Tibetan
ག་རྒྱ་ཆེན་པོ་མིང་དུ་བཏགས༔ ལ་ལས་ཐ་མལ་ཤེས་པ་མིང་དུ་བཏགས༔ ལ་ལས་ཐིག་ལེ་ཉག་གཅིག་མིང་ དུ་བཏགས༔ ལ་ལས་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཞེས་མིང་དུ་བཏགས༔ ལ་ལས་ཀུན་གཞི་ཞེས་པའི་མིང་དུ་བཏགས༔ འདི་ཉིད་མངོན་སུམ་མཛུབ་ཚུགས་ངོ་སྤྱད་ན༔ འདས་པའི་རྟོག་པ་རྗེས་མེད་ཡལ་བའི་སྟེང་༔ མ་འོངས་རྟོག་པ་མ་སྐྱེས་སོ་མ་ལ༔ ད་ལྟའི་བཟོ་མེད་རང་ལུགས་གནས་པའི་དུས༔ ཐ་མལ་རང་ཁའི་དུས་ཀྱི་ཤེས་པ་ལ༔ རང་གིས་རང་ལ་གཅེར་གྱིས་ལྟ་བའི་ཚེ༔ བལྟས་པས་མཐོང་རྒྱུ་མེད་པའི་ས་ལེ་བ༔ རིག་པ་མངོན་སུམ་རྗེན་པར་ཧྲིག་གེ་བ༔ གྲུབ་པ་མེད་པའི་སྟོང་དྭངས་སང་ངེ་བ༔ གསལ་སྟོང་གཉིས་སུ་མེད་པར་ཡེ་རེ་བ༔ རྟག་པ་མ་ཡིན་ཅིར་ཡང་གྲུབ་པ་མེད༔ ཆད་པ་མ་ཡིན་ས་ལེ་ཧྲིག་གེ་བ༔ གཅིག་ཏུ་མ་ཡིན་དུ་མར་རིག་ཅིང་གསལ༔ དུ་མར་མ་གྱུར་དབྱེར་མེད་རོ་གཅིག་པས༔ གཞན་ན་མེད་དེ་རང་རིག་འདི་ཉིད་དོ༔ གདོད་མའི་གཞིའི་གནས་ལུགས་དོན་གྱི་ངོ་སྤྲོད་དེ༔ འདི་ལ་སྐུ་གསུམ་དབྱེར་མེད་ཅི་ཡང་ཚང་༔ ཅི་ཡང་མ་གྲུབ་སྟོང་པ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ༔ སྟོང་པའི་རང་མདངས་གསལ་བ་ལོངས་སྐུ་ཡིན༔ འགགས་མེད་ཅིར་ཡང་ཤར་བ་སྤྲུལ་སྐུ་ཡིན༔ གསུམ་ཀ་གཅིག་ཏུ་ཚང་བ་ངོ་བོ་ཡིན༔ འདི་ ཉིད་བཙན་ཐབས་མཛུབ་ཚུགས་ངོ་སྤྲད་ན༔ ད་ལྟ་རང་གི་ཤེས་པ་འདི་ཀ་ཡིན༔ མ་བཅོས་རང་གསལ་ཤེས་པ་འདི་ཀ་ཡིན༔ སེམས་ཉིད་མ་རྟོགས་བྱ་བ་ཅི་ལ་ཟེར༔ འདི་ལ་བསྒོམ་རྒྱ་ཅི་ཡང་མེད་པ་ལ༔ བསྒོམ་རྒྱུ་མ་བྱུང་བྱ་བ་ཅི་ལ་ཟེར༔ རིག་པ་མངོན་སུམ་འདི་ཀ་ཡིན་པ་ལ༔ རང་སེམས་མ་རྙེད་བྱ་བ་ཅི་ལ་ཟེར༔ གསལ་རིག་རྒྱུན་ཆད་མེད་པ་འདི་ཀ་ལ༔ སེམས་ངོ་མ་མཐོང་བྱ་བ་ཅི་ལ་ཟེར༔ ཡིད་ཀྱི་བསམ་མཁན་ཁོ་རང་ཡིན་པ་ལ༔ བཙལ་བས་མ་རྙེད་བྱ་བ་ཅི་ལ་ཟེར༔ འདི་ལ་བྱ་རྒྱུ་ཅི་ཡང་མེད་པ་ལ༔ བྱས་པས་མ་བྱུང་བྱ་བ་ཅི་ལ་ཟེར༔ མ་བཅོས་རང་སར་བཞག་པས་ཆོག་པ་ལ༔ གནས་སུ་མ་བཏུབ་བྱ་བ་ཅི་ལ་ཟེར༔ བྱར་མེད་ཅོག་གེ་བཞག་པས་ཆོག་པ་ལ༔ དེ་ལ་མ་ནུས་བྱ་བ་ཅི་ལ་ཟེར༔ གསལ་རིག་སྟོང་གསུམ་དབྱེར་མེད་གཅིག་པ་ལ༔ འགྲུབ་དང་མ་འགྲུབ་བྱ་བ་ཅི་ལ་ཟེར༔ རྒྱུ་རྐྱེན་མེད་པར་རང་བྱུང་ལྷུན་གྲུབ་ལ༔ རྩོལ་བས་མ་ནུས་བྱ་བ་ཅི་ལ་ཟེར༔ རྟོག་པ་ཤར་གྲོལ་དུས་མཉམ་ཡིན་པ་ལ༔ གཉེན་པོ་མ་བྱུང་བྱ་བ་ཅི་ལ་ཟེར༔ ད་ལྟའི་ཤེས་པ་འདི་ཀ་ཡིན་པ་ལ༔ འདི་ལ་མེ་ཤེས་བྱ་བ་ཅི་ལ་ཟེར༔ སེམས་ཉིད་སྟོང་ པ་གཞི་མེད་ཡིན་པར་ངེས༔ ཞེས་དང་༔ ཨུ་རྒྱན་རིན་པོ་ཆེས་གླང་དཔལ་སེང་ལ་གསུངས་པ༔ ཁྱོད་རང་སེམས་ལ་ལྟ་མཁན་ཁོ་རང་ཡིན༔
Chinese
有的稱之為廣大，有的稱之為庸常意識，有的稱之為唯一明點，有的稱之為法界，有的稱之為阿賴耶。若能現量指示並認識此，過去的念頭無跡消失之時，未來的念頭尚未生起之際，當下無作自然安住之時，庸常自性之時的意識，自己赤裸裸地看著自己之時，觀看卻無可見之物，明亮，覺性現量赤裸，空曠澄澈，無有實執，明空無二本來如此，並非恆常，一無所成，並非斷滅，明亮，覺性閃閃發光，並非一體，多樣了知且明晰，並非多體，無別一味，他處無有，此乃自覺。原始基位的實義指示，此中三身無別，一切具足。一無所成，空性法身，空性自性光明，報身，無有阻礙，顯現一切，化身。三者一體具足乃是本性。若能強行指示並認識此，當下自己的意識即是此，無造作自明意識即是此。心性若未證悟，所作所為有何意義？此無任何可修之處，無有可修，所作所為有何意義？覺性現量即是此，自心若未尋得，所作所為有何意義？明覺相續不斷即是此，心之本性若未見到，所作所為有何意義？意之思維者即是自己，尋找卻未尋得，所作所為有何意義？此無任何可作之事，做了卻無所成，所作所為有何意義？無造作安住自性即可，卻無法安住，所作所為有何意義？無作坦然安住即可，卻無法做到，所作所為有何意義？明覺空三無別一體，成就與未成就，所作所為有何意義？無有因緣，自生任運成就，努力卻無法做到，所作所為有何意義？念頭生起解脫同時，沒有對治，所作所為有何意義？當下意識即是此，對此一無所知，所作所為有何意義？心性空性，確定是無有根基。如是說。鄔金仁波切（蓮花生大士）對朗巴·貝桑（གླང་དཔལ་སེང་།）說：你自己就是看著你心的人。
English
Some call it vastness, some call it ordinary consciousness, some call it the single bindu, some call it the Dharmadhatu, some call it the Alaya. If this can be directly pointed out and recognized, when past thoughts disappear without a trace, when future thoughts have not yet arisen, when the present is naturally abiding without fabrication, in the consciousness of the ordinary self-nature, when one looks at oneself nakedly, there is nothing to see when looking, bright, awareness is directly naked, empty and clear, without any clinging, clarity and emptiness are non-dual, originally like this, not permanent, nothing is accomplished, not annihilation, bright, awareness is sparkling, not one, knowing and clear in many ways, not many, inseparable, one taste, there is nothing else, this is self-awareness. The essential instruction of the original ground, in this, the three bodies are inseparable, everything is complete. Nothing is accomplished, emptiness is the Dharmakaya, the self-nature of emptiness is clear, the Sambhogakaya, without obstruction, everything arises, the Nirmanakaya. The three are complete as one is the essence. If this can be forcibly pointed out and recognized, the present consciousness is this, the unfabricated self-clear consciousness is this. If the nature of mind is not realized, what is the meaning of doing? There is nothing to meditate on here, there is nothing to meditate on, what is the meaning of doing? Awareness is directly this, if one's own mind is not found, what is the meaning of doing? The continuous clarity and awareness is this, if the nature of mind is not seen, what is the meaning of doing? The thinker of the mind is oneself, searching but not finding, what is the meaning of doing? There is nothing to do here, doing but not accomplishing, what is the meaning of doing? Abiding in the unfabricated self-nature is enough, but unable to abide, what is the meaning of doing? Abiding calmly without doing is enough, but unable to do it, what is the meaning of doing? Clarity, awareness, and emptiness are non-dual and one, accomplishment and non-accomplishment, what is the meaning of doing? Without cause and condition, self-arisen spontaneously accomplished, striving but unable to do it, what is the meaning of doing? Thoughts arising and liberation are simultaneous, without an antidote, what is the meaning of doing? The present consciousness is this, being ignorant of this, what is the meaning of doing? The nature of mind is emptiness, it is certain that there is no basis. Thus it is said. Padmasambhava said to Lang Pal Seng: You yourself are the one who looks at your mind.
Tibetan
གསལ་སྟོང་ཟུང་འཇུག་གཉུག་མའི་ངོ་བོ་དེ་དང་མ་བྲལ་བར་གྱིས༔ ཐོས་པ་མང་པོ་གཅིག་ཁ་བཀང་དུ་འཇུག་པའི་མན་ངག་ཡིན་ནོ་གསུངས༔ དཔལ་གྱི་ཡེ་ཤེས་ལ་གསུངས་པ༔ སྣང་སྲིད་སེམས་སུ་ཆོད་ན་གཞལ་ཡས་ལོག་ན་མེད་དོ༔ རང་ཐག་ནང་དུ་ཆོད་ན་ལྷ་ཚོགས་གཅིག་ལ་འདུས༔ གཅིག་པོ་རང་མཚང་རིག་ན་སངས་རྒྱས་དེ་རང་ཡིན་ནོ་གསུངས་སོ༔ མཁས་པ་ཤྲཱི་སེང་ཧའི་ཞལ་ནས༔ ཆོས་སྒོ་བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་བླ་མའི་གདམས་པ་ཚིག་གསུམ་དུ་འདུས་ལུགས་ནི༔ ཐོག་མར་ཀུན་གཞི་རྩད་བཅད་པ་དང་གཅིག༔ སྲིད་རྩ་བདག་བརྟགས་པ་དང་གཉིས༔ ཡེ་ཤེས་ཟུང་འཇུག་གི་གདམས་པ་དང་གསུམ་མོ༔ དང་པོ་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་སེམས་ལ་འདུས་པར་བསྟན་པ་ལ༔ སེམས་འདི་དང་པོ་གང་ནས་བྱུང༔ བར་དུ་གར་གནས༔ མཐར་གར་འགྲོ་དང་གསུམ་མོ༔ བརྟགས་པས་དང་པོ་གང་ནས་ཀྱང་མ་བྱུང་༔ བར་དུ་གང་དུ་ཡང་མི་གནས༔ མཐར་གོར་ཡང་མ་སོང་ སྟེ༔ དེ་ལྟར་ཁ་དོག་དང་དབྱིབས་གཟུགས་སུ་མ་གྲུབ་ཅིང་༔ གསལ་སྟོང་སྤྲོས་བྲལ་ལས་ཅི་ཡང་མ་གྲུབ་པ་ནི་ཀུན་གཞི་རྩད་ནས་ཆོད་པའོ༔ སྲིད་རྩ་དག་པ་ནི་ངའམ་བདག་བྱ་བའི་འགོང་པོ་དེ༔ ཕྱི་ཡུལ་སྣང་སེམས་སྣོད་བཅུད་རང་ལུས་བཅས་པའི་ཡུལ་ཕར་ལ་བལྟས༔ རང་གི་གཞི་ལམ་འཇོག་པའི་ཡུལ་ལ་ཚུར་བལྟས་པས༔ གར་གནས་དང་འདི་ཞེས་སུ་མ་བཏུབ་པ་དེ་བདག་མ་གྲུབ་པའོ༔ ཡེ་ཤེས་དང་ཟུང་འཇུག་གི་གདམས་ངག་ནི༔ བདག་མེད་མ་སྙེད་པའི་ངང་དེ་ཀ་ལ་སེམས་ཀློད་དེ༔ འབད་རྩོལ་མེད་པར་ལམ་མེ༔ ལྷན་ནེ་ས་ལེ་ཧྲིག་གེ་རང་དངས་སུ་བསྒོམ་ནས་གོམས་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ༔ ཞེས་གསུངས་སོ༔ ཀློང་གསལ་འབར་མ་ཉི་མའི་གསང་རྒྱུད་ཆེན་པོ་ལས༔ དེ་ནས་སེམས་ཀྱི་བྱུང་ས་དང་༔ གནས་ས་འགྲོ་ས་འགྲོ་མཁན་དང་༔ གཟུགས་དང་ཁ་དོག་དངོས་པོ་དང་༔ སྐྱོན་དང་ཡོན་ཏན་ཅི་འདུག་བརྟག༔ ཡང་ཡང་དམིགས་པ་གཏད་ཅིང་བསྒོམ༔ སེམས་ལ་བྱུང་ས་མ་རྙེད་ན༔ སེམས་ཉིད་སྟོང་པར་ཐག་ཀྱང་བཅད༔ སྟོང་པ་བཟུང་ཡུལ་བྲལ་བ་དེ༔ ཆོས་ཀྱི་སྐུ་རུ་ངོ་ཡང་སྤྲད༔ རྒྱུན་དུ་དེ་ལ་གནས་པར་བྱ༔ དེ་ནས་སེམས་ཀྱི་ གནས་ས་ནི༔ ཡོད་དོ་བྱས་ན་ངོ་བོ་སྟོང་༔ མེད་དམ་བྱས་ན་བརྟགས་བྱེད་གསལ༔ སྟོང་གསལ་ངོས་བཟུང་བྲལ་བ་དེ༔ ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་རུ་ནི༔ སྟོང་གསལ་འགགས་མེད་ངོ་ཡང་སྤྱད༔ རྒྱུན་དུ་དེ་ཉིད་ངང་གནས་བྱ༔ དེ་ནས་སེམས་ཀྱི་འགྲོ་ས་ནི༔ མེད་དམ་བྱས་ན་ཡོད་པར་སེམས༔ དགེ་བཅུ་སྤྱད་པས་ཐར་པ་བློཐོབ༔ མི་དགེ་སྤྱད་པས་ངན་སོང་ལྟུང་༔ དེ་ལྟར་ལེགས་ཉེས་ལས་རྣམས་ཀུན༔ སེམས་ཀྱིས་བྱས་པ་གང
Chinese
不要与光明空性双运本来的体性分离！这是让众多听闻充满一（心）口的诀窍，如是说。对吉祥智慧所说：如果将显有世间决断为心，则宫殿颠倒也不存在。如果内心之中自我决断，则诸佛会集于一。如果认识到唯一者的自身真相，那即是佛陀本身，如是说。 智者师利星哈的口中说：八万四千法门汇集为上师窍诀三句的方法是：首先，根除阿赖耶识，此为一；其次，考察有根的“我”，此为二；再次，智慧双运的窍诀，此为三。 首先，关于一切法汇集于自心的开示：此心最初从何而来？中间住在哪里？最终去向何方？此为三。经过考察，最初从任何地方也没有来，中间任何地方也不住，最终任何地方也没有去。 因此，由于没有形成颜色和形状，并且没有形成任何超出光明空性离戏之外的事物，这就是从根源上根除了阿赖耶识。 根除有根的“我”是这样的：那个被称为“我”或“自”的鬼神，向外观看外境显现、心、器情世界以及自身等境；向内观看作为安立自身基础和道路之境时，无法确定住在哪里以及“这是什么”，这就是没有成立“我”。 智慧和双运的窍诀是：在没有找到“我”的那个状态中放松心，不费力气地，坦然、松弛、自然、明亮地修习并使之习惯。如是说。 在《虚空光明炽燃日秘密大续》中说：此后，考察心的生处，住处，去处，去者，形状、颜色、事物，过患和功德有什么。反复专注于目标并修习。如果没有找到心的生处，那么也要决断心性本空。那个远离所取对境的空性，就确认为法身，恒常安住于此。此后，心的 住处是：如果认为是存在，则自性为空；如果认为是不存在，则考察者光明。那个远离空明分别的，就确认为报身，空明无碍，恒常安住于此状态。此后，心的去处是：如果认为是不存在，则认为是存在；行持十善获得解脱；行持不善堕入恶趣。如此善恶诸业，都是心所造。
English
Do not be separated from that innate nature of clear light and emptiness united! This is the instruction to fill one's mouth with many teachings, so it is said. Spoken to Glorious Wisdom: If phenomenal existence is decided as mind, then the palace, if reversed, does not exist. If one decides within oneself, then the assembly of deities gathers into one. If one recognizes the self-face of the one, then that is the Buddha himself, so it is said. From the mouth of the wise Shri Singha: The way the eighty-four thousand doors of Dharma are gathered into three words of the Lama's instruction is: First, cutting off the root of the base of all, is one; second, examining the root of existence, the self, is two; third, the instruction of wisdom's union, is three. First, regarding the teaching that all Dharmas are gathered into one's own mind: From where does this mind first arise? Where does it abide in the middle? Where does it go in the end? These are three. Having examined, it does not arise from anywhere in the beginning; it does not abide anywhere in the middle; it does not go anywhere in the end. Therefore, since it is not formed into color and shape, and since nothing is formed other than clear light and emptiness, free from elaboration, this is cutting off the root of the base of all. Purifying the root of existence is this: That ghost called "I" or "self," looking outward at the outer realm of appearance, mind, vessel and essence, and one's own body; looking inward at the realm of establishing one's own ground and path, it cannot be determined where it abides or what "this" is, that is the non-establishment of "self." The instruction of wisdom and union is this: In that state of not finding "self," relax the mind; without effort, openly, loosely, naturally, brightly, meditate and become accustomed to it. So it is said. In the Great Secret Tantra of the Blazing Sun of Clear Space: After that, examine the place of arising of the mind, the place of abiding, the place of going, the one who goes, the shape, color, things, faults, and what qualities there are. Again and again, focus on the object and meditate. If you do not find the place of arising of the mind, then also decide that the nature of the mind is empty. That emptiness free from the object of grasping, identify it as the Dharmakaya, and constantly abide in it. After that, the mind's place of abiding is: If it is said to exist, then the essence is empty; if it is said not to exist, then the examiner is clear. That which is free from identifying emptiness and clarity, identify it as the Sambhogakaya, emptiness and clarity unceasing, and constantly abide in that state. After that, the mind's place of going is: If it is said not to exist, then it is thought to exist; practicing the ten virtues, one obtains liberation; practicing non-virtue, one falls into the lower realms. Thus, all good and bad actions are done by the mind.