Tibetan
ན་རེ་ཆེ༔ སྙིང་རེ་རྗེ་སྙམ་དུ་ཡང་ཡང་བསྒོམ༔ ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་བསྒོམ་མོ༔ དེ་ཡང་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་མ་མ་བྱས་པ་གཅིག་ཀྱང་མེད༔ དེ་ཡང་ལན་ གཅིག་མ་ཡིན་ཏེ་གྲངས་མེད༔ མ་བྱས་རིང་གི་ད་ལྟའི་མ་དང་འདྲ་བར་དྲིན་ཆེ་སྟེ༔ འཁོར་བ་ཐོག་མ་མེད་པའི་མདོ་ལས༔ རེ་རེའི་བདག་ཉིད་རུས་པའི་ཕུང་པོ་ནི༔ ལྷུན་པོ་མཉམ་པ་རྙེད་ཅིག་འདས་གྱུར་ཀྱང་༔ མ་ཡི་ཐོག་མཐའ་རྒྱ་ཤུག་ཚི་གུ་ཙམ༔ རིལ་བུ་བྱས་ཀྱང་ས་ཡིས་ལོང་མི་འགྱུར༔ ཞེས་དང་༔ གང་གིས་བདག་གི་མ་བྱས་ཤིང་༔ མ་ཡི་ནུ་ཞོ་འཐུང་བ་ཙམ༔ རྒྱ་མཚོ་བཞི་ཡི་ཆུ་ལའང་མེད༔ གང་གིས་བདག་གི་ཕ་བྱས་ཤིང་༔ རྟ་དང་གླང་པོ་བྱིན་པ་ཡང་༔ ཚངས་པའི་འཇིག་རྟེན་ལས་ཀྱང་ཐལ༔ ཞེས་དང་༔ སྤྱོད་འཇུག་ལས༔ གང་གིས་ལྟོར་མ་ཉལ་བའི་སེམས་ཅན་གཅིག་མེད་ཅིང་༔ གང་གི་ནོར་རྫས་བྱིན་དང་བསྲུང་ལ་སོགས༔ བདག་གི་དོན་དུ་དཀའ་བ་མ་སྤྱད་སེམས་ཅན་ནི༔ གཅིག་ཀྱང་མེད་ཕྱིར་ཀུན་ལ་སྙམ་པར་བྱ༔ ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཕ་མ་ཤ་སྟག་ཡིན་པས་དེ་ཐམས་ཅད་ལ་བྱམས་སྙིང་རྗེ་བསྒོམ་དགོས་ཏེ༔ བསྒོམ་ལུགས་ནི་ཨོ་རྒྱན་རིན་པོ་ཆེས་གསུངས་པ༔ དབེན་པར་མཉམ་བཞག་ཐལ་འགེལ་ཕྱག་རྒྱ་་་མྱ་ངན་ཕྱག་རྒྱ་ཡིན་ནོ༔ རྐང་གཡས་བསླང་བའི་སྟེང་གྲུ་མོ་བཙུགས་པས་འདན་པ་སྐྱོར། རྐང་གཡོན་བསྙལ༔ བྱས་ལ༔ ངན་སོང་གསུམ་གྱི་སྡུག་བསྔལ་ལ་བྱམས་དང་སྙིང་རྗེ་བསྒོམས་ཏེ༔ ཀྱེ་མ་ཚ་བའི་དམྱལ་བ་ལ༔ ལྕགས་ཁང་སུམ་རིམ་གྱི་ནང་དུ་ཕྱོགས་བཞི་ནས་མེ་ཆེན་པོ་འབུད་ཅིང་ལོ་གྲངས་མེད་པར་བསྲེགས་ཤིང་ལུས་ནག་རུལ་རུལ་དམར་ཁོག་ཁོག་སོང་རུང་ལས་ཀྱིས་འཆི་རྒྱུ་མེད་པར༔ ཕ་འབོད་མ་འབོད་བཟའ་རོགས་བུ་ཚ་ཉེ་རིང་ལ་འབོད༔ ཨ་ཙ་མ་རིང་རིང་བྱེད་ཀྱང་ཕན་པ་མེད༔ བྱ་ཐབས་མེད་པར་སྙིང་རེ་རང་རྗེ་ན༔ ངས་ཐབས་གང་གིས་ཕན་ན་སྙིང་རེ་རང་རྗེ་ན༔ ཡེང་གྲང་བའི་དམྱལ་བ་ནི་གངས་སྟོང་རི་བྲག་འཁྱག་ཁྲོད་ཆུ་གླིང་རྣམས་ན་ལུས་འཁྱགས་ཚལ་པར་གས༔ ནང་ཁྲོལ་ཕྱིར་ཐོན་འཁྱགས་རུམ་རུམ་ཚེར་ཚེར༔ དོན་སྙིང་རྣམས་ཚལ་པར་ཤིག་ཤིག༔ ཁ་འཐམ་སོ་འགྲིགས་ཁྲུ་རེ་ཙམ་འཕར་ཞིང་འདར༔ མིག་སྐྱ་ལོག་ལོག་པ་ལ་སྐབས་སུ་ཨ་ཤུ་ཨ་ཙ་མ་ཙིར་ཙིར་ལ༔ ལོ་དང་ཁུང་མེད་བསྐལ་བར་སྡོད་དགོས་པ་སྙིང་རེ་རང་རྗེ་ན༔ ཐབས་གང་གིས་ཕན་པར་ནུས་ན་བསམ་བདག་གི་ཤུལ་ཞིག་ཞུགས་ནུས་པའི་སྙིང་རྗེ་དྲག་པོ་ཁ་ཙམ་མིན་པར་བསྒོམ་མོ༔ དེ་ལ་སོགས་པ་ཤལ་མ་རིའི་སྡོང་པོ་དང་ ཐལ་ཚན་རབ་མེད་རལ་གྲིའི་ནགས་ཚལ༔ ཡང་ཤི་ཡང་སོས་ལ་སོགས
Chinese
那热切！心中反复思念“可怜啊！可怜啊！”这样修习。因为一切众生没有一个没做过母亲的。而且不只一次，而是无数次。做母亲的时间如此之长，像现在的母亲一样恩重如山。在《轮回无始经》中说：各自的身体，骨头的堆积，即使堆积如须弥山，也已经逝去。母亲的起始和终结，也像柏树的种子一样多。即使做成丸子，也无法填满大地。又说：谁没有做过我的母亲呢？仅仅喝过母亲的乳汁，也比四大海的水还要多。谁没有做过我的父亲呢？给予的马和大象，也超过了梵天世界。又如《入行论》中说：没有哪个众生没有让我不挨饿睡觉，谁没有为了我付出财物、守护等等，为了我的利益而辛勤劳作呢？一个也没有，所以要对一切众生都心怀慈悲。因此，一切众生都是父母，所以要对他们修习慈悲心。修习的方法是莲花生大师所说的：在寂静处入定，合掌手印是悲伤的手印。抬起右腿，用手肘支撑，支撑着檀木。左腿伸直。然后，对三恶道的痛苦修习慈悲心：唉！在炎热的地狱里，在三重铁室中，从四面八方吹来大火，无数年来被焚烧，身体焦黑腐烂，血肉模糊，即使这样，业力也无法让他们死去。他们呼唤着父亲、母亲、妻子、朋友、儿女、亲戚。啊！即使呼唤再久也没有用。无计可施，心中真是可怜啊！我用什么方法才能帮助他们呢？心中真是可怜啊！在寒冷的地狱里，在冰雪覆盖的山脉、岩石、冰川中，身体冻裂成碎片。内脏外露，冻得瑟瑟发抖，刺痛难忍。心肝脾肺都冻裂成碎片。嘴巴紧闭，牙齿打颤，身体颤抖，幅度有一肘之长。眼睛翻白，不时发出“阿秀阿扎玛孜孜”的声音。必须在没有年月的劫数中待下去，真是可怜啊！用什么方法才能帮助他们呢？想着自己能否代替他们受苦，生起强烈的慈悲心，而不是口头说说而已。还有像夏玛拉树的树木和无边的灰烬、利剑的森林等等，死了又活等等。
English
Nare Che! Again and again, contemplate, "How pitiful! How pitiful!" as it is said. Because there is not a single sentient being who has not been a mother. And not just once, but countless times. The time spent as a mother is so long, as kind as our present mother. In the Sutra of Beginningless Samsara, it says: Each individual's body, the accumulation of bones, even if piled up like Mount Sumeru, has already passed away. The beginning and end of mothers are as numerous as the seeds of a cypress tree. Even if made into balls, they cannot fill the earth. It also says: Who has not been my mother? Just drinking the milk of a mother is more than the water of the four great oceans. Who has not been my father? The horses and elephants given are more than the Brahma world. Also, in the Bodhicharyavatara, it says: There is not a single sentient being who has not let me sleep without hunger, who has not given wealth, protected, and so on, who has not toiled for my benefit. Not a single one, so have compassion for all. Therefore, all sentient beings are parents, so you must cultivate loving-kindness and compassion for them. The method of cultivation is what Padmasambhava said: In a solitary place, abide in meditative equipoise, the mudra of joined palms is the mudra of sorrow. Raise the right leg, support the elbow, supporting the sandalwood. Extend the left leg. Then, cultivate loving-kindness and compassion for the suffering of the three lower realms: Alas! In the hot hells, in the triple iron chamber, great fires blow from all directions, burning for countless years, the body charred and rotten, a bloody mess, even so, karma does not allow them to die. They call out to father, mother, wife, friends, children, relatives. Ah! Even calling for a long time is useless. There is nothing to be done, how pitiful in my heart! What method can I use to help them? How pitiful in my heart! In the cold hells, in the snow-covered mountains, rocks, glaciers, the body is frozen and cracked into pieces. Internal organs exposed, shivering with cold, stinging unbearably. The heart, liver, and lungs are frozen and cracked into pieces. Mouth tightly closed, teeth chattering, body trembling, the amplitude is one cubit long. Eyes rolling back, occasionally making sounds of "Ashu Azama Zizi." One must stay in kalpas without years or months, how pitiful! What method can I use to help them? Thinking whether I can take their suffering in their place, generate strong compassion, not just talking about it. And like the trees of the Shalmali forest and the boundless ashes, the forest of swords, and so on, dying and reviving, and so on.
Tibetan
་ཆོས་སྤྱི་ལྟར་སྤོས་ཏེ་བྱེད་ན་བླ་མས་ཤེས་པར་བྱའོ༔ དེ་ནས་ཡང་ནི་ཡི་དྭགས་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་ལ་སྙིང་རྗེ་བསྒོམས་ཏེ༔ ཡི་དྭགས་ནི་ལུས་ཀྱི་བབ་ཁང་པ་ཆེན་པོ་ཙམ་མགོ་རྫ་ཟོམ་ཙམ༔ གྲེ་བ་ཁབ་ཙམ་ཟས་བསྐལ་པར་མི་རྙེད་ཅིང་སྡུག་བསྔལ༔ བཀྲེས་སྐོམ་པས་ཕྱོགས་ཀུན་ཏུ་རྒྱུག༔ བརྒྱ་ལམ་རྙེད་ཀྱང་རྐེ་ལ་མི་འགྲོ༔ ཅུང་ཟད་ཙམ་སོང་ཡང་ཁོག་པ་ནས་ཁྲོ་ཆུར་སོང་བས་མེ་འབར་ནས་དེ་བས་ཀྱང་སྡུག་བསྔལ་ཆེ་བ་སྙིང་རེ་རང་རྗེ་བསམ་དུ་མ་ཡེངས་པར་བསྒོམས༔ ཡང་ཟས་དང་ཆུའི་དྲི་དང་སྐད་ཚོར་ནས་ལུང་པ་མང་པོར་ཉིན་མཚན་ལོ་ཟླར་བཙལ་ཡང་མི་རྙེད་པར་ཤིན་ཏུ་ཡང་ལུས་དུབ་སྡུག་བསྔལ་ཆོ་ངེས་འདེབས་ཤིང་ཤར་འཆིར་མི་བཏུབ་པ་སྙིང་རེ་རང་རྗེ་ན་ཅི་རང་ཕན་ན་བསམ་མི་ཚུགས་པ་བསྒོམ་སྟེ༔ ཡང་རིགས་གཅིག་ནི་བསྒྲེས་སྐོམ་ཉམ་ཐག་ཕྱོགས་མཐའ་དག་ཏུ་སོང་བས་རྒྱང་རིང་པོ་ནས་ཟས་མཐོང་བས༔ ལྟོགས་སྐོམ་ངལ་དུབ་དུབ་རྩར་ཕྱིན་པ་དང་མེ་དཔུང་དང་མཚོན་ཆ་ཐོགས་པས་བསྲུངས་ནས་མི་ཐོབ་དེ་ཡི་མུག་ཟུང་དང་བྲལ་བརྒྱལ་ནས་འགྲོ༔ ཡང་ཆུ་མཐོང་ ནས་འགྲོ་རྒྱུ་མེད་བཞིན་བསྙགས་བསྙགས་པས་སླེབས་པ་དང་རྣག་ཁྲག་རེད་པ་དང་༔ ཡང་ས་འོག་ཏུ་ཐིམ་སྐད་ཐོས་པ་ཉན་ཞིང་ལག་པས་བྲེད་པས་མཇུག་མགོ་རུས་པ་ལ་ཐུག་པར་བྲད་ཀྱང་ཇེ་དམར་སོང་ཁོག་པ་ནི་སྐོམ་ཁ་ནས་ནི་མེ་འབར་ཤིན་ཏུ་སྡུག་བསྔལ་བ་ལ་འཆིར་མི་བཏུབ་པ་ལོ་དང་བསྐལ་པར་སྡོད་པ་སྙིང་རེ་རང་རྗེ་ན་བསམ་དུ་སྙིང་ནས་བསྒོམ༔ དེ་ནས་ཡང་དུད་འགྲོ་ལ་སྙིང་རྗེ་བསྒོམ་པ་ནི༔ ཡང་དུད་འགྲོའི་རིགས་འདི་དག་མ་རིག་པ་གཏི་མུག་གིས་སྨྲས་པའི་གཏམ་མི་གོ༔ དཀོན་མཆོག་གསུམ་གྱི་སྒྲ་མི་གྲགས༔ རྨོས་རྨོ་སྤུ་བྲེག་རྒས་འཁོག་ཀྱང་མི་ཐེག་པའི་ཁལ་འགེལ༔ འཕོངས་ཤ་བརྩོགས་རུས་པ་བརྩོགས་སུ་བརྡུང་༔ རྐེད་པ་ཉག་ཉག་འཕང་ཅོག་ཅོག་འུ་ཐུག་ནས་འགྱེལ༔ ཉལ་རུང་རང་དབང་མེད་པར་བརྡུང་བ་སྙིང་རེ་རང་རྗེ་ན་སྙམ་དུ་སྙིང་ནས་བསྒོམ༔ ཡང་རིགས་གཅིག་ནི་ནད་ཅུང་ཟད་དེ་ཙམ་མེད་པར་ཧྲིལ་གྱིས་བསྒྲིལ༔ སྟེང་དུ་ཞོན་སྙིང་ལ་གྲི་རྒྱག་སུག་བཞི་ཡོབ་ཡོབ༔ ཁ་ཏང་ཏང་མིག་སྐྱ་ལོག་ལོག་བྱེད་སྔངས་ན་ཚ་ནི་ཆེ་བྱ་ཐབས་ནི་མེད༔ སྒེ་ཁུག་ཁུག་འཆི་དགོས་པ་ཨ་ཙ་མ་ན་སྙིང་རེ་རང་རྗེ་ན་སྙམ་དུ་མི་བཟོད་པ་ བསྒོམ༔ ཡང་རི་དྭགས་རྣམས་ནི་མི་ཁྱི་མང་པོས་རི་མེད་ཀླུང་མེད་དུ་དེད་ཤ་ཆད་སྤུ་ཆད་བྲེད་སྔངས༔ སྙིང་གས་པར་བྲོས་ཀྱང་གསོད༔ ཡང་འགའ་ཞིག་ནི་གཞོན་ནས་མ་རྒས་བར་དུ་རྨོས་རྨོ༔ སྤུ་དང་
Chinese
如果像共同的法那样熏修，上师应当知晓。然后又对饿鬼的痛苦修悲心：饿鬼的身体如同大房屋一般，头如陶罐一般，喉咙细如针，经历劫也找不到食物，非常痛苦。因饥渴而在各处奔走，即使找到百条路，食物也无法进入喉咙。即使稍微进入一点，也从腹中变成愤怒之水，燃烧起来，比那更痛苦，真是可怜啊，不要散乱地观修。又闻到食物和水的味道和声音，在许多地方日夜年月地寻找也找不到，极其疲惫，痛苦地哀嚎，无法死去，真是可怜啊，心想如果能帮上什么忙就好了，这样观修。又有一种饿鬼，因饥渴而虚弱，去往四面八方，从遥远的地方看到食物，因饥饿、口渴和疲惫而艰难地走到近前，却被手持火焰和武器的人守护着，无法得到，只能在饥饿和绝望中挣扎着离开。又看到水
English
If you practice like the common Dharma, the Lama should know. Then again, meditate with compassion on the suffering of the pretas. The preta's body is as big as a large house, the head is like a pottery pot, the throat is as thin as a needle, and they cannot find food even for an eon, and they suffer. They run everywhere from hunger and thirst. Even if they find a hundred paths, the food will not go down their throats. Even if a little goes in, it turns into angry water in the stomach and burns, which is even more painful. How pitiful, meditate without distraction. Also, hearing the smell and sound of food and water, they search in many places day and night for years and months, but cannot find it, and they are extremely tired and cry out in pain, unable to die. How pitiful, thinking, 'If only I could help,' meditate like this. Also, there is a kind of preta who is weakened by hunger and thirst and goes in all directions. Seeing food from afar, they struggle to get close due to hunger, thirst, and exhaustion, but are guarded by people holding flames and weapons, and cannot get it, so they struggle away in hunger and despair. Also, seeing water,