Tibetan
།དྲན་འཛིན་ཐམས་ཅད་ཞིག་པའི་ངང་ནས། གཉིས་མེད་གཙོ་བོར་བསྒོམ། ལྷུན་གྲུབ་ཀྱི་རང་ངོ་ཤེས་པ་ཡིན་གསུངས། གཞི་རིམ་གྱི་ཞིབ་ཆ་འདི་རྣམས། སྙན་དུ་བརྒྱུད་པའི་ རྩ་ཚིག་ལ། རྒྱ་སྟོན་ཆོས་ཀྱི་བཟང་པོས་མཆན་བུ་རྒྱབ། དེ་དྲུང་ཆེན་ཀུན་དགའ་རྣམ་རྒྱལ་བའི་ཁྲིད་ཡིག་ཏུ་དྲང་བར་མཛད་པ། བདག་གིས་གོ་བདེ་བར་བཀྲོལ་བའོ། །རྗེ་དྭགས་པོ་རིན་པོ་ཆེས་སྒོམ་མེད་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་ནི། ཅི་སྣང་ཅི་སྐྱེས་ངོ་བོ་གཅིག་ཏུ་ཤར་བས་དྲན་རྟོག་ཐམས་ཅད་སྒོམ་དུ་སོང་བ་ཡིན་གསུངས། རིམ་ལྔ་ལས། མི་སློབ་པའི་ཟུང་འཇུག །ལ་བ་པས། རྣམ་པར་དག་པ། ཤ་བ་རི་པས་རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོ། མེ་ཏྲི་པས་རིག་པ་དེ་ཉིད་དུ་གྲོལ་བའི་དུས། ལང་དཀར་གཤེགས་པའི་མདོ་ལས་སྤྲོས་མེད་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་དང་། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་བསམ་གཏན། དབང་བཞི་པའི་དོན་རྣམས་གཅིག་པར་བཞེད། ཁྲིད་ཆེན་ལས། སྒོམ་མེད་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་ནི། དེ་ལ་གོམས་ཤིང་འདྲིས་པར་བྱས་པས། རོ་གཅིག་ཆེན་མོ་མན་ཆད་ལ་རྗེས་ཤེས་ལ་གཉིས་སྣང་སྒྱུ་མ་ཙམ་དེ་དག་རྟོགས་ཆོས་ཡང་དག་གི་དྲན་པ་མ་ཡེངས་ཙམ་དང་། སྟོང་འཛིན་གྱི་དྲི་མ་ཅུང་ཟད་ཡོད་པ་ཡང་དག་གི་དྲན་པས་རྩོལ་བ་ཟིན་པ་ཡོད་པ་དང་། གཉིས་སྣང་ཕྲ་མོ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་དག་ནས་ལྷུན་གྲུབ་ཀྱི་རང་ས་ཟིན། བསྒོམ་བྱ་སྒོམ་བྱེད་དང་བྲལ་བར་རྟོག་ཙམ་ བྱས་ཀྱང་བདེ། མ་བསྒོམས་ཀྱང་རྒྱུན་ཆད་མེད་པར་སྒོམ་དུ་འཆར། མཉམ་པར་བཞག་མ་བཞག་དྲན་པས་ཟིན་མ་ཟིན། ཡེངས་མ་ཡེངས་ལ་མ་ལྟོས་སྒོམ་དུ་འཆར། བློ་གཤིས་ཐོག་ཏུ་སྒོམ་པའི་འོད་གསལ་དང་། ཤི་བའི་འོད་གསལ་མ་བུ་གཉིས་གཅིག་ཏུ་འདྲེས། །ནམ་མཁའ་ལ་སྤྲིན་དྭངས་པའམ། ཆུ་རླབས་དང་བྲལ་བ་བཞིན། འོད་གསལ་གཉིས་གཅིག་ཏུ་འདྲེས། ཆོས་སྐུ་འབའ་ཞིག་ཏུ་གྱུར། སྤང་བླང་བྱ་བྱེད་དང་བྲལ། ཤི་མ་ཤི་མེད་སྙམ་པ་དང་། མཉམ་རྗེས་མེད་པའི་ངེས་ཤེས་ལྷང་གིས་སྐྱེ། གཞན་སྣང་དུ་མཁའ་འགྲོས་བསྐོར་བ་དང་ལུས་དུ་མར་མཐོང་། མོས་གུས་ཅན་གྱི་གང་ཟག་ལ་སངས་རྒྱས་རང་སྣང་ལ་ཤིར། ངག་ཅི་བྱས་ཀྱང་ཆོས་སུ་འགྲོ། ལུས་ཇི་ལྟར་བྱས་ཀྱང་སེམས་ཅན་དེད། གནས་གར་བསྡད་ཀྱང་བྱིན་རླབས་སྐྱེ། གཅིག་པུར་བསྡད་ཀྱང་སྐྱོ་དུབ་མེད། ལུང་པ་གར་ཕྱིན་ཀྱང་བདེ་ལེགས་འབྱུང་། རེས་ཕྱིའི་སྤྱོད་པ་དང་། འཇིག་རྟེན་པ་དགའ་འདུག་སྙམ་པ་གཞན་སྣང་ལ་ཡོད། བྱང་སེམས་བསྟན། ལས་འབྲས་མངོན་དུ་གྱུར། ཐམས་ཅད་སྐྱེ་མེད་དུ་རྟོགས། ས་གང་ལའང་ཞེན་པ་ ཅང་རོ་གཅིག་ནི་སློབ་པའི་ཟུང་མཁྱེད
Chinese
在所有忆念执持消逝的状态中，观修无二为主。说是认识任运自成的自性。这些基础层面的细节，在口耳相传的根本偈颂上，嘉顿·曲吉桑布作了注释。将其转录为仲钦·贡嘎南杰瓦的引导文中。我将之解释为易懂的。尊者达波仁波切说，无修瑜伽是，任何显现任何生起都显现为一体性，因此所有忆念分别都成了修持。五次第中，无学双运。拉瓦巴说，完全清净。夏瓦日巴说，大瑜伽。麦哲巴说，觉性在那时解脱。楞伽经中说，无戏论瑜伽，以及如来禅定，四灌顶的意义都认为是一样的。引导大论中说，无修瑜伽是，对此习惯和熟悉之后，直至大平等性，后得位中二取显现如幻，那些证悟之法，正确的忆念不散乱，以及有少许执空的垢染，正确的忆念以精勤摄持，以及所有细微的二取显现都清净后，获得任运自成的自性。仅仅思索远离所修和能修，也安乐。即使不修，也无间断地显现为修持。安住不安住，忆念摄持不摄持，散乱不散乱，不依赖而显现为修持。心性之上修持的光明，以及死亡的光明母子二者融为一体。如同虚空中云彩消散，或者水波浪分离一样。二光明融为一体。成为唯一的法身。远离取舍、能做所做。生不死不死的想法，以及无有等持和后得的定解清晰地生起。在其他显现中，空行母围绕，以及见到多种身体。对具信者，佛陀在自显现中灭度。口中无论说什么都成为佛法。身体无论做什么都利益众生。住在任何地方都生起加持。独自居住也没有忧愁疲惫。去往任何地方都吉祥安乐。有时外在行为，以及世间人认为的快乐安乐在其他显现中存在。示现菩萨。业果显现。所有都证悟为无生。对任何地方都没有执着。 大平等性是学习的双运智
English
In the state of all memory and grasping dissolving, meditate on non-duality as the main thing. It is said that one recognizes the self-nature of spontaneous accomplishment. These detailed aspects of the foundation, on the root verses transmitted orally, Gyaton Chokyi Zangpo made annotations. It was transcribed into the guidance manual of Drungchen Kunga Namgyalwa. I have explained it in an easy-to-understand way. Jowo Dakpo Rinpoche said that the yoga of no-meditation is, whatever appears, whatever arises, appears as one essence, therefore all memory and conceptualization become meditation. In the Five Stages, the union of no-more-learning. Lawapa said, complete purification. Shawaripa said, great yoga. Maitripa said, the time when awareness is liberated into itself. The Lankavatara Sutra says that the yoga of non-proliferation, as well as the samadhi of the Tathagata, the meanings of the four empowerments are all considered the same. The Great Guidance says that the yoga of no-meditation is, after becoming accustomed and familiar with it, until the great equanimity, in the subsequent cognition, dualistic appearances are like illusions, those realizations of the Dharma, correct mindfulness is not distracted, and there is a slight stain of emptiness-grasping, correct mindfulness is held by effort, and after all subtle dualistic appearances are purified, one attains the self-nature of spontaneous accomplishment. Just contemplating being separate from the object of meditation and the meditator is also blissful. Even if one does not meditate, it continuously appears as meditation. Whether one abides or does not abide, whether mindfulness holds or does not hold, whether one is distracted or not distracted, it appears as meditation without dependence. On the mind itself, the clear light of meditation, and the clear light of death, the mother and child, merge into one. Like clouds dissolving in the sky, or water waves separating. The two clear lights merge into one. It becomes the only Dharmakaya. Separate from abandoning and adopting, doing and being done. The thought of neither dying nor not dying, and the definite understanding without samadhi and post-samadhi arises clearly. In other appearances, dakinis surround, and one sees many bodies. For a person with devotion, the Buddha passes away in his own appearance. Whatever one says becomes Dharma. Whatever one does with the body benefits sentient beings. Wherever one stays, blessings arise. Even living alone, there is no sorrow or fatigue. Wherever one goes, auspiciousness and well-being occur. Sometimes external behavior, and what worldly people consider happiness and comfort, exist in other appearances. Showing the Bodhisattva. Karma and its results become manifest. All are realized as unborn. There is no attachment to any place. The great equanimity is the dual knowledge of learning.