Tibetan
་དུ་མ་རྟོགས་པས༔ གྲུབ་མཐའི་འདོད་པ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་འབྱུང་༔ དེ་ཡང་སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་ཐ་མལ་པ༔ མ་རྟོགས་རང་ངོ་རང་གིས་མ་ཤེས་པས༔ ཁམས་གསུམ་རྒྱུད་ལ་འཁོར་ཞིང་སྡུག་བསྔལ་སྤྱོད༔ དེ་ཡང་རང་སེམས་འདི་ཉིད་མ་རྟོགས་སྐྱོན༔ ཕྱི་རོལ་མུ་སྟེགས་ལོག་པར་རྟོག་པ་སྟེ༔ རྟག་ཆད་མཐའ་ལ་ལྟུང་བས་ཕྱིན་ཅི་ལོག༔ དེ་ཡང་རང་སེམས་འདི་ཉིད་མ་རྟོགས་སྐྱོན༔ ཉན་ཐོས་རང་རྒྱལ་དཔག་མེད་སར༔ རྟོགས་པར་འདོད་ཀྱང་ཅི་བཞིན་ཉིད་མ་རྟོགས༔ གཞན་ཡང་རང་རང་གཞུང་དང་གྲུབ་མཐའ་ཡི༔ འདོད་པས་བཅིངས་པས་འོད་གསལ་མ་མཐོང་སྒྲིབ༔ ཉན་ཐོས་རང་རྒྱལ་གཟུང་འཛིན་ཞེན་པས་སྒྲིབ༔ དབུ་མ་བདེན་གཉིས་མཐའ་ལ་ཞེན་པས་སྒྲིབ༔ ཀྲི་ཡོག་བསྙེན་སྒྲུབ་མཐའ་ལ་ཞེན་པས་སྒྲིབ༔ མ་ཧཱ་ཨ་ནུ་དབྱིངས་རིག་ཞེན་པས་སྒྲིབ༔ གཉིས་མེད་དོན་ལ་གཉིས་སུ་ཞེན་པས་གོལ༔ གཉིས་མེད་གཅིག་ཏུ་མ་གྱུར་སངས་མི་རྒྱ༔ ཐམས་ཅད་རང་སེམས་འཁོར་འདས་དབྱེར་མེད་ལ༔ སྤང་བླང་འདོར་ལེན་ཐེག་པས་འཁོར་བར་འཁྱམས༔ ཞེས་དང་༔ གང་གཱ་མ་ལས༔ སྔགས་སུ་སྨྲ་དང་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་དང་༔ འདུལ་བ་མདོ་སྡེ་སྡེ་སྣོད་ལ་སོགས་པ༔ རང་རང་གཞུང་དང་གྲུབ་པའི་མཐའ་ཡིས་ནི༔ འོད་གསལ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་མཐོང་མི་འགྱུར༔ ཞེ་འདོད་འབྱུང་བས་འོད་གསལ་མ་མཐོང་སྒྲིབ༔ རྟོག་པའི་བསྲུང་སྡོམ་དམ་ཚིག་དོན་ལ་ ཉམས༔ ཡིད་ལ་མི་བྱེད་ཞེ་འདོད་ཀུན་དང་བྲལ༔ རང་བྱུང་རང་ཞི་ཆུ་ཡི་པ་ཏྲ་འདྲ༔ མི་གནས་མི་དམིགས་དོན་ལས་མི་འདའ་ན༔ དམ་ཚིག་མི་འདའ་མུན་པའི་སྒྲོན་མེ་ཡིན༔ ཞེ་འདོད་ཀུན་བྲལ་མཐའ་ལ་མི་གནས་ན༔ སྡེ་སྣོད་ཆོས་རྣམས་མ་ལུས་མཐོང་བར་འགྱུར༔ ཞེས་གསུངས་སོ༔ འོ་ན་དེ་ལྟར་གོལ་ས་ཤིན་ཏུ་མང་བ་ཅིས་ལན་ན་རང་རིག་ལྷན་སྐྱེས་ཡེ་ཤེས་བཀའ་རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་མ་རྟོགས་པས་ལན༔ རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་ཁྲེགས་ཆོད་ཀྱི་ངོ་ལེགས་པར་འཕྲོད་ན༔ གོལ་ས་ཐམས་ཅད་དུས་གཅིག་ལ་ཆོད་དེ༔ ངེས་དོན་འདུས་པ་ལས༔ ཉི་ཤར་མུན་སྒྲིབ་མེད་པ་བཞིན༔ རང་བྱུང་ཆོས་སྐུ་དོན་རྟོགས་པས༔ གོལ་སྒྲིབ་ཡུལ་སེམས་གཞི་ནས་དག༔ ཆོས་ཀུན་སེལ་མེད་བྱང་ཆུབ་སྐུ༔ ཞེས་དང་༔ ནམ་མཁའ་ཀློང་ཡངས་ལས༔ ཤེས་པ་རང་ལུགས་འདི་ཉིད་ལས༔ ཅི་ཡང་མི་སྒོམ་ད་ལྟ་ཉིད༔ འདུ་ཤེས་མ་བཟུང་འོད་གསལ་བའི༔ ཡེ་ཤེས་ཟང་ཐལ་ཉམས་པ་མེད༔ ཅེས་དང་༔ དེ་ཉིད་ལས༔ བྱུང་ཚོར་རྗེས་སུ་མ་འབྲང་བས༔ འཇིག་རྟེན་ཕལ་པའི་སར་མི་གོལ༔ སྒོ་ལྔའི་ཤེས་པ་མི་འགགས་པས༔ འདུ་ ཤེས་མེད་པར་དེ་མི་གོལ༔ ཤེས་རབ་ཟབ་མོའི་དོན་འཛིན་པས༔ ལུང་དུ་མ་བསྟན་དེར་མི་གོལ༔ ཞི་གནས་རོ་ལ་མ་ཞེན་པས༔ སེམས་འཛིན་བསམ་གཏན་སར་མི་གོལ༔ ཡོད་མེད་ཡུལ་དུ་མ་བསྒོམས་པས༔ རྟག་ཆད་མཐའ་ནི་དེ་མི་གོལ༔ རྣམ་རྟོག་མ་སྤངས་རང་ཞི་བས༔ ཉན་ཐོས་འགོག་པར་དེ་མི་གོལ༔ རྟོག་འགག་སྟོང་པར་མ་བསྒོམས་པས༔ རང་རྒྱལ་སེམས་སུ་དེ་མི་གོལ༔ རང་རིག་སྐད་ཅིག་མ་བསྒོམས་པས༔ དབུ་མ་གཉིས་སུ་དེ་མི་གོལ༔ དགའ་བཞིའི་ཏིང་འཛིན་མ་བསྒོམས་པས༔ ཀྲི་ཡའི་ཐེག་པར་དེ་མི་གོལ༔ ཆོས་ཉིད་དབྱིངས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི༔ ཆོ་འཕྲུལ་ལྷ་ཡི་ང་རྒྱལ་གྱི༔ བྱང་ཆུབ་རྣམ་ལྔར་མ་བསྒོམས་པས༔ ཡོ་གའི་སེམས་དཔར་དེ་མི་གོལ༔ ཕུང་པོ་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི༔ རྟོག་ཚོགས་རྣམ་གྲངས་མང་པོ་ཡི༔ རྣམ་རྟོག་ལྷར་ནི་མ་བསྒོམས་པས༔ མ་ཧཱ་ཡོ་གར་དེ་མི་གོལ༔ ཀུན་ནས་དག་པའི་མཁའ་ཀློང་དུ༔ བདེ་ཆེན་གཉིས་མེད་རིག་པའི་རྩལ༔ འདུ་འབྲལ་མེད་འཇོག་ཡིད་མེད་པས༔ ཨ་ནུ་ཡོ་གར་དེ་མི་གོལ༔ ཞེས་གསུངས་སོ༔ དེས་དོན་ཐམས་ཅད་ཁྲོལ་བ་ཡིན་མོད་ཀྱང་༔ ཅུང་ཟད་གོ་བདེ་བར་ སྤྲོ་ན༔ སེམས་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གང་ཤར་གྱི་རྗེས་སུ་འབྲང་ནས་ལས་དགེ་སྡིག་སོགས་བསགས་ན་ཐ་མལ་སྐྱེ་བོར་གོལ་བ་ཡིན་པས༔ རྣམ་རྟོག་རང་ངོར་བལྟས་པས་རང་ཞིར་བཏང་སྟེ་དེའི་རྗེས་སུ་མི་འབྲང་བས་སེལ་ལོ༔ སེམས་ལ་རྣམ་རྟོག་འཕྲོ་བ་མི་རུང་སྙམ་ནས་རྣམ་རྟོག་བཀག་པས་ཡིད་ལ་ཅི་ཡང་མི་འགྱུ་བར་གནས་ཤིང་དེའི་ངོ་བོ་ལ་ལྟ་ཡང་མི་ཤེས་ལ༔ དབང་པོ་སྒོ་ལྔ་མི་གསལ་ན་ཞི་གནས་འཐོམ་པར་གོལ་བས་འགྱུ་བ་ཆེད་དུ་མི་བཀག་གང་ཤར་ངོ་བོ་ལ་བལྟའོ༔ ཡིད་ལ་དྲན་བསམ་མེད་ཅིང་རང་ངོ་མ་མཐོང་བར་ལྷོད་དེ་བསྡད་ན་ལུང་མ་བསྟན་དུ་གོལ་བས༔ མ་ཡེངས་ཙམ་དུ་རང་ངོ་བལྟའོ༔ རང་ངོ་ཡང་མ་མཐོང་བར་ཡིད་འགྱུ་བ་རགས་པ་རྣམས་མི་འགྱུ་ལ༔ སེམས་རྩེ་གཅིག་ཏུ་གནས་པའི་དགའ་བདེས་ལུས་ཁྱབ་པ༔ དེ་ཡང་གསལ་སེང་ངེ་བ་མར་མེ་རླུང་གིས་མ་བསྐྱོད་པ་ལྟ་བུ༔ དེ་ལ་ཞེན་ཆགས་འཛིན་པ་ཕྲའུ་རེ་རེས་འཆིང་པས་ལྷག་མཐོང་གི་ཡེ་ཤེས་མ་མཐོང་བ༔ དེ་ཡང་གོང་ནས་གོང་དུ་མཚན་འཛིན་རྟོག་པ་ཆེ་ཆུང་དུ་སོང་བས་ནི་བསམ་གཏན་དང་པོ་དང་གཉིས་པ་དང་གསུམ་པ་དང་བཞི་པར་གོལ་ལོ༔ དེ་ལ་ཏིང་ངེ་ འཛིན་མི་གཡོ་བ་རྒྱ་མཚོ་རླུང་གིས་མ་བསྐྱོད་པ་ལྟ་བུ་མེ་རེ་འཁྱིལ་ལེ་བ་བདེ་བ་གསལ་བ་ཅི་ཤར་ཡང་༔ དེ་ལ་ཞེན་ཆགས་མེད་པར་དེ་རང་གི་ངོ་བོ་ལ་ཧྲིག་གེ་བལྟས་པས༔ ཞི་གནས་དེའི་ངོ་བོ་སྟོང་ཉིད་དུ་ལྷག་གེར་མཐོང་༔ ཞི་ལྷག་གཉིས་སོ་སོ་ཐ་མི་དད་དུ་རྟོགས་པས་སེལ་ཏེ་ཏིང་ངེ་འཛིན་རྩལ་རྫོགས་པར་འགྱུར་རོ༔ སེམས་རྟག་པ་ཐེར་ཟུག་མི་ཤིགས་པ་ཡིན་སྙམ་པ་དང་༔ སེམས་མེད་པ་སྟེ་ཅི་ཡང་མེད་དོ་སྙམ་པའི་ཞེན་འཛིན་མེད་པར་ཁོ་རང་མ་བཅོས་པའི་རང་ངོར་བལྟས་པས་རྟག་ཆད་དུ་མི་གོལ་ལོ༔ རྣམ་རྟོག་ཆེད་དུ་བཀག་ནས་མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་ཁོ་ན་བསྒོམ་ན་ཉན་ཐོས་ལ་གོལ་ཏེ༔ རྣམ་རྟོག་མི་བཀག་རང་ངོ་གང་ཤར་སྐྱེ་གྲོལ་དུས་མཉམ་ཆུ་དང་རླབས་ལྟར་བསྒོམ་པས་སེལ་ལོ༔ རྣམ་རྟོག་ཕྱི་ཡི་ཡུལ་ལ་འཕྲོ་བ་བཀག་ནས་ནང་གི་རིག་པ་སྟོང་ཉིད་ངོ་བོའི་སྟེང་དུ་བཞག་ན་རང་རྒྱལ་དུ་གོལ་ཏེ༔ ཕྱི་ཚོགས་དྲུག་གི་རྣམ་རྟོག་མི་བཀག་སྟེ་རང་ཤར་རང་གྲོལ་དུ་བྱས་པས་སེལ་ལོ༔ གྲུབ་མཐའ་འོག་མ་ཐམས་ཅད་བཀག་ནས་རང་ལུགས་སྨྲ་བསམ་བརྗོད་མེད་དུ་ལུང་དང་རིགས་པས་གཏན་ལ་ཕབས་ཏེ༔ སྟོང་ཉིད་ཀྱི་ངེས་ཤེས་ཙམ་ལ་བློ་འཇོག༔ ཡང་ལུང་ རིགས་ཀྱིས་ཕྱི་ནང་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་སྟོང་ཉིད་དུ་གཏན་ལ་ཕབས་ཤིང་དེའི་ངེས་ཤེས་ལྷང་གིས་སྐྱེས་ཙམ་ན་དེའི་ངང་ལ་མཉམ་པར་འཇོག་པ་ནི་ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་གྱི་བདེན་གཉིས་དབྱེ་བ་ཙམ་ལ་ཞེན་ཅིང་གོ་བ་སྐམ་པོ་ཡིན་པས༔ རང་རིག་མ་བཅོས་ཀ་དག་དེ་ལ་སྟོང་ཉིད་དང་བདེན་གཉིས་ཟུང་འཇུག་གི་འཛིན་པ་མེད་པར་སྐྱོང་བས་ཟློསེལ་ལོ༔ རང་ཐ་མལ་པ་ལ་ལྷ་ཡེ་ཤེས་པ་ཕྱི་རོལ་ནས་སྤྱན་འདྲེན་ཅིང་བྱིན་རླབས་ཞུ་བའི་ངེས་ཤེས་སུ་འཛིན་ན་སྔགས་ཕྱི་པར་གོལ་ཏེ༔ རང་སེམས་སངས་རྒྱས་སུ་ཐག་ཆོད་པས་དེར་མི་གོལ༔ སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱ་དང་ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་སོགས་ལ་མཚན་མར་འཛིན་པ་དང་༔ ཕྱི་ནང་སྣོད་བཅུད་ལྷའི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་བསྒོམ་པ་སོགས་ཀྱང་ཞེན་འཛིན་དང་མ་བྲལ་ན་མ་ཧཱ་ཡོ་ག་སྟེ༔ དེ་ཐམས་ཅད་ནམ་མཁའ་ལ་འཇའ་ཚོན་ལྟར་སེམས་ཀྱི་ཆོ་འཕྲུལ་ཙམ་དུ་ཤེས་པས་གྲོལ་ལོ༔ ལུས་ཀྱི་རྩ་རླུང་ཐིག་ལེ་ཡེ་ནས་ལྷའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཡིན་པ་ལ་ཡང་རང་རྒྱུད་ཨ་འཐས་སུ་ཞེན་ན་གོལ་ས་སྟེ༔ དེ་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་མེད་པར་སྐྱེ་མེད་དུ་ཤེས་པས་གྲོལ་ལོ༔ མདོར་ན་གང་ལ་ཞེན་པ་དེ་འཆིང་བ་ཡིན་པས༔ རྫོགས་པ་ ཆེན་པོའི་ལྟ་སྒོམ་ནི་མཆོག་ཡིན་ནོ༔ བདག་གི་བསྒོམ་པ་འདི་ནི་ཐེག་པའི་ཡང་རྩེ་བྱར་མེད་བློ་འདས་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་ངེས་ཤེས་ཀྱི་ཞེན་འཛིན་གྱིས་འཆིང་སྟེ༔ ཡིད་ལ་མི་བྱེད་ཞེ་འདོད་ཀུན་དང་བྲལ༔ ཞེས་པ་ལྟར་ཉམས་སུ་ལེན་པས་ལྟ་སྒོམ་གྱི་གོལ་ས་ཐམས་ཅད་ཆོད་དོ༔ དེ་ནས་སྤྱོད་པའི་གོལ་ས་ནི༔ དུག་ལྔ་ཡེ་ཤེས་ལྔ་དུག་གསུམ་སྐུ་གསུང་ཐུགས་སོགས་ཟེར་བའི་དོན་མ་གོ་བར༔ དུག་ལྔ་རང་རྒྱུད་ཐ
Chinese
由于未能领悟，便会产生数不胜数的宗派见解。这是因为凡夫俗子未能领悟，未能认识自己的本性，所以在三界轮回，感受痛苦。 这也是因为未能领悟自心之过，向外执着于外道邪见，堕入常断二边，颠倒错乱。这也是因为未能领悟自心之过，在声闻缘觉无量处，虽欲证悟，却未能如实领悟。此外，各自的经论和宗派，因执着于自己的见解而被束缚，无法见到光明，被遮蔽。声闻缘觉被能取所取之执着所遮蔽，中观被二谛之边执所遮蔽，克里瑜伽被本尊修法之边执所遮蔽，玛哈阿努瑜伽被空性觉性之执着所遮蔽，于无二之义上执着为二，故而错谬。无二若未能合一，则无法成佛。一切皆是自心，轮回涅槃无别，以取舍、扬弃、取受之分别，在轮回中漂泊。 如是说。冈嘎玛拉中说：念诵密咒与般若波罗蜜多，以及律藏、经藏、论藏等等，各自的经论和宗派之边见，无法得见光明大印。由于产生贪欲，光明被遮蔽。以分别念守护誓言，于意义上有所缺失。不作意，远离一切贪欲，自生自灭，如水中之字。不住不执，不离其义，则誓言不失，是黑暗中的明灯。若远离一切贪欲，不住于边，则能完全照见一切三藏之法。如是说。那么，为何有如此之多的错谬之处呢？这是因为未能领悟自性本觉俱生智的无上大圆满。若能善巧地认识大圆满彻却之面目，则一切错谬皆能一时断除。如《决定总集》中所说：如日出无有黑暗遮蔽一般，证悟自生法身之义，则错谬、遮蔽、所境、心识从根本上清净，一切法无有可破，即是菩提身。如是说。如虚空般广阔之中，于觉性自性之中，什么也不修，当下，不执着念想，光明的智慧坦然无损。如是说。于彼经中说：不随生起之感受，则不会错谬于世俗凡夫之地。五根之识不灭，则不会于无念中错谬。执持甚深智慧之义，则...
English
Due to not realizing, countless sectarian views arise. This is because ordinary beings do not realize, do not know their own nature, so they wander in the three realms and experience suffering. This is also the fault of not realizing one's own mind, clinging outwardly to heretical views, falling into the extremes of permanence and annihilation, and being confused and inverted. This is also the fault of not realizing one's own mind, in the immeasurable places of Shravakas and Pratyekabuddhas, although they wish to attain realization, they do not realize it as it is. Furthermore, each one's own scriptures and sectarian views, being bound by their own desires, obscure the clear light and are obscured. Shravakas and Pratyekabuddhas are obscured by the clinging to the grasped and the grasper. Madhyamikas are obscured by clinging to the extremes of the two truths. Kriya Yoga is obscured by clinging to the extremes of approach and accomplishment. Maha Anu Yoga is obscured by clinging to emptiness and awareness. Clinging to duality in the meaning of non-duality is a mistake. If non-duality is not unified, one will not attain Buddhahood. Everything is one's own mind, samsara and nirvana are inseparable, and by discriminating between abandoning and adopting, rejecting and accepting, one wanders in samsara. Thus it is said. In Gangamala it is said: Reciting mantras and the Prajnaparamita, as well as the Vinaya Pitaka, Sutra Pitaka, Abhidhamma Pitaka, etc., each one's own scriptures and sectarian views, will not allow one to see the clear light Mahamudra. Because of the arising of desire, the clear light is obscured. Guarding vows with conceptual thoughts diminishes their meaning. Not paying attention, being free from all desires, self-born, self-pacified, like a writing on water. Not abiding, not fixating, not deviating from the meaning, then the vows are not broken, it is a lamp in the darkness. If one is free from all desires and does not abide in extremes, then all the Dharma of the Tripitaka will be seen completely. Thus it is said. So, why are there so many mistakes? This is because the innate wisdom of self-awareness, the Great Perfection, is not realized. If one skillfully recognizes the face of Trekchö of the Great Perfection, then all mistakes will be cut off at once. As it is said in the Definitive Meaning Gathering: Like the sun rising without the obscuration of darkness, realizing the meaning of the self-born Dharmakaya, then mistakes, obscurations, objects, and mind are purified from the root, all dharmas are indestructible, it is the Body of Enlightenment. Thus it is said. In the vast expanse of space, in the self-nature of awareness, do not meditate on anything, right now, do not grasp at concepts, the clear light of wisdom is unobstructed and flawless. Thus it is said. In that same text it says: Not following arising sensations, one will not err in the place of ordinary worldly people. Because the consciousness of the five senses is not extinguished, one will not err in non-conceptuality. Holding the meaning of profound wisdom, then...
Chinese
如果未被指出，就不会犯错；如果不执着于止的滋味，就不会在心专注的禅定中犯错；如果不修习有无之境，就不会陷入常断的边见；如果不舍弃分别念而任其自息，就不会陷入声闻的寂灭；如果不修习分别念止息的空性，就不会陷入独觉之心；如果不修习自明刹那，就不会陷入二元对立的中观；如果不修习四喜的禅定，就不会陷入事部的乘；如果不修习法性虚空的智慧，神通天神的慢心，五种菩提，就不会陷入瑜伽的心；如果不修习蕴、界、处，分别念的众多名相，分别念为本尊，就不会陷入嘛哈瑜伽；在完全清净的虚空之中，大乐无二的觉性之妙用，无有聚散的安住，无有作意，就不会陷入阿努瑜伽。如是说。虽然这已经阐明了一切要点，但为了更容易理解，如果对心中生起的任何分别念，都跟随其后，积累善恶等业，就会陷入凡夫俗子。因此，观察分别念的自性，使其自息，不跟随其后，就能避免。如果认为心中生起分别念是不好的，而阻止分别念，导致心中什么也不流动，也不知如何观察其自性，并且五根不清晰，就会陷入止的昏沉。因此，不要特意阻止流动，而是观察任何生起的自性。如果心中没有思念，也不见自性，只是放松地呆着，就会陷入无记状态。因此，在不散乱的情况下，观察自性。即使不见自性，粗大的意念也不流动，心专注于一境的喜乐充满全身，就像明亮的灯火不被风吹动一样。如果对它产生执着，即使是微小的执着也会束缚，导致无法见到胜观的智慧。这是因为从上到下，执相的分别念越来越大，就会陷入初禅、二禅、三禅和四禅。因此，禅定不动摇，就像平静的海洋不被风吹动一样，明亮、快乐、清晰的觉受无论生起什么，都不执着，而是直接观察它的自性，就能清晰地见到止的自性是空性。通过分别证悟止观二者无二无别，就能避免陷入
English
If it is not pointed out, one will not err; if one does not cling to the taste of calm abiding, one will not err in the samadhi of mind-fixation; if one does not cultivate the realm of existence and non-existence, one will not fall into the extremes of permanence and annihilation; if one does not abandon conceptual thought but lets it subside on its own, one will not fall into the cessation of the Hearers; if one does not cultivate emptiness where conceptual thought ceases, one will not fall into the mind of the Solitary Realizers; if one does not cultivate self-awareness for a moment, one will not fall into the Madhyamaka of duality; if one does not cultivate the samadhi of the four joys, one will not fall into the Kriya Vehicle; if one does not cultivate the wisdom of the Dharmata realm, the pride of miraculous deities, the five enlightenments, one will not fall into the mind of Yoga; if one does not cultivate the aggregates, elements, and sense bases, the many names of conceptual thought, conceptual thought as deities, one will not fall into Mahayoga; in the completely pure space of the sky, the great bliss of non-duality, the play of awareness, without gathering and scattering, without mental fabrication, one will not fall into Anuyoga. Thus it is said. Although this has clarified all the essential points, to make it a little easier to understand, if one follows after whatever conceptual thoughts arise in the mind, accumulating virtuous and non-virtuous actions, one will fall into being an ordinary person. Therefore, by looking at the nature of conceptual thought, letting it subside on its own, and not following after it, one can avoid this. If one thinks that it is not good for conceptual thoughts to arise in the mind, and one stops conceptual thoughts, causing nothing to move in the mind, and one does not know how to look at its nature, and the five senses are not clear, one will fall into the dullness of calm abiding. Therefore, do not deliberately stop the movement, but look at the nature of whatever arises. If there is no thought in the mind, and one does not see one's own nature, but just stays relaxed, one will fall into a state of non-virtue. Therefore, without being distracted, look at one's own nature. Even if one does not see one's own nature, the gross thoughts do not move, and the joy and bliss of the mind focused on one point fills the whole body, like a bright lamp that is not moved by the wind. If one becomes attached to it, even a tiny attachment will bind one, causing one not to see the wisdom of insight. This is because from top to bottom, the conceptual thoughts of grasping at characteristics become larger and larger, and one will fall into the first, second, third, and fourth dhyanas. Therefore, the samadhi is unmoving, like a calm ocean that is not moved by the wind, whatever arises, whether it is bright, blissful, or clear, without clinging to it, but directly looking at its own nature, one can clearly see that the nature of calm abiding is emptiness. By separately realizing that calm abiding and insight are non-dual, one can avoid falling into