Tibetan
ས་གསུངས། ཕ་དམ་པའི་ཞི་བྱེད་སོ་ལུགས་ལས། སྒོ་ལྔའི་དབང་པོ་གསལ་བ་ལས། །ཡིད་ཀྱི་རྣམ་ཤེས་མི་འཕྲོ་བར། །རང་གསལ་འཛིན་པ་མེད་པ་ནི། །དེ་ནི་བཞག་ཐབས་ཆེན་པོ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས། སྲོང་བཙན་སྒམ་པོའི་གབ་པ་མངོན་ཕྱུང་ལས་བལྟས་པས་མཐོང་བའི་ཡུལ་མེད་ཀྱིས། །མ་བལྟས་བཞག་པས་ཆོས་ཉིད་མཐོང་། །མ་བསྒྲུབས་བཞག་པས་སེམས་ཉིད་གྲུབ། །མ་བཟུང་མ་ཀློད་རང་སར་གྲོལ། །སྣ་ཚོགས་འཛིན་པ་མེད་པར་ཞོག །སྣ་ཚོགས་སྤང་བླང་མེད་པར་ཞོག །བློ་ཐག་ཆོད་པ་གྲོལ་བར་གྱིས། །ཞེས་གསུངས། རྫོགས་ཆེན་ནས་སེམས་དང་རིག་པའི་ཁྱད་པར་ མང་དུ་གསུངས་ཀྱང་། དོན་གྱི་འབབ་ས་གཅིག་སྟེ། མཁའ་འགྲོ་ཀློང་གསལ་འབར་མའི་རྒྱུད་ལས། །རིག་པ་རིག་པ་ཅེས་པ་ནི། །རིག་ཅིང་གསལ་བས་རིག་པ་ཡིན། །རྣམ་རྟོག་སྔ་མ་རང་སར་གྲོལ། །ཕྱི་མའི་དེར་འཛིན་མ་ཤར་བ། །བར་དེར་གཉན་པོའི་བཅོས་སླད་བྲལ། །དྲི་བྲལ་སེང་དང་ཕྱེད་པ་འདི། །རིག་པ་ཡིན་པར་ངོས་ཟུངས་ཤིག །ངོ་བོ་སྟོང་པ་རང་བཞིན་གསལ། །ཐུགས་རྗེ་ཀུན་ལ་སྣང་ནུས་པ། །དེ་ནི་རིག་པའི་གནས་ལུགས་ཡིན། །ཞེས་གསུངས། བདེ་ཆེན་གླིང་པའི་སྤྲིངས་ཡིག་ལས། །ཡེ་ནས་ཡིན་པའི་རིག་པ་ཆོས་སྐུ་འདི།། །རང་བྱུང་རང་ཤར་རང་ངོ་མ་ཤེས་པས། །འཁོར་བ་ལུ་གུ་རྒྱུད་དུ་འཁོར་བ་འདི། །དེ་རིང་ཉིད་ནས་རང་ངོ་ཤེས་པར་གྱིས། །སྣང་སྲིད་ཐམས་ཅད་ཁྱོད་རང་ཡིན་བཞིན་དུ། སྤང་བླང་དགག་སྒྲུབ་བྱས་ན་ཁྱོད་རང་འཆིང་། །ཆོས་རྣམས་དོན་ལ་གྲུབ་པ་མེད་པ་ལ། །འཁྲུལ་སྣང་མེད་བཞིན་འཛིན་པའི་རྙེད་མ་བྱེད། །རང་བབ་མ་བཅོས་སོ་མ་ལྷུག་པ་འདི། །གདོད་མའི་སངས་རྒྱས་ཡེ་ནས་ཡིན་པ་ལ། །བཟང་ངན་བཅོས་ལྷད་རྟོག་དཔྱོད་མ་བྱེད་པར། །ཡེངས་མེད་དྲན་པའི་སོ་པ་ རྒྱུན་དུ་ཚུགས། །འཁོར་འདས་རོ་མཉམ་ཕྱམ་གདལ་ཆེན་པོ་ལ། །མ་ཤེས་མ་བྱུང་བྱ་བ་ཅི་ལ་ཟེར། །སྡུག་བཙིར་བྱས་ཆོས་རྣམ་རྟོག་རྒྱུན་ཆད་ལ། །བྱར་མེད་རྩོལ་བྲལ་ངང་ལ་གནས་པར་གྱིས། །ད་ལྟའི་ཤེས་པ་སོ་མ་འདི་ཀ་རང་། །ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་རྒྱལ་བའི་དགོངས་པ་ཡིན། །མཉམ་བཞག་རྗེས་ཐོབ་ཉམས་རྟོགས་ཡེ་ཤེས་སོགས། །གང་དང་ཅི་ལའང་ཞེན་པ་མེད་པར་ཞོག །སངས་རྒྱས་བྱས་ཀྱང་ཁྱོད་རང་རིག་པ་ཡིན། །འཁོར་བ་ངོན་སོང་ཁྱོད་རང་འཁྲུལ་པ་ཡིན། །དེ་ཕྱིར་ཁྱོད་རང་རང་གི་རིག་ཙམ་ལས། །རེ་དོགས་སྤང་བླང་དགག་སྒྲུབ་མ་བྱེད་ཅིག །ཅེས་གསུངས། རེ་མདའ་བ་གཞོན་ནུ་བློ་གྲོས་ཀྱི་ཞལ་ནས། གཉུག་མའི་སེམས་ཀྱི་དབྱིངས་ལ་འདི་ལྟར་ལྟོས། །ཐབས་ཤེས་དབྱེར་
Chinese
如是说。帕当巴的息解索派法系中说：五根的官觉明朗时，意的分别念不散乱，自明不执著，那是极大的安住之法。如是说。松赞干布的隐义显露中说：观视则无可见之境，不观视安住则见法性。不修整安住则心性成就。不取不舍，自处解脱。不作种种执著而住。不作种种取舍而住。断绝犹豫而得解脱。如是说。大圆满中对于心和觉性的差别虽然多有讲述，但意义的归宿却是一致的。空行母虚空明点续中说：觉性觉性，所谓的觉性，是能觉知且明朗的缘故是觉性。先前的分别念自处解脱，后来的执著尚未生起，其间远离强烈的修饰，无垢清亮如水晶，应当确信这就是觉性。本体空性，自性光明，大悲周遍显现，那就是觉性的本来面目。如是说。德钦林巴的信函中说：本来就有的觉性法身，因于自生自显而未能认识，以致轮回如缕缕相续，从今天起就请认识它吧！显现世间一切明明是你自己，若还取舍、破立，那便是你自己在束缚自己。诸法实则无有成立，莫要徒劳执著那本不存在的错觉。自然安住，不做作，舒缓放松，对于这本初的佛陀，本来就是如此，不要做任何好坏的改造、掺杂、思虑，持续不断地保持不散乱的觉知。在轮涅平等、坦荡宽广的境界中，不知不觉又有什么可说的呢？停止痛苦的压迫，断绝分别念的延续，安住在无为无作的状态中。当下的这个鲜活的觉知，正是大圆满，是诸佛的密意。对于禅定、后得、证悟、智慧等等，不要有任何执著。即使成佛，也是你自己的觉性；轮回恶趣，也是你自己的错觉。因此，你只需安住于自己的觉性之中，不要有任何希冀、恐惧、取舍、破立。如是说。热达瓦•循努洛哲说：如此观照本元的心性之界，方便智慧无别。
English
Thus it is said. In the So tradition of Pacifying the Suffering from Father Dampa, it is said: When the powers of the five senses are clear, without the mind's consciousness scattering, without clinging to self-clarity, that is the great method of abiding. Thus it is said. In Songtsen Gampo's Revealing the Hidden Meaning, it is said: By looking, there is no object to be seen; by abiding without looking, the nature of reality is seen. By abiding without cultivation, the nature of mind is accomplished. Without grasping or releasing, it is liberated in its own place. Abide without any clinging to variety. Abide without any acceptance or rejection of variety. Sever decisiveness and be liberated. Thus it is said. In Dzogchen, although many differences between mind and awareness are explained, the point of convergence is one. From the Tantra of the Dakini, Space of Clear Blazing Light, it is said: Awareness, awareness, what is called awareness is awareness because it is aware and clear. The previous conceptual thought is liberated in its own place. The subsequent clinging to it has not arisen. In between, it is free from forceful artificiality. This stainless, clear, and pure [state], recognize it as awareness. Essence is emptiness, nature is clarity, compassion is capable of appearing to all. That is the nature of awareness. Thus it is said. In the Letter of Dechen Lingpa, it is said: This Dharmakaya of awareness that has been there from the beginning, because it is self-arisen and self-manifested, you have not recognized it. This samsara, which revolves like a continuous thread, from this very day, please recognize it. While all appearances and existence are clearly yourself, if you accept and reject, negate and affirm, you are binding yourself. Since phenomena have no inherent existence in reality, do not make the mistake of clinging to illusions that do not exist. This natural, uncorrected, fresh, and relaxed state, in which the primordial Buddha has always been, without making any good or bad modifications, admixtures, thoughts, or judgments, continuously establish the guard of unforgetting mindfulness. In the great expanse of equality between samsara and nirvana, what is there to say about not knowing or not arising? Stop the painful oppression, cut off the continuation of conceptual thoughts, and abide in a state of non-doing and non-effort. This very fresh awareness of the present moment is the Great Seal, the intention of the Buddhas. Samatha, vipassana, experiences, realizations, wisdom, etc., let go of any attachment to anything. Even if you become a Buddha, it is your own awareness. Samsara and the lower realms are your own illusions. Therefore, from your own awareness alone, do not engage in any hope, fear, acceptance, rejection, negation, or affirmation. Thus it is said. Re Dawwa Shönnu Lodrö said: Look at the sphere of the innate mind like this, without separating skillful means and wisdom.
Tibetan
མེད་རོ་གཅིག་ཕྱག་རྒྱ་ཆེ། །གསལ་སྒྲིབ་བྱིང་རྒོད་སྤང་པ་གདོད་མའི་སེམས། །སྒོམ་འདོད་བློ་ཡིས་མ་ལྷད་རང་སར་ཞོག །ལྷག་པར་ཐོངས་ལ་དྲན་པའི་རྒྱངས་སོ་ཚུགས། །རྒྱ་མཚོའི་ཀློང་དུ་གཟིངས་ལ་འཕུར་བའི་བྱ། །ཕྱོགས་རྣམས་བསྐོར་ཞིང་དེ་རུ་འབབ་པ་ལྟར། །ཇི་ཙམ་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ཚོགས་འཕྲོས་ཀྱང་། ། ཐ་མལ་རང་གནས་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་སུ་འབབ། །དེ་ཕྱིར་རྣམ་རྟོག་ཆེད་དུ་དགག་མི་དགོས། །ཕྱལ་བར་ཐོངས་ལ་དྲན་པའི་བྱ་ར་གྱིས། །དུག་ལ་སྔགས་ཀྱིས་བཏབ་པ་ཇི་བཞིན་དུ། །རྣམ་རྟོག་ཉོན་མོངས་ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོར་འཆརོ། །འབད་རྩོལ་རྐྱེན་གྱིས་སྒྲུབ་པའི་མི་རྟོག་པ། །རང་བྱུང་འོད་གསལ་སྒྲིབ་པའི་མུན་ཆེན་ཡིན། །དེ་ཕྱིར་རང་བྱུང་འོད་གསལ་འཆར་འདོད་ན། །མི་རྟོག་རྐྱེན་གྱིས་མ་སྒྲུབ་རྣལ་འབྱོར་པ། །ཇི་ལྟར་གངྒཱའི་ཆུ་རླབས་ཞི་འདོད་ན། །འབད་པ་བྱས་ཚེ་ཕྱིར་ཕྱིར་འཕེལ་བ་ལྟར། །རྣམ་རྟོག་དགག་ཕྱིར་གཉེན་པོ་བརྟེན་ན་ཡང་། །རྣམ་པར་རྟོག་པའི་རྦ་རླབས་ཕྱི་ཕྱིར་འཕྲོ། །གང་ཚེ་འགའ་ཡིས་རང་གར་བཞག་པ་ན། །ཇི་ཞིག་ལྟར་ཚེ་ཆུ་ཡི་རྦ་རླབས་ཞི། །དེ་བཞིན་རྩོལ་མེད་ལྷུག་པར་སྐྱོང་ཤེས་ན། །རྣམ་པར་རྟོག་པའི་རྦ་རླབས་ངང་གིས་དེང་། །རྣམ་རྟོག་དབྱིངས་སུ་གྲོལ་བ་ཞི་གནས་ཏེ། །སྒྲོ་འདོགས་ནང་ནས་ཆོད་ན་ལྷག་མཐོང་ཡིན། །སྣང་སེམས་དབྱེར་མེད་འདྲེས་ན་ཟུང་འཇུག་ལམ། །ཤེལ་སྣོད་ཆུ་ཡིས་བཀང་བ་ཇི་བཞིན་ནོ། །གདོད་ནས་རྣམ་དག་ལྷུན་གྲུབ་དབྱིངས་ཉིད་ལ། །ཉོན་མོངས་དྲི་མའི་བག་ཆགས་ བསལ་དུ་མེད། །མི་རྟོག་གཉེན་པོའི་བག་ཀྱང་བསྐྱེད་དུ་མེད། །དེ་ཕྱིར་གང་གི་གཉེན་པོ་གང་ཞིག་བསྒོམ། །གང་ཚེ་རང་སེམས་སྐྱེ་མེད་དབྱིངས་ལ་གནས། སྤང་གཉེན་བླང་དོར་མཚན་མ་མ་མཐོང་ཞིང་། །བསྒོམ་བྱ་སྒོམ་བྱེད་མེད་པ་དེ་ཡི་ཚེ། །སྤང་བྱ་རང་གྲོལ་གཉེན་པོ་རང་ཤར་ཡིན། །དང་པོ་བྱིས་ལམ་གཅོང་རོང་ཆུ་ལྟར་གཡོ། །བར་དུ་འཕགས་ལམ་གངྒཱའི་རྒྱུན་བཞིན་དལ། །ཐ་མར་རྒྱ་མཚོའི་འཇིང་ལྟར་གང་གིས་ཀྱང་། །གཡོ་བ་མེད་པ་དེ་ནི་ཀུན་མཁྱེན་ལམ། །ཞེས་གསུངས། སྐྱེ་མེད་ཞང་རིན་པོ་ཆེའི་ཞལ་ནས། ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་བསྒོམ་པ་ལ། །འདི་བྱའི་ཏིག་པོ་མི་འདོག་གིས། །སྔོན་འགྲོ་དངོས་གཞི་རྗེས་གསུམ་གྱི། །གོ་རིམ་ཇི་བཞིན་གྲངས་ངེས་མེད། །དུས་ཚོད་ཚེས་གྲངས་བརྩི་མི་དགོས། །ནམ་དྲན་དུས་སུ་ཀློད་ལ་ཞོག །དང་པོ་བར་དང་ཐ་མ་མེད། །རང་སེམས་སྐྱེ་མེད་རྒྱུན་མི་འཆད། །ཆུ་རླབས་རྙོག་མ་ལོང་ལོང་སྟེ། །མ་བཅོ
Chinese
无劳一，大手印。 明暗沉浮舍弃，原始之心。 欲修之心，莫杂，置于自处。 放任自流，立起正念之墙。 如海中，乘舟飞翔之鸟。 绕诸方，复落于彼。 无论生起多少分别念之群。 终归平凡自处，法界之中。 是故不必特意遮止分别念。 任其自然，守护正念。 如以咒加持毒药。 分别念烦恼，显现为大智慧。 以勤作因缘所成之无分别。 乃是遮蔽自生光明之大黑暗。 是故欲使自生光明显现。 莫以无分别因缘造作之瑜伽士。 如欲息灭恒河之波浪。 若作努力，反将增长。 若为遮止分别念而依赖对治。 分别念之波涛将愈发汹涌。 何时任其自然。 如是水之波浪息灭。 如是若能无作任运。 分别念之波浪自能平息。 分别念于法界中解脱，即是寂止。 于增益中斩断，即是胜观。 显现与心无别融合，即是双运道。 如玻璃器皿盛满水。 本初即是清净任运成就之法界。 烦恼垢染之习气 无法消除。 亦无需生起无分别对治之习气。 是故当修何者之对治？ 何时自心安住于无生法界。 不见取舍对治之相， 无有能修所修之时。 所舍自解脱，对治自显现。 初如孩童之路，如峡谷之水般动荡。 中如圣者之路，如恒河之流般缓慢。 终如海洋之深渊，任何亦不能 动摇，此乃遍知之道。 如是说。无生香仁波切言：修习大手印。 莫作此为应为之琐事。 前行正行后行三者。 如次第，无有定数。 无需计算时辰日期。 何时忆起，放任自流。 无有初中末。 自心无生，相续不断。 水波浑浊汹涌。 莫作
English
Effortless One, Mahamudra. Clear and obscure, dullness and agitation abandoned, the original mind. Desiring to meditate, do not mix with the mind, leave it in its own place. Let it be, establish the wall of mindfulness. Like a bird flying on a boat in the midst of the ocean, Circling all directions and landing there again. No matter how many groups of conceptual thoughts arise, They ultimately fall back into the ordinary, natural state, into the realm of Dharma. Therefore, there is no need to deliberately block conceptual thoughts. Let them be, keep watch with mindfulness. Just as poison is transformed by mantra, Conceptual thoughts and afflictions arise as great wisdom. Non-conceptuality achieved through effort and striving, Is a great darkness that obscures the self-arisen clear light. Therefore, if you wish the self-arisen clear light to dawn, O yogi, do not strive for non-conceptuality. Just as trying to calm the waves of the Ganges, Only makes them rise again with effort. Even if you rely on an antidote to block conceptual thoughts, The waves of conceptual thought will only surge more. When one leaves it to its natural state, Like the waves of water subsiding, Likewise, if you know how to maintain it effortlessly and naturally, The waves of conceptual thought will naturally subside. Conceptual thoughts dissolve into the Dharmadhatu, which is calm abiding. Cutting through clinging and attachment is insight. Appearance and mind blend inseparably, which is the path of union. Like a crystal bowl filled with water. From the beginning, the Dharmadhatu is naturally pure and spontaneously accomplished. The imprints of afflictive stains cannot be removed. Nor is there a need to cultivate the imprints of non-conceptual antidotes. Therefore, what antidote should one meditate on? When one's own mind abides in the unborn Dharmadhatu, Without seeing the characteristics of abandoning and adopting antidotes, At the moment when there is no meditator or object of meditation, What is to be abandoned is self-liberated, and the antidote is self-arisen. At first, like a child's path, turbulent like water in a ravine. In the middle, like the path of the noble ones, slow like the flow of the Ganges. In the end, like the depths of the ocean, unshakable by anything, That is the path of omniscience. Thus it is said. Kyeme Zhang Rinpoche said: When meditating on Mahamudra, Do not engage in trivial matters that should be done. The three, preliminary, main part, and subsequent, Like the order, there is no fixed number. There is no need to calculate hours and dates. Whenever you remember, let it be. There is no beginning, middle, or end. One's own mind is unborn, continuous, and unbroken. The waves of water are turbid and surging. Do not make