Tibetan
་པ་དེས་དེའི་སེམས་ཡོངས་སུ་གཏུགས་ཏེ་མི་གནས་སོ། །མེར་འཇུག་གི་བུ་གསུམ་པོ་འདི་དག་ནི་ཚོར་བ་ཡིན་ཏེ། གསུམ་གང་ཞེ་ན། བདེ་བ་དང་། སྡུག་བསྔལ་དང་། སྡུག་བསྔལ་ཡང་མ་ཡིན་བདེ་བ་ཡང་མ་ཡིན་པའོ། །མེར་འཇུག་གི་བུ་གང་གི་ཚེ་འཕགས་པའི་ཉན་ཐོས་བདེ་བའི་ཚོར་བ་མྱོང་བར་བྱེད་པ་དེའི་ཚེ་ན་དེ་ལ་སྡུག་བསྔལ་དང་། སྡུག་བསྔལ་ཡང་མ་ཡིན་བདེ་བ་ཡང་མ་ཡིན་པའི་ཚོར་བ་གཉིས་འགག་པར་འགྱུར་ཏེ། དེའི་ཚེན་འཕགས་པའི་ཉན་ཐོས་བདེ་བའི་ཚོར་བ་འབའ་ཞིག་མྱོང་བར་བྱེད་དེ། བདེ་བའི་ཚོར་བ་ཡང་མི་རྟག་པ་དང་། སྡུག་བསྔལ་བ་དང་། འགོག་པའི་ཆོས་ཅན་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཚེ་འཕགས་པའི་ཉན་ཐོས་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཚོར་བ་མྱོང་བར་བྱེད་པ་དེའི་ཚེ་ན་དེ་ལ་བདེ་བ་དང་། སྡུག་བསྔལ་བ་ཡང་མ་ཡིན་བདེ་བ་ཡང་མ་ཡིན་པའི་ཚོར་བ་གཉིས་འགག་པར་འགྱུར་ཏེ། དེའི་ཚེ་ན་འཕགས་པའི་ཉན་ཐོས་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཚོར་བ་འབའ་ཞིག་མྱོང་བར་བྱེད་དེ། སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཚོར་བ་ཡང་མི་རྟག་པ་དང་། སྡུག་བསྔལ་བ་དང་། འགོག་པའི་ཆོས་ཅན་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཚེ་འཕགས་པའི་ཉན་ཐོས་སྡུག་བསྔལ་ཡང་མ་ཡིན་བདེ་བ་ཡང་མ་ཡིན་པའི་ཚོར་བ་མྱོང་བར་བྱེད་པ་དེའི་ཚེ་ན་དེ་ལ་བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཚོར་བ་གཉིས་འགག་པར་འགྱུར་ཏེ། དེའི་ཚེ་ན་འཕགས་པའི་ཉན་ཐོས་སྡུག་བསྔལ་ཡང་མ་ཡིན་བདེ་པ་ ཡང་མ་ཡིན་པའི་ཚོར་བ་འབའ་ཞིག་མྱོང་བར་བྱེད་དེ། སྡུག་བསྔལ་ཡང་མ་ཡིན་བདེ་བ་ཡང་མ་ཡིན་པའི་ཚོར་བ་ཡང་མི་རྟག་པ་དང་། སྡུག་བསྔལ་བ་དང་། འགོག་པའི་ཆོས་ཅན་ནོ། །དེ་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ་ཚོར་བ་འདི་དག་གི་གཞི་ནི་གང་ཡིན། ཀུ་འབྱུང་བ་ནི་གང་ཡིན། རིགས་མཐུན་པ་ནི་གང་ཡིན། རབ་ཏུ་སྐྱེད་པ་ནི་གང་ཡིན་སྙམ་ན། དེ་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། ཚོར་བ་འདི་དག་གི་གཞི་ནི་རེག་པ་ཡིན། ཀུན་འབྱུང་བ་ནི་རེག་པ་ཡིན། རིགས་མཐུན་པ་ནི་རེག་པ་ཡིན། རབ་ཏུ་སྐྱེད་པ་ནི་རེག་པ་ཡིན་ཏེ། རེག་པ་དེ་དང་དེ་ཀུན་འབྱུང་བ་ལས་ཚོར་བ་དེ་དང་དེ་དག་ཀུན་འབྱུང་ངོ་། །རིག་པ་དེ་དང་དེ་འགགས་པ་ལས་ཚོར་བ་དེ་དང་དེ་དག་འགག་པར་འགྱུར། ཉེ་བར་ཞི་བར་འགྱུར། བསིལ་བར་འགྱུར། ནུབ་པར་འགྱུར་རོ་སྙམ་མོ། །དེ་བདེ་བའམ། སྡུག་བསྔལ་བའམ། སྡུག་བསྔལ་ཡང་མ་ཡིན་བདེ་བ་ཡང་མ་ཡིན་པའི་ཚོར་བ་གང་ཡང་རུང་བ་མྱོང་བར་བྱེད་པ་ན་དེས་དེ་དག་གི་ཀུན་འབྱུང་བ་དང་། ནུབ་པ་དང་། རོ་མྱང་བ་དང་། ཉེས་དམིགས་དང་། ངེས་པར་འབྱུང་བ་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་རབ་ཏུ་ཤེས་སོ། །དེ་ཚོར
Chinese
因此，他不会完全执着于此。梅尔久之子这三者是感受，哪三者呢？即乐受、苦受、非苦非乐受。梅尔久之子，当圣声闻体验乐受时，彼时苦受和非苦非乐受这二者会止息。彼时，圣声闻唯独体验乐受，而乐受也是无常的、痛苦的、具有止息之法的。当圣声闻体验苦受时，彼时乐受和非苦非乐受这二者会止息。彼时，圣声闻唯独体验苦受，而苦受也是无常的、痛苦的、具有止息之法的。当圣声闻体验非苦非乐受时，彼时乐受和苦受这二者会止息。彼时，圣声闻唯独体验非苦非乐受，而非苦非乐受也是无常的、痛苦的、具有止息之法的。他如此思索：这些感受的基础是什么？生起是什么？同类是什么？增上是什么？他如此思索：这些感受的基础是触，生起是触，同类是触，增上是触。即从这个和这个触的生起，这个和这个感受就生起。这个和这个识灭，这个和这个感受就灭，趋于寂静，趋于清凉，趋于止息。他如此思索。当他体验乐受、苦受或非苦非乐受中的任何一种感受时，他如实了知它们的生起、止息、滋味、过患和出离。他感
English
Therefore, he does not fully cling to it. These three sons of Merjuk are feelings, which three? Namely, pleasant feeling, painful feeling, and neither painful nor pleasant feeling. Son of Merjuk, when a noble disciple experiences pleasant feeling, at that time painful feeling and neither painful nor pleasant feeling cease. At that time, the noble disciple experiences only pleasant feeling, and pleasant feeling is also impermanent, painful, and has the nature of cessation. When a noble disciple experiences painful feeling, at that time pleasant feeling and neither painful nor pleasant feeling cease. At that time, the noble disciple experiences only painful feeling, and painful feeling is also impermanent, painful, and has the nature of cessation. When a noble disciple experiences neither painful nor pleasant feeling, at that time pleasant feeling and painful feeling cease. At that time, the noble disciple experiences only neither painful nor pleasant feeling, and neither painful nor pleasant feeling is also impermanent, painful, and has the nature of cessation. He thinks thus: What is the basis of these feelings? What is the origin? What is the similarity? What is the increase? He thinks thus: The basis of these feelings is contact, the origin is contact, the similarity is contact, the increase is contact. That is, from the arising of this and this contact, this and this feeling arise. From the cessation of this and this consciousness, this and this feeling cease, become peaceful, become cool, become extinguished. He thinks thus. When he experiences any kind of feeling, whether pleasant, painful, or neither painful nor pleasant, he truly knows their arising, cessation, taste, fault, and escape as they are. He feels
Tibetan
་བ་དེ་དག་གི་ཀུན་འབྱུང་བ་དང་། ནུབ་པ་དང་། རོ་མྱང་བ་དང་། ཉེས་དམིགས་དང་། ངེས་པར་འབྱུང་བ་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་རབ་ཏུ་ཤེས་པན་ཚོར་བ་བྱུང་ངོ་ཅོག་ལ་མི་རྟག་པར་རྗེས་སུ་ལྟ་ཞིང་གནས། ཟད་པར་རྗེས་སུ་ལྟ་བ་དང་། འདོད་ཆག་དང་བྲལ་པར་རྗེས་སུ་ལྟ་བ་དང་། འགོག་པར་རྗེས་སུ་ལྟ་བ་དང་། རབ་ཏུ་སྤོང་བར་རྗེས་སུ་ལྟ་ཞིང་གནས་སོ། །དེ་ཚོར་བ་བྱུང་ངོ་ཅོག་ལ་མི་རྟག་པར་རྗེས་སུ་ལྟ་ཞིང་གནས་པ་དང་། ཟད་པར་རྗེས་སུ་ལྟ་བ་དང་། འཇིག་པར་རྗེས་སུ་ལྟ་བ་དང་། འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བར་རྗེས་སུ་ལྟ་བ་དང་། འགོག་པར་རྗེས་སུ་ལྟ་བ་དང་། རབ་ཏུ་སྤོང་བར་རྗེས་སུ་ལྟ་ཞིང་གནས་པན་འཇིག་རྟེན་ལ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་ཉེ་བར་ལེན་པར་མི་བྱེད་དོ། །ཉེ་བར་ལེན་པར་མི་བྱེད་ན་ཡོངས་སུ་གདུང་བར་མི་འགྱུར་རོ། །ཡོངས་སུ་མི་གདུང་ན་བདག་གི་སྐྱེ་བ་བཟད་དོ། །ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་བསྟེན་ཏོ། །བྱ་བ་བྱས་སོ། །སྲིད་པ་འདི་ལས་གཞན་ མི་ཤེས་སོ་ཞེས་གོ་བར་བྱེད་ཅིང་བདག་ཉིད་ཁོ་ནས་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བར་བྱེད་དོ། །དེ་ལུས་ཀྱི་མཐའ་པའི་ཚོར་བ་མྱོང་བར་བྱེད་པ་ན་ལུས་ཀྱིས་མཐའ་བའི་ཚོར་བ་མྱོང་ངོ་སྙམ་དུ་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་རབ་ཏུ་ཤེས་སོ། སྲོག་གི་མཐའ་བའི་ཚོར་བ་མྱོང་པར་བྱེད་པ་ན་སྲོག་གི་མཐའ་པའི་ཚོར་བ་མྱོང་ངོ་སྙམ་དུ་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་རབ་ཏུ་ཤེས་སོ། །ལུས་ཞིག་པའི་འོག་ཏུ་སྲོག་ཡོངས་སུ་གཏུགས་པས་འདི་ཉིད་དུ་དེའི་ཚོར་བ་ཐམས་ཅད་མ་ལུས་པར་འགག་པར་འགྱུར། མ་ལུས་པར་ནུབ་པར་འགྱུར། མ་ལུས་པར་ཟད་པར་འགྱུར། མ་ལུས་པར་ཡོངས་སུ་གཏུགས་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། བདག་བདེ་བའི་ཚོར་བ་མྱོང་བར་བྱེད་པ་ན་ལུས་ཞིག་པར་གྱུར་ན་དེ་ཉིད་སྡུག་བསྔལ་གྱི་མཐའ་ཡིན་ནོ། །བདག་སྡུག་བསྔལ་དང་། སྡུག་བསྔལ་ཡང་མ་ཡིན་བདེ་བ་ཡང་མ་ཡིན་པའི་ཚོར་བ་མྱོང་བར་བྱེད་པ་ན་ལུས་ཞིག་པར་གྱུར་ན་དེ་ཉིད་སྡུག་བསྔལ་གྱི་མཐའ་ཡིན་ནོ་སྙམ་མོ། །དེ་བདེ་པའི་ཚོར་བ་མྱོང་བར་བྱེད་པ་ན་མི་ལྡན་པ་མྱོང་བར་བྱེད་ཀྱི་ལྡན་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་སྡུག་བསྔལ་དང་། སྡུག་བསྔལ་ཡང་མ་ཡིན་བདེ་བ་ཡང་མ་ཡིན་པའི་ཚོར་བ་མྱོང་བར་བྱེད་པ་ན་མི་ལྡན་པ་མྱོང་བར་བྱེད་ཀྱི་ལྡན་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ཞིག་དང་མི་སྡན་ཞེ་ན། འདོད་ཆགས་དང་། ཞེ་སྡང་དང་། གཏི་མུག་དང་མི་ལྡན་པ་དང་། སྐྱེ་བ་དང་། རྒ་བ་དང་། ན་བ་དང་། འཆི་བ་དང་། མྱ་ངན་དང་། སྨྲེ་སྔགས་འདོན་པ་དང་། སྡུག་བསྔལ་བ་དང་།
Chinese
那些的生起和，灭亡和，滋味和，过患和，出离如实了知，于一切所生之感受，观无常而住，观灭尽，观离贪，观止息，观弃舍而住。彼于一切所生之感受，观无常而住，观灭尽，观坏灭，观离贪，观止息，观弃舍而住，于世间少分亦不执取。不执取则不遍烧。不遍烧则我生已尽。梵行已立。所作已办。更不受此有，如是知，唯自作证而般涅槃。彼于身之边际感受而感受时，如实了知感受身之边际感受。于命之边际感受而感受时，如实了知感受命之边际感受。身坏之后，命已穷尽，于此一切彼之感受，无余而灭，无余而没，无余而尽，无余而穷尽。彼如是思念：我感受乐受时，身坏则彼即是苦之边际。我感受苦，及非苦非乐之感受时，身坏则彼即是苦之边际。彼感受乐受时，则感受不和合，非和合。彼感受苦，及非苦非乐之感受时，则感受不和合，非和合。何者不和合耶？不与贪欲和合，不与嗔恚和合，不与愚痴和合，不与生和合，不与老和合，不与病和合，不与死和合，不与忧悲和合，不与啼哭和合，不与苦恼和合，
English
He fully understands as they truly are the arising, passing away, savoring, drawback, and escape from those feelings. He dwells contemplating impermanence in all feelings that arise, contemplating fading away, contemplating detachment, contemplating cessation, contemplating abandonment. He dwells contemplating impermanence in all feelings that arise, contemplating fading away, contemplating destruction, contemplating detachment, contemplating cessation, contemplating abandonment, and he does not cling to anything in the world. Not clinging, he is not consumed. Not being consumed, his birth is exhausted. The holy life has been lived. The task has been done. There is no further return to this state of being. He understands this, and he attains Nibbana by his own realization. When he experiences a feeling that pertains to the end of the body, he fully understands that he is experiencing a feeling that pertains to the end of the body. When he experiences a feeling that pertains to the end of life, he fully understands that he is experiencing a feeling that pertains to the end of life. He knows that with the breakup of the body, when life is exhausted, all feelings whatsoever will, without exception, become extinguished in this very life. They will subside, come to an end, and be completely exhausted. He thinks: ‘When I experience a pleasant feeling, if the body breaks up, that will be the end of suffering.’ ‘When I experience a painful or neutral feeling, if the body breaks up, that will be the end of suffering.’ When he experiences a pleasant feeling, he experiences one that is unassociated, not associated. When he experiences a painful or neutral feeling, he experiences one that is unassociated, not associated. Unassociated with what? Unassociated with greed, with hate, with delusion, with birth, with old age, with sickness, with death, with sorrow, with lamentation, with pain,