Tibetan
དོར་བསྡུས་ན། བདག་གི་དོན་དུ་དཀོན་མཆོག་དང་སེམས་ཅན་ལ་གནོད་པ་བྱེད་པའི་ནང་དུ་མི་དགེ་བ་ཐམས་ཅད་འདུས། དཀོན་མཆོག་དང་སེམས་ཅན་ལ་བདག་གི་ཕན་པ་དང་བདེ་བ་བསྒྲུབ་པའི་ནང་དུ་དགེ་བ་ཐམས་ཅད་འདུས་ཏེ། ། ༈ དེ་ཡང་མི་དགེ་བ་ལས་སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་འབྱུང་བས་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་མི་དགེ་བ་ཆུང་ངུ་ནས་སྤངས་དགོས་སྙམ་དུ་བསམ་པ་དང་། བདེ་བ་མཐའ་དག་དགེ་བ་ལས་འབྱུང་བ་ཆུང་ངུ་ནས་རྒྱ་ཆེན་པོ་བསགས་དགོས་སྙམ་དུ་བསམ་ནས་ཉིན་མཚན་ཐམས་ཅད་དུ་སྡིག་པ་བཤགས་ཤིང་སྤང་བ་དང་དགེ་བ་ནན་ཏན་དུ་བསྒྲུབ་པར་བྱའོ།། ༢༡༽ ཐུགས་ རྗེ་ཆེན་པོ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོའི་མན་ངག་ཟབ་མོ། རང་གི་སེམས་ཉིད་ཆོས་སྐུར་དཔེ་དང་དོན་སྦྱར་ཏེ་ངོ་སྤྲད་པ་ནི། ཨོ་རྒྱན་གྱི་ཡུལ་དབུས་སུ་རྒྱལ་པོ་ནམ་མཁའི་སྙིང་པོ་ཞེས་བྱ་བ། སྲས་རྒྱལ་བུ་འོད་ཟེར་བྱ་བ་བློན་པོ་རིག་པ་ཅན། ཉི་མའི་འོད་ཟེར་བྱ་བ། རྒྱལ་བུ་འོད་ཟེར་ལྟད་མོ་གཟིགས་སུ་བྱོན་པ་ལས། འཁྱམས་ཏེ། རང་ཡུལ་བརྗེད། གྲོང་ཁྱེར་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྒོར། སྤང་ཟས་ཟོས། སྤང་གོས་ངན་པ་གྱོན། སྤང་སྒོ་སྒོ་ཁང་ཀུན་ཏུ་ཉལ། ལོ་ཟླ་མང་པོ་ལོན། རྒྱལ་སྲིད་ཀྱང་རྒྱལ་བུ་གཏོར་བས་ཞིག་ཏུ་ཉེ། བློན་པོ་རིག་པ་ཅན་ཉི་མའི་འོད་ཟེར་ཅན་གྱི་སྒོ་རྩར་འཁོར་བ་ལ། འོ་སྔོན་ངེད་ཀྱི་རྒྱལ་བུ་གཏོར་བ་འདི་བྱུང་། ཕོ་བྲང་དུ་འདོངས་ཟེར་ཏེ་ཁྲིད་པ་ལས། ང་ནི་རྒྱལ་བུ་མ་ཡིན་ནོ། །དྲན་པ་རྙེད་ནས་སྤྲང་པོ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། ཕོ་བྲང་དུ་ཁྲིད་ཀྱང་རྒྱལ་པོ་མི་གཏུབ། མི་འགྲོ་ཟེར་བ་ལ། གལ་ཏེ་ཁྱོད་རྒྱལ་བུ་མ་ཡིན་ན། ཁྱེད་ཀྱི་ཡུལ་གང་ཡིན། ཕོ་བྲང་གང་ཡིན། གྲོང་གང་ཡིན། ཁྱིམ་གང་ཡིན། རིགས་གང་ཡིན། ཕ་མ་གང་ཡིན། འཁོར་གང་ཡིན། བྱེད་སྤྱོད་གང་ཡིན་དྲིས་ པས། སྤྲང་པོས་སྨྲ་རྒྱུ་མ་རྙེད། འོ་ན་ང་ཡི་ཡིན་ལུགས་ཞིབ་ཏུ་སྨྲོས་ལ་སྤྱོད་ཅིག །བློན་པོས་དེ་ཐམས་ཅད་བརྗོད་དེ། རྒྱལ་སྲིད་གཏད། ཡབ་འདྲ་བར་གྱུར་ཏེ། བདེ་སྐྱིད་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པར་གྱུར་སྐད། རྒྱལ་བུས་རང་རྒྱལ་བུ་ཡིན་པར་མ་ཤེས་ནས་སྤྲང་པོར་གྱུར་པ་ལྟར། རང་གི་སེམས་ཉིད་ཆོས་སྐུ་ཡིན་པར་ངོ་མ་ཤེས་ནས་འཁོར་བར་འཁྱམ་པ། བློན་པོས་རྒྱལ་བུ་ངོ་ཤེས་ནས་རྒྱལ་སར་བཏོན་པ་ལྟར། བླ་མས་སེམས་ཉིད་ཆོས་སྐུར་ངོ་སྤྲད་པས། འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་ལས་ཐར་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ཐོབ་པའོ། །སྔོན་རྒྱ་གར་གྱི་ཡུལ་ན། དེད་དཔོན་གཅིག་ཡོད་པས། དེའི་དགོས་འདོད་ཐམས་ཅད་ནོར་བུ་ལས་
Chinese
总而言之，为了自己，对三宝和众生造成损害的行为都属于不善。为了三宝和众生，为自己谋求利益和安乐的行为都属于善。 进而，由于一切痛苦都源于不善，因此要想着从小处开始断除痛苦之因——不善。由于一切安乐都源于善，因此要想着从小处开始积累广大的善，日日夜夜都要忏悔并断除罪恶，努力行善。 21） 向大悲尊顶礼！大悲尊的甚深口诀，将自心与法身结合，以比喻和意义相结合的方式进行介绍：在邬金（乌仗那）的中心地区，有一位名叫国王虚空藏的国王，他的儿子名叫光芒王子，大臣是聪明人，名叫太阳光芒。王子光芒前去观看演出，结果迷路了，忘记了自己的家乡。在所有城市的门口，他吃野草，穿破烂的野草衣服，睡在野草门边的房子里。过了很多年，由于王子失踪，国家也濒临崩溃。聪明的大臣太阳光芒在门口徘徊，说道：‘哦，以前我们走失的王子就是这个人。’于是把他带回王宫。王子说：‘我不是王子，自从有了记忆以来，我只是个乞丐，即使带我回王宫，我也不能当国王，我不去。’大臣问：‘如果你不是王子，你的家乡在哪里？王宫在哪里？城市在哪里？家在哪里？种族是什么？父母是谁？随从是谁？行为是什么？’ 乞丐无言以对。大臣说：‘那么，详细地告诉我我的身份，并照此行事吧。’大臣把一切都说了出来，把王位交给了他，他变得像父亲一样，据说变得幸福圆满。正如王子不知道自己是王子而变成了乞丐一样，我们不知道自己的心是法身，所以在轮回中流浪。正如大臣认出王子并把他带到王位上一样，上师将自心介绍为法身，从而从轮回的痛苦中解脱出来，获得了佛的功德。以前在印度的某个地方，有一个船长，他的一切需求都来自宝珠。
English
In summary, all non-virtuous actions involve harming the Three Jewels and sentient beings for one's own sake. All virtuous actions involve benefiting the Three Jewels and sentient beings and achieving happiness for oneself. Furthermore, since all suffering arises from non-virtue, one should think of abandoning the cause of suffering, non-virtue, from the smallest action. Since all happiness arises from virtue, one should think of accumulating vast amounts of virtue from the smallest action, and day and night, one should confess and abandon sins and diligently perform virtuous deeds. 21) I prostrate to the Great Compassionate One! The profound instruction of the Great Compassionate One is to introduce one's own mind as the Dharmakaya by combining example and meaning. In the central region of Oddiyana (乌仗那), there was a king named King Namkhai Nyingpo (虚空藏). His son was named Prince Ozer (光芒), and the minister was intelligent, named Nima Ozer (太阳光芒). Prince Ozer went to see a performance and got lost, forgetting his homeland. At the gates of all the cities, he ate grass, wore ragged grass clothes, and slept in grass huts. Many years passed. The kingdom was on the verge of collapse because the prince was lost. The intelligent minister Nima Ozer wandered around the gate and said, 'Oh, this is the prince who was lost before.' He took him to the palace, but the prince said, 'I am not a prince. Since I can remember, I have been a beggar. Even if you take me to the palace, I cannot be a king. I will not go.' The minister asked, 'If you are not a prince, where is your homeland? Where is your palace? Where is your city? Where is your home? What is your lineage? Who are your parents? Who are your attendants? What are your actions?' The beggar could not answer. The minister said, 'Then, I will tell you in detail who you are, and you should act accordingly.' The minister told him everything, gave him the kingdom, and he became like a father, and it is said that he became perfectly happy. Just as the prince did not know he was a prince and became a beggar, we do not recognize that our own mind is the Dharmakaya and wander in samsara. Just as the minister recognized the prince and brought him to the throne, the lama introduces our own mind as the Dharmakaya, thereby liberating us from the suffering of samsara and attaining the qualities of a Buddha. In the past, in a place in India, there was a captain, and all his needs came from a jewel.
Tibetan
འབྱུང་བ་ལས། དེད་དཔོན་དེ་ཤི་བར་གྱུར་ཏེ། དེའི་མ་སྨད་ཀུན་གྱིས་ལོངས་སྤྱོད་དེ་ཟད་པས་སྤྱང་དུ་ཕྱིན་པས། དེད་དཔོན་དེའི་གྲོགས་པོ་བུ་དང་ཕྲད། དེ་ན་རེ། ཁྱོད་ལ་འཕང་བ་འོང་མི་སྲིད། ཁྱིམ་ན་དངོས་པོའི་རིགས་ཅི་འདུག་དྲིས་པས། དངོས་པོ་གཞན་ཅི་ཡང་མེད། རས་ཀྱི་དུག་པོ་གཅིག་གི་གསེབ་ན་བཏུམ་པོ་འཇམ་པོ་གཅིག་འདུག་ཟེར། ཁྱིམ་དུ་ཕྱིན་པས་ནོར་བུ་དེ་སྔས་འོག་ན་ས་དང་བསྲེས་འདུག་བླ་མས་སེམས་ཉིད་སྤྲང་པོར་གྱུར་པ་ལྟར། རང་གི་སེམས་རྒྱལ་སྲིད་གཏད། པས། དེས་དྲི་བཟང་གིས་ཁྲུས་བྱས་ཤིང་། རྒྱལ་མཚན་གྱི་རྩེ་ལ་ཕྱར་ནས་མཆོད་ཅིང་བསྟོད་གསོལ་བ་བཏབ་པས། དགོས་འདོད་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་བྱུང་སྐད། དཔེ་དེ་བཞིན་དུ། སེམས་ཉིད་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ཆོས་སྐུ་རང་སར་ཡེ་ནས་གནས་ཀྱང་། ནོར་བུ་སྔས་འོག་ཏུ་ལུས་པ་དང་འདྲའོ། །གྲོགས་པོ་དེས་ནོར་བུ་ངོས་བཟུང་ནས་མཆོད་པ་བྱས་པ་བཞིན་དུ། འདིར་བླ་མ་དམ་པས་ངོ་སྤྲད་པས། རང་གི་སེམས་ཉིད་ཆོས་སྐུར་རྟོགས་ནས། རང་གཞན་གྱི་དོན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་འབྱུང་ངོ་། །སྔོན་རྒྱ་ཚོ་གར་གྱི་ཡུལ་དུ་རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་གཅིག་ཡོད་པ་གྲོངས་ནས། རྒྱལ་བུ་ད་འུར་ལུས་པ་བློན་པོས་བརྐུས་ནས་རྨང་གི་ཁྲོད་དུ་བསྒྱུར་ནས། གོས་དང་ཁ་ཟས་དང་གནས་མལ་གྱིས་ཤིན་ཏུ་བཀྲེས་པར་གྱུར་ཏེ། ནམ་ཞིག་གི་ཚེ་ན་བྲམ་ཟེ་མཚན་མཁན་གཅིག་གིས་མཚན་བཏགས་ལས། རྒྱལ་སར་བསྐོས་པས། རྨོངས་ཐམས་ཅད་བདེ་སྐྱིད་བྱུང་བར་གྱུར་ཏོ། །དེ་བཞིན་དུ་རང་གི་སེམས་ཉིད་འདི་ཡེ་གདོད་མ་ནས་ཆོས་སྐུ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པར་གནས་ཀྱང་། ངོ་མ་ཤེས་པར་འཁོར་བར་འཁྱམས་པ་ལས། བླ་མ་དམ་པས་ངོ་སྤྲད་པས། འཁོར་ བར་འཁྱམས་པའི་སྡུག་བསྔལ་ལས་གྲོལ་ལོ། །ཡུལ་གཅིག་ན་རྒན་རྒོག་གཉིས་ཡོད་པ་ལས། ལུང་པ་དེ་ཡི་མདའ་རུ་ལྟད་མོ་ཆེན་པོ་གཅིག་ཡོད་པ་ལ། རྒད་པོ་ལྟད་མོ་ལ་བཏང་བས། ཐ་གུ་སྔོ་དམར་གཅིག་ཁོའི་རྐང་པ་ལ་བཏགས་ནས་བཏང་བ་ལ། ཁོ་ལྟད་མོ་ལ་ཡེངས་པ་རང་ལ་རྐང་པའི་ཐ་གུ་ཆད་ནས། གཞན་ཐམས་ཅད་ལ་ཀྱེའོ་བདག་སུ་ལགས། བྱས་པས་ཁྱོད་འཆལ་པ་གཅིག་འདུག །ཁྱོད་ཁྱོད་རང་ཡིན་མོད་ཟེར་ཡང་། ད་ངོ་མ་ཤེས་པ་འདི་ཁྱོད་ལེན་པ་ཡིན་ཟེར་ནས། རྒན་མོ་བརྡུངས་ཁྱེད་ཀྱི་ངོ་བོ་ལྷས་སྟོན་པར་འགྱུར་གྱིས། ལྷ་ལ་ཕྱག་འཚོལ་ཅིག་བྱས་ནས། ལྷ་ལ་ཕྱག་མང་པོ་འཚལ་དུ་བཅུག་པས། ཁོ་ཐང་ཆད་ནས་གཉིད་དུ་སོང་སྟེ། ཁོའི་རྐང་པ་ལ་ཐ་གུ་སྔོ་དམར་གཅིག་བཏགས་ནས་བཞག་པས། ཁོ་གཉིད་སད་པ་དང་། ད་ང་རང་འདུག
Chinese
从发生的事情来说，那个商队首领死了。他的所有家产都被耗尽，变得贫穷。商队首领的朋友遇到了他的儿子。他说：你不可能这么落魄。问他家里有什么东西。他说：没有什么其他的东西了，只有一个布袋子的缝隙里有一个柔软的包裹。回到家后，发现那颗宝石在枕头底下和泥土混在一起，就像上师把心性变成乞丐一样，自己的心却掌握着王权。
English
From what happened, that caravan leader died. All his possessions were exhausted, and they became poor. The caravan leader's friend met his son. He said: It's impossible for you to be so destitute. He asked what things were in the house. He said: There is nothing else, only a soft package in the gap of a cloth bag. When he went home, he found the jewel mixed with dirt under the pillow, just as the lama turns the mind into a beggar, but one's own mind holds the kingdom.
Tibetan
་ཟེར་ནས་ཁོ་རང་ངོ་ཤེས་པར་གྱུར་སྐད། འཁྲུལ་དོན་མེད་པའི་དོན་ལ་འཁྲུལ་པ་ཡིན། རང་གི་སེམས་ཉིད་གདོད་མ་ནས་ཆོས་ཀྱི་སྐུར་བཞུགས་བཞིན་དུ། ངོ་མ་ཤེས་པས་འཁོར་བར་འཁྱམས། རྒད་པོའི་རྐང་པ་ལ་ཐ་གུ་བཏགས་པས། ཁོས་ཁོ་རང་ངོ་ཤེས་པ་བཞིན་དུ། གདམས་ངག་ཟབ་མོ་ངོ་སྤྲད་པས་ཆོས་སྐུའི་རང་ཞལ་མཐོང་བའོ། །རྩྭའི་ཁྲོད་ན་ཐག་པ་ཁྲ་བོ་གཅིག་ཁྱུག་གེར་ཡོད་པ་ལ། སྦྲུལ་དུ་འདུག་གོ་སྙམ་པའི་རྟོགས་པ་བྱུང་བ་ལ། མི་གཞན་ཞིག་གིས། འདི་སྦྲུལ་མ་ཡིན་ཐག་པ་ཡིན། ཞེས་ལག་ཏུ་བླངས་ནས་བསྟན་པས། དུག་སྦྲུལ་གྱི་འཇིགས་པ་ལས་གྲོལ། དཔེ་དེ་བཞིན་དུ། སེམས་ཉིད་ཆོས་ཀྱི་སྐུར་རང་ངོ་མ་ཤེས། སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་བསྟན་པའི་དུས་སུ། ཆོས་སྐུའི་རང་ཞལ་བསྟན་པས་འཁོར་བར་འཁྱམས་པར་མི་འགྱུར་རོ། །ཡང་སྔོན་རྒྱ་གར་གྱི་ཡུལ་ན། ཆོས་སྤྱོད་པའི་རྒྱལ་པོ་གཅིག་ལ། བུ་ཆོས་ལ་མི་དགའ་བ་གཅིག་བྱུང་། རྒྱལ་པོས་སྒྱུ་མ་མཁན་བོས་ནས། ཁྱོད་ཀྱི་སྒྱུ་མ་སྟོན་ལ་ངའི་བུ་འདི་ཆོས་ལ་དགའ་བའི་ཐབས་ཤིག་གྱིས་ཟེར། བུ་རྟ་ལ་མཉེས་པས། སྒྱུ་མ་མཁན་གྱིས་རྟ་བཟང་པོ་སྒ་སྲབ་ཀྱིས་བརྒྱན་པ་ཞིག་ཁྱེར་ནས་འོང་ནས་ཨི་ཉོ་ཟེར། རྒྱུག་ཚད་ཅིག་བྱེད་ཟེར་ནས། རྟ་དེ་ལ་ཆིབས་པས། ལ་དགུའི་ལུང་དགུའི་ཕ་རོལ་ཐོ་ཁྱེར། རྒྱ་མཚོའི་འགྲམ་བྱང་སྟོང་ཞིག་ཏུ་རྟ་ལས་བྲུལ་ནས་རྟ་ཡང་རྒྱ་མཚོའི་ནང་དུ་སོང་། རང་ཡུལ་དུ་སླེབས་པའི་ཐབས་ནི་ མེད། མི་གཅིག་ཀྱང་མི་གདའ་སྐྲག་ཅིང་སྡུག་ཙམ་ན། ག་ཤེད་ནས་རྒན་མོ་གཅིག་བྱུང་། འདི་མཐའ་ཡི་རྒྱ་མཚོའི་འགྲམ་ཡིན། སྡེ་དང་མི་གཅིག་ཀྱང་མེད། ང་ལ་བུ་མོ་གཅིག་ཡོད་པ་དང་མཉམ་དུ་ཨེ་འདུག་ཟེར་ནས་མཉམ་དུ་བསྡད། ཡུན་རིང་དུ་སོང་ཞིང་བུ་བུ་མོ་གཉིས་ཀྱང་བྱུང་། རྒན་མོ་ཤི་བས་རོ་རི་ལ་བསྐྱལ་དུ་སོང་ཙ་ན། བུད་མེད་དེ་ཡང་མ་ཡི་སེམས་ནད་ཀྱིས་ཆུ་ལ་ལྕེབས་སོང་། དེ་ཨེ་ལོན་ལྟར་སོང་ཚེ། བུ་མོ་ཆུང་ངུ་ཡང་ལྕེབས་ནས་ཆུས་ཁྱེར་བྱུང་། བུ་ཆུང་ངུ་ཡང་བསྙལ་ནས་ཡོད་པ་ལ་སྤྱང་ཀིས་ཁྱེར་སོང་། སྡུག་བསྔལ་དྲགས་ནས་ངུ་ཞིང་བྲང་བརྡུངས་སྐུ་འབར་བས། རྒས་ནས་སྐྲ་ཡང་དཀར་པོར་གྱུར་འདུག །དེ་ཙམ་ན་སྒྱུ་མ་མཁན་གྱི་སྒྱུ་མ་བཤིགས་པས། རྒྱལ་བུ་ཡུས་ཀྱིས་མནང་ནས་བློན་པོ་རྣམས་འདུས་དང་སྐྱིད་སྡུག་གི་བླ་བོ་བཤད་རྒྱུ་ཡོད་ཟེར། ཁྱེད་ལ་སྐྱིད་སྡུག་དེ་ཙམ་མ་བྱུང་། གདན་ཁྲི་ལས་མ་གཡོས། མདུན་དུ་གསོལ་བ་དྲངས་བར་ཡོད་པའང་འདི་གང་ལགས། ཞེས་སྨྲས་ཀྱང་མི་ཉན། ལོ་རྒྱུས་རྣ
Chinese
说是因为他认识了自己。是对无误之事的误解。自己的心性从原始以来就安住于法身之中，因为不认识而流转于轮回。就像老人的脚上系上绳子，他就认识了自己一样。 通过介绍甚深口诀，就能见到法身的本来面目。在草丛中，有一条花色的绳子闪烁着，产生了以为是蛇的错觉。另一个人说：“这不是蛇，是绳子。”拿起绳子给他看，就从毒蛇的恐惧中解脱了。就像这个例子一样，心性本来就是法身，自己却不认识。在指示心性本质的时候，指示了法身的本来面目，就不会再流转于轮回了。还有，以前在印度的某个地方，有一个信奉佛教的国王，他有一个不喜欢佛法的儿子。国王召来一个魔术师，说：“你表演魔术，想个办法让我的儿子喜欢佛法。”儿子喜欢马，魔术师就带来一匹用鞍辔装饰好的好马，说：“来骑骑看。”说是要赛跑。骑上那匹马，越过了九座山和九道峡谷，到达了海边一片空旷的北方。从马上摔下来，马也跑进了海里。没有办法回到自己的国家。一个人也没有，感到恐惧和悲伤的时候，不知从哪里来了一个老妇人，说：“这是边境的海边，没有村庄也没有人。我有一个女儿，你愿意和她一起生活吗？”于是就一起生活了。过了很久，生了一儿一女。老妇人死了，去山上埋葬尸体的时候，那个女人也因为思念母亲的心病而跳进了水里。他像捞东西一样去捞的时候，小女儿也淹死了，被水冲走了。小儿子还躺在那里，被狼叼走了。痛苦极了，哭着捶胸顿足，身体发热，老得头发都变白了。就在这个时候，魔术师的魔术消失了。王子醒悟过来，召集大臣们，说要讲述快乐和痛苦的根源。你们没有经历过这么多的快乐和痛苦，也没有离开过宝座，面前供奉着的又是什么呢？这样说了也不听。这些故事……
English
It is said that he came to know himself. It is a delusion about something that is not mistaken. One's own mind has been abiding as the Dharmakaya from the very beginning, but because one does not recognize it, one wanders in samsara. Just as when a rope is tied to an old man's foot, he recognizes himself. By introducing the profound instruction, one sees the true face of the Dharmakaya. In the grass, there is a speckled rope flickering, and the realization arises that it is a snake. Another person says, "This is not a snake, it is a rope." He picks it up and shows it, and one is freed from the fear of a poisonous snake. Just like this example, the nature of mind is the Dharmakaya, but one does not recognize it. At the time of pointing out the essence of mind, by pointing out the true face of the Dharmakaya, one will not wander in samsara again. Also, in a certain place in India in the past, there was a king who practiced Dharma, and he had a son who did not like Dharma. The king summoned a magician and said, "Perform your magic and find a way to make my son like Dharma." The son liked horses, so the magician brought a fine horse adorned with saddle and bridle and said, "Come and ride it." He said they would have a race. When he rode that horse, he crossed nine mountains and nine valleys, and arrived at a desolate northern shore by the sea. He fell from the horse, and the horse ran into the sea. There was no way to return to his own country. There was not a single person, and he was afraid and sad. Then, an old woman came from somewhere and said, "This is the shore of the border sea. There is no village and no people. I have a daughter, would you like to live with her?" So they lived together. After a long time, they had a son and a daughter. The old woman died, and when they went to the mountain to bury the corpse, that woman also jumped into the water because of her mother's heartache. When he went to retrieve her as if he were retrieving something, the little daughter also drowned and was carried away by the water. The little son was still lying there, and a wolf carried him away. He was in so much pain that he cried and beat his chest, his body burned, and he became so old that his hair turned white. Just then, the magician's magic disappeared. The prince woke up and summoned the ministers, saying that he had to tell the root of happiness and suffering. You have not experienced so much happiness and suffering, and you have not left the throne, and what is being offered in front of you? Even though he said this, they did not listen. These stories...