Tibetan
སྐུ་གསུམ་དབྱེར་མེད་བདེ་ཆེན་སྐུ༔ ཞེས་དང་༔ པདྨ་རྒྱལ་པོའི་རྒྱུད་ལས༔ བདེ་དང་སྟོང་པ་གཅིག་ཏུ་སྣང་༔ འབྲས་བུ་ཞེས་བྱ་ཟུང་འཇུག་ཡིན༔ ཞེས་དང་༔ ཡང་སྙིང་འདུས་པའི་རྒྱུད་ལས༔ ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོའི་འབྲས་བུ་ནི༔ རེ་དོགས་བཙལ་མེད་རང་གནས་སེམས༔ སྐྱེ་འགག་གཉིས་མེད་ཆོས་ཀྱི་སྐུ༔ ལྷུན་གྲུབ་འགྱུར་མེད་ཐག་ཆོད་ཡིན༔ ཞེས་དང་༔ ལྟ་བ་ཡང་ཐོག་གི་རྒྱུད་ལས༔ འབྲས་བུ་བསྒྲུབ་བྱ་མི་སྒྲུབ་སྟེ༔ ཡེངས་མེད་ཀྱི་ངང་དུ་མཉམ་མཉམ་ཀྲིལ་ཀྲིལ་ཞེས་དང་༔ གསེར་འོད་དམ་པ་ལས༔ ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ནི་ཡང་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཉིད་ལ་བྱའོ༔ སྐུ་གཉིས་ནི་བཏགས་པོ་ཙམ་མོ༔ ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ནི་ཡང་དག་པ་སྟེ༔ སྐུ་གཉིས་ཀྱི་གཞི་བྱེད་དོ༔ དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན༔ ཆོས་ཀྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་དང་༔ རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ལས་གུད་ན་སངས་རྒྱས་གང་ཡང་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ༔ ཞེས་དང་༔ དཔེར་ན་ཉི་།མ་དང་ཟླ་བ་དང་ཆུ་དང་མེ་ལོང་ལ་གཟུགས་བརྙན་འབྱུང་བ་བཞིན་དུ་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ལ་རྟོག་པ་མེད་ཀྱང་སྨོན་ལམ་གྱི་དབང་གིས་སེམས་ཅན་སྐལ་བ་ཅན་ལ་གཟུགས་སྐུ་ གཉིས་ཀྱིས་དོན་བྱེད་དོ༔ ཞེས་དང་༔ དྲི་མེད་འོད་ལས༔ མི་རྟག་པ་མིན་རྟག་པའང་མིན༔ གཅིག་མིན་དུ་མའི་མཚན་ཉིད་མིན༔ དངོས་མེད་དངོས་པོ་མེད་པའང་མིན། འདི་ནི་རྟེན་འབྲེལ་ཆོས་སྐུའོ༔ གང་ཞིག་སེམས་ཅན་ཀུན་གྱི་སྒྲ༔ རྫུ་འཕྲུལ་བདག་ཉིད་རབ་གསལ་བྱེད༔ སེམས་ཅན་བསམ་པའི་དབང་གིས་ནི༔ ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་མཚན་ཉིད་དོ༔ ཞེས་དང་༔ སྒྲུབ་ལེར༔ རྣམ་པ་ཀུན་གྱི་མཆོག་ལྡན་སྐུ༔ མོས་པ་བྱེད་པ་སྣ་ཚོགས་ལས༔ རང་རང་བསམ་པ་སེམས་ཅན་གྱིས༔ མཐོང་བ་སྤྲུལ་པའི་མཚན་ཉིད་དོ༔ ཞེས་དང་༔ དུས་འཁོར་ལས༔ སྟོང་ཉིད་སྙིང་རྗེ་དབྱེར་མེད་ཅིང་༔ ཆགས་དང་ཆགས་བྲལ་རྣམ་པར་སྤང་༔ ཤེས་རབ་མ་ཡིན་ཐབས་ཀྱང་མིན༔ འདི་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་སྐུ་གཞན༔ དུས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ཞེས་གྲགས་པ༔ སྐུ་བཞིའི་བདག་ཉིད་ཞི་བ་ལ༔ ཞེས་དང་༔ ཕལ་པོ་ཆེ་ལས༔ ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་ཆོས་ཉིད་ནི༔ འཇམ་དཔལ་རྟག་ཏུ་གཅིག་པ་ནི༔ སྒྲིབ་པ་མེད་པར་གཟིགས་པ་སྟེ༔ འབྱུང་བ་དེ་ཡང་གཅིག་པའོ༔ སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་སྐུ་གཅིག་སྟེ༔ དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ༔ ཤེས་རབ་ ཐུགས་ཀྱང་གཅིག་པ་སྟེ༔ མི་འཇིགས་སྟོབས་ཀྱང་དེ་བཞིན་ནོ༔ ཞེས་དང་༔ སཾ་བྷུ་ཊི་ལས༔ གང་ཕྱིར་ཆུ་ནི་དུ་མ་ཡི༔ ཆུ་ཡི་རྒྱུན་ནི་རྒྱ་མཚོ་ལྟར༔ ཐར་པ་ཉིད་ནི་གཅིག་པུ་ནི༔ མང་པོ་དམིགས་པར་མི་འགྱུར་རོ༔ ཞེས་དང་༔ རྡོ་རྗེ་གཅོད་པ་ལས༔ གང་དག་ང་ལ་གཟུགས་སུ་མཐོང་༔ གང་དག་ང་ལ་སྒྲར་ཤེས་པ༔ ལོག་པའི་ལམ་དུ་ཞུགས་པ་སྟེ༔ སྐྱེ་བོ་དེ་དག་ང་མི་མཐོང་༔ སངས་རྒྱས་རྣམས་ནི་ཆོས་ཉིད་ལ༔ འདྲེན་པ་རྣམས་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ༔ ཞེས་དང་༔ རྒྱུད་བླ་མར༔ འདུས་མ་བྱས་ཤིང་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ༔ གཞན་གྱི་རྐྱེན་གྱིས་རྟོགས་མིན་པ༔ ཞེས་དང་༔ ཨོ་རྒྱན་རིན་པོ་ཆེས་འབྲས་བུ་ལ་ཡང་ལྔ་སྟེ༔ ངོ་བོ་ངེས་ཚིག་མཚན་ཉིད་དབྱེ་བ་བསྡུ་དོན་ནོ༔ འབྲས་བུའི་ངོ་བོ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའོ༔ ངེས་ཚིག་ནི་རེ་དོགས་མེད་པའོ༔ མཚན་ཉིད་ནི་སྐུ་གསུམ་རང་ལ་གནས་པའོ༔ དབྱེ་བ་ནི་མཚན་ཉིད་ཟད་པའི་མཐར་ཕྱིན་པའོ༔ བསྡུ་དོན་ནི་ཡེ་གདོད་མ་ནས་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་ཡིན་པ་ཐོབ་པའོ༔ ཞེས་དང་༔ དེ་ཡང་ཐུན་མོང་གི་འབྲས་བུ་དང་༔ མཆོག་གི་འབྲས་བུ་གཉིས་སོ༔ དེ་ལ་ཐུན་མོང་གི་འབྲས་བུ་ནི༔ ཇི་ལྟར་རང་གིས་བསྒྲུབ་པ་བཞིན་གྱིས༔ ཚེ་དང་བསོད་ནམས་འཁོར་དང་ལོངས་སྤྱོད་གདུལ་བྱ་དང་སྙན་གྲགས༔ མཐུ་དང་རྫུ་འཕྲུལ་མངོན་ཤེས་དང་ནུས་པ་ལ་སོགས་གང་ལ་གང་འདུལ་དུ་རེ་བ་ཡིད་བཞིན་དུ་འགྲུབ་པ་རྣམས་སོ༔ མཆོག་གི་འབྲས་བུ་ནི༔ བསྙེན་སྒྲུབ་བསྐྱེད་རྫོགས་ཐབས་ཤེས་གང་གི་སྒོ་ནས་བསྒྲུབ་ཀྱང་རུང་སྟེ༔ རང་ཉིད་གདོད་མའི་ངོ་བོ་མངོན་དུ་གྱུར་ཏེ༔ ཡེ་ཐོག་དང་པོའི་སར་ཕྱིན༔ དོན་གྱི་ངོ་བོ་འཁྲུལ་མེད་ལ་བརྟན་པ་ཐོབ་ཅིང་༔ སྤང་བླང་གི་མཐའ་ཟད༔ ཆོས་ཟད་སར་སྐྱོལ༔ འབྲས་བུ་སྨིན་ཏེ་རྒྱུར་མི་ལྡོག་ཅིང་༔ མདོར་ན་སྤང་བླང་རྩིས་གདབ་ཀྱི་མཐའ་ལས་གྲོལ་ཏེ༔ ཆོས་སྐུ་ཙམ་དུ་འཛིན་པའི་མཐའ་ལས་འདས་པའོ༔ ཞེས་གསུངས་པ་དང་༔ ཨོ་རྒྱན་ཆེན་པོས་ལང་གྲོ་ལོ་ཙཱ་ལ་གདམས་པ་ལས༔ འབྲས་བུ་བྱ་བ་ལོག་ནས་ཁ་མིག་རྣ་བ་ཅན་འོང་རྒྱུ་མེད༔ རང་གི་སེམས་ཉིད་ཆོས་སྐུ་དག་པ་གདོད་མའི་གཞི་རང་སེམས་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་འདི་ཉིད༔ ངོ་བོ་མ་གཡོས་བཞིན་དུ་རང་རྩལ་འགག་མེད་ཀྱི་ཆོ་འཕྲུལ་རང་སྣང་དེ་ལ་དེར་འཛིན་དུ་བཟུང་བས་འཁོར་བ་རིགས་དྲུག་ཏུ་འཁོར་ཞིང་འཁྱམས༔ ཇི་ལྟར་སྡུག་བསྔལ་ལ་ སྤྱོད་ཀྱང་རང་བཞིན་ཆོས་སྐུ་ལས་མ་འདས་པས༔ དེ་ལ་འབྲས་བུ་ཐོབ་བྱ་ཐོབ་བྱེད་མེད་ཀྱང་༔ ཐོབ་རྐྱེན་ཙམ་དུ་དཔེའི་མཚོན་ན༔ གསེར་གྱི་ངོ་བོ་ཆ་མ་འགྱུར་ཡང་བཟོ་བོའི་རྐྱེན་གྱིས་གཟུགས་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་བ་ལྟར་དུ༔ གདོད་ནས་རང་ལ་གནས་པའི་ཆོས་སྐུ་དེ་ཉིད་ཆ་མ་འགྱུར་བཞིན་དུ༔ རྐྱེན་བླ་མ་དམ་པའི་མན་ངག་གིས་ཐབས་ཁྱད་པར་ཅན་ལམ་ཟབ་མོའི་སྒོ་ནས༔ མ་བཅོས་ལྷུན་གྲུབ་ཀྱི་ངོ་བོ༔
Chinese
三身无别大乐身，以及，《莲花王续》中说：乐与空性显现为一，名为果的双运。以及，《心髓总集续》中说：大悲的果实是，无希冀无忧虑，自住之心，无生无灭法身，任运成就，不变，决定。以及，《见解上续》中说：果是不修之修，于无散乱之状态中，平等，赤裸。以及，《金光明经》中说：法身即是真实之智慧，二身只是假名而已，法身是真实，是二身之基础。为何如此呢？因为除了法性以及无分别之智慧外，没有任何佛。以及，譬如太阳和月亮以及水和镜子中显现影像一样，如来藏的智慧虽无分别，但以愿力之故，为有缘众生以色身ེ་གཅོད་པ་ལས། 从中解脱出来，哪些人将我视为形象，哪些人将我视为声音，他们步入了歧途，这些人无法见到我。诸佛是法性，导师们是法身。如《宝性论》所说：非造作且自然成就，非由他缘所证悟。还有，邬金仁波切说，果也有五种：本体、定义、特征、分类、总结。果的本体是涅槃。定义是没有希望和疑虑。特征是三身安住于自身。分类是达到特征的终点。总结是获得本来就有的状态。还有，果有共同的果和殊胜的果两种。其中，共同的果是： 如自己所修持的那样，寿命和福德、眷属和受用、所化众生和名声，威力和神通、神通和能力等，随其所应调伏，如愿成就。殊胜的果是：无论通过近修、修持、生起次第、圆满次第、方便智慧何种途径修持，自身显现本初的本体，到达原始最初之地，获得意义的本体不谬的稳固，断除取舍的边际，将法运至终点，果成熟而不退转为因，总之，从断除取舍、计算的边际中解脱，超越执着于仅是法身的边际。如是说。邬金大师对朗卓译师的教诲中说：果不是指变成有口、眼、耳的东西。自己的心性法身清净，本初的基础自心普贤王如来本身，本体未动摇，而自力无碍的神变自显，若执着于此，则会轮回漂泊于六道之中。无论如何遭受痛苦， 也未曾超出本性法身，因此，果没有能获得和所获得，但作为获得之缘的譬喻：如同黄金的本体不变，但因工匠的缘故而显现各种形状一样，本来就安住于自身的法身不变，通过上师殊胜窍诀，以特殊方便甚深道之门，不造作任运自成的本体。
English
The three bodies are inseparable, the body of great bliss. And, in the Tantra of the Lotus King, it says: Bliss and emptiness appear as one; the fruit is called union. And, in the Root Tantra of the Gathering of Hearts, it says: The fruit of great compassion is: a mind that abides in itself, without hope or fear; the Dharmakaya, without arising or ceasing; spontaneously accomplished, immutable, decisive. And, in the Tantra of the View from Above, it says: The fruit is non-doing practice; in a state of non-distraction, equal, naked. And, in the Sutra of Golden Light, it says: The Dharmakaya is true wisdom itself; the two bodies are merely designations; the Dharmakaya is true, it is the basis of the two bodies. Why is this? Because there is no Buddha apart from the suchness of Dharma and non-conceptual wisdom. And, just as images appear in the sun, moon, water, and mirror, so too, although the wisdom of suchness is without conceptualization, through the power of aspiration, it benefits sentient beings with good fortune through the Rupakaya
English
From cutting off, those who see me as form, those who know me as sound, they have entered a wrong path, those beings do not see me. The Buddhas are the nature of Dharma, the guides are the Dharmakaya. As it says in the Uttaratantra: Uncreated and spontaneously accomplished, not realized by other conditions. Furthermore, Orgyen Rinpoche said that there are also five aspects to the fruit: essence, definition, characteristic, division, and summary. The essence of the fruit is nirvana. The definition is without hope or doubt. The characteristic is that the three kayas abide within oneself. The division is reaching the end of the characteristic. The summary is attaining the state of being what one has always been from the very beginning. Furthermore, there are two types of fruit: common fruit and supreme fruit. Among them, the common fruit is: As one practices, life and merit, retinue and enjoyment, disciples and fame, power and magical abilities, clairvoyance and abilities, etc., whatever one hopes for, according to what needs to be tamed, will be accomplished as desired. The supreme fruit is: no matter through which means one practices, whether through approach and accomplishment, generation stage, completion stage, skillful means and wisdom, one's own primordial essence becomes manifest, reaching the original first ground, obtaining stability in the unmistaken essence of meaning, exhausting the limits of abandonment and adoption, carrying Dharma to its end, the fruit ripens and does not revert to being a cause, in short, being liberated from the limits of abandonment, adoption, and calculation, transcending the limits of clinging to just the Dharmakaya. Thus it is said. In the instructions of the Great Orgyen to Langdro Lotsawa: The fruit is not about turning into something with a mouth, eyes, and ears. One's own mind, the pure Dharmakaya, the primordial ground, one's own mind, Samantabhadra himself, without the essence wavering, the unobstructed magical display of self-display, by clinging to it as 'that,' one wanders and circles in the six realms of samsara. No matter how one experiences suffering, without ever going beyond the nature of the Dharmakaya, therefore, there is no obtainable or obtained fruit, but as an example of the condition for obtaining: just as the essence of gold does not change, but appears in various forms due to the craftsman's condition, likewise, the Dharmakaya that has always been present within oneself does not change, through the special means of the profound path of the guru's supreme instructions, the unmade, spontaneously accomplished essence.
Tibetan
མ་བཅོས་ལྷུན་གྲུབ་ཏུ་ཉམས་སུ་བླངས་པས༔ གཉིས་འཛིན་གྱི་རེ་དོགས་ཟད༔ རང་བཞིན་རྣམ་དག་ལ་རང་དབང་ཐོབ་པས༔ ངོ་བོ་བློ་འདས་ཆོས་སྐུར་སངས་རྒྱས༔ རང་བཞིན་འགག་མེད་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་རུ་རང་གསལ༔ ཐུགས་རྗེ་མཛད་པའི་ཕྲིན་ལས་རྒྱས་ཏེ་ནམ་མཁའ་མ་གཡོས་བཞིན་ཉི་ཟླ་དང་ཆར་ལ་སོགས་པས་འགྲོ་བ་རྣམས་བདེ་སྐྱིད་ལ་འགོད་པ་ལྟར༔ ཆོས་སྐུ་ལས་མ་གཡོས་བཞིན་རྟོག་མེད་ཀྱི་ངང་ནས་ཐུགས་རྗེ་དང་སྨོན་ལམ་གྱི་མཐུས་འཁོར་བ་མ་སྟོང་གི་བར་གཟུགས་སྐུ་རྣམ་གཉིས་ཀྱིས་འགྲོ་བའི་དོན་གང་འདུལ་དུ་མཛད་པ་དེ་ནི༔ མཐར་ཐུག་གི་འབྲས་བུ་ཐོབ་ཚུལ་ལོ༔ འབྲས་བུ་གདོད་ནས་རྣམ་པར་ དག༔ ངོ་བོ་རང་བཞིན་ཐུགས་རྗེ་གསུམ༔ ཐོག་མའི་ས་རུ་ཕྱིན་པའི་ཚེ༔ སྐུ་གསུམ་མངོན་དུ་གྱུར་པ་ཡིན༔ ཞེས་གསུངས་སོ༔ དེ་དང་མཚུངས་པར་རྟ་མགྲིན་གསང་འདུས་རྒྱུད་ལས༔ རང་བཞིན་མེད་པར་ལྷུན་གྲུབ་པས༔ རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཆོས་ཀྱི་སྐུ༔ མ་བཙལ་རང་ལ་ཡེ་ནས་གནས༔ འདི་ཡང་ང་ཡི་འབྲས་བུ་ཡིན༔ སེམས་ཉིད་སྣ་ཚོགས་རང་བྱུང་བས༔ ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པ་སྐུ་ཡི་ངང་༔ རང་ལ་བྱུང་ཞིང་རང་ལ་ཐིམ༔ འདི་ཡང་ང་ཡི་འབྲས་བུ་ཡིན༔ འདི་ལྟར་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་ཀུན༔ སྣ་ཚོགས་རང་ཤར་སྤྲུལ་པའི་སྐུ༔ གང་ལྟར་བརྟགས་པ་དེ་ལྟར་སྣང་༔ འདི་ཡང་ང་ཡི་འབྲས་བུ་ཡིན༔ སྐུ་གསུམ་རང་ལ་ཡེ་ནས་རྫོགས༔ མ་བཙལ་རང་བཞིན་ལྷུན་གྲུབ་པ༔ མ་བསྒྲུབ་རང་ལ་བྱུང་ཞིང་གནས༔ འདི་ཡང་ང་ཡི་འབྲས་བུ་ཡིན༔ ཞེས་གསུངས་ཏེ༔ དོན་ལ་སྒོམ་མེད་ཆེན་པོ་ཞེས་ཀྱང་བྱ༔ ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཞེས་ཀྱང་བྱ༔ རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཞེས་ཀྱང་བྱ༔ རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་དུས་ཞེས་ཀྱང་བྱ་བ་དེ་ལ་ཡང་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཤུན་པ་འགའ་དང་འགའི་བྱེ་བྲག་ལ་ས་བཅུ་གཅིག་ནས་ཉི་ཤུ་རྩ་གཉིས་བར་དུ་ དབྱེ་བ་མཛད་ཀྱང་༔ ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་མཐར་ཕྱིན་ན་ནི་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཡིན་ནོ༔ དེ་ལྟར་ཡང་རིག་པ་རང་ཤར་གྱི་རྒྱུད་ལས༔ ས་ཞེས་བྱ་བ་གུད་ན་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ༔ བདེན་པ་མཐོང་བའི་གང་ཟག་གཅིག་ལ་ས་རྣམས་རྫོགས་ནས་ཡོད་དོ༔ ཞེས་གསུངས་ཏེ༔ དེ་ཡང་ཀློང་གསལ་ལས༔ གདེང་ཆེན་བཞི་ཡི་མཐར་ཐུག་ནི༔ ཡང་དག་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་དང་༔ མངོན་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་གཉིས༔ ཡང་དག་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ནི༔ ཕུང་པོ་ལྷག་མ་མེད་པར་རྒྱས༔ ཞེས་གསུངས་ཏེ༔ རིགས་ལྔ་དང་རིགས་གསུམ་མགོན་པོ་དང་༔ གུ་རུ་པདྨ་ཡབ་ཡུམ་དང་པཎ་ཆེན་བི་མ་ལ་ལྟར་འཇའ་ལུས་རྡོ་རྗེའི་
Chinese
通过修持未造作的任运自成，二取之希忧尽灭；于自性清净获得自在，本体于超离心识之法身中成佛；自性无灭，于报身中自然显现；大悲事业广大，如虚空不动，日月与雨等令众生安乐；如是，不离法身，于无分别之状态中，以大悲与愿力之加持，直至轮回未空之际，以二种色身随所应化地成办众生之利益，此乃获得究竟果位之方式。果位本初即清净，本体、自性、大悲三者，于趋至初始之地时，三身即现前。如是宣说。与之相同，于马头明王密意总集续中云：无自性而任运成就，觉性之智慧即法身，不需寻觅，本自安住于自身，此亦吾之果。心性种种自然生，报身之状态，于自身生起且于自身融入，此亦吾之果。如是，一切显现，种种自显现，即为化身，如何观察即如何显现，此亦吾之果。三身本自圆满于自身，不需寻觅，自性任运成就，不需修持，于自身生起且安住，此亦吾之果。如是宣说。义为亦名大无修，亦名任运成就之三摩地，亦名金刚喻三摩地，亦名大圆满之时，于彼亦有三摩地之少分与少分之差别，而作十一地至二十二地之区分，然彼三摩地若至究竟，即是圆满之佛陀。如是，于觉性自显现之续中云：地，并非于他处存在，乃是于见真谛之补特伽罗一身中圆满而存在。如是宣说。彼亦于《虚空光明》中云：四大把握之究竟，即是正等觉佛与现证菩提佛二者。正等觉佛者，乃是蕴聚无余而增广。如是宣说。如五部与三部怙主，莲师父母与班禅无垢友等，如虹身金刚之
English
By practicing the uncorrected, spontaneously accomplished state, the hopes and fears of dualistic clinging are exhausted. Having gained freedom in the naturally pure essence, one becomes enlightened in the dharmakaya, which transcends the intellect. The unceasing nature manifests spontaneously as the sambhogakaya. The activity of compassion expands, like the unwavering sky, with the sun, moon, and rain bringing happiness to beings. Likewise, without moving from the dharmakaya, through the power of compassion and aspiration in a state of non-conceptualization, until samsara is empty, the two form kayas accomplish the benefit of beings in whatever way is appropriate. This is how the ultimate result is attained. The result is primordially pure. The essence, nature, and compassion, the three, are manifested when one reaches the initial ground. Thus it is said. Similarly, in the Guhyasamaja Tantra of Hayagriva, it is said: "Through spontaneous accomplishment without inherent existence, the wisdom of awareness is the dharmakaya. Without searching, it is inherently present within oneself. This is also my fruit. Because the nature of mind arises spontaneously in various ways, the state of the sambhogakaya arises within oneself and dissolves within oneself. This is also my fruit. Thus, all appearances, the various self-arising forms, are the nirmanakaya. However one examines them, that is how they appear. This is also my fruit. The three kayas are inherently complete within oneself. Without searching, the nature is spontaneously accomplished. Without effort, it arises and abides within oneself. This is also my fruit." Thus it is said. In meaning, it is also called "Great Non-Meditation." It is also called "Spontaneously Accomplished Samadhi." It is also called "Vajra-like Samadhi." It is also called "The Time of Great Perfection." In that, there are some differences in the minor aspects of samadhi, and distinctions are made from the eleventh to the twenty-second bhumi. However, if that samadhi reaches its culmination, it is the perfect Buddha. Thus, in the Tantra of Self-Arising Awareness, it is said: "The bhumi called 'ground' does not exist separately. The bhumis are complete and exist within a single individual who sees the truth." Thus it is said. Furthermore, in "Klong gsal," it is said: "The ultimate of the four great confidences is twofold: the Perfectly Awakened Buddha and the Manifestly Awakened Buddha. The Perfectly Awakened Buddha is one who expands without any remaining aggregates." Thus it is said. Like the Five Families and the Three Family Protectors, Guru Padmasambhava, the father and mother, and the great scholar Vimalamitra, like the rainbow body of vajra...