Tibetan
བཏབ་པ་ཡན་ཆད་ལ་གུས་པར་བྱའོ། །སྐྱབས་སུ་སོང་བའི་ཕན་ཡོན་ནི་བརྒྱད་དེ། ནང་པ་སངས་རྒྱས་པར་ཆུད་པ་དང་། སྡོམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྟེན་དུ་འགྱུར་བ་དང་། སྔར་གྱི་སྡིག་པ་ཐམས་ཅད་ཟད་པར་འགྱུར་བ་དང་། མི་དང་མི་མ་ཡིན་གྱི་བར་ཆད་ཀྱིས་མི་ཚུགས་པ་དང་། བསམ་པའི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་འགྲུབ་པ་དང་། །རྒྱུ་བསོད་ནམས་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པར་འགྱུར་བ་དང་། ངན་སོང་དུ་མི་ལྟུང་བ་དང་། མྱུར་དུ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་རྒྱ་བར་འགྱུར་རོ། །དེས་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་སྐྱབས་སྡོམ་ ཐོབ་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ནས་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་སེམས་བསྐྱེད་ཞུ་བ་ལ། དེའང་སྤྱིར་སེམས་བསྐྱེད་ལ་ཐེག་དམན་གྱི་སེམས་བསྐྱེད་དང་ཐེག་ཆེན་སེམས་བསྐྱེད་གཉིས་སུ་ཡོད་པ་ལས། དང་པོ་ནི། རང་ཉིད་ཞི་བདེ་འདོད་པའི་ཕྱིར། བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པ་ཡིན་ན་ནི་ལམ་ཆོད་ཆུང་སྟེ། ཉན་ཐོས་དང་ནི་རང་རྒྱལ་དག །བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པའི་གཏན་གྱི་གེགས། །ཞེས་དང་། ཐབས་མེད་ཤེས་རབ་བྲལ་བ་ཉན་ཐོས་ཉིད་དུ་ལྟུང་། ཞེས་གསུངས་སོ། །རང་ལམ་གྱི་བྱང་ཆུབ་ཙམ་མ་གཏོགས། མཐར་ཐུག་གི་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་མི་ནུས་པས། འདིར་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་སེམས་བསྐྱེད་ལ་འབད་དགོས་ཤིང་། ཐེག་ཆེན་སེམས་བསྐྱེད་ངོ་བོའི་སྒོ་ནས་དབྱེ་བ། མཚན་ཉིད་རྒྱུ་རྐྱེན་དབྱེ་བ་དང་ས་མཚམས་སོགས་དུ་མ་ཡོད་པ་ལས། དང་པོ་ནི། ཐེག་ཆེན་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་སེམས་བསྐྱེད་དང་། དོན་དམ་སེམས་བསྐྱེད་གཉིས་ལ་བྱེད་དེ། དགོངས་པ་ངེས་འགྲེལ་ལས། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དེ་ཡང་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། དོན་དམ་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དང་། ཀུན་རྫོབ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །མཚན་ཉིད་ནི་གཞན་དོན་དུ་རྫོགས་བྱང་ལ་དམིགས་ པའི་མཁྱེན་པ། ཐེག་ཆེན་ཀུན་རྫོབ་སེམས་བསྐྱེད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ཏེ། མངོན་རྟོགས་རྒྱན་ལས། སེམས་བསྐྱེད་པ་ནི་གཞན་དོན་ཕྱིར། །ཡང་དག་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་འདོད། །ཅེས་གསུངས་སོ། །རྒྱུ་རྐྱེན་ནི་མང་དུ་གསུངས་ཀྱང་མདོར་བསྡུ་ན། རྒྱལ་བ་སྲས་བཅས་ལ་དད་པ། སེམས་ཅན་ལ་སྙིང་བརྩེ་བ། དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་གྱིས་ཡོངས་སུ་ཟིན་པ་རྣམས་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡི་རྩ་བ་སྙིང་རྗེར་འདོད། རྟག་ཏུ་སེམས་ཅན་ལ་ཕན་པར་སེམས། ཞེས་དང་། དཀོན་མཆོག་ཏ་ལའི་མདོ་ལས། རྒྱལ་དང་རྒྱལ་བའི་ཆོས་ལ་དད་འགྱུར་ཞིང་། །རྒྱལ་སྲས་རྣམས་ཀྱི་སྤྱོད་ལ་དད་བྱེད་པ། །བྱང་ཆུབ་བླ་ན་མེད་ལ་དད་གྱུར་ན། །སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱི་སེམས་སྐྱེའོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དབྱེ་བ་ལ་ས་ལྟ་བུའི་སེམས་བསྐྱེད་ནས། སྤྲིན་ལྟ་བུའི་སེམས་བསྐྱེད་ཀྱི་བར་ཉེར་གཉིས་སུ་ཡོད་དེ། རྒྱུན་ལས། དེ་ཡང་ས་གསེར་ཟླ་བ་མེ། །ཞེས་པ་ནས། རྣམ་པ་ཉི་ཤུ་རྩ་གཉིས་སོ། །ཞེས་པའི་བར་དུ་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །ཡང་ན་མོས་པས་སྤྱོད་པ། ལྷག་བསམ་རྣམ་དག་དང་། རྣམ་པར་སྨིན་པ་དང་། སྒྲིབ་པ་ སྤངས་བའི་སེམས་བསྐྱེད་དང་བཞིར་ཡོད་དེ། མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས། སེམས་བསྐྱེད་དེ་ནི་ས་རྣམས་ལ། །མོས་དང་ལྷག་བསམ་དག་པ་དང་། །རྣམ་པར་སྨིན་པ་གཞན་དུ་འདོད། །དེ་བཞིན་སྒྲིབ་པ་སྤངས་པའོ། །དབྱེ་བ་ནི། མངོན་རྟོགས་རྒྱན་ལས་ཉི་ཤུ་རྩ་གཉིས་གསུངས་ཏེ། ས་ལྟ་བུ། གསེར་ལྟ་བུ། ཟླ་བ་ལྟ་བུ་གསུམ་ནི། ང་རང་ལས་དང་པོ་པའི་སེམས་བསྐྱེད་ཡིན། མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས་སེམས་བསྐྱེད་བཞིར་གསུངས་པ་ལས། མོས་པས་སྤྱོད་པ་ལས་དང་པོ་པའི་སྐབས་ཡིན། རབ་རྫི་བོ་ལྟ་བུའི་སེམས་བསྐྱེད་ནི། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ལ་མ་བཀོད་ཀྱི་བར་རང་སངས་མི་རྒྱས་པ་སྟེ་སྤྱན་རེས་གཟིགས་ཀྱི་ཐུགས་བསྐྱེད་པ་ལྟ་བུ་ཡིན་ཏེ་དཀའ། འབྲིང་མཉན་པ་ལྟ་བུའི་སེམས་བསྐྱེད་ནི། རང་དང་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་མཉམ་དུ་སངས་རྒྱས་པར་སེམས་བསྐྱེད་པ་ཡིན། ཐ་མ་རྒྱལ་པོ་ལྟ་བུའི་སེམས་བསྐྱེད་ནི། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཕ་མ་ཤ་སྟག་ཡིན་པས། དེ་རྣམས་ཀྱི་དོན་སྒྲུབ་དགོས་ཀྱང་ད་ལྟ་བསྒྲུབ་མི་ནུས་པས། དང་པོ་རང་ཉིད་སངས་རྒྱས་ཐོབ་པར་བྱས་ནས། དེ་ལས་འབད་རྩོལ་མི་དགོས་པར། འབད་ མེད་ལྷུན་གྲུབ་ཀྱིས་ཕྲིན་ལས་ཀྱི་འཁོར་བ་མ་སྟོངས་ཀྱི་བར་དུ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཀྱི་དོན་བྱ་བསམ་པ་འདི་གལ་ཆེ། དེ་ལྟར་ཀུན་རྫོབ་བྱང་ཆུབ་སེམས་བསྐྱེད་ཉམས་སུ་བླངས་པས། ས་དང་པོ་ཐོབ་པའི་ཚེ་དོན་དམ་སེམས་བསྐྱེད་སྐྱེ་བར་བཤད། ཕྱག་རྫོགས་ཀྱི་ལུགས་ལ་སྤྲོས་བྲལ་གྱི་རྟོགས་པ་སྐྱེས་པའི་དོན་དམ་སེམས་བསྐྱེད་ཡིན་པར་གསུངས། ཀུན་རྫོབ་སེམས་བསྐྱེད་སྨོན་འཇུག་གཉིས། །སོ་སོར་རྒྱས་པར་ལེན་ཐབས་ནི། བྱམས་པ་ནས་སློབ་དཔོན་ཐོག་མེད་ལ་བརྒྱུད་པ་ཡང་ཡོད་དེ། སོ་སོར་ཐར་པའི་སྡོམ་པ་གང་རུང་དང་ལྡན་པ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡེ་སྣོད་ཤེས་པའི་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ཞིག་མ་གཏོགས་སུ་ཡིན་ལ་སྡོམ་པ་དེ་མི་སྐྱེ། སྨོན་འཇུག་སྟབས་གཅིག་ཏུ་ལེན་པའི་ཆོ་ག །འཇམ་དབྱངས་ནས་ཀླུ་སྒྲུབ་ལ་བརྒྱུད་པ། སློབ་དཔོན་ཞི་བ་ལྷ་ཡི་ལུགས་འདི་སུ་ལ་ཡང་སྐྱེ་བ་ཡིན་པ། ད་རེས་དེ་ཡི་ལུགས་ཡིན། དེ་ལ་སེམས་བསྐྱེད་པའི་རྟེན་ཚོགས་བསགས་དགོས་ཏེ། སྔོན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ
Chinese
直到播种为止都要恭敬。皈依的利益有八种：成为内道的佛教徒，成为一切律仪的基础，以前的一切罪业都将耗尽，不会被人和非人的障碍所阻碍，一切愿望都能实现，具有巨大的福德资粮，不会堕入恶趣，迅速证得圆满正等觉。由此获得大乘的皈依戒。 之后，请求发起大乘菩提心。一般而言，发心有小乘发心和大乘发心两种。前者，如果为了自己希求寂静安乐而发菩提心，那么道路就会狭隘，如经云：“声闻与独觉，是为得菩提，究竟之障碍。”又云：“无方便智慧，堕为声闻。”因此，除了自道的菩提之外，无法获得究竟的菩提。因此，这里必须努力发起大乘菩提心。大乘菩提心从体性的角度来分，有体性、特征、因缘、分类和界限等多种。首先，分为大乘世俗菩提心和胜义菩提心两种。《解深密经》中说：“菩提心也有两种，即胜义菩提心和世俗菩提心。”特征是：为了他人的利益而缘于圆满菩提的智慧，是大乘世俗菩提心的特征。《现观庄严论》中说：“发心为利他，欲得正等觉。”因缘有很多种说法，但归纳起来是：对诸佛及其眷属具有信心，对众生具有慈悲心，被善知识所摄受。如云：“彼之根本为悲心，恒常利益诸有情。”《宝积经》中说：“于佛及佛之法生信，于佛子之行生信，于无上菩提生信，则生大士之心。”分类有地等。
English
Until the sowing, one should be respectful. The benefits of taking refuge are eight: becoming an inner Buddhist, becoming the basis of all vows, all previous sins will be exhausted, one will not be obstructed by obstacles from humans and non-humans, all wishes will be fulfilled, one will possess great merit and resources, one will not fall into the lower realms, and one will quickly attain complete and perfect enlightenment. Thus, one obtains the refuge vow of the Mahayana. After that, one requests to generate the Mahayana Bodhicitta. In general, there are two types of Bodhicitta: the Bodhicitta of the Lesser Vehicle and the Bodhicitta of the Great Vehicle. The former, if one generates Bodhicitta for the sake of one's own desire for peace and happiness, then the path will be narrow. As it is said in the sutra: "The Hearers and Solitary Realizers are the ultimate obstacles to attaining Bodhi." It is also said: "Without skillful means and wisdom, one falls into the state of a Hearer." Therefore, apart from the Bodhi of one's own path, one cannot attain ultimate Bodhi. Therefore, here one must strive to generate the Mahayana Bodhicitta. The Mahayana Bodhicitta, from the perspective of its essence, has various divisions such as essence, characteristics, causes and conditions, classifications, and boundaries. First, it is divided into two types: the conventional Bodhicitta of the Mahayana and the ultimate Bodhicitta. In the *Saṃdhinirmocana Sūtra* it is said: "Bodhicitta also has two aspects: the ultimate Bodhicitta and the conventional Bodhicitta." The characteristic is: the wisdom that focuses on complete enlightenment for the benefit of others is the characteristic of the conventional Bodhicitta of the Mahayana. In the *Abhisamayalankara* it is said: "The generation of Bodhicitta is for the sake of others, desiring perfect and complete enlightenment." There are many ways to describe the causes and conditions, but to summarize, they are: having faith in the Buddhas and their retinues, having compassion for sentient beings, and being embraced by a virtuous spiritual friend. As it is said: "The root of that is considered to be compassion, always thinking of benefiting sentient beings." In the *Ratnakuta Sutra* it is said: "Having faith in the Buddha and the Buddha's teachings, having faith in the conduct of the Buddha's sons, having faith in unsurpassed Bodhi, then the mind of great beings arises." The classifications include the grounds, etc.
Chinese
从地的发心到如云的发心之间有二十二种。如经中所说，从“其为地、金、月、火”到“有二十二种相”之间所说的那样。或者有信解行、清净增上意乐、异熟、断除障碍的发心这四种。如《经庄严论》所说：“发心于诸地，信解与增上，意乐及异熟，如是断除障。”分类上，《现观庄严论》中说了二十二种，如地、如金、如月这三种是，我自己的最初的发心。如《经庄严论》中说发心有四种，其中信解行是最初的阶段。如牧童般的发心是，在一切有情未安置于佛地之前，自己誓不成佛，如同观世音菩萨的发心一样，这很难。中等的如船夫般的发心是，发愿自己和一切有情一同成佛。下等的如国王般的发心是，一切有情都是自己的父母，必须成办他们的利益，但现在无法成办，所以首先自己获得佛果，之后无需勤作，以不费力任运成就的方式，直到轮回未空之间利益一切有情，这个想法很重要。如此修持世俗菩提心，据说在获得初地时，会生起胜义菩提心。大手印、大圆满的宗义中说，生起离戏的证悟就是胜义菩提心。世俗菩提心有愿心和行心两种，分别详细受持的方法是，从慈氏（弥勒）传到无著论师。必须是具有别解脱戒的任何一种，并且是通达菩萨藏的善知识，否则不会生起这种戒律。同时受持愿心和行心的仪轨，是从妙音（文殊）传到龙树，寂天论师的宗义是可以对任何人产生的。这次就是那个宗义。为此，必须积聚生起发心的所依资粮，即往昔的菩萨。
English
There are twenty-two types of bodhicitta, from the bodhicitta of the earth to the bodhicitta like clouds. As stated in the scriptures, it is as said from "It is earth, gold, moon, fire" to "There are twenty-two aspects." Or there are four types of bodhicitta: aspiring conduct, pure superior intention, maturation, and abandonment of obscurations. As stated in the Ornament of the Sutras: "Bodhicitta in the grounds, aspiration and superior, intention and maturation, likewise abandonment of obscurations." In terms of classification, the Ornament of Clear Realization speaks of twenty-two, such as earth-like, gold-like, and moon-like. These three are my own initial bodhicitta. As the Ornament of the Sutras says that there are four types of bodhicitta, aspiring conduct is the initial stage. The bodhicitta like a shepherd is the vow not to attain Buddhahood until all sentient beings are placed on the Buddha's ground, like the bodhicitta of Avalokiteśvara, which is difficult. The middling bodhicitta like a ferryman is the aspiration to attain Buddhahood together with all sentient beings. The lowest bodhicitta like a king is that all sentient beings are one's own parents, and one must accomplish their benefit, but since it is not possible to accomplish it now, one must first attain Buddhahood oneself, and then without effort, in a spontaneously accomplished way, benefit all sentient beings until samsara is empty. This thought is important. Thus, by practicing relative bodhicitta, it is said that absolute bodhicitta arises when the first ground is attained. In the tradition of Mahamudra and Dzogchen, it is said that the arising of realization free from elaboration is absolute bodhicitta. Relative bodhicitta has two aspects: aspirational and practical. The methods for taking them separately and in detail are transmitted from Maitreya to Master Asanga. It must be someone who possesses any of the vows of individual liberation and is a virtuous friend who understands the Bodhisattva Pitaka, otherwise this vow will not arise. The ritual for taking the aspirational and practical vows simultaneously is transmitted from Manjushri to Nagarjuna. The tradition of Master Shantideva can arise in anyone. This time it is that tradition. For this, one must accumulate the supporting accumulations for generating bodhicitta, that is, the bodhisattvas of the past.