Tibetan
ག་གཅིག་ཏུ་ཀྲོང་ངེ་བ། གཟུང་འཛིན་གྱི་རྩ་བ་རྦད་ཀྱིས་ཆོད། འཛིན་པ་དེའང་ཡུལ་ལ་བརྟེན་ནས་སྐྱེ་བ་ལས། འདིར་གཟུང་ཡུལ་ཐམས་ཅད་གཉུག་མ་རང་གསལ་དུ་ཤར་བ་དེ་མེད་ཙ་ན་འཛིན་བྱེད་ཀྱི་ཤེས་པ་དང་བྲལ། འཛིན་པ་ཡུལ་ཐོག་ཏུ་ཤར་བའི་ཤེས་པ་གཅིག་གི་གྲོགས་སུ་ཐམས་ཅད་འཆར། གཟུགས་ལ་སོགས་ཡུལ་རྣམས་མི་རྟོག་པར་འཆར་བས་གཟུང་འཛིན་དེ་ཡུལ་ཐོག་ཏུ་འཆར། རོ་གཅིག་ཆུང་ངུ་དང་། ཟུང་འཇུག་གི་ངོ་བོ་ལ་ཁྱད་པར་མེད་ཀྱང་མྱོང་བ་བརྟན་དུ་སོང་བ་ཡིན། ལུས་སྣང་སེམས་གསུམ་གཅིག་ཏུ་འདྲེས་པའི་ཉམས་འབྱུང་། རྗེས་ཤེས་དང་རྨི་ལམ་ཡང་སྔར་བས་ཀྱང་འཁྲུལ་པ་ཆུང་ཞིང་ཨ་འཐས་ཀྱི་འཛིན་པ་ཡང་ཆེར་མི་ཡོང་། འོན་ཀྱང་རྨི་ལམ་དུས་སམ་གཞན་དུ་ཡང་རུང་། ཡང་ དག་པའི་དྲན་པས་ཡེངས་མ་ཡེངས་སུ་འཛིན་པའི་གཉིས་སྣང་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་བྱ་བ་ཡང་ཡད་ཡུད་དུ་འོང་བ་ཡིན་ནོ། །བཟུང་དྲན་དང་ཡང་དག་གི་དྲན་པའི་ཁྱད་པར་ཡེངས་དུས་སུ་ཡེངས་འདུག་སྙམ་པའི་རྗེས་ལ། དགེ་སྦྱོར་རྒྱུད་ཐོག་ཏུ་ཡེ་རེ་ཡོང་བ་དེ་བཟུང་དྲན་ཡིན་ཞིང་སྔར་འཛིན་པ་ཞུགས་པའི་རྟགས་ཡིན། རྟོགས་འཛིན་མེད་པར་དྲན་པ་ཙམ་གྱིས་ཉམས་ལེན་གྱི་སྟེང་དུ་ཡེ་རེ་ཡོང་བ་དེ་རྟོགས་ཆོས་ཡང་དག་གི་དྲན་པ་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། སྔར་ངེས་ཤེས་མ་ཟིན་ཀྱང་འཛིན་པ་མ་ཞུགས་པའི་རྟགས་ཡིན། ཞེས་དང་། རྗེ་ཕག་མོ་གྲུ་པས། རོ་གཅིག་ཆེན་པོས། ཆོས་རྣམས་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་ཞི་བའོ། །གསུངས། རྒྱལ་བ་ཡང་དགོན་པས། རོ་གཅིག་ཆེན་པོ་སྣང་ཞིང་སྲིད་པས་བསྡུས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་མེད་ཀྱི་ངང་དུ་ཞི་བ་ནི། རོ་གཅིག་གི་རྟོགས་པ་དེ། དུ་མའི་སྣང་བ་ཤར་བས་འཁོར་འདས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་དེའི་དངོས་གཞིར་གནས་པ་ནི། རོ་གཅིག་དུ་མ་ཞེས་པ་ཟབ་རྒྱས་དབྱེར་མེད་ཀྱི་རྟོགས་པ་སྟེ། མདོ་ལས། ཆོས་ཟབ་མོ་སྣང་བ་ཞེས་བྱ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་། ཆོས་ཐམས་ཅད་མཉམ་པ་ཉིད་སྤྲོས་པ་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཞེས་གསུངས་པའི་ ཏིང་ངེ་འཛིན་ནོ། །སྣང་སྲིད་འཁོར་འདས་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་ས་རང་ས་ནས། སོ་མ་ཉམས་མདོག་མ་བསྒྱུར་བར་ཇི་ལྟར་གནས་པ་དེ་རང་། གཉིས་མེད་དུ་རྟོགས་པའི་ངོ་བོར་འདུག་ཅིང་། དེ་བས་ལ་ལ་མཉམ་བཞག་གམ་བྲལ་ཐོབ་བམ། གཉེན་པོས་བཟོ་བཅོས་སྤུ་རྩེ་ཙམ་ཡང་མི་འདུག་པ་ནི། རོ་གཅིག་ཆེན་པོའོ། །ཞེས་གསུངས། ཁྲིད་ཆེན་ལས། རོ་གཅིག་ཆེན་པོ་ནི། སྣང་སྲིད་འཁོར་འདས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་མེད་དུ་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ངང་དུ་རྟོགས། སྣང་སེམས་གཅིག
Chinese
如一挺直。 能所执的根本彻底断除。执着也是依赖于境而生起的，这里所执境的一切，本来就是自明的显现，没有了它，能执的识也就分离了。执着在境上显现的识，都成为一个助伴而显现。色等等境不分别地显现，因此能所执就在境上显现。一味小和合一的体性没有差别，但体验更加稳固。身、相、心三者融为一体的体验产生。后得和梦境也比以前的迷惑更小，顽固的执着也不会太强烈。然而，在梦中或在其他时候也好，以正确的正念来觉察是否散乱，二取显现如幻象般的作用也会时隐时现。 所取念和正确的正念的差别是，在散乱时，有“正在散乱”的想法之后，善行在相续中偶尔生起，这是所取念，是以前执着串习的征象。没有能取执着，仅仅是念头在修行的基础上偶尔生起，这是证悟之法的正确的正念，是以前没有获得定解，但没有执着串习的征象。如是说。帕莫竹巴尊者说：“大一味中，诸法寂灭于平等性。”嘉瓦央衮巴说：“大一味，以显现和存在所摄的一切法寂灭于无生之性，这是一味的证悟。多样的显现生起，轮回和涅槃的一切法安住于空性之本体，这被称为一味多样，是甚深广大无别的证悟。经中说：‘名为诸法甚深显现之三摩地，以及诸法一切平等性无戏论之三摩地。’就是指这个三摩地。显现、存在、轮回、涅槃所摄的一切法，各自安住于各自的本位，不失本色，不改变状态，如其所是地，在无二中证悟的体性中安住，因此，无论是入定还是出定，都不需要以对治来做丝毫的改造，这就是大一味。”窍诀大论中说：“大一味是，将显现、存在、轮回、涅槃的一切法证悟为无生中平等性之状态。显现与心一。”
English
It stands upright in oneness. The root of grasping and clinging is completely severed. Clinging also arises dependent on objects, but here, since all grasped objects appear as naturally clear, there is no consciousness that grasps. Clinging appears as a companion to the single consciousness that appears on the object. Forms and other objects appear without conceptualization, so grasping and clinging appear on the object. The nature of small one taste and union is no different, but the experience becomes more stable. The experience of body, appearance, and mind merging into one arises. Subsequent cognition and dreams are also less confusing than before, and stubborn clinging does not arise much. However, whether in dreams or at other times, the activity of perceiving duality as illusory, with correct mindfulness observing whether one is distracted or not, will also occur intermittently. The difference between grasped mindfulness and correct mindfulness is that in a state of distraction, after the thought "I am being distracted," virtuous actions occasionally arise in the mindstream. This is grasped mindfulness, a sign of previous clinging. Without grasping, if a thought arises occasionally on the basis of practice, it is called correct mindfulness of realized Dharma, a sign that one has not previously gained certainty but has not engaged in clinging. Thus it is said. Lord Phagmo Drupa said, "In the great one taste, all phenomena are pacified into equality." Gyalwa Yang Gonpa said, "The great one taste is the pacification of all phenomena encompassed by appearance and existence into the nature of unbornness. That is the realization of one taste. The appearance of diverse phenomena, the abiding of all phenomena of samsara and nirvana in the essence of emptiness, is called one taste diverse, which is the profound and vast non-dual realization. The sutras say: 'The samadhi called the profound appearance of all phenomena, and the samadhi of the equality of all phenomena, free from elaboration.' This refers to that samadhi. All phenomena encompassed by appearance, existence, samsara, and nirvana, abiding in their own places, without losing their color or changing their form, just as they are, abiding in the nature of realization in non-duality, so that whether in meditation or post-meditation, there is no need to make even the slightest alteration with antidotes, this is the great one taste." The Great Instruction says, "The great one taste is the realization of all phenomena of appearance, existence, samsara, and nirvana as equal in the state of unbornness. Appearance and mind are one."