Tibetan
་ནས་རྒྱལ་བའི་སྐུ༔ རིན་ཆེན་རིན་ཐང་མེད་པར་བསྒྱུར་བས་ན༔ བྱང་ཆུབ་སེམས་ཞེས་བྱ་བ་རབ་བརྟན་བཟུང་༔ དགེ་བ་གཞན་ཀུན་ཆུ་ཤིང་བཞིན་དུ་ནི༔ འབྲས་བུ་བསྐྱེད་ནས་ཟད་པར་འགྱུར་བ་ཉིད༔ བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ལྗོན་ཤིང་རྟག་པར་ཡང་༔ འབྲས་བུ་སྦྱིན་ཅིང་མི་ཟད་འཕེལ་བར་འགྱུར༔ སྡིག་པ་ཤིན་ཏུ་མི་བཟད་བྱས་ན་ཡང་༔ དཔའ་ལ་བརྟེན་ནས་འཇིགས་པ་ཆེན་པོ་ལྟར༔ གང་ལ་བསྟེན་ན་ཡུད་ཀྱིས་སྒྲོལ་གྱུར་པ༔ དེ་ལ་བག་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་ཅིས་མི་བསྟེན༔ དེས་ ནི་དུས་མཐའི་མེ་བཞིན་སྡིག་ཅན་རྣམས༔ སྐད་ཅིག་གཅིག་གིས་ངེས་པར་སྲེག་པར་བྱེད༔ འགྲོ་བའི་འཆི་བདག་འཇོམས་བྱེད་པའི༔ བདུད་རྩིའི་མཆོག་ཀྱང་འདི་ཉིད་ཡིན༔ འགྲོ་བའི་དབུལ་བ་སེལ་བྱེད་པའི༔ མི་ཟད་གཏེར་ཡང་འདི་ཉིད་ཡིན༔ འགྲོ་བའི་ཉོན་མོངས་གདུང་སེལ་བའི༔ སེམས་ཀྱི་ཟླ་བ་ཤར་བ་ཡིན༔ འགྲོ་བའི་ཤེས་རབ་རིབ་དག༔ དཔྱིས་འབྱིན་ཉི་མ་ཆེན་པོ་ཡིན༔ ཞེས་གསུངས་སོ༔ འདི་ལྟར་བྱམས་སྙིང་རྗེ་མེད་ན་སྟོང་ཉིད་ཁོ་ན་བསྒོམས་ཀྱང་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་མི་ཐོབ་སྟེ༔ ཐེག་དམན་ཉན་རང་གི་ལམ་དུ་ལྟུང་བས་གེགས་སེལ་གྱི་གཙོ་བོ་ཡང་ཡིན་ཏེ༔ དཀོན་མཆོག་བརྩེགས་པ་ལས༔ དཔེར་ན་ནམ་མཁའ་ལ་ནི་ས་བོན་སྐྱེ་བ་ནི༔ འདས་དང་མ་འོངས་ད་ལྟ་བྱུང་བ་མེད༔ དེ་བཞིན་འདུས་མ་བྱས་ལ་སངས་རྒྱས་ཆོས༔ སྐྱེ་བ་གོང་དུའང་མ་བྱུང་འབྱུང་མི་འགྱུར༔ ཞེས་གསུངས༔ དེ་བཞིན་དུ་དྲི་མ་མེད་པར་གྲགས་པའི་མདོ་ལས༔ རིགས་ཀྱི་བུ་འདི་ལྟ་སྟེ་དཔེར་ན༔ དགོན་པ་དུངས་པའི་ས་ཕྱོགས་སུ་མེ་ཏོག་ཨུཏྤལ་དང་པདྨ་དང་ཀུ་མུ་ཏ་ལ་སོགས་པ་མི་སྐྱེ་སྟེ༔ འདམ་རྫབ་དང་ཆུ་གླིང་དུ་བསྐྱེད་། པ་ན་དེ་རྣམས་སྐྱེའོ༔ རིགས་ཀྱི་བུ་དེ་བཞིན་དུ་འདུས་མ་བྱས་ངེས་པར་ཐོབ་པའི་སེམས་ལ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་མི་སྐྱེ༔ ཞེས་གསུངས༔ དེ་ལྟར་རིགས་དྲུག་གི་སེམས་ཅན་སྡུག་བསྔལ་བ་ལ་ཤ་ཚ་ཞིང་མི་བཟོད་པས་ཐབས་ཡོད་ན་རང་དེའི་མལ་དུ་ཞུགས་ནས་གཞན་ཐར་བར་བྱེད་ནུས་པ་ཙམ་དུ་བསྒོམ་པ་སེམས་ཅན་ལ་དམིགས་པའི་བྱམས་སྙིང་རྗེ་ལས་དང་པོ་པའི་བསྒོམ་བྱ་ཡིན་ལ༔ སྣང་སྲིད་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྒྱུ་མ་རྨི་ལམ་ཆུ་ཟླ་ལྟར་རྟོགས་པ་ན༔ དེ་ལྟར་མ་རྟོགས་ནས་འཁྲུལ་པས་སྡུག་བསྔལ་བ་ལ་སྙིང་རྗེ་བསྒོམ་པ་ནི་ཆོས་ལ་དམིགས་པའི་བྱམས་སྙིང་རྗེ༔ སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ངོ་བོ་མ་གྲུབ་པ་བདག་གཞན་དབྱེར་མེད་པའི་ལྟ་བ་རྟོགས་པའི་ངང་ནས་མ་རྟོགས་འཁྲུལ་པའི་འགྲོ་བ་ལ་སྙིང་རྗེ་ངང་གིས་འཆར་བ་དམིགས་པ་མེད་པའི་
Chinese
從此轉為勝者的身軀，由於轉為無價的珍寶，故應極堅固地執持名為菩提心的此物。其他一切善行如同樹木，結果後即耗盡。菩提心之樹恆常施予果實，且不盡增長。即使造作極為難忍之罪，如依仗勇士般依仗之，依仗彼者，頃刻即可解脫，具念者為何不依仗之？ 彼如劫末之火，剎那間定能焚燒罪人。此亦是摧毀有情死主的甘露之王。此亦是遣除有情貧困的無盡寶藏。此乃遣除有情煩惱痛苦的心月東昇。此乃遣除有情智慧昏暗，徹底照耀之大日。如是說。如是，若無慈悲，僅修空性亦不得圓滿正等覺，因將墮入小乘聲聞緣覺之道，故亦為遣除障礙之主。於《寶積經》中云：譬如虛空中，無有生長種子之事，過去、未來、現在皆無。如是，於無為法中，佛法亦未曾生長，亦不會生長。如是，於《無垢稱經》中云：種姓之子，譬如在荒蕪的土地上，不會生長蓮花、睡蓮、青蓮等花朵，而是在泥濘和水澤中生長，彼等才能生長。種姓之子，如是，在必定獲得無為之心中，不會生長佛法。如是說。如是，對於六道有情之痛苦，若能感同身受，無法忍受，若有方法，願能自身進入彼等之境地，而令他者解脫，僅僅修持此等，即是緣有情之慈悲，乃最初之修持對象。若能了知顯有諸法皆如幻如夢如水中月，如是，由於不了知而迷惑受苦者，修持悲心，即是緣法之慈悲。於了知一切有情本性無成，無自他之分別的見地中，自然生起對未了知而迷惑之有情的悲心，即是無緣之
English
From this, transform into the body of the Victorious One. Since it transforms into a priceless jewel, one should firmly grasp this thing called Bodhicitta. All other virtuous deeds are like trees, they bear fruit and then are exhausted. The Bodhi tree constantly bestows fruit and increases without end. Even if one commits extremely unbearable sins, like relying on a hero, relying on it, one is liberated in an instant. Why wouldn't the mindful rely on it? It is like the fire at the end of time, which will surely burn sinners in an instant. This is also the supreme nectar that destroys the Lord of Death of beings. This is also the inexhaustible treasure that eliminates the poverty of beings. This is the rising of the moon of the mind that alleviates the suffering of beings' afflictions. This is the great sun that dispels the darkness of beings' wisdom. Thus it is said. Thus, without love and compassion, even if one only meditates on emptiness, one will not attain complete enlightenment. Because one will fall into the path of the Hearers and Solitary Realizers of the Lesser Vehicle, it is also the main one for dispelling obstacles. In the Jewel Heap Sutra, it is said: For example, in the sky, there is no such thing as a seed growing. There is no past, future, or present. Likewise, in the unconditioned, the Buddhadharma has not grown before, nor will it grow. Thus it is said. Likewise, in the Vimalakirti Sutra, it is said: Son of good family, for example, in a desolate land, flowers such as lotuses, water lilies, and blue lotuses do not grow. But they grow in mud and water, and then they grow. Son of good family, likewise, the Dharmas of the Buddhas do not grow in a mind that has definitely attained the unconditioned. Thus it is said. Thus, for the suffering of sentient beings of the six realms, if one feels compassion and cannot bear it, and if there is a way, one wishes to enter their state oneself and liberate others. Just meditating on this is love and compassion focused on sentient beings, and it is the first object of meditation. If one realizes that all phenomena of appearance and existence are like illusions, dreams, and reflections of the moon in water, then, because those who do not realize this are confused and suffer, meditating on compassion is love and compassion focused on phenomena. In the view of realizing that all sentient beings are without inherent existence and without self and other, compassion naturally arises for beings who are confused by not realizing this, which is without focus.
Tibetan
སྙིང་རྗེ་དང་༔ བྱམས་ཆེན་གཉུག་མའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་པར་གསུངས་ན་ཡང་༔ རེ་ཞིག་དང་པོ་བསྒོམ་བྱ་ཡིན་པས༔ ཨོ་རྒྱན་རིན་པོ་ཆེས༔ བདག་གི་ལུས་ལོངས་སྤྱོད་བསགས་པའི་དགེ་བ་བདེ་སྟོང་གི་ཉམས་ལུས་ངག་ཡིད་ཀྱི་བདེ་བ་ཐམས་ཅད༔ བདག་གི་ཕ་མ་དྲིན་ཆེན་རྣམས་ཀྱིས་ཐོབ་པར་གྱུར་ཅིག༔ ཕ་ མ་དྲིན་ཆེན་གྱི་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་གྱི་མི་དགེ་བ་ན་ཚ་སྡུག་བསྔལ༔ ལས་ངན་ཐམས་ཅད་བདག་ལ་སྨིན་པར་གྱུར་ཅིག༔ ཅེས་ཡིད་ཀྱིས་བསྔོ་ངག་ཏུ་ཡང་མདོར་ན་མི་བཟོད་པའི་སྙིང་རྗེ་བྱམས་པས་བདག་གཞན་ངེས་པར་བརྗེ་ཕོད་པར་བསྒོམ་མོ༔ ཞེས་གསུངས་པ་དང་༔ སྤྱོད་འཇུག་ལས༔ བདག་བདེ་གཞན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་དག༔ ཡང་དག་བརྗེ་བར་མ་བྱས་ན༔ སངས་རྒྱས་ཉིད་དུ་མི་འགྲུབ་པས༔ འཁོར་བ་ན་ཡང་བདེ་བ་མེད༔ ཅེས་གསུངས་ཤིང་འདིའི་ལུགས་བྱམས་སྙིང་རྗེ་དུས་གཅིག་ཏུ་བསྒོམ་པ་རླུང་དང་བསྲེ་བ་གཏོང་ལེན་གྱི་དམིགས་པ་ཡིན་ཏེ༔ ལུས་བསྲང་ལ་རླུང་རོ་ཞིག་བུས་ཏེ༔ སྣ་བུག་ནས་རླུང་ཕར་འགྲོ་བའི་ཚེ༔ རང་གི་བདེ་སྐྱིད་དང་དགེ་བའི་རྩ་བ་ཅི་ཡོད་པ་ཐམས་ཅད༔ ཕ་མ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་སིབ་ཀྱིས་ཐིམ་པས༔ ཁོང་རྣམས་བདེ་བ་ཚད་མེད་པ་དང་ལྡན་ཞིང་བདེ་བའི་རྒྱུ་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་ཟག་མེད་ཀྱི་དགེ་བ་ལ་སྤྱོད་པར་བསྒོམས་པ་ནི་བྱམས་པའོ༔ རླུང་ཚུར་རྔུབ་པའི་ཚེ་ན་ཕ་མ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི༔ ་སྡུག་བསྔལ་སྡིག་སྒྲིབ་ཅི་ཡོད་པ་ཐམས་ཅད་ཚུར་རང་ལ་སིབ་སིབ་ཐིམ་པས༔ ཁོང་རྣམས་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་ཅི་ཡོད་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ༔ སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་སྡིག་སྒྲིབ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བར་བསྒོམ་པ་ནི་སྙིང་རྗེའོ༔ དེ་ངག་ཏུ་བརྗོད་ན༔ སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་བདེ་བ་དང་བདེ་བའི་རྒྱུ་དང་ལྡན་པར་གྱུར་ཅིག༔ སྡུག་བསྔལ་དང་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་དང་བྲལ་བར་གྱུར་ཅིག༔ ཅེས་བརྗོད་དེ༔ དེ་ལྟ་བུ་ཐུན་རེ་ལ་དེ་དམིགས་པ་རླུང་དང་སྦྲགས་པ་བརྒྱའམ་ཉེར་གཅིག་ཙམ་རེ་བྱ༔ ཁྲིད་ཀྱི་ཚེ་ཐུན་བཞིའམ་དྲུག་ཏུ་བསྒོམ༔ དེ་ལྟར་བསྒོམས་པས་རང་ལ་མི་རུང་བའི་སྡུག་བསྔལ་འབྱུང་དོགས་ན་མི་སྲིད་དེ༔ སྡུག་བསྔལ་ནི་སྡིག་སྒྲིབ་ལས་འབྱུང་བ་ཡིན༔ བདེ་སྐྱིད་ནི་དགེ་བས་འབྱུང་ན༔ དེ་ནི་དགེ་བའི་མཆོག་ཡིན་པས་སྡུག་བསྔལ་བསྐྱེད་པ་མི་སྲིད༔ དེར་མ་ཟད་དགྲ་དང་གདོན་དང་ལྷ་འདྲེ་གདུག་པ་ཅན་ལ་ཡང་བྱེ་བྲག་དེ་ལ་དམིགས་ནས་བསྒོམས་པས་གནོད་པ་ཞི༔ གདོན་ཡིན་ཀྱང་དམ་ལ་ཐོག་ནས་སྲུང་མར་འོང་བ་ཡིན་ཏེ༔ བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཀྱང་བྱམས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན
Chinese
虽然说慈悲和伟大的本有禅定，但暂时首先是所修之法，邬金仁波切说：我的身体、受用、积累的善根、乐空的体验、身语意的所有安乐，都愿我的恩重父母获得！父母恩重的身语意三的不善、疾病痛苦、所有恶业，都愿成熟于我！这样用意念回向，口中也简而言之，以不忍的慈悲，修持能 निश्चित地交换自他。这样说了之后，《入行论》中说：自身安乐与他苦，若未真实作交换，不成能仁终无乐，轮回之中有何乐。这样说了，此处的规矩是慈悲同时修，与风相合，是施受的对境。身体正直，呼出一口气，从鼻孔呼气的时候，自己的安乐和善根的根本所有的一切，都像水滴一样融入父母众生，他们具有无量的安乐，安乐之因的身语意三都享用无漏的善根，这样修持就是慈。吸气的时候，父母众生的所有痛苦和罪障，都像水滴一样融入自己，他们所有的痛苦都脱离，脱离痛苦之因的所有罪障，这样修持就是悲。口中念诵：所有众生都具有安乐和安乐之因，脱离痛苦和痛苦之因。这样念诵，像这样每次一座都将对境与风结合，做一百或二十一次。引导的时候，一座修四次或六次。这样修持，如果担心自己会产生不好的痛苦，那是不可能的，痛苦是从罪障中产生的，安乐是从善根中产生的，这是善根中的 श्रेष्ठ，所以不可能产生痛苦。不仅如此，对怨敌、鬼神和凶猛的妖魔，也特别针对他们修持，就能平息损害，即使是鬼神，也会立誓成为护法，世尊也曾开示慈爱的禅定。
English
Although it is said that compassion and great innate samadhi, but for the time being, the first is the object of meditation, Orgyen Rinpoche said: May all the happiness of my body, enjoyment, accumulated virtues, the experience of bliss and emptiness, and the happiness of body, speech, and mind be attained by my kind parents! May all the non-virtues, illnesses, sufferings, and bad karma of the body, speech, and mind of my kind parents ripen upon me! In this way, dedicate with your mind, and also briefly in your speech, with unbearable compassion, practice being able to definitely exchange self and others. After saying this, it is said in the Bodhicharyavatara: If one does not truly exchange one's own happiness for the suffering of others, one will not attain Buddhahood and will have no happiness, what happiness is there in samsara? Having said this, the custom here is to practice compassion and loving-kindness at the same time, combining it with the breath, which is the object of giving and receiving. Keep the body straight and exhale a breath. When the breath goes out from the nostrils, all of one's own happiness and the root of virtue, like drops of water, dissolve into all parents and sentient beings, so that they have immeasurable happiness, and the cause of happiness, body, speech, and mind, enjoy the uncontaminated virtues. This meditation is loving-kindness. When inhaling, all the suffering and defilements of all parents and sentient beings, like drops of water, dissolve into oneself, so that they are free from all suffering, and free from all defilements, the cause of suffering. This meditation is compassion. Recite in words: May all sentient beings have happiness and the cause of happiness, and be free from suffering and the cause of suffering. Recite in this way, and in each session, combine the object with the breath, doing it about a hundred or twenty-one times. During the instructions, meditate four or six times in a session. If you are worried that you will experience bad suffering by meditating in this way, it is impossible, because suffering arises from defilements, and happiness arises from virtue. This is the best of virtues, so it is impossible to create suffering. Moreover, even for enemies, demons, and fierce evil spirits, by focusing on them and meditating, harm will be pacified, and even demons will take vows and become protectors. The Bhagavan also taught the samadhi of loving-kindness.