Tibetan
་བདུན་གྱིས་ལྷ་མ་ཡིན། །ལྷ་རྣམས་འབུམ་ཕྲག་གཉིས་ཀྱིས་ཏེ། །སྔགས་པ་བརྒྱ་ཕྲག་གཅིག་གིས་སོ། །ཞེས་དང་། དཔལ་ཀྱེ་ རྡོ་རྗེ་བརྟག་པ་གཉིས་པའི་རྒྱུད་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་ལས། ཀུ་རུ་ཀུལླེའི་སྒྲུབ་ཐབས་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། གང་དུ་བརྟག་པ་བཅུ་གཉིས་ལས། །རྒྱས་པར་གསུངས་པ་མདོ་རུ་བསྡུས། །ལས་བྱུང་བའི་ལྷ་མོ་ནི། །ཁ་དོག་དམར་ཞིང་ཕྱག་བཞི་མ། །མདའ་དང་གཞུ་ཡི་ལག་པ་ལ། །ཨུཏྤལ་ལ་དང་ལྕགས་ཀྱུ་འཛིན། །འདི་ནི་བསྒོམ་པ་ཙམ་གྱིས་ཀྱང་། འཇིག་རྟེན་གསུམ་པོ་དབང་དུ་བྱེད། །འབུམ་ཕྲག་གཅིག་གིས་རྒྱལ་པོ་རྣམས། །ཁྲིས་ནི་འཇིག་རྟེན་ཕལ་པ་ཉིད། །བྱེ་བ་ཡིས་ནི་གནོད་སྦྱིན་སོགས། །འབུམ་ཕྲག་བདུན་གྱིས་ལྷ་མ་ཡིན། །འབུམ་ཕྲག་གཉིས་ཀྱིས་ལྷ་རྣམས་ཉིད། །བརྒྱ་ཕྲག་གཅིག་གིས་སྔགས་པ་ཉིད། །ཅེས་གསུངས་སོ། །རྒྱུད་ལས་གསུངས་པའི་ལྷ་མོ་དེ་ཡི་མན་ངག་བཀའ་བབ་ཚུལ་ལས། སྲས་སྒྲ་གཅན་འཛིན་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ཏུ་བསོད་སྙོམས་བྱས་ནས་འོད་མའི་ཚལ་དུ་བཞུགས་ཏེ། རྫིང་བུ་རིང་པོར་ལྷུང་བཟེད་བཀྲུ་བ་ན། གྲགས་འཛིན་མ་ཡི་བུ་ཡི་དགེ་སློང་དཀར་པོ་ཟེར་བ་དེ་ཡིན་བསམས་ནས། སྒྲ་གཅན་འཛིན་རྫིང་བུ་རིང་པོའི་ནང་དུ་འཕང་ངོ་། །དེར་ཀུ་རུ་ཀུལླེའི་སྔགས་བཟླས་པ་ཙམ་གྱིས་ཉེས་སྐྱོན་མེད་པར་བདེ་ བར་ཐར་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་དྲུང་དུ་སོང་སྟེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་སྔགས་དེའི་ནུས་པ་བདག་གིས་མཐོང་གི་སྲོག་ཆགས་གཞན་སྲུང་བའི་ཕྱིར་བསྟན་དུ་གསོལ་ཞེས་ཞུས་པས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ་ལ་བསྐུར་ནས། སྔགས་འདི་དང་རྟོགས་པ་འདི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱིས་ཐོས་པར་མཛད་དོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བསྟན་པ་བསྲུང་བའི་ཕྱིར་ནག་པོ་ཆེན་པོ་ལ་ཉིད་ཀྱིས་བསོད་སྙོམས་ཀྱིས་གསོས་པའི་སྲིན་མོ་འཕྲོག་མ་ལ་བྱིན་ནོ། །དེར་ནག་པོ་ཆེན་པོས་མོ་ལ་བརྩེ་བར་མི་བྱེད་ནས་མོ་ཡི་མུག་པར་གྱུར་པ་ལས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཀུ་རུ་ཀུལླེའི་རྟོགས་པ་འདི་མོ་ལ་གསུངས་པས། དེ་ནས་བཟུང་སྟེ་མོ་སྐལ་པ་བཟང་པོར་གྱུར་ནས། མགོན་པོ་ནག་པོས་མོ་ལ་གཅེས་པར་བྱེད་དོ། །ཡང་ཤིན་ཏུ་དགའ་བར་བྱེད་པ་ཞིག་ལ་བུ་སྣར་མ་བྱ་བ་སྟོབས་ཆེ་ཞིང་གཟུགས་བཟང་ཡང་བློ་རྟུལ་བར་གྱུར་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ། །ང་ཡི་བུ་འདི་ཤེས་རབ་ཆེ་བར་གྱུར་ན། ཁྱེད་ཀྱི་བསྟན་པ་སྲུང་ལགས་ཞུས་པས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཀུ་རུ་ཀུལླེ་འདི་གསུངས་པ་ཙམ་གྱིས། ཤེས་རབ་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་ཏེ་ ལོ་བཅུ་གཉིས་ཀྱིས་བསྟན་བཅོས་ཐམས
Chinese
七者非天，两百万是诸天，一百是持咒者。如是说。吉祥喜金刚二品续之王中，当说咕汝咕咧之修法，其中十二品广说，今摄略于此。由业所生之天女，颜色红，具四臂，于箭与弓之手中，持乌巴拉花与铁钩。仅此观修亦能，于三界自在。一百万是诸国王，十万是世间凡夫，千万是夜叉等，七百万是非天，两百万是诸天，一百是持咒者。如是说。续中所说之天女，其口诀传承方式中，于子罗睺罗王之王宫中行乞食后，住于光明之园林中，于长池中洗钵时，思彼为持声母之子之白衣比丘，罗睺罗抛于长池中。于彼仅持咕汝咕咧之咒，亦无罪过而安乐解脱，往至薄伽梵前，薄伽梵，我见此咒之威力，为守护其他众生故，请开示。薄伽梵交付于金刚手，此咒与此证悟，令菩提萨埵之声闻众听闻。其后，薄伽梵为守护教法故，交付于大黑天，即以乞食所养育之罗刹女夺命母。于彼，大黑天不爱彼，故彼成饥饿，薄伽梵为彼说咕汝咕咧之证悟，自此彼成善缘者，怙主黑天珍爱彼。又于极喜悦者，名为星子之子，力大且形美，然成愚钝者，于薄伽梵前，我子若成大慧者，当守护汝之教法。薄伽梵仅说此咕汝咕咧，即具大慧
English
Seven are the Asuras, two million are the gods, and one hundred are the mantra holders. Thus it is said. From the King of Tantras, the Second Chapter of the Glorious Hevajra, the method of practicing Kurukulle will be explained. Among the twelve chapters, what was extensively explained is now summarized here. The goddess arising from karma is red in color and has four arms. In her hands, she holds a bow and arrow, an Utpala flower, and an iron hook. Even by merely contemplating her, one gains power over the three realms. One million are the kings, one hundred thousand are ordinary beings, ten million are Yakshas and others, seven million are Asuras, two million are gods, and one hundred are mantra holders. Thus it is said. Regarding the manner in which the oral instructions of the goddess mentioned in the tantra were transmitted: After begging for alms in the palace of King Rahula, the son of Grahadhara, he stayed in the garden of light. While washing his bowl in the long pond, thinking that he was the white-robed monk who was the son of Grahadhara's mother, Rahula threw him into the long pond. There, merely reciting the mantra of Kurukulle, he was unharmed and happily liberated, and went to the presence of the Bhagavan. "Bhagavan, I have seen the power of this mantra. For the sake of protecting other beings, please teach it." The Bhagavan entrusted it to Vajrapani, and made this mantra and this realization heard by the Bodhisattvas and Shravakas. Thereafter, in order to protect the teachings, the Bhagavan gave the Rakshasi Aphroma, who was nourished by his own alms, to Mahakala. There, Mahakala did not cherish her, and she became hungry. The Bhagavan spoke this realization of Kurukulle to her, and from then on, she became fortunate, and the protector Mahakala cherished her. Also, to one who was very happy, a son named Nakshatra, who was strong and handsome but dull-witted, said to the Bhagavan, "If my son becomes very wise, he will protect your teachings." The Bhagavan merely spoke this Kurukulle, and he became endowed with great wisdom.
Tibetan
་ཅད་དང་། བཟོའི་གནས་ཐམས་ཅད་ལ་མཁས་པར་གྱུར་ཏོ། །སེམས་ཅན་དབང་དུ་བྱེ་བར་འདོད་པས་སྔགས་འདི་དང་རྟོགས་པ་འདི་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །ཤེས་རབ་ཆེན་པོ་འཕེལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་སྔགས་འདི་དང་རྟོགས་པ་འདི་ལ་བསླབ་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །དེ་ལས་མན་ངག་རྒྱ་གཞུང་བྱུང་ཚུལ་ནི། སྔོན་རྒྱལ་པོ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་རོལ་པ་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱལ་རིགས་ཆེ་ཞིང་མཐོ་བ་གཅིག་ཡིན་ཏེ། །འཁོར་གཡོག་དང་བཙུན་མོ་མང་དུ་ཡོད་པ་ལ། བཙུན་མོ་ཆེ་བ་དེ་ལ་རྒྱལ་པོ་མ་འཁོར་བས། གཡོག་མོ་གཅིག་ལ་རྒྱལ་པོ་དེ་དབང་དུ་བྱེད་པའི་རིག་པ་ཚོལ་ལ་ཤོག་ཟེར། །བྲན་མོས་ཚོང་དུས་རྣམས་སུ་བཙལ་ནས། །སྐུད་པ་ཚོང་བའི་ཚོང་དུས་སར་ཕྱིན་པས། བུད་མེད་དམར་སྨུག་ཤིན་ཏུ་མཛེས་མ་གཅིག་དང་འཕྲད་པ་ལ་དྲིས་པས། དེ་འདྲ་ཞིག་ཡོད་ཟེར་ནས་རིལ་བུ་གཅིག་བསྐུར་ནས་གང་དམིགས་པ་དེ་ལ་བྱིན་ཅིག་ཟེར་ནས། །ཁྲན་མོས་བཙུན་མོ་ལ་གཏད་པས། དུག་འདྲ་ཡིན་དོགས་ནས་ཉེ་ལོག་སུ་མཚོ་གཅིག་ཡོད་པ་ལ་བསྐུར་ནས། དེ་ནུབ་ནས་རྒྱལ་པོ་ནས་ དགའ་མགུར་སྤྱད་ནས་སྲས་ཤིག་འཁྲུངས་རྒྱུ་ཡོད་པར་གྱུར་པ་ལ། རྒྱལ་པོས་ང་དེར་མ་ཕྱིན་པས་ཆད་པ་གཅོད་ཟེར། བཙུན་མོས་ལོ་རྒྱུས་བཤད་པས་རྒྱལ་པོའི་རེ་ཞིག་བརྟགས་པ་བྱ་ཟེར་ནས་བུད་མེད་དེ་ཚོལ་དུ་བཏང་ནས་རྙེད་ནས་ཕོ་བྲང་དུ་སྤྱན་དྲངས་པས། རྒྱལ་པོས་བཅོམ་ལྡན་འདས་མའི་སྤྲུལ་པར་ཤེས་ཏེ། ཕྱག་འཚལ་ཞིང་རྗེས་སུ་བཟུང་བར་ཞུས་སོ། །སྒྲུབ་ཐབས་དང་མན་ངག་ལ་སོགས་གནང་ནས་མཆོག་ཐུན་མོང་གི་དངོས་གྲུབ་ཐོབ་སྟེ། མཁས་ཤིང་གྲུབ་པ་བརྙེས་པའི་སློབ་དཔོན་གྲུབ་ཆེན་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་རོལ་པ་ཞེས་གྲགས་ཏེ། སྒྲུབ་ཐབས་ཀྱང་མཛད་དོ། །ཡང་ལྷ་མོ་ཉིད་ཀྱིས་སློབ་དཔོན་ཀླུ་སྒྲུབ་ལ་པདྨ་གསུང་གི་ཆོས་སྐོར་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དབང་ལུང་གནང་ནས། གསུང་གི་རིག་འཛིན་ནཱ་ག་ཛུ་ན་ཞེས་གྲགས་ཏེ། ལེའུ་བདུན་མ་ནས། དབང་གི་ལྷ་མོ་ནཱ་ག་ཛུ་ན་དང་། །ཞེས་སོགས་གསུངས་སོ། །དེ་ནས་རིམ་པར་བརྒྱུད་པས་ཌ་བྷི་ཧེ་རུ་ཀས་བསྟོད་པའི་རྒྱ་གཞུང་དང་། ཀྱེ་རྡོ་རྗེ་ལས་བྱུང་བའི་ཀུ་རུ་ཀུལླེའི་མན་ངག་ཆེན་པོ་ལྔ་ཞེས་པའི་རྒྱ་གཞུང་སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་ཞི་བ་འཚོས་མཛད་པ་དང་། ཀུ་རུ་ཀུལླེ་རིག་ལྡན་མའི་སྒྲུབ་ ཐབས་མ་ཏང་གིས་མཛད་པ་དང་། ཀྱེའི་རྡོ་རྗེ་རིམ་པར་བདག་བྱིན་རློབས་པའི་ཀུ་རུ་ཀུལླེའི་སྒྲུབ་ཐབས་ལྷན་སྐྱེས་རོལ་པས་མཛད་པ་དང་། གསང་སྒྲུབ་ཌོམྦྷི་ཧེ་རུ་ཀས་མཛད་པ་ད
Chinese
一切，并且精通所有的工艺。想要支配有情众生，就应当修持这个咒语和证悟。为了增长广大的智慧，就应当学习这个咒语和证悟。如是世尊所宣说。从那之后，口诀的印度论典出现的方式是：以前有个国王名叫俱生嬉戏，是伟大的高贵的王族。有很多眷属和妃子，国王不宠幸大的妃子，（大的妃子）就对一个侍女说：你去寻找能支配那个国王的明智。婢女在集市中寻找，到了卖线的集市那里，遇到一个红棕色的非常美丽的女子，问她是否有这样的（明智），她说有，然后给了一个丸药，说给任何你想要给的人。婢女把丸药给了妃子。妃子怀疑是毒药，就把它扔到了附近的一个湖里。那天晚上，国王非常高兴地和（湖）交合，结果（湖）怀了一个王子。国王说我没有去那里，要进行惩罚。妃子说了事情的经过，国王说要暂时调查一下，然后派人去寻找那个女子，找到后迎请到王宫。国王知道她是薄伽梵母的化身，顶礼并请求摄受。给予了修法和口诀等，获得了共同和殊胜的成就。精通且证得成就的上师，被称为大成就者俱生嬉戏，也造了修法。又是女神亲自给予上师龙树莲花语的所有法类的灌顶和传承，被称为语自在持明那伽ार्जुन（梵文天城体：नागार्जुन，梵文罗马拟音：Nāgārjuna，汉语字面意思：龙树）。在第七品中说：自在天女那伽 अर्जुन（梵文天城体：नागार्जुन，梵文罗马拟音：Nāgārjuna，汉语字面意思：龙树）等。之后依次传承，出现了达比黑鲁嘎赞颂的印度论典，以及从喜金刚中出现的，称为五大咕噜咕咧口诀的印度论典，由大学者寂护所造，还有咕噜咕咧具明母的修法，由玛当嘎所造，以及喜金刚次第自我加持的咕噜咕咧修法，由俱生嬉戏所造，以及秘密修法由多比黑鲁嘎所造。
English
Everything, and became proficient in all crafts. If you want to dominate sentient beings, you should practice this mantra and realization. In order to increase great wisdom, you should study this mantra and realization. Thus spoke the Blessed One. After that, the way the Indian texts of the oral instructions appeared is: Once upon a time, there was a king named Sahajakrīḍā, who was a great and noble royal family. He had many attendants and concubines, but the king did not favor the chief concubine. The chief concubine said to a maid: Go and find the wisdom to control that king. The maid searched in the market, and when she went to the market selling threads, she met a reddish-brown, very beautiful woman, and asked her if she had such (wisdom). She said she had, and gave her a pill, saying to give it to anyone you want to give it to. The maid gave the pill to the concubine. The concubine suspected it was poison, so she threw it into a nearby lake. That night, the king happily had intercourse with (the lake), and as a result, (the lake) conceived a prince. The king said that he had not gone there and would punish her. The concubine told the story, and the king said that he would investigate for a while, and then sent someone to find the woman, and after finding her, invited her to the palace. The king knew that she was an incarnation of the Bhagavan Mother, and prostrated and requested to be accepted. He was given sadhana and oral instructions, etc., and obtained common and supreme accomplishments. The master who was proficient and attained accomplishment was known as the great accomplished Sahajakrīḍā, and he also composed a sadhana. Again, the goddess herself gave the master Nāgārjuna all the empowerments and transmissions of the Lotus Speech Dharma cycle, and he was known as the Vidyādhara of Speech, Nāgārjuna (Sanskrit Devanagari: नागार्जुन, Sanskrit Romanization: Nāgārjuna, Chinese literal meaning: Dragon Tree). In the seventh chapter, it is said: The independent goddess Nāgārjuna (Sanskrit Devanagari: नागार्जुन, Sanskrit Romanization: Nāgārjuna, Chinese literal meaning: Dragon Tree), etc. After that, in successive transmissions, there appeared the Indian texts praised by Ḍombi Heruka, and the Indian texts called the Five Great Kurukullā Oral Instructions that came from Hevajra, composed by the great scholar Śāntarakṣita, and the sadhana of Kurukullā Vidyādharī, composed by Matanga, and the Kurukullā sadhana of Hevajra's successive self-blessing, composed by Sahajakrīḍā, and the secret sadhana composed by Ḍombi Heruka.