Tibetan
ས་མཐོང་བས༔ ལྟོགས་སྐོམ་ངལ་དུབ་དུབ་རྩར་ཕྱིན་པ་དང་མེ་དཔུང་དང་མཚོན་ཆ་ཐོགས་པས་བསྲུངས་ནས་མི་ཐོབ་དེ་ཡི་མུག་ཟུང་དང་བྲལ་བརྒྱལ་ནས་འགྲོ༔ ཡང་ཆུ་མཐོང་ ནས་འགྲོ་རྒྱུ་མེད་བཞིན་བསྙགས་བསྙགས་པས་སླེབས་པ་དང་རྣག་ཁྲག་རེད་པ་དང་༔ ཡང་ས་འོག་ཏུ་ཐིམ་སྐད་ཐོས་པ་ཉན་ཞིང་ལག་པས་བྲེད་པས་མཇུག་མགོ་རུས་པ་ལ་ཐུག་པར་བྲད་ཀྱང་ཇེ་དམར་སོང་ཁོག་པ་ནི་སྐོམ་ཁ་ནས་ནི་མེ་འབར་ཤིན་ཏུ་སྡུག་བསྔལ་བ་ལ་འཆིར་མི་བཏུབ་པ་ལོ་དང་བསྐལ་པར་སྡོད་པ་སྙིང་རེ་རང་རྗེ་ན་བསམ་དུ་སྙིང་ནས་བསྒོམ༔ དེ་ནས་ཡང་དུད་འགྲོ་ལ་སྙིང་རྗེ་བསྒོམ་པ་ནི༔ ཡང་དུད་འགྲོའི་རིགས་འདི་དག་མ་རིག་པ་གཏི་མུག་གིས་སྨྲས་པའི་གཏམ་མི་གོ༔ དཀོན་མཆོག་གསུམ་གྱི་སྒྲ་མི་གྲགས༔ རྨོས་རྨོ་སྤུ་བྲེག་རྒས་འཁོག་ཀྱང་མི་ཐེག་པའི་ཁལ་འགེལ༔ འཕོངས་ཤ་བརྩོགས་རུས་པ་བརྩོགས་སུ་བརྡུང་༔ རྐེད་པ་ཉག་ཉག་འཕང་ཅོག་ཅོག་འུ་ཐུག་ནས་འགྱེལ༔ ཉལ་རུང་རང་དབང་མེད་པར་བརྡུང་བ་སྙིང་རེ་རང་རྗེ་ན་སྙམ་དུ་སྙིང་ནས་བསྒོམ༔ ཡང་རིགས་གཅིག་ནི་ནད་ཅུང་ཟད་དེ་ཙམ་མེད་པར་ཧྲིལ་གྱིས་བསྒྲིལ༔ སྟེང་དུ་ཞོན་སྙིང་ལ་གྲི་རྒྱག་སུག་བཞི་ཡོབ་ཡོབ༔ ཁ་ཏང་ཏང་མིག་སྐྱ་ལོག་ལོག་བྱེད་སྔངས་ན་ཚ་ནི་ཆེ་བྱ་ཐབས་ནི་མེད༔ སྒེ་ཁུག་ཁུག་འཆི་དགོས་པ་ཨ་ཙ་མ་ན་སྙིང་རེ་རང་རྗེ་ན་སྙམ་དུ་མི་བཟོད་པ་ བསྒོམ༔ ཡང་རི་དྭགས་རྣམས་ནི་མི་ཁྱི་མང་པོས་རི་མེད་ཀླུང་མེད་དུ་དེད་ཤ་ཆད་སྤུ་ཆད་བྲེད་སྔངས༔ སྙིང་གས་པར་བྲོས་ཀྱང་གསོད༔ ཡང་འགའ་ཞིག་ནི་གཞོན་ནས་མ་རྒས་བར་དུ་རྨོས་རྨོ༔ སྤུ་དང་ཞོ་བྱིན་བཟའ་ཁྱིམ་གང་དཀར་མེ་རེ་སྣུམ་ཧྲུག་གེ་བསྐྱངས་བའི་ལན་ཏུ་རྒས་པ་དང་བཙོང་༔ རང་ཡུལ་གྱི་འདུ་ཤེས་སྐྱེས་ནས་བྲོས་འོང་ཡང་བརླག་གོ༔ ཡང་རྒས་ནས་ཁ་བྲ་བེད་མེད་ཟེར་ནས་དྲིན་མ་དང་མཉམ་ཡང་གསོད༔ ལར་སྡུག་བསྔལ་རྣམས་སྣ་རེ་ནས་བསམ་ཡང་སྙིང་རེ་རང་རྗེ་ན་བསམ་དུ་བསྒོམ༔ དེ་ནས་བྱིངས་ལ་གནས་པ་དུད་འགྲོ་ལ༔ རི་རབ་ཀྱི་ཟོམ་དང་ཕྱིའི་རྒྱ་མཚོ་རྣམས་ན་ཆེ་བས་ཆུང་བ་ཐམས་ཅད་ཧབ་རེ་ལ་ཟ༔ ཆུང་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཆེ་བ་ལ་རུབ་ནས་ཟ༔ གཏི་མུག་ཉིན་མཚན་ངོ་མི་ཤིས་སྨྲ་མི་ཤེས་དོན་མི་གོ༔ སླར་ཡང་སྡུག་བསྔལ་མཐའ་མེད་དུ་འཁྱམས་པ་སྙིང་རེ་རང་རྗེ་ན་སྙམ་པ་བསྒོམ༔ དེ་ལྟར་རིགས་དྲུག་གི་སྡུག་བསྔལ་རྣམས་ལ་རང་གི་ཕ་དང་མར་མ་གྱུར་པ་མི་གཅིག་ཀྱང་མེད་ན༔ མ་རིག་པ་འདི་རྣམས་སྙིང་རེ་རང་རྗེ་ན༔ ཚེ་སྟོད་ཀྱི་བུ་ཚེ་སྨད་ཀྱི་དགྲ་ཚེ་སྟོད་དགྲ་ཚེ་
Chinese
看到土地时，饥渴疲惫到达极限，被手持火器和武器的人守护而无法获得，摆脱不了那样的饥饿，惊慌失措地走着；又看到水，明明没有路可走，却挣扎着靠近，却是脓血；又听到沉入地下的声音，听着并用手挖掘，挖掘到最后碰到骨头，却越来越红，肚子因口渴而燃烧，极其痛苦却无法死去，年复一年地停留在劫难中，心中想着真是可怜，从内心深处修习；然后又对畜生修习慈悲心：又是这些畜生道的众生，听不懂因无明愚痴所说的话语；听不到三宝的声音；耕地、剪毛、年老体衰也驮着无法承受的重物；臀部肌肉堆积，骨头被敲打堆积；腰部细细，屁股摇摇晃晃，精疲力尽而倒下；即使躺下也没有自由地被殴打，心中想着真是可怜，从内心深处修习；又有一种，没有一点点疾病，却被整个捆绑；骑在上面，用刀刺心，四肢摇摇晃晃；嘴里嘟囔嘟囔，眼睛翻白，恐惧难受至极却无能为力；喘着粗气死去，哎呀呀，心中想着真是可怜，修习无法忍受；又是那些野兽，被很多人和狗追赶，在没有山没有森林的地方奔跑，皮开肉绽，毛发脱落，惊恐万分；即使吓破胆也要被杀死；又有一些，从年轻到年老都在耕地；给予毛和奶，养活一家人，像灯一样，像油一样精心照料，作为回报，年老时就被卖掉；即使生起对家乡的思念而逃回来，也会被抓回去；又有一些，年老后牙齿掉光，被说成没用，即使和恩人母亲一样也会被杀死；总之，即使只思考每一种痛苦，心中也想着真是可怜，这样修习；然后是对居住在水中的畜生：在须弥山的周围和外面的大海中，大的吃掉所有小的；所有小的都聚集起来吃掉大的；愚痴，白天黑夜都认不清，不会说话，不懂道理；再次在无尽的痛苦中徘徊，心中想着真是可怜，这样修习；像这样，对于六道众生的痛苦，没有一个不是自己父母的，这些无明真是可怜，年轻时的儿子是年老时的敌人，年轻时的敌人是
English
Seeing the land, hunger and thirst reach their limit, guarded by those holding firearms and weapons, unable to obtain it, unable to escape that hunger, walking in panic; again seeing water, even though there is no way to go, struggling to approach, but it is pus and blood; again hearing the sound of sinking into the ground, listening and digging with hands, digging until finally touching bone, but it becomes more and more red, the stomach burns from thirst, extremely painful but unable to die, staying in calamity year after year, thinking in the heart how pitiful, practicing from the depths of the heart; then again cultivating compassion for animals: again, these beings of the animal realm, unable to understand the words spoken by ignorance and delusion; unable to hear the sound of the Three Jewels; plowing, shearing wool, even when old and frail, carrying unbearable loads; buttocks muscles piled up, bones beaten and piled up; waist thin, buttocks swaying, collapsing from exhaustion; even when lying down, being beaten without freedom, thinking in the heart how pitiful, practicing from the depths of the heart; again, there is one who, without even a little illness, is bound up completely; riding on top, stabbing the heart with a knife, four limbs swaying; mouth mumbling, eyes rolling back, terrified and extremely uncomfortable but unable to do anything; dying gasping for breath, alas, thinking in the heart how pitiful, practicing unbearable; again, those wild animals, chased by many people and dogs, running in places without mountains or forests, skin torn, hair falling out, terrified; even if scared to death, they are killed; again, some plow from youth until old age; giving wool and milk, supporting the whole family, like a lamp, like oil, carefully cared for, in return, when old, they are sold; even if they escape back with the thought of their homeland, they are caught; again, some, when old and teeth fallen out, are said to be useless, even if like a kind mother, they are killed; in short, even if only thinking about each kind of suffering, thinking in the heart how pitiful, practicing like this; then it is about the animals dwelling in the water: in the surroundings of Mount Meru and the outer oceans, the big ones eat all the small ones in one gulp; all the small ones gather together and eat the big ones; ignorant, unable to recognize day or night, unable to speak, unable to understand reason; wandering again in endless suffering, thinking in the heart how pitiful, practicing like this; like this, for the suffering of the six realms of beings, there is not one who has not been one's own parents, these ignorances are so pitiful, the son of youth is the enemy of old age, the enemy of youth is
Tibetan
སྨད་ཀྱི་བུ་ཚ༔ དེ་བཞིན་དུ་ཚེ་སྟོད་ཀྱི་ཕ་མ་ཚེ་སྨད་ཀྱི་ དགྲ༔ གནས་སྐབས་ཀྱི་དགྲ་གཉེན་ཅི་ལྟར་བཟུང་རུང་ཐམས་ཅད་བདག་གི་ཕ་མར་མ་གྱུར་པ་ནི་མེད༔ དེ་བས་སེམས་ཅན་རེ་རེས་ཕ་མ་བྱས་པ་ཡང་གྲངས་མེད་ན༔ བདག་གི་ཕ་མ་དྲིན་ཆེན་འདི་རྣམས་ཐབས་གང་གིས་བདེ་བ་ལ་སྦྱར༔ ངན་སོང་གི་སྡུག་བསྔལ་ལ་རྟག་ཏུ་སྤྱོད་པའི་ཕ་མ་དྲིན་ཆེན་རྣམས་སྙིང་རེ་རྗེ༔ སྙིང་རེ་རང་རྗེ་སྙམ་དུ་ཡང་ཡང་བསྒོམ་མོ༔ དེའི་ཚེ་སྙིང་རྗེ་དང་བྱང་སེམས་མ་སྐྱེས་ན༔ རང་ལ་ཞེ་ཁྲེལ་བདའ་སྟེ༔ ཁྱོད་ཀྱིས་སྤྱིར་ཕ་མ་རིགས་དྲུག༔ སྒོས་སུ་ད་ལྟའི་ཕ་མ་དྲིན་ཆེན་འདི་ཀུན་གྱིས་དཀའ་བ་དང་དྲིན་དེ་ཙམ་གྱིས་བསྐྱངས་རུང་ཁྱོད་ཞེ་ཐག་པའི་བྱམས་པ་དང་སྙིང་རྗེ་མི་སྐྱེ་བ༔ ཁྱོད་འདྲ་བ་གདིང་མེད་པོ་ཁྲེལ་མེད་པོ་ངོ་ཚ་མེད༔ ཕྱི་ཐག་མེད༔ དྲན་དུ་མི་བཟོ་ཁ་ཆོས་ཞེ་ངན་པོ༔ ཁྱོད་རེ་སྡུག་ཞེ་རེ་ཁྲེལ་ལས་རེ་ངན་དཀོན་མཆོག་གིས་རེ་ཁྲེལ་བྱས་ལ༔ སྙིང་ནས་བྱམས་སྙིང་རྗེ་བསྒོམ༔ ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་དུ་བསྒོམ་སྟེ༔ དེ་ཡང་མན་ངག་གི་བསྒོམ་ལུགས་ནི་སེམས་ཅན་ཚོགས་མ་བསགས་པ་ལ་ལ་དག༔ ད་ལྟ་རྩ་བའི་ཕ་མ་ལ་སྙིང་རྗེ་མི་སྐྱེ་བས༔ རང་ལ་ཡིད་མཐུན་པའི་མི་ཞིག་ལ་དམིགས་ ནས་བྱམས་སྙིང་རྗེ་བསྒོམས་པས་སྐྱེ་སླ༔ དེ་ནས་རྩ་བའི་མ་ལ་བསྒོམ༔ དེ་ནས་ཕ་ལ་བསྒོམ༔ དེ་ནས་ཉེ་དུ་ཤ་བརྩེ་བ་རྣམས་ལ༔ དེ་ནས་མཐུན་ཕྱོགས་ཐམས་ཅད་ལ༔ དེ་ནས་ས་ཕྱོགས་གཅིག་པ་ལ༔ དེ་ནས་བོད་ཁམས་ཐམས་ཅད་ལ༔ དེ་ནས་འཛམ་གླིང་སྤྱི་ལ༔ དེ་ལ་བྱམས་སྙིང་རྗེ་སྐྱེ་ན༔ བྱེ་བྲག་རང་དང་མི་མཐུན་པ་རྣམས་ལ༔ དེ་ནས་དགྲ་ལ་བྱམས་སྙིང་རྗེ་བསྒོམ༔ དེ་འབྱོངས་ནས་གླིང་བཞི་དང་སྟོང་གསུམ་དང་༔ འགྲོ་བ་རིགས་དྲུག་དང་༔ དེ་ནས་ནམ་མཁས་ཁྱབ་པའི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་བསྒོམ༔ དེ་ལ་ཕྱོགས་རིས་མེད་པར་སེམས་མཉམ་པར་གྱུར་ན་བྱམས་པ་ཆེན་པོ་དང་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་བསྒོམ༔ བྱམས་པ་དང་སྙིང་རྗེའི་དབང་གིས་རང་དབང་མེད་པར་འཆི་མ་འཁྲུགས་པ་དང་༔ བ་སྤུ་གཡོ་ནུས་ན་བྱམས་པ་དང་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་ཡིན་པར་བཤད༔ འདི་ནི་ལས་དང་པོ་པའི་བསྒོམ་བྱ་སེམས་ཅན་ལ་དམིགས་པའི་བྱམས་སྙིང་རྗེ་ཡིན་ཏེ༔ སངས་རྒྱས་ཐོབ་པ་ལ་དང་པོ་ས་བོན་ལྟར་མེད་ཐབས་མེད༔ བར་དུ་ཆུ་ལུད་ལྟར་གལ་ཆེ༔ ཐ་མར་སྟོན་ཐོག་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ལྟར་སངས་རྒྱས་ནས་སེམས་ཅན་ལ་ཕན་པ་རྒྱ་ཆེན་ པོ་འབྱུང་བ་ཡིན་ཏེ༔ འཇུག་པ་ལས༔ གང་ཕྱིར་བརྩེ་ཉིད་རྒྱལ་བའི་ལོ་ཏོག་ཕུན་ཚོགས་འདི༔ ས་བོན་དང་ནི་སྤེལ་
Chinese
下等的孩子们啊！ 同样，幼年时期的父母是晚年时期的敌人！ 无论如何看待暂时的敌友，没有谁不曾做过我的父母。 因此，每个众生都做过无数次的父母，那么，我该用什么方法才能让这些恩重如山的父母获得安乐呢？ 那些经常遭受恶道痛苦的恩重如山的父母们，真是令人怜悯啊！ 要反复思念：真是令人怜悯啊！真是令人自怜啊！ 如果那时慈悲心和菩提心没有生起，就要责备自己说：你对一般的六道父母，特别是对现在这些以诸多辛劳和恩情养育你的恩重如山的父母，都无法生起真挚的慈爱和悲悯之心！ 像你这样无耻、不知羞耻、没有廉耻、没有远见、不可理喻、口是心非的人！ 你真是可悲，真是可耻，真是恶劣，诸佛菩萨都会为你感到羞耻！ 从内心深处修习慈爱和悲悯之心！ 如是观修。 此外，诀窍的修法是：有些人没有积累足够的功德，现在对根本父母都无法生起悲悯之心，那么，就以自己喜欢的人为对境，修习慈爱和悲悯之心，这样更容易生起。 然后对根本母亲修习，然后对父亲修习，然后对亲近的亲友修习，然后对所有志同道合的人修习，然后对同一地区的人修习，然后对整个藏区（包括现在的西藏自治区和其他藏区）修习，然后对整个世界修习。 如果对他们生起了慈爱和悲悯之心，就对特别是不合自己心意的人修习，然后对敌人修习慈爱和悲悯之心。 如果能做到这一点，就对四大部洲和三千大千世界，以及六道众生修习，然后对遍布虚空的众生修习。 如果对他们没有偏颇，心平等了，就修习大慈和大悲。 如果由于慈爱和悲悯的力量，不由自主地流下眼泪，或者汗毛竖立，那就说明生起了大慈大悲。 这是初学者所应修习的，是缘众生的慈悲。 为了获得佛果，最初像种子一样不可或缺，中间像水和肥料一样重要，最终像获得丰收一样，成佛后对众生的利益将是极其广大的。 《入菩萨行论》中说：因为慈爱是佛陀丰收的种子和增上。
English
Lower children! Likewise, parents in early life are enemies in later life! No matter how you regard temporary enemies and friends, there is no one who has not been my parent. Therefore, since each sentient being has been a parent countless times, how can I bring these kind parents to happiness? Those kind parents who constantly experience the suffering of the lower realms are truly pitiable! Repeatedly contemplate: Truly pitiable! Truly self-pitying! If compassion and bodhicitta do not arise at that time, then scold yourself, saying: You, towards the general parents of the six realms, and especially towards these kind parents who have raised you with so much hardship and kindness, you cannot generate genuine love and compassion! Someone like you is shameless, brazen, without a sense of shame! Without foresight! Unreasonable, two-faced! You are truly miserable, truly shameful, truly wicked, the Buddhas and Bodhisattvas will be ashamed of you! From the depths of your heart, cultivate love and compassion! Contemplate as it is said. Furthermore, the method of contemplation according to the instructions is: Some people have not accumulated enough merit, and now they cannot generate compassion for their root parents, then, focus on someone you like and cultivate love and compassion, it will be easier to arise. Then contemplate on the root mother, then contemplate on the father, then on close relatives and friends, then on all like-minded people, then on people from the same region, then on the entire Tibetan region (including the current Tibet Autonomous Region and other Tibetan areas), then on the entire world. If love and compassion arise for them, then contemplate on those who are particularly not in harmony with you, then contemplate on enemies with love and compassion. If you can do this, then contemplate on the four continents and the three thousand great thousand worlds, and the six realms of beings, and then on all sentient beings pervading the sky. If there is no bias towards them and the mind becomes equal, then cultivate great love and great compassion. If, due to the power of love and compassion, tears flow involuntarily, or the hair stands on end, then it is said that great love and compassion have arisen. This is what beginners should cultivate, it is compassion focused on sentient beings. To attain Buddhahood, it is indispensable like a seed in the beginning, it is important like water and fertilizer in the middle, and finally, like obtaining a rich harvest, the benefit to sentient beings after becoming a Buddha will be extremely vast. The "Entering the Bodhisattva's Way" says: Because love is the seed and increase of the Buddha's rich harvest.