Tibetan
་ཏུ་ངེས་ཤིང་སྔར་གྱི་དེ་ཀ་མྱོང་བ་བརྟན་དུ་སོང་ནས། སྣང་བ་མ་འགགས་པ་འདི་ལ་བདེན་འཛིན་དག་པས་གཉིས་མེད་ཀྱི་རྟོགས་པ་དེ་ཉིན་མཚན་འཁོར་མོར་འབྱུང་། མི་རྟོག་པའི་འཆར་སྒོ་གསལ་ཙམ་གྱི་སྣང་ལ་མ་ངེས་པའི་མྱོང་ཚོར་ཅུང་ཟད་རེ་འབྱུང་། འཛིན་མེད་ཀྱི་གསལ་སྣང་མི་འགགས། རེས་འཁོར་འདས་ལ་སོགས་པའི་སྣང་ཚད་རྟོགས་པ་དེའི་ངོ་བོར་ཤར། གཉིས་འཛིན་གྱི་རྒྱུན་ཆད། ངོས་འཛིན་མེད་པའི་རྗེས་སྣང་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ཙམ་ཞིག་ཡོད། དེའང་སྒྱུ་མ་མཁན་པོའི་སྣང་བ་དང་འདྲ་སྟེ། མེད་པར་ཤེས་བཞིན་དུ་། གཉིས་སྣང་ཕྲ་མོ་མི་འགགས་སམ། གཉིས་འཛིན་གྱི་རྨི་ལམ་ཡང་འལ་འོལ་ཙམ་འབྱུང་། རེས་རྨི་ལམ་མི་འབྱུང་བ་ཡང་ཡོད། འདི་ཡི་གཉིས་སྣང་གི་འཆར་སྒོ་ཕྲ་མོ་རྣམས། ཉམས་ལེན་ངང་དུ་དག་པའི་མདངས་སམ་སྣང་ངམ། སྟོང་སྣང་དུ་ཡད་ཡུད་འབྱུང་བ་དེ་ལ་རོ་གཅིག་གི་རྗེས་ཤེས་སྟོང་པ་འཆར་བ་ཟེར། དོན་ལ་གཉེན་པོའི་ལྷག་རོལ་ཡིན་པས། །སྒོམ་གྱི་མྱོང་ཚོར་ཡོད་རིང་ལ་དེ་ལྟར་ལྟོས་པའི་གཞན་ཞིག་ཤུགས་ལ་ཡོང་བས་གཉིས་སྣང་ཕྲ་མོ་མ་དག་པ་ཡིན་ཡང་། མི་རྟོག་པའམ་འཆར་སྒོ་འགའ་ཞིག་སྣང་ལ་མ་ངེས་པའི་རང་རྩལ་དུ་མ་ཤར་བ་ལ། དྲན་པས་ཡེངས་མ་ཡེངས་སུ་ཁྱད་པར་གནས་པའི་འཆར་སྒོ་རྐྱང་པ་མི་བདེ་བ་གསལ་ཙམ་གྱི་མྱོང་ཚོར་དམ་དུམ་འབྱུང་སྟེ་སྤང་བྱའི་ལྷག་མ་ཡིན་ཏེ། ཡོད་རིང་དེ་ལ་ལྟོས་པའི་ཕྲ་མོ་དེ་མ་ཡིན་པའི་གཞན་ཞིག་ཤུགས་ལ་འབྱུང་བའི་རོ་གཅིག་ཆེན་པོ་སྒྱུ་མ་ཕྲ་མོ་དེ་ལ་ཟེར། དེས་ན་གང་ཤར་གྱི་སྣང་བ་སྤང་བླང་དགག་སྒྲུབ་མེད་ཅིང་མཉམ་ཉིད་གཉུག་མ་ཡུལ་མེད་གསལ་སྟོང་དུ་རང་ངོ་ཤེས། འཁོར་འདས་ལ་སོགས་པ་གཉིས་བསྡུས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་རོ་གཅིག་ཏུ་རྟོགས་པ་དང་། འཇིག་རྟེན་ཆོས་བརྒྱད་མགོ་སྙོམས་ རྟེན་འབྲེལ་མཐའ་དག་འཆར། སྣང་ཐོག་ཏུ་གོ་ན་རོ་གཅིག་གི་ངོ་བོ་མཐོང་ཞིང་རྩ་ལ་རྫོགས། ཡོན་ཏན་སྐྱེས་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཞེས་དང་། རྒོད་ཚང་པས། །རོ་གཅིག་པ་ནི་ས་བརྒྱད་པ་ཡིན་གསུངས། ཞེས་དང་། རོ་གཅིག་ཆེན་པོ་སྒྱུ་མ་ཕྲ་མོ་བྱ་བ་དེ་ལ་འདོད་པ་ཡིན་གསུངས། ས་དང་སྦྱར་ན་ས་དགུ་པ་ཡིན། ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ས་བཅུ་པ་ཐོབ་མ་ཐག་པ་དེ་ཡིན་ནོ། །དུ་མ་རོ་གཅིག་ས་བཅུའི་རྟོགས་པ་འཆར་གསུངས་ཀྱང་། འདི་ནི་དོན་ལ་ས་དགུ་པ་རང་ཡིན་གསུངས། ས་བཅུ་པའི་མཚན་གསོལ་བ་ཙམ་ལས་མེད་གསུངས། རྒྱལ་དབང་རྗེས། རོ་གཅིག་གི་རྩེ་གཅིག་ནི་སྣང་གྲག་གི་ཆོས་ཐམས་ཅད་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ངང་དུ་སྒྲོ་འདོགས་ཆོད་པ་དེ་ཡིན། རོ་གཅིག་གི་སྤྲོས་བྲལ་ནི། ཐ་དད་དམ་གཉིས་སུ་འཛིན་པའི་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་མཉམ་པ་ཉིད་དེའི་ངང་དུ་འབྲལ་བ་མེད་པ་དེ་ཡིན། རོ་གཅིག་གི་རོ་གཅིག་ནི། མཉམ་པ་ཉིད་དེས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཕྱོགས་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པའམ། འཇུག་པའམ། ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་པར་རོལ་པ་ཡིན། རོ་གཅིག་གི་སྒོམ་མེད་ནི། དེ་ལ་བརྟན་པ་ཐོབ་ནས་ཉིན་མཚན་འཁོར་ཡུག་ཏུ་སོང་བ་དེ་ ཡིན། རྗེ་ནཱ་རོ་པས། བཞི་པ་སྒོམ་མེད་རྣལ་འབྱོར་འཆར་གསུངས་པའི་དོན། གསང་བ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་རྒྱུད་དང་། ཆུ་ཀླུང་ཆེན་པོའི་རྒྱུད་གཉིས་ཀ་ནས། བཞི་པ་རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་ཏིང་འཛིན་གྱིས། །བསྒོམ་དུ་མེད་པའི་ཉམས་ལེན་བརྩོན་པ་ལ། །རྣམ་མཁྱེན་སངས་རྒྱས་ཞིང་ཁམས་དཔག་མེད་མཐོང་། །མ་བཙལ་ལྷུན་གྲུབ་ཆོས་མཆོག་ཆེན་པོ་ཡིན། །ཅེས་གསུངས། བྲམ་ཟེ་ཆེན་པོ་འཆི་མེད་རྡོ་རྗེའི་གླུ་ལས། བློ་འདས་འབྲས་བུ་འདོད་པ་མེད་འགྲུབ་པས། །སྨན་མཆོག་ནང་ནས་སེ་ཏ་ཇི་བཞིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ། སྒོམ་གྱི་མྱོང་ཚོར་ཐམས་ཅད་དག་པས། མྱོང་བ་དག་པས་སྒོམ་མེད་ཡིན། སེམས་ཉིད་འཁོར་འདས་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་ཡང་། རྟོག་པའི་འཁོར་ཡུག་གོ །མི་རྟོག་ངོ་མ་ཤེས། མ་དག་ན། སྒོམ་མེད་ཀྱི་ཉི་མ་སྤྲིན་གྱིས་སྒྲིབ། རྗེས་ཤེས་ཀྱང་དམིགས་མེད་ཀྱི་སྙིང་རྗེ་སྐྱེའོ། མི་རྟོག་ངོ་མ་ཤེས་པ་དེས་གཉུག་མ་ལ་བསྒྲིབས་པས། རྗེས་ཤེས་ཀྱི་དྲི་མའོ། །ཤེས་བྱའི་དྲི་མ་དག །དྲན་པས་མ་ཟིན་པ་དང་། ངོ་བོ་མཐོང་མ་མཐོང་མེད་པས་བྲལ་ཐོབ་གཉིས་གཅིག །རྟོགས་པའི་ཡེ་ ཤེས་འཁོར་ཡུག་ཏུ་གྱུར་པས། མཉམ་བཞག་འབའ་ཞིག་ཡིན་ནོ། །དུས་ཐམས་ཅད་དུ་གཞུག་མ་མཉམ་ཉིད་ཀྱི་དབྱིངས་སུ་དབྱེར་མེད་དུ་རྟོགས་པས། །སེམས་མཉམ་ཉིད་མངོན་དུ་གྱུར་པའི་དུས་ཡིན། རྟོག་མེད་ལུང་མ་བསྟན་འདུག་པས། རྣམ་ཤེས་ཀྱི་ཕུང་པོ་དང་། ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་རྒྱུན་མི་འཆད་པས་རྟོགས་པའི་འཁོར་ཡུག་གོ །དབྱིངས་དང་ཡེ་ཤེས་གཉིས་སུ་མེད་པའི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ། ཇི་སྙེད་པ་ཐམས་ཅད། ཇི་ལྟ་བ་མངོན་དུ་གྱུར་ཀྱང་། གཉིས་སྣང་མེད་པས། གཞི་མེད་ཀྱི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་མཁྱེན་པའོ། །རོ་གཅིག་དང་། སྒོམ་མེད་ཀྱི་ཁྱད་པར། གཉིས་སྣང་ཕྲ་མོ་དང་། དྲན་པའི་རྩོལ་བ་དག་མ་དག་ཡིན་ནོ། །འདི་སྐབས་མཉམ་རྗེས་ནི་མེད་དེ། གཉིས་སྣང་ཕྲ་ཞིང་ཕྲ་བ། གནས་ངན་ལེན་དང་བཅས་པ་འདག་པ་ཡིན།། ཉམས་མྱོང་གི་རྩི་ལ་མ་འབྱར་བ་གལ་ཆེ།
Chinese
确定无疑，并且先前一样的体验变得稳固之后，对于这未止息的显现，以清净的实执，日夜周遍生起无二的证悟。于不作意的显现之门，稍微生起不确定的明朗觉受。无执的明朗显现不停止。时而轮涅等显现量，显现为证悟的体性。二取中断。有无认知的后念如幻象一般。那也如同魔术师的显现一样。明明知道没有。 二显微细不停止吗？二取的梦也模模糊糊地生起。有时也有不做梦的时候。这二显的微细显现之门，在修行的状态中是清净的光彩或显现吗？于空显中摇曳不定生起，那被称为生起一味之后的空性觉受。实际上因为是对治的残余，在有禅修觉受期间，因为总是观待那样的事物，所以会自然而然地出现其他的，因此即使二显微细不清净，于不作意或一些显现之门，在显现上没有确定的自力没有生起时，以忆念是否散乱而安住的显现，单独的不安乐，稍微明朗的觉受断断续续地生起，这是应断的残余，在有的期间，观待那个微细的，不是那个的其他的自然而然生起的大一味，被称为微细幻象。因此，对于任何显现的显现，没有取舍、破立，于平等本然无处的光明空性中认识自性。轮涅等一切二取之法，证悟为一味，并且世间八法平等。 一切缘起显现。如果在显现上理解，就能见到一味的体性，并且在根本上圆满。这被称为生起功德。如是说。郭仓巴说：一味者是八地。如是说。所谓的大一味微细幻象就是指那个。如果与地相结合，就是九地。完全圆满就是刚获得十地的那位。虽然说多重一味生起十地的证悟。但实际上这只是九地。只是安立了十地的名称而已。嘉瓦仁波切说：一味之顶点，就是对于一切显现声响之法，在平等性中斩断增益的那位。
English
It is certain, and after the previous same experience becomes stable, with pure clinging to reality in this unceasing appearance, the realization of non-duality arises day and night. In the door of non-conceptual appearance, a slightly uncertain clear sensation arises. The clear appearance without clinging does not cease. Sometimes the appearance of cyclic existence and nirvana arises as the nature of realization. Dualistic grasping ceases. There is a after-thought without recognition, like an illusion. That is also like the appearance of a magician. Knowing that it is not there. Does the subtle dualistic appearance not cease? Dualistic dreams also arise vaguely. Sometimes there are times when there are no dreams. These subtle appearances of dualistic appearance, in the state of practice, are they the radiance or appearance of purity? What arises wavering in the empty appearance is called the arising of an empty sensation after one taste. In reality, because it is the remainder of the antidote, during the period of having meditative experience, because one always looks at such things, others will naturally appear, so even if the subtle dualistic appearance is not pure, in non-conceptual or some appearances, when the uncertain self-power does not arise in the appearance, the appearance that abides with the distinction of whether or not one is distracted by mindfulness, the single uneasiness, a slightly clear sensation arises intermittently, this is the remainder to be abandoned, during the period of having it, looking at that subtle one, the great one taste that is not that other naturally arises, is called the subtle illusion. Therefore, for whatever appearance appears, there is no acceptance or rejection, no negation or affirmation, and one recognizes one's own nature in the equal, natural, and unlocated clear emptiness. All the dualistic phenomena such as cyclic existence and nirvana are realized as one taste, and the eight worldly dharmas are equal. All dependent origination appears. If one understands in appearance, one can see the nature of one taste and be perfected at the root. This is called the arising of qualities. It is said. Götsangpa said: The one taste is the eighth ground. It is said. The so-called great one taste subtle illusion refers to that. If combined with the ground, it is the ninth ground. Complete perfection is the one who has just attained the tenth ground. Although it is said that multiple one tastes arise the realization of the tenth ground. But in reality, this is only the ninth ground. It is only the establishment of the name of the tenth ground. Gyalwang Rinpoche said: The peak of one taste is the one who cuts off the imputation of all phenomena of appearance and sound in equality.
Chinese
是。一味的离戏是：执着于差别或二元的戏论全部，在平等性之中无有分离。一味的一味是：以平等性来受用一切法于一方，或者进入，或者普遍地享用。一味的无修是：在那之上获得稳固，日夜周而复始。 尊者那若巴说：第四无修瑜伽生起之义。从秘密不可思议续和，大江续二者都说：第四金刚般的等持，于无修的修持勤奋，现见遍知佛陀无量刹土。不寻而得任运成就最胜法。如是说。大婆罗门无死金刚之歌中说：超离心识之果，无有希求而成就，如妙药中之苏打水。如是说。空性等等，所有修的体验都清净，体验清净故为无修。心性显现为轮回涅槃种种，然是分别的轮转。不认识不分别的真实面目。不清净，则无修的太阳被云遮蔽。后得也生起无所缘的悲心。不认识不分别的真实面目，因此遮蔽了本元，是后得的垢染。所知的垢染清净。不被忆念所抓住，本体见与不见，远离有无，二者为一。证悟的智慧成为轮转，因此唯是等持。一切时中，无别地证悟本元于平等性的法界中，是心平等性现前的时刻。无分别安住于无记中，识蕴和，阿赖耶识与无二智慧的相续不断，是证悟的轮转。法界与智慧无二的缘起，所有如是的一切，虽然显现如是，然无有二取，是了知无基的缘起。一味和，无修的差别，是细微的二取和，忆念的功用清净与不清净。此时无有入定和出定，二取极其细微，连同恶趣一同清净。不执着于体验的汁液至关重要。
English
It is. The freedom from elaboration of one taste is: all the elaborations of clinging to difference or duality, being inseparable in the state of equality. The one taste of one taste is: enjoying all phenomena in one aspect with equality, or entering, or universally reveling. The non-meditation of one taste is: having gained stability on that, going through day and night continuously. Lord Naropa said: The meaning of the fourth, the arising of non-meditation yoga. From both the Secret Inconceivable Tantra and the Great River Tantra: The fourth, with diamond-like samadhi, diligently practicing non-meditation, sees the omniscient Buddha's immeasurable realms. Unsought, spontaneously accomplished, is the supreme Dharma. Thus he said. In the song of the great Brahmin Immortal Vajra: Achieving the fruit beyond mind, without desire, like soda water in the best medicine. Thus he said. Emptiness, etc., all experiences of meditation are purified, and because experience is purified, it is non-meditation. Although mind itself appears in various ways in samsara and nirvana, it is the cycle of conceptualization. Not knowing the true face of non-conceptualization. If not pure, the sun of non-meditation is obscured by clouds. Even subsequent cognition arises as compassion without an object. Not knowing the true face of non-conceptualization, it obscures the original nature, and is the defilement of subsequent cognition. The defilement of knowable objects is purified. Not being grasped by memory, and the essence of seeing and not seeing, the two of separation and attainment are one. The wisdom of realization becomes a cycle, therefore it is only equipoise. At all times, without separation, realizing the original nature in the realm of equality, is the time when the equality of mind is manifest. Non-conceptual abiding in the unstated, the uninterrupted continuum of the aggregates of consciousness, the alaya consciousness, and non-dual wisdom, is the cycle of realization. The interdependent arising of the realm and non-dual wisdom, all such things, although appearing as they are, have no dualistic appearance, and are the knowledge of the groundless interdependent arising. The difference between one taste and non-meditation is subtle duality and the purity and impurity of the effort of memory. At this time there is no samadhi or post-samadhi, duality is extremely subtle, and even the bad destinies are purified. It is crucial not to cling to the sap of experience.