Tibetan
མཐོང་བ༔ གྱ་ནོམ་སྣང་༔ འོག་མིན་དང་ལྔ་ནི་འཕགས་པའི་གནས་ལྔ་ཞེས་བྱ་སྟེ༔ ཞི་གནས་ཁོ་ནས་མི་སྐྱེ་ཞིང་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་ཡང་མི་སྐྱེ་སྟེ་འཕགས་པ་ཁོ་ནའི་གནས་ཡིན་ནོ༔ གསལ་ལ་མི་རྟོག་པ་ལ་མཚན་མར་འཛིན་པའི་འདུ་ཤེས་བཀག་པས་འདུ་ཤེས་མེད་པའི་སྙོམས་འཇུག༔ སྣང་བ་དང་ཐོབ་པ་ཐམས་ཅད་བཀག་ནས་རྣམ་ཤེས་ནམ་མཁའ་ལྟར་སྒོམ་པས་རྣམ་ཤེས་མཐའ་ཡས༔ ཡུལ་ཡུལ་ཅན་གཉིས་ཀ་མ་གྲུབ་ཅིང་ཅི་ཡང་མ་གྲུབ་པར་བསྒོམས་པས་ཅི་ཡང་མེད་པར་སྐྱེ༔ ཅི་ཡང་མེད་པའི་འདུ་ཤེས་རགས་པ་བཀོག་ནས་འདུ་ཤེས་ཕྲ་བ་ནི་མེད་པའང་མ་ཡིན་ནོ་སྙམ་པ་བསྒོམས་པས༔ འདུ་ཤེས་མེད་འདུ་ཤེས་མེད་མིན་གྱི་ལྷར་སྐྱེ་སྟེ༔ དེ་དག་ཞི་གནས་རྐྱང་པ་མཆོག་ཏུ་གྱུར་ཀྱང་སེམས་ཀྱི་འཛིན་པ་ཕྲ་འུས་བཅིང་ནས༔ ལྷག་མཐོང་རང་ངོ་མ་མཐོང་བའི་སྐྱོན་ཡིན་ཏེ༔ ས་ར་ཧས༔ གཉུག་མའི་ཡིད་ལ་སྐྱོན་གྱིས་བྱིས་པ་བསླས༔ སྐྱེ་བོ་མ་ལུས་ལྷག་པར་སུན་འབྱིན་ཅིང་༔ ང་རྒྱལ་སྐྱོན་གྱིས་དེ་ཉིད་ མཚོན་མི་ནུས༔ འཇིག་རྟེན་མ་ལུས་བསམ་གཏན་གྱིས་རྨོངས་འགྱུར༔ ཞེས་གསུངས་སོ༔ དེ་ལྟར་ཞི་གནས་རྐྱང་པ་བསྒོམས་ནས་ཞི་གནས་ཇི་ལྟར་ཆེ་བ་བཞིན་ལྷག་མཐོང་གི་རྩལ་དང་ཡོན་ཏན་ཆེ༔ ཞི་གནས་ཆུང་ན་ལྷག་མཐོང་སྟོབས་ཆུང་སྟེ་དཔེར་ན་སྤྲིན་ཆུང་ན་ཆར་པ་ཉུང་བའམ༔ བུད་ཤིང་ཉུང་ན་མེ་ཆུང་བ་དང་འདྲའོ༔ དེས་ན་ད་ལམ་འདོན་པ་དགེ་སྦྱོར་གཞན་སྐྱུར་ལ༔ རྩེ་གཅིག་ཏུ་སེམས་གནས་ཅི་ཐུབ་མཛོད་ཅིག༔ དེ་ལྟར་ཞི་གནས་ཀྱི་དམིགས་ཐུན་ཞུས་ཤིང་སྒོམ་པའི་དགེ་བ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་བསྔོ་སྙམ་པས་རྗེས་ཟློས་མཛོད༔ དགེ་བ་མ་རྒན་འགྲོ་དྲུག་ཀུན་ལ་བསྔོ༔ གསུམ༔ ཞི་གནས་བསྒོམ་པའི་སྐབས་ཏེ་ཆོས་ཐུན་བཅོ་ལྔ་པའོ༔་ཨང་༈ དེ་ནས་ལྷག་མཐོང་བཤད་པ་ནི༔ ལྷག་མཐོང་ནི་ཤེས་རབ་ཡིན་ལ༔ དེ་ལ་ཡང་ཐུན་མོང་བ་དང་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་གཉིས་ཏེ༔ དང་པོ་ནི་ཕྱི་ནང་གི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་སོ་སོར་དཔྱོད་ཅིང་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་ནི་མདོ་ལུགས་འགའ་རེ་ནས་ཤེས་རབ་ཏུ་བཤད་དེ༔ ཤེས་རབ་བརྒྱ་པར་ཐོས་ཉུང་དམུས་ལོང་བསྒོམ་པའི་ཚུལ་མི་ཤེས༔ དེ་མེད་དེ་ཀོས་ཅི་ཞིག་ བསམ་པར་བྱ༔ དེ་བས་ཐོས་ལ་བརྩོན་བྱ་དེ་རྒྱུ་ལས༔ བསམ་བཞིན་བསྒོམས་པས་ཤེས་རབ་ཡངས་པ་འབྱུང་༔ ཞེས་གསུངས་ནའང་འདི་ནི་ཤེས་རབ་སྟོང་པ་ཉིད་སྟོན་པ་ཡིན་ཏེ༔ དེ་ལ་ཡང་གཞུང་དང་མན་ངག་གཉིས་ལས༔ རྒྱུད་གཞུང་རྣམས་ལས་དང་པོ་ལྟ་བ་གཏན་ལ་འབེབས་དགོས༔ དེ་མ་ཕེབས་ན་འབེན་མ་མཐོང་བའི་མདའ་ལྟར་དོན་མེད་དུ་འགྱུར་བར་བཤད་ཀྱ
Chinese
མཐོང་བ།（见） གྱ་ནོམ་སྣང་།（殊胜显现） འོག་མིན་（色究竟天）དང་ལྔ་ནི་འཕགས་པའི་གནས་ལྔ་ཞེས་བྱ་སྟེ།（和第五禅天被称为五种圣者的居所） ཞི་གནས་ཁོ་ནས་མི་སྐྱེ་ཞིང་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་ཡང་མི་སྐྱེ་སྟེ་འཕགས་པ་ཁོ་ནའི་གནས་ཡིན་ནོ།（仅仅通过奢摩他不能获得，各自的凡夫也不能获得，是仅仅圣者的居所。） གསལ་ལ་མི་རྟོག་པ་ལ་མཚན་མར་འཛིན་པའི་འདུ་ཤེས་བཀག་པས་འདུ་ཤེས་མེད་པའི་སྙོམས་འཇུག（在明晰而不分别的状态中，因为阻止了执著于相的念头，所以进入无想等持。） སྣང་བ་དང་ཐོབ་པ་ཐམས་ཅད་བཀག་ནས་རྣམ་ཤེས་ནམ་མཁའ་ལྟར་སྒོམ་པས་རྣམ་ཤེས་མཐའ་ཡས།（阻止一切显现和获得，像虚空一样修习识，所以是识无边处。） ཡུལ་ཡུལ་ཅན་གཉིས་ཀ་མ་གྲུབ་ཅིང་ཅི་ཡང་མ་གྲུབ་པར་བསྒོམས་པས་ཅི་ཡང་མེད་པར་སྐྱེ།（所境和能境二者都不成立，修习什么都不成立，所以生于无所有处。） ཅི་ཡང་མེད་པའི་འདུ་ཤེས་རགས་པ་བཀོག་ནས་འདུ་ཤེས་ཕྲ་བ་ནི་མེད་པའང་མ་ཡིན་ནོ་སྙམ་པ་བསྒོམས་པས།（舍弃粗大的无所有处之念，修习微细的念，认为不是没有，） འདུ་ཤེས་མེད་འདུ་ཤེས་མེད་མིན་གྱི་ལྷར་སྐྱེ་སྟེ།（所以生于非想非非想天。） དེ་དག་ཞི་གནས་རྐྱང་པ་མཆོག་ཏུ་གྱུར་ཀྱང་སེམས་ཀྱི་འཛིན་པ་ཕྲ་འུས་བཅིང་ནས།（那些仅仅是奢摩他达到极致，也被微细的心之执缚束缚，） ལྷག་མཐོང་རང་ངོ་མ་མཐོང་བའི་སྐྱོན་ཡིན་ཏེ།（这是没有见到毗婆舍那自性的过失。） ས་ར་ཧས།（萨ra哈说：） གཉུག་མའི་ཡིད་ལ་སྐྱོན་གྱིས་བྱིས་པ་བསླས།（本来的心被过失欺骗如孩童，） སྐྱེ་བོ་མ་ལུས་ལྷག་པར་སུན་འབྱིན་ཅིང་།（尤其呵斥所有众生，） ང་རྒྱལ་སྐྱོན་གྱིས་དེ་ཉིད་ མཚོན་མི་ནུས།（我慢的过失不能诠释那个自性。） འཇིག་རྟེན་མ་ལུས་བསམ་གཏན་གྱིས་རྨོངས་འགྱུར།（整个世界都被禅定蒙蔽。） ཞེས་གསུངས་སོ།（如是说。） དེ་ལྟར་ཞི་གནས་རྐྱང་པ་བསྒོམས་ནས་ཞི་གནས་ཇི་ལྟར་ཆེ་བ་བཞིན་ལྷག་མཐོང་གི་རྩལ་དང་ཡོན་ཏན་ཆེ།（如是仅仅修习奢摩他，奢摩他越大，毗婆舍那的功用和功德越大。） ཞི་གནས་ཆུང་ན་ལྷག་མཐོང་སྟོབས་ཆུང་སྟེ་དཔེར་ན་སྤྲིན་ཆུང་ན་ཆར་པ་ཉུང་བའམ།（奢摩他小，毗婆舍那的力量就小，譬如云小则雨少，） བུད་ཤིང་ཉུང་ན་མེ་ཆུང་བ་དང་འདྲའོ།（木柴少则火小一样。） དེས་ན་ད་ལམ་འདོན་པ་དགེ་སྦྱོར་གཞན་སྐྱུར་ལ།（因此现在念诵，舍弃其他善行，） རྩེ་གཅིག་ཏུ་སེམས་གནས་ཅི་ཐུབ་མཛོད་ཅིག（尽力一心安住于心。） དེ་ལྟར་ཞི་གནས་ཀྱི་དམིགས་ཐུན་ཞུས་ཤིང་སྒོམ་པའི་དགེ་བ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་བསྔོ་སྙམ་པས་རྗེས་ཟློས་མཛོད།（如是请示奢摩他的所缘和修习的善根，心想回向给一切有情，请随念。） དགེ་བ་མ་རྒན་འགྲོ་དྲུག་ཀུན་ལ་བསྔོ།（善根回向给老母般的六道众生。） གསུམ།（三遍。） ཞི་གནས་བསྒོམ་པའི་སྐབས་ཏེ་ཆོས་ཐུན་བཅོ་ལྔ་པའོ།（这是修习奢摩他的章节，第十五讲法。） ཨང་༈ དེ་ནས་ལྷག་མཐོང་བཤད་པ་ནི།（接下来是讲解毗婆舍那：） ལྷག་མཐོང་ནི་ཤེས་རབ་ཡིན་ལ།（毗婆舍那即是智慧，） དེ་ལ་ཡང་ཐུན་མོང་བ་དང་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་གཉིས་ཏེ།（它也有共同和不共同两种。） དང་པོ་ནི་ཕྱི་ནང་གི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་སོ་སོར་དཔྱོད་ཅིང་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་ནི་མདོ་ལུགས་འགའ་རེ་ནས་ཤེས་རབ་ཏུ་བཤད་དེ།（第一种是对内外一切法分别观察和思考的智慧，一些经部宗派说这是智慧。） ཤེས་རབ་བརྒྱ་པར་ཐོས་ཉུང་དམུས་ལོང་བསྒོམ་པའི་ཚུལ་མི་ཤེས།（智慧百倍，听闻少的盲人不知道修习的方式。） དེ་མེད་དེ་ཀོས་ཅི་ཞིག་ བསམ་པར་བྱ།（没有那个，那又该如何思考呢？） དེ་བས་ཐོས་ལ་བརྩོན་བྱ་དེ་རྒྱུ་ལས།（因此要精进听闻，因为那个因，） བསམ་བཞིན་བསྒོམས་པས་ཤེས་རབ་ཡངས་པ་འབྱུང་།（如理思考修习，会生起广大的智慧。） ཞེས་གསུངས་ནའང་འདི་ནི་ཤེས་རབ་སྟོང་པ་ཉིད་སྟོན་པ་ཡིན་ཏེ།（虽然这样说，但这是在宣说智慧空性，） དེ་ལ་ཡང་གཞུང་དང་མན་ངག་གཉིས་ལས།（那也有经和窍诀两种，） རྒྱུད་གཞུང་རྣམས་ལས་དང་པོ་ལྟ་བ་གཏན་ལ་འབེབས་དགོས།（从续部经文来说，首先要确定见解。） དེ་མ་ཕེབས་ན་འབེན་མ་མཐོང་བའི་མདའ་ལྟར་དོན་མེད་དུ་འགྱུར་བར་བཤད་ཀྱ།（如果那个没有确定，就像没有看到目标的箭一样，会被说成是无意义的。）
English
mthong ba (Seeing), gya nom snang (Splendid Appearance), og min (Akanishta) and the five are called the five abodes of the noble ones; it is not born from shamatha alone, and individual ordinary beings are not born there either, it is only the abode of the noble ones. By blocking the perception of grasping at characteristics in clarity and non-conceptuality, one enters the absorption of non-perception. By blocking all appearances and attainments, and meditating on consciousness like the sky, one reaches infinite consciousness. By meditating that both object and subject are not established, and that nothing is established, one is born in nothingness. By abandoning the coarse perception of nothingness and meditating on the subtle perception that it is not even non-existent, one is born as a god of neither perception nor non-perception. Although these are the ultimate in mere shamatha, they are bound by subtle clinging of the mind, and it is a fault of not seeing the face of vipashyana itself. Saraha said: The original mind is deceived by faults like a child; it especially refutes all beings; the fault of pride cannot represent that itself; the whole world is deluded by meditation. Thus, having meditated on mere shamatha, the greater the shamatha, the greater the skill and qualities of vipashyana; if shamatha is small, the power of vipashyana is small, just as little cloud means little rain, or little firewood means little fire. Therefore, now abandon other virtuous activities of recitation, and try to keep the mind one-pointedly as much as possible. Thus, having requested the object of shamatha and dedicated the merit of meditation to all sentient beings, please repeat after me: May the merit be dedicated to all motherly beings of the six realms. Three times. This is the section on meditating on shamatha, the fifteenth dharma talk. Then, the explanation of vipashyana: Vipashyana is wisdom, and there are two types: common and uncommon. The first is the wisdom that individually examines and investigates all phenomena, both internal and external, which some sutra systems explain as wisdom. With a hundred times the wisdom, a blind person with little learning does not know how to meditate; without that, what should one think about? Therefore, one should strive in listening, because from that cause, by meditating with reflection, vast wisdom arises. Although it is said so, this is teaching the emptiness of wisdom. There are two types: scripture and pith instructions. From the tantric scriptures, one must first establish the view; if that is not established, it is said that it becomes meaningless like an arrow that does not see the target.
Tibetan
ང་༔ འདིར་ནི་དང་པོ་བསྒོམས་པས་ཉམས་སུ་བླང་བས་ལྟ་བ་ཤུགས་ལ་རྟོགས་པ་རིག་འཛིན་གོང་མ་རྣམས་ཀྱི་མན་ངག་ལས་བྱུང་བ་ལྟར་ཟབ་པ་ཡིན༔ དེ་ལ་ཐབས་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་རྒྱ་ཆེར་བསགས་ཀྱང་༔ ཤེས་རབ་སྟོང་ཉིད་དོན་མ་རྟོགས་ན་འཁོར་བ་ལས་མི་ཐར་ཏེ༔ སྡུད་པ་ལས༔ དམུས་ལོང་དམིགས་བུ་མེད་པ་བྱེ་བ་ཁྲག་ཁྲིག་ནི༔ ལམ་ཡང་མི་ཤེས་གྲོང་ཁྱེར་འཇུག་པར་ག་ལ་ནུས༔ དེ་བཞིན་ཤེས་རབ་མེད་ན་མིག་མེད་ཕ་རོལ་ཕྱིན་ལྔ་ཡི༔ དམིགས་བུ་མེད་པས་བྱང་ཆུབ་རེག་པར་ནུས་མ་ཡིན༔ ཞེས་གསུངས་སོ༔ ཐབས་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་ལ་ཤེས་རབ་སྟོང་ཉིད་ཀྱིས་ཟིན་པས་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པ་སྟེ༔ དབུ་མ་འཇུག་པ་ལས༔ ཇི་ལྟར་ལོང་བའི་ཚོགས་ཀུན་བདེ་བླག་ ཏུ༔ མིག་ལྡན་སྐྱེས་བུ་གཅིག་གིས་འདོད་པ་ཡི༔ ཡུལ་དུ་ཁྲིད་པ་དེ་བཞིན་ཤེས་རབ་བློས༔ མིག་མེད་ཡོན་ཏན་བླངས་ཏེ་རྒྱལ་ཉིད་འགྲོ༔ ཞེས་དང་༔ སྡུད་པ་ལས༔ ཤེས་རབ་ཀྱིས་ནི་ཆོས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡོངས་ཤེས་ནས༔ ཁམས་གསུམ་མ་ལུས་པ་ལས་ཡང་དག་འདའ་བར་འགྱུར༔ ཞེས་དང་༔ ཤེས་རབ་བརྒྱ་པ་ལས༔ མཐོང་དང་མ་མཐོང་ཡོན་ཏན་འདི༔ ཀུན་གྱི་རྩ་བ་ཤེས་རབ་ཡིན༔ དེ་ལྟར་གཉིས་ཀ་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར༔ ཤེས་རབ་ཡོངས་སུ་བཟུང་བར་བྱ༔ ཞེས་དང་༔ ཤེས་རབ་སྣང་བས་མུན་པ་མ་བསལ་ན༔ ཚུལ་ཁྲིམས་དག་དང་ལྡན་པར་དེ་མི་འགྱུར༔ ཕལ་ཆེར་ཤེས་རབ་མེད་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་དག༔ ཤེས་པའི་སྐྱོན་གྱིས་ཉོན་མོངས་རྙོག་བཅས་འགྱུར༔ ཤེས་རབ་ལེགས་པའི་སྐྱོན་གྱིས་སེམས་རྙོག་ན༔ བཟོད་པའི་ཡོན་ཏན་དེ་ལ་གནས་མི་མོས༔ ལེགས་ཉེས་རྟོག་ལ་མི་དགའི་ཚུལ་འཆང་ཞིང་༔ ཡོན་ཏན་མེད་པའི་རྒྱལ་ལ་གྲགས་པ་བཞིན༔ ཞེས་དང་༔ སྡུད་པར༔ ཤེས་རབ་མེད་ན་དམིགས་མེད་ཕ་རོལ་ཕྱིན་ལྔ་འདིས༔ དམིགས་བུ་མེད་པས་བྱང་ཆུབ་རེག་པར་ནུས་མ་ཡིན༔ གང་ཚེ་ཤེས་ རབ་ཀྱིས་ནི་རབ་ཏུ་ཟིན་གྱུར་ན༔ དེ་ཚེ་མིག་རྙེད་གྱུར་ཅིང་དེ་ཡི་མིང་ཐོབ་བོ༔ ཞེས་དང་༔ སྤྱོད་འཇུག་ལས༔ ཡན་ལག་འདི་དག་ཐམས་ཅད་ནི༔ ཐུབ་པས་ཤེས་རབ་དོན་དུ་གསུངས༔ དེ་ཡི་ཕྱིར་ན་སྡུག་བསྔལ་དག༔ ཞི་བར་འདོད་པས་ཤེས་རབ་བསྐྱེད༔ ཅེས་གསུངས་ཏེ༔ ཤེས་རབ་ཅེས་པ་འཇིག་རྟེན་པའི་ཤེས་རབ་ནི་གསོ་རིག་དང་སྒྲ་རིག་པ་དང་༔ ཚད་མ་དང་བཟོ་སོགས་ཡིན་ཀྱང་འདི་སྐབས་སུ་དེ་རྣམས་ཤེས་པའི་ཤེས་རབ་དེ་ནི་མིན༔ ཉན་རང་གི་ཤེས་རབ་རང་གི་ཕུང་པོ་འདི་མི་གཙང་བ་དང་༔ སྡུག་བསྔལ་བ་དང་མི་རྟག་པ་དང་བདག་མེད་པར་གོ་བའི་ཤེས་རབ་དེ་ཡང་མིན༔ འདི་སྐབས་ཀྱི་ཤེས་རབ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ
Chinese
我，在此最初修习，以体验受持，则如诸持明上师之口诀所出，甚深之见解自然证悟。于此，纵然积聚广大之方便福德资粮，若不证悟智慧空性之义，则不得从轮回中解脱。如《摄颂》云：盲人无目标，百千俱胝数，不知路何在，何能入城市？如是无智慧，如盲五度母，无目标何能，证得菩提果？如是说。以智慧空性摄持方便福德之资粮，则能获得菩提。如《入中论》云：如盲人众皆安乐，有目一人能引导，至彼所欲诸方所，如是智慧能摄取，无目功德而能行，往赴一切佛王国。如是及《摄颂》云：智慧能知诸法性，亦能真实超三界。如是及《智慧百法》云：见与未见诸功德，一切根本即智慧，是故为成此二事，当勤受持于智慧。如是及智慧光明若未除黑暗，彼纵具足清净之戒律，亦终不能转变。大抵无慧之戒律，以知之过失，反成烦恼之垢染。若以智慧之善过失，而扰乱自心，则忍辱之功德，于彼不能安住。彼人执持不喜好善恶之分别，犹如无功德之国王，徒有虚名。如是及《摄颂》云：若无智慧此五度，如盲无的不能证菩提，何时若以智慧善摄持，尔时如获眼目得其名。如是及《入行论》云：此等一切之支分，能仁说为慧之义，是故若欲息苦者，应须勤发精进慧。如是说。所谓智慧，世间之智慧，如医方明与声明，及因明与工巧等，然于此处，非指了知彼等之智慧。声闻缘觉之智慧，了知自身之蕴，是不净与痛苦，无常与无我之智慧，亦非指此。此处之智慧，乃是诸法皆空
English
I, here, through initially meditating and taking it into experience, the view is naturally realized, as it arises from the instructions of the previous vidyadharas, it is profound. In this, even if one accumulates vast amounts of skillful means and merit, if one does not realize the meaning of wisdom and emptiness, one will not be liberated from samsara. As the Compendium says: "A billion trillion blind people without a guide, do not even know the path, how could they enter the city? Likewise, without wisdom, the five pāramitās are like the blind, without a guide, they cannot touch enlightenment." So it is said. By grasping the accumulation of skillful means and merit with wisdom and emptiness, one attains enlightenment. As it says in the Entering the Middle Way: "Just as a crowd of blind people can easily be led to the place they desire by a single person with eyes, so too, wisdom takes hold of the qualities without eyes and goes to the kingdom of the conquerors." And as the Compendium says: "Wisdom knows the nature of all dharmas, and also truly transcends the three realms." And as the Hundred Verses on Wisdom says: "These seen and unseen qualities, the root of all is wisdom. Therefore, in order to accomplish both of these, one should diligently hold onto wisdom." And as it says, if the light of wisdom does not dispel the darkness, one will not change even if one is endowed with pure morality. For the most part, morality without wisdom, due to the fault of knowledge, becomes defiled with afflictions. If the mind is disturbed by the good fault of wisdom, then the quality of patience will not abide in it. Such a person holds an attitude of dislike towards distinguishing between good and bad, like a king without qualities, merely having a reputation. And as the Compendium says: "Without wisdom, these five pāramitās are like the blind, without a guide, they cannot touch enlightenment. When one is well grasped by wisdom, then one finds the eye and obtains its name." And as it says in the Engaging in Bodhisattva Deeds: "All these limbs, the Able One said, are for the sake of wisdom. Therefore, if you wish to pacify suffering, you should generate wisdom." So it is said. What is called wisdom, worldly wisdom is medicine, grammar, logic, crafts, etc., but in this case, it is not the wisdom of knowing those things. The wisdom of the Hearers and Solitary Realizers, the wisdom of understanding one's own aggregates as impure, suffering, impermanent, and selfless, is also not meant here. The wisdom in this case is that all phenomena are empty.