Tibetan
་དགོས་པར་གསུངས་ནས༔ ནང་ པའི་གྲུབ་མཐའ་འོག་མ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་མི་རྟོག་པར་གསུངས་པ་ནི༔ དོ་ཧ་མཛོད་ཉིད་ལས༔ བདེ་བ་དེ་ཉིད་དང་ནི་བྲལ་གྱུར་ཞིང་༔ ལུས་ཀྱི་དཀའ་ཐུབ་འབའ་ཞིག་རྩལ་ལྡན་པ༔ དགེ་ཚུལ་དགེ་སློང་གནས་བརྟན་ཞེས་བྱ་བའི༔ བནྡེ་རྣམས་ནི་དེ་ལྟར་རབ་བྱུང་ནས༔ ཁ་ཅིག་མདོ་སྡེ་འཆད་པར་བྱེད་ཅིང་འདུག༔ ལ་ལ་རོ་གཅིག་སེམས་གྱི་ཚུལ་འཛིན་མཐོང་༔ ཁ་ཅིག་ཐེག་ཆེན་དེ་ལ་རྒྱུ་བྱེད་སྟེ༔ དེ་དག་ཐམས་ཅད་གཞུང་ལུགས་འཆད་པའི་བསྟན་བཅོས་ཡིན༔ ཞེས་གསུངས་ཏེ་མཚན་ཉིད་ཐེག་པས་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་མི་རྟོགས་པར་མ་ཟད་དེ༔ སྔགས་ཀྱི་ཐེག་པ་འོག་མ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་མི་རྟོགས་པར་གསུངས་པ་ནི༔ དོ་ཧ་མཛོད་དེ་ཉིད་ལས༔ གཞན་ཡང་དཀྱིལ་འཁོར་འཁོར་ལོ་མ་ལུས་བསྒོམ༔ ཁ་ཅིག་ཞི་བའི་དོན་བྱེད་ས་ལ་ཞུགས༔ ལ་ལ་ནམ་མཁའི་མཐའ་ལ་རྟོགས་པར་སྣང་༔ གཞན་དག་སྟོང་ཉིད་ལྟ་བར་བྱེད་པ་སྟེ༔ ཕལ་ཆེར་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ལ་ཞུགས་པ་ཡིན། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་བྲལ་གཞན་གང་གིས༔ མྱ་ངན་འདས་གང་སྒོམ་བྱེད་པ༔ དེ་དག་འགས་ཀྱང་དོན་དམ་ནི༔ གཅིག་ཤོས་འགྲུབ་པར་མི་འགྱུར་རོ༔ གང་ཞིག་གང་ལ་མོས་པར་ གྱུར་པ་དེས༔ བསམ་གཏན་གནས་པས་ཐར་པ་ཐོབ་བམ་ཅི༔ མར་མེ་ཅི་དགོས་ལྷ་བཤོས་དེ་ཅི་དགོས༔ དེ་ལ་ཅི་བྱ་གསང་སྔགས་བརྟེན་ཅི་དགོས༔ འབབ་སྟེགས་འགྲོ་དང་དཀའ་ཐུབ་ཅི་དགོས་ཏེ༔ ཆུ་ལ་ཞུགས་པས་ཐར་བ་ཐོབ་བམ་རྱ༔ སྙིང་རྗེ་དང་བྲལ་སྟོང་པ་ཉིད་ཞུགས་གང་༔ དེས་ནི་ལམ་མཆོག་རྙེད་པ་མ་ཡིན་ནོ༔ འོན་ཏེ་སྙིང་རྗེ་འབའ་ཞིག་བསྒོམ་ན་ཡང་༔ འཁོར་བ་འདི་ནས་ཐར་པ་ཐོབ་མི་འགྱུར༔ གང་ཡང་གཉིས་པོ་སྦྱོར་བར་ནུས་པ་དེ༔ འཁོར་བར་མི་གནས་མྱ་ངན་འདས་མི་གནས༔ ཀྱེ་ལགས་གང་སྨྲས་རྫུན་པས་ལོང་བ་དེ་བོར་ལ༔ གང་ལ་ཞེན་པ་ཡོད་ན་དེ་ཡང་ཐོངས༔ ཞེས་དང་༔ དེ་དག་གི་དོན་ཨོ་རྒྱན་རིན་པོ་ཆེས་གསལ་བར་གསུངས་ཏེ༔ ཀྱེ་ཧོ་སྐལ་ལྡན་བུ་རྣམས་ཚུར་ཉོན་དང་༔ སེམས་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲ་བོ་ཆེ༔ འདི་ལ་མ་རྟོགས་ལོགས་རྟོག་ཕྱོགས་རྟོགས་དང་༔ ཡང་དག་ཅི་བཞིན་ཉིད་དུ་མ་རྟོགས་པས༔ གྲུབ་མཐའི་འདོད་པ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་འབྱུང་༔ དེ་ཡང་སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་ཐ་མལ་པ༔ མ་རྟོགས་རང་ངོ་རང་གིས་མ་ཤེས་པས༔ ཁམས་གསུམ་རྒྱུད་ལ་འཁོར་ཞིང་སྡུག་བསྔལ་སྤྱོད༔ དེ་ཡང་རང་སེམས་འདི་ཉིད་མ་རྟོགས་སྐྱོན༔ ཕྱི་རོལ་མུ་སྟེགས་ལོག་པར་རྟོག་པ་སྟེ༔ རྟག་ཆད་མཐའ་ལ་ལྟུང་བས་ཕྱིན་ཅི་ལོག༔ དེ་ཡང་རང་སེམས་འདི་ཉིད་མ་རྟོགས་སྐྱོན༔ ཉན་ཐོས་རང་རྒྱལ་དཔག་མེད་སར༔
Chinese
如是说，内道的下部宗义也说不证悟，如《多哈藏》中说： “远离彼安乐，唯有身苦行，名为持律比丘僧，如是出家已，有者讲说经部义，有者执持一心之行相，有者行于大乘道，彼等皆是阐释经论之论典。” 如是说，不仅名相乘不证悟大手印，密乘的下部宗义也说不证悟，如《多哈藏》中说：“复有其他修习圆满坛城轮，有者入于寂静之义地，有者显现证悟虚空边，其他有者观见空性义，大多趋入不合之歧途。 俱生俱离他何者，涅槃何者修习耶，彼等谁亦胜义谛，不成就一异性。 何者于何而信解，以禅定住而得解脱耶，何需灯火何需祭品，于彼何需行持何需依密咒，何需下行何需苦行耶，入水而得解脱耶。 远离悲心入空性，彼者不得胜妙道，然若唯修悲心者，亦不能从此轮回得解脱，谁能合修二者，不住轮回亦不住涅槃。 噫！所说虚妄盲者舍，于何有执彼亦舍。” 如是说，彼等之义邬金仁波切（莲花生大师）曾明白宣说： “噫！具缘之子汝等谛听，所谓心之大音声，于此不证悟，异想、偏想、以及不如实证悟，生起不可思议之宗义欲。 彼等凡夫俗子，不证悟自面目，自亦不认识，于三界轮回而受诸苦。 彼亦不证悟自心之过患，外道邪见颠倒想，堕入常断之边。 彼亦不证悟自心之过患，声闻缘觉无量处。”
English
Thus it was said that even the lower philosophical schools of the inner teachings say that one does not realize it. As it says in the Dohakosha: "Those who are separated from that bliss, who are skilled only in physical asceticism, who are called monks, bhikshus, and elders, having renounced in that way, some explain the meaning of the sutras, some are seen holding the nature of one-pointed mind, some practice the Great Vehicle. All of those are treatises explaining the scriptures." Thus it is said that not only the Characteristic Vehicle does not realize Mahamudra, but also the lower tantric vehicles say that one does not realize it. As it says in the Dohakosha itself: "Furthermore, some meditate on the complete mandala wheels, some enter the ground of peaceful meaning, some appear to realize the edge of space, others contemplate emptiness. Mostly they have entered an incompatible path. By what other than co-emergent separation, what nirvana is meditated upon? None of those will accomplish the ultimate truth of oneness. Whoever has faith in what, will they attain liberation by abiding in meditation? What need is there for lamps, what need is there for offerings? What need is there to do anything for that, what need is there to rely on secret mantras? What need is there for going down steps, what need is there for asceticism? Will one attain liberation by entering the water? Whoever enters emptiness devoid of compassion, that one will not find the supreme path. However, even if one meditates only on compassion, one will not attain liberation from this samsara. Whoever is able to combine the two, will not abide in samsara, nor will they abide in nirvana. Alas! Abandon that which is said to be false and blinding, and let go of whatever you are attached to." Thus it is said, and the meaning of those was clearly stated by Orgyen Rinpoche (Padmasambhava): "Alas! Listen here, fortunate sons, the great sound called mind. Because of not realizing this, because of wrong thoughts, biased thoughts, and not realizing it as it is, inconceivable desires of philosophical schools arise. Those ordinary common people, not realizing their own face, not knowing themselves, wander in the three realms and experience suffering. That is also the fault of not realizing one's own mind. External heretics think wrongly, falling into the extremes of permanence and annihilation. That is also the fault of not realizing one's own mind, in the immeasurable places of Shravakas and Pratyekabuddhas."
Tibetan
རྟོགས་པར་འདོད་ཀྱང་ཅི་བཞིན་ཉིད་མ་རྟོགས༔ གཞན་ཡང་རང་རང་གཞུང་དང་གྲུབ་མཐའ་ཡི༔ འདོད་པས་བཅིངས་པས་འོད་གསལ་མ་མཐོང་སྒྲིབ༔ ཉན་ཐོས་རང་རྒྱལ་གཟུང་འཛིན་ཞེན་པས་སྒྲིབ༔ དབུ་མ་བདེན་གཉིས་མཐའ་ལ་ཞེན་པས་སྒྲིབ༔ ཀྲི་ཡོག་བསྙེན་སྒྲུབ་མཐའ་ལ་ཞེན་པས་སྒྲིབ༔ མ་ཧཱ་ཨ་ནུ་དབྱིངས་རིག་ཞེན་པས་སྒྲིབ༔ གཉིས་མེད་དོན་ལ་གཉིས་སུ་ཞེན་པས་གོལ༔ གཉིས་མེད་གཅིག་ཏུ་མ་གྱུར་སངས་མི་རྒྱ༔ ཐམས་ཅད་རང་སེམས་འཁོར་འདས་དབྱེར་མེད་ལ༔ སྤང་བླང་འདོར་ལེན་ཐེག་པས་འཁོར་བར་འཁྱམས༔ ཞེས་དང་༔ གང་གཱ་མ་ལས༔ སྔགས་སུ་སྨྲ་དང་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་དང་༔ འདུལ་བ་མདོ་སྡེ་སྡེ་སྣོད་ལ་སོགས་པ༔ རང་རང་གཞུང་དང་གྲུབ་པའི་མཐའ་ཡིས་ནི༔ འོད་གསལ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་མཐོང་མི་འགྱུར༔ ཞེ་འདོད་འབྱུང་བས་འོད་གསལ་མ་མཐོང་སྒྲིབ༔ རྟོག་པའི་བསྲུང་སྡོམ་དམ་ཚིག་དོན་ལ་ ཉམས༔ ཡིད་ལ་མི་བྱེད་ཞེ་འདོད་ཀུན་དང་བྲལ༔ རང་བྱུང་རང་ཞི་ཆུ་ཡི་པ་ཏྲ་འདྲ༔ མི་གནས་མི་དམིགས་དོན་ལས་མི་འདའ་ན༔ དམ་ཚིག་མི་འདའ་མུན་པའི་སྒྲོན་མེ་ཡིན༔ ཞེ་འདོད་ཀུན་བྲལ་མཐའ་ལ་མི་གནས་ན༔ སྡེ་སྣོད་ཆོས་རྣམས་མ་ལུས་མཐོང་བར་འགྱུར༔ ཞེས་གསུངས་སོ༔ འོ་ན་དེ་ལྟར་གོལ་ས་ཤིན་ཏུ་མང་བ་ཅིས་ལན་ན་རང་རིག་ལྷན་སྐྱེས་ཡེ་ཤེས་བཀའ་རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་མ་རྟོགས་པས་ལན༔ རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་ཁྲེགས་ཆོད་ཀྱི་ངོ་ལེགས་པར་འཕྲོད་ན༔ གོལ་ས་ཐམས་ཅད་དུས་གཅིག་ལ་ཆོད་དེ༔ ངེས་དོན་འདུས་པ་ལས༔ ཉི་ཤར་མུན་སྒྲིབ་མེད་པ་བཞིན༔ རང་བྱུང་ཆོས་སྐུ་དོན་རྟོགས་པས༔ གོལ་སྒྲིབ་ཡུལ་སེམས་གཞི་ནས་དག༔ ཆོས་ཀུན་སེལ་མེད་བྱང་ཆུབ་སྐུ༔ ཞེས་དང་༔ ནམ་མཁའ་ཀློང་ཡངས་ལས༔ ཤེས་པ་རང་ལུགས་འདི་ཉིད་ལས༔ ཅི་ཡང་མི་སྒོམ་ད་ལྟ་ཉིད༔ འདུ་ཤེས་མ་བཟུང་འོད་གསལ་བའི༔ ཡེ་ཤེས་ཟང་ཐལ་ཉམས་པ་མེད༔ ཅེས་དང་༔ དེ་ཉིད་ལས༔ བྱུང་ཚོར་རྗེས་སུ་མ་འབྲང་བས༔ འཇིག་རྟེན་ཕལ་པའི་སར་མི་གོལ༔ སྒོ་ལྔའི་ཤེས་པ་མི་འགགས་པས༔ འདུ་ ཤེས་མེད་པར་དེ་མི་གོལ༔ ཤེས་རབ་ཟབ་མོའི་དོན་འཛིན་པས༔ ལུང་དུ་མ་བསྟན་དེར་མི་གོལ༔ ཞི་གནས་རོ་ལ་མ་ཞེན་པས༔ སེམས་འཛིན་བསམ་གཏན་སར་མི་གོལ༔ ཡོད་མེད་ཡུལ་དུ་མ་བསྒོམས་པས༔ རྟག་ཆད་མཐའ་ནི་དེ་མི་གོལ༔ རྣམ་རྟོག་མ་སྤངས་རང་ཞི་བས༔ ཉན་ཐོས་འགོག་པར་དེ་མི་གོལ༔ རྟོག་འགག་སྟོང་པར་མ་བསྒོམས་པས༔ རང་རྒྱལ་སེམས་སུ་དེ་མི་གོལ༔ རང་རིག་སྐད་ཅིག་མ་བསྒོམས་པས༔ དབུ་མ་གཉིས་སུ་དེ་མི་གོལ༔ དགའ་བཞིའི་ཏིང་འཛིན་མ་བསྒོམས་པས༔ ཀྲི་ཡའི
Chinese
想要证悟却不能如实证悟，此外，各自的宗义和宗派的，以贪执束缚，光明无法显现被遮蔽，声闻缘觉以执着能取所取而遮蔽，中观以执着二谛边见而遮蔽，克里瑜伽以修习边见而遮蔽，玛哈阿努以执着虚空智慧而遮蔽，于无二之义执着为二则错谬，无二未成一体则不成佛，一切皆为自心，轮涅无别中，以取舍、断取之乘而流转于轮回，如是说。恒河女（Ganga Mala）中说：念诵密咒与般若波罗蜜多和，律藏经部论藏等等，以各自的宗义和宗派的边见，光明大手印无法得见。贪执生起则光明无法显现被遮蔽，以分别念的守护誓言于意义上 衰损，心中不作意，远离一切贪执，自生自灭如水上的字，不住不缘，不离意义，则誓言不离，是黑暗中的明灯。远离一切贪执，不住于边，则论藏诸法全部得见。如是说。那么，如此错谬之处甚多，如何是好呢？答：以未证悟自明俱生智慧之噶玛巴大圆满。若能善巧地契合大圆满妥噶之面目，则一切错谬之处一时皆能断除。于了义总集中说：如日出无黑暗遮蔽一般，证悟自生法身之义，则错谬、遮蔽、境、心从根本上清净，诸法皆为不需去除的菩提身。如是说。于虚空广阔中说：此觉性自性中，什么也不修，当下，不取分别念，光明的，智慧通透，没有衰损。如是说。于彼中说：不随逐生起之感受，则不会错谬于世俗凡夫之地。五根之识不灭，则不会错谬于无分别念。执持甚深智慧之义，则不会错谬于未曾开示之处。不执着于止观之味，则不会错谬于执心禅定之地。不于有无之境修习，则不会错谬于常断之边。不舍弃分别念，自性寂静，则不会错谬于声闻之灭尽。不修习分别念止息之空性，则不会错谬于缘觉之心。不修习自明刹那，则不会错谬于中观二谛。不修习四喜之三摩地，则不会
English
Wanting to realize but not realizing as it is, moreover, each of their own doctrines and tenets, bound by attachment, the clear light cannot appear, obscured. Hearers and solitary realizers are obscured by clinging to the apprehended and the apprehender. Madhyamikas are obscured by clinging to the extremes of the two truths. Kriya Yoga is obscured by clinging to the extremes of practice. Maha Anu is obscured by clinging to the expanse of awareness. Clinging to duality in the meaning of non-duality is mistaken. If non-duality does not become one, one will not become a Buddha. In all things, in one's own mind, in samsara and nirvana without distinction, wandering in samsara by means of the vehicle of abandoning and adopting, discarding and taking. Thus it is said. In Ganga Mala it says: Reciting mantras and the Prajnaparamita and, the Vinaya, Sutras, Pitakas, etc., with each of their own doctrines and the extremes of tenets, the clear light Mahamudra cannot be seen. Attachment arises, then the clear light cannot appear, obscured. With the protective vows of conceptual thought, the meaning of the samaya deteriorates. Not thinking in the mind, free from all attachments, self-born, self-pacified, like letters on water. Not abiding, not focusing, not deviating from the meaning, then the samaya does not deviate, it is a lamp in the darkness. Free from all attachments, not abiding in the extremes, then all the Dharma of the Pitakas will be seen. Thus it is said. So, how is it that there are so many places to go astray? Answer: Because the self-aware, co-emergent wisdom of the Kagyu Dzogchen has not been realized. If the face of Dzogchen Trekcho is well matched, then all the places to go astray will be cut off at once. In the Definitive Meaning Samucchaya it says: Just as the sun rises without the obscuration of darkness, realizing the meaning of the self-born Dharmakaya, then mistakes, obscurations, objects, and mind are purified from the root. All Dharmas are the Bodhikaya that does not need to be removed. Thus it is said. In the Vast Expanse of Space it says: In this very nature of knowing, not meditating on anything, right now, not grasping concepts, the clear light of, wisdom is transparent, without deterioration. Thus it is said. In that very one it says: Not following after arising sensations, then one will not go astray in the place of ordinary worldly people. Since the consciousness of the five gates does not cease, then one will not go astray without concepts. Holding the meaning of profound wisdom, then one will not go astray in the unshown place. Not clinging to the taste of tranquility, then one will not go astray in the place of mind-holding meditation. Not meditating on the realm of existence and non-existence, then one will not go astray in the extreme of permanence and annihilation. Not abandoning conceptual thoughts, self-pacified, then one will not go astray in the cessation of the Hearers. Not meditating on the emptiness of the cessation of thoughts, then one will not go astray in the mind of the Solitary Realizers. Not meditating on self-awareness for a moment, then one will not go astray in the Madhyamika two truths. Not meditating on the Samadhi of the four joys, then one will not