Tibetan
ལྟར་སྣང་ཡང་། མ་རིག་པ་ཡིན། དེ་ངོ་ཤེས་དང་མ་བྲལ་ཚེ། ཉོན་མོངས་སུ་སྣང་བ་རྒྱུན་ཆད་ཀྱང་དགག་སྒྲུབ་ཏུ་བྱར་མེད་དེ། དེའི་རྟགས་སུ་གང་ཤར་ལས་སྟོང་པ་ལོགས་སུ་ཚོལ་བའི་བློ་མི་སྐྱེ། རྟོག་པ་དག་པའི་རྗེས་ཀྱི་ཤེས་པ་འཆར་སྒོ་དྭངས་སང་ངེ་བ། དེའི་ངང་དུ་དུས་ རྟག་ཏུ་འགྲོ་བ་མི་ཡོང་བས་བཟུང་དྲན་ལ་ལྟོས། རང་གི་རྟོག་པ་རེ་ལ་དྲན་པ་རེས་ཟིན་པའང་དཀའ། དེས་ན་དྲན་པ་རྒྱུན་ཆད་མེད་པར་བརྟེན་ཏེ། ཉིན་གྱི་རྐྱེན་གྱིས་མི་གནོད་པར་གྱུར་ན། སྤྲོས་བྲལ་ཆེན་པོ་རྟོགས་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེའང་སེམས་ངོ་བོ་སྐྱེ་འགག་གནས་གསུམ་དང་བྲལ་བ་རྟོགས། བློ་འདས་སུ་མཐོང་། འཇིག་རྟེན་བློས་ཐེངས། གཞན་ལ་ཕྲག་མི་དག །མངོན་ཤེས་སོགས་དུ་མའི་ཡོན་ཏན་འཆར། རྗེས་ཐོབ་སྣང་བ་སྒྱུ་མར་འཆར། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་རྟོགས། རེ་དོགས་བྲལ། འཛིན་པའི་རྩ་བ་ཆོད། མཐོང་སྤང་བརྒྱད་ཅུ་གྱ་གཉིས་སྤངས། འཁོར་བར་ཕྱིར་མི་ལྡོག །སྨོན་ལམ་དབང་གིས་མ་གཏོགས་སྲིད་པར་ལས་དབང་གིས་མི་སྐྱེ་ན། །སྤྲོས་བྲལ་གྱི་ངོ་བོ་མཐོང་ཞིང་རྩ་ལ་རྫོགས་ཡོན་ཏན་སྐྱེས་པ་ཞེས་བྱའོ། །འདིར་ཡང་ཞེན་པ་གསུམ་བཏང་སྟེ། དབེན་པ་དང་འདག་སྦྱར་དང་། དགོན་པ་བརྟེན་དང་སྨྲ་བཅད་བྱའོ། །རྒོད་ཚང་པས། སྤྲོས་བྲལ་ཆེན་པོ་ནར་སོན་པའི་རྟོགས་པས་འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་གཉིས་ཀ་སྐྱེ་མེད་མངོན་དུ་གྱུར་པས། ས་དྲུག་པ་མངོན་དུ་གྱུར་པ་ ཟེར། ཞེས་དང་། སྒོམ་ལམ་ལ་ཟུག་བཅས་ཟག་མེད་ཀྱི་དབྱེ་བ་སྤྲོས་བྲལ་འབྲིང་པོ་དང་སྦྱར་ནས། ས་བདུན་པ་རིང་དུ་སོང་བའི་ས་ཡིན་ནོ། །ཞེས་དང་། ས་དང་བསྟུན་ན་ས་བརྒྱད་པ་མི་གཡོ་བའི་ས་ཡིན་ནོ། །གསུངས་སོ། །རྒྱལ་དབང་ཆོས་རྗེས། སྤྲོས་བྲལ་གྱི་རྩེ་གཅིག་ནི། གང་ཤར་གྱི་ངོ་བོ་ལ་ཡང་དག་པའི་དྲན་པས་མ་ཡེངས་པར་རྩེ་གཅིག་ཏུ་ལྟ་བ་དེ་ཡིན། སྤྲོས་བྲལ་གྱི་སྤྲོས་བྲལ་ནི། བལྟས་པའི་ཚེ་ན་སྤོས་པའི་མཐའ་གང་ཡང་མ་གྲུབ་པ་དེ་ཡིན། སྤྲོས་བྲལ་གྱི་རོ་གཅིག་ནི། ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ངང་དུ་རོ་གཅིག་པ་དེ་ཡིན། སྤྲོས་བྲལ་གྱི་སྒོམ་མེད་ནི། དེ་ལ་བརྟན་པ་ཐོབ་ནས་ཉིན་མཚན་འཁོར་ཡུག་ཏུ་སོང་བ་དེ་ཡིན། ཞེས་གསུངས་པས། ཉམས་ཀྱི་སྤྲོས་བྲལ་ཆེ་འབྲིང་ཆུང་གསུམ་སོགས་ནི་སྐྱེ་མཁན་ཡང་མང་བས། །རང་ཕོར་ངོས་ལེན་གྱི་ཚུལ་དུ་སོ་སོའི་ཉམས་རྟོགས་ངོ་ཤེས་པར་གྱིས་ལ་སོ་སོའི་སྐབས་སུ་གསུངས་པའི་ཉམས་ལེན་ལ་འབུང་ཞུ། ཚར་རོ།། །། ༈ ཁམས་སྟོད་ནང་ཆེན་འབང་སྒང
Chinese
虽然显现，却是无明。当它与认识未分离时，即使烦恼的显现断绝，也不可进行破立，因为作为它的标志，不会产生从任何显现中寻找空性的心。清净分别念之后的觉性，显现之门清澈明亮。由于不可能恒常处于那种状态，所以要依靠忆念。甚至难以用一个忆念抓住自己的一个分别念。因此，要依靠不间断的忆念，如果日间的因缘不能损害，就称为证悟大离戏。也就是证悟心的自性与生灭住三者分离，视作超越心识，世界被心识耗尽，不嫉妒他人，显现神通等众多功德，后得显现如幻，证悟菩提心的自性，远离希冀和恐惧，斩断执着的根源，断除八十二种见道所断，不退转轮回，如果不是以愿力，而是以业力不会转生于有，就称为见到离戏的自性，并且在根本上圆满功德。这里也要放下三种执着，即依止寂静处和闭关，以及依靠寺庙和禁语。如热琼巴所说：“大离戏成熟的证悟，使轮回和涅槃二者都显现为无生，因此称为显现第六地。”又说，将有垢无垢的修道之分与中等离戏结合，第七地是长久以往的地。又说，如果与地相应，第八地是不动地。如此宣说。嘉瓦曲杰说：“离戏的唯一要点是，对于任何显现的自性，不为正念所动摇，而唯一地观察它。离戏的离戏是，在观察时，任何移动的边际都不成立。离戏的唯一滋味是，一切法在空性中成为唯一滋味。离戏的无修是，在那上面获得稳固之后，日夜持续不断。”如是说，体验的离戏大中小三种等，产生者也很多。因此，以自我的方式认识各自的体验证悟，并在各自的情况下投入所说的修持。完毕！！ 康区上部囊谦（囊谦县，位于青海玉树藏族自治州）昂冈
English
Although it appears, it is ignorance. When it is not separated from recognition, even if the appearance of afflictions ceases, it cannot be subjected to refutation or establishment, because as a sign of it, the mind that seeks emptiness apart from whatever appears does not arise. The awareness after the purification of conceptual thought, the door of appearance is clear and bright. Since it is impossible to constantly remain in that state, one must rely on mindfulness. It is even difficult to grasp one's own conceptual thought with one mindfulness. Therefore, one must rely on uninterrupted mindfulness, and if the conditions of the day do not harm it, it is called the realization of great non-proliferation. That is, realizing that the nature of the mind is separate from the three of arising, ceasing, and abiding, seeing it as beyond mind, the world is exhausted by mind, not envying others, manifesting many qualities such as clairvoyance, the subsequent attainment appears as illusion, realizing the nature of the mind of enlightenment, being free from hope and fear, cutting off the root of clinging, abandoning the eighty-two to be abandoned on the path of seeing, not regressing in samsara, if not by the power of aspiration, but by the power of karma, one will not be born into existence, it is called seeing the nature of non-proliferation, and perfecting the qualities at the root. Here, too, one must abandon the three attachments, namely, relying on solitude and seclusion, as well as relying on monasteries and silence. As Götsangpa said, "The mature realization of great non-proliferation makes both samsara and nirvana appear as unborn, therefore it is called the manifestation of the sixth ground." He also said that the distinction between defiled and undefiled paths of meditation is combined with the intermediate non-proliferation, and the seventh ground is a ground that has been long gone. He also said that if it corresponds to the ground, the eighth ground is the immovable ground. Thus he spoke. Gyalwang Chöje said, "The single point of non-proliferation is to observe the nature of whatever appears without being distracted by correct mindfulness. The non-proliferation of non-proliferation is that when observing, no edge of movement is established. The single taste of non-proliferation is that all dharmas become a single taste in emptiness. The non-meditation of non-proliferation is that after gaining stability on it, it continues day and night." Thus it is said that there are many who produce the three types of experience of non-proliferation, great, medium, and small. Therefore, recognize your own experiences and realizations in your own way, and engage in the practice mentioned in each case. Finished!! Nangchen (Nangchen County, located in Yushu Tibetan Autonomous Prefecture, Qinghai) Öngang in Upper Kham.
Tibetan
་བཟོ་རིག་གནས་མདོ་གསང་སྔགས་ཆོས་འཕེལ་གླིང་དཔེ་རྙིང་ཉམས་གསོ་ཁང་གིས་བསྒྲིགས་ཏེ་པར་བསྐྲུན་ཞུས། ། ༼ཧ༽ །ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོའི་དམར་ཁྲིད་ཀྱི་རྒྱབ་ཆོས་ལས་ས་ལམ་བསྒྲོད་ཚུལ་བཞུགས་སོ། ། ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོའི་མན་ངག་ཟབ་མོ། གཞི་ཁྲེགས་ཆོད་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཉམས་སུ་བླངས་པས་ས་ལམ་བསྒྲོད་ཚུལ། འདི་ཡན་ཆད་ཉམས་ཐོག་ནས་བཤད་པར་དཀའ་ཞིང་། དེ་ཡན་ཆད་ཀྱི་ཉམས་རྟོགས་སྐྱེ་མཁན་ཡང་དཀོན་པས། ཧ་ཅང་རྒྱས་པར་མ་བཤད་ན་ཡང་ཆོག་མོད། །འོན་ཀྱང་བརྩོན་འགྲུས་དང་ལས་འཕྲོ་བཟང་བས་ཡུན་རིང་བསྒོམས་པ་འགའ་ཞིག་ལ། ཉམས་ཀྱི་རོ་གཅིག་ཙམ་སྐྱེས་པ་ཡང་འགའ་རེ་འོང་དོ་བ་དང་། ཁྲོམ་མང་ལ་ཡང་ཆོས་མགོ་རྐང་ཚང་བ་དང་། ཐོས་པའི་ཕན་ཡོན་ཡོད་ཕྱིར་ཅུང་ ཟད་བཤད་ན། ཨཱ་ལི་ཀཱ་ལི་ཆུ་རླུང་ཆེན་པོའི་རྒྱུད་ལས། གསུམ་པ་དཔའ་བར་འགྲོ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས། །དུ་མ་རོ་གཅིག་ས་བཅུའི་རྟོགས་པ་འཆར། །དུས་གསུམ་རྒྱལ་བའི་སྲས་པོས་འགྲོ་དོན་མཛད། །རྩེ་ཐོབ་ནས་ནི་འཕེལ་བ་རྒྱུན་མི་འཆད། །ཅེས་དང་། ནཱ་རོ་པཎ་ཆེན་གྱི་ཞལ་ནས། གསུམ་པ་རོ་གཅིག་རྣལ་འབྱོར་འཆར། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། གང་ཤར་ཐམས་ཅད་སྒོམ་དུ་ཤར་བས། །སྤང་བླང་མེད་པར་རོ་གཅིག་ཡིན། སེམས་ཉིད་འཁོར་འདས་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་བའི་མཚན་ཉིད་རྟོགས། བདག་མེད་རྟོགས་ནས། མོས་གུས་ དང་སྙིང་རྗེ་ལ་སོགས་ཁྱད་དུ་གསོད་ན། རོ་གཅིག་འདྲེས་པའི་རྦ་ལ་གཡེང་བའོ། །གཉིས་མེད་དུ་རང་ངོ་མ་ཤེས་པས། སྟོང་པ་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་སྐྱེ་བས་རྗེས་ཤེས་སྟོང་པ། སྟོང་འཛིན་དྭངས་པ་ཡུལ་དུ་ངོ་མ་ཤེས་པས་ཉམས་ཀྱི་དྲི་མའོ། །བག་ཆགས་ཀྱི་དྲི་མ་དག །དྲན་པས་མ་ཟིན་ན་མ་གཏོགས་པ་ངོས་བཟུང་མེད་པས་འབྲལ་བ་མེད། ཟིན་པ་དང་ངོ་བོ་རང་གསལ་དུ་འཆར་བས་ཐོབ་པ་ཡོད། དྲན་རྟོག་སྒོམ་དུ་ཤར་ནས། སྒོམ་དང་བྲལ་བའི་ངོས་འཛིན་མེད་པས་མཉམ་རྗེས་འདྲེས། བདེན་པ་གཉིས་དང་མཉམ་རྗེས་འདྲེས་པས། སེམས་ཉིད་ཟུང་འཇུག་ཏུ་སྒོམ་པའི་དུས་ཡིན་ཀུན་སྦྱོར་གྱི་སེམས་པོ་མེད་པས། འདུ་ཤེས་ཀྱི་ཕུང་པོ་དག །ང་དང་ང་ཡིར་འཛིན་པ་གཞི་མེད་དུ་རྟོགས་པས། ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཡིད་དག །ཉམས་མྱོང་ཉིད་རྟོགས་པར་ཤར་ནས་དབྱེར་མེད་པས། །ཉམས་རྟོགས་ཟུང་དུ་འཇུག །ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་སྟོང་པ་ལས། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བའི་ཆོས་སྟོང་པར་འབྱུང་བས། རྡུལ་བྲལ་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུ། མཉམ་རྗེས་ཀྱི་ཁྱད་ནི་འཛིན་མི་འཛིན་ཡིན།། འདི་དུས་
Chinese
由佐钦熙日森五明佛学院古籍修复室编辑出版。 （ཧ）。大悲胜观之红引导中，安住地道之次第。 顶礼大悲尊！大悲之甚深口诀，以基位顿超之大手印而安住地道之次第。此以上从体验上讲是困难的，而且以上能生起体验证悟者也稀少，所以不广讲也可以。然而，由于精进和善缘，长期修习的一些人，也有生起少许体验一味的情况，而且对很多人来说，也有佛法开头结尾完整，以及有听闻的利益，所以稍微讲一下。出自阿 अली（藏文，梵文天城体，ā li，元音） ཀཱ་ལི་（藏文，梵文天城体，kā li，辅音） 大气脉续部中说：第三勇士行之等持，多法一味现十地之证悟，三世佛子作利生之事，登峰之后增长永不断绝。如是说。那若班智达云：第三一味瑜伽现。如是说，凡所显现皆显现为修，无有取舍即是一味。觉悟心性显现轮涅种种之体性，觉悟无我之后，若于信敬和悲悯等特意修持，则于一味混合之波涛中散乱。于无二中未识自面，故于空性一边生起，是为后得空性。未识空执清净为对境，是为体验之垢染。习气之垢染清净。若非以正念摄持，则无有可确定之对境故无有分离。以摄持和自性光明而显现故有获得。念头显现为修，故无有与修分离之对境故等后混合。以二谛和等后混合故，是为心性双运中修习之时，无有勤作之作意故，识蕴清净。觉悟我与我所执着为无有之基，故烦恼意清净。体验本身显现为证悟而无有分别故，体验证悟双运。从法界之空性中，缘起之法显现为空性，如离尘虚空一般。等后之差别在于执与不执。此时
English
Edited and published by the Ancient Book Restoration Room of Dzogchen Shri Singha Five Sciences Buddhist College. (ཧ). The method of traversing the bhumis and paths from the Red Guidance of the Great Compassionate One. Homage to the Great Compassionate One! The profound secret instruction of the Great Compassionate One, the method of traversing the bhumis and paths by practicing the Great Seal of Basic Breakthrough. It is difficult to explain this from experience onwards, and it is rare for those who can generate experience and realization beyond that, so it is okay not to explain it in too much detail. However, due to diligence and good karma, some people who have meditated for a long time may have a slight experience of one taste, and for many people, the beginning and end of the Dharma are complete, and there is the benefit of hearing, so let me explain a little. From the Tantra of the Great Ali (藏文，梵文天城体，ā li，vowel) Kali (藏文，梵文天城体，kā li，consonant) Wind-Energy: The third samadhi of the Hero's Progress, the realization of the ten bhumis of manifold one taste arises, the sons of the Buddhas of the three times perform the benefit of beings, and the increase from the peak never ceases. Thus it is said. Naropa Panchen said: The third one taste yoga arises. Thus it is said, whatever arises all arises as meditation, without acceptance or rejection is one taste. Realize the nature of mind appearing in various forms of samsara and nirvana. After realizing selflessness, if you especially cultivate faith, respect and compassion, etc., you will be distracted in the waves of one taste mixture. Because you do not recognize your own face in non-duality, emptiness arises on one side, which is the emptiness of subsequent attainment. Not recognizing the clarity of emptiness as an object is the impurity of experience. The impurity of habitual tendencies is purified. If it is not held by mindfulness, there is no object to be determined, so there is no separation. Because it is held and the essence appears as self-luminous, there is attainment. Thoughts arise as meditation, so there is no object separate from meditation, so equality and subsequence are mixed. Because the two truths and equality and subsequence are mixed, it is the time to meditate on the union of mind, without the mind of effort, so the aggregate of consciousness is purified. Realizing that the clinging to I and mine is without basis, so the afflicted mind is purified. Experience itself arises as realization without separation, so experience and realization are united. From the emptiness of the Dharmadhatu, the interdependent Dharma arises as emptiness, like dustless space. The difference between equality and subsequence is in grasping and not grasping. At this time