Tibetan
ས་པ་ཡིན༔ ལམ་ཁ་བྲག་གི་མཚམས་སུ་ཕྱིན་དགོས༔ ཕྱིན་ནས་མ་ནོར་དགོས་པ་དང་འདྲ༔ ཤོར་ས་གསུམ་ཡང་འདི་སྐབས་སུ་འོང་སྟེ༔ གསུང་རབ་ཀྱི་དོན་ལ་ཐོས་བསམ་བྱས་པས་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་ཞིང་བདག་མེད་པ་ཡིན་ནོ་སྙམ་པའི་གོ་བ་སྐམ་པོས་ནི་སྒོམ་གོ་མི་ཆོད་དེ་གཤིས་ལ་ཤོར་བ་ཡིན༔ དེ་ཡོན་ཏན་ཅན་ལ་འོང་གཞན་ལ་མི་འོང་༔ སྭ་བྷ་ཝ་དང་ཤུ་ནྱ་ཏའི་སྔགས་བརྗོད་པས་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུར་གྱུར་སོང་བར་བསྒོམ་པ་རྒྱས་འདེབས་སུ་ཤོར་བ་ཡིན་ཏེ་བསྒོམ་གོ་མི་ཆོད༔ དེ་སྔགས་པ་ཁྲིད་ཞུ་མ་མྱོང་བ་ལ་འོང་༔ ཉོན་མོངས་པ་དུག་ལྔ་ནི་འཁོར་བའི་བཙོན་རར་ཁྲིད་པའི་དགྲ་ཡིན་པས༔ དགྲ་དེ་འཇོམས་པའི་ཐབས་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་སྙམ་ནས་བསྒོམ་པ་ནི་གཉེན་པོར་ཤོར་བ་ཡིན་ཏེ༔ འདི་ཉན་ཐོས་གཙོ་བོར་བྱེད་པའི་དགེ་བཤེས་ལ་ འོང་༔ འདིར་གསང་སྔགས་ལུགས་དུག་ལྔ་མི་སྤང་བ་དམ་ཚིག་ཏུ་གསུངས་པས༔ དུག་ལྔའི་རང་ངོ་བལྟས་པས་ཡེ་ཤེས་ལྔ་ཡིན་ངོ་ཤེས་མ་ཤེས་ལས་དོན་གཅིག་པས་དགྲར་མི་ལྟའོ༔ དེ་བཞིན་དུ་སེམས་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་དགེ་སྡིག་གིས་མི་གོས་སྙམ་པའི་ལས་རྒྱུ་འབྲས་ལ་མི་འཛེམ་པ་ནག་པོ་ཁ་འབྱམས་བདུད་ཀྱི་ལྟ་བ་ཡིན་པས༔ རིག་འཛིན་ནཱ་གརྫུ་ནས༔ སྟོང་པ་ཉིད་ལ་བལྟ་ཉེས་ན༔ ཤེས་རབ་དམན་རྣམས་ཕུང་བར་འགྱུར༔ ཞེས་པ་དེ་ཡིན་པས་འདི་ཕྱག་རྫོགས་སུ་ཁས་ལེན་པ་རྣམས་ལ་འོང་ཉེན་ཆེ་བས་སྤྱོད་པ་ཞིབ་པ་གལ་ཆེ༔ རྣམ་རྟོག་མང་པོ་འཕྲོ་བ་ལ་མི་དགའ་བར་མི་བྱ་སྟེ༔ རྣམ་རྟོག་བཀག་ནས་ཅི་ཡང་མི་དྲན་པ་དེ་བསྒོམ་དུ་འཛིན་པ་ཧྭ་ཤང་ལྟ་བ་ཡིན༔ འདིར་རྣམ་རྟོག་པ་གང་ཤར་ངོ་བོ་ལ་བལྟ་བ་ཡིན་པས༔ གནས་འགྱུ་ལ་འདམ་ཀ་མི་བྱ༔ སྔོན་འགྲོ་ནས་བཟུང་སྟེ་ལན་དུ་མར་སེམས་མ་བཅོས་པར་ཞོག་སྨྲས་མོད༔ བསྡོམ་པོར་བྱས་ན་དེ་བས་བཅོས་ཆེ་ཅི་ཡོད༔ ཀློད་ལ་ཞོག་ཟེར་བ་སེམས་འཕྲོས་ཀྱང་མ་བཀག་ཟེར་བ་ཡིན༔ དེ་ལྟར་བདེ་གསལ་མི་རྟོག་པ་ལ་ཆགས་ཞེན་མེད་ཀྱང་བདེ་གསལ་མི་རྟོག་པ་གསུམ་ཀ་ཚང་ བ༔ སེང་ངེ་ཡེ་རེ་རྗེན་ནེ་གནས་པའི་ངོ་བོ་སྟོང་པར་རྟོགས་པ༔ འཕྲོ་ནའང་ཆུ་དང་རླབས་བཞིན་དུ་རང་སར་ཞི་བ་དེ་ལ་རྩེ་གཅིག་དང་གནས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏེ༔ དེའི་རྟགས་དང་ཕན་ཡོན་དང་དེ་ལྟ་བུ་ཞིག་ཤི་ན་གར་སྐྱེ་བ་རྣམས་རིག་འཛིན་དགའ་རབ་རྡོ་རྗེས་གསུངས་པ་ནི༔ འཁོར་བའི་འདུ་འཛི་སྤངས་ནས་ནི༔ དགོན་པར་མཉམ་པར་བཞག་པའི་ཚེ༔ སྐྱོན་གྱི་ཚོགས་རྣམས་མ་བྱུང་བར༔ ཇི་སྲིད་གནས་ལ་གནས་ཞེས་བྱ༔ དཔེར་ན་སྐྱེས་བུ་འཇིགས་བཅས་ཞིག༔ ལམ་ལ་ཤིན་ཏུ་བསྒྲོད་པའི་ཚེ༔ རང་ཡུལ་སྣང་བ་མཐོང་སླེབས་ནས༔ འཇིགས་པའི་རྟོགས་པ་མེད་དང་འདྲ༔ འཁོར་བའི་ཆོས་ལ་སྐྱོ་བ་དང་༔ སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་སྙིང་རྗེ་སྐྱེ༔ རང་གི་གནས་ལ་མི་ཆགས་ཤིང་༔ ཐག་རིང་གཞན་དུ་འགྲོ་བར་འདོད༔ རྣལ་འབྱོར་པ་དེ་འགོགས་པའི་ཚེ༔ ངེས་པར་མི་ལུས་ཐོབ་ནས་ནི༔ ཆོས་སྤྱོད་པ་དང་ལྡན་གྱུར་ནས༔ དེ་ཚེ་ཆོས་ཉིད་བདེན་པ་མཐོང་༔ ཞེས་གསུངས་སོ༔ དེའི་སྐབས་སུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་སེམས་ཡིན་པའི་གོ་བ་ཙམ་སྐྱེ༔ སེམས་སྟོང་པ་ཡིན་པར་རྟོགས་ཀྱང་༔ བལྟ་བྱ་ལྟ་བྱེད་ཀྱི་འཛིན་པ་ཞིག་ཡོད༔ བྱ་བ་ཐེང་བ་ དང་ཉོན་མོངས་མགོ་ནོན་པ་དང་སྐྱོ་ཤས་ངེས་འབྱུང་དེ་དུས་ཆེ༔ བླ་མ་ལ་དད་པ་སྐྱེ་སེམས་ཅན་ལ་དམིགས་པའི་སྙིང་རྗེ་དང་བྱམས་པ་ཡང་འདི་སྐབས་སུ་བསྒོམ་དགོས་རྒྱུར་འདུག༔ དེ་ནས་རྫོགས་ཆེན་ལུགས་འདི་ལ་མི་གཡོ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཟེར༔ ཕྱག་ཆེན་པས་སྤྲོས་བྲལ༔ ཆོས་སྤྱི་ལས་དཔའ་བར་འགྲོ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དུ་གསུངས་ཏེ༔ བདེ་གསལ་མི་རྟོག་པའི་ཉམས་ཐམས་ཅད་འཇའ་ཡལ་བ་བཞིན་སོང་༔ འདི་སྒོམ་གྱི་གཏད་སོ་དང་ངེས་ཤེས་ཀྱི་འཛིན་པ་དེ་ཞིག༔ བལྟ་བྱ་དང་ལྟ་བྱེད་གཅིག་ཏུ་འདྲེས༔ འདི་བསྒོམ་དེ་བསྒོམ་མེད༔ འདི་ལྟ་དེ་ལྟ་མེད་པར་སྔར་གྱི་བསྒོམ་དེ་བོར་ཤོར་བ་འདྲ་ཞིག་འོང་༔ འདི་སྐབས་ཐོས་པ་ཆུང་ན་བསྒོམ་བོར་ཤོར་བ་སྙམ་ནས་སྡུག་བསྔལ་བྱེད༔ སྔར་ལྟར་ཨེ་འོང་བརྩོན་འགྲུས་བྱས་ཀྱང་མི་འོང་༔ ཧམ་པ་ཆེ་ན་བསྒོམ་མེད་ཡིན་སྙམ་ནས་སྟོང་སྐད་མང་པོ་འདོན༔ བསྒོམ་རྒྱུ་མེད་རང་བཞིན་ཤེས་པས་ཆོག་ཟེར་ནས་གཞི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་གོ་བ་སྐམ་པོ་ཞིག་ལ་བློ་གཏད་ནས༔ སྤྱོད་པ་གང་མིན་བྱེད་ཅིང་སྡོད་ཉེན་ཡོད༔ ལ་ལས་འདི་ཡིན་མི་འདུག་མེད་སོང་སྙམ་ནས་སྐྱུར་ཉེན་ཆེ༔ བླ་མས་ངོ་སྤྲོད་གལ་ ཆེ་བླ་མ་མེད་ན་གྲུབ་ཆེན་རྣམས་ཀྱི་གསུངས་ལ་བལྟས་པས་ངོ་ཤེས་འཕྲད་པ་ལྟར་འོང་༔ འདི་ངོ་བོ་མཐོང་བ་དང་༔ ཐ་མལ་གྱི་ཤེས་པ་རྗེན་པར་རྟོགས་པ་དང་༔ སྤྲོས་བྲལ་ངོ་མཐོང་ཙམ་ཡིན༔ འདི་བསྒོམ་གཏད་སོ་མེད་ཀྱང་མ་ཡེངས་པའི་དྲན་རྗེས་ཡང་ཡང་གསལ་འདེབས་པ་གལ་ཆེ༔ སྟོང་ཉིད་ཀྱི་ངོ་སྤྲོད་ཐམས་ཅད་འདི་སྐབས་སུ་གོ་འོང་༔ སྨྲ་བསམ་བརྗོད་མེད་ཡང་འདི་ཡིན༔ གང་ཟག་གི་བདག་མེད་ཡང་འདི་ཡིན༔ འདི་སྐབས་མོས་གུས་དང་གསོལ་འདེབས་གལ་ཆེ་ཞིང་༔ རེས་འགའ་དབེན་པ་བསྟེན་ཏེ་རེས་འགའ་རྣམ་གཡེང་དང་བསྲེ་བས་བོགས་འབྱུང་༔ རྣམ་རྟོག་ཉུང་དུ་མ་སོང་ཡང་རྣམ་རྟོག་གིས་བསྒོམ་ལ་མི་གནོད
Chinese
是地方啊！必须去岩石的交界处，去了之后要像不能搞错一样。三种错处也会在这种时候出现：对于经论的意义，通过闻思之后，产生“一切法都是空性且无我”这种干巴巴的理解，禅修就不会有效果，这是第一种错处，会流于习气。这种情况会发生在有功德的人身上，其他人不会。念诵“自性” （藏文：སྭ་བྷ་ཝ་，梵文天城体：स्वभाव，梵文罗马拟音：svabhāva，汉语字面意思：自性）和“空性”（藏文：ཤུ་ནྱ་ཏ，梵文天城体：शून्यता，梵文罗马拟音：śūnyatā，汉语字面意思：空性）的咒语，观想一切法都变成如同虚空般的空性，这是第二种错处，会流于增益，禅修也不会有效果。这种情况会发生在没有接受过密咒教导的人身上。五毒烦恼是将我们带到轮回监狱的敌人，为了摧毁这些敌人，观想空性，这是第三种错处，会流于对治。这种情况会发生在主要修习声闻乘的格西身上。这里密宗说不舍弃五毒是誓言，观察五毒的自性，如果认识到它们是五种智慧，认识与不认识，作用是一样的，所以不要把它们看作敌人。同样，认为心是空性，不会被善恶所染污，不畏惧业果，这是黑品邪见的恶魔之见。所以，持明那伽汝阿尊说：“如果错误地看待空性，智慧低下的人们将会毁灭。”就是指这种情况，所以对于自认为是修习大圆满的人来说，这种情况很容易发生，所以行为谨慎非常重要。不要不喜欢产生很多分别念，如果阻止分别念，认为什么都不想就是禅修，这是和尚宗的见解。这里是观察任何生起的分别念的自性，所以不要选择安住还是游动。虽然从前行开始多次说过让心不作改变，安住，但总的来说，还有什么比这更大的造作呢？说放松安住，意思就是心虽然散乱，也不要阻止。像这样，即使没有贪执乐、明、无念，但乐、明、无念三者全部具足。觉悟到赤裸裸、光秃秃、亮堂堂安住的自性是空性的，即使生起念头，也像水和波浪一样，在自身平息，这就是专注一缘和安住的等持。持明嘎饶多吉说，这种等持的征象、利益，以及像这样的人死后会转生到哪里：“舍弃轮回的喧嚣之后，在寂静处安住时，如果还没有生起过患的聚积，就尽可能地安住于那种状态。”比如一个充满恐惧的人……
English
This is the place! You must go to the junction of the rocks, and after going, it must be like not making a mistake. Three kinds of errors can also occur at this time: Regarding the meaning of the scriptures, after hearing and thinking, having a dry understanding that 'all dharmas are empty and without self,' meditation will not be effective; this is the first error, which leads to habituation. This situation happens to those with merit, not to others. Reciting the mantras of 'Svabhava' (藏文：སྭ་བྷ་ཝ་，梵文天城体：स्वभाव，梵文罗马拟音：svabhāva，汉语字面意思：Self-nature) and 'Shunyata' (藏文：ཤུ་ནྱ་ཏ，梵文天城体：शून्यता，梵文罗马拟音：śūnyatā，汉语字面意思：Emptiness), and contemplating that all dharmas have become emptiness like the sky, this is the second error, which leads to proliferation, and meditation will not be effective. This situation happens to those who have not received tantric instructions. The five poisons of afflictions are the enemies that lead us to the prison of samsara. To destroy these enemies, contemplating emptiness is the third error, which leads to antidote. This situation happens to Geshes who mainly practice the Shravaka vehicle. Here, the Secret Mantra tradition says that not abandoning the five poisons is a vow. Observing the nature of the five poisons, if you recognize that they are the five wisdoms, whether you recognize it or not, the function is the same, so do not regard them as enemies. Similarly, thinking that the mind is emptiness and will not be stained by good or evil, and not fearing the results of karma, is the view of the black, rambling demon of wrong views. Therefore, the Vidyadhara Nagarjuna said, 'If you look at emptiness wrongly, those with little wisdom will be destroyed.' This refers to this situation, so for those who consider themselves practitioners of Dzogchen, this situation is very likely to occur, so careful conduct is very important. Do not dislike the arising of many thoughts. If you stop thoughts and think that not thinking anything is meditation, this is the view of the Hwashang sect. Here, you observe the nature of whatever thought arises, so do not choose to abide or move. Although it has been said many times from the preliminaries onwards to leave the mind unaltered and abide, in summary, what could be more artificial than that? Saying to relax and abide means that even if the mind wanders, do not stop it. In this way, even without attachment to bliss, clarity, and non-thought, all three of bliss, clarity, and non-thought are complete. Realizing that the nature of abiding naked, bare, and clear is emptiness, even if thoughts arise, they subside in themselves like water and waves. This is single-pointedness and the samadhi of abiding. The Vidyadhara Garab Dorje said that the signs, benefits, and where such a person will be reborn after death: 'After abandoning the noise of samsara, when abiding in a solitary place, if the accumulation of faults has not yet arisen, then abide in that state as much as possible.' For example, a person filled with fear...
Chinese
༔ 当精进于道时，若能见到自己的家乡景象，便如同没有恐惧的证悟。对轮回之法生起厌离，对众生生起慈悲。不贪恋自己的住所，想要前往遥远的他方。当瑜伽士止息时，必定获得人身，且具足修法，那时便能见到法性真谛。如是说。彼时，仅生起一切法皆是心的领悟，虽了悟心是空性，然仍有能见与所见的执着。事务繁杂，烦恼抬头，厌离与出离之心此时尤为重要。对上师生起信心，缘于众生的慈悲与慈爱，也应于此时修习。其后，于此大圆满法中，称之为不动摇之三摩地。大手印则为离戏。说是胜于一切佛法的勇猛三摩地。所有乐明无念的体验，皆如彩虹般消逝。这是禅修的诀窍与定解的执着。能见与所见融为一体。此无所谓此禅修彼禅修，此无所谓此见彼见，如同遗失了先前的禅修。此时，若闻思不足，便会以为失去了禅修而感到痛苦。虽努力想回到从前，却无法如愿。若贪执过重，便会以为没有禅修，而发出许多空洞的言语。说没有禅修，仅以了知自性便已足够，从而将希望寄托于干燥的基大手印之见上，有做出不如法行为而安住的危险。有些人则会以为这不对，已经消失了，而有放弃的危险。上师的引导至关重要，若无上师，则可藉由阅读大成就者们的教言，如同相遇般认识自性。此为见到自性，以及如实了悟庸常的觉性，仅是见到离戏之面。此虽无禅修的诀窍，然不散乱的忆念，反复清晰觉醒至关重要。所有关于空性的引导，皆于此时领悟。不可言说、不可思议亦是此。人无我也为此。此时，虔诚与祈请至关重要，有时依止寂静处，有时与散乱混合，从而生起力量。纵然分别念未减少，然分别念亦不损害禅修。
English
༔ When diligently progressing on the path, if one can see the appearance of one's own homeland, it is like having no fear of realization. Disgust arises towards the laws of samsara, and compassion arises towards sentient beings. One does not cling to one's own dwelling, and desires to go to distant other places. When that yogi ceases, he will surely obtain a human body, and having the practice of Dharma, at that time he will see the truth of Dharma nature. Thus it is said. At that time, only the understanding that all dharmas are mind arises. Although one realizes that the mind is empty, there is still a grasping of the object to be seen and the seer. Affairs are complicated, afflictions raise their heads, and renunciation and the mind of renunciation are especially important at this time. Faith in the lama arises, and compassion and loving-kindness focused on sentient beings should also be cultivated at this time. Then, in this Dzogchen tradition, it is called the immovable samadhi. Mahamudra is free from elaboration. It is said to be a heroic samadhi that goes beyond all dharmas. All experiences of bliss, clarity, and non-thought vanish like a rainbow. This is the key point of meditation and the clinging to certainty. The object to be seen and the seer merge into one. There is no such thing as this meditation or that meditation. There is no such thing as this view or that view, and it is as if the previous meditation has been lost. At this time, if one has little learning, one will suffer, thinking that one has lost meditation. Even if one tries hard to return to the way it was before, it will not work. If one is too greedy, one will think that there is no meditation and utter many empty words. Saying that there is no meditation and that it is enough to know one's own nature, one places one's hope on a dry view of the ground Mahamudra, and there is a danger of acting improperly and remaining in that state. Some people think that this is not right, that it has disappeared, and there is a great danger of giving up. The lama's introduction is very important. If there is no lama, one can recognize one's own nature by looking at the words of the great accomplished ones, as if one has met them. This is seeing the essence, truly realizing ordinary awareness, and merely seeing the face of freedom from elaboration. Although there is no key point to this meditation, it is very important to repeatedly and clearly awaken the memory of not being distracted. All the introductions to emptiness will be understood at this time. This is also what is inexpressible, unthinkable, and unspeakable. This is also the selflessness of the person. At this time, devotion and prayer are very important, and sometimes relying on solitude and sometimes mixing with distraction will generate power. Even if conceptual thoughts have not decreased, conceptual thoughts do not harm meditation.