Tibetan
བུར་མཚན་ཉིད་མེད༔ གསུམ་པོ་དེ་ཉིད་གཅིག་གྱུར་བ༔ འགྲོ་བ་མེད་ཅིང་འོང་བ་མེད༔ འགགས་མེད་རབ་ཏུ་ཞི་བ་ཉིད༔ རྟག་དང་ཆད་པ་རྣམ་པར་སྤངས༔ དུས་གསུམ་མཁྱེན་པས་མ་བྱས་པ༔ རྟོགས་པ་ནམ་མཁའ་དབྱེར་མེད་མཚན༔ འདི་ཉིད་ཁོ་ན་དོན་དམ་སྟེ༔ སོ་སོར་རང་རིག་མཚན་ཉིད་དོ༔ ཞེས་དང་༔ ཨོ་རྒྱན་རིན་པོ་ཆེའི་ཞོལ་ནས༔ བཞག་ཐབས་སེམས་ཀྱི་གནད་གསུམ་ནི༔ ཐ་མལ་དུ་མ་ཡེངས་རྟོག་པ་མ་འགྱུས༔ ཡིད་བཟོ་མ་བྱས་པར་ཤེས་པ་རང་ལུགས་སུ་ཕྱ་ལེ་བཞག་གོ༔ དེས་སྒོམ་རང་བབས་སུ་འོང་ལ་ཡེངས་བ་དང་འགྱུས་ན་བསྒོམ་མི་སྐྱེའོ༔ དེ་ལྟར་རང་ལུགས་སུ་བཞག་པས་རྣམ་རྟོག་ཕྲ་རགས་ཐམས་ཅད་རང་སར་ཉལ་ཞིང་ཞི་ནས་སེམས་རང་སར་ལྷན་ནེར་གནས་པ་འོང་བ་དེ་ལ་ཞི་གནས་ ཟེར༔ ཞེས་གསུངས་པས༔ ཁྱེད་རང་རྣམས་དབེན་པར་སོང་ལ་ལུས་རྣམ་སྣང་གི་ཆོས་བདུན་མཛོད་ལ༔ དང་པོ་རང་ཉིད་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་བསྒོམ་པ་དང་བླ་མའི་རྣལ་འབྱོར་དང་བཅས་པ་ཐུན་ཆུང་ཞིག་བསྒོམ༔ དེ་ནས་བླ་མ་རང་ལ་བསྟིམ་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་འོད་དུ་ཞུ་ནས་ཧྲིཡིག་དང་དེ་ཡང་སྟོང་པར་འཇའ་ཡལ་བ་ལྟར་བསྒོམ༔ དེ་ནས་དམིགས་པ་ཅི་ཡང་མི་བསྒོམ་པ་ནི་མི་དམིགས་པ་ཡིན་ཏེ༔ འདས་པའི་རྗེས་མི་གཅོད་དེ་དེ་རིང་ཕན་ཆད་ཀྱི་སྔར་འདས་པའི་བྱ་བ་གང་ཡང་མི་བསམ༔ མ་འོངས་པའི་མདུན་མི་བསུ་སྟེ༔ ད་ལྟ་ཚུན་ཆད་ཕྱིན་ཆད་ཀྱི་བྱ་བ་ཅི་ཡང་ཡིད་ལ་མི་བསམ༔ ད་ལྟའི་ཤེས་པ་ལ་དགག་སྒྲུབ་མི་བྱ་སྟེ༔ འདི་འདྲ་ཞིག་བསྒོམ་སྙམ་པ་དང་འདི་འདྲ་བ་དྲན་པ་དང་བསྒོམ་པ་མི་རུང་སྙམ་པའི་དགག་སྒྲུབ་མི་བྱེད༔ སེམས་རང་བབས་སུ་ཀློད་ལ་མ་ཡེངས་ཙམ་དུ་བཞག་གོ༔ དེ་ཡང་ལུས་རང་བབས་སུ་ལུས་གནད་ཀྱི་ངང་ནས་ཀློད་དེ་ཤིག་གེ་སོག་ཕོན་ཐག་པ་ཆད་པ་ལྟར་བཞག༔ ངག་རང་བབ་ནི་སྐུ་འདྲའི་ཞལ་ལྟར་ཅི་ཡང་མི་སྨྲ་བར་བཞག༔ ཡིད་རང་བབ་ནི་ཆུ་ཆད་པའི་རང་ཐག་ལྟ་བུ་སྟེ༔ འདི་བྱའི་འདུན་པ་འདུ་ ཤེས་མེད་པར་ཅམ་མེ་བཞག་གོ༔ དེ་ཡང་ཞི་ཞེས་པ་ནི་རྣམ་རྟོག་སྣ་ཚོགས་འཕྲོ་བ་དེ་ཞི༔ གནས་ཞེས་པ་སེམས་ལྷན་ནེ་གནས་པ་ཞིག་འོང་བས་སེམས་གནས་ཨེ་ཐུབ་ལྟོས། འདི་ལ་ཡང་ཁམས་ཀྱི་རིགས་ལ་སྣ་ཚོགས་འཆར་བར་འདུག་པས༔ ལ་ལ་སེམས་ཁྲིག་གེ་གནས་པ་དེ་སྐྱེ་སླ་བ་ཞིག་འོང་༔ དེ་ལ་སྐྱོན་ཅན་དང་སྐྱོན་མེད་གཉིས་ཡོད་དེ༔ སེམས་གནས་པས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཚོགས་བརྒྱུད་འགགས་པ་འདྲ་བ་དྲན་པ་གཏོར་ནས་ཅི་ཡང་མི་དྲན༔ མིག་གི་ཡང་གཟུགས་སུ་འཛིན་པའི་ཤེས་པ་མི་གསལ༔ བོས་ཀྱང་མི་ཚོར་ལངས་མི་ཤེས་པར་ཐོམ་མེར་ལུས་པ་ཞིག་
Chinese
无有自性。 三者彼性成一体。 无有去来。 无有止息极寂静。 断除常断之边。 非为三时智者所造。 证悟虚空无别相。 此乃唯一胜义谛。 各自自证之体性。 如是说。 邬金仁波切处所言。 安住心之三要诀乃： 莫散乱于庸常，莫变动于分别。 不作意，觉性自如而安住。 如是则禅修自然生起，若散乱与变动则不生禅修。 如是安住于自性，则粗细分别念皆于自处而眠而寂静，心于自处坦然安住，此谓之寂止。 如是说故。 汝等前往寂静处，行持身之毗卢七法。 首先自身修持大悲尊，并含上师瑜伽，修持一小座。 其后上师融入自身，大悲尊化光融入（ཧྲཱིཿ，梵文天城体：ह्रीः，梵文罗马拟音：hrīḥ，汉语字面意思：啥），彼亦如虹消散般修持空性。 其后不修持任何所缘，此乃无所缘，不追忆过去，即从今日起不思及以往之事。 不迎接未来，即从现在起不思及未来之事。 不对当下之觉性作取舍，即不作是念：修持如是，忆念如是，不应修持，不做取舍。 放松心于自性，唯持不散乱。 彼亦放松身于自性，于身之要诀中放松，如绳索断裂般松弛。 语之自性乃如佛像之面容般不语。 意之自性如断流之水般，无有为此之欲求与想 象，寂然安住。 彼又，寂止之“寂”乃指种种分别念止息，“止”乃指心坦然安住，故当观心能否安住。于此亦有种种界之显现，故有心易于紧绷安住者。 彼有具过与无过二者，心安住时，若觉知似意识之流中断，忆念消散，一无所忆，眼之识亦不明了所见之物，呼唤亦不觉，不知起身，茫然若失，
English
Without characteristic of nature. The three, that nature becomes one. Without going and without coming. Without cessation, utterly peaceful. Completely abandoning permanence and annihilation. Not made by the Knower of the Three Times. Realization is characterized by being inseparable from space. This alone is the ultimate truth. Each has its own characteristic of self-awareness. Thus it is said. From the vicinity of Orgyen Rinpoche: The three essential points for placing the mind are: Do not be distracted by ordinariness, do not change thoughts. Without mental fabrication, let awareness rest naturally. By this, meditation will naturally arise, but if there is distraction and change, meditation will not arise. Thus, by resting in its natural state, all subtle and coarse thoughts will lie down and subside in their own place, and the mind will naturally remain still in its own place, which is called calm abiding. Thus it was said. You all go to a secluded place and practice the seven-point posture of Vairochana. First, meditate on yourself as Great Compassion and practice a short session with the Guru Yoga. Then, dissolve the Guru into yourself, and meditate on Great Compassion dissolving into light as the syllable HRI (ཧྲཱིཿ，梵文天城体：ह्रीः，梵文罗马拟音：hrīḥ，汉语字面意思：啥), and then meditate on that also as emptiness, like a rainbow disappearing. Then, not meditating on anything is non-meditation, not cutting off the past, that is, not thinking about any past actions from today onwards. Not welcoming the future, that is, not thinking about any future actions from now on. Do not make affirmations or negations about present awareness, that is, do not think, "I will meditate like this," or remember like this, or make affirmations or negations thinking that it is not right to meditate. Loosen the mind in its natural state and just remain without distraction. Also, let the body relax in its natural state, in the key points of the body, like a rope that has been cut. The natural state of speech is to remain without saying anything, like the face of a statue. The natural state of mind is like a stream that has run dry, without any desire or intention to do this or that, remain silently. Furthermore, "calm" means that the various thoughts that arise subside, and "abiding" means that the mind will naturally remain still, so see if the mind can abide. Here, various kinds of elements also seem to arise, so some minds easily become tense and abide. There are two kinds, with faults and without faults. When the mind abides, if it feels like the stream of consciousness has been cut off, memory disappears, and nothing is remembered, and the awareness of the eye does not clearly perceive objects, and one does not feel when called, and one does not know how to get up, and one remains blankly,
Tibetan
འབྱུང་༔ དེ་བསྒོམ་སྐྱེ་བའི་སྔ་ལྟས་ནི་ཡིན་ཀྱང་བསྒོམ་གྱི་གོ་མི་ཆོད་དེ༔ དེ་བསྒོམ་ཡིན་སྙམ་ནས་བསྒོམས་ན་དུད་འགྲོར་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་ཡིན་ཏེ༔ དེ་ལྟ་བུ་ནི་ཕྱི་བ་དྲེད་མོང་ལ་ཡང་ཡོད་པས་དགུན་ཟླ་གསུམ་ལུས་མི་རུལ་མི་འཁྱགས་མི་ལྟོགས་པ་དེའི་ནུས་པ་ཡིན༔ དེ་ལ་འགོག་པ་ཆ་མཐུན་ཟེར༔ ཉན་ཐོས་འགོག་པ་དངོས་ནི་སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་ལ་སྐྱེ་དོགས་མེད་ཀྱང་༔ རྣམ་རྟོག་གང་ཡང་ཡིད་ལ་མི་འཕྲོ་བར་སེམས་གར་གཏད་དུ་ལྷན་ནེ་སྡོད་པ་བོས་ན་ཐོས་པས་མིག་སོགས་ཀྱང་གསལ་ཆ་མ་འགག་ ཤོག་ལྷེབ་ ༤༠༡ ནས་་ ༤༤༤ བར། དེ་བསྒོམ་པའི་ཚེ་ཉོན་མོངས་པ་དུག་ལྔ་འགགས་པ༔ དེ་ལ་ནམ་འདོད་བར་དུ་གནས་པ་ཞིག་བྱུང་ན་ཉན་ཐོས་དང་ཐུན་མོང་གི་ལམ་འཇིག་རྟེན་པའི་ཞི་གནས་ཡིན༔ འདི་ཇི་ལྟར་ཆགས་ཆེ་བ་བཞིན་རྩལ་དང་ཡོན་ཏན་ཆེ༔ ལ་ལ་དག་ལུས་སེམས་ཐམས་ཅད་དགའ་བ་དང་བདེ་བ་ཆེན་པོས་ཁྱབ༔ སེམས་རང་བཞིན་གྱི་གནས་པ་མཚོ་ཆེན་རླུང་གིས་མི་བསྐྱོད་པ་ལྟ་བུ་མེ་རེ༔ ཀྱི་ལེ་གནས་པ་འོང་༔ བདེ་ཉམས་ཀྱི་ཞི་གནས་ཡིན་པས་དེ་ལའང་ཆགས་ཞེན་མེད་པར་སྐྱོང་ན་ཡོན་ཏན་སྐྱེ༔ དེ་ལ་ཆགས་ཞེན་ཆེན་པོས་བསྒོམས་ན་འདོད་ཁམས་ཀྱི་ལྷར་གོལ་བ་ཡིན༔ ལ་ལ་གསལ་སིང་ངེ་མར་མེ་རླུང་གིས་མ་བསྐྱོད་པ་ལྟ་བུ་སེམས་རྩེ་གཅིག་ཏུ་གནས་པ་ཞིག་འབྱུང་༔ དེ་ཞི་གནས་སྐྱོན་མེད་ཡིན་ཡང་ཆགས་ཞེན་ཆེན་པོས་དེ་བསྒོམ་དུ་འཛིན་ན་གཟུགས་ཁམས་ཀྱི་ལྷར་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་ཡིན༔ ལ་ལས་སེམས་ཅི་ཡང་མེད་པ་འཕྲོ་རྒྱུ་ཡང་མེད་གནས་རྒྱུ་ཡང་མེད་ཅི་ཡང་མི་འདུག་སྟོང་པ་རེད་སྙམ་པའི་དྲན་པ་གཅིག་པུ་དེ་ལ་གནས་ནས་ཅི་ཡང་མི་འཕྲོ་བ་ཞིག་འབྱུང་༔ དེ་ནི་ཅི་ཡང་མེད་པའི་སྐྱེ་མཆེད་སོགས་གཟུགས་མེད་དུ་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་ཡིན༔ དེ་སྒོམ་དུ་ འཛིན་མི་རུང་༔ འོན་ཀྱང་དེ་རྣམས་སྐྱེ་དགོས་རྒྱུ་ཞིག་ཡིན༔ སྐས་ཐེམ་འོག་མ་ལ་མ་བརྫིས་པར་གོང་མར་མི་སླེབ༔ དེ་ཚོ་ཐམས་ཅད་རིམ་པར་སྐྱེས་ནས་བསྒོམ་པའི་ཡོན་ཏན་དང་སྟོབས་ཆེ་བ་ཡིན༔ ལ་ལ་གནས་ཉམས་ཆུང་འཕྲོ་རྒོད་ཤས་ཆེ༔ སེམས་སྐད་ཅིག་ཀྱང་མི་སྡོད་པར་ཕྱོགས་ཐམས་ཅད་དུ་རླུང་འཚུབ་པ་ལྟར་རྒྱུག༔ ང་ལ་སྒོམ་མི་འོང་བར་གདའ་བསམ་པ་ཞིག་འོང་སྟེ༔ དེ་ཡང་གནས་པ་ཡིན་རྩུབ་ཉམས་ཟེར༔ སེམས་མི་སྡོད་པར་རིག་པ་དེ་རང་གནས་པ་ཡིན༔ སྔོན་བསྐལ་པ་དུ་མ་ནས་སེམས་དེ་ལྟར་ཡོད་དེ་ད་བར་མ་མཐོང་༔ ད་རྐུ་མ་ངོས་ཟིན་པ་དང་འདྲ་བས༔ སེམས་འཕྲོ་དུས་འཕྲོ་མཁན་དང་རྒྱུག་མཁན་དེ་ལ་གཟུགས་དང་ཁ་དོག་དང་དངོས་པོ་ཅི་འདྲ
Chinese
生起。那虽然是禅修生起的前兆，但不能算作禅修。如果认为那是禅修而修习，则是转生为旁生的因。像那样的情况，外道熊罴也有，冬天三个月身体不腐烂、不冻僵、不饥饿，那是它的能力。那叫做相似止。声闻的真实止，虽然没有在凡夫身上生起的可能，但如果没有任何分别念在心中生起，心无所系地安住，即使呼唤，听觉、视觉等也不会停止清晰。
English
Arises. Although that is a preliminary sign of the arising of meditation, it is not considered meditation. If one meditates thinking that is meditation, it is a cause for being born as an animal. Such a thing is also present in externalist bears; their bodies do not rot, freeze, or starve for three months in winter, that is their power. That is called approximate cessation. Although there is no possibility of the actual cessation of the Hearers arising in ordinary beings, if no conceptual thoughts arise in the mind and the mind remains still without any object of focus, even if called, the clarity of hearing, sight, etc., will not cease.
Tibetan
་ཞིག་གདའ་ཧྲིག་གེ་ལྟོས་དང་༔ འདི་མཐོང་མེད་པར་རང་མལ་དུ་འཁོར་འོང་༔ ལར་བསྒྲིམ་དྲགས་ན་མི་སྡོད་པས་ལུས་སེམས་བག་ཀློད་ལ་མ་ཡེངས་ཙམ་དུ་ཞོག་དང་བབས་ཀྱིས་གནས་ནི་འོང་བ་ཡིན༔ ལ་ལ་དག་ལ་སེམས་ཨན་ཙམ་ཀྱི་ལེ་གནས་ད་ལམ་ལེགས་སྙམ་ཛ༔ ག་ཤེད་ཐག་རིང་ཞིག་ཏུ་རྒྱངས་ཀྱིས་འཕྲོ་ནས་འགྲོ༔ དེ་མི་ལེགས་སྙམ་ནས་ཚུར་བཀུག་ནས་བཞག་པས་ཅུང་ ཟད་གནས༔ དེ་འདྲ་བ་ཡང་ཡང་བྱེད་པ་ཞིག་འོང་༔ དེ་ལ་འཕྲོས་ནི་ཐལ་དུས་ཞིག་ལ་འཕྲོ་བའི་རྣམ་རྟོག་དེ་དང་པོ་གང་ནས་བྱུང་ལྟོས༔ ད་ལྟ་ཅི་འདྲའི་ངོ་བོ་ཞིག་འདུག་ལྟོས༔ ད་ནས་འཕྲོས་པ་དེ་མཐར་གང་དུ་འགྲོ་ལྟོས་དང་དེ་གསུམ་ཁ་རང་བཞིན་མེད་པར་མཐོང་འོང་༔ དཔེར་ན་སྨྱུག་མའི་ནགས་འདབ་ནས་སྨྱུག་གཅིག་བཅད་ནས་བལྟས་པས་ནང་སྟོང་པར་འདུག་པ་མཐོང་ཛ་སྨྱུག་ཐམས་ཅད་དེ་དང་འདྲ་བ་ཤེས་པ་ལྟར༔ རྣམ་རྟོག་ཅིག་རང་བཞིན་མེད་ཅིང་སྐྱེ་འགགས་གནས་གསུམ་དང་བྲལ་བར་རྟོགས་པ་ན༔ རྣམ་རྟོག་ཐམས་ཅད་དེ་དང་འདྲ་བ་ཤེས་པར་བྱའོ༔ ལར་ད་རེས་ཞི་གནས་ཀྱི་སྐབས་ཡིན་པས་རེ་ཞིག་སེམས་མི་འཕྲོ་བར་གནས་ཅི་ཐུབ་གྱིས་ལ༔ གལ་ཏེ་འཕྲོས་ན་ཡང་ཚུར་བཀུག་ལ་གནས་ཅི་ཐུབ་བྱ༔ སེམས་མི་འཕྲོ་བ་ཅི་ཙམ་འདུག་ཐུབ་ལྟོས༔ དེ་ཡང་མི་གསལ་བའི་གཉིད་དང་བྱིང་འཐིབ་མ་ཡིན་པར་སེམས་རྩེ་གཅིག་ཏུ་ས་ལེ་ཡེ་རེ་ཧྲིག་གེ་རྗེན་ནེ་གནས་པ༔ ལུས་སེམས་བགས་ཀྱིས་བདེ་བ་དང་ལྡན་པ་བྱུང་ན་ཐུན་མོང་ཞི་གནས་ཆགས་པ་ཟེར༔ གནས་པ་ཆགས་པ་ཟེར༔ གནས་ཉམས་སྐྱེས་པ་ཟེར༔ ཕ་རོལ་ཏུ་ ཕྱིན་པ་དྲུག་ལས་བསམ་གཏན་གྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་གྲངས་སུ་འགྲོ༔ ལ་ལ་དག་གིས་ཞི་གནས་ལ་འགྲོ་དོགས་ཡོད་ཟེར་ནས་ངན་པ་སྐད་བྱེད་དེ༔ ཞི་གནས་ཅི་ལྟ་བ་བཞིན་སྐྱེས་ན་ཉོན་མོངས་པའི་མགོ་ཡང་དེས་ནོན༔ ཐུན་མོང་གི་མངོན་ཤེས་གྲུབ་པའི་རྟགས་ཐམས་ཅད་དེ་ལས་འབྱུང་བ་སྟེ༔ ཕྱི་རོལ་པའི་དྲང་སྲོང་རྣམས་དཔག་ཚད་ལྔ་བརྒྱར་འཕུར་བ་སོགས་ཟག་བཅས་ཀྱི་མངོན་ཤེས་གྲུབ་རྟགས་མཐའ་ཡས་པ་ཡོད་པར་འདུག་པར་ཡང་ཞི་གནས་ཁོ་ནའི་ནུས་པ་ཡིན༔ སྤྲིན་ཆེན་ཚར་ཆེ་བ་ལྟར༔ ཞི་གནས་ཇི་ལྟར་ཆགས་ཆེ་བ་ལྟར་ལྷག་མཐོང་གི་ཡོན་ཏན་རྩལ་ཆེ་བ་ཡིན༔ སྤྲིན་དུམ་བུ་ཞིག་ལ་ཆར་འབྲུ་འགའ་ཙམ་ལས་མེད་པ་ལྟར༔ ཞི་གནས་མ་ཆགས་ན་ལྷག་མཐོང་ངོ་སྤྲད་ཀྱང་གོ་ཡུལ་སྐམ་པོ་འདྲ་བ་ཞིག་ལས་ཕོ་མི་བྱེད་པ་ཡིན༔ ལར་མཚན་མེད་ཞི་གནས་སེམས་མ་བཅོས་པར་ཞོག་ཟེར་བ་དང་༔ མི་དམིགས་པར་བཞག་ཟེར་བ་འདི་སྔོན་འགྲོ་ལའང་ཡོད༔ ཞི་གནས་ལྷག་མཐོང་གཉིས་ཀའི
Chinese
仔细看看！它会在没有看到的情况下回到原来的位置。一般来说，如果过于紧绷，它就不会停留，所以要放松身心，保持不散乱的状态，自然就会安住。有些人觉得心稍微平静一下，这次就很好。它会远远地散开，然后跑掉。觉得那样不好，就把它拉回来，让它稍微安住。会经常发生那样的情况。对于这种情况，看看最初是从哪里产生散乱时散乱的念头？看看现在是什么样的状态？看看从现在开始散乱的念头最终会去哪里，你会看到这三者本质上都是空性的。例如，就像从竹林中砍下一根竹子，看到里面是空的一样，要知道所有的念头都是一样的。当认识到念头没有自性，并且远离生、灭、住三者时，要知道所有的念头都是一样的。一般来说，因为这次是修习止的阶段，所以暂时尽可能地让心不散乱而安住。如果散乱了，也要把它拉回来，尽可能地安住。看看能让心不散乱地安住多久。而且，那不是不清晰的睡眠和昏沉，而是心专注一境，清醒、明亮、赤裸地安住。如果身心自然地感到舒适，就叫做生起了共同的止。叫做安住生起。叫做安住退失生起。它属于六度中的禅定波罗蜜多。有些人说，担心会陷入止，所以发出不好的声音。如果如实地生起止，它也能压制烦恼的根源。一切成就共同神通的征兆都由此产生。外道仙人们能飞到五百由旬的地方等等，似乎也有无数成就具有染污的神通的征兆，那也是止的力量。就像大片的云彩一样，止生起得越大，观的功德就越强大。就像一小块云彩只有几滴雨一样，如果没有生起止，即使介绍观，也只像干燥的土地一样，不会有任何作用。一般来说，无相止说的是让心不作任何改变而安住，以及安住在无所缘的状态，这些在加行中也有。止和观两者都
English
Look closely! It will return to its original place without being seen. In general, if it is too tight, it will not stay, so relax your body and mind, and keep it in a state of non-distraction, and it will naturally abide. Some people feel that the mind is slightly calm, and this time is good. It will scatter far away and run away. Feeling that it is not good, pull it back and let it abide a little. Such a situation will happen often. For this situation, look at where the thought of scattering arises from in the first place when it scatters? Look at what kind of state it is in now? Look at where the thought that scatters from now on will eventually go, and you will see that these three are essentially empty. For example, just like cutting a bamboo from a bamboo forest and seeing that it is empty inside, know that all thoughts are the same. When you realize that a thought has no self-nature and is free from the three aspects of arising, ceasing, and abiding, know that all thoughts are the same. In general, because this time is the stage of practicing quiescence, for the time being, try to keep the mind from scattering and abide as much as possible. If it scatters, pull it back and try to abide as much as possible. See how long you can keep the mind from scattering and abiding. Moreover, that is not unclear sleep and dullness, but the mind abides in a single-pointed, clear, bright, and naked state. If the body and mind naturally feel comfortable, it is called the arising of common quiescence. It is called abiding arising. It is called abiding degenerating arising. It belongs to the perfection of meditation among the six perfections. Some people say that they are worried about falling into quiescence, so they make bad noises. If quiescence arises as it is, it can also suppress the root of afflictions. All the signs of accomplishing common siddhis arise from this. The heretic hermits can fly to five hundred yojanas and so on, and there seem to be countless signs of accomplishing defiled siddhis, which are also the power of quiescence. Just like large clouds, the greater the quiescence arises, the greater the qualities of insight become. Just like a small cloud has only a few raindrops, if quiescence does not arise, even if insight is introduced, it is only like dry land and will not be effective. In general, the quiescence without characteristics says to let the mind abide without any change, and to abide in a state of no object of focus, these are also in the preliminary practices. Both quiescence and insight