Tibetan
བཤད་པས་གཞན་ལ་མ་ཕན༔ ཉམས་མྱོང་ཁའི་སྟོང་སྐད་ལ་ར༔ རིར་བསྡད་ན་ཀླུང་དྲན༔ ཀླུང་དུ་བསྡད་ན་རི་དྲན༔ ཐག་ཆོད་ཀྱི་གདེང་མེད་པར་བརྫུ་བག་ཀྱིས་གཞན་བསླུ༔ རང་གི་རིགས་རྒྱུད་དམ་པོར་ཚུགས་ཤོར་དོགས་གཞན་ལ་ ནི་མི་ཞུ༔ ནང་ན་ནི་ཐེ་ཚོམ་མེ༔ ཁུ་འཕྲིག་གེ༔ ཕྱི་ཚུལ་ནི་མཁས་བཙུན་བཟང་གསུམ་བསྒོམ༔ ཁ་ཐོན་ཕྲག་དོག་དང་ཟུར་ཟ་ལ་བྱེད༔ རང་ལ་ཁྱི་རྒྱ་བོའི་སྤུ་ཙམ་མེད་པར་གཞན་གྱི་སྟག་ཁྱི་འདྲ་བ་ལ་འཕྱ༔ རང་ལ་ར་རྒན་གྱི་ཨོག་ཙོམ་ཙམ་མེད་པར་གཞན་གྱི་འབྲོང་གི་རྔ་ལྗང་ལ་འཕྱ༔ མིང་ལ་ཆོས་བརྗེ༔ རྟོགས་ལྡན༔ རིན་པོ་ཆེ༔ ཞིག་མཁན་པོ༔ རྗེ་བཙུན་དུ་བཏགས་པའི་མི་གཙང་བ་དར་གྱིས་བསྟུམ་པའི་ཆོས་པ་མང་པོ་ཞིག་བོད་འདིར་འབྱུང་བར་འདུག་པས༔ རང་རེ་བསྡམ་ཁ་མ་ནོར་ཅིག༔ ཅེས་གསུངས་པས༔ བླ་མ་བརྟགས་དཀའ༔ དེ་ཡང་མདོ་རྒྱུད་ཀུན་ནས་བླ་མ་དེའི་རྣམ་ཐར་མཛད་སྤྱོད་ལ་བརྟེན་ནས་བླ་མ་བརྟགས་པར་གསུངས་ན་ཡང་༔ དུས་སྙིགས་མ་ལ་ནི༔ བདུད་དང་དམ་སྲི་རྣམས་ཀྱིས་མཁས་བཙུན་བཟང་པོའི་ཆ་ལུགས་བཟུང་ནས་སེམས་ཅན་རྣམས་ངན་སོང་དུ་ཁྲིད་པ་ཡང་འབྱུང་སྟེ༔ ཨོ་རྒྱན་རིན་པོ་ཆེས༔ ལྷ་མིན་ལྷ་རུ་བརྫུ་བའི་རྒྱ་འདྲེ་དང་༔ འགོང་པོ་སྤྱན་དགུ་མི་ཡུལ་བབ་པ་ལས༔ དེའི་ཆོ་འཕྲུལ་ས་གནས་སེམས་དཔའི་ཚུལ༔ རྣམ་དཔྱོད་ཁྱད་འཕགས་མང་སྲེལ་ཀུན་ནས་གཙང་༔ མཐོང་ཙམ་ཉིད་ ནས་དད་པ་ཐོབ་པ་ཡོང་༔ ཞེས་གསུངས་པ་དང་༔ བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་མདོ་སྡེ་རྣམས་ལས༔ བདུད་མཁན་པོ་དང་སློབ་དཔོན་གྱི་ཆ་བྱད་དུ་འབྱུང་བར་བཤད་པས༔ ཕྱིའི་སྤྱོད་ལམ་བཙུན་པ་དང་ཞི་དུལ་ཆེ་བ་ཙམ་ལ་ཡང་ཡིད་གཏོད་མེད༔ ཐ་སྙད་ཚིག་ལ་མཁས་པ་ཙམ་ལ་ཡང་བློ་གཏད་མེད་དེ༔ རྒྱུད་གྲོལ་ཉམས་ཤིག་མེད་ན༔ བདུད་དང་དམ་སྲི་འགའ་རེས་ཀྱང་མདོ་སྡེ་མང་པོ་བློ་ལ་ཡོད་པ་དང་འདྲའོ༔ དེ་བཞིན་ཏུ་གཏེར་སྟོན་ཡིན་ཟེར་བ་ཙམ་ལ་ཡང་ཡིད་ཆེས་མེད་དེ༔ གཏེར་འདྲ་དང་རྫུན་གཏེར་ཡང་འབྱུང་བར་གསུངས་སོ༔ འོ་ན་གང་ཞིག་ལ་བློ་གཏད་ཅེ་ན༔ ཨོ་རྒྱན་རིན་པོ་ཆེ་ལ་ཕྱོགས་རིས་དང་རང་འདོད་ནི་མེད༔ དུས་གསུམ་ཆགས་ཐོགས་མེད་པའི་མངོན་ཤེས་ནི་མངའ་ངེས༔ སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ལས་བཟང་ངན་སྐྱེ་རྒྱུད་རྣམས་ནི་གསལ་བར་གཟིགས་པས༔ ཨོ་རྒྱན་རིན་པོ་ཆེའི་གཏེར་ལུང་༔ གཏེར་རྙིང་ཚད་ལྡན་རྣམས་ནས་འབྲེལ་ཚད་དོན་ལྡན་དུ་ལུང་བསྟན་པའི་བླ་མ་དེ་ལྟ་བུ་ལ་གཏན་གྱི་སྐྱབས་གནས་ཞུ་དགོས་སོ༔ དེ་ཡང་སྔོན་གྱི་ལུང་བསྟན་རྣམས་དཔང་པོ་ཡིན་གྱི༔ ད་ལྟ་མི་རྣམས་ཀྱི་ཅལ་
Chinese
講解對他人無益，體驗僅是口頭空談；住在山上想念山谷，住在山谷想念山；沒有決斷的把握，用虛假欺騙他人；擔心自己的純正血統被玷污，不向他人傾訴；內心沒有疑惑，暗自得意；外表卻裝作賢善美好，口頭上卻充滿嫉妒和諷刺；自己連一根漢狗的毛髮都沒有，卻嘲笑別人像老虎狗一樣；自己連老山羊的鬍鬚都沒有，卻嘲笑別人的犛牛尾巴；名字叫作轉法、證悟者、仁波切、某堪布、某尊者，用絲綢包裹著不乾淨的人，這樣的修行人很多都出現在這裡（指西藏），我們不要搞錯對象啊！這樣說了。上師難以辨別，而且從所有的經續中都說要依據上師的行為來辨別上師，但是在末法時代，魔和厲鬼會裝扮成賢善美好的人，引導眾生墮入惡道。鄔金仁波切說：非天偽裝成天人的印度魔鬼，以及九眼厲鬼降臨人間，他們的幻術是地方護法神和菩薩的形象，智慧超群，一切都非常清淨，僅僅見到就能產生信仰。這樣說了。世尊的經部中也說，魔會以堪布和阿闍黎的形象出現，所以僅僅憑藉外在的行為舉止莊重和溫柔是不可以信任的，僅僅憑藉精通詞句也是不可以信任的，如果沒有解脫的體驗，有些魔和厲鬼也能像背誦很多經部一樣。同樣，僅僅憑藉自稱是伏藏師也是不可以相信的，因為有相似的伏藏和假的伏藏出現。那麼應該信任誰呢？鄔金仁波切沒有偏袒和私慾，確實擁有對三世無礙的現量，清楚地看到所有眾生的善惡業和轉生，所以鄔金仁波切的伏藏授記，從具備法相的新舊伏藏中，對有緣者進行有意義的授記的上師，應該向這樣的上師尋求究竟的皈依處。而且，以前的授記是證據，現在人們的
English
Explaining is of no benefit to others; experience is just empty talk. Living in the mountains, one misses the valleys; living in the valleys, one misses the mountains. Without the confidence of decisiveness, one deceives others with pretense. Fearing that one's own pure lineage will be tainted, one does not confide in others. Inwardly, there is no doubt, secretly pleased; outwardly, one cultivates the appearance of being learned, virtuous, and good. Outwardly, one engages in jealousy and sarcasm. One does not even have a hair of a Han dog, yet one mocks others for being like tiger-dogs. One does not even have the beard of an old goat, yet one mocks others for having the tail of a yak. Names are given such as Dharma Changer, Realized One, Rinpoche, So-and-so Khenpo, So-and-so Jetsun. Many impure people wrapped in silk, these kinds of practitioners, appear here in Tibet. May we not mistake the object of our devotion! Thus it was said. Lamas are difficult to discern. Moreover, it is said in all the sutras and tantras that one should discern a lama based on their conduct and behavior. However, in the degenerate age, demons and evil spirits take on the appearance of learned, virtuous, and good people, leading sentient beings to lower realms. Padmasambhava said: Indian demons who pretend to be gods, and the nine-eyed demons who descend to the human realm, their magical displays are in the form of local deities and bodhisattvas. Their discriminating wisdom is extraordinary, and everything is perfectly pure. Just seeing them, faith arises. Thus it was said. In the sutras of the Bhagavan, it is also said that demons appear in the guise of khenpos and acharyas. Therefore, one should not trust solely in outward conduct that is disciplined and gentle. One should not rely solely on being skilled in terminology and words. If there is no experience of liberation, some demons and evil spirits can also be like those who have memorized many sutras. Similarly, one should not believe solely in those who claim to be tertöns, because there are similar termas and false termas that appear. So, who should one trust? Padmasambhava has no partiality or self-interest. He certainly possesses unobstructed direct perception of the three times. He clearly sees the good and bad karma and the lineages of all sentient beings. Therefore, the prophecies of Padmasambhava's termas, from the qualified old and new termas, the lamas who give meaningful prophecies to those who have a connection, one should seek refuge in such lamas as the ultimate refuge. Moreover, the previous prophecies are the evidence; the current
Tibetan
སྒོག་ལ་ངེས་པ་མེད་དེ༔ པདྨ་བཀའ་ཡི་ཐང་ཡིག་ལས༔ ཨོ་རྒྱན་རིན་པོ་ཆེས༔ ང་ཡི་སྤྲུལ་པ་ཟོག་པོ་ཟེར་ཞིང་གཤེ༔ ཟོག་པོ་རྣམས་ལ་འདི་ཕྱིའི་བློ་གཏད་བཅའ༔་དྲན་པ་གསལ་ཏེ་དགེ་སྡིག་ངོ་མ་ཤེས༔ ཤེས་པ་ཞིབ་སྟེ་ཆོས་ཀྱི་མཚང་མ་ལོན༔ དེ་ཕྱིར་བདུད་ཀྱི་བསྟན་པ་དར་བ་ཡིན༔ ཞེས་གསུངས་སོ༔ དེ་ལྟར་བླ་མ་ངན་པ་སྤངས་ནས་བཟང་པོ་ཅི་ལྟ་བུ་བསྟེན་ཞེ་ན༔ ཨོ་རྒྱན་རིན་པོ་ཆེའི་ཞལ་ནས༔ སྤྱིར་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཚིག་དོན་ལག་ལེན་གསུམ་ལ་མཁས་པ༔ བསྐྱེད་རྫོགས་བཟླས་བརྗོད༔ ལྟ་སྒོམ་སྤྱོད་གསུམ༔ གཞི་ལམ་འབྲས་གསུམ་ལ་རྟགས་དང་དྲོད་ཐོབ་པ༔ རང་ཉམས་སུ་ལེན་ཅིང་སྒྲུབ་ལ་བརྩོན་པ༔ གཞན་དོན་ཁྲིད་ལ་མཁས་ཤིང་ཐུགས་རྗེ་ཆེ་བ༔ ཐུགས་དགོངས་རྟོགས་པ་དང་ལྡན་པ༔ ཐུགས་རབ་དག་སྣང་དང་ཐུགས་རྗེས་འཛིན་པ༔ ཚེ་འདིའི་སྣང་ཤས་དོར་ནས་ཕྱི་མ་དོན་དུ་གཉེར་བ༔ བརྒྱུད་པའི་བྱིན་རླབས་ཡོད་ཅིང་ལག་ལེན་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པ་དེ་ཡིད་བཞིན་གྱི་ནོར་བུ་ལྟ་བུར་བསྟེན་པར་བྱའོ༔ ཞེས་གསུངས་པ་དང་༔ ཁྱད་པར་ཨོ་རྒྱན་རིན་པོ་ཆེའི་ལུང་བྱང་རྙིང་པ་རྣམས་ནས་ལུང་བསྟན་པ་དང་༔ གཏེར་ཁ་སོ་སོའི་ཆོས་བདག་ལས་ཅན་དུ་ལུང་གིས་ཟིན་པ་རྣམས་ནི༔ རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་ཞུ་བའི་བླ་མ་མཆོག་ཡིན་ནོ༔ ལུང་ནས་དངོས་སུ་མ་ཟིན་ཀྱང་ལུང་ནས་ཟིན་པའི་བླ་མས་ཅི་གསུང་བཀའ་བཞིན་བསྒྲུབས་ནས་ཉམས་སུ་བླངས་བས༔ རྟོགས་པ་ཁྱད་པར་ཅན་རྒྱུད་ལ་སྐྱེས་པའི་རྟོགས་ལྡན་གྱི་རྣལ་འབྱོར་བྱུང་ན་ཡང་རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་ཞུ་ཆ་བའི་བླ་མར་རུང་བ་ཡིན་ནོ༔ དེ་ལྟ་བུ་མ་རྙེད་ན༔ དོན་དམ་བསྙེན་པ་ལས༔ སྙིགས་དུས་དབང་གིས་བླ་མའི་སྐྱོན་དང་ཡོན་ཏན་འདྲེས༔ རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་སྡིག་པ་མེད་པ་ཡོད་མ་ཡིན༔ གང་ཞིག་ཡོན་ཏན་ལྷག་པ་ཡང་ནི་ལེགས་སྤྱད་ནས༔ བུ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་དེ་ལ་བསྟེན་པར་འགྱུར་བའོ༔ ཞེས་གསུངས་པས༔ བླ་མ་དེ་ལྟ་བུ་མ་རྙེད་ན༔ སྐྱོན་དང་ཡོན་ཏན་གཉིས་ཡོན་ཏན་ཆ་ཆེ་བ་ཙམ་བསྟེན་རུང་བར་དུས་འཁོར་རྒྱུད་འགྲེལ་ལས་གསུངས་སོ༔ དེ་ནས་སློབ་མ་རྟགས་དགོས་ཏེ༔ ཨོ་རྒྱན་རིན་པོ་ཆེས༔ སློབ་མ་མ་བརྟགས་ཆོས་ཀྱི་བདུད༔ ཅེས་གསུངས་པ་དང་༔ ཡང་གསང་ལེའུ་གཅིག་པ་ལས༔ སྐལ་མེད་འཁོར་བས་མི་སུན་ཅིང་༔ བླ་མར་མི་ཁུར་བཀའ་སྩལ་གཅོག༔ བློ་ཆུང་སྒྲུབ་གཡེལ་གསང་ མི་ཐུབ༔ རྫོགས་ཤིང་སྣོད་ངན་དེ་འདྲ་ལ༔ མི་སྤེལ་གསང་རྒྱས་དྲག་ཏུ་བཏབ༔ སྣོད་དང་མི་ལྡན་གང་ཟག་ལ༔ ཟབ་ཆོས་བསྟན་ཀྱང་ལོག་པར་རྟོགས༔ ཡི་དྭགས་ཟས་ལ་དགྲར་མཐོང་འདྲ༔ ཞེས་དང་༔
Chinese
对于大蒜没有定论，在莲花生大师的《莲花遗教》中说：邬金仁波切说：“我的化身被称为骗子，对于这些骗子，不要寄托今生来世的希望。他们的记忆不清晰，无法区分善恶；他们的知识肤浅，无法领悟佛法的精髓。因此，魔的教法得以兴盛。” 因此，舍弃恶劣的上师，应当依止怎样的上师呢？邬金仁波切说：总的来说，精通大乘的词、义、行三者；生起次第、圆满次第、念诵；见、修、行三者；地、道、果三者获得证相和暖相；自己亲身体验并精进修持；擅长引导他人，具有大慈悲心；具备证悟上师心意；以清净的显现和慈悲心摄受；舍弃今生的现象，追求来世的意义；具有传承的加持和实修的功德，这样的人应当像如意宝一样依止。特别是，从邬金仁波切的古老授记文中授记的，以及各个伏藏的法主，被预言为有缘者的人，是修持大圆满的上师之王。即使没有被预言直接指明，如果按照被预言的上师的教导修行，并在相续中生起特殊的证悟，成为具有证悟的瑜伽士，也可以作为修持大圆满的上师。如果没有找到这样的上师，那么，相比于追求名声，末法时代由于业力的影响，上师的缺点和优点混杂在一起，没有完全没有罪过的人。如果有人优点突出，并且善于利用这些优点，那么弟子们就应该依止他。因此，如果没有找到这样的上师，那么在缺点和优点两者之间，依止优点较多的人也是可以的，时轮经的注释中这样说到。然后是弟子的品相也很重要，邬金仁波切说：不观察弟子是佛法的魔。 另外，在《甚深秘密一部经》中说：不要因为没有根器的人而感到厌烦，不要让上师背负重担，不要违背上师的教导，不要轻视，不要懈怠修行，不要泄露秘密。对于这种已经成熟但却是恶劣的法器，不要传播，要严密封锁。对于不具备根器的人，即使传授甚深的佛法，也会错误地理解，就像饿鬼把食物看作敌人一样。
English
There is no definitive conclusion regarding garlic. In the Lotus-Born Guru's "Lotus Garland of Instructions," it says: "Guru Rinpoche said, 'My emanations are called imposters. Do not place your hopes for this life and the next on these imposters. Their memory is unclear, and they cannot distinguish between good and evil; their knowledge is superficial, and they cannot grasp the essence of the Dharma. Therefore, the teachings of demons flourish.'" Therefore, having abandoned bad lamas, what kind of good lama should one rely on? Guru Rinpoche said: "In general, one who is skilled in the three aspects of the Great Vehicle—words, meaning, and practice; the generation stage, completion stage, and recitation; the three—view, meditation, and action; and who has attained signs and warmth in the three—ground, path, and fruition; one who personally experiences and diligently practices; one who is skilled in guiding others and has great compassion; one who possesses realization of the guru's intention; one who embraces pure appearance and compassion; one who has abandoned attachment to this life and strives for the meaning of the next; one who has the blessings of the lineage and is endowed with the qualities of practice—such a person should be relied upon as a wish-fulfilling jewel." In particular, those who are prophesied in the old prophecies of Guru Rinpoche, and those who are prophesied as the destined Dharma lords of various treasure troves, are the supreme gurus for practicing Dzogchen. Even if not directly indicated by prophecy, if one practices according to the teachings of a prophesied guru and generates special realization in one's being, becoming a realized yogi, one can also be a suitable guru for practicing Dzogchen. If such a guru is not found, then, rather than seeking fame, in this degenerate age, due to the power of karma, the faults and qualities of gurus are mixed together, and there is no one who is completely without faults. If someone has outstanding qualities and is skilled in utilizing those qualities, then disciples should rely on them. Therefore, if such a guru is not found, then between faults and qualities, it is permissible to rely on someone with more qualities, as stated in the commentary on the Kalachakra Tantra. Then, the qualities of the disciple are also important. Guru Rinpoche said: 'Not examining the disciple is the demon of the Dharma.' Also, in the "One Section of the Secret Chapter," it says: 'Do not be annoyed by those without fortune, do not burden the guru, do not break the guru's commands, do not be narrow-minded, do not be lazy in practice, do not be unable to keep secrets. Do not propagate to such a ripened but bad vessel, seal it tightly with secrecy. To a person who does not possess the capacity, even if you teach the profound Dharma, they will misunderstand it, like a hungry ghost seeing food as an enemy.'