Tibetan
པོའི་ངང་དུ་ཞོག་ཅིག །དེ་ལས་མ་འགྱུར་བ་ནི་སངས་རྒྱས་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཞེས་གསུངས་པས་གྲོལ་བར་གྱུར་ཏོ། །རྨ་རིན་ཆེན་མཆོག་ལ་གདམས་པ། སེམས་ངོ་བོ་ཅི་ཡང་མ་ ཡིན་པ། བཞག་ཅིང་བསྒོམ་དུ་མེད་པ། མ་བཅོས་རང་བྱུང་སོ་མ་རང་། ཡེ་ནས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་ངང་དུ་ཞོག་ལ་ལྷན་ནེ་སྒོམས་ཤིག །དེའི་ངང་ལས་ཡིད་གཡོ་འགུལ་དང་བྲལ་བར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ལས་འབྲས་བུ་གཞན་མེད་དོ། །ཞེས་གསུངས་པས་གྲུབ་པ་ཐོབ་བོ། །གནུབས་སངས་རྒྱས་ཡེ་ཤེས་ལ་གདམས་པ། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སྣང་ལ་སྟོང་པ་སྣང་སྟོང་དབྱེར་མེད་པའི་ངང་། རིག་སྟོང་དབྱེར་མེད་པའི་ངང་ལ་ཞོག །བསམ་དུ་མེད་པའི་ངང་ལེ་མ་ཡེངས་པར་ཞོག་ཅིག །དེའི་ངང་ལ་གནས་པ་ལ་ཆོས་སྐུ་ཞེས་དེ་ལ་བྱའོ། །ཞེས་གསུངས་པས་སངས་རྒྱས་ཡེ་ཤེས་གྲོལ་ལོ། །ལང་གྲོ་དཀོན་མཆོག་འབྱུང་གནས་ལ་གདམས་པ། སེམས་ཉིད་དངོས་པོ་མེད་པ་གདོད་ནས་རྣམ་པར་དག་པ། རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་ཞིང་བཅོས་སུ་མེད་པ། བསྒོམ་བྱ་དང་སྒོམ་བྱེད་མེད་པའི་ངང་དུ་ཞོག་ཅིག །དེ་ཁོ་ནས་འབྲས་བུ་སངས་རྒྱས་ཐོབ་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་པས་གྲོལ་ལོ། །ལ་གསུམ་རྒྱལ་བ་བྱང་ཆུབ་ལ་གདམས་པ། སེམས་ཉིད་སྐྱེ་འགགས་མེད་པ་དངོས་པོ་དང་མཚན་མ་དང་བྲལ་བ། རང་བཞིན་སྟོང་པ་གསལ་ལ་མ་ འགགས་པ། དེ་ཉིད་ཀྱི་དོན་ལ་མ་ཡེངས་ན་དེ་ལ་སངས་རྒྱས་ཞེས་བྱ་སྟེ། ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་དགོངས་པ་ཡིན་ཞེས་གསུངས་པས་རྒྱལ་བ་བྱང་ཆུབ་གྲོལ་བར་གྱུར་ཏོ། །ཨོ་རྒྱན་རིན་པོ་ཆེའི་གསང་སྔགས་ལམ་རིམ་ལས། བཞག་ཐབས་སེམས་ཀྱི་གནད་གསུམ་ནི། ཐ་མལ་དུ་མ་ཡེངས། རྟོག་པ་མི་འགྱུས། ཡིད་ཀྱིས་བཟོ་མ་བྱས་པར། ཤེས་པ་རང་ལུགས་སུ་ཕྱམ་མེར་བཞག་གོ །དེས་བསྒོམ་རང་བབས་སུ་འོང་ལ། ཡེངས་བ་དང་འགྱུས་ན་བསྒོམ་མི་སྐྱེའོ། །གཉིས་པ། བསྒོམ་སྐྱེས་པ་རང་གི་ངོ་བོ་ནི། དེ་ལྟར་རང་ལུགས་སུ་བཞག་པས། རྣམ་རྟོག་ཕྲ་རགས་ཐམས་ཅད་རང་སར་ཉལ། ཞི་ནས་རང་སར་ལྷན་ནེ་གནས་པ་འོང་ངོ་། །དེ་ལ་ཞི་གནས་ཟེར། དེའི་གདངས་མ་འགགས་པ་ཡུལ་མེད་རང་གསལ་དུ་རྗེན་ནེ་ལྷག་གེ་བ་ཞིག་འོང་། དེ་ཀ་ལ་ལྷག་མཐོང་ཟེར། དེ་གཉིས་ཤེས་པ་སྐད་ཅིག་དབྱེར་མེད་གཅིག་གི་ངོ་བོ་ཧྲིག་གེར་གནས་པ་ནའང་གཅིག་འོང་། དེ་ཀ་ལ་ཞི་གནས་ལྷག་མཐོང་ཟེར་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡུལ་དུ་གནས་ན་ཉམས། ཡུལ་མེད་དུ་གནས་ན་གོ་བ། ཤེས་པ་དེའི་ངོ་བོར་ཧྲིག་གེར་འདུག་ན་རྟོགས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་དུས་གསུམ་ སངས་རྒྱས་ཀྱི་དགོངས་པ་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་བླ་མའི་གདམས་ངག་ཁོ་ནས་བྱས
Chinese
安住于此状态中。不离此状态即称为成佛。如是说后，即得解脱。 玛仁钦大师的教诲：心之自性一无所有，不可安住，不可修习，不作伪，自然本性，本来任运成就的状态中安住，坦然修习。于此状态中，心将远离摇动和动摇，除此之外，别无他果。如是说后，获得成就。 努桑结益西的教诲：菩提心显现为空性，显现与空性无别的状态。安住于觉性空性无别的状态中。安住于不可思议的状态中，不要散乱。安住于此状态，即是法身。如是说后，桑结益西获得解脱。 朗卓衮却炯乃的教诲：心性无有实体，本初即已清净，自性空性，不可改造，安住于无有能修与所修的状态中。仅此便能获得成佛之果。如是说后，获得解脱。 拉松嘉瓦绛曲的教诲：心性无有生灭，远离实体和相状，自性空性，光明而不间断。不离此意义，即称为佛，是法身的密意。如是说后，嘉瓦绛曲获得解脱。 邬金仁波切的密咒道次第中：安住之法，心的三个要点是：平常中不散乱，念头不改变，意识不做作，觉性于自性中坦然安住。如此，禅修自然生起，散乱和改变则禅修不会生起。第二，禅修生起的自性是：如是于自性中安住，所有粗细分别念皆于自处寂灭，寂静后于自处坦然安住。这叫做止。其光明不间断，无有对境，自明中赤裸而清晰显现。这叫做观。止与观二者，觉性刹那无别，于一个自性中明亮安住时，亦会生起一个。这叫做止观双运。若安住于对境，则是体验；若安住于无对境，则是理解；觉性于其自性中明亮安住，则是证悟。此时，即是三世诸佛的密意。这唯有依靠上师的教言才能做到。
English
Rest in that state. Not deviating from that state is called becoming a Buddha. Having said this, he was liberated. Instructions to Ma Rinchen: The nature of mind is nothing at all, it cannot be settled, it cannot be meditated upon, it is un fabricated, naturally arising, just as it is. Rest in the state of spontaneous perfection from the beginning, and meditate openly. From that state, the mind will become free from wavering and agitation, and there is no other result than that. Having said this, he attained accomplishment. Instructions to Nub Sangye Yeshe: The mind of enlightenment appears as emptiness, a state in which appearance and emptiness are inseparable. Rest in the state in which awareness and emptiness are inseparable. Rest without distraction in the state that cannot be thought of. Remaining in that state is called Dharmakaya. Having said this, Sangye Yeshe was liberated. Instructions to Langdro Konchok Jungne: The nature of mind is without substance, primordially pure, empty by nature and cannot be fabricated. Rest in the state without object of meditation and meditator. Only through that will the result of Buddhahood be attained. Having said this, he was liberated. Instructions to Lasum Gyalwa Jangchub: The nature of mind is without arising or ceasing, free from substance and characteristics, empty in nature, clear and unceasing. If you do not stray from that very meaning, it is called Buddha, it is the intention of the Dharmakaya. Having said this, Gyalwa Jangchub was liberated. From the Secret Mantra Lamrim of Orgyen Rinpoche: The three key points of settling the mind are: Do not be distracted in the ordinary state. Do not change thoughts. Without fabricating with the mind. Let awareness rest naturally in its own way. By that, meditation will come naturally, and if you are distracted and changed, meditation will not arise. Second, the nature of the arising of meditation is: By resting in its own way like that. All subtle and gross thoughts subside in their own place. After pacifying, it will come to rest naturally in its own place. That is called Shamatha. When its radiance is uninterrupted, something naked and clear will appear in the absence of objects and self-illumination. That is called Vipassanā. When the two, awareness, are momentarily inseparable, and one nature remains bright, one will also arise. That is called Shamatha-Vipassanā. If it dwells in an object, it is experience; if it dwells in no object, it is understanding; if awareness dwells brightly in its own nature, it is realization. At that time, it is the intention of the Buddhas of the three times. This can only be done through the instructions of the Lama.
Tibetan
་པ་མ་ཡིན། སློབ་མའི་ཤེས་རབ་ཆེན་པོས་འབྱུང་བ་མ་ཡིན། གནས་ལུགས་གཤིས་ཐོག་ཏུ་ཕེབ་པ་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཡི་གེ་བཞི་པ་ལས། ལུས་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ཀྱི་ཆོས་བདུན་བྱས་ལ། ཁྱུང་ཆེན་ནམ་མཁའ་ལ་ལྡིང་བ་བཞིན་དུ། མ་བཅོས་གཉུག་མའི་ངང་ལོ་རྩོལ་སྒྲུབ་མེད་པར་བཞག །རྒྱ་མཚོ་རླབས་དང་བྲལ་བ་བཞིན་དུ། །གཡོ་འགུལ་མེད་པར་བཞག །ཉི་མ་སྤྲིན་དང་བྲལ་བ་བཞིན་དུ། ཀུན་གསལ་མདངས་དང་ལྡན་པར་བཞག །ཆུའི་རླབས་བཞིན་དུ། བྱུང་ཚོར་ཐམས་ཅད་སེམས་སུ་ཤེས་པར་བྱས་ལ་བཞག །བུ་ཆུང་ལྷ་ཁང་ལ་ལྟ་བ་བཞིན་དུ། །གསལ་ཆ་མ་འགགས་པར་འཛིན་པ་མེད་པར་ཞོག །ནམ་མཁའ་ལ་བྱ་འཕུར་བ་བཞིན་དུ་རྗེས་མེད་པར་བཞག་གོ། །ཞེས་གསུངས། ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཐོག་བབ་ལས། ལུས་རྣམ་སྣང་གི་ཆོས་བདུན་བྱས་ལ། ལུས་སེམས་ཁོང་ཀློད་ནས། འདིས་མ་འོངས་ད་ལྟ་དུས་གསུམ་གང་ཡང་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པར། སེམས་མ་བཅོས་པའི་ངང་ལ་བཞག་པས། ། སེམས་སྔ་མ་འདས། ཕྱི་མ་མ་སྐྱེས་པའམ། ད་ལྟའི་ཤེས་པ་འདི་ཉིད་གསལ་སྟོང་སྤྲོས་བྲལ་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུར་གནས་ཏེ། །དེ་ཀ་མ་འཁྲུལ་པའི་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ། སེམས་ཉིད་འོད་གསལ་ཞེས་བྱ། གཉུག་མ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་བདེ་བ་ཞེས་བྱ། ཆོས་སྐུ་བདེ་བ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ། དེ་ཉིད་ངོ་ཤེས་པའི་ངང་ལས་མ་བཅོས་རྩོལ་སྒྲུབ་དང་བྲལ་བར་ཐོག་བབས་སུ་བཞག་པའོ། །འཁྲུལ་པའི་ཤེས་པ་ལ་བལྟས་ནས་བཞག་པ་ནི། དགེ་མི་དགེ་ལུང་མ་བསྟན་གྱི་རྣམ་རྟོག་གང་བྱུང་བྱུང་ལ། ཤེས་རབ་ཀྱི་མིག་གིས་གཅེར་གྱིས་བལྟས་ལོ་བཞག །མཐོང་ཚད་ནི་རྣམ་རྟོག་ཞི་བའི་རྗེས་ལ་སེམས་མེད་པ་མ་ཡིན། སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་སྟོང་གསལ་དྭངས་སེང་བ་ཡེ་རེ་འདུག་པ་སྟེ། དབྱིངས་དང་ཡེ་ཤེས་གཉིས་སུ་མེད་པའོ། །ངོ་བོ་ཅི་མཐོང་ན་སེམས་མཐོང་། སེམས་དེ་རྟོགས་ན་སངས་རྒྱས་སོ། །ཇི་ལྟར་མཐོང་ན་ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་འདུ་འབྲལ་མེད་ཅིང་། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཁྱབ་པ་དབང་པོ་དྲུག་གི་སྤྱོད་ཡུལ་ལས་འདས་ཤིང་། ཁ་དོག་དང་དབྱིབས་ལ་སོགས་གང་ཡང་མ་གྲུབ་པར་མཐོང་ངོ་། །འཁྲུལ་པ་དང་མ་འཁྲུལ་པ་གཉིས་སུ་མེད་པར་ངོ་སྤྲད་པ་ནི། རྣམ་ རྟོག་གང་ཤར་ཤར་ལ་ཤེས་རབ་ཀྱི་མིག་གིས་ཅེར་རེ་བལྟས་པས། །ངོས་བཟུང་ཅི་ཡང་མི་འདུག །རྣམ་རྟོག་འགྱུ་སྟོང་དུ་འདུག །འགྱུ་སྟོང་དེ་ལ་ཡང་སེམས་ཉིད་སྟོང་པའི་ངང་ལས་བྱུང་། སེམས་ཉིད་སྟོང་པའི་ངང་དུ་གནས། སེམས་ཉིད་སྟོང་པའི་ངང་དུ་ཞི། སེམས་ཉིད་སྟོང་པའི་ངང་ལས་མ་རྟོགས་པའི་རྣམ་རྟོག་ངན་པ་ཞི
Chinese
不是。不是由学生的广大智慧产生的。是要安住在实相本性之中。如是说。大手印四字法中说：身体做毗卢七法，如大鹏鸟翱翔于虚空一般，安住于不造作的本初状态，无勤无作。如大海远离波浪一般，安住于无有动摇。如太阳远离云雾一般，安住于具足一切光明。如水的波浪一般，将生起的所有感受都知晓为心而安住。如幼童看寺庙一般，不间断地明了，无执着地安住。如鸟儿飞翔于虚空一般，无有痕迹地安住。如是说。大手印当下解脱法中说：身体做毗卢七法，身心放松，不忆念未来、现在、过去三时中的任何一个，安住于不造作的心性之中。 前念已逝，后念未生，或者说当下的觉知，此者安住于光明空性离戏如虚空一般。那即是不错乱的觉知。名为心性光明。名为本具俱生之乐。名为法身大乐。认识到那样的自性之后，不造作，远离勤作，当下安住。观察错乱的觉知而安住，无论是善、非善、无记的分别念生起，都用智慧的眼睛赤裸裸地观看而安住。所见的一切都是分别念寂灭的痕迹，但不是无有心。心的自性是空明澄澈，本来就存在，是界与智慧无二无别。见到什么自性就见到了心。认识到那个心就是成佛。如何见到呢？从无始以来就没有聚散，周遍一切法，超越六根的行境，见到没有成立颜色和形状等等任何事物。认识到错乱与不错乱无二无别，无论生起什么分别念，都用智慧的眼睛直直地观看。 什么也无法确定。分别念消融于空性之中。那个消融于空性之中，也是心性从空性的状态中生起。心性安住于空性的状态中。心性寂灭于空性的状态中。心性从空性的状态中平息了未证悟的恶分别念。
English
It is not. It does not arise from the great wisdom of the student. It is to abide in the true nature of reality. Thus it is said. In the Four-Letter Mahamudra, it says: The body performs the seven dharmas of Vairochana, like a great garuda soaring in the sky, abide in the uncreated primordial state, without effort or action. Like the ocean devoid of waves, abide without movement. Like the sun devoid of clouds, abide possessing all clarity. Like the waves of water, know all arising sensations as mind and abide. Like a young child looking at a temple, abide without interruption of clarity, without clinging. Like a bird flying in the sky, abide without trace. Thus it is said. In the Mahamudra Sudden Liberation, it says: The body performs the seven dharmas of Vairochana, relax the body and mind, without remembering any of the three times of future, present, and past, abide in the uncreated nature of mind. The previous thought has passed, the next thought has not arisen, or the present awareness, this abides in clarity and emptiness, free from elaboration, like the sky. That is the non-mistaken awareness. It is called the luminosity of mind. It is called the innate coemergent bliss. It is called the Dharmakaya Great Bliss. After recognizing that nature, without creation, free from effort, abide suddenly. Observing the mistaken awareness and abiding, whatever arises, whether virtuous, non-virtuous, or neutral, look nakedly with the eye of wisdom and abide. Everything seen is the trace of the pacification of conceptual thoughts, but it is not without mind. The nature of mind is clear, empty, and transparent, originally existing, inseparable from the realm and wisdom. Seeing what nature, one sees the mind. Recognizing that mind is becoming a Buddha. How to see it? From beginningless time, there is no gathering or scattering, pervading all dharmas, transcending the realm of the six senses, seeing that nothing such as color and shape is established. Recognizing that mistaken and non-mistaken are inseparable, whatever conceptual thought arises, look directly with the eye of wisdom. Nothing can be determined. Conceptual thoughts dissolve into emptiness. That dissolving into emptiness also arises from the state of emptiness of mind. Mind abides in the state of emptiness. Mind is pacified in the state of emptiness. From the state of emptiness, the unawakened evil conceptual thoughts are pacified.