain lay person.' They said, 'If this Shakyas' son, the ascetic, had not become a monk among the helpless, his relatives would have taken care of him.' At this time, the monks reported this matter to the World Honored One. The World Honored One instructed, 'Monks, since this is the case, you should take the monk Kāludāyi to consult a doctor and let him diagnose and treat him.' They went to the doctor and said, 'A handsome monk has this disease, please prescribe medicine for him.' The doctor said, 'Saints, please give him raw meat to eat, and he will recover.' 'What does a handsome monk look like?' 'Saints, his medicine is this, and others cannot cure it.' At this time, the monks reported this matter to the World Honored One.