Tibetan
ག་ལོགས་སུ་སྤང་དུ་མེད། རྒྱ་མཚོ་དང་རྦ་རླབས་ལྟར་དུ་འཁྲུལ་པ་དང་མ་འཁྲུལ་པའི་ཤེས་པ་ལ་ཐ་དད་པ་མེད་དོ། །དེ་ལྟར་རྣམ་རྟོག་གང་ཤར་ཤར་ལ་ཡང་ཐོག་བབས་སུ་ཅེར་གྱིས་བལྟས་ཤིང་། དེའི་ངང་ལ་མ་ཡེངས་པར་ཐོག་བབས་སུ་བཞག་གོ །ཞེས་གསུངས། སེམས་ཁྲིད་ཡིད་བཞིན་ནོར་བུ་ལས། མོ་ཡེངས་ལ་མི་བསྒོམ་པ། བཅུག་ཡག་ཏུ་ཀློད་དེ་བཞག་སྟེ། མ་ཡེངས་པ་ཞེས་པ། འདས་པ་ལ་ཡེངས་སུ་མི་འཇུག །མ་འོངས་པ་ལ་ཡེངས་སུ་མི་འཇུག །ད་ལྟ་བ་ལ་ཡེངས་སུ་མི་འཇུག་པའོ། །མི་བསྒོམ་པ་ཞེས་པ། །དམིགས་གཏད་ཀྱི་ངོས་བཟུང་གང་ཡང་མི་བྱེད་པའོ། །བཅུག་ཡག་ཅེས་པ། བློའི་རྩོལ་བ་ཐམས་ཅད་བོར་ནས་འཇོག་པའོ། །མ་ཡེངས་མི་བསྒོམ་པའི་ངང་ནས་རྟོག་པ་ཐོལ་ ཐོལ་བྱུང་ན། རྟོག་པའི་རྗེས་སུ་ཡང་མི་འབྲང་བར་གང་ཤར་གྱི་རྟོག་པ་ལ་མ་ཡེངས་པའི་དྲན་པ་བརྟན། ཅེས་གསུངས། རྒྱལ་སྲས་ཐོགས་མེད་པའི་ཞལ་ནས། སེམས་རྟོག་མེད་ཀྱི་ངང་ལ་གསལ་སེང་ངེ་བ་དེའི་ངོ་བོ་ལ་བལྟས་ན། ཅིར་ཡང་མ་གྲུབ་པ་སྟོང་སེང་ངེར་གནས་པ་དེ་ལ། རིག་པ་གསལ་སྟོང་འཛིན་མེད་ཟེར་བ་ཡིན། དེ་དང་པོ་ནས་ཐམས་ཅད་ལ་ཡོད་མོད་ཀྱི་གཟུང་འཛིན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པས་བསྒྲིབས་ནས་ངོ་མ་ཤེས་པ་ཡིན། ཁྱེད་རང་ཉམས་ལེན་སྟོབས་ཀྱིས་ངོ་བོ་མཐོང་བ་ཡིན་པས། སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་སྟོང་པར་འདུག་པ། དེ་ལ་ལེགས་པར་སྒྲོ་འདོགས་ཆོད་པར་ལྟོས་མཛོད། ཡོན་ཏན་གྱི་འཆར་ཚུལ་གོང་ནས་གོང་དུ་འབྱུང་ཞིང་། མཆོག་གི་དངོས་གྲུབ་ཀྱི་རྒྱུར་གྱུར་པའི་ལམ་ཡིན་པས། །དགའ་བ་བསྒོམ་ཞིང་ཉམས་སུ་ལོངས་མཛོད། ཅེས་གསུངས། རྒྱུ་སྟོན་པ་ཆོས་ཀྱི་བཟང་པོས་ཞལ་ནས། སྒོ་གསུམ་རྩོལ་མེད་ལྷུག་གེ་བཞག་པས་འདས་པའི་ཤེས་པ་འགགས། མ་འོངས་པའི་རྟོག་པ་མ་སྐྱེས་པའི་བར་དེར། སེམས་རྟོག་མེད་ས་ལེ་བ་དེ་ཀུན་གཞི་ཡིན། དེ་ལ་ཡེངས་མེད་དུ་བལྟ་བྱ་ལྟ་བྱེད་མེད་པར་ས་ལེ་ཧྲིག་གེ་བལྟས་པས་གསལ་སྟོང་སྤྲོས་ བྲལ་ངོས་བཟུང་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བར་ཤར་ན་ངོ་འཕྲོད་པ་ཡིན། མ་ཤར་ན་མ་འཕྲོད་པ་ཡིན། དེ་ལྟར་བཞག་པས་རྣམ་རྟོག་ཐོལ་ཐོལ་གཟུང་འཛིན་ཙིར་ཙིར་བ་བྱུང་ན་འཁོར་བ་ཡིན་ཏེ། སྣང་སྲིད་ཐམས་ཅད་རྣམ་རྟོག་གི་ཆོ་འཕྲུལ་མིན་པ་མེད། རྣམ་རྟོག་དག་ནས་མྱང་འདས་ལོགས་སུ་ཚོལ་རྒྱུ་མེད་དེ་རང་སེམས་འོད་གསལ་སངས་རྒྱས་ཡིན་ནོ། །རྣམ་རྟོག་གང་ཤར་ལ་བལྟས་པས་གསལ་སྟོང་རྗེས་མེད་དུ་ཝལ་ཝལ་སོང་ན་དེ་མྱང་འདས་ཡིན། མྱ་ངན་འདས་པ་ཐམས་ཅད་རྣམ་རྟོག་ཡེ་ཤེས་སུ་འཆར་བ་ལས་ལོགས་སུ་མེད་དོ། །ཉམ
Chinese
任何地方都不需要抛弃。如同大海和波浪一样，迷惑和不迷惑的觉知没有差别。像那样，任何念头生起时，就直接盯着生起的念头。在那状态中不散乱，直接安住。这样说。在《心引导·如意宝》中说：不专注于散乱，放松地安住。所谓不散乱，就是不让心散乱于过去，不让心散乱于未来，不让心散乱于现在。所谓不修，就是不对任何目标进行执着。所谓放松，就是放下所有的心的运作而安住。在不散乱不修的状态中，如果突然生起念头，也不要追随念头，而是对任何生起的念头保持不散乱的觉知。这样说。嘉赛·托美巴说：心的无念状态中，明朗朗的那个自性，如果观察它，会发现它什么也不是，空荡荡地安住。那被称为明空无执。那个从一开始就存在于一切之中，但是因为对能取所取的分别念的遮蔽而无法认识。您通过修行的力量见到了它的自性。心的自性是空性的，对此要好好地断除怀疑。功德的显现会越来越增上，因为这是成为殊胜成就之因的道路。要欢喜地修持和受用。这样说。因导师法贤说：三门无作地放松安住，过去的觉知停止，未来的念头尚未生起之间的那个，心的无念状态就是阿赖耶识。对此要无散乱地观看，无能观所观地明亮地观看，如果明空离戏，远离一切执着地显现，那就是认识了自性。如果没有显现，那就是没有认识自性。像那样安住，如果突然生起分别念，出现能取所取的执着，那就是轮回。因为一切显现存在没有不是分别念的幻化的。清净了分别念，就没有另外要寻找的涅槃，因为自心就是光明清净的佛。观察任何生起的念头，如果明空无迹地消失，那就是涅槃。一切的寂灭涅槃都无异于分别念显现为智慧。修
English
There is no need to abandon anything anywhere. Just as there is no difference between the knowledge of confusion and non-confusion, like the ocean and its waves. Like that, whatever thought arises, stare directly at the arising thought. Without distraction in that state, rest directly. So it is said. In the "Mind Training Wish-Fulfilling Jewel," it says: Do not meditate on distraction, but relax and rest. "Without distraction" means not allowing the mind to be distracted by the past, not allowing the mind to be distracted by the future, and not allowing the mind to be distracted by the present. "Without meditation" means not holding onto any object of focus. "Relaxing" means abandoning all mental effort and resting. In the state of non-distraction and non-meditation, if thoughts suddenly arise, do not follow the thoughts, but maintain unwavering mindfulness of whatever thoughts arise. So it is said. Gyalsé Tokmépa said: If you look at the nature of the mind in its thought-free state, which is clear and bright, you will see that it is not established as anything, but remains empty and clear. That is what is called clear light, emptiness, and non-grasping. That has been present in everyone from the beginning, but it is obscured by the conceptualization of grasping and being grasped, so it is not recognized. Since you have seen its nature through the power of practice, look carefully to dispel any doubts about the emptiness of the mind. The manifestation of qualities will increase more and more, because this is the path that is the cause of supreme accomplishment. Practice and enjoy it with joy. So it is said. The cause-explaining Dharma Bhadra said: By leaving the three doors relaxed and effortless, the knowledge of the past ceases. In the interval before future thoughts arise, that thought-free state of mind is the alaya. Look at that without distraction, look clearly without a seer or seen, and if clear light, free from elaboration, and free from all conceptualization arises, then you have recognized the nature. If it does not arise, then you have not recognized the nature. If you rest like that and sudden thoughts arise, with grasping and clinging, that is samsara. Because there is nothing in appearance and existence that is not a manifestation of conceptual thought. Once conceptual thought is purified, there is no need to seek nirvana separately, because one's own mind is the clear light buddha. If you look at whatever thought arises and it vanishes into clear light without a trace, that is nirvana. All sorrowful nirvana is none other than the arising of conceptual thought as wisdom. Practice
Tibetan
ས་ལེན་ལ་དྲིལ་ན་རྣམ་རྟོག་བློས་སྒྲོ་བཏགས། སྔར་མ་སྐྱེས་པ་དང་། བར་དུ་མ་སྐྱེས་པ་དང་། ཐ་མ་གྲོལ་བ་གསུམ་ཀ་རང་བཞིན་མེད་པ། མ་བཅོས་རང་ལུགས་སུ་བཞག་ནས་གནས་ན་གནས་པའི་ངོ་བོ་ལ་བལྟ། འགྱུ་ན་འགྱུ་བའི་ངོ་བོ་ལ་ལྟ་བ་དེ་ལས་མེད་དོ། །བདེ་གསལ་གྱི་ངང་དུ་མ་ཡེངས་ཙམ་ས་ལེ་བ་དེ་ཉམས་ལེན་གྱི་ཐིལ་པོ་ཡིན། དེའི་ངང་དུ་བཞག་པ་ཡིན་པས་ཡོན་ཏན་རིམ་གྱིས་སྐྱེ་བ་ཡིན་པས་གོལ་ས་ཡོད་རུང་མེད་རུང་དེ་ལ་བསྐྱང་དགོས། ཉམས་བཟང་ངན་གང་ལ་ཡང་དགའ་སྡུག་མེད་ པར་བློ་ཀློད་དེ་བྱས་ནས་བསྐྱང་དགོས། ལར་གྱི་བཟང་ཡག་འཛོམས་པའི་བསྒོམ་ལ། འདོད་འདུན་མི་བྱེད་པར་གང་བྱུང་ལ་སེམས་བསྲེ་ཞིང་གཉུག་བསྲིང་དགོས་པར་སྣང་། །སྐྱིད་སྡུག་ན་ཚ་རྐྱེན་གྱོད་གང་བྱུང་ཡང་དེ་ཉིད་ལ་གཅེར་གྱིས་ལྟ། རིག་པ་ཧུར་ཕྱུང་ཞིང་ལྟ། རེས་ཉན་རུང་མ་ཉན་རུང་། གཉུག་བསྲིང་ཞིང་བལྟས་པས། ཅི་ཞིག་ན་སེམས་བདེ་འབོལ་གྱིས་འགྲོ། དེས་མཚོན་པས་རྣམ་རྟོག་གང་བྱུང་མ་ཆུན་པ་དེ་ལ་དེ་ལྟར་བསྲེས་པས་བོགས་འོང་བ་ཡིན། ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་ཡང་སྙིང་འདུས་པའི་རྒྱུད་ལས། དྲན་རྟོག་རང་གྲོལ་ཐུགས་སུ་ཁྱེར། ཅེས་པས། འདས་མ་འོངས་ད་ལྟར་གྱི་རྟོག་པ་གང་དྲན་ལ་ཡང་། དྲན་ཡུལ་དྲན་མཁན་རང་ཤར་དྲན་བདོ་ལ་སྟོང་སྟེ། རང་བཞིན་མེད་པོར་གྲོལ་བ་ནི་བདེ་གཤེགས་ཐུགས་ཏེ་ཆོས་རྣམས་དྲན་སྟོང་ཐུགས་ཀྱི་ལམ་ཁྱེར་རོ། །དེ་ནི་སེམས་ཀྱི་ངོ་སྤྲོད་ཚིག་ལྷུག་པར་བསྟན་པ་རྫོགས་སོ།། །། ༈ ཁམས་སྟོད་ནང་ཆེན་འབང་སྒང་བཟོ་རིག་གནས་མདོ་གསང་སྔགས་ཆོས་འཕེལ་གླིང་དཔེ་རྙིང་ཉམས་གསོ་ཁང་གིས་བསྒྲིགས་ཏེ་པར་བསྐྲུན་ཞུས། ༼ཡ༽ །ཕྱག་རྫོགས་ཟུང་འཇུག་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོའི་དམར་ཁྲིད་ཀྱི་རྒྱབ་ཆོས་ལས་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་ངོ་སྤྲོད་བཞུགས་སོ། ། ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོའི་མན་ངག་ཟབ་མོ། རང་གི་སེམས་ཉིད་དང་རིག་པ་འདི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོར་ངོ་སྤྱོད་པ་དེ། མདོ་རྒྱུད་གྲུབ་ཐོབ་རྣམས་ཀྱི་གསུང་རྣམས། ས་ཕག་ཏུ་གྲོས་བྱས་པ་ལྟར་གཅིག་པས། ངེས་ཤེས་བསྐྱེད་པར་བྱ་སྟེ། རིན་པོ་ཆེའི་ཕུང་པོའི་མདོ་ལས། སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་གསང་བའི་དོན། །སྤྲོས་པ་གཅོད་ཅིང་དངོས་པོ་མེད། །རང་བཞིན་མེད་ཅིང་འགྱུར་བ་མེད། །རྣལ་འབྱོར་པ་ཡིས་ཤེས་པར་བྱ། །ཞེས་གསུངས། འདུས་པ་ཆེན་པོའི་མདོ་ལས། ཐམས་ཅད་ཆོས་ཉིད་ངང་དུ་རྫོགས། །དེས་ ན་རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས། བདག་མེད་པས་དྲིས་པའི་མདོ་ལས། ཆོས
Chinese
如果仔细地观察，分别念头是由心所捏造的。过去未生，中间未生，最后解脱，三者皆无自性。安住在未作的自性中，如果安住，就观察安住的体性；如果动摇，就观察动摇的体性，除此之外没有别的了。在乐明（光明）的状态中，不散乱，保持清醒，这就是修行的精髓。因为安住在这种状态中，功德会逐渐增长，所以无论有没有过失，都要守护它。对于好的或坏的体验，不要有喜欢或不喜欢，放松心态去守护它。总的来说，对于圆满美好的禅修，不要有期望和欲望，而是将心融入任何出现的事物中，并保持本觉的连续性。无论发生快乐、悲伤、疾病、不幸或争端，都要赤裸裸地观察它。全神贯注地观察觉性。有时听得进去，有时听不进去。保持本觉的连续性并观察，无论发生什么，心都会感到轻松自在。这意味着，无论出现什么分别念头，不要试图阻止它，而是像这样将它融入其中，这样才能有所进步。《大悲心总集续》中说：“忆念分别自解脱，置于心中。”意思是，无论忆起过去、未来或现在的念头，忆念的对境、忆念者、自生、忆念增长皆是空性。在无自性中解脱，即是如来藏，一切法皆是忆念空性的心之道路。这是对心的介绍，以散文形式完整地阐述完毕。 康区上部囊谦（囊谦县，约公元12世纪正式成为独立的囊谦王国）昂冈工巧文化显密法增洲寺古籍修复室整理出版。
English
If you examine closely, conceptual thoughts are fabricated by the mind. The past is unborn, the present is unborn, and the future is liberated; all three are without inherent existence. Abide in the un fabricated natural state, and if you abide, look at the nature of abiding; if you move, look at the nature of moving; there is nothing else besides that. In the state of bliss and clarity, remain undistracted and alert; that is the essence of practice. Because you abide in that state, qualities will gradually arise, so whether there are faults or not, you must guard it. For good or bad experiences, have no like or dislike, relax your mind and guard it. In general, for a meditation that is complete with goodness and excellence, do not have expectations or desires, but blend your mind with whatever arises and maintain the continuity of innate awareness. Whatever happens—happiness, sorrow, sickness, misfortune, or conflict—look at it nakedly. Focus your awareness and look. Sometimes you can listen, sometimes you cannot. Maintain the continuity of innate awareness and observe, and whatever happens, the mind will go easily and comfortably. This means that whatever conceptual thoughts arise, do not try to stop them, but blend them in that way, and you will make progress. In the Great Compassion Heart Essence Sutra, it says, "Memories and thoughts self-liberate, carry them in your heart." This means that whatever thoughts you remember from the past, future, or present, the object of memory, the one who remembers, self-arising, and the increase of memory are all empty. Liberation in selflessness is the Sugata-garbha; all dharmas are the path of the mind of memory-emptiness. This is the introduction to the mind, completely explained in prose. Compiled and published by the Ancient Book Restoration Room of Ngang Gang Wenchang Cultural Sutra and Tantra Dharma Phel Ling Monastery, Nangchen (Nangchen County, which officially became an independent Nangchen kingdom around the 12th century AD), Upper Kham.