Tibetan
ད་དང་བཅུད་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་བལྟ། །ཏིང་འཛིན་སེམས་པའི་ཐིག་ལེར་གནས། །དེ་བཞིན་དཀྱིལ་འཁོར་བསམ་པའམ། །ཡང་ན་ཕྱག་མཚན་དེའི་ས་བོན། །དེ་ན་གནས་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་རོ། །ཡང་ན་ཕྲ་བ་སྨིན་མཚམས་ སུ།།ཧཾ་ཡིག་ཐིག་ལེའི་ནང་གནས་པ། །གཟུགས་བརྙན་ལྟ་བུར་བལྟ་བར་བྱ། །དཀྱིལ་འཁོར་བྱང་ཆུབ་སྒྲུབ་བྱེད་པའོ། །ཡང་ན། ཨཱ་ལི་ཀཱ་ལི་མཉམ་བྱས་ནས། །དེ་ལ་རི་མོ་ངེས་པར་སྦྱར། །ལྟེ་བ་སྲུབ་དང་བསྲུབ་སྦྱོར་ཕྱིར། །འབར་བ་ཡང་ནི་གྱེན་དུ་རྒྱུ། །གཟུགས་ལ་ སོགས་པ་ལྔ་བསྲེགས་ནས།།འབྱུང་བ་བཞི་བཅས་སྙིང་ག་རུའོ། །གཡས་སུ་ལན་གསུམ་རབ་ཏུ་བསྐོར། །ཐབས་ལ་མགྲིན་པའི་འཁོར་ལོ་རུའོ། །སྤྱི་བོའི་འཁོར་ལོར་ཐུར་བསྟན་ཁར། །ཧ་ཡིག་དེ་ནས་ཀྱང་ནི་བསྲེགས། །མཛོད་སྤུའི་བུ་གའི་གནས་ནས་འགྲོ། །བདུད་རྩིའི་ དོན་དུ་ཕྱོགས་བཅུར་ཡང་།།སྤྱི་བོའི་དབུས་གནས་བུ་ག་ཡིས། །སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་ནང་རབ་ཞུགས། །སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་ཐུགས་གནས་པའི། །ཡེ་ཤེས་བདུད་རྩི་བླངས་ནས་ནི། །དེ་རྣམས་མཛོད་སྤུའི་བུ་ག་ནས། །འཐོན་ནས་གློག་གི་འོད་ཟེར་མཚུངས། །ཤིན་ཏུ་ཕྲ་ བའི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེ།།རྟག་ཏུ་དགའ་བའི་སྤྲོ་བ་ཆེ། །སྤྱི་བོའི་དབུས་གནས་སྒོ་ལས་ནི། །སྒྲུབ་པ་པོ་ལ་ཡང་འཇུག་གོ། །སོ་དང་མཚོག་མའི་ཕུ་ག་ནས། །མགྲིན་པའི་འཁོར་ལོར་ངལ་བསོ་ཏེ། །ཕུང་པོ་ཁམས་རྣམས་ཚིག་པ་ཡི། །སྙིང་གར་དགའ་བ་སྐྱེད་པར་བྱེད། །དེ་ནས་ལྟེ་ བའི་པདྨར་གནས།།དེ་བཞིན་སླར་ཡང་འགྲོ་དང་འོང་། །སོ་སོར་སྡུད་དང་བསམ་གཏན་དང་། །སྲོག་རྩོལ་དེ་བཞིན་འཛིན་པ་དང་། །རྗེས་དྲན་དང་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན། །རྣལ་འབྱོར་རེ་རེར་བསམ་པར་བྱ། །བསྟན་པ་ལས་བྱུང་མཚན་མ་ནི། །འདར་དང་འཕར་བ་སོགས་མཐོང་ ནས།།སེམས་ཅན་ཀུན་ལ་ཕན་གྱུར་པའི། །ལྷ་ཉིད་འཁོར་ལོ་སྤྲོ་བར་བྱ། །དེ་ལྟར་བསྒོམ་ཞིང་མྱུར་བར་ནི། །དྲོད་སོགས་རིམ་གྱིས་འབྲས་བུ་ཡི། །རབ་དགའ་ལ་སོགས་ས་རྣམས་ནི། །སྐྱེ་བ་འདི་ཉིད་ལ་ཐོབ་འགྱུར། །དེའི་རྗེས་སུ། སངས་རྒྱས་བྱང་ཆུབ་སེམས་རྣམས་ དང་།།མཁའ་འགྲོ་མ་རྣམས་རྣལ་འབྱོར་གྱིས། །གསང་སྔགས་དེ་རྣམས་སྤྱན་འདྲེན་གྱི། །མངོན་དུ་ཕྱོགས་པར་བྱེད་ཕྱིར་དགོངས། །ཇི་ལྟར་འགའ་ཞིག་སེམས་དཔའ་ཆེའི། །སྒྲ་ཆེན་འོ་དོད་འབོད་པ་སྟེ། །ཐོས་པ་ཙམ་གྱིས་བྱོན་པར་འགྱུར། །དེ་བཞིན་སངས་རྒྱས་རིམ་ པར་བྱོན།།དེ་ནས་གསང་སྔགས་རྒྱལ་པོ་ཡིས། །སེམས་ཀྱི་རྡོ་རྗེ་ནས་བསྐུལ་བས། །དབྱེ་བར་དཀའ་བའི་སྒྲུབ་པ་སྟེར། །ཟབ་
Chinese
如今观视精华之坛城， 禅定安住于心之明点。 如是思维坛城， 或者彼手印之种子字。 于彼处安住之坛城也。 或者微细于眉间， （藏文：ཧཾ，梵文天城体：हं，梵文罗马拟音：haṃ，汉语字面意思： ㄏㄨㄥ）字安住于明点中， 观如影像。 坛城乃成办菩提之因。 又或者，阿 আলি（藏文：ཨཱ་ལི，梵文天城体：आलि，梵文罗马拟音：āli，汉语字面意思：阿利）嘎 আলি（藏文：ཀཱ་ལི，梵文天城体：कालि，梵文罗马拟音：kāli，汉语字面意思：嘎利）共同之后， 于彼处定要结合线条。 为了脐轮搅动与结合， 燃烧亦或向上行。 焚烧色等五蕴后， 与四大一起于心间。 向右三次极度旋转， 方便于喉轮。 于顶轮向下， （藏文：ཧ，梵文天城体：ह，梵文罗马拟音：ha，汉语字面意思：哈）字从彼处也焚烧。 从毛孔之孔穴处行， 为了甘露之义于十方也。 顶轮中央之孔穴， 融入诸佛之内。 从诸佛之心安住处， 取受智慧甘露后， 彼等从毛孔之孔穴， 出来如闪电之光芒。 极为微细之大手印， 恒常大喜之欢愉。 从顶轮中央之门， 亦进入修行者。 从牙齿与臼齿之缝隙， 于喉轮休息， 焚烧蕴界等， 于心间生起欢喜。 之后安住于脐间莲花， 如是再次行与来。 各自收摄与禅定， 如是命勤与执持， 忆念与等持， 于每个瑜伽作意。 从教法所出之征相， 见到颤抖与跳动等后， 为了利益一切有情， 令天尊之轮喜悦。 如是修习且迅速地， 暖等次第果位之， 极喜等地， 于此生即可获得。 其后，诸佛菩萨众， 空行母众以瑜伽， 迎请彼等秘密真言， 为了令其现前而作意。 如有些大心者， 大声呼喊， 仅听闻即会降临。 如是诸佛次第降临。 之后以秘密真言之王， 从心之金刚处策励， 赐予难以分别之修法， 甚深。
English
Now behold the mandala of essence, The samadhi abides in the bindu of the mind. Thus, contemplate the mandala, Or the seed syllable of that hand gesture. The mandala that abides therein. Or subtle, in the space between the eyebrows, The syllable (Tibetan: ཧཾ, Devanagari: हं, Romanized Sanskrit: haṃ, Literal Chinese meaning: ㄏㄨㄥ) residing within the bindu, View as an image. The mandala is the cause for accomplishing enlightenment. Or else, after joining Āli আলি (Tibetan: ཨཱ་ལི, Devanagari: आलि, Romanized Sanskrit: āli, Literal Chinese meaning: 阿利) and Kāli কালি (Tibetan: ཀཱ་ལི, Devanagari: कालि, Romanized Sanskrit: kāli, Literal Chinese meaning: 嘎利), Be sure to combine lines there. For the churning and union of the navel chakra, The blazing fire also moves upwards. After burning the five aggregates such as form, Together with the four elements, in the heart. Thrice intensely rotate to the right, Skillfully into the throat chakra. In the crown chakra, facing downwards, The syllable (Tibetan: ཧ, Devanagari: ह, Romanized Sanskrit: ha, Literal Chinese meaning: 哈) is also burned from there. It goes from the pores of the hair, Also in the ten directions for the sake of nectar. Through the central pore of the crown, It thoroughly enters within all the Buddhas. From the place where the hearts of all the Buddhas reside, Having taken the wisdom nectar, They emerge from the pores of the hair, Like a flash of lightning. The great mudra is extremely subtle, Constant great joy and delight. From the gate in the center of the crown, It also enters the practitioner. From the gaps of the teeth and molars, Resting in the throat chakra, Burning the aggregates and elements, It generates joy in the heart. Then it abides in the lotus of the navel, Likewise, it goes and comes again. Separately, gathering and meditating, Likewise, breath control and holding, Remembrance and samadhi, Contemplate each yoga. The signs arising from the teachings, Having seen trembling and throbbing, etc., For the benefit of all sentient beings, Make the deity's wheel joyful. Meditating thus, and quickly, The warmth and other gradual fruits, The grounds such as great joy, Will be attained in this very life. Thereafter, all the Buddhas and Bodhisattvas, And the assemblies of Dakinis, through yoga, Inviting those secret mantras, Contemplate in order to make them manifest. Like some great-hearted ones, Calling out with a loud cry, Just hearing it, they will come. Thus, the Buddhas come in order. Then, by the king of secret mantras, Urging from the vajra of the mind, He bestows the practice that is difficult to distinguish, Profound.
Tibetan
མོ་ནམ་མཁའ་མཐོང་བ་ཅན། །འདི་ལྟར་ཐུབ་པའི་གསུང་ཤེས་ནས། །མཉམ་པར་བཞག་པས་གསང་སྔགས་བཟླས། །ཧཱུཾ་ཡིག་བདག་ ཉིད་ཅན་འབྱུང་བ།།ོཾ་གྱི་རང་བཞིན་འཇུག་པའོ། །གནས་པའི་བདག་ཉིད་ཨཱཿཡིག་སྟེ། །སྲོག་རྣམས་ཀྱི་ནི་རིམ་པར་དགོངས། །ཉིན་ཞག་གཅིག་ལ་རྒྱུ་བའི་རླུང་། །ཉི་ཁྲི་ཆིག་སྟོང་དྲུག་བརྒྱའོ། །རྩ་བའི་སྔགས་སོགས་སྔགས་རྣམས་ལས། །སྔགས་ པས་ཇི་ལྟར་འདོད་བཞིན་བཟླས།།དུང་ཆེན་ཕྲེང་བ་སྐུད་བརྒྱུས་པ། །སྲིན་ལག་མཐེ་བོང་སྦྱར་བས་སོ། །དེའི་རྗེས་སུ་ཕག་མོ་ལ་སོགས་པའི་ལྷ་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པར་མངོན་པར་ཞེན་པའི་ཕྱིར་དང་། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཐོབ་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་ ཀྱི་ཆོས་དང་ས་བཅུ་གནས་ལ་སོགས་པ་དང་སྦྱར་བར་བྱའོ།།དེ་ལ་གཙང་བ་བདེ་བ་རྟག་པ་བདག་གི་ལོག་ཤེས་བཞིའི་གཉེན་པོ་ཉིད་ནི། དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་བཞི་སྟེ། དེ་ལ་ལུས་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་ནི། གཟུགས་ཀྱི་ཕུང་པོའི་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ལ་རབ་ཏུ་གཞོལ་པའོ། །ཚོར་ བ་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་ནི།ཚོར་བའི་ཕུང་པོ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ལ་གཞོལ་བའོ། །ཆོས་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་ནི། འདུ་ཤེས་དང་འདུ་བྱེད་དག་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་ངེས་པར་གཟུང་ངོ་། །སེམས་རྗེས་སུ་དྲན་པར་ཉེ་བར་གཞག་པ་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཕུང་པོའི་རང་བཞིན་སོ་སོར་བྱེད་ པའོ།།དེ་ལ་དྲན་པ་ནི་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་དངོས་པོ་ལ་སེམས་མི་རྨུགས་པའོ། །དེ་ཉེ་བར་གནས་པར་བྱེད་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཁྱད་པར་ནི་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པའོ། །འབྱུང་བ་འདུས་པ་ནི་ལུས་སོ། །བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ནི་ཚོར་བའོ། །ཡང་དག་པའི་མཐའ་ནི་ ཆོས་སོ།།སོ་སོར་སྣང་བ་ཙམ་ནི་སེམས་སོ། །འདི་རྣམས་ལ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ཉིད་ཀྱིས་རྗེས་སུ་དྲན་པ་ཉིད་ནི་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པའོ། །རྫུ་འཕྲུལ་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའོ། །དེའི་ཡན་ལག་རྣམས་ནི་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་བཞིའོ། །དེ་ལ་དམ་པའི་ཆོས་ཐོས་པ་ལ་སོགས་ པའི་མངོན་པར་ཞེན་པ་ཤིན་ཏུ་དང་བ་ནི་འདུན་པའི་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པའོ།།བརྩོན་འགྲུས་ལ་རྒྱུན་མ་ཆད་པར་གོམས་པ་ནི་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པའོ། །ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དཔྱོད་པ་ནི་དཔྱོད་པའི་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པའོ། །བྱང་ཆུབ་ཉིད་ནི་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པ་ལ་ཁྱད་ པར་དུ་འཕགས་པ་ནི།སེམས་ཀྱི་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པའོ། །ཡང་ན་སྤོང་བའི་འདུ་བྱེད་དང་ལྡན་པ་དབེན་པ་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་དང་། འགོག་པ་རྣམས་ལ་བརྟེན་པ་དང་རྣ
Chinese
彼空行母，如是知晓能仁之语后，入于等持而持诵密咒。吽（藏文：ཧཱུཾ，梵文天城体：हूं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）字自性生起，嗡（藏文：ོཾ，梵文天城体：ॐ，梵文罗马拟音：oṃ，汉语字面意思：嗡）之自性融入。安住之自性阿（藏文：ཨཱཿ，梵文天城体：आः，梵文罗马拟音：āḥ，汉语字面意思：阿）字，当次第了知诸命。一日一夜运行之风，二万一千六百。从根本咒等诸咒中，咒师随欲而持诵。以线贯穿大法螺念珠，以无名指与拇指相合。其后，为了对猪面母等本尊之体性生起现观，以及为了宣示获得一切智智，应与菩提分法、十地等相结合。其中，对治清净、安乐、常、我四颠倒之对治，即是四念住。其中，身念住，乃是于色蕴之遍知而极度专注。受念住，乃是于受蕴之遍知而专注。法念住，乃是将想与行蕴确定为如幻。心随念住，乃是辨别识蕴之自性。其中，念，乃是对所经历之事物心不迷昧。使之安住之智慧差别，即是念住。诸蕴之集合是身。安乐等所经历者是受。真实之边是法。仅仅是各自显现是心。对此等以如幻之方式随念，即是念住。神变乃是三摩地之圆满。其支分乃是四神足。其中，听闻圣法等之现观，极度欢喜，是欲神足。于精进不间断串习，是精进神足。极度辨别，是观神足。现证菩提本身，且极为殊胜，是心神足。或者，具足断除之作意，远离，离贪，以及依止止息等，并
English
She, the sky-seeing woman, having understood the words of the capable one in this way, recites the secret mantra while in meditative equipoise. The nature of the syllable Hūṃ (藏文：ཧཱུཾ，梵文天城体：हूं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：Hūṃ) arises, the nature of Oṃ (藏文：ོཾ，梵文天城体：ॐ，梵文罗马拟音：oṃ，汉语字面意思：Oṃ) enters. The nature of abiding is the syllable Āḥ (藏文：ཨཱཿ，梵文天城体：आः，梵文罗马拟音：āḥ，汉语字面意思：Āḥ), contemplate the order of all lives. The wind that moves in one day and night is twenty-one thousand six hundred. From the root mantra and other mantras, the mantra practitioner recites as desired. A large conch shell rosary strung with thread, with the ring finger and thumb joined. Thereafter, in order to have manifest attachment to the nature of the deity such as the sow-faced one, and in order to show the attainment of omniscience itself, it should be combined with the dharmas of the path to enlightenment and the ten grounds, etc. Among these, the antidote to the four wrong views of purity, happiness, permanence, and self is the four mindfulnesses. Among these, mindfulness of the body is to be extremely devoted to the complete knowledge of the aggregate of form. Mindfulness of feeling is to be devoted to the complete knowledge of the aggregate of feeling. Mindfulness of dharma is to definitely grasp perception and formations as being like illusions. Mindfulness of the mind is to individually analyze the nature of the aggregate of consciousness. Among these, mindfulness is the mind not being obscured by the object of experience. The distinction of wisdom that causes it to abide closely is mindfulness. The collection of elements is the body. Experiencing happiness, etc., is feeling. The true limit is dharma. Merely appearing separately is the mind. Remembering these as being like illusions is mindfulness. Miraculous power is the perfection of samadhi. Its limbs are the four legs of miraculous power. Among these, the manifest attachment of hearing the holy dharma, etc., is the leg of miraculous power of aspiration. Continuously familiarizing oneself with diligence is the leg of miraculous power of diligence. Thoroughly discriminating is the leg of miraculous power of analysis. The very manifestation of enlightenment itself, which is particularly excellent, is the leg of miraculous power of mind. Or, possessing the intention of abandoning, being solitary, being free from desire, and relying on cessation, and